Uniwersytet Medyczny im.Karola Marcinkowskiego w Poznaniu: Wydawnictwo Naukowe UMP / Poznan University of Medical Sciences: Open Journal Systems
Not a member yet
285 research outputs found
Sort by
Akceptacja choroby nowotworowej przez osoby starsze a poziom odczuwanego zmęczenia
No full textWstęp: Zmęczenie nowotworowe jest jednym z najczęstszych problemów, które dotyczą pacjentów onkologicznych. Mimo postępów w dziedzinie leczenia i pielęgnacji pacjentów z chorobami nowotworowymi, ten problem jest nadal zbyt rzadko dostrzegany przez personel medyczny a sami pacjenci, zwłaszcza w podeszłym wieku uznają towarzyszące im zmęczenie za coś naturalnego.Cel pracy: Celem niniejszej pracy było przedstawienie zależności pomiędzy akceptacją choroby nowotworowej przez osoby starsze a poziomem odczuwanego przez nich zmęczenia.Materiał i metody: Badania zostały przeprowadzone wśród 73 pacjentów oddziału radioterapii. Narzędzia badawcze wykorzystane do badań to autorski kwestionariusz ankiety, Skala AIS autorstwa B.J. Felton, T.A. Revenson i G.A. Hinrichsen w adaptacji Z. Juczyńskiego oraz Podskalę Oceny Zmęczenia kwestionariusza FACIT- F wersja polska.Wyniki: Przeprowadzone badania wykazały, że ponad połowa pacjentów w znacznym stopniu odczuwa zmęczenie. Im wyższy był poziom zmęczenia tym mniejsza była akceptacja choroby nowotworowej wśród chorych. Pacjenci, u których występowały uciążliwe powikłania choroby nowotworowej i jej leczenia w większym stopniu odczuwali zmęczenie, jednak nie wpływało to istotnie na poziom akceptacji choroby. Mdłości, ból, brak energii oraz mało efektywny sen wpływały znacząco na odczuwanie zmęczenia. Pacjenci, którzy przyjmowali leki na stałe z powodu chorób współistniejących częściej odczuwali zmęczenie. Wykazano zależność pomiędzy płcią a nasileniem zmęczenia, większy poziom zmęczenia występował wśród kobiet.Wnioski: Wśród osób starszych, leczonych onkologicznie odczuwane przez nich zmęczenie ma negatywny wpływ na akceptację choroby nowotworowej.Słowa kluczowe: choroba nowotworowa, akceptacja choroby, zespół zmęczenia nowotworowego, osoby starsz
Kompetencje kulturowe i inteligencja kulturowa w pielęgniarstwie
No full textWstęp: Współcześnie kompetencje kulturowe i inteligencja kulturowa są niezbędne w kontekście międzynarodowych interakcji naukowych, edukacyjnych, współpracy transgranicznej, zwiększających się możliwości i zmieniających się form zatrudnienia na rynku pracy, uchodźctwa, zarządzania różnorodnością w międzynarodowych zespołach projektowych, misji wojennych, czy wreszcie turystyki medycznej. Nie bez znaczenia są zachodzące w świecie zmiany ekonomiczne, polityczne, społeczne, technologiczne, generacyjne (pokoleniowe). W Polsce pojawia się coraz więcej cudzoziemców, którzy stają się klientami polskiej ochrony zdrowia.Cel pracy: Przedstawienie komponentów kompetencji kulturowych i inteligencji kulturowej osób udzielających świadczeń zdrowotnych, głównie pielęgniarek oraz ich roli. Artykuł stanowi wynik krytycznej analizy źródeł wtórnych w literaturze przedmiotu, tj. publikacji książkowych i artykułowych oraz doświadczeń własnych Autorek.Wyniki: Kompetencje kulturowe to świadomość (wrażliwość) własnego systemu wartości i wynikających z tego faktu ograniczeń, punktu widzenia pacjenta, istnienia różnych perspektyw, hierarchii wartości, norm i wzorów zachowań; wiedza - dostarczająca informacji specyficznych kulturowo; umiejętności – obejmujące wielokulturowe strategie interwencyjne.Inteligencja kulturowa jest specyficzną formą inteligencji, skoncentrowanej na zdolności jednostki do rozumienia, poprawnego wnioskowania, funkcjonowania, zarządzania, radzenia sobie w sytuacjach charakterystycznych dla zróżnicowania kulturowego. Składa się z czterech komponent: poznawczej, metapoznawczej, motywacyjnej, behawioralnej.Wnioski: Posiadanie kompetencji kulturowych w pielęgniarstwie jest konieczne, pozwala na zmniejszanie