5916 research outputs found
Sort by
Gelişmiş Q-öğrenme ve politika yineleme çerçeveleri kullanarak kripto para birimi portföyü optimizasyonuna revize edilmiş bir yaklaşım.
No full textDespite all the factors that cause concern among investors, such as volatility and de centralization of crypto world, the popularity of cryptocurrencies continues to grow steadily. The cryptocurrency market still holds its allure for many investors due to the high profit levels it has experienced in the past. With the entrance of numerous alt coins into the market, portfolio management becomes much more challenging. In the literature, we come across numerous studies proposing efficient portfolio management techniques for cryptocurrencies. This study presents proposed models developed based on policy iteration and Q-learning algorithms. Under Q-learning, three distinct sub-models are introduced: Deep Q-Network (DQN), Double Deep Q-Network (DDQN), and Double Dueling Q Network (DDDQN). All of these models are trained using 6-month training periods and compared using 10 different training and testing periods. Additionally, to eval uate both of proposed policy iteration and Q-learning models, baseline models were created for each algorithm, and the performance of the proposed models was assessed against these baseline models. The results indicate that among Policy Iteration models, the proposed model has the highest average ROI value of 3%, making it the top-performing model. Similarly, among Q-learning models, the proposed DQN model surpasses both baseline models and other Q-learning models, with an average ROI value of 2%. Considering all the models, the proposed Policy Iteration model achieves the highest average ROI value, while the proposed DQN and the proposed DDDQN model demonstrates the lowest volatility in terms of ROI standard deviations.Yatırımcılar arasında volatilite ve merkezsizle¸sme gibi endi¸se yaratan t¨um fakt¨orlere ra˘gmen, kripto para birimlerinin pop¨ulerli˘gi istikrarlı bir ¸sekilde artmaya devam et mektedir. Kripto para piyasası, ge¸cmi¸ste ya¸sadı˘gı y¨uksek kar seviyeleri sebebiyle bir¸cok yatırımcı i¸cin hala cazibesini korumaktadır. G¨unl¨uk olarak bir¸cok alternatif kripto para biriminin piyasaya girmesiyle, portf¨oy y¨onetimi ¸cok daha zorlu hale gelmektedir. Literat¨urde, kripto portf¨oylerini verimli bir ¸sekilde y¨onetmek i¸cin ¨onerilen bir¸cok ¸calı¸sma bulunmaktadır. Bu ¸calı¸sma, Policy Iteration ve Q-learning algoritmalarından t¨uretilen yeni model ¨onerileri sunmaktadır. Q-learning altında Deep Q-Network (DQN), Double Deep Q-Network (DDQN) ve Double Dueling Q-Network (DDDQN) olmak ¨uzere ¨u¸c farklı alt model tanıtılmaktadır. Bu modellerin hepsi, 6 aylık e˘gitim d¨onemleri kullanılarak e˘gitilmi¸stir ve 10 farklı e˘gitim ve test d¨onemi kullanılarak kar¸sıla¸stırmalar yapılmı¸stır. Ayrıca, hem ¨onerilen politika iterasyonu hem de ¨onerilen Q-learning modellerini de˘gerlendirebilmek i¸cin iki algoritma i¸cin de basit referans modelleri olu¸sturulmu¸s ve ¨onerilen model de˘gerlendirmeleri bu referans modelleri kul lanılarak yapılmı¸stır. Sonu¸clara g¨ore, ¨onerilen Policy Iteration modeli Policy Iteration modelleri arasında %3 ortalama ROI de˘geri ile en iyi modeldir. Benzer ¸sekilde, ¨onerilen Q-learning mod elleri arasında DQN modeli, hem referans modelini hem de di˘ger Q-learning mod ellerini %2 ortalama ROI de˘geri ile geride bırakmaktadır. T¨um modelleri dikkate aldı˘gımızda, ¨onerilen Politika ˙Iterasyonu modelinin en y¨uksek ortalama ROI de˘gerine sahip oldu˘gunu, ¨onerilen DQN ve DDDQN modellerinin ise ROI standart sapması a¸cısından en d¨u¸s¨uk volatiliteye sahip oldu˘gunu g¨ormekteyiz
Küçük çocuklu ailelerde ebeveynlerin genel psikolojik sıkıntıları ve ortak ebeveynliği araştırmak: İlişki doyumunun aracı rolü.
