Rzeszów University
Repozytorium Uniwersytetu Rzeszowskiego (UR) / University of RzeszówNot a member yet
11199 research outputs found
Sort by
Art as a Language and Tool
No full textKonstruując temat konferencji i zestaw zagadnień, nie chciałam kierować treści wystąpień w konkretną stronę, ograniczając zasób potencjalnych ścieżek poznawczych. Co prawda konkretyzacja pozwala uporządkować treść i wyznaczyć wiodący nurt komunikatów, jednak tworzy podejrzenie zamawiania treści.
Moim zamiarem było dotarcie lub zbliżenie się do czegoś ważniejszego – czegoś, co leży u podstaw motywacji artystycznej, motywacji artysty, człowieka, który podejmując kreacyjny trud, próbuje dotrzeć do własnej prawdy, używając sztuki jako narzędzia do tego celu. W tytule konferencji: Sztuka jako język i narzędzie użyte jest to słowo narzędzie, lecz w odróżnieniu od instrumentalnej funkcji sztuki, motywacja dotyczy tu odkrywania przede wszystkim własnej natury, prawdy o sobie i własnej obecności jako części większego systemu pojęć wizualnych, zbiorowych skłonności albo społecznych potrzeb.
Zestaw autorów wystąpień został dobrany tak, aby pokazać m.in. różnice w dynamice i rozwoju poszczególnych świadomości w odniesieniu do siebie, osobistej motywacji i oddziaływania komunikatu. Zatem sztuka staje się narzędziem do osiągnięcia celu, jakim jest odbicie pewnej prawdy ulotnej lub trwałej, wynikającej ze świadomości miejsca i momentu w czasie.
Skoro jednak sztuka ma być narzędziem, to należałoby przyjąć, że pierwotna w tej konsekwencji jest przyczyna, problem lub cel do osiągnięcia, a środki są rzeczą wtórną; może być to zarówno sztuka w jej rozpiętości, jak i inna forma aktywności, np. społecznej. Część twórców oscyluje na granicy tych aktywności, gdzie wizualność staje się częścią wystąpienia lub nie istnieje. Podstawą jest porozumienie na poziomie podstawowym, rozumianym przez pewną grupę, dotyczące problemu odnoszącego się m.in. do kwestii nierówności i wykluczenia. Nie chcąc rozwijać zagadnienia, które stanowi jedną z treści sztuki krytycznej, dość przywołać liczne dzieła sztuki odnoszące się do bolesnych i trudnych problemów społecznych, osobistych, które noszą znamiona wysokiej wartości artystycznej. A co można powiedzieć, gdy takiego celu nie ma, jest tylko przeczucie, tęsknota, lęk? Albo „dar Boży”, talent, zwyczajnie mówiąc – zdolności artystyczne, które ciągną twórcę do powoływania kolejnych artystycznych bytów. Jakby narzędzie było celem, który potrzebny jest artyście, aby stworzyć świat przedstawień, w którym przegląda się – on – jak mityczny Narcyz w zwierciadle. Takie uzdolnienie było w przeszłości przepustką do wejścia w świat sztuk wizualnych dla adeptów w szkołach artystycznych, którzy rozwijali swoją twórczość w oparciu o pewne kody estetyczne, i dzieje się tak do dzisiaj. Jednak teraz – tu – mamy kontakt z autorami dojrzałymi, którzy – wydaje się – tę fazę fascynujących narodzin mają już za sobą. Istotnie napędem do dalszej pracy może być – raz kiedyś – powzięta droga, lecz nawet przeszłość w swojej częściowej dostępności stanowi budulec do szukania tożsamości osobistej, rodzinnej, kulturowej – dzisiaj, aktualnie. Przeczucie takiej właśnie intencji daje się odczytać w twórczości Anny Pomery – łotewskiej artystki, która posługując się fotografią i obiektami, nawiązuje emocjonalny dialog z przeszłością. W konferencyjnym wystąpieniu deklaruje związek z miejscem swojego pochodzenia jako ważnym składnikiem samoidentyfikacji. Przeszłość staje się również materiałem do dokumentalistyczno-artystycznych działań Justyny Łuczaj-Salej, malarki i twórczyni filmów. Tym razem podzieliła się ona faktami z przeszłości, w której identyfikacja kulturowa miejsca została poddana procesowi fałszowania w imię totalitarnej skłonności do wykorzeniania i kradzieży tożsamości narodowej i terytorialnej.
