11894 research outputs found
Sort by
RF MEMS Capacitive Switches for High Power Applications
Full text linkHigh power radio frequency (RF) electronics have enormous impact in our everyday lives by supporting technology domains such as radars and long range communication systems. Microelectromechanical Systems (MEMS) have shown an exceptional potential to support RF applications and over recent years their utilization in the domain of high power communication systems is gaining increasing attention. Operating in this regime requires considering additional aspects typically not crucial for low power applications making this a demanding task. To that end, this paper aspires to discuss through the demonstration of experimental results some of the major features that should be considered during the development of bridge type RF MEMS capacitive switches suitable for high power implementations. These include design, fabrication, characterization and high power related reliability aspects.High power radio frequency (RF) electronics have enormous impact in our everyday lives by supporting technology domains such as radars and long range communication systems. Microelectromechanical Systems (MEMS) have shown an exceptional potential to support RF applications and over recent years their utilization in the domain of high power communication systems is gaining increasing attention. Operating in this regime requires considering additional aspects typically not crucial for low power applications making this a demanding task. To that end, this paper aspires to discuss through the demonstration of experimental results some of the major features that should be considered during the development of bridge type RF MEMS capacitive switches suitable for high power implementations. These include design, fabrication, characterization and high power related reliability aspects
Design, implementation and evaluation of educational material for learning storytelling through ICT for third grade primary school students
No full textΣτην παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζεται ο σχεδιασμός εκπαιδευτικού υλικού το οποίο πραγματεύεται την εκμάθηση δημιουργίας παραμυθιού μέσω Τ.Π.Ε. για μαθητές Γ΄ Δημοτικού. Το υλικό μπορεί να αξιοποιηθεί εξ αποστάσεως, συμπληρωματικά με τη συμβατική εκπαίδευση, και σκοπός του είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες να βελτιώσουν τις ικανότητες στην αναγνώριση αρχικά των βασικών στοιχείων ενός παραμυθιού, στη συνέχεια παίρνοντας σταδιακά ιδέες από εικόνες και από την περιπέτεια που θα επιλέξουν να ακολουθήσουν στο «Μαγεμένο Δάσος», αλλά και μέσα από διαδραστικά βίντεο με οδηγίες, να πάρουν ιδέες και να δημιουργήσουν στο τέλος το δικό τους παραμύθι μέσω Τ.Π.Ε. Δημιουργήθηκε σε περιβάλλοντα e-learning με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων και ενσωματώθηκε στην εκπαιδευτική πλατφόρμα students.edivea. Υλοποιήθηκε σύμφωνα με τις αρχές της πολυμεσικής μάθησης και ακολουθεί τη δομή και τις αρχές σχεδιασμού της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Το υλικό αξιολογήθηκε από ειδικούς στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση και η έρευνα επικεντρώθηκε στην εξέταση του κατά πόσον το υλικό συμμορφώνεται με τις αρχές και τη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, καθώς και αν είναι σύμφωνο με τις αρχές της πολυμεσικής μάθησης. Η αποτίμηση του εκπαιδευτικού υλικού από ειδικούς είναι ενθαρρυντική, καθώς τα ευρήματα εκτιμούν πως σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε σύμφωνα με τις αρχές και τη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Πιο συγκεκριμένα, υποδεικνύουν ότι το υλικό είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο, εύχρηστο και προσφέρει ολοκληρωμένη μαθησιακή εμπειρία. Το υλικό υποστηρίζει την αλληλεπίδραση με τον εκπαιδευόμενο, ενθαρρύνει την ενεργή συμμετοχή και παρέχει τις κατάλληλες ευκαιρίες για αναστοχασμό και αυτοαξιολόγηση. Επιπρόσθετα, τα ευρήματα εκτιμούν πως το εκπαιδευτικό υλικό εφαρμόζει σχεδόν όλες τις αρχές της πολυμεσικής μάθησης, συνδυάζοντας κείμενο και εικόνα για την παρουσίαση του γνωστικού αντικειμένου. Υπάρχουν αφηγήσεις, φιλική γλώσσα και ηχητική παρουσίαση που ενισχύουν τη μαθησιακή διαδικασία, ενώ οι δραστηριότητες παρέχουν ανατροφοδότηση και δεν περιλαμβάνουν μακροσκελή κείμενα, διευκολύνοντας την κατανόηση και τη συμμετοχή των μαθητών.This thesis presents the design of educational material that focuses on teaching third-grade primary school students how to create a fairy tale using Information and Communication Technologies (ICT). The material is suitable for distance learning, can be used as a supplement to conventional teaching, and aims to help students enhance their skills in initially identifying the key elements of a fairy tale. Gradually, by drawing inspiration from images, interactive choices in the “Enchanted Forest” storyline, and instructional videos, students are guided to develop and eventually create their own fairy tale using ICT. The material was developed in e-learning environments using digital tools and was integrated into the educational platform students.edivea. Its implementation followed the principles of multimedia learning and adhered to the structure and design principles of distance education. The educational material was evaluated by experts in distance education. The research focused on examining the extent to which the material aligns with the principles and methodology of distance learning, as well as its compliance with multimedia learning principles. The evaluation results were encouraging, indicating that the material was designed and implemented in accordance with established educational frameworks. More specifically, experts pointed out that the material is scientifically grounded, user-friendly, and offers a comprehensive learning experience. It supports learner interaction, encourages active engagement, and provides appropriate opportunities for reflection and self-assessment. Furthermore, the findings suggest that the material effectively applies nearly all multimedia learning principles by combining text and images for content presentation. It includes narration, friendly language, and audio elements that enhance the learning process, while the activities provide feedback and avoid lengthy texts, facilitating better understanding and student participation
Design, implementation and evaluation of supplementary Distance-Learning educational material for teaching art as a means of environmental awareness in early chidhood education
