Rzeszów University
Repozytorium Uniwersytetu Rzeszowskiego (UR) / University of RzeszówNot a member yet
11199 research outputs found
Sort by
The case of Łukasz Ciepliński as an example of the use of family responsibility by officers of the Ministry of Public Security (MBP) as an investigative method: An attempt to reconstruct and classify the issue
No full textNa przykładzie historii Jadwigi Cieplińskiej, siostry legendarnego komendanta Inspektoratu AK Rzeszów, a później prezesa ostatniego autentycznego IV Zarządu Głównego WiN Łukasza Cieplińskiego, przedstawiono jedną z metod śledczych, jaką posługiwali się funkcjonariusze działającego w latach 1945‒1954 Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w trakcie przesłuchań członków konspiracji niepodległościowej. Zastosowanie odpowiedzialności rodzinnej, chociaż sprzeczne z obowiązującym prawem, często okazywało się skutecznym sposobem uzyskania zeznań dekonspirujących członków podziemia. Niezłomni w walce o niepodległość byli gotowi na tortury fizyczne, a nawet na śmierć, ale nie byli w stanie znieść cierpień najbliższych członków rodziny. Za cenę ich wolności żołnierze AK i działacze WiN byli skłonni wyjawić najbardziej strzeżone tajemnice swoich organizacji, a nawet wydać swoich współpracowników. W artykule wskazano przykłady takich szantaży, które dotknęły Łukasza Cieplińskiego, Ludwika Marszałka, Zbigniewa Bernatowicza, Adama Lazarowicza, Józefa Frankiewicza czy nawet słynnego w sensie negatywnym agenta bezpieki Stefana Sieńki i ich bliskich (małżonków, dzieci i rodzeństwa). Jedną z zakładniczek bezpieki była Jadwiga Cieplińska (1903‒1983), która tylko z tego powodu, że pomagała bratu w prowadzeniu sklepu w Zabrzu, została skazana przez WSR w Warszawie na dwa lata więzienia i karę tę w całości odbyła.The story of Jadwiga Cieplińska, the sister of the legendary commander of the Home Army (AK) Rzeszów Inspectorate, and later president of the last authentic IV Main Board of the "Freedom and Independence" Association (WiN), Major Łukasz Ciepliński, is an example of one of the investigative methods used by officers of the Ministry of Public Security (MBP) operating in the years 1945‒1954 during interrogations of members of the independence conspiracy. The use of family responsibility as an investigative method, although contrary to the applicable law, often proved to be an effective way of obtaining statements exposing and incriminating fellow conspirators. Unwavering in the fight for independence, they were ready to undergo physical torture and even death, but they were unable to bear the suffering of their closest family members. At the price of their freedom, the Home Army soldiers and the WiN activists were willing to reveal the most guarded secrets of their organizations and even betray their collaborators. The article provides examples of such blackmail, which concerned Łukasz Ciepliński, Ludwik Marszałek, Zbigniew Bernatowicz, Adam Lazarowicz, Józef Frankiewicz, and even the famous communist secret service provocateur Stefan Sieńko and their loved ones (spouses, children, and siblings). One of the hostages of the communist secret service was Jadwiga Cieplińska (1903‒1983), who was sentenced by the Military District Court in Warsaw to 2 years in prison for the sole reason of helping her brother Łukasz, who run a shop in Zabrze, and she served the entire sentence
XXIX Miedzynarodowe Biennale Exlibrisu Współczesnego w Malborku
No full textPraca wykonana w technikach wklęsłodrukowych w formacie wymaganym w konkursie 10 x 10 cm. Praca upubliczniona po raz pierwszy na bieżącej edycji Międzynarodowego Biennale Exlibrisu Współczesnego w Malborku. Impreza odbywa się w Muzeum Zamkowym w Malborku od 1963 roku. Jest to najstarsza cykliczne wydarzenie artystyczne w Polsce prezentujące aktualny dorobek twórców w tej dziedzinie sztuki. Muzeum w swojej kolekcji posiada blisko 23 tysiące ekslibrisów. Zbiór zbudowany jest z dzieł podarowanych przez artystów uczestniczących w latach 1963-2023 w wystawach pokonkursowych. Bieżąca edycja prezentuje dorobek polskich i zagranicznych twórców. Śledząc kolejne wystawy pokonkursowe, można prześledzić rozwój i zmiany zachodzące w światowy sztuce ekslibrisu
The relationship between lifestyle, mental health and adult obesity
No full textPromotor: dr hab. inż. Katarzyna Dereń, prof. UR ; promotor pomocniczy: dr hab. Edyta Łuszczki, prof. UR - 167 s.Wstęp: Wzrost częstości występowania otyłości, ograniczona skuteczność tradycyjnych metod redukcji masy ciała oraz zwiększone spożycie żywności wysokoprzetworzonej skłaniają środowisko naukowe do prowadzenia badań nad zachowaniami żywieniowymi wykazującymi cechy uzależnienia. Ponadto zarówno procesy uzależniające, jak i objawy depresyjne obejmują szlaki dopaminergiczne, które mogą leżeć u podstaw współwystępowania uzależnienia od jedzenia (FA) i depresji.