potencjalnych negatywnych skutków różnic kulturowych, dotyczących artefaktów, wartości, norm, zachowań, Rozwijanie i doskonalenie inteligencji kulturowej w pielęgniarstwie jest niezbędnym procesem rozciągniętym w czasie, trudnym, ale mogącym przynosić satysfakcję, ułatwiającym przełamywanie stereotypów, które utrudniają relacje między przedstawicielami różnych kultur.Słowa kluczowe: inteligencja kulturowa, kompetencje kulturowe, pielęgniarstwoIntroduction: Contemporary cultural competences and cultural intelligence are essential in the context of international interactions in science, education, cross-border cooperation, increasing opportunities and changing employment patterns in the labor market, refugee management, diversity management in international project teams, war missions, and medical tourism. Noteworthy are the economic, political, social, technological, generational (generational) changes in the world. In Poland, there are more and more foreigners who become clients of Polish health careAim of the study: Presentation of the components of cultural competences and cultural intelligence of health care providers, mainly nurses and their role. This article is the result of a critical analysis of secondary sources in the literature of the subject i.e. book and article publications, and the author's own experiences.Results: Cultural competence is the awareness (sensitivity) of one's own system of values and the resulting limitations, the patient's perspective, the existence of different perspectives, the hierarchy of values, norms and patterns of behavior; Knowledge - providing information that is culturally specific; Skills - covering multicultural intervention strategies.Cultural intelligence is a specific form of intelligence, focused on the individual's ability to understand, correctly reason, function, manage, deal with situations that are characteristic of cultural diversity. It consists of four components: cognitive, metaphorical, motivational, behavioralConclusions: Having cultural competence in nursing is necessary to reduce the potential negative effects of cultural differences on artefacts, values, norms, behaviors. Developing and improving cultural intelligence in nursing is an indispensable, time-stretching, difficult but rewarding process that facilitates breaking stereotypes that hinder relations between representatives of different cultures.Key words: cultural intelligence, cultural competence, nursin
RANCARE Rationing - Missed Nursing Care: an International and Multidimensional Problem – sprawozdanie z pierwszego szkolenia ANNUAL TRAINING SCHOOL – 2017 w Turku (Finlandia)
No full textPORÓD MARTWEGO PŁODU – WPŁYW NA PSYCHIKĘ RODZĄCEJ
No full textCiąża obumarła to wewnątrzmaciczna śmierć płodu, u którego nie stwierdza się czynności serca, ruchów oddechowych, tętnienia pępowiny ani żadnych objawów życia. Według definicji WHO (ang. World Health Organization) poród przedwczesny od poronienia wyróżnia bariera 22. tygodnia – 154 dni. W razie wątpliwości co do wieku ciążowego, czynnikiem decydującym o rozpoznaniu jest masa płodu – 500g. W krajach rozwijających się stwierdza się dużo wyższy odsetek obumarć płodu. Do czynników predysponujących należą: wiek, otyłość, pierwsza ciąża, obciążony wywiad położniczy, krwawienia, infekcje. Aby rozpoznać zgon wewnątrzmaciczny koniecznym jest przeprowadzenie badania USG potwierdzonego przez dwie niezależne osoby.Niezaprzeczalnym jest fakt, że wydarzenie to ma długofalowy wpływ na psychikę kobiety. Badania wskazują, że u 20% rozwija się depresja poporodowa, a kolejne 20% doznaje objawów stresu pourazowego.Jest to wydarzenie, które porównuje się do reakcji na katastrofę. Rodzice doświadczają wówczas reakcji na poziomie poznawczym i intelektualnym.Wyróżnia się fazy dynamiki emocji oraz fazy żałoby, które kolejno są przeżywane by dokonał się proces zdrowienia i nowa orientacja.