Język – drugi składnik tematu wystąpień – przybiera formy dokumentalne i cechy obiektywnej relacji, w której artysta staje się wrażliwym pośrednikiem, przekaźnikiem treści, posiłkując się faktami zgromadzonymi w dokumentach, w zapisie fotograficznym i filmowym. Taśma filmowa lub lepiej: zapis filmowy wraz z fotografią w swojej surowej postaci to narzędzia dokumentalnej relacji, w której fakt dotyczy nie tylko tworzonego dokumentu, lecz zdarzenia, które jest umiejscowione lub dokonało się poza nośnikiem w innym czasie i miejscu, dotyczy przestrzeni dokonanych lub dokonujących się zdarzeń. Kolekcjonowanie tych faktów to materiał dla archiwisty, jakim jest Jacek Kolasiński – artysta, który tworzy archiwum będące kompilacją faktów historycznych i faktów graficznych.
Artyści wypowiadają się poprzez swoje prace malarskie, graficzne, filmowe i inne, prowadząc swoją twórczość, udoskonalają swój warsztat, poszerzają swoją wrażliwość i wiedzę. Komentując własną twórczość, stają się obserwatorami procesów kreacji i oddziaływania własnych artystycznych faktów. Uwikłani w większym lub mniejszym stopniu w proces upubliczniania treści obiektywnych lub subiektywnych, uczestniczą w procesie globalnej wymiany treści i wartościowania w społecznościach środowiskowych i szerszych, wszak chodzi również o zasięg takiego oddziaływania. Szukając i broniąc własnej tożsamości, artysta przewrotnie uzewnętrznia swoją prywatność, intymność nacechowaną lękiem i bólem. Czy jest to terapia, czy potrzeba zaistnienia i stworzenia potrzebnego dystansu do przyjrzenia się sobie z pewnej odległości? Dzieła mają skłaniać do dyskusji, prowokować reakcje emocjonalne – reakcję innych oczu, innych uszu, innego serca. Być może w ten sposób się aktualizują w każdorazowym akcie odbioru, aby uchronić autora przed estetyczną rutyną.
Jest jeszcze piękno, które – wydaje się dzisiaj – staje się skutkiem ubocznym działań na płaszczyźnie wizualnej, ale także w samej idei, która materializuje się w konkretnym fakcie artystycznym i nie jest wynikiem starań czy pogoni za doskonałością. Niebędące absolutem, objawia się w indywidualnej ocenie jako uwierzytelnienie działania i szlachetności warsztatu i nie dotyczy już starożytnych pojęć: harmonii, prawdy, dobra czy umiaru, lecz rozwiniętej potrzeby absorbcji innych jeszcze cech rozczłonkowanej rzeczywistości, która kusi swoją intensywnością.
Jesteśmy jako ludzie podobni do siebie, biorąc pod uwagę podstawowe cechy fizyczne. Skąd zatem bierze się ostrożność w porównywaniu i długotrwały proces sprawdzania własnej drogi i dorobku oraz ewentualnego porównywania? Mam nadzieję, że te kilkanaście spotkań umożliwiło kontakt w zróżnicowanym pod względem stylistycznym, środowiskowym i pokoleniowym zbiorze postaw, dorobków i poszukiwań artystów z różnych miejsc, a także studentów, którzy dopiero wytyczają własną drogę rozwoju świadomości, nie tylko artystycznej.The organisation of the conference was supported by the Project funded by the Polish National Agency for Academic Exchange under the Welcome to Poland Programme 202
Validation and evaluation of the application of the ICF Rehabilitation Set: a Polish clinical perspective
No full textWystawa indywidualna - Poszukiwania przepływającego świata - ASP w Katowicach
No full textPoszukiwania przepływającego świata
Wystawa indywidualna „Poszukiwania przepływającego świata” została zaprezentowana w Galerii Koszarowa 19 Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach w dniach 9–30 kwietnia 2025 roku. Ekspozycja obejmowała 77 prac graficznych powstałych w latach 2019–2025, będących częścią pracy doktorskiej realizowanej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Wystawa została podzielona na dwie zasadnicze części. Pierwszą stanowił cykl „36 widoków EC” (10 prac), będący twórczym nawiązaniem do klasycznego cyklu Hokusaia „36 widoków góry Fuji”. W tej interpretacji dominanta krajobrazu – góra Fuji – została zastąpiona przez komin elektrociepłowni, a prace ukazywały współczesne widoki w estetyce inspirowanej tradycją ukiyo-e i formą książki fukuro-toji.