Cel: Przeprowadzono trzy badania przekrojowe (podczas oraz po okresie pandemii COVID-19 a także wśród osób dorosłych z nadmierną masą ciała podejmujących próbę jej redukcji). Celem badań była weryfikacja złożonych zależności między masą ciała a FA, samooceną depresji oraz wybranymi elementami stylu życia, co w kontekście depresji rozwinięto i opisano w czwartej pracy - przeglądowej.
Metody: W badaniach wzięło udział kolejno 1066 osób, 750 oraz 204 osoby dorosłe. W analizach wykorzystano narzędzia psychometryczne, takie jak Skala Uzależnienia od Jedzenia Yale 2.0 (YFAS 2.0), Skala Samooceny Depresji Zunga (SDS)
oraz Kwestionariusz Three-Factor Eating Questionnaire-R18 (TFEQ-R18). Ponadto wykorzystano Kwestionariusz częstotliwości spożycia żywności (FFQ-6) oraz Globalny Kwestionariusz Aktywności Fizycznej (GPAQ). W ośrodku organizującym wczasy odchudzające dla dorosłych wykonano pomiary antropometryczne oraz ciśnienia tętniczego, profilu lipidowego i glikemii na czczo.
Wyniki: Wykazano, że zmiany w stylu życia osób dorosłych podczas pandemii COVID-19 dotyczące aktywności fizycznej i sytuacji zawodowej wiązały się z nasileniem FA. Ponadto występował wyższy wskaźnik masy ciała (BMI) i przyrost masy ciała oraz obecność depresji wśród osób wykazujących objawy FA podczas pandemii. Wykazano wyższą częstość występowania FA wśród osób dorosłych w wieku średnim, z wyższym BMI i poziomem tkanki tłuszczowej. FA wśród dorosłych było ściśle związane z samooceną depresji, zarówno podczas, jak i po pandemii.
Wnioski: Wyniki przeprowadzonych badań podkreślają potrzebę ukierunkowanych interwencji oraz dalszych badań naukowych dotyczących zarówno kontroli masy ciała, jak i uzależniających zachowań żywieniowych.Introduction: The increasing prevalence of obesity, the limited effectiveness of traditional weight loss methods and the increased consumption of highly processed foods have led the scientific community to investigate eating behaviours with addictive properties. Furthermore, both addictive processes and depressive symptoms involve dopaminergic pathways, which may underlie the co-occurrence of food addiction (FA) and depression.
Objective: Three cross-sectional studies were conducted (during and after the COVID-19 pandemic and among adults with excess body weight who were trying to reduce it). The aim of the studies was to test the complex relationships between body weight and FA, self-reported depression and selected lifestyle factors, which were developed and described in a fourth paper - a review - in the context of depression.
Methods: A total of 1,066 participants, 750 and 204 adults respectively, took part in the study. Psychometric tools used in the analyses included the Yale Food Addiction Scale 2.0 (YFAS 2.0), the Zung Self-Rating Depression Scale (SDS) and the Three-Factor Eating Questionnaire-R18 (TFEQ-R18). In addition, the Food Frequency Questionnaire (FFQ-6) and the Global Physical Activity Questionnaire (GPAQ) were used. Anthropometric measurements as well as blood pressure, lipid profile and fasting blood glucose were taken at the centre organising the weight-loss holidays for adults.