Sprawozdanie z III Ogólnopolskiej Konferencji pn. „Ewidencja świadczeń zdrowotnych podstawą bezpieczeństwa prawno-finansowego placówki medycznej”
No full textTrzecia Ogólnopolska Konferencja pn. „Ewidencja świadczeń zdrowotnych podstawą bezpieczeństwa prawno-finansowego placówki medycznej” odbyła się w Kielcach, w dniach 14-15 maja 2018 r. Organizatorami konferencji byli: Świętokrzyskie Centrum Onkologii w Kielcach, Wydział Lekarski i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, Świętokrzyski Oddział Polskiego Towarzystwa Zdrowia Publicznego oraz Polskie Towarzystwo Koderów Medycznych.Dwudniowa konferencja zgromadziła około 160 osób, reprezentujących wszystkich interesariuszy systemu ochrony zdrowia w Polsce, w tym przedstawicieli Ministerstwo Zdrowia, Narodowego Funduszu Zdrowia, szpitali klinicznych, wojewódzkich, powiatowych czy onkologicznych oraz badaczy i ekspertów zewnętrznych z zakresu organizacji, zarządzania, ekonomiki ochrony zdrowia, prawa medycznego oraz zdrowia publicznego.Program, podzielony na bloki tematyczne, obejmował wystąpienia dotyczące planowanych zmian w organizacji systemu opieki zdrowotnej w Polsce (m. in. sieci szpitali z punktu widzenia placówek z różnych poziomów oraz płatnika, opieki kompleksowej czy jakości w ochronie zdrowia), polityki lekowej i dotyczącej wyrobów medycznych, taryfikacji świadczeń, rachunkowości zarządczej i rachunku kosztów w szpitalach, bezpieczeństwa pacjentów, elektronicznej dokumentacji medycznej oraz praktycznych aspektów kontraktowania i rozliczania świadczeń w poszczególnych rodzajach świadczeń. Na koniec każdego z bloków odbywała się dyskusja panelowa z możliwością zadawania pytań z sali.Konferencja pozwoliła na wymianę opinii i doświadczeń powstałych po wprowadzeniu ryczałtu systemu zabezpieczenia. W jej trakcie poszukiwano rozwiązań optymalnych dla wszystkich interesariuszy systemu opieki zdrowotnej, ze szczególnym uwzględnieniem pacjenta oraz przy założeniu paradygmatu zapewnienia im odpowiedniego dostępu do świadczeń zdrowotnych, co było celem ustawodawcy na etapie reformy systemu ochrony zdrowia
Self-esteem in the everyday life of students, depending on nutritional status and motives for physical activity
No full textIntroduction. Balanced nutrition and physical activity are key determinants of human health at any age.The aim of the study was to analyse the relationship between self-esteem in everyday life, nutritional status and motives for physical activity among students of fields related and unrelated to health care.Material and methods. The study was conducted among 400 students of the State Higher Vocational School in Tarnow (200 students of fields related to health care and 200 students of other fields). The Motives for Physical Activity Measure – Revised (MPAM-R) and the Rosenberg Self-Esteem Scale (SES) were applied. Measurements of body weight and height were carried out to calculate the Body Mass Index (BMI). Basic descriptive statistics, Mann-Whitney U test, Kruskal–Wallis test, chi-squared test and Spearman’s correlation index were used to describe the results. Differences were considered significant when p<0.05.Results. 67 students (16.75%) were overweight, 19 (4.75%) were underweight and 8 (2.00%) were obese. There were no statistically significant differences between the field of study and nutritional status of students (p>0.05). Students of health care-related fields gave higher ratings for their physical fitness (p<0.05). The average rate of motivation for engaging in physical activity among the studied group was 144.6 (± 37.0 points). Students gave the highest ratings for the domain of “fitness”, followed by “appearance”, “enjoyment”, “competence”, and the lowest ratings for “social”. Higher scores in terms of MPAM-R were obtained by students of health care-related fields (p<0.001). Students of fields related and unrelated to health care did not differ in the level of self-esteem (p>0.05). The BMI did not significantly affect the motivation of students for engaging in physical activity or the level of their self-esteem (p>0.05). The study showed a significant positive correlation between the MPAM-R and SES scores (p<0.05).Conclusion. Factors such as nutritional status and field of study do not affect the level of the student's self-esteem. Higher levels of self-esteem were associated with greater motivation for engaging in physical activity. Greater motivation for engaging in physical activity was demonstrated by the students of health care-related fields.