Drugą część stanowił zestaw prac eksperymentalnych (66 realizacji), powstałych w trakcie badań nad techniką drzeworytu japońskiego (mokuhanga). Znalazły się tu zarówno cykle, jak i pojedyncze grafiki, które dokumentowały próby związane z użyciem różnych papierów, pigmentów, narzędzi i technik uszlachetniających. Choć miały charakter badawczy, prace te funkcjonują jako pełnoprawne dzieła graficzne, z których wiele było prezentowanych także na innych wystawach.
Ekspozycja stanowiła podsumowanie kilkuletnich poszukiwań artystycznych i technologicznych, łącząc tradycję z nowoczesnością oraz ukazując proces adaptacji techniki mokuhanga do współczesnych warunków pracy twórczej. Kuratorem wystawy był dr Szymon Prandzioch.W kwietniu 2025 roku w Galerii Koszarowa 19 Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach odbyła się wystawa indywidualna Jacka Machowskiego „Poszukiwania przepływającego świata”. Zaprezentowano 77 prac graficznych powstałych w latach 2019–2025, stanowiących część pracy doktorskiej realizowanej na Uniwersytecie Rzeszowskim. Ekspozycja obejmowała cykl „36 widoków EC” inspirowany twórczością Hokusaia oraz część eksperymentalną, dokumentującą badania nad techniką mokuhanga (drzeworyt japoński) i jej współczesną adaptacją. Kuratorem wystawy był dr Szymon Prandzioch
Criminal liability of a physician for medical malpractice in jurisprudence based on article 160 of the penal code – an outline of the issues
No full textPrawo do ochrony zdrowia, zagwarantowane w art. 68 ust. 1 Konstytucji RP, stanowi fundamentalne prawo każdego obywatela, niezależnie od jego statusu społecznego czy materialnego. Realizacja tego prawa należy do władz publicznych, które odpowiadają za organizowanie i finansowanie powszechnie dostępnych świadczeń zdrowotnych. Błąd w sztuce medycznej, mimo braku legalnej definicji, został ukształtowany w doktrynie i orzecznictwie, obejmując błędy diagnostyczne i terapeutyczne. Lekarze mogą ponosić odpowiedzialność cywilną, karną oraz zawodową. Odpowiedzialność karna, szczególnie w kontekście art. 160 k.k., dotyczy narażenia pacjenta na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdza, iż dla przypisania odpowiedzialności wystarcza samo narażenie, bez względu na możliwość odwrócenia skutku.The right to health protection, guaranteed under Article 68(1) of the Constitution of the Republic of Poland, constitutes a fundamental right of every citizen, regardless of their social or financial status. The realization of this right is the responsibility of public authorities, which are tasked with organizing and financing universally accessible healthcare services. Although the term "medical malpractice" lacks a statutory definition, it has been shaped through legal doctrine and jurisprudence, encompassing diagnostic and therapeutic errors. Physicians may incur civil, criminal, and professional liability. Criminal liability, particularly under Article 160 of the Penal Code, pertains to exposing a patient to an immediate danger of loss of life or serious bodily harm. The case law of the Supreme Court confirms that, for the imposition of liability, mere exposure to danger suffices, irrespective of the possibility of reversing the harmful consequence
The Ghurkas at Gallipoli. The Battles of the 29th Indian Infantry Brigade on the Gallipoli Peninsula in 1915.
No full textKampania na półwyspie Gallipoli w 1915 r. trwale zapisała się w historii wielu narodów biorących w niej udział. Dla Turków, Australijczyków czy Nowozelandczyków jest ważnym elementem budowy tożsamości narodowej. Dla Brytyjczyków stanowi powód do wstydu jako jedna z najboleśniejszych porażek militarnych. Francuzi traktują ją jako niepotrzebną eskapadę zorganizowaną przez swoich najbliższych sojuszników.
Niewielu pamięta, że w tej kampanii wzięli udział także żołnierze z Indii. Większość z nich służyła w 29. Brygadzie Piechoty, której walki stanowią temat przewodni niniejszego artykułu. Uczestniczyła ona niemal we wszystkich najważniejszych starciach kampanii ‒ najpierw walczyła na południu półwyspu, by latem trafić na północ, do sektora zajmowanego przez wojska ANZAC. Brygada stacjonowała na półwyspie do niemal samego końca kampanii, ostatni żołnierze opuścili półwysep w drugiej połowie grudnia 1915 r.
Hindusi, nawykli do działań w ekstremalnych warunkach, okazali się niezwykle skutecznym rekrutem. W raportach podkreślano ich determinację, wysokie morale oraz umiejętności walki. Pomimo ogromnych trudów ich poziom dyscypliny był wyjątkowo wysoki. Za swoją postawę zapłacili ogromną cenę. Spośród ok. 15 tys. żołnierzy, którzy wzięli udział w kampanii, aż 1/3 zginęła, zmarła lub odniosła rany.
Do dzisiaj udział hinduskich żołnierzy w kampanii na Gallipoli stanowi w historiografii tematykę słabo opracowaną, poruszaną zazwyczaj na marginesie szerszych opracowań, poświęconych całej kampanii bądź udziałowi wybranych kontyngentów. Niniejszy artykuł ma na celu przynajmniej częściowe wypełnienie tej luki.The Gallipoli Campaign of 1915 left a lasting imprint on the histories of many nations involved. For Turks, Australians, and New Zealanders, it became a cornerstone in the formation of national identity. For the British, it remains a source of deep embarrassment—one of the most painful military defeats in their history. The French often regard it as an unnecessary venture, orchestrated by their closest allies.
What is less commonly remembered is that Indian soldiers also played a significant role in this campaign. Most served in the 29th Indian Infantry Brigade, whose actions form the central focus of this article. The brigade participated in nearly all major engagements of the campaign—initially fighting in the southern part of the peninsula before being redeployed north in the summer to the ANZAC-held sector. The brigade remained stationed on the peninsula until nearly the end of the campaign, with the last troops withdrawing in the second half of December 1915.
Accustomed to operating in extreme conditions, Indian soldiers proved to be remarkably effective. Military reports consistently praised their determination, high morale, and combat proficiency. Despite enduring severe hardships, their discipline remained exceptionally high. However, this dedication came at a steep cost. Of the approximately 15,000 Indian troops who took part in the campaign, nearly one-third were killed, wounded, or died from other causes.
To this day, the contribution of Indian soldiers at Gallipoli remains an underexplored subject in historiography—often mentioned only in passing within broader studies of the campaign or the involvement of other national contingents. This article seeks to help fill that gap by shedding light on their overlooked role and sacrifice
Chopping Down the Tall Trees ‒ Stereotypical Representations of Africa in European Cinema from a Postcolonial Perspective
No full textCelem artykułu jest wykazanie, że wraz z procesem dekolonizacji rozpoczęło się we współczesnym kinie europejskim uproszczone przedstawianie Afryki jako kontynentu zdominowanego przez nieustające konflikty zbrojne i różne formy przemocy. We wstępie został nakreślony rys historyczny reprezentacji Afryki w kulturze europejskiej. W części zasadniczej artykułu omówione zostały wybrane filmy europejskie (zarówno fabularne jak i dokumentalne) prezentujące kontynent afrykański w sposób uproszczony, stereotypowy. Stereotypizacja Afryki jako miejsca pełnego przemocy, naznaczonego wojnami i gwałtami jest skorelowana z procesem dekolonizacji i utratą kontroli państw europejskich nad społeczeństwami afrykańskimi, co stanowi wniosek przedstawionych w artykule badań.The aim of this article is to demonstrate that, with the process of Africa’s decolonization, contemporary European cinema began to depict the continent in a simplified manner—as a space dominated by ongoing armed conflicts and various forms of violence. The introduction outlines the historical background of Africa’s representation in European culture. The main body of the article presents selected European films—both fictional and documentary—that portray the African continent in a reductive, stereotypical way. The stereotyping of Africa as a place marked by violence, war, and rape is shown to correlate with the process of decolonization and the loss of control by European states over African societies, which constitutes the main conclusion of the research presented in the article
The perception of the liquidation the Stefan Báthory University in Vilnius in the contemporary local press
No full textLikwidacja Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie po zajęciu miasta przez wojska sowieckie w 1939 r. miała kilka etapów. Sowieci niszczyli to, co mogli, materialnie, ale samo Wilno postanowili oddać na chwilę Litwinom. Litwa, wierząc w swoją wyjątkową pozycję, dążyła do „sprawiedliwości dziejowej”, czyli unicestwienia polskości Wilna i Wileńszczyzny. Celem szczególnie ważnym była kasacja Uniwersytetu ‒ najważniejszego polskiego ośrodka nauki i kultury tych ziem. Proces ten wywoływał spore poruszenie w mieście i miał swój oddźwięk w prasie lokalnej. Jak przedstawiała go prasa polska? Jakie kwestie były dla niej szczególnie ważne i na ile można dzięki zachowanemu materiałowi źródłowemu odtworzyć strategię niszczenia polskiej uczelni przez nowe władze litewskie? Swoimi działaniami Litwini przygotowali grunt dla Sowietów, którzy już za moment zajęli całą Litwę.The liquidation of the Stefan Báthory University in Vilnius after its occupation by Soviet troops in 1939 was a process. The Soviets destroyed what they could materially, but they decided to give Vilnius itself to the Lithuanians for a while. Lithuania, believing in its unique position, sought "historical justice", i.e. the liquidation of the Polishness of Vilnius and the Vilnius region. A particularly important goal was the liquidation of the University; a most important Polish centre of science and culture. This process caused quite a stir in the city and was reflected in the local press. So how did the Polish press present this process? What issues were of particular importance, and to what extent it is possible, thanks to the preserved source material, to recreate the process of destruction of the Polish university by the new Lithuanian authorities. With their actions, the Lithuanians prepared the ground for the Soviets, who soon occupied the entire Lithuania.Badania i kwerendy naukowe sfinansowane zostały w ramach stypendium „Straty wojenne Polski” przyznanego przez Instytut Strat Wojennych im. J. Karskiego w Warszawie na lata 2023‒2024
Hormonal profiles and metabolic changes in women diagnosed with concomitant Hashimoto’s thyroiditis and polycystic ovary syndrome via sonography
No full textEthical approval was obtained from the Ethics Committee at the Thi-Qar Health Directorate, Al Habbobi Teaching Hospital, and Ninevah Health Directorate, Al Batool Teaching Hospital (Approval No. 3997, dated January 7, 2023).Introduction and aim. Women with both Hashimoto’s thyroiditis (HT) and polycystic ovary syndrome (PCOS) often experience hormonal imbalances and metabolic changes. We investigated the correlation between sonographic changes and hormonal abnormalities in women with Hashimoto’s thyroiditis and PCOS.
Material and methods. A case-control study including 150 women with PCOS and Hashimoto’s thyroiditis, and 50 healthy women as a control group, was conducted at Al-Habobbi Teaching Hospital from 7/1/2023 to 7/10/2024. Lipid, blood sugar, luteinizing hormone (LH), follicle-stimulating hormone (FSH), prolactin, testosterone, and thyroid hormones were assessed, the groups had similar mean ages and smoking rates.
Results. When the case group was compared with the control group, significant hormonal and metabolic differences were observed. Specifically, levels of LH were significantly higher in the case group (14.68±1.21 vs. 3.31±1.03 mIU/mL, p=0.001), as were levels of FSH (14.85±1.07 vs. 5.26±0.51 mIU/mL, p<0.001), prolactin (28.90±1.34 vs. 7.02±1.16 ng/dL, p<0.001), and testosterone (57.71±2.61 vs. 12.41±2.27 ng/dL, p<0.001). In terms of lipid profile, the case group showed elevated total cholesterol (229.93±14.61 vs. 134.51±9.38 mg/dL, p<0.001), triglycerides (287.78±41.43 vs. 128.04±10.20 mg/dL, p<0.001), low-density lipoprotein (LDL) (136.98±20.02 vs. 58.67±11.45 mg/dL, p<0.001), and very low-density lipoprotein (VLDL) (57.55±8.28 vs. 25.60±2.04 mg/dL, p<0.001), while levels of high-density lipoprotein (HDL) were significantly lower (35.39±3.54 vs. 50.23±4.55 mg/dL, p<0.001). Regarding thyroid function, thyroxine (T4) levels were significantly reduced in the case group (9.80±0.77 vs. 15.02±1.25, p<0.001), while thyroid-stimulating hormone levels were elevated (6.25±1.10 vs. 2.17±0.74 μIU/mL, p<0.001).
Conclusion. These findings suggest a potential complex interaction between the thyroid and reproductive glands, which may influence the pathogenesis and metabolic effects of these endocrine disorders. However, the individual and combined effects require further detailed investigation
Status and justification of normative judgements in light of the theory of naturalistic fallacy. The good as a subject of practical philosophy
No full textPromotor: dr hab. Andrzej Niemczuk, prof. UR - 239 s.Rozprawa stanowi próbę rozwiązania problemu błędu naturalistycznego, istotnego dla rozumienia dobra i uzasadniania sądów normatywnych. W pierwszym rozdziale krytycznie omawia poglądy George’a E. Moore’a i Davida Hume’a, proponując hipotezę, że błąd wynika z teoretycznego, zamiast praktycznego, podejścia do definiowania dobra (tzw. błąd teoretyzmu). Drugi rozdział analizuje stanowiska Arystotelesa, św. Tomasza z Akwinu oraz Immanuela Kanta, wskazując na ich ograniczenia w określaniu dobra. Trzeci rozdział omawia współczesne koncepcje Jana Woleńskiego, Johna Searle’a i Thomasa Nagela, z naciskiem na trudności w przejściu od faktów do wartości. Wskazane zostało, że propozycje Woleńskiego i Searle’a nie rozwiązują problemu, podczas gdy nagelowska perspektywa dwóch punktów widzenia stanowi inspirację do rozwoju koncepcji dwóch perspektyw: teoretycznej i praktycznej. W czwartym rozdziale przedstawiono pozytywną koncepcję dobra, opartą na idei pradecyzji, wskazując szczęście jako kryterium wartości. Sformułowano też tezę o tożsamości istnienia i wartości, a także wskazano, że przyjęcie perspektywy praktycznej umożliwia uniknięcie problemu błędu naturalistycznego.The dissertation attempts to address the problem of the naturalistic fallacy, which is crucial for understanding the concept of good and justifying normative judgments. The first chapter critically examines the views of George E. Moore and David Hume, proposing the hypothesis that this fallacy stems from a theoretical rather than practical approach to defining the good (the so-called fallacy of theoreticism). The second chapter analyzes the positions of Aristotle, St. Thomas Aquinas, and Immanuel Kant, highlighting their limitations in defining the good. The third chapter discusses contemporary concepts by Jan Woleński, John Searle, and Thomas Nagel, with a focus on the challenges of transitioning from facts to values. It is noted that Woleński's and Searle's proposals fail to solve the problem, while Nagel's two-standpoints view provides an inspiration for developing a two-fold approach: theoretical and practical. The fourth chapter presents a positive concept of good based on the idea of pre-decision, identifying happiness as the criterion of value. The dissertation also formulates the thesis of the identity of existence and value, and indicates that adopting a practical perspective allows to avoid the problem of the naturalistic fallacy
Peer relations among late adulthood people. Experiences of class participants in senior clubs operating in the metropolitan area of Gdańsk-Gdynia-Sopot
No full textW artykule dokonano oceny roli relacji rówieśniczych pomiędzy osobami w wieku późnej dorosłości, w tym w kontekście zaspokajania podstawowych potrzeb seniorów. W badaniu użyto standaryzowanego kwestionariusza ankiety obejmującego 25 pytań głównych oraz 11 pytań uzupełniających. Uczestnikami badania było 88 seniorów uczęszczających do klubów seniora działających na terenie Obszaru Metropolitalnego Gdańsk-Gdynia-Sopot. Uczestnicy badania wyrazili jednoznaczne przekonanie o istotnej roli relacji rówieśniczych jako dostarczających im m.in. wsparcia społecznego.The article assesses the role of peer relationships among people in late adulthood, including the context of meeting the basic needs of seniors. The study used a standardized survey questionnaire consisting of 25 main questions and 11 supplementary questions. The study participants were 88 seniors attending senior clubs operating in the Gdańsk-Gdynia-Sopot Metropolitan Area. The study participants expressed a clear belief in the important role of peer relationships as providing them with social support. In particular, instrumental and emotional support