Results: Lifestyle changes in adults during the COVID-19 pandemic regarding physical activity and work situation were shown to be associated with increased FA. In addition, there was a higher body mass index (BMI) and weight gain and the presence of depression among those showing FA
symptoms during the pandemic. There was a higher prevalence of FA among middle-aged adults with higher BMI and body fat levels. FA among adults was closely associated with self-reported depression, both during and after the pandemic.
Conclusions: The findings highlight the need for targeted interventions and further research into both weight control and addictive eating behaviours
Combined COVID-19-related chronic hypoxemia and lack of screening as a double challenge for the management of asymptomatic invasive lung adenocarcinoma
No full textThis study was approved by the institutional ethics committee of the Public Hospital Establishment and the Ethics Committee of the Cancer Center of Annaba.Introduction and aim. Lung adenocarcinoma (LADC) is the most diagnosed histological subtype of lung cancer and the lead ing cause of cancer death in men in Algeria. Defining the circumstances that preceded the diagnosis improves the manage ment options and reduces its incidence. However, data for this critical period are lacking. We report the case of a patient whose onset of severe COVID-19 and the incidental finding of an undefined LADC overlapped and delayed care of the malignancy.
Case description. We present the case of a 65-year-old man, with invasive LADC discovered during a chest CT scan performed for suspected severe COVID-19. We describe the diagnostic methods and the patient. Histological examination by biopsy re quired to confirm diagnosis could not be performed due to chronic hypoxemia in the patient, which prevented the complete pathological diagnosis and staging of the disease.
Conclusion. Given the prevalence and aggressiveness of LADC in men in Algeria, our study underscores the critical need to develop screening programs, aimed at identifying the disease in asymptomatic patients, in asymptomatic patients that could significantly improve the chances of successful treatment. This is particularly important because LADC patients often develop serious pathologies that can limit their treatment options. COVID-19 serves as a stark example of such limiting interference, further highlighting the importance of early detection in the management of LADC
The Polish diaspora in Siberia in the Siberian press in the second half of the 19th and early years of the 20th centuries
No full textW XIX wieku na terenach azjatyckich Cesarstwa Rosyjskiego, a szczególnie na Syberii, formowała się diaspory polska. Na przełomie XIX i XX wieku rozpoczął się dynamiczny rozwój społeczności polskiej na Syberii. Polacy stali się zauważalną częścią syberyjskiego społeczeństwa na równi z Rosjanami, rdzennymi ludami, Żydami i Niemcami. Stosunek do Polaków można zaobserwować na podstawie publikacji prasowych w lokalnych periodykach II połowy XIX i początku XX wieku. Jeżeli w latach 80. XIX wieku takich publikacji było niewiele, to w latach 1890–1914 ich liczba znacznie wzrosła. Przełomowym momentem dla diaspory polskiej na Syberii były lata 1918–1919. Wynikało to z uzyskania przez Polskę niepodległości i repatriacji Polaków do ojczyzny.In the 19th century in the Asian territories of the Russian Empire – especially in Siberia – the process of forming a Polish diaspora was observable. At the turn of the 20th century the Polish community in Siberia began to develop dynamically. Poles became a vital part of the Siberian society alongside Russians, indigenous peoples, Jews and Germans. The attitude of the Siberian society towards Poles can be observed in press publications found in Siberian periodicals from the second half of the 19th to the beginning of the 20th century. Scarcely issued in the 1880s publications of this kind became much more numerous between 1890-1914. The breakthrough period for the Polish diaspora in Siberia were the years 1918-1919, which was related to Polish independence and the ensuing repatriation of Poles to their homeland
An Uninvolved Observer? Slovakia and the Three Seas Initiative (2015-2024)