Opinia ciężarnych na temat kompetencji położnych w aspekcie prowadzenia ciąży fizjologicznej
No full textWstęp. Od zarania dziejów ciężarnymi i rodzącymi opiekowały się inne kobiety. Początkowo te mające doświadczenie i powszechny szacunek w plemieniu, z czasem wykształcone akuszerki. Do końca XIX wieku był to zawód samodzielny z uwagi na postrzeganie ciąży jako procesu fizjologicznego. W konsekwencji nadmiernej medykalizacji, społeczeństwo zaczęło postrzegać ją jako proces wymagający interwencji medycznej. Położne utraciły samodzielność zawodową, natomiast opiekę nad ciężarną i rodzącą przejęli lekarze. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 23 września 2010 roku (…) położne mają zagwarantowaną możliwość prowadzenia ciąży fizjologicznej. Cel pracy. Poznanie opinii ciężarnych na temat kompetencji zawodowych położnych, głównie w aspekcie prowadzenia przez nie ciąży fizjologicznej. Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród ciężarnych, hospitalizowanych w jednym ze szpitali krakowskich. Zastosowano w nich metodę sondażu diagnostycznego, za narzędzie badawcze posłużył autorski kwestionariusz ankiety. Analizie poddano 105 ankiet. Wyniki. Badania wykazały, że aż 61% respondentek nie było świadomych, że położna może prowadzić ciążę fizjologiczną. Nawet po otrzymaniu tej informacji zaznaczyły one, iż nie zrezygnowałyby z prowadzenia ciąży przez ginekologa na rzecz położnej (67%). Argumentowały to przekonaniem o niewystarczającej wiedzy położnych dotyczącej ciąży, porodu, połogu (41,6%) oraz ich nieodpowiednim przygotowaniem do opieki nad ciężarną (36,1%). Ankietowane, które wiedziały o tej możliwości (39%) czerpały wiedzę głównie z nieprofesjonalnych źródeł informacji. Wnioski. Pomimo istnienia regulacji prawnych w zakresie kompetencji położnych, zwłaszcza w aspekcie prowadzenia ciąży fizjologicznej, do rozwiązania pozostaje problem niekorzystnego postrzegania tego zawodu przez społeczeństwo i wynikających z tego ograniczeń w samodzielności zawodowej
Opieka i pielęgnacja noworodka – ocena poziomu wiedzy kobiet po porodzie
No full textWstęp: Poziom wiedzy młodych matek ma znaczący wpływ na opiekę i pielęgnację noworodka, a także na jego prawidłowy rozwój. Cel pracy: Ocena poziomu wiedzy położnic na temat opieki i pielęgnacji noworodka oraz ustalenie jej determinantów. Materiał i metody: Do badania włączono 100 kobiet w okresie połogu, które rekrutowano w oddziałach położniczych i Poradni K. Projekt realizowano po uzyskaniu zgody Komisji Bioetycznej (KB752/2014). Metodą badawczą był sondaż diagnostyczny, a narzędziem badawczym kwestionariusz ankiety własnego autorstwa.Wyniki: Badana próba prezentowała przeciętny poziom wiedzy na temat opieki i pielęgnacji noworodka. Położnice w wieku 31-41 lat, z wykształceniem wyższym i w dobrej sytuacji ekonomicznej wykazały istotnie wyższy poziom wiedzy (p<0,05). Nie odnotowano znamiennej statystycznie różnicy między zmienną stan cywilny a poziom wiedzy kobiet po porodzie (p>0,05). Wybrane zmienne położnicze (rodność, sposób ukończenia ciąży, udział w szkole rodzenia) nie różnicowały poziomu wiedzy badanej próby na temat czynności pielęgnacyjnych noworodka (p>0,05).Wnioski: Kobiety w okresie połogu prezentowały przeciętny poziom wiedzy na temat opieki i czynności pielęgnacyjnych noworodka. Istotnymi czynnikami warunkującymi wiedzę kobiet w tym zakresie były: wiek, wykształcenie oraz status ekonomiczny. Przeprowadzone badanie wskazuje, jak cenne jest podnoszenie poziomu wiedzy na temat opieki i pielęgnacji noworodka, a wiodącą rolę w edukacji rodziców powinny prowadzić pielęgniarki i położne w oparciu o aktualne normy postępowania opiekuńczo-pielęgnacyjnego w dziedzinie pielęgniarstwa neonatologicznego
Predyspozycje afektywne a obraz choroby przewlekłej.
