5916 research outputs found
Sort by
Çukurova'nın çiftlik binaları: Tarihsel evrim ve çağdaş uyumun sentaktik analizi.
No full textIn Turkey, numerous studies have focused on the traditional architectural heritage in rural areas; however, there is a notable lack of architectural research centred on farms. The agricultural sector has undergone significant transformations in the past three decades due to advancements in production methods, reduced labour requirements, and changing product demands. As a consequence, traditional farm spaces have been compelled to transform. In this study, the region of Cukurova was selected as the research area due to its high economic significance and its importance in understanding agricultural practices in Turkey. The agricultural transformations occurring in Cukurova are evident in the spatial elements of farms, space syntax, and human behaviour. Fifteen active farms, constructed between 1850 and 1950, were chosen for analysis to identify traces of technology and human behaviour within the farm spaces. The objective was to delineate the boundaries between shared and private areas. Two sets of data were collected to test the research hypothesis's validity. The first set comprised behavioural data gathered through direct observations, while the second set consisted of plans generated from photogrammetric models created using drone photographs. Space syntax analyses were conducted to explore the farm layouts based on these plans. The findings of this research illustrate how the utilization of farms has evolved in response to technological advancements and changing living conditions. Recent shifts have defined and allocated private and production areas within farm layout plans. These morphological changes hold significant implications for modern farming practices, underscoring the need to examine the spatial adaptation processes within farm areas in Cukurova. Consequently, this thesis aims to shed light on the progressive spatial planning of farms over time and offer insights into sustainable spatial planning practices, particularly in contemporary and modern agricultural spaces.Türkiye kırsalındaki geleneksel yapı stoğu hakkında çeşitli çalışmalara vardır ama çiftlikler üzerine olan mimari çalışma yok denecek kadar azdır. Son 30 yılda gelişen tarımsal üretim yöntemleri, azalan iş gücü ihtiyacı ve değişen ürünler eski çiftlik mekanlarını dönüşüme zorlamıştır. Bu çalışma için Cukurova Türkiye'de tarımsal anlama ön önemli ve ekonomik atma değeri en yüksek bölge olduğu için çalışma alanı olarak seçilmiştir. Bu tarımsal dönüşüm durumu Cukurova'da çiftliklerin mekansal elemanlarına hem mekan dizimine heöde insan davranışlarına yansımaktadır.. Bu nedenle Cukurova'da 1850 ve 1950 yılları arasında inşa edilmiş ve hala aktif olan 15 çiftlik seçilmiştir. Çalışma, ortak ve özel alanlar arasındaki sınırları ortaya çıkararak, çiftlik mekanlarında teknolojinin ve insan davranışının izlerini bulmayı amaçlıyor. Hipotezin geçerliliğini test etmek için iki farklı veri seti elde edilmiştir. Birincisi gözlemler yoluyla elde edilen davranışsal verilerden oluşur. İkincisi ise, drone fotoğrafları ile oluşturulmuş fotogrametrik modeller sayesinde çizilen planlar olmaktadır. Bu planlar sayasında da çifltiklerin mekan dizim analizleri yapılmıştır. Bu araştırma, çiftliklerin kullanımının teknolojik değişimler ve yaşam koşulları açısından zaman içinde değiştiğini göstermektedir. Son zamanlarda çiftlik yerleşim planlarında özel alan ve üretim alanı tanımları değişmeye başlamıştır. Bu son morfolojik değişiklikler, çağdaş çiftliği önemli bir olgu olabilir. Bu nedenle bu tez ile Cukurova'daki çiftlik alanlarının mekânsal uyum sürecini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu nedenle, çağdaş tarım ve sözdizimsel çalışmalar, çiftliklerin adaptasyonunun zaman içinde nasıl ilerlediğini göstermektedir. Bu çalışma aynı zamanda özellikle çağdaş/modern tarım ortamlarında sürdürülebilirlikte mekansal planlamayı öngörmeyi amaçlamaktadır
HyFlex teaching experience and reflections in K-12