No full textInicjatywa Trójmorza (Three Seas Initiative, 3SI) to stosunkowo nowy format współpracy regionalnej w Europie Środkowej skoncentrowany na współpracy ekonomicznej. Od początku w jego skład wchodzi Słowacja, która zalicza się jednak do grupy najmniej zaangażowanych we współpracę trójmorską państw uczestniczących. Jest to uwarunkowane wieloma czynnikami międzynarodowymi i wewnątrzkrajowymi. Bratysława przede wszystkim nie widzi w 3SI żadnej wartości dodanej i stawia w swoim rozwoju regionalnym przede wszystkim na fundusze UE. Format jest także postrzegany jako wymierzony w jedność UE i przeciwwagę dla dominacji Niemiec. Szansę na zmianę stanowiska władz słowackich stanowi nowa administracja amerykańska Donalda Trumpa i jej podejście do 3SI. Podobnie nową politykę wobec formatu może prowadzić obecny prezydent Słowacji Peter Pellegrini. W artykule przedstawione zostały uwarunkowania funkcjonowania Słowacji w 3SI w latach 2015-2024, podmioty państwowe i eksperckie zajmujące się współpracą trójmorską, dyskurs publiczny o 3SI i najważniejsze projekty z udziałem strony słowackiej. Podjęta została również próba odpowiedzi na pytanie o przyczyny dystansowania się Słowacji od tego formatu współpracy regionalnej i możliwości przełamania tej niechęci.The Three Seas Initiative (3SI) is a relatively new format of regional cooperation in Central Europe focused on economic cooperation. From the beginning, Slovakia has been a member of the initiative, but it is one of the least involved participating countries in the Three Seas cooperation. This is due to many international and domestic factors. Bratislava, above all, does not see any added value in the 3SI and focuses primarily on EU funds in its regional development. The format is also perceived as aimed at EU unity and a counterweight to German dominance. The new US administration of Donald Trump and its approach to the 3SI provides an opportunity to change the position of the Slovak authorities. The current president of Slovakia, Peter Pellegrini, may pursue a similarly new policy towards the format. The article presents the conditions for Slovakia's functioning in the 3SI in the years 2015-2024, state and expert entities involved in the Three Seas cooperation, public discourse on the 3SI and the most important projects involving the Slovak side. An attempt was also made to answer the question about the reasons for Slovakia's distancing itself from this format of regional cooperation and the possibilities of overcoming this reluctance
Design and testing of breathing retraining device a multiphasic exploratory study in healthy subjects
No full textThe ethical approval was acquired from the Institutional Ethics Committee, School of Physiotherapy, RK University (ECR/259/Indt/GJ/2016/RR-21).Introduction and aim. Traditional spirometers are limited by bulkiness and lack of biofeedback, which can hinder their effec tiveness in pulmonary rehabilitation. This study aimed to evaluate the accuracy of an innovative breathing retraining device in measuring inhaled volume and assess user satisfaction compared to standard spirometers.
Material and methods. A multiphasic exploratory study was conducted with 102 healthy adults (aged 18–60 years). The study included three phases: need analysis through focus group discussions, prototype development using polycarbonate materials and 3D printing, and effectiveness testing. Inhalation exercises were performed with both the new device and a standard spi rometer. Primary outcomes were inhaled volume and marker displacement, with user satisfaction assessed via the Quebec User Evaluation of Satisfaction with Assistive Technology (QUEST 2.0) questionnaire.
Results. The new device showed a strong correlation between inhaled volume and marker displacement (r=0.842, p<0.001). The mean inhaled volume was 2.07±0.61 liters, with a mean marker displacement of 5.19±0.59 cm. The mean QUEST 2.0 satis faction score was 3.54, indicating high user satisfaction.
Conclusion. The redesigned breathing retraining device not only addresses critical gaps in existing technologies but also offers a practical, user-friendly solution for pulmonary rehabilitation. By combining accuracy, real-time feedback, and portability, this innovation has the potential to redefine respiratory therapy standards in both clinical and home-based settings, paving the way for broader applications and improved patient outcomes
Frederick Marryat and the Romantic Narrative of Naval Warfare in the Napoleonic Era