Get PDFAbstraktWstęp. Ciągle otwarte pozostaje pytanie o sposoby podtrzymywania motywacji do leczenia u pacjenta chorego przewlekle. Pewnych informacji dostarcza pojęcie obrazu choroby i związków z poczuciem samoskuteczności. Ważnym czynnikiem kształtującym obraz choroby są indywidualne preferencje afektywne pacjenta.Cel. Sprawdzenie powiązań występujących pomiędzy typem preferencji afektywnych pacjenta, indywidualnym obrazem choroby przewlekłej a poczuciem samoskuteczności.Materiał i metody. Badanie dotyczyło 40 pacjentów leczonych z powodu reumatoidalnego zapalenia stawów. Obraz choroby poznano za pomocą autorskiego kwestionariusza powstałego w zgodzie z koncepcją Leventhala. Do zbadania preferencji afektywnych użyto kwestionariusz SUPIN wersja C-30, natomiast poczucie skuteczności sprawdzono za pomocą skali GSES.Wyniki i wnioski. W badanej grupie przeważały osoby ze skłonnością do afektywności negatywnej o wysokim nasileniu oraz afektywności pozytywnej o niskim nasileniu. Zaobserwowano różnice w sposobach spostrzegania choroby przez pacjentów o odmiennych predyspozycjach afektywnych. Poczucie samoskuteczności różni się ze względu na obecny u pacjenta rodzaj afektywności pozytywnej.Słowa klucze. Obraz choroby, zaburzenia afektywne, skuteczność własna, reumatoidalne zapalenie stawów Â
Wiedza studentów pielęgniarstwa na temat grypy
No full textWstęp: Grypa jest jedną z najczęściej występujących chorób zakaźnych, a ze względu na jej powszechne występowanie stanowi aktualne i realne zagrożenie zdrowia i życia ludzi na całym świecieCel: Ocena wiedzy studentów I i II roku studiów na kierunku Pielęgniarstwo Wydziału Nauki o Zdrowiu  Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego na temat grypy.MateriałÂ i metody: Badaniem objęto 120 studentów pielęgniarstwa (115 kobiet, 5 mężczyzn). Wśród badanej grupy znalazło się 57 studentów I roku studiów oraz 63 studentów II roku. Średnia wieku badanej grupy wniosła 25,72 lat, a najczęściej deklarowany czas pracy zawodowej wynosił poniżej 1 roku.Wyniki: Najwięcej respondentów oceniło własną wiedzę na temat grypy jako dobrą (4) lub dość dobrą (3,5). Średnia samooceny wiedzy na temat grypy w badanej grupie wyniosła ok. 3,68. Przeważająca liczba ankietowanych nie zaszczepiła się przeciw grypie w ówczesnym sezonie epidemicznym 2015/2016. Ponad trzy czwarte badanej grupy nie szczepiło się wcale w ciągu ostatnich 5 lat.Wnioski: 1. W badanej grupie, wiedza studentów pielęgniarstwa na temat grypy jest niewystarczająca. 2. Przeważająca większość badanych studentów nie szczepi się przeciw grypie. 3. Występuje konieczność poszerzenia tematyki grypy w kształceniu studentów pielęgniarstwa oraz promowania szczepień przeciw grypie