Uniwersytet Medyczny im.Karola Marcinkowskiego w Poznaniu: Wydawnictwo Naukowe UMP / Poznan University of Medical Sciences: Open Journal Systems
Not a member yet
285 research outputs found
Sort by
Praktyczne zalecenia żywieniowe w trakcie chemioterapii u chorych na nowotwory przewodu pokarmowego
No full textStan odżywienia chorych na nowotwory przewodu pokarmowego ściśle związany jest ze stosowanym leczeniem przeciwnowotworowym i występowaniem niepożądanych objawów związanych z terapią. Najczęściej u chorych w trakcie chemioterapii stwierdza się zaburzenia w odczuwaniu smaku i zapachu, biegunki, zaparcia stolca oraz nudności i wymioty, co może powodować niechęć do jedzenia, w konsekwencji prowadzić do niedożywienia chorego. Szacuje się, że niedożywienie występuje u około 80% chorych z rakiem przełyku, 60% – z rakiem żołądka i 10-15% – z rakiem jelita grubego. Stosowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych ma na celu łagodzenie niepożądanych objawów terapii oraz poprawiać stan odżywienia. Opieka dietetyczna powinna być włączona do planu opieki chorego i stanowić jego integralną część. W oddziałach szpitalnych, w których nie funkcjonuje zespół terapeutyczny obowiązek zaznajomienia chorych z zaleceniami żywieniowymi spoczywa głównie na personelu pielęgniarskim, dlatego upowszechnianie tego typu opracowań wydaje się pomocne w codziennej pracy
Metoda Davydova – Moore’a w leczeniu zespołu Mayera – Rokitańskiego – Küstera – Hausera. Studium przypadku.
No full textZespół Mayera – Rokitańskiego – Küstera – Hausera (MRKH) jest rzadko spotykaną nieprawidłowością budowy żeńskich narządów płciowych, obejmującą wrodzony brak macicy oraz/lub pochwy. W 1/3 przypadków, zespołowi MRKH towarzyszą inne wady rozwojowe, takie jak: wady układu moczowego, szkieletowego oraz zahamowanie wzrostu. Cechą charakterystyczną dla zespołu MRKH jest brak możliwości odbywania stosunków pochwowych, co niewątpliwie wpływa na sferę psychospołeczną kobiet dotkniętych tym zespołem. Dzisiejsza medycyna pozwala poprawić komfort życia pacjentek z rozpoznanym zespołem MRKH. W studium zaprezentowano przypadek młodej kobiety, która została poddana postępowaniu terapeutycznemu, mającemu na celu wytworzenie pochwy.Słowa kluczowe: Zespół Mayera – Rokitańskiego – Küstera – Hausera, metoda Davydova – Moore’a, wytworzenie pochw
Opieka pielęgniarska nad pacjentem po zabiegu przezcewkowej elektroresekcji gruczołu krokowego we wczesnym okresie pooperacyjnym - studium przypadku.
Get PDFWprowadzenie: Łagodny rozrost gruczołu krokowego to powszechnie występujące schorzenie urologiczne u mężczyzn po pięćdziesiątym roku życia, które najczęściej wymaga interwencji farmakologicznej lub leczenia zabiegowego. Ze względu na częstość występowania tego schorzenia i towarzyszące mu liczne zaburzenia mikcyjne stanowi ono problem społeczny oraz znacznie obniża jakość życia pacjentów.Cel: Celem niniejszej pracy było zaprezentowanie przypadku pacjenta z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego oraz sformułowanie planu opieki pielęgniarskiej nad pacjentem po elektroresekcji gruczołu krokowego we wczesnym okresie pooperacyjnym.Opis przypadku: 67-letni mężczyzna przyjęty na oddział urologiczny z powodu nasilonych objawów związanych z rozrostem gruczołu krokowego, mimo zastosowanego wcześniej leczenia farmakologicznego. Pacjent został zakwalifikowany do wykonania zabiegu elektroresekcji prostaty w znieczuleniu podpajęczynówkowym.Wnioski: Profesjonalna opieka pielęgniarska we wczesnym okresie pooperacyjnym jest wieloaspektowa oraz wymaga od pielęgniarki posiadania specjalistycznej wiedzy oraz umiejętności. To dzięki nim pielęgniarka właściwie rozpoznaje problemy pielęgniarskie, planuje działania pielęgniarskie i przez to zapobiega wystąpieniu lub rozwojowi niebezpiecznych powikłań pooperacyjnych.Słowa kluczowe: opieka pooperacyjna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, proces pielęgnowani
Analiza wiedzy studentów kierunku Pielęgniarstwo na temat zagrożeń i uciążliwych warunków pracy pielęgniarek Analysis of Nursing students' knowledge on threats and onerous work conditions of nurses