No full textArtykuł analizuje obraz wojny na morzu w twórczość Fredericka Marryata w kontekście jego osobistych doświadczeń jako oficera Royal Navy. Za podstawę analizy służą cztery klasyczne powieści, których akcja toczy się w okresie wojen z napoleońską i rewolucyjną Francją: Frank Mildmay or the Naval Officer (1829), The King’s Own (1830), Peter Simple (1834) i Mr. Midshipman Easv (1836). Punktem wyjścia analizy jest wojenna biografia Marryta, Autor podkreśla, że jego doświadczenia wojenne, a szczególnie służba na pokładzie fregaty „Imperieuse”, były wyjątkowo intensywne i odcisnęły piętno na dalszym życiu pisarza. Dostarczyły również większości materiału do jego powieści wojennych i na trwałe wpłynęły na jego perspektywę pisarską. Narracja prowadzona jest z osobistej pozycji młodego dżentelmena, który w marynarce wojennej przechodzi wewnętrzną przemianę. Szczególną uwagę warto zwrócić na realistyczne opisy codzienności na fregatach i slupach oraz na sposób, w jaki Marryat odmalowuje mikrokosmos społeczny okrętu wojennego. Sceny batalistyczne stanowią kwintesencję powieści Marryata, a ich prawdziwość kontrastuje ze słabym warsztatem jego pisarstwa. W artykule postawiono tezę, że choć Marryat wpisywał się w proces budowania mitu Royal Navy jako podstawy Imperium, to jednak jego heroizacja marynarki wojennej miała w dużej mierze podłoże osobiste i była wynikiem idealizowania własnej młodości. Pisarz szukał łączności z dawnymi towarzyszami broni, a jego powieści są hołdem dla nich, a szczególnie dla lorda Thomasa Cochrane’a. Autor podkreśla również, że ta romantyczna narracja obejmuje tylko wąski wycinek rzeczywistości, a o wyniku wojen decydują znacznie mniej romantyczne czynniki strukturalne i organizacyjne.The article analyzes the depiction of naval warfare in the works of Frederick Marryat in the context of his personal experience as a Royal Navy officer. The analysis focuses on four classic novels set during the wars with Revolutionary and Napoleonic France: Frank Mildmay, or the Naval Officer (1829), The King's Own (1830), Peter Simple (1834), and Mr. Midshipman Easy (1836). The point of departure is Marryat’s wartime biography. The author emphasizes that Marryat’s combat experience ‒ particularly his time aboard the frigate Imperieuse ‒ was exceptionally intense and left a lasting mark on his life. It also provided the bulk of the material for his war novels and permanently shaped his literary perspective. His narratives are told from the personal viewpoint of a young gentleman who, upon entering the navy, undergoes a process of internal transformation. Special attention is given to the realistic depictions of daily life on frigates and sloops, as well as to the way Marryat portrays the warship as a social microcosm. Battle scenes form the essence of Marryat’s novels, and their vivid realism stands in contrast to the weaker aspects of his writing. The author argues that although Marryat contributed to the myth-making of the Royal Navy as the backbone of the British Empire, his glorification of naval life was largely personal — a result of idealizing his own youth. The writer sought a sense of connection with his former comrades-in-arms, and his novels serve as a tribute to them, particularly to Lord Thomas Cochrane. The article also emphasizes that Marryat’s romantic narrative reflects only a narrow slice of reality, and that the outcomes of the wars were determined by far less romantic structural and organizational factors
Portrait and self-portrait. Essays about women’s poetry
No full textW szkicach, które składają się na tę książkę, interesują mnie portrety i autoportrety w realizacji kobiet-poetek – autorek, które mówią o doświadczeniach własnych, odsłaniają siebie, ale odsłaniają problemy także innych kobiet, przodkiń, swoich rówieśniczek. Odnajdują w napotkanych ludziach nie tylko to, co widać gołym okiem, ale próbują dociekać prawdy o Innym/ Innej, zmierzyć się nie tylko ze swoim doświadczeniem i dostrzec dziwne, z pozoru tylko, proweniencje pomiędzy swoim światem a światem przedstawianych postaci.
Zostało zaprezentowane sześć autorek, których wiersze stały się inspiracją dla powstania tej książki. Każdej z nich poświęcono osobny rozdział. To twórczynie bardzo różne, są wśród nich te, dla których poezja w ogóle od lat, ze względu na profesję, jest przedmiotem analiz i omówień w ich własnych pracach naukowych – jak Zofia Zarębianka, jest (nieżyjąca już artystka, dla której słowo i obraz traktowane były jako nierozerwalne kody wyrażania – Marlena Makiel-Hędrzak; poetka, dziennikarka, aktywistka traktująca słowo nie tylko jako sposób na wyrażanie siebie, ale także jako oręż w obronie najsłabszych – Anna Augustyniak; emigrantki, których poezja nie wyraża jedynie ich własnych odczuć i rozterek związanych z wyborami, jakich dokonały wiele lat temu, z życiem na obczyźnie, ale pozwalała na diagnozowanie świata w ogóle – Grażyna Zambrzycka i Anna Frajlich; jest poetka związana nierozerwalnie ze swoją małą ojczyzną, jaką była rodzinna podrzeszowska Lubenia – nieżyjąca Stanisława Kopiec.