No full textThis study uses a case study methodology to comprehensively examine HyFlex teaching in the context of K-12 education in a private Turkish school. 60 teachers in 15 disciplines, who had received professional development training in 'HyFlex lesson plan development,' participated. Data were collected through lesson plans, pre-and post-implementation reflection reports, and qualitative analysis employed inductive and deductive coding. The findings reveal that well -trained educators with expertise in active learning, formative assessment, cognitive presence, flipped learning, and self-regulated learning effectively implement HyFlex instruction. HyFlex lessons enhance students' higher-order thinking skills, foster interaction, and build a sense of belonging. However, accommodating asynchronous learners requires careful design. The study acknowledges limitations and suggests future research exploring HyFlex sustainability and comparative analyses with other teaching modes.Publisher versio
Hazard assessment and an adaptation-based design as a tool for coastal resilience in Istanbul
No full textIstanbul has to deal with increasing water-based disasters due to global climate change. Current studies commonly look for risk assessment models, but most of them do not offer design strategies for Istanbul. This study aims to embed climate change adaptation into the design of coastal urban areas to increase the resilience of Istanbul. Water-based disasters were examined under three scales and were mapped to assess the hazard in the case study area by using a geographical information system. Later, different design strategies from the selected projects were evaluated and cross-section drawings were developed. As a result, typology sections have been proposed for water-based hazards of different scales, capable of functioning both simultaneously and at separate times. Flexible and adaptable coastal design is a major demand for the future resilience of the city. The proposed study can assist in risk reduction and help decision-makers support further urban design approaches
Furniture configurations in an active learning classroom make further differences in student outcomes
No full textPurpose: The aim of this study is to understand the effect of class configurations in an active learning classroom (ALC) on students' self-perception of experiences and learning outcomes, namely participation, performance, motivation and creativity. Design/methodology/approach: A self-administered survey (N = 131) was conducted in seven classes from the varied disciplines of communication, interior design and architecture. During the first half of the semester, all selected courses were conducted in traditional classrooms, whereas those in the second half were conducted in an ALC. ALC was designed to be used with several furniture configurations which could be easily set up by members of the learning community themselves. The survey was conducted at the end of semester before final exams, when students have a clear idea of the experiences in both the traditional and the new (ALC) classrooms, having spent equal time in each of these learning environments. Findings: The main finding of the study is that students were eager to have future classes in the ALC rather than in traditional settings since the students experienced better learning outcomes in the ALC. During the second half of the semester, students who were in classes conducted following active learning (AL) pedagogies, with its supportive spatial configurations, were more aware of the learning outcomes facilitated by the physical environment. Further, the authors found that the increase in the number of furniture configurations has a statistically significant positive impact on learning outcomes. Originality/value: AL pedagogy is often studied as a way of teaching and rarely with its associated classroom environments. In most of the existing studies, the configuration of furniture has often been overlooked within an AL environment by a learning community. This study fills the gap in emphasising the spatial aspects of the ALC by focusing on the specific pedagogy being followed.Steelcase Education and PolyVisio
Hisse senedi trend tahmini ve portfoy optimizasyonu.