No full textWstęp:W środowisku pracy pielęgniarki jest wiele biologicznych, fizycznych, psychicznych, chemicznych i ergonomicznych zagrożeń związanych ze specyfiką zawodu.Cel: Celem pracybyła ocena wiedzy studentów pielęgniarstwa na temat zagrożeń i uciążliwych warunków pracy na stanowisku pielęgniarki.Materiał i metoda:Test wiedzy został przeprowadzony w grupie 100 osób. Badaniami objęto studentów na dwóch poziomach studiów: licencjackich oraz magisterskich. Wyniki:Analiza wykazała, iż wiedza studentów plasuje się na poziomie dostatecznym. Jednakże warto zwrócić uwagę, że badani są świadomi posiadanej przez siebie wiedzy i prawidłowo oceniali jej poziom w subiektywnym spojrzeniu. Otrzymane wyniki, nakłaniają do przemyśleń i analizy programów nauczania. Wnioski:Warto zatem sprawdzić czy przekazywane na zajęciach treści właściwie przygotowują studentów do właściwych zachowań profilaktycznych w późniejszym miejscu pracy. Przeprowadzenie owej analizy byłoby dopełnieniem powyższych badań. Słowa kluczowe: wiedza, zagrożenia, uciążliwe warunki, praca, pielęgniarka. Summary Introduction:In the nurse's work environment there are many biological, physical, psychological, chemical and ergonomic threats related to the specificity of the profession.The aim: The aim of the study was to assess the knowledge of Nursing students on threats and onerous working conditions at the nurse's position.Material and method:The study was conducted among 100 people. The subject students included two levels of education: undergraduate and graduate. Results:Analysis showed that the students knowledge was ranked at a satisfactory level. However, it is worth noting that the study group was aware of their own knowledge gaps which were properly evaluated during the study to determine a subjective level of expression. The results, urge us to consider and analyze the current curriculum. Conclusions:This conclusion suggests it is necessary to determine whether current curriculum properly prepares students for prophylactic bahavior later in the workplace. Conducting further analysis on this subject would complement the above study. Keywords: knowledge, threats, onerous conditions, work, nurse.
Bariery w dostępie do szkoleń podnoszących kwalifikacje zawodowe pielęgniarek
No full textWstęp. Pielęgniarki mają ustawowy obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych. Stwarzanie odpowiednich warunków sprzyjających kształceniu podyplomowemu pielęgniarek wymaga znajomości przeszkód w dostępie do szkoleń. Celem badania była analiza opinii i doświadczeń pielęgniarek na temat barier w dostępie do kursów i szkoleń podnoszących kwalifikacje zawodowe.Materiał i metody. W badaniu brało udział 1244 pielęgniarek uczestniczek egzaminów specjalizacyjnych orgaznizowanych przez Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych w Warszawie. Badanie przeprowadzono w sesji jesiennej w 2014 roku, metodą sondażu diagnostycznego z użyciem autorskiego kwestionariusza składającego z 7 pytań na 5-stopniowej skali Likerta dotyczących oceny barier w dostępie do szkole. Ankietę uzupełniono o dodatkową część pozwalającą na zbieranie danych socjodemograficznych.Wyniki. Im wyższy poziom wykształcenia pielęgniarek tym większe było znaczenie bariery finansowej w dostępie do szkoleń. Najsilniejszy wpływ bariery wynikającej z oddalenia miejsca szkolenia od miejsca zamieszkania był dostrzegany przez pielęgniarki pracujące jako opieka domowa. Znaczenie obowiązków wynikających z opieki nad dzieckiem/dziećmi lub innymi osobami jako istotna bariera w dostępie do szkoleń była znacznie silniejsza u pielęgniarek odcinkowych niż pielęgniarek oddziałowych (57.3 vs 26.0%). Znaczenie niesprzyjającej atmosfery w pracy i braku akceptacji dla osób doszkalających się jako istotna bariera w dostępie do szkoleń była znacznie większa u pielęgniarek odcinkowych (64.0%) niż w pozostałych grupach.Wnioski. Dostosowanie warunków w miejscu pracy oraz stosowanie mechanizmów motywujących i zachęcających pielęgniarki do udziału w szkoleniach powinno uwzględniać ich potrzeby. Konieczna jest więc każdorazowa indywidualna ocena potrzeb i trudności jakie może napotkać pielęgniarka w dostępie do szkoleń podyplomowych
Oczekiwania pacjentów z terenu Polski Wschodniej wobec lekarza podstawowej opieki zdrowotnej
No full textWprowadzenie. Oczekiwania wobec świadczeniodawców usług medycznych na przestrzeni lat znacząco się zmieniły. Wraz z większą dostępnością świadczeń opieki zdrowotnej pacjenci stali się bardziej roszczeniowi i częściej zwracają uwagę na jakość udzielanych porad. Rosnące oczekiwania pacjentów zauważyć można zwłaszcza względem realizatorów podstawowej opieki zdrowotnej.Cel pracy. Celem niniejszej pracy było poznanie oczekiwań pacjentów makroregionu Lubelskiego wobec lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.Materiał i metoda. Badanie przeprowadzono na grupie 100 pacjentów podstawowej opieki zdrowotnej. Narzędzie badawcze stanowił standaryzowany kwestionariusz Lista Oczekiwań Pacjenta (PRF). Analizy materiału badawczego dokonano przy użyciu programu IBM SPSS Statistics.Wyniki. Uzyskano istotną statystycznie zależność między zmiennymi socjo-demograficznymi, a chęcią otrzymania otuchy w trudnej chwili. Niezależnie od zmiennych socjo-demograficznych badani wykazywali znaczącą potrzebę otrzymania od lekarza POZ porad na temat działań, które w pozytywny sposób wpłynęłyby na stan ich zdrowia i wykazywali średni stopień zaciekawienia prawdopodobnymi problemami zdrowotnymi, z jakimi możliwe, że będą się zmagać w przyszłości.Wnioski. Poziom satysfakcji i spełnienia oczekiwań pacjentów rozpatrywany jest, jako najlepsze źródło informacji o jakości usług medycznych. W znaczącej większości respondenci domagają się od lekarza POZ omówienia wyników badań, uzyskania informacji o prawdopodobnym przebiegu choroby, jej objawów i skutków ubocznych, sposobie przyjmowania lekarstw, podejmowanego leczenia czy wypisania skierowania do lekarza specjalisty
Czy w opiece nad dzieckiem z chorobą refluksową przełyku można wykorzystać słownik ICNP®?
No full textWstęp. Choroba refluksowa przełyku (GERD - gastroesophageal reflux disease) stanowi stosunkowo częste schorzenie występujące w populacji wieku rozwojowego. Jej istotę stanowi patologiczny refluks polegający na biernym cofaniu się treści pokarmowej z żołądka do przełyku. Celem artykułu jest znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy w opiece nad dzieckiem z GERD można wykorzystać słownik ICNP®?Opis przypadku. Badaniem objęto 2.letnią dziewczynkę z rozpoznaniem GERD, hospitalizowaną na Oddziale Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci GUMed w listopadzie 2017 roku. Na podstawie wyników obserwacji, wywiadu oraz pomiarów u dziecka rozpoznano: wymioty [10025981], biegunkę [10000630], ból [10023130], nudności [10000859], zaburzone połykanie [10001033], brak apetytu [10033399], kaszel [10047143], ryzyko infekcji błony śluzowej jamy ustnej [10037627], niedowagę [10027316], ryzyko infekcji [10015133], niepokój [10000477] oraz zaburzony sen [10027226].Wnioski. Słownik ICNP® stanowi optymalne i wyczerpujące źródło terminów opisujących diagnozy pielęgniarskie oraz zakres interwencji podejmowanych w opiece pielęgniarskiej sprawowanej nad dzieckiem z GERD
Ocena wiedzy kobiet na temat raka jajnika i metod jego wczesnego wykrywania
Get PDFWstęp. Nowotwory złośliwe są drugą przyczyną zgonów wśród kobiet, po chorobach układu sercowo-naczyniowego. Rak jajnika jest czwartą nowotworową przyczyną umieralności. Wynika to z rozpoznania choroby w zaawansowanym stadium. Szanse na przeżycie w tym stanie zaawansowania są niewielkie. Ukazanie świadomości kobiet na temat raka jajnika i metod jego wczesnego wykrywania pozwoli na wdrożenie działań poprawiających wykrywalność i leczenie tej patologii.Cel. Celem jest ocena poziomu wiedzy kobiet na temat raka jajnika, w tym czynników ryzyka, przyczyn, objawów oraz profilaktyki.Materiał i metody. Badanie zostało przeprowadzone w miesiącach styczeń-marzec 2018 r. wśród losowo wybranych 110 pacjentek Oddziału Chirurgii Ogólnej i Onkologicznej oraz przyszpitalnej przychodni chirurgicznej Szpitala Wolskiego. Badane kobiety były w wieku 35-80 lat. Nie były leczone z powodu nowotworów narządów kobiecych. Analizę statystyczną wyników przeprowadzono przy użyciu Microsoft Office Excel 2007.Wyniki. W ciągu ostatniego roku 24% (n=24) respondentek nie spotkało się z informacją na temat raka jajnika. Świadomość badanych jest bardzo dobra w obszarze przyczyn powstania raka jajnika. Grupa 67% (n=67) respondentek twierdzi, że ten nowotwór ma podłoże genetyczne. 65% (n=65) uważa, że rak jajnika nie daje wczesnych objawów. Niewystarczający poziom wiedzy zaprezentowano w obszarze czynników zwiększających ryzyko powstania raka jajnika. Według 64% (n=64) kobiet wizytę kontrolną u ginekologa należy odbywać raz na rok.Wnioski. Wiedza kobiet należących do grupy ryzyka zachorowania na raka jajnika na temat tej patologii jest niewystarczająca. Pomimo deklaracji większości badanych kobiet, że odbywają wizytę kontrolna u gienkologa raz w roku, konsultacje nie stanowią istotnego źródła wiedzy odnośnie raka jajnika. Należy rozważyć intensyfikację działań edukacyjnych na poziomie poradni ginekologicznej.Słowa kluczowe: rak jajnika, wiedza kobiet, profilaktyk
Motywy wyboru kształcenia na kierunku pielęgniarstwo w opinii studentów Państwowej Medycznej Wyższej Szkoły Zawodowej w Opolu
Get PDFWstęp. Bardzo ważnym momentem w życiu każdego człowieka jest wybór kierunku studiów oraz zawodu. Wyborem tym najczęściej kierują motywy, które można podzielić na dwie grupy: motywy wewnętrzne (podmiotowe) i zewnętrzne (sytuacyjne).Cel. Określenie motywów jakimi kierują się osoby wybierające kształcenie na kierunku pielęgniarstwo w PMWSZ w Opolu.Materiał i metody. Badaniem objęto 181 studentów kierunku pielęgniarstwo PMWSZ w Opolu. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z techniką ankiety, do której opracowano autorski kwestionariusz ankiety.Wyniki. O wyborze kierunku pielęgniarstwo w PMWSZ w Opolu przez badanych studentów decydowały: chęć niesienia pomocy ludziom (76,2%) oraz perspektywa łatwego znalezienia pracy (92,8%). Ponowny wybór tego kierunku kształcenia potwierdziło 89,8% respondentów. Wybór PMWSZ w Opolu na uczelnię, w której kształcą się respondenci, podyktowany jest bliskością miejsca zamieszkania (67,4%).Wnioski. Wybór kierunku studiów był z reguły wyborem świadomym, a główne motywy, którymi w tym wyborze kierowali się badani studenci nie odbiegały od oczekiwanych.Słowa kluczowe: pielęgniarka/pielęgniarz, motywacja, edukacja, zawód
Wpływ wybranych zmiennych społeczno – demograficznych i związanych ze środowiskiem pracy na poziom wypalenia zawodowego pielęgniarek
Get PDFWprowadzenie. Praca na stanowisku pielęgniarki wymaga zaangażowania w sprawy innych ludzi. Problemy pacjentów niejednokrotnie powodują u pielęgniarek obciążenia psychiczne i emocjonalne. Wypalenie zawodowe u pielęgniarek postrzegane jest jako problem zawodowy, który wymaga działań prewencyjnych, skoncentrowanych na zmianach organizacyjnych i strukturalnych.Cel pracy. Analiza wpływu wybranych czynników społeczno – demograficznych i związanych ze środowiskiem pracy na poziom wyczerpania emocjonalnego, depersonalizacji, satysfakcji zawodowej i ogólnego wskaźnika wypalenia zawodowego wśród pielęgniarek.Materiał i metody. Grupa badana liczyła 110 pielęgniarek. Do pomiaru wypalenia zawodowego użyto Kwestionariusza Wypalenia Zawodowego Maslach (MBI), który pozwala określić trzy obszary wypalenia zawodowego: wyczerpanie emocjonalne, depersonalizację oraz obniżone poczucie dokonań osobistych (satysfakcję zawodową). Materiał empiryczny poddano analizie statystycznej. Przyjęto poziom istotności p<0,05.Wyniki. Średnia ogólnego wskaźnika wypalenia zawodowego w badanej grupie wynosiła 30,6±20,2. Na poziom wyczerpania emocjonalnego ma wpływ: wykształcenie (p<0,004), staż pracy (p<0,01), sytuacja finansowa (p<0,001), relacje ze współpracownikami (p<0,002) i przełożonymi (p<0,005). Na poziom depersonalizacji wpływa: sytuacja finansowa (p<0,04), wyposażenie stanowiska pracy (p<0,02), relacje ze współpracownikami (p<0,004) i przełożonymi (p<0,02). Poziom satysfakcji zawodowej determinuje: między innymi sytuacja finansowa (p<0,008) i wyposażenie stanowiska pracy (p<0,02).Wnioski. Relacje ze współpracownikami i przełożonymi, wyposażenie stanowiska pracy, sytuacja finansowa, staż pracy w zawodzie oraz wykształcenie badanych różnicują poziom wypalenia zawodowego wśród pielęgniarek. Wraz ze wzrostem liczby lat pracy na stanowisku pielęgniarki wzrasta poziom wyczerpania emocjonalnego