To różne poetyki, ale nie o wartościowanie w tym katalogu nazwisk chodzi. Istotnym jest przede wszystkim ukazanie, w jaki sposób rodzi się portret, uchwyce nie wielopoziomowych relacji, które pozwalają na takie, a nie inne postrzeganie świata. W większości przedstawień bohaterkami są przede wszystkim kobiety to – autorskie „ja” – znane i nieznane postacie, które w jakiś sposób zainspirowały autorki wierszy. Tak jak one reprezentują różne profesje, różną świadomość językową, historycznoliteracką, tak różna pozostaje ich twórczość. Udowadniają, że wiersz jest na tyle pojemny, że może udźwignąć zarówno cały sztafaż teoretycznego uposażenia, jak i odczucia, a prostota wyrazu nie oznacza spłycenia problemu.
Nurtujące jest pytanie – dlaczego. Dlaczego w konkretnej sytuacji poeta przywołuje znaną (lub nieznaną) realną lub nie postać, co stoi za takim tokiem myśli, czemu służą powstałe obrazy, jaką rolę wyznacza im twórca i jakie treści wnoszą w zaproponowanej przez poetkę odsłonie. Pytania, jakie się rodzą podczas lektury wierszy tak różnych autorek i próby odpowiedzi, uświadamiają jedną podstawową (banalną przecież) prawdę – nie jesteśmy w stanie odczytać w pełni ich intencji, co wcale nie oznacza, że swoich zmagań nie ponawiamy i nie projektujemy nowych kontekstów i odczytań. Zaprezentowane w tej książce autorki „opowiadają” o swoich doświadczeniach, swoich ciałach, o bliskich, o przeżywanych dramatach, uwikłaniu w politykę, ojczyznę, w życie w ogóle – piszą teksty trudne, poszukują języka wyrazu pozwalającego wyrazić siebie i zdają się z tych zmagań wychodzić zwycięsko. Portretowanie to nie tylko bezpośrednie opisanie czyjejś zewnętrzności i szukanie takich narzędzi, by zobrazować nie tylko powierzchowność. Dla autorek ważne staje się zarówno ukazanie ludzkiej twarzy, ale i poszczególnych „składowych” wyglądu człowieka (jego osobowości) w taki sposób, jakby były one żywym obrazem.
Portrety niosą w sobie tajemnicę, portretowane postacie przyciągają swoim wyglądem, strojem, wyrazem twarzy – są piękne, niekiedy nijakie. Ich odbiorcami najczęściej pozostają osoby trzecie. W przypadku autoportretów nieco inaczej. Intryguje nas, skąd wziął się ten swoisty masochizm, by oglądać siebie w nieznanej dotąd odsłonie, która nie jest tylko obrazem fizyczności, ale niesie ze sobą głębszy przekaz sięgający w głąb psychiki ożywionej w ten sposób postaci (ale czy prawdziwy to obraz?). Czy zatem intencją autora portretu (autoportretu) jest pokazać prawdziwą osobę, siebie czy raczej przekazanie „mojej” prawdy o Drugim, o Drugim, czyli także o sobie. Autoportret pełni zatem funkcję szczególną – pozwala w zaproponowanej formie odnaleźć prawdę o samym sobie. Służy, choć często pozostaje fragmentaryczny, autorefleksji, skłania do zamysłu nad światem w ogóle. A o to przecież tak naprawdę chodzi.In the essays that consist this book, I am interested in portraits and self-portraits created by women poets – authors who talk about their own experiences, reveal themselves, but also reveal the problems of other women, female ancestors, and peers. They find in the people they meet not only what can be seen with the naked eye, but also try to find the truth about the Other, face not only their own experience and notice strange, seemingly only provenances between their world and the world of the presented characters.
Six female authors were presented whose poems became the inspiration for this book. A separate chapter is devoted to each of them. They are very different creators. among them there are those for whom poetry in general has been analyzed and discussed in their own scientific works for years – due to their profession – like Zofia Zarębianka; is a deceased artist for whom words and images were treated as inseparable codes of expression – Marlena Makiel-Hędrzak; poet, journalist, activist who treats words not only as a way to express herself, but also as a weapon in defense of the weakest – Anna Augustyniak; emigrants whose poetry does not only express their own feelings and dilemmas related to the choices they made many years ago and life abroad, but allows them to diagnose the world in general – Grażyna Zambrzycka and Anna Frajlich; is a poet inextricably linked with her small homeland, which was her native Lubenia near Rzeszów – deceased Stanisława Kopiec.