No full textThis thesis aims to predict trend movement of closing price of stock and to maximize investment portfolio by utilizing the predictions. In this context, the study aims to define a stock portfolio strategy from models created by using Logistic Regression, Gradient Boosting and Random Forest Methods. Recently, predicting the trend of stock price has gained a significance role in making buy and sell decisions and generating returns with investment strategies formed by machine learning basis decisions. There are plenty of studies in the literature on the prediction of stock prices in capital markets using machine learning methods but most of them focus on closing prices instead of the direction of price trend. Our study differs from literature in terms of target definition. Our target definition is a classification problem which is focusing on the market trend in next 20 trading days. To predict trend direction, fourteen years of data were used for training. Following three years were used for validation. Finally, last three years were used for testing. Training data are between 2002-06-18 and 2016-12-30. Validation data are between 2017-01-02 and 2019-12-31. Testing data are between 2020-01-02 and 2022-03-17. We determine Hold Stock Portfolio, Best Stock Portfolio and USD-TRY Exchange rate as benchmarks which we should outperform. We compared our machine learning basis portfolio return on test data with return of Hold Stock Portfolio, Best Stock Portfolio and USD-TRY Exchange rate. We assessed our model performance with the help of roc-auc score and lift charts. In our study, we use logistic regression, Gradient Boosting and Random Fores with grid search approach to fine-tune hyper-parameters. As a result of the empirical study, the existence of uptrend and downtrend of five stocks could not be predicted by the models. When we use these predictions to define buy and sell decisions in order to generate model-based-portfolio, model-based-portfolio fails in test data-set. It was found that Model-based buy and sell decisions generated a stock portfolio strategy whose returns can not outperform non-model portfolio strategies on test data-set.Tezin amacı hisse senedinin kapanış fiyatlarını dikkate alarak trend tahmini yapmak ve bu tahminleri kullanarak oluşturulan hisse senedi portföyünün karını maksimuma getirmektir. Bu kapsamda, calışmanın amacı lojistik regresyon, gradient boosting and random forest methodlarını kullanarak yaratılan makine öğrenmesi modelinin tahminlerini kullanarak hisse senedi portföyü oluşturmaktır. Son zamanlarda, hisse senedi fiyatının trendini tahmin etmek, makine öğrenmesi temelli kararlarla oluşturulan yatırım stratejileri ile alım satım kararlarının alınmasında ve getiri elde edilmesinde önemli bir rol kazanmıştır. Literatürde sermaye piyasalarında hisse senedi fiyatlarının makine öğrenmesi yöntemleri kullanılarak tahmin edilmesine yönelik çok sayıda çalışma bulunmaktadır ancak bunların çoğu fiyat trendinin yönü yerine kapanış fiyatlarına odaklanmaktadır. Çalışmamız hedef tanımı acısından literatürden farklılık göstermektedir. Hedef tanımımız, önümüzdeki 20 işlem günündeki oluşacak trende odaklanan bir sınıflandırma problemidir. Eğilim yönünü tahmin etmek için training yani eğitim için on dört yıllık veri kullanıldı. 3 yıllık veri validasyon, sonraki 3 yıllık veri test için kullanıldı. Eğitim datası 2002-06-18 ile 2016-12-30 arasındadır. Validasyon datası 2017-01-02 ile 2019-12-31 arasındadır. Test datası 2020-01-02 ile 2022-03-17 arasındadır. Elde Tutma Hisse Senedi Portföyü, TL Vadeli Mevduat Hesabı ve USD-TRY Doviz kurunu daha iyi performans göstermemiz gereken kriterler olarak belirledik. Test verilerindeki makine öğrenimi bazlı portföy getirisini, Elde Tutma Hisse Portföyü, TL Vadeli Mevduat Hesabı ve USD-TRY Doviz kuru getirisi ile karşılaştırdık. Model performanslarını Roc skor ve Lift grafik ile değerlendirdik. Çalışmamızda, lojistik regresyon, gradient boosting ve random forest methodlarını kullandık ve validasyon datasında en yüksek roc skorunu elde eden modeli seçtik. Model seçiminde hyperparameter tuning için grid search kullanıldı. Çalışma sonucunda seçmiş olduğumuz beş hisse senedinin yükseliş ve düşüş trendinin varlığı modeller ile tahmin edilememiştir. Model tabanlı portföy oluşturmak amacıyla alım satım kararlarını tanımlamak için model tahminlerini kullandığımızda, model tabanlı portföy test veri setinde başarısız olmuştur. Model tabanlı alım satım kararlarının meydana getirdiği portföy stratejisi, test veri setinde model bağımsız portföylerin getiri değerlerini geçememiştir
Yazılım tanımlı ağlar için blok zincir tabanlı doğrulama ve yetkilendirme.