No full textCoparenting relations are a crucial component of family functioning, and cooperation of parents in child related issues have been highlighted as a protective factor for family cohesion especially when parents are in distress. This research explored the relationships between general psychological distress and coparenting dimensions of cooperation, conflict, and triangulation through the mediating role of couple satisfaction on a dyadic level among Turkish parents with young children. The sample was composed of 184 heterosexual parents (184 mothers, 184 fathers, age range from 25 to 57 years) married for 10 years on average. Parents completed demographic information form, Depression Stress Anxiety Scale, Couple Satisfaction Index, and Coparenting Inventory for Parents with Preschoolers. Results of the Actor-Partner Interdependence Model (APIM) and APIM Mediation Model (APIMeM) analyses demonstrated statistically significant relationships between mothers' and fathers' psychological distress and all three of their own coparenting dimensions (direct actor effects) and between mothers' psychological distress and fathers' coparenting cooperation (direct partner effect, mothers to fathers). Mothers' and fathers' psychological distress had significant indirect effects on all three of their own coparenting dimensions through their own couple satisfaction (indirect actor effects). Furthermore, fathers' psychological distress had significant indirect effects on all three dimensions of mothers' coparenting through mothers' couple satisfaction, plus on mothers' coparenting triangulation through fathers' couple satisfaction (indirect partner effects, fathers to mothers). Findings of this study were in line with Family System Theory and prior research. Clinical implications are discussed.Anne-babaların ortak ebeveynlik ilişkileri, aile işleyişinin çok önemli bir bileşenidir. Ebeveynler psikolojik sıkıntıdayken, anne-babanın çocukla ilgili konularda işbirliğinin aile uyumu için koruyucu bir faktör olduğu özellikle vurgulanmıştır (Margolin ve ark., 2001). Bu araştırma, küçük çocuklu Türk ebeveynlerde genel psikolojik sıkıntı ile ortak ebeveynlik boyutları (işbirliği, çatışma, üçgenleme) arasındaki diyadik ilişkileri, ilişki doyumunun rolü aracılığıyla araştırmıştır. Araştırmanın örneklemini ortalama 10 yıldır evli olan 184 anne ve baba (yaş aralığı 25-57) oluşturmuştur. Anne ve babalar: demografik bilgi formu, Depresyon Stres Kaygı Ölçeği, İlişki Doyum İndeksi, ve Okul Öncesi Çocuklu Ebeveynler için Ortak Ebeveynlik Envanterini yanıtlamıştır. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (APIM) ve APIM Aracılık Modeli (APIMeM) analizlerinin sonuçları, annelerin ve babaların psikolojik sıkıntıları ile kendi ortak ebeveynlik boyutlarının hepsi arasında (doğrudan aktör etkileri) ve annelerin psikolojik sıkıntıları ile babaların ortak ebeveynlik işbirliği (anneden babaya doğrudan partner etkisi) arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Annelerin ve babaların psikolojik sıkıntılarının, kendi ilişki doyumları aracılığıyla, kendi ortak ebeveynlik boyutlarının hepsi üzerinde de istatistiksel olarak anlamlı etkileri bulunmuştur (dolaylı aktör etkileri). Ayrıca, babaların psikolojik sıkıntılarının annelerin ilişki doyumu aracılığıyla annelerin ortak ebeveynliğinin üç boyutu üzerinde, ve ek olarak babaların ilişki doyumu aracılığıyla annelerin ortak ebeveynlik üçgenlemesi üzerinde de anlamlı etkileri bulunmuştur (babalardan annelere dolaylı partner etkileri). Bu çalışmanın bulguları, Aile Sistemi Teorisi ile uyumludur ve önceki araştırmaları gözeterek incelenmiştir. Klinik çıkarımlar tartışılmıştır
Sistematik yaklaşımda bireysel terapi: terapistlerin ve danışanların perspektifinden algılanan terapötik değişim.
No full textTherapeutic change is well-studied construct in psychotherapy process and outcome studies, providing the basis for how psychotherapy practices are effective in individuals wellbeing. The current study explores the experiences of therapists and clients regarding how therapeutic change is experienced in individual therapy from systemic perspective by using systems theory as the fundamental framework. 12 clients (2 men, 10 women) and 12 therapists (1 men, 11 women) were recruited as participants from Bilgi University Psychological Counseling Center and Özyeğin University Couple and Family Center. Both therapists’ and clients’ experiences are investigated with semi-structured interviews using thematic analysis (TA). Results revealed three main themes for therapists: “Going Beyond One-to-one Relationship in Therapy”, “Increasing Relational Awareness”, “Shift in Clients’ Attitudes Towards Boundaries with Significant Others”, and a total of two subthemes. Regarding clients’ perspective, the results yielded three main themes: “Sensemaking the Problems Through Relational Awareness”, “Acceptance in Relationships”, and “Manifesting the Differentiated Self in Relationship”, and total of two subthemes. Current study findings are discussed in the context of the systems theory literature, limitations, strengths, future research directions, and clinical implications.Terapötik değişim, psikoterapi süreç ve sonuç araştırmalarında yaygın olarak araştırılan bir değişkendir ve psikoterapi uygulamalarının bireylerin iyi oluş halinde nasıl etkili olduğunun temelini oluşturur. Mevcut çalışma, sistem teorisini temel çerçeve olarak kullanarak, bireysel terapide terapötik değişimin sistemik bir bakış açısıyla nasıl deneyimlendiğine ilişkin terapistlerin ve danışanların deneyimlerini araştırıyor. Bilgi Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık Merkezi ve Özyeğin Üniversitesi Çift ve Aile Merkezi'nden 12 danışan (2 erkek, 10 kadın) ve 12 terapist (1 erkek, 11 kadın) katılımcı olarak alınmıştır. Hem terapistlerin hem de danışanların deneyimleri, tematik analiz (TA) kullanılarak yarı yapılandırılmış görüşmelerle araştırılmıştır. Sonuçlar terapistler için “Terapide Birebir İlişkinin Ötesine Geçmek”, “İlişkisel Farkındalığı Artırmak”, “Danışanların Yakın İlişkilerinde Sınırlara Karşı Tutumlarında Değişim” olmak üzere üç ana tema ve toplam iki alt tema ortaya çıkmıştır. Danışanların bakış açısına bakıldığında, sonuçlar “İlişki Farkındalığı Yoluyla Sorunları Anlamlandırma”, “İlişkilerde Kabul” ve “İlişkilerde Ayrımlaşan Benliği Ortaya Koyma” olmak üzere üç ana tema ve toplam iki alt tema ortaya çıkmıştır. Mevcut çalışma bulguları, sistem teorisi literatürü, sınırlılık, güçlü yönler, gelecek araştırma önerileri ve klinik çıkarımlar bağlamında tartışılmaktadır
Examining actor–partner effects between social dominance, relationship power, sexism, and marital quality
No full textObjective: This study aimed to investigate the actor–partner effects of attitudes toward group-based inequality as measured by social dominance orientation (SDO) and marital quality, and the indirect actor–partner effects of SDO on marital quality via ambivalent sexism and partners' perceptions of their own relationship power toward their partner. Background: Previous research suggests that certain social attitudes play a role in relationship processes. However, it is unclear whether broader views on social inequality could have an effect on partners' marital quality. Method: Ninety heterosexual married couples in Turkey (N = 180) responded via an online survey on SDO, marital quality, relationship power, and ambivalent sexism. Actor–partner interdependence model (APIM) and actor–partner interdependence model of mediation (APIMeM) were conducted to examine the direct and indirect actor–partner effects. Results: For indirect effects, men's SDO was negatively associated with their marital quality through their relationship power and hostile sexism. No significant indirect effects were found for women. However, women's relationship power was positively and their benevolent sexism was negatively associated with their own and their partners' marital quality. Conclusion: Our findings help develop a more comprehensive understanding of how the political, social, and personal aspects of our lives are connected with one another. Implications: Our study points to the importance of exploring the topic of men's and women's views toward social inequality and its effects on their close relationships in clinical practice and relational education.Publisher versio
Derin sinir ağlarının yeni ve hibrit mimariler aracılığı ile transformlara genellemesi.
No full textObject recognition is a foundational pillar for many computer vision tasks such as searching, tracking, navigating, scene understanding or information retrieval that require some kind of category knowledge at various levels. Even with the major advances in these tasks with the data-driven deep learning methods such as convolutional neural networks (CNNs), generalization to geometric variations and embedding part-whole relationships are still yet to be achieved when compared to human-level recognition. CNNs particularly fail to generalize to unseen viewpoints of a learned object even with substantial samples and are easily confused as the pooling operations lose the relation between existing entities in the input. Recently emerged capsule networks outperform CNNs in novel viewpoint generalization tasks even with significantly fewer parameters. Capsule networks group the neuron activations for representing higher-level attributes and their interactions for achieving equivariance to visual transformations. Capsules are designed to represent the pose of an existing visual entity and learned transformations are essentially pose transformations which are matrices. However, capsule networks have a high computational cost for learning the interactions of capsules in consecutive layers via the, so-called, routing algorithm in addition to the training stability problems. In this thesis, we propose to represent the pose information and transformations with quaternions in Quaternion Capsule Networks (QCNs). Quaternions are immune to the gimbal lock, have straightforward regularization of the rotation representation for capsules, and require a smaller number of parameters than matrices. QCNs directly inherit the existing EM-Routing for a fair comparison of the benefits of using quaternions instead of matrices. Experimental results show that QCNs generalize better to novel viewpoints with fewer parameters, and achieve on-par or better performances with the state-of-the-art Capsule architectures on well-known benchmarking datasets. Building on this proposal, we aimed to reduce the computational burden and embed feature vectors to the capsules in addition to pose information. In this context we propose, Alleviated Pose Attentive Capsule Agreement (ALPACA) which is tailored for capsules that contain pose, feature and existence probability information together to enhance novel viewpoint generalization of capsules on 2D images. For this purpose, we have created a Novel ViewPoint Dataset (NVPD) a viewpoint-controlled texture-free dataset that has 8 different setups where training and test samples are formed by different viewpoints. In addition to NVPD, we have conducted experiments on the iLab2M dataset where the dataset is split in terms of the object instances. Experimental results show that ALPACA outperforms its capsule network counterparts and state-of-the-art CNNs on iLab2M and NVPD datasets. Moreover, ALPACA is 10 times faster when compared to routing-based capsule networks. It also outperforms attention-based routing algorithms of the domain while keeping the inference and training times comparable.Nesne tanıma, arama, izleme, gezinme, sahne anlama veya bilgi alma gibi çeşitli seviyelerde bir tür kategori bilgisi gerektiren birçok bilgisayarla görü problemi için temel bir dayanaktır. Konvolüsyonel sinir ağları (CNN'ler) gibi veri odaklı derin öğrenme yöntemleriyle bu görevlerde büyük ilerlemeler kaydedilmiş olsa da, geometrik varyasyonlara genelleme ve parça bütün ilişkilerinin gömülmesi, insan seviyesinde tanımayla karşılaştırıldığında geri kalmaktadır. CNN'ler özellikle öğrenilen bir nesnenin görülmeyen bakış açılarına önemli örneklerle bile genelleme yapamamakta ve havuzlama işlemleri girdideki mevcut parçalar arasındaki ilişkiyi kaybettiğinden kolayca yanlış yönlendirilebilmektedir. Yakın zamanda ortaya çıkan kapsül ağları, çok daha az parametreyle bile yeni görüş açısına genelleme konusunda CNN'lerden daha iyi performans göstermektedir. Kapsül ağları, daha yüksek seviyeli öznitelikleri temsil etmek için nöron aktivasyonlarını ve görsel dönüşümlere eşdeğişkenlik sağlamak için etkileşimlerini gruplandırır. Kapsüller mevcut bir görsel varlığın pozunu temsil etmek üzere tasarlanmıştır ve öğrenilen dönüşümler esasen matrisler olan koordinat sistemi dönüşümleridir. Bununla birlikte, kapsül ağları, eğitim kararlılığı sorunlarına ek olarak, yönlendirme algoritması olarak adlandırılan algoritma aracılığıyla ardışık katmanlardaki kapsüllerin etkileşimlerini öğrenmek için yüksek bir hesaplama maliyetine sahiptir. Bu tezde, Kuaterniyon Kapsül Ağlarında (QCN) poz bilgisini ve dönüşümleri kuaterniyonlarla temsil etmeyi öneriyoruz. Kuaterniyonlar gimbal kilidine maruz kalmamaktadır, kapsüller için rotasyon temsilinin basit bir şekilde düzenlenmesi vardır ve matrislerden daha az sayıda parametre gerektirir. QCN'ler, matrisler yerine kuaterniyon kullanmanın faydalarının adil bir şekilde karşılaştırılması için mevcut EM-Routing'i doğrudan devralarak test edilmiştir. Deneysel sonuçlar, QCN'lerin daha az parametre ile yeni bakış açılarına daha iyi genelleme yaptığını ve ayrıca iyi bilinen kıyaslama veri kümelerinde en son teknoloji Kapsül mimarileriyle eşit veya daha iyi performanslar elde ettiğini göstermektedir. Bu öneriyi temel alarak, hesaplama yükünü azaltmayı ve poz bilgisine ek olarak kapsüllere özellik vektörleri yerleştirmeyi amaçladık. Bu bağlamda, kapsüllerin 2B görüntüler üzerinde yeni görüş açısı genelleştirmesini geliştirmek için poz, özellik ve var olma olasılığı bilgilerini birlikte içeren kapsüller için uyarlanmış Alleviated Pose Attentive Capsule Agreement (ALPACA) geliştirdik. Bu amaçla, eğitim ve test örneklerinin farklı bakış açıları tarafından oluşturulduğu 8 farklı düzeneğe sahip, bakış açısı kontrollü dokusuz bir veri kümesi olan Novel ViewPoint Dataset (NVPD) oluşturduk. NVPD'ye ek olarak, veri kümesinin nesne örnekleri açısından bölündüğü iLab2M veri kümesi üzerinde de deneyler gerçekleştirdik. Deneysel sonuçlar, ALPACA'nın iLab2M ve NVPD veri kümelerinde kapsül ağ muadillerinden ve son teknoloji CNN'lerden daha iyi performans gösterdiğini ortaya koymaktadır. Dahası, ALPACA yönlendirme tabanlı kapsül ağlarına kıyasla 10 kat daha hızlıdır. Ayrıca, çıkarım ve eğitim sürelerini karşılaştırılabilir tutarken, alanın dikkat tabanlı yönlendirme algoritmalarından daha iyi performans gösterir
Associations among adolescents’ mindfulness, sympathy, cognitive empathy, and sibling relationships
No full textIn the current study, we examined the direct and indirect paths from mindfulness to adolescents’ sibling relationships through their cognitive empathy and sympathy. The sample consisted of 220 adolescents (50.9 % female) between age of 13 and 17 years (M = 15.86, SD = 0.91). Participants reported their mindfulness (acceptance and awareness), cognitive empathy and sympathy, and sibling relationships. The parallel mediation model revealed that mindful awareness and acceptance predicted kindness, involvement, and empathy within sibling relationships through sympathy. In addition, there was a significant indirect effect of mindful awareness to empathy in sibling relationships through cognitive empathy. Findings provided information regarding the importance of indirect contributions of mindfulness to sibling relationships through cognitive empathy and sympathy
Yeni evli çiftlerde çatışma çözümleme stillerinin çift uyumu ile ilişkisi.
No full textThis study examined the relationship between conflict resolution styles (positive, negative, subordination, and retreat conflict resolution styles) and dyadic adjustment among newlywed couples in Turkey. This study was conducted with 252 couples married for less than 15 months. The present study is part of a more extensive longitudinal study conducted at Ozyegin University by Kafescioğlu and colleagues funded by TÜBİTAK (Grant Number: 113K538). Data were collected in four waves at seven monthly intervals. For the current study, the first wave data on conflict resolution styles and the second wave data on dyadic adjustment were used. Participants filled out the following measures: Demographic Information Form, Conflict Resolution Styles Scale (CRSS), and Dyadic Adjustment Scale (DAS). Latent Profile Analysis (LPA) and ANCOVA were conducted to examine research questions. Results showed that the two-profile model was the best-fitted model considering fit statistics among the four models. The profiles differed in three conflict resolution styles: wives’ positive conflict resolution style, husbands’ retreat, and subordination conflict resolution styles. The first profile had a low level in all three conflict resolution styles, named “Less Positive Wife- More Engaged Husband.” In contrast, couples in the second profile used the three conflict resolution styles more, so the profile was named “Positive Wife- Avoidant Husband.” ANCOVA analysis indicated insignificant differences in dyadic adjustment between profiles. The findings were discussed in light of existing literature and theoretical framework. Finally, research contributions, limitations, and future research suggestions were presented.Çalışmanın amacı Türkiye’deki yeni evli çiftlerde çatışma çözüm stilleri (olumlu, olumsuz, boyun eğme ve geri çekilme çözüm stilleri) ve çift ilişkisindeki uyum arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu çalışma 15 aydan daha az süredir evli olan 252 çift ile gerçekleştirilmiştir. Mevcut çalışma, Özyeğin Üniversitesinde Kafescioğlu ve arkadaşları tarafından gerçekleştirilen ve TÜBİTAK (No: 113K538) tarafından fonlanan daha kapsamlı bir boylamsal çalışmanın parçasıdır. Veriler yedi ay aralıklı olarak dört aşamada toplanmıştır. Mevcut çalışma için ilk aşamada toplanmış olan çatışma çözüm stilleri verileri ve ikinci aşamada toplanmış olan çift uyum verileri kullanılmıştır. Katılımcılardan belirtilen ölçekleri doldurmuştur: Demografik Bilgi Formu, Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği (ÇÇSÖ), ve Çift Uyum Ölçeği (ÇUÖ). Çalışma sorularını incelemek için Örtük Profil Analizi ve Özet Kovaryans Analizi (ANCOVA) gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar iki profilli modelin diğer modellerle uyum istatistikleri karşılaştırıldığında en iyi uyum gösteren model olduğunu göstermiştir. Profiller üç çatışma çözüm stilinde farklılaşmıştır: kadın eşlerin olumlu çatışma çözüm stilleri, erkek eşlerin geri çekilme ve boyun eğme çatışma çözüm stilleri. İlk profil her üç çatışma çözüm stilinde daha düşük bir seviyede olduğu için “Daha Az Olumlu Kadın Eş-Daha Çok Katılım Gösteren Erkek Eş” olarak isimlendirilmiştir. Aksine ikinci profildeki çiftler üç çatışma çözüm stilini daha çok kullanmıştır, bu nedenle “Olumlu Kadın Eş-Kaçıngan Erkek Eş” olarak isimlendirilmiştir. ANCOVA analizi profiller arasındaki çift uyumunun anlamlı bir farklılık olmadığını göstermiştir. Bulgular mevcut literatür ve teorik çerçeve ışığında tartışılmıştır. Son olarak, çalışmanın katkıları, kısıtlılıkları ve gelecek çalışma önerileri sunulmuştur
Operations research approaches for improving coordination, cooperation, and collaboration in humanitarian relief chains: A framework and literature review
No full textGiven the considerable number of actors in the humanitarian space, coordination is essential for successful disaster response. Furthermore, the sheer size of challenges and limited resources increasingly highlight the need for improved cooperation and collaboration in humanitarian supply chains. A significant number of studies in the literature explore the 3Cs (coordination, cooperation and collaboration), using conceptual, empirical and analytical methods. This paper aims to provide an overview and analysis of the Operations Research (OR) approaches that support decision making for improved 3Cs in humanitarian relief chains and to identify future research directions. To achieve this aim, we first present a holistic view of the discussions in the literature and derive a conceptual framework for 3C mechanisms in humanitarian operations. Based on our framework, we analyse studies that develop OR methods to address the design and management of 3C mechanisms in humanitarian relief chains. We also identify current gaps and future research directions.Natural Sciences and Engineering Research Council of Canada ; Institut de Valorisation des Donnée
Partner Phubbıng'ı ve ilişki doyumu arasındaki bağlantıda bağlanma davranışının aracı etkisi.
No full textAs digital technologies have become an indispensable part of our everyday life and the consequences of excessive mobile phone usage have begun to be noticed, a relatively new phenomenon called phubbing (the word derived from two words "phone" and "snubbing") has attracted great attention from researchers. In this respect, the purpose of the current study was to investigate the negative impacts of perceived partner phubbing (PPP) on relationship satisfaction. It aimed to bring the concept of attachment behavior as a protective factor by analyzing its mediating role in this relationship. Four research questions have been addressed in this study to investigate the relationship among the major study variables and the mediating role of attachment behavior on the link between PPP and relationship satisfaction. There were 396 participants who were recruited from Turkey, among adults who were older than 18 years old to be able to assess adult romantic relationships. The inclusion criteria were that the participants needed to own a smartphone, were not married or cohabiting, and were currently in a romantic relationship at least for 6 months. The results showed that the major study variables which were PPP, attachment behavior, and relationship satisfaction all significantly correlated with each other. In addition, attachment behavior partially mediated the link between PPP and relationship satisfaction. The findings of the study, strengths, limitations, clinical implications, and future directions were discussed considering the existing literature.Dijital teknolojilerin günlük hayatımızın vazgeçilmez bir parçası haline gelmesi ve akıllı telefon kullanımının sonuçlarının fark edilmeye başlanmasıyla birlikte, nispeten yeni bir olgu olan phubbing (terim İngilizcede "phone" ve "snubbing" kelimelerinin birleştirilmesiyle türetilmiştir) büyük ilgi görmeye başlamıştır. Bu bağlamda, çalışmanın amacı algılanan partner phubbing davranışının ilişki doyumu üzerindeki olumsuz etkilerini araştırmak ve bağlanma davranışlarının bu ilişkideki aracı rolünü inceleyerek koruyucu bir faktör olarak ele almaktır. Bu çalışmada, ana değişkenler arasındaki ilişkiyi ve bağlanma davranışlarının algılanan partner phubbing ve ilişki doyumu arasındaki bağlantı üzerindeki aracı rolünü araştırmak için dört araştırma sorusu üzerinde durulmuştur. Örneklem, 396 katılımcıdan oluşmaktadır. Katılım için uygunluk kriterleri, katılımcıların bir akıllı telefona sahip olmasını, evli olmamasını veya birlikte yaşamamasını ve mevcut durumda en az 6 aydır romantik bir ilişki içinde bulunmasını içermektedir. Çalışmanın sonuçları, algılanan partner phubbing davranışı, bağlanma davranışları ve ilişki doyumu değişkenlerinin hepsinin birbiriyle istatistiksel olarak anlamlı ölçüde ilişkili olduğunu göstermiştir. Ek olarak, bağlanma davranışlarının, algılanan partner phubbing davranışı ve ilişki doyumu arasındaki bağlantıda kısmi aracı rolü olduğu bulunmuştur. Çalışmanın bulguları, güçlü yönleri, sınırlılıkları, pratik çıkarımları ve ileriki yönleri mevcut literatür dikkate alınarak tartışılmıştır