These are different poetics, but this catalog of names is not about valuation. It is important, above all, to show how a portrait is born and to capture the multi-level relationships that allow for this particular perception of the world. In most presentations, the main characters are women. It is the author’s “I” – known and unknown characters who in some way inspired the authors of the poems. Just as they represent different professions, different linguistic, historical and literary awareness, their work remains different. They prove that the poem is receptive enough to support both the entire theoretical framework and feelings, and that the simplicity of expression does not mean that the problem is shallow.
The question is why. Why in a specific situation does the poet evoke a known (or unknown), real or unreal person, what stands behind this train of thought, what purpose the created images serve, what role the creator assigns them and what content they bring to the version proposed by the poet. The questions that arise when reading poems by such different authors and trying to answer them make us aware of one basic (after all trivial) truth – we are not able to fully read their intentions, which does not mean that we do not repeat our struggles and design new contexts and readings. The authors presented in this book “talk” about their experiences, their bodies, their loved ones, the dramas they experience, their involvement in politics, their homeland, and life in general – they write difficult texts, look for a language of expression that allows them to express themselves, and they seem to emerge victorious from these struggles. Portraiting is not only about directly describing someone’s exterior and looking for tools to show more than just the appearance. For the authors, it is important to show both the human face and the individual “components” of a person’s appearance (his or her personality) as if they were a living image.
Portraits carry a mystery, the portrayed characters attract attention with their appearance, clothes, facial expressions – they are beautiful, sometimes bland. Their recipients are most often third parties. In the case of self-portraits, it is a bit different. We are intrigued by where this specific masochism comes from, to see oneself in a previously unknown version, which is not only an image of physicality, but carries a deeper message reaching deep into the psyche of the character brought to life in this way (but is the image real). Is the intention of the author of the portrait (self-portrait) to show a real person, himself, or rather to convey “my” truth about the Other, about the Other, i.e. also about myself? Therefore, a self-portrait has a special function – it allows you to find the truth about yourself in the proposed form. It serves, although it often remains fragmentary, self-reflection and encourages reflection on the world in general. And that’s what it’s really all about
The Impact of External Actors in Cyberspace on the Security of the Electoral Process in the State
No full textCelem niniejszego artykułu jest przedstawienie wpływu podmiotów zewnętrznych względem państwa na bezpieczeństwo procesu wyborczego. Główna teza publikacji zawiera się w stwierdzeniu, że współcześnie, za sprawą cyberprzestrzeni, podmioty zewnętrzne zintensyfikowały działania w zakresie wpływu na proces wyborczy podmiotu państwowego. W pracy zastosowane zostały takie metody badawcze, jak: analiza i krytyka źródeł, analiza i krytyka piśmiennictwa, metoda porównawcza, studium przypadku. Cyberprzestrzeń odgrywa kluczową rolę w procesie wyborczym, a w obliczu transnarodowych zagrożeń konieczne jest podnoszenie świadomości społeczeństwa w tym zakresie, dbałość o cyberbezpieczeństwo państwa, ale także niezbędna jest odpowiednia współpraca międzynarodowa, np. wymiana informacji, wspólne ćwiczenia i koordynacja działań. Zapewnienie bezpieczeństwa procesu wyborczego wymaga kompleksowego podejścia, które obejmuje zarówno aspekty techniczno-technologiczne, prawne, instytucjonalne, jak i społeczne.The objective of this article is to present the impact of external actors on the security of the electoral process. The central thesis of the article posits that, in the contemporary era, cyberspace has enabled external actors to intensify their efforts in influencing the electoral process of sovereign states. This study employs various research methods, including source analysis and criticism, literature analysis and criticism, the comparative method, and case studies. Cyberspace is pivotal in the electoral process, and in light of transnational threats, it is imperative to enhance public awareness on this issue, strengthen state cybersecurity measures, and promote international cooperation, such as information exchange, joint exercises, and coordinated activities. Securing the electoral process necessitates a comprehensive approach that encompasses technical, technological, legal, institutional, and social dimensions