No full textSoftware-defined networking (SDN) is a novel networking paradigm that allows a simple and flexible management of the underlying forwarding devices through a centralized controller. However, SDN suffers from different security issues that may paralyze the whole network when the controller is under attack. Blockchain (BC) is considered a new technology that provides a decentralized distributed ledger, which can be used to protect the SDN controller from other malicious components in the network. In this thesis, we investigate the integration between SDN and BC technology. We focus on BC-enabled authentication and authorization for SDNs. First, we propose, DPSec, a blockchain-based data plane authentication protocol for SDNs. Second, we improve the performance of BC-enabled SDN by proposing a component-wise waiting time approach. We also utilize lattice-based signatures and Key Encapsulation Methods (KEMs) to improve the security of BC-SDN. Third, we introduce, HostSec, a blockchain-based approach that provides mutual host-controller, Packet-In/Packet-Out and host-host authentication for SDNs. Fourth, we propose, SDN-API-Sec, a blockchain-based access control method for cross-domain SDNs by utilizing BC smart contracts. The results suggest a trade-off between security and latency.Yazılım tanımlı ağ (Software-Defined Networking - SDN), merkezi bir denetleyici aracılığıyla yönlendirme cihazlarının basit ve esnek bir şekilde yönetilmesine izin veren yeni bir ağ paradigmasıdır. Fakat, SDN'de kullanılan denetleyiciye yönelik bir saldırı olduğunda tüm ağı durdurabilecek farklı güvenlik sorunlarına neden olabilmektedir. Blok zinciri (Blockchain - BC), merkezi olmayan dağıtılmış defter sağlayan yeni bir teknolojidir. BC teknolojisi, SDN denetleyicisini ağdaki diğer kötü amaçlı bileşenlerden korumak için kullanılabilmektedir. Bu tezde, SDN ve BC teknolojisi entegrasyonu üzerine odaklanmaktadır. SDN için BC tabanlı kimlik doğrulama ve yetkilendirme sistemleri araştırılmaktadır. İlk olarak, SDN'deki veri düzlemi için BC tabanlı yeni bir kimlik doğrulama protokolü öneriyoruz. İkinci olarak, bileşen bazında bir bekleme süresi yaklaşımı önererek BC tabanlı SDN'in performansını iyileştiriyoruz. Ayrıca BC-SDN güvenliğini artırmak için kafes tabanlı imzalar ve anahtar kapsülleme yöntemleri kullanıyoruz. Üçüncü olarak, SDN'ler için BC tabanlı karşılıklı ana bilgisayar-denetleyicisi, Packet-In/Packet-Out ve ana bilgisayar-ana bilgisayar kimlik doğrulaması sağlayan yeni bir yaklaşım sunuyoruz. Dördüncü olarak, BC'nin akıllı sözleşmelerini kullanarak SDN etki alanları arasında çalışabilen BC tabanlı yeni bir erişim kontrol yöntemi öneriyoruz. Sonuçlar güvenlik ve gecikme arasında bir ödünleşme olduğunu ileri sürüyor
Bölgesel ölçekte yüksek enerji verimliliğine yönelik biyo-iklimsel ve gelişmiş stratejiler.
No full textToday's construction sector is taking a major part in worldwide energy consumption and its contribution to climate change. It is crucial to take proactive measures in architecture to mitigate the harmful effects of carbon emissions and pollution on our planet. Architectural strategies should focus on reducing energy consumption to align with this objective. In the context of climate change and unpredictable weather patterns, it is crucial to minimize reliance on active systems in architecture. By integrating passive design strategies, we can achieve a more sustainable approach. Active systems have their limitations, while passive systems offer greater flexibility and environmental friendliness. Bioclimatic architecture refers to the design of buildings that align with local climate conditions, aiming to enhance energy efficiency and reduce environmental impact. Implementing bioclimatic design on a larger scale, such as at the district level, has the potential to significantly increase energy efficiency. Bioclimatic architecture strategies have a substantial positive impact on districts' energy efficiency. Energy consumption and carbon emissions can be lowered by designing buildings according to the local climate conditions. Moreover, bioclimatic architecture may provide the residents with more comfortable living and working conditions, which can also positively impact health. The strategy of bioclimatic architecture in generating energy-efficient districts is determined by several parameters such as building geometry, materials, and district scale methods. The thesis aims to guide future district designs by providing assumptions towards ecologically sustainable and resilient neighborhoods using the assistance of bioclimatic strategies and advanced improvement strategies. The research investigates the districts' energy performance levels by integrating passive and advanced strategies to the buildings towards energy-efficient neighborhoods in the hot-humid and cold climate regions of Turkey. In order to assess the influence of bioclimatic parameters on district-level energy efficiency in two specific locations, a district energy model is created using Grasshopper and Rhinoceros. The district energy simulation results are obtained and analyzed. The bioclimatic and passive design variations' impacts under different climate conditions are discussed and compared in detail.Günümüz yapı sektörü, dünya çapındaki enerji tüketiminde göz ardı edilemez büyüklükte bir paydayı kapsamaktadır. Bu nedenle, karbon emisyonlarının ve kirliliğin Dünya üzerindeki zararlı etkilerini önlemek için mimaride alınabilecek önlemler hayati önem taşımaktadır. Mimari stratejiler de bu fikir doğrultusunda enerji tüketimini düşürme yönünde gelişebilir. Binaların enerji performansının analizinde, pasif tasarım stratejilerinin mimariye entegrasyonu ile aktif sistem bağımlılığı mümkün olduğunca azaltılmalıdır. Binaların enerji verimliliğini artırmak ve çevresel etkiyi azaltmak için yerel iklim koşullarına göre tasarlanması biyoklimatik mimari olarak bilinir. Biyo-iklimsel tasarım, bina ölçeğinden daha büyük ölçekte uygulandığında bölge enerji verimliliğini artırma potansiyeline sahiptir. Biyo-iklimsel mimarlık stratejileri, enerji açısından verimli bölgeler üzerinde önemli bir etkiye sahip olabilir. Binalar yerel iklim koşullarına göre tasarlanarak enerji tüketimi ve karbon emisyonları azaltılabilir. Ek olarak, biyo-iklimsel mimari, konut sakinlerine daha konforlu yaşam ve çalışma koşulları sağlayabilir ve bu da sağlık üzerinde olumlu bir etkiye sahip olabilir. Biyoklimatik mimarinin enerji verimli mahalleler oluşturma stratejisi, bina geometrisi, malzemeler ve bölge ölçeğindeki yöntemler gibi çeşitli parametrelerle belirlenir. Bu tez, biyo-iklimsel stratejiler ve gelişmiş iyileştirme stratejilerinin yardımıyla ekolojik olarak sürdürülebilir ve esnek mahallelere yönelik değerli bilgiler ve varsayımlar sağlayarak gelecekteki bölge tasarımlarına rehberlik etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma,Türkiye'nin sıcak nemli ve soğuk iklim bölgelerinde enerji verimli mahallelere yönelik binalara pasif ve gelişmiş stratejiler entegre ederek ilçelerin enerji performans düzeylerini araştırmaktadır. Grasshopper, Rhinoceros programında, biyoklimatik parametrelerin iki lokasyonda bölge düzeyinde enerji verimliliği üzerindeki etkisini kanıtlamak için bir bölge enerji modeli oluşturulmuştur. Alınan simülasyonlar ile birtakım sonuçlar elde edilmiş ve analiz edilmiştir. Son olarak, pasif tasarım varyasyonlarının farklı iklim koşulları altındaki etkileri tartışılıp ayrıntılı olarak karşılaştırılmıştır
Characterization of site amplification by a parametric study
No full textThe reliability of Vs30 and the performance of alternative time averaged shear wave velocities (Vsz) and shear wave travel times (Ttz) at various depths, z, were investigated for the estimation of site amplification and fundamental frequency (f 0) characterization by considering the linear and nonlinear soil behavior. The study revealed that alternative parameters performed better than Vs30 and the best performing z parameters changed by switching from convex to concave theoretical profiles and by increasing ground motions. For a practical usage in site investigations, guidelines to estimate nonlinear soil amplification factor and fundamental frequency from the linear ones were presented
Analysing the urban perception of visually impaired individuals on İstanbul.
No full textPerceptual processes of individuals are shaped by stimuli in various environments throughout their lives. These perceptual processes cause individuals to display different behavioural patterns. The perceptual process can be summarised as follows; environmental stimuli are perceived by the senses, the cognitive information formed in the mind according to these stimuli is transformed into behavioural information that forms thoughts. Individuals perceive spaces through their sense organs. The sense of sight, which is the most important of the sense organs that enable the perception of space, is the sense organ that first perceives the components and changing situations in a space. When the sense of sight loses its function and leaves its duty to other sense organs, the behaviours of individuals change significantly. In this context, this thesis study, which deals with how the spatial perception and behaviour process differs when the sense of sight loses its full or partial effectiveness, focuses on the accessibility of visually impaired people in public space. As a matter of fact, visually impaired individuals experience various levels of difficulties in their movements and behaviours, especially in public spaces, which sometimes they can overcome and sometimes endanger their lives. However, in addition to this, sociocultural conditions as well as physical conditions of the city negatively affect the behaviours of visually impaired individuals regarding urban accessibility. In this context, the aim of this thesis is to understand how and in what kind of physical and social parameters the spatial perceptions and behaviours of a group of visually impaired individuals, who are taken as participants, in the public spaces they frequently use in their daily lives change compared to individuals without disabilities, and to examine the accessibility criteria of public spaces used by visually impaired individuals in Istanbul by using qualitative and quantitative methods. In line with the surveys conducted with visually impaired individuals, it was tried to determine the perceived physical and sociocultural factors related to the participants' individual public space experiences in Istanbul. The verbal data obtained as a result of the qualitative analysis study of the thesis were qualitatively investigated by descriptive content analysis method, and a thematic determination was made regarding which factors are more prominent regarding the public space experiences of a group of visually impaired individuals living in Istanbul. In addition, in order to statistically investigate the factors that stand out in line with the qualitative data depending on gender and age, and to understand whether the factors perceived negatively in this context change depending on gender and age groups, the frequencies obtained by classifying the qualitative data were converted into quantitative data and analysed with a comparative evaluation method between groups. With this thesis study, it has been tried to determine the physical and social characteristics of public spaces frequently used by visually impaired individuals in their daily lives within the scope of accessible design. It is aimed that the data obtained as a result of this study will provide evidence-based data for design criteria and design guidelines to facilitate the behaviours of visually impaired individuals regarding the accessibility of public spaces in Istanbul.Bireylerin algısal süreçleri, yaşamları boyunca çeşitli ortamlardaki uyaranlar (stimuli) vasıtası ile şekillenir. Bu algısal süreçler, bireylerin farklı davranış biçimleri ortaya koymasına neden olur. Algısal süreç şu şekilde özetlenebilir; çevresel uyaranlar duyular tarafınca algılanır, bu uyaranlara göre zihinde oluşan bilişsel bilgi düşünceleri oluşturan davranışsal bilgiye dönüştürülür. Bireyler mekânları, duyu organları aracılığıyla algılarlar. Mekânı algılamayı sağlayan duyu organlarından en önemlisi olan görme duyusu, bir mekândaki bileşenleri ve değişen durumları ilk algılayan duyu organıdır. Görme duyusu, işlevini kaybettiğinde ve görevini diğer duyu organlarına bıraktığında ise, bireylerin davranışları önemli ölçüde değişim göstermektedir. Bu kapsamda, görme duyusunun tam veya kısmen etkinliği yitirildiğinde, mekânsal algı ve davranış sürecinin nasıl farklılaştığını ele alan bu tez çalışması, görme engellilerin kamusal mekândaki erişebilirlikleri konusuna odaklanmaktadır. Nitekim görme engelli bireyler, özellikle kamusal mekândaki hareket ve davranışlarında, kimi zaman altından kalkabilecekleri, kimi zaman da hayatlarını tehlikeye düşüren çeşitli seviyelerde zorluklar yaşamaktadır. Fakat bunun yanı sıra, kentin fiziksel koşulları kadar sosyokültürel koşulları da görme engelli bireylerin kentsel erişebilirliğine ilişkin davranışlarını olumsuz yönde etkilemektedir. Bu kapsamda, bu tez çalışmasının amacı, katılımcı olarak ele alınan bir grup görme engelli bireyin kendi gündelik hayatlarında sıklıkla kullandıkları kamusal mekândaki mekânsal algılarının ve davranışlarının engelsiz bireylere kıyasla nasıl ve ne tür fiziksel ve sosyal parametreler bağlamında değiştiğini anlamak ve görme engelli bireylerin kullandıkları kamusal mekânların erişilebilirlik kriterlerini nitel ve nicel yöntemler kullanarak İstanbul üzerinden irdelemektir. Görme engelli bireyler ile yapılan anketler doğrultusunda, katılımcıların İstanbul'daki bireysel kamusal alan deneyimlerine ilişkin algılanan fiziksel ve sosyokültürel faktörler belirlenmeye çalışılmıştır. Tezin nitel analiz çalışması sonucunda elde edilen sözel veriler, betimsel içerik analizi yöntemiyle nitel olarak araştırılmış olup, İstanbul'da yaşayan bir grup görme engelli bireyin kendi kullandıkları kamusal mekân deneyimlerine ilişkin hangi faktörlerin daha ağırlıkta olduğuna yönelik bir tematik tespit ortaya konmuştur. Bununla birlikte, nitel veriler doğrultusunda öne çıkan faktörlerin cinsiyet ve yaşa bağlı olarak istatistiksel olarak araştırılabilmesi, bu bağlamda olumsuz algılanan faktörlerin cinsiyet ve yaş gruplarına bağlı değişip değişmediğinin anlaşılabilmesi için, nitel verinin sınıflandırılması ile elde edilen frekanslar, nicel veriye dönüştürülüp gruplar arası karşılaştırmalı bir değerlendirme yöntemiyle analiz edilmiştir. Bu tez çalışması ile görme engelli bireylerin gündelik hayatlarında sıklıkla kullandıkları kamusal mekânların erişilebilir tasarım kapsamındaki fiziksel ve sosyal özellikleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma sonucunda elde edilen verilerin, İstanbul kentinin kamusal mekânlarının görme engelli bireylerin erişebilirliği hususundaki davranışlarını kolaylaştırmaya yönelik tasarım kriterlerine ve tasarım rehberlerine kanıta dayalı veri sağlaması hedeflenmektedir
An efficient versatile video coding motion estimation hardware
No full textVersatile Video Coding (VVC) is the latest video coding standard. It provides higher compression efficiency than the previous video coding standards at the cost of significant increase in computational complexity. Motion estimation (ME) is the most time consuming and memory intensive module in VVC encoder. Therefore, in this paper, we propose an efficient VVC ME hardware. It is the first VVC ME hardware in the literature. It has real time performance with small hardware area. This efficiency is achieved by using a 64 × 64 systolic processing element array to support maximum coding tree unit (CTU) size of 128 × 128 and by using a novel memory-based sum of absolute differences (SAD) adder tree to calculate SADs of 128 × 128 CTUs. The proposed VVC ME hardware reduces memory accesses significantly by using an efficient data reuse method. It can process up to 30 4 K (3840 × 2160) video frames per second.TÜBİTAKPublisher versio