No full textΣτην παρούσα διπλωματική εργασία σχεδιάστηκε, δημιουργήθηκε και αποτιμήθηκε εκπαιδευτικό υλικό (ε.υ) για τη διδασκαλία της τέχνης ως μέσο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Η δημιουργία του εκπαιδευτικού υλικού βασίστηκε στη μεθοδολογία της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, αξιοποιώντας αρχές και μοντέλα των ειδικών του πεδίου όπως το μοντέλο West-Λιοναράκη και τη Γνωστική θεωρία της Πολυμεσικής μάθησης του Mayer. Για την αποτίμηση του εκπαιδευτικού υλικού συλλέχθηκαν ποιοτικά δεδομένα από 3 εκπαιδευτικούς «ειδικούς της ΕξΑΕ» ενώ αντίστοιχα για την διερεύνηση των απόψεων έπειτα από την υλοποίηση του ε.υ έγινε συλλογή, εξίσου, ποιοτικών δεδομένων από 3 νηπιαγωγούς διαφορετικών σχολικών μονάδων του νομού. Η συλλογή των ποιοτικών δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ερωτηματολογίου με ερωτήσεις κλειστού και ανοιχτού τύπου και για τις δύο κατηγορίες συμμετεχόντων της έρευνας. Τα αποτελέσματα της έρευνας όσον αφορά στην αποτίμηση του εκπαιδευτικού υλικού έδειξαν πως αυτό διέπεται από τις αρχές και τη μεθοδολογία της ΕξΑΕ και εφαρμόζει τις αρχές της πολυμεσικής μάθησης του Mayer και ανέδειξαν προτάσεις για βελτίωση σε συγκεκριμένα σημεία. Επιπλέον, από τα αποτελέσματα της έρευνας για τη διερεύνηση των απόψεων έπειτα από την υλοποίηση του ε.υ, προέκυψε ότι αυτό λειτούργησε ως ένα πολύτιμο εργαλείο για την ανάπτυξη περιβαλλοντικής συνείδησης των παιδιών, αξιοποιώντας με επιτυχία την τέχνη και τις διαδραστικές μεθόδους διδασκαλίας.This thesis presents the design, development, and evaluation of educational material aimed at promoting environmental awareness in preschool children through the use of art. The material was developed following the methodology of Distance Education, drawing upon established models such as the West-Lionarakis model and Mayer’s Cognitive Theory of Multimedia Learning. The evaluation process involved the collection of qualitative data from three Distance Education experts, while the implementation phase included feedback from three kindergarten teachers working in different schools. In both cases, data were gathered through structured questionnaires that included both closed- and open-ended questions. Findings from the evaluation phase indicated that the educational material adhered to the principles of Distance Education and effectively integrated multimedia learning strategies. The experts also offered targeted suggestions for improvement in specific areas. Results from the implementation in preschool settings demonstrated that the material served as a valuable tool for cultivating environmental awareness in young children, successfully combining artistic expression with interactive teaching approaches
Cannabis as Companion in the Transition to Adulthood : Stories of Identity Negotiation
No full textΗ κάνναβη αποτελεί την πιο διαδεδομένη παράνομη ουσία στην Ευρώπη και την Ελλάδα με τη χρήση της να ενσωματώνεται ολοένα και περισσότερο σε νεανικές κουλτούρες και πρακτικές. Παρά την αυξανόμενη κανονικοποίηση, η σχέση της με τη διαμόρφωση της ταυτότητας των αναδυόμενων ενηλίκων παραμένει ελάχιστα μελετημένη, ιδιαίτερα στο ελληνικό πλαίσιο. Η παρούσα έρευνα επιχείρησε να καλύψει αυτό το κενό, διερευνώντας πώς οι αναδυόμενοι ενήλικες νοηματοδοτούν την εμπειρία της χρήσης κάνναβης σε σχέση με την ταυτότητά τους. Συμμετείχαν 11 κοινωνικά ενταγμένοι νέοι, ηλικίας 18-26 ετών, που έκαναν ψυχαγωγική χρήση. Τα δεδομένα παρήχθησαν μέσω ημι-δομημένων συνεντεύξεων και με τη μέθοδο φωτο-εκμαίευσης. Η ανάλυση βασίστηκε στη Διαλογική Αφηγηματική Ανάλυση από την οποία αναδείχθηκε ότι η χρήση κάνναβης ακολουθεί μία εξελικτική πορεία· από την περιστασιακή, κοινωνικά προσδιορισμένη χρήση στην εφηβεία -συνδεδεμένη με περιέργεια, ανάγκη ένταξης και επιρροή της παρέας- σε πιο προσωπική και ρυθμιστική πρακτική στην ενήλικη ζωή, ενταγμένη στη ρουτίνα ως μέσο αποσυμπίεσης και ενδοσκόπησης. Η κάνναβη δεν βιώθηκε ως προβληματική αλλά ως επιλογή που νοηματοδοτείται διαφορετικά ανάλογα με τις περιστάσεις, άλλοτε ως ευχαρίστηση και κοινωνική σύνδεση, άλλοτε ως εργαλείο ψυχικής προστασίας και ανθεκτικότητας. Οι αφηγήσεις αποκάλυψαν πολλαπλές «φωνές» της χρήσης· που κυμαίνονται από τη ρύθμιση συναισθημάτων έως τον κίνδυνο εξάρτησης, αντανακλώντας μία διαρκή διαπραγμάτευση ανάμεσα στην προσωπική εμπειρία και τις κοινωνικές αφηγήσεις περί παρανομίας και περιθωριοποίησης. Οι συμμετέχοντες επεσήμαναν τη σημασία του αυτοέλεγχου, διαφοροποιήθηκαν από το στερεότυπο του «τοξικομανή» και ανέφεραν ότι η χρήση δεν επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργικότητα, τις σπουδές, την εργασία ή τις σχέσεις τους, παρουσιάζοντάς την ως συνειδητή και μετρημένη πρακτική. Αναγνώρισαν τους πιθανούς κινδύνους, τονίζοντας ότι τα ψυχικά οφέλη υπερισχύουν με την κάνναβη να αποτελεί στοιχείο της ταυτότητάς τους το οποίο εξελίσσεται παράλληλα με την πορεία προς την ενηλικίωση. Συνολικά, η έρευνα καταδεικνύει ότι η κάνναβη βιώνεται ως ένα ευέλικτο εργαλείο που οι νεαροί ενήλικες ενσωματώνουν στη διαδικασία συγκρότησης και επαναδιαπραγμάτευσης της ταυτότητάς τους μέσα σε διαφορετικά κοινωνικά και πολιτισμικά πλαίσια. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη κατανόησης της εμπειρίας των χρηστών πέρα από στερεότυπα και παθολογικοποιημένες οπτικές, καθώς και την αξία ενσωμάτωσης των ίδιων των αφηγήσεών τους σε μελλοντικές παρεμβάσεις και πολιτικές.Cannabis is the most widely used illicit substance in Europe and Greece, increasingly embedded in youth cultures and everyday practices. Despite its growing normalization, the relationship between cannabis use and identity formation among emerging adults remains underexplored, particularly in the Greek context. This study sought to address this gap by investigating how emerging adults make sense of their cannabis use experiences in relation to their identity. Elene socially integrated young adults aged 18-26, who engaged in recreational cannabis use participated in the research. Data were generated through semi-structured and photo-elicitation, and analyzed using Dialogical Narrative Analysis. Findings revealed that cannabis use follows an evolving trajectory from initial, socially oriented and curiosity-driven use in adolescence – linked to peer influence and the need to belong- to a more personal, regulated practice in adulthood, integrated into daily routines as a means of relaxation, self-regulation, and introspection. Cannabis was not experienced as problematic but as a choice interpreted differently depending on context, functioning alternately as a source of pleasure and social connection or as a tool of psychological resilience. Participants’ narratives highlighted multiple “voices” of cannabis use, ranging from emotional regulation to risks of dependency, reflecting ongoing negotiations between personal experience and dominant social discourses framing cannabis as deviant or criminal. They emphasized self-control, distanced themselves from the “addict” stereotype, and reported that cannabis did not negatively affect functionality, studies, work, or relationships, portraying it as a conscious and measured practice. While acknowledging potential risks, they underlined that psychological benefits outweighed concerns, with cannabis constituting a dynamic element of their identity evolving alongside their transition to adulthood. Overall, the study demonstrates that cannabis is experienced as a flexible tool incorporated into identity construction and renegotiation across diverse social and cultural contexts. The findings highlight the importance of understanding users’ experiences beyond stereotypes and pathologizing perspectives, and the value of incorporating their narratives into future interventions and policies
Promotion of cultural heritage in the context of crisis (2009-2019) ; a comparative case study of two cities
No full textΗ εργασία διερευνά μια συγκεκριμένη κατηγορία πολιτιστικών συλλόγων, οι οποίοι
δραστηριοποιούνται πρωτίστως στη διατήρηση και αναβίωση της πολιτισμικής παράδοσης, μέσω
εκφάνσεων όπως οι παραδοσιακοί χοροί και τα εορταστικά έθιμα. Το ερευνητικό ενδιαφέρον
εστιάζει στην περίοδο της οικονομικής κρίσης (2009–2019) και στις επιπτώσεις που αυτή επέφερε
στη λειτουργία και τη δράση των εν λόγω συλλογικών μορφών.
Η έρευνα βασίστηκε στη μεθοδολογική προσέγγιση της μελέτης περίπτωσης, με εφαρμογή
σε δύο (2) πόλεις με παραπλήσια κοινωνικοοικονομικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά: την
Καβάλα και το Ρέθυμνο. Το ερευνητικό υλικό συλλέχθηκε μέσω εθνογραφικών συνεντεύξεων με
ενεργά μέλη και στελέχη των συλλόγων, καθώς και μέσα από την αξιοποίηση αρχειακών
τεκμηρίων, όπως καταστατικά, πρακτικά συνεδριάσεων και λοιπά έγγραφα σχετιζόμενα με τη
δράση τους.
Η ανάλυση των δεδομένων θεμελιώνεται στο θεωρητικό πλαίσιο της «επινοημένης
παράδοσης», όπως αυτό διαμορφώθηκε από τους E. Hobsbawm και T. Ranger. Η εν λόγω
προσέγγιση προσέφερε ένα χρήσιμο εργαλείο για την ερμηνεία του τρόπου με τον οποίο οι
παραδοσιακές μορφές πολιτισμικής έκφρασης αναδομούνται και αναπροσαρμόζονται υπό το
πρίσμα μεταβαλλόμενων κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών.
Η εργασία ολοκληρώνεται με τη συζήτηση, όπου τα ερευνητικά δεδομένα τοποθετούνται σε
διάλογο με το θεωρητικό πλαίσιο. Μέσα από αυτή τη διαδικασία επιχειρείται η ερμηνεία των
ευρημάτων υπό το πρίσμα βασικών εννοιών, όπως η παράδοση, η συλλογική δράση και η αστική
κοινωνικότητα, με στόχο την ουσιαστική κατανόηση του φαινομένου.This thesis explores a specific category of cultural associations, primarily engaged in the
preservation and revival of cultural tradition, through practices such as traditional dances and festive
customs. The research focuses on the period of the economic crisis (2009–2019) and its impact on
the operation and activities of these collective forms.
The study adopted a case study methodology, applied in two (2) cities with comparable socioeconomic
and cultural characteristics: Kavala and Rethymno. Research material was collected
through ethnographic interviews with active members and officials of the associations, as well as
from archival sources, such as statutes, meeting minutes, and other documents related to their
activities.
The data analysis is grounded in the theoretical framework of the “invented tradition,” as
formulated by E. Hobsbawm and T. Ranger. This approach provided a valuable tool for interpreting
the ways in which traditional forms of cultural expression are reconstructed and redefined under
changing social and economic conditions.
The thesis concludes with the discussion, where the research findings are placed in dialogue
with the theoretical framework. Through this process, the interpretation of the results is attempted in
light of key concepts such as tradition, collective action, and urban sociability, aiming at a deeper
understanding of the phenomenon
Μελέτη μονοπατιών μεταβολισμού για την ανίχνευση βιοδεικτών στη θυρεοειδίτιδα hashimoto και την ψωρίαση
No full textΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η θυρεοειδίτιδα Χασιμότο και η ψωρίαση είναι κοινά αυτοφλεγμονώδη
νοσήματα με σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η
αιτιοπαθογένεια περιλαμβάνει πολύπλοκους μοριακούς μηχανισμούς και
αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ανοσοποιητικού συστήματος και των κυττάρων των
ιστών, όπου ο μεταβολισμός παίζει βασικό ρόλο. Η μεταβολομική, που ανήκει στις
ομικές τεχνολογίες, και μελετά τα μόρια που συμμετέχουν στις βιοχημικές αντιδράσεις,
χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για την ανακάλυψη βιοδεικτών στην κλινική
έρευνα. Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με την εφαρμογή της στη
θυρεοειδίτιδα Χασιμότο και την ψωρίαση.
ΣΤΟΧΟΣ: Η παρούσα διδακτορική διατριβή είχε δύο κύριους στόχους: πρώτον, να
εντοπίσει κοινούς και διακριτούς μεταβολικούς βιοδείκτες στη θυρεοειδίτιδα
Χασιμότο και την ψωρίαση, και δεύτερον, να μελετήσει αλλαγές στους μεταβολικούς
βιοδείκτες και στην ποιότητα ζωής των ασθενών μετά από διατροφική παρέμβαση.
ΜΕΘΟΔΟΙ: Πραγματοποιήθηκε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη στην οποία
συμμετείχαν 194 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 66 ασθενών με Χασιμότο (ΘΧ), 64
ασθενών με ψωρίαση (ΨΩ) και 64 υγιών ατόμων ως ομάδα ελέγχου (ΟΕ) ηλικίας 18–
60 ετών. Οι συμμετέχοντες στην ομάδα ΘΧ είχαν ρυθμισμένη λειτουργία του
θυρεοειδούς μέσω θεραπείας υποκατάστασης θυρεοειδικών ορμονών, ενώ οι ασθενείς
στην ομάδα ΨΩ είχαν ελεγχόμενη συμπτωματολογία της ψωρίασης μέσω τοπικής ή
συστηματικής θεραπείας. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν φυσιολογικά επίπεδα δείκτη
μάζας σώματος (BMI), και οι αρχικές εκτιμήσεις επιβεβαίωσαν ότι δεν υπήρχαν
σημαντικές διαφορές σε φύλο, ηλικία, συνήθειες καπνίσματος, κατανάλωση αλκοόλ ή
διατροφικές συνήθειες, όπως αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας το ερωτηματολόγιο
προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή (MEDAS). Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε
δύο ομάδες με τυχαιοποιημένο τρόπο: η ομάδα παρέμβασης έλαβε συνδυασμό
συμπληρωμάτων διατροφής (πολυβιταμίνες, βιταμίνη C, βιταμίνη D, ασβέστιο,
μαγνήσιο, γλουταμίνη, προβιοτικά και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα) στα πλαίσια
μεσογειακής διατροφής για έξι μήνες. Η ομάδα ελέγχου κλήθηκε να συνεχίσει τη
συνήθη δίαιτά της. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε στους μεταβολικούς
βιοδείκτες και την ποιότητα ζωής μετρημένη με τη χρήση του Thyroid Patient Reported
Outcome (ThyPRO) για την ομάδα ΘΧ και του Dermatology Life Quality Index
(DLQI) για την ομάδα ΨΩ.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η μεταβολομική ανάλυση ανέδειξε σημαντικές διαφορές
μεταξύ της ομάδας ΘΧ και ΨΩ, τόσο μεταξύ τους όσο και με την ομάδα ελέγχου.
Εντοπίστηκαν κοινοί βιοδείκτες για τις δυο νόσους αλλά και ειδικοί για την κάθε νόσο
που αντικατοπτρίζουν τις υποκείμενες μεταβολικές δυσλειτουργίες που πιθανόν
συμβάλλουν στη φλεγμονή και την εξέλιξη της νόσου. Και οι δύο παθήσεις 5
χαρακτηρίστηκαν από διαταραχή στο μεταβολισμό των λιπαρών οξέων
υποδηλώνοντας κοινά μονοπάτια που πιθανόν να εμπλέκονται στην ανοσοπαθογένεια
στη θυρεοειδίτιδα Χασιμότο και τη ψωρίαση. Επιπλέον, η μιτοχονδριακή λειτουργία,
ο μεταβολισμός του μικροβιώματος και οι μεταβολίτες που σχετίζονται με τη
βιοδιαθεσιμότητα μικροθρεπτικών συστατικών επηρεάστηκαν και στις δύο ομάδες.
Για τους ασθενείς με ΘΧ, παρατηρήθηκαν αλλαγές στον κύκλο του κιτρικού οξέος
(TCA), στον μεταβολισμό των υδατανθράκων, των νευροδιαβιβαστών, του
μικροβιώματος και των λιπιδίων σε σύγκριση με την ομάδα ΟΕ. Συγκεκριμένα, τα
επίπεδα του μεθυλοσουκινικού οξέος, του 3-υδροξυβουτυρικού οξέος, του
μεθυλμαλονικού, του 4-υδροξυφαινυλοπυρουβικού οξέος, της αναλογίας
φουμαρικού/σουκινικού, του C20:3n6, του C161n7, του C16:0, του C141, των
συνολικών κορεσμένων λιπαρών οξέων (SFA) και της αναλογίας C161n7/C16:0 ήταν
στατιστικά σημαντικά διαφορετικά από την ομάδα ΟΕ (p<0.0001). Πρόσθετες
μεταβολικές αλλαγές σε επίπεδο σημαντικότητας p<0.05 περιελάμβαναν το κιτρικό
οξύ, το ισοκιτρικό οξύ, το 2-κετογλουταρικό οξύ, το πυρουβικό οξύ, το
βανιλυλμανδελικό οξύ, το γλυκερικό οξύ και το μεθυλοκιτρικό οξύ . Όταν τα
αποτελέσματα προσαρμόστηκαν για φύλο, ηλικία, δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ),
κάπνισμα, διατροφικό σκορ (MEDAS), αλκοόλ και άσκηση, το μεθυλμαλονικό οξύ, το
C16:0, το C141, το SFA και η αναλογία C161n7/C16:0 είχαν σημαντική συσχέτιση με
την παρουσία της ΘΧ. Ως εκ τούτου, αυτοί οι μεταβολίτες θα μπορούσαν να
λειτουργήσουν ως πιθανοί βιοδείκτες. Συνολικά, η παρούσα μελέτη έδειξε μια
συσχέτιση της ΘΧ με τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και τον μεταβολισμό της
ενέργειας, τη μειωμένη βιοδιαθεσιμότητα μικροθρεπτικών συστατικών, τις
ανισορροπίες του μικροβιώματος και τη δυσλειτουργία του μεταβολισμού των
υδατανθράκων και των λιπαρών οξέων.
Για την ομάδα ΨΩ, η μεταβολομική ανάλυση ανέδειξε στατιστικά σημαντικές
διαφορές στις οδούς παραγωγής ενέργειας (TCA και μεταβολισμός γλυκολικού), του
μικροβιώματος και του μεταβολισμού των λιπιδίων. Συγκεκριμένα, τα επίπεδα του
γλυκολικού οξέος, του μεθυλοσουκινικού οξέος, του οροτικού οξέος και οι αναλογίες
ισοκιτρικού/κιτρικού και ακονοτικού/κιτρικού, C18:3n3, C20:3n3, C18:2n6, C18:3n6,
C20:5n3, C22:1n9, το συνολικά πολυακόρεστα (PUFA) και η αναλογία
κορεσμένα/ολικά ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικά σε σύγκριση με την ομάδα
ΟΕ (p<0.0001). Πρόσθετες μεταβολικές αλλαγές σε επίπεδο σημαντικότητας p<0.05
περιελάμβαναν το 2-κετογλουταρικό οξύ, το μηλικό οξύ, το 3-υδροξυ-3-
μεθυλογλουταρικό οξύ, το πυρουβικό οξύ, το πυρογλουταμικό οξύ, το 2-
υδροξυϊσοβουτυρικό οξύ, το 2-υδροξυφαινυλοπυρουβικό οξύ και το μεθυλοκιτρικό
οξύ. Μεταξύ των μεταβολιτών, το ακονιτικό/ισοκιτρικό οξύ, το C18:3n3, το C20:3n3,
το C20:5n3, το C18:3n6 και το C18:2n6 συσχετίστηκαν σημαντικά με τη ψωρίαση
προσαρμοσμένα για φύλο, ηλικία, ΔΜΣ, κάπνισμα, θεραπεία, MDS, αλκοόλ και
άσκηση και θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως πιθανοί βιοδείκτες. Ο ΔΜΣ
συσχετίστηκε σημαντικά με τους δείκτες ακονιτικό/ισοκιτρικό και C18:3n3. 6
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ: Τα αποτελέσματα της τυχαιοποιημένης
κλινικής δοκιμής έδειξαν ότι οι ασθενείς στην ομάδα παρέμβασης παρουσίασαν
σημαντικές βελτιώσεις στους μεταβολικούς βιοδείκτες και στην ποιότητα ζωής. Η
μεταβολομική ανάλυση της ομάδας ΘΧ που έλαβε την παρέμβαση (ΘΧ:26) εντόπισε
στατιστικά σημαντικές αλλαγές στο μεθυλοσουκινικό οξύ, το σουβερικό οξύ, την
αναλογία 5-υδροξυινδολοξεικού/βανιλυλομανδελικού, το αδιπικό οξύ, το 3-
υδροξυϊσοβαλερικό οξύ, το C20:3n3, το C20:5n3, το C12:0 και την αναλογία
C14:1/C14:0, την αναλογία C20:4n6/C20:5n3 και την αναλογία Ω6/Ω3. Τυχόν δείκτες
που εμφάνισαν μεταβολές στην ομάδα ΘΧ που δεν έλαβε την παρέμβαση
αποκλείστηκαν καθώς αφορούν τυχαίες αλλαγές μη συσχετιζόμενες με την
παρέμβαση. Οι μεταβολές στον λόγο Ωμέγα-6/Ωμέγα-3 και στον λόγο ΑΑ/ΕΡΑ
παρέμειναν σημαντικά συσχετισμένες με την παρέμβαση μετά την προσαρμογή για
πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες.
Οι ασθενείς που έλαβαν την παρέμβαση ανέφεραν αισθητά μειωμένη κόπωση και
βελτιωμένη διάθεση καθώς και μειωμένα συμπτώματα βρογχοκήλης και
υπερθυρεοειδισμού στις βαθμολογίες ThyPRO. Αυτές οι διαφορές παρέμειναν
σημαντικές μετά την προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες όπως η ηλικία, ο ΔΜΣ,
το φύλο, το αλκοόλ, η άσκηση και το κάπνισμα. Επιπλέον, η βελτίωση στην κόπωση
και στη διάθεση παρατηρήθηκε ακόμη και όταν εφαρμόστηκε το ελάχιστο όριο
σημαντικής αλλαγής, το οποίο αντιπροσωπεύει κλινικά σημαντική βελτίωση. Οι
ασθενείς της ομάδας ΘΧ που δεν έλαβαν την παρέμβαση είχαν αδιαφοροποίητα
επίπεδα στις κλίμακες του ThyPRO μετά το πέρας του εξαμήνου.
Οι συσχετίσεις μεταξύ της βελτίωσης της ποιότητας ζωής και των μεταβολικών
βιοδεικτών ανιχνεύθηκαν για τη μειωμένη κόπωση και τους ακόλουθους μεταβολίτες:
Από τους δείκτες μιτοχονδριακής λειτουργίας (κύκλος TCA), το κιτρικό οξύ, το
ακονιτικό οξύ, το ισοκιτρικό οξύ, το 2-κετογλουταρικό οξύ, το μαλικό οξύ και το 3-
υδροξυ-3-μεθυλογλουταρικό οξύ, και ο μεταβολίτης αδρεναλίνης, το
βανιλυλομανδελικό οξύ. Για τα συμπτώματα βρογχοκήλης και υπερθυρεοειδισμού,
συσχετίσεις ανιχνεύθηκαν με το γαλακτικό οξύ και το πυρουβικό οξύ, που
συμμετέχουν στον μεταβολισμό των υδατανθράκων, το μεθυλμαλονικό οξύ (δείκτης
βιταμίνης Β12), το γλυκολικό οξύ και το αιθυλμαλονικό οξύ (μεταβολισμός πρωτεϊνών
και λιπαρών οξέων) και το μεθυλοκιτρικό οξύ (δείκτης μικροβιώματος). Οι
παρατηρούμενες συσχετίσεις ήταν στατιστικά σημαντικές, αν και σχετικά ασθενείς
(κάτω ή οριακά πάνω από το 0.5), πιθανώς λόγω του μικρού δείγματος. Από τους
δείκτες των λιπαρών οξέων, οι συσχετίσεις ήταν ισχυρότερες, επιτρέποντας την
ανάπτυξη προβλεπτικών μοντέλων παλινδρόμησης. Η αναλογία Ω6/Ω3 συσχετίστηκε
σημαντικά με τη βαθμολογία συμπτωμάτων βρογχοκήλης και υπερθυρεοειδισμού,
προσαρμοσμένη για συγχυτικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των
δημογραφικών, των συνηθειών τρόπου ζωής και της παρέμβασης. Ο ΔΜΣ
συσχετίστηκε σημαντικά με την κόπωση, τα συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού και την 7
διάθεση και εντοπίστηκαν συσχετίσεις για το φύλο με τον υπερθυρεοειδισμό και την
διάθεση.
Συνολικά, αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η διατροφική παρέμβαση μπορεί να
συσχετιστεί με βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με ΘΧ, και οι μεταβολίτες
θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως βιοδείκτες απόκρισης στη θεραπεία.
Η μεταβολομική ανάλυση της ομάδας ΨΩ που έλαβε την παρέμβαση (ΨΩ:21) εντόπισε
στατιστικά σημαντικές αλλαγές στο μαλικό οξύ, το γαλακτικό οξύ, το πυρογλουταμικό
οξύ, το μεθυλμαλονικό οξύ, το 5-υδροξυινδολοξεικό, το αδιπικό οξύ και το 4-
υδροξυφαινυλοπυρουβικό οξύ. Από την άλλη πλευρά, η ανάλυση των λιπαρών οξέων
στις ομάδες παρέμβασης και μη παρέμβασης της ΨΩ απέδωσε παρόμοια αποτελέσματα
ως προς τις μεταβολικές διαφορές. Αναφορικά με την ποιότητα ζωής, οι ασθενείς που
έλαβαν την παρέμβαση (n:14) ανέφεραν μειωμένες βαθμολογίες DLQI,
υποδηλώνοντας βελτιωμένη ποιότητα ζωής που συνδέεται με την δερματολογική
κατάσταση, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, οι αλλαγές στη συχνότητα
των βαθμολογιών DLQI έδειξαν ότι το 68.8% των συμμετεχόντων ανέφεραν
βαθμολογία DLQI 2 ή λιγότερο σε σύγκριση με το 35.7% πριν από τη θεραπεία.
Συνολικά, αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η χορήγηση διατροφικής συμπλήρωσης
μπορεί να συσχετιστεί με αλλαγές στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ψωρίαση, και
οι μεταβολίτες μπορεί να λειτουργήσουν ως συμπληρωματικοί βιοδείκτες.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρούσα μελέτη καταδεικνύει τον κρίσιμο ρόλο των
μεταβολικών δυσλειτουργιών στην ΘΧ και τη ΨΩ, εντοπίζοντας δυνητικούς βιοδείκτες
και παρέχοντας ενδείξεις ότι οι παρέμβαση στόχευσης αυτών των δυσλειτουργιών
μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών. Οι μελλοντικές μελέτες θα
πρέπει να επικεντρωθούν στον προσδιορισμό των μηχανισμών που σχετίζονται με τις
μεταβολικές αυτές αλλαγές, καθώς και στην αναγνώριση νέων θεραπευτικών
στρατηγικών.Background: Hashimoto’s thyroiditis (HT) and psoriasis (PSO) are common auto-
inflammatory disorders with a significant impact on patients’ quality of life.
Aetiopathogenesis includes complex molecular pathways and interconnections
between the immune system and tissue cells, for which metabolism plays a key role.
Metabolomics, a field of omics sciences studying the molecular intermediates of
biochemical reactions, has been increasingly used for biomarker discovery in clinical
research. However, there is limited data available on its application in HT and PSO.
Aim: The present PhD study had two primary aims: first, to identify common and
disease-specific metabolic biomarkers in HT and PSO, and second, to study the changes
in metabolic biomarkers and patients' quality of life (QoL) following a dietary
intervention.
Methods: A randomized clinical trial was undertaken, enrolling 194 participants,
including 66 patients with HT, 64 patients PSO, and 64 healthy individuals (CO) aged
18–60. Participants in the HT group had normal thyroid function maintained through
hormone replacement therapy, while PSO patients had controlled symptomatology
through topical or systemic treatment. All participants had normal levels of body mass
index (BMI), and baseline assessments confirmed no significant differences in gender,
age, smoking habits, alcohol consumption, or dietary habits, as evaluated using the
Mediterranean Diet Score (MEDAS). Participants were randomized into two groups:
the intervention group received a combination of nutraceuticals (multivitamin, vitamin
C, vitamin D, calcium, magnesium, glutamine, probiotics, and polyunsaturated fatty
acids) along with a Mediterranean diet for six months. The control group were requested
to continue their usual diet. The outcome measures included changes in metabolic
biomarkers and disease-specific QoL measured using the Thyroid Patient Reported
Outcome (ThyPRO) for HT and the Dermatology Life Quality Index (DLQI) for PSO.
Results on metabolic biomarkers: Baseline metabolic profiling revealed significant
disruptions in HT and PSO, with distinct and shared biomarkers reflecting the
underlying metabolic dysfunctions that likely contribute to inflammation and disease
progression. Both conditions were characterized by altered fatty acid metabolism,
which might be associated with common immunopathogenic mechanisms. In addition,
mitochondrial dysfunction, microbiome metabolism and micronutrient bioavailability-
associated metabolites were commonly affected in both conditions.
For patients with HT, changes in the tricarboxylic acid cycle (TCA), carbohydrate,
neurotransmitter, microbiome and lipid metabolism were reported compared to CO.
Specifically, levels of methyl succinic acid, 3-Hydroxybutyric acid, methylmalonic, 4-
hydroxyphenyl pyruvic acid, fumaric/succinic ratio, C20:3n6, C161n7, C16:0, C141,
total saturated FA (SFA) and C161n7/C16:0 ratio were statistically significantly 2
different than the CO group (p<0.0001). Additional metabolic changes at a nominal
significance level included citric acid, isocitric acid, 2-ketoglutaric acid, pyruvic acid,
vanillylmandelic acid, glyceric acid and methylcitric acid (p<0.05). When the results
were adjusted for gender, age, ΒMI, smoking, MEDAS, alcohol and exercise,
methylmalonic acid, C16:0, C141, SFA and C161n7/C16:0 ratio remained significantly
associated with the presence of HT. Therefore, these metabolites could serve as
potential biomarkers. Overall, the present study showed an association of HT with
mitochondrial dysfunction and energy metabolism, micronutrient-decreased
bioavailability, microbiome imbalances, and carbohydrate and fatty acids dysfunctional
metabolism.
For patients with PSO, metabolic profiling revealed statistically significant differences
in energy metabolism pathways (TCA and glycolytic-mediated), microbiome and lipid
metabolism. Specifically, levels of glycolic acid, methylsuccinic acid, orotic acid and
the ratios isocitric/citric and aconitic/citric, C18:3n3, C20:3n3, C18:2n6, C18:3n6,
C20:5n3, C22:1n9, total PUFA and SFA/total ratio were statistically significantly
altered compared to the CO (p<0.0001). Additional metabolic changes at a nominal
significance level included 2-ketoglutaric acid, malic acid, 3-hydroxy-3-methylglutaric
acid, pyruvic acid, pyroglutamic acid, 2-hydroxyisobyturic acid, 2-
hydroxyphenylpyruvic acid and methylcitric acid (p<0.05). Among the tested
metabolites, aconitic/isocitric acid, C18:3n3, C20:3n3, C20:5n3, C18:3n6 and C18:2n6
were significantly associated with PSO adjusting for gender, age, ΒMI, smoking,
treatment, MDS, alcohol and exercise and could serve as potent biomarkers. BMI was
associated with aconitic/isocitric acid and C18:3n3 in these models.
Intervention Results: The randomized clinical trial results showed that patients in the
intervention group demonstrated significant improvements in metabolic biomarkers
and quality of life. Metabolomic analysis of the HT group receiving the intervention
(HT:26) identified statistically significant changes in methyl succinic acid, suberic acid,
5-Hydroxyindoloacetic/ Vanillylmandelic ratio, adipic acid, 3-hydroxy isovaleric acid,
C20:3n3, C20:5n3, C12:0 and C14:1/C14:0 ratio C20:4n6/C20:5n3 ratio and
Omega6/Omega3 ratio. Any markers that showed changes in the HT group that did not
receive the intervention were excluded, as they represent random variations unrelated
to the intervention. Omega6/Omega3 ratio and C20:4n6/C20:5n3 ratio changes
remained significantly associated with the intervention after adjustment for potential
confounders.
Patients who received the intervention reported markedly reduced Tiredness and
Depressivity and reduced Goiter and Hyperthyroid symptoms in the ThyPRO scores.
These differences remained significant after adjusting for confounding factors of age,
ΒMI, gender, alcohol, exercise, and smoking. Furthermore, improvement in Tiredness
and Depressivity was observed even when minimal important change cutoff was
applied representing a clinically meaningful improvement. 3
Associations between QoL improvement and metabolic biomarkers were detected for
Tiredness and the following metabolites: From the mitochondrial function panel (TCA
cycle), citric acid, aconitic acid, isocitric acid, 2-ketoglutaric acid, malic acid and 3-
hydroxy-3-methylglutaric acid, and the adrenaline metabolite, vanillylmandelic acid.
For Goiter and Hyperthyroid symptoms, associations were detected with lactic acid and
pyruvic acid, participating in carbohydrate metabolism, methylmalonic acid (vitamin
B12 marker), glycolic acid and ethylmalonic acid (protein and fatty acids metabolism)
and methylcitric acid (microbiome marker). The observed correlations were statistically
significant though relatively weak (below or marginally above 0.5), potentially due to
the small sample. From the TFA panel, associations were stronger, allowing the
development of regression predictive models. The omega6/omega 3 ratio was
significantly associated with the Goiter and Hyperthyroid symptoms score, which was
adjusted for confounders, including demographics, lifestyle habits, and the intervention.
BMI was significantly associated with tiredness, hyperthyroid symptoms and
depressivity and associations were identified for gender and hyperthyroid and
depressivity.
Overall, these findings suggest that the administration of nutraceutical supplementation
can be associated with improvement in the QoL of patients with HT, and metabolites
could serve as potent response-to-treatment biomarkers.
Metabolomic analysis of the PSO group that received the intervention (PSO:21)
identified statistically significant changes in malic acid, lactic acid, pyroglutamic acid,
methylmalonic acid, 5-HIAA, adipic acid and 4-hydroxyphenylpyruvic acid. On the
other hand, pairwise analysis of the fatty acids in the intervention and the non-
intervention groups of PSO yielded similar metabolic differences results. Compared to
the untreated group, patients who received the intervention (n:14) reported reduced
DLQI scores, indicating an improved quality of life associated with the dermatological
condition. In addition, changes in the frequency of DLQI scores showed that 68.8% of
the participants reported a DLQI score of 2 or less compared to 35.7% before the
treatment. Overall, these findings suggest that the administration of nutraceutical
supplementation might be associated with changes in the quality of life of patients with
psoriasis, and metabolites might serve as adjunct biomarkers.
Conclusion: In conclusion, the present study demonstrates the crucial role of metabolic
dysregulation in Hashimoto’s thyroiditis and psoriasis, identifying potential metabolic
biomarkers and providing evidence that addressing the underlying metabolic
dysfunctions in addition to conventional therapy, can improve the disease-associated
quality of life of patients
Μέθοδοι βελτίωσης της επαναταύτισης ανθρώπων σε ρεαλιστικά περιβάλλοντα με τεχνικές υπολογιστικής όρασης
No full textΗ επαναταύτιση ατόμων (person re-identification, PRe-ID) που είναι βασισμένη στην εμφάνιση τους, αξιοποιεί οπτικά χαρακτηριστικά με στόχο την αναγνώριση ατόμων μεταξύ καμερών με διαφορετικό οπτικό πεδίο, καθιστώντας την ένα σημαντικό εργαλείο στη σύγχρονη υπολογιστική όραση. Ενώ παραδοσιακά συνδέεται με την επιτήρηση και την ασφάλεια, οι εφαρμογές της έχουν επεκταθεί σημαντικά. Η τεχνολογία PRe-ID στο πλαίσιο μιας έξυπνης πόλης επιτρέπει την προηγμένη ανάλυση της ροής του πλήθους, τη διαχείριση της κυκλοφορίας και την παροχή εξατομικευμένων υπηρεσιών, όπως έξυπνο λιανικό εμπόριο και ειδοποιήσεις δημόσιας ασφάλειας. Σε ό,τι αφορά τη βελτιστοποίηση της κατανομής πόρων, αυτή η τεχνολογία έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει την αστική κινητικότητα και να προάγει πιο ασφαλή και συνδεδεμένα περιβάλλοντα, συμβάλλοντας στη διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση για έξυπνα συστήματα στις σύγχρονες αστικές περιοχές. Με τη χρήση PRe-ID, οι διαδικασίες αλληλεπίδρασης απλοποιούνται μέσω της ερμηνείας έμμεσων πληροφοριών, μειώνοντας την ανάγκη για ρητή εισαγωγή πληροφορίας από τον χρήστη και διευκολύνοντας την απρόσκοπτη φυσική αλληλεπίδραση. Επιπλέον, μπορεί να ενισχύσει τις προσαρμοστικές δυνατότητες του συστήματος και τη συνολική εμπειρία του χρήστη, επιτρέποντας τη συνεχή παρακολούθηση δραστηριοτήτων στο χωρικό πεδίο και την παροχή άμεσης υποστήριξης καθώς αυτές εξελίσσονται και ανακύπτουν νέες ανάγκες χρηστών. Τέλος, η PRe-ID υποστηρίζει άκρως εξατομικευμένες αλληλεπιδράσεις, αναγνωρίζοντας τα άτομα και προσαρμόζοντας τις αποκρίσεις με βάση προηγούμενες αλληλεπιδράσεις και λεπτομερή προφίλ χρηστών.
Λόγω των διαφορετικών σεναρίων εφαρμογής, η PRe-ID αντιμετωπίζει αρκετές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών στον φωτισμό, των επικαλύψεων και των αλλαγών στη στάση ή την ένδυση ενός ατόμου ή στις διαφορετικές γωνίες λήψης των καμερών. Επιπλέον, η αποτύπωση διακριτών χαρακτηριστικών σε πολυσύχναστα περιβάλλοντα και η διαχείριση εικόνων χαμηλής ανάλυσης περιπλέκουν περαιτέρω την ακριβή αναγνώριση, καθιστώντας την εξαγωγή ανθεκτικών χαρακτηριστικών και την αντιστοίχιση μεταξύ καμερών κρίσιμης σημασίας για την επιτυχία της επαναταύτισης. Οι περισσότερες προσπάθειες στην PRe-ID έχουν επικεντρωθεί στη μάθηση αναπαραστάσεων (representation learning), συχνά παραμελώντας άλλες σημαντικές πτυχές, ιδίως αυτές που σχετίζονται με τις απαιτήσεις του πραγματικού κόσμου. Στην παρούσα διατριβή, εντοπίζουμε τρεις από αυτές τις βασικές απαιτήσεις και προτείνουμε σχετικές μεθοδολογίες για την αντιμετώπισή τους.
Πρώτον, αντιμετωπίζουμε την αναγνώριση σε ανοιχτό κόσμο, εστιάζοντας συγκεκριμένα στον προσδιορισμό του αν ένα άτομο αντιστοιχεί σε μία από τις υπάρχουσες παρατηρήσεις ή όχι. Η μέθοδός μας, βασισμένη σε ένα πλαίσιο ανίχνευσης νεοεμφανιζόμενων στοιχείων (novelty detection framework), μαθαίνει αποτελεσματικά έναν χώρο προβολής όπου οι υπάρχουσες παρατηρήσεις είναι πιο συμπαγείς, επιτρέποντας την ακριβή αναγνώριση νέων ατόμων ως άγνωστα, σε διάφορες πειραματικές συνθήκες.
Δεύτερον, ασχολούμαστε με την προσαρμογή υπαρχόντων μοντέλων αναγνώρισης σε νέα περιβάλλοντα, ξεπερνώντας την περιορισμένη απόδοσή τους σε σενάρια άμεσης μεταφοράς μάθησης. Συγκεκριμένα, προτείνουμε ένα σύστημα μη εποπτευόμενης μάθησης για το νέο περιβάλλον, εξαλείφοντας την ανάγκη για επισημασμένα δεδομένα. Επιπλέον, εισάγουμε μια εναλλακτική πειραματική συνθήκη που είναι πιο κατάλληλη για εφαρμογές στον πραγματικό κόσμο, όπου η προσαρμογή λειτουργεί με μικρό όγκο δεδομένων από τα άτομα-στόχους (αυτά που πρέπει να επαναταυτιστούν). Η μέθοδός μας μαθαίνει επιτυχώς βελτιωμένες αναπαραστάσεις στο νέο πεδίο, τόσο στην παραδοσιακή όσο και στη νέα προτεινόμενη συνθήκη.
Τρίτον, αντιμετωπίζουμε το ζήτημα του θορύβου στις ετικέτες των δεδομένων εκπαίδευσης, ένα πρόβλημα που προκύπτει από την αυξανόμενη ζήτηση για μεγάλης κλίμακας επισημασμένα σύνολα δεδομένων και πιθανά σφάλματα ή παρανοήσεις κατά την ανθρώπινη ή μηχανική επισημείωση. Προτείνουμε ένα σχήμα εκπαίδευσης για τη μάθηση ανθεκτικών στο θόρυβο μοντέλων, το οποίο περιλαμβάνει τη διερεύνηση της γειτονιάς μεμονωμένων δειγμάτων από τη δέσμη εκπαίδευσης (batch) και την αυτόματη επιμέλειά τους είτε με διόρθωση της επισήμανσης τους είτε μέσω απομάκρυνσης από τη δέσμη. Επίσης, εισάγουμε ένα εναλλακτικό μοντέλο θορύβου για την PRe-ID που προσομοιώνει την παρουσία δεδομένων από «άγνωστα» άτομα, αντικατοπτρίζοντας έτσι ένα σενάριο ανοιχτού κόσμου. Η μέθοδός μας αποδεικνύεται ανθεκτική σε διάφορες συνθήκες θορύβου στις ετικέτες, όχι μόνο στο πρόβλημα της PRe-ID αλλά και στο ευρύτερο πρόβλημα ανάκτησης εικόνων, στο οποίο εξετάστηκε για πληρότητα.
Οι προαναφερόμενες μεθοδολογίες μοιράζονται μια βασική αρχή που θεωρούμε σημαντική: είναι ανεξάρτητες από το μοντέλο, που σημαίνει ότι μπορούν να εφαρμοστούν τόσο σε υπάρχουσες όσο και σε νέες αναπαραστάσεις στην PRe-ID.Appearance-based person re-identification (PRe-ID) leverages visual characteristics to recognize individuals across different camera views, making it a vital tool in modern computer vision. While traditionally linked to surveillance and security, its applications have expanded significantly. PRe-ID technology in the context of a smart city enables advanced crowd flow analysis, efficient traffic management, and provision of personalized services such as smart retail and public safety alerts. With respect to optimizing resource allocation, this technology has the potential to improve urban mobility and foster safer, more connected environments, contributing to the growing demand for intelligent systems in modern urban settings. By employing PRe-ID, interaction processes are streamlined through the interpretation of implicit information, reducing the need for explicit user input and facilitating seamless natural interaction. Moreover, it can enhance system’s adaptive capabilities and overall user experience, by allowing continuous monitoring of spatial tasks and provision of responsive support as tasks evolve and new user needs arise. Finally, PRe-ID supports highly personalized user interactions by recognizing individuals and tailoring responses based on prior engagements and detailed user profiles.
Due to the diverse application scenarios, PRe-ID faces several challenges, including variations in lighting, occlusions, and changes in a person’s pose or clothing across camera views. Additionally, capturing distinctive features in crowded environments and handling low-resolution images further complicates accurate re-identification, making robust feature extraction and cross-camera matching crucial for success. Most efforts in PRe-ID have focused on representation learning, often overlooking other important aspects, particularly those related to real-world requirements. In this thesis, we identify three of these key demands and propose relevant methodologies to address them.
First, we cope with open-world re-identification, focusing specifically on determining whether an individual corresponds to one of the existing observations or not. Our method, built on a novelty detection framework, effectively learns a projection space where existing observations are more compact, allowing new individuals to be accurately identified as unknown across various experimental settings.
Second, we address the adaptation of existing re-identification models to new environments, overcoming their limited performance in direct transfer scenarios. Specifically, we propose an unsupervised learning scheme for the new setting, eliminating the need for labeled data. Additionally, we introduce an alternative experimental setup more suited for real-world deployments, where adaptation operates on a small amount of data from target individuals (those to be re-identified). Our method successfully learns improved representations in the new domain, both in the traditional and the newly proposed experimental setting.
Third, we address the issue of label noise in training data, a problem that arises from the growing demand for large-scale labeled datasets and potential errors or misunderstandings during human or machine annotations. We propose a training scheme for learning noise-robust models, which involves investigating the neighborhood of individual batch samples during training and automatically curating them by either relabeling or removing them from the batch. We also introduce an alternative noise model for PRe-ID that simulates the presence of data from “unknown” individuals, thereby reflecting an open-world scenario. Our method demonstrates robustness across various label noise settings, not only for the PRe-ID task but also in the image retrieval task, which was tested for completeness.
The aforementioned methodologies share a key principle we consider important: they are model-agnostic, meaning they can be applied to both existing and new representations in PRe-ID
Έλεγχος οστεογενούς και οστεοκλαστογενούς απόκρισης σε μονό-και συγκαλιέργειες υπό στατικές και δυναμικές συνθήκες σε τρισδιάστατα ικριώματα
No full textBone tissue engineering (BTE) utilizes advanced technologies such as 3D printing, specifically fused deposition modeling (FDM), to create scaffolds that replicate native bone tissue. FDM enables the production of complex, patient-specific scaffolds with tailored porosity and mechanical properties. Incorporation of osteoinductive compounds like nano-hydroxyapatite (nHA) and Sr-substituted nHA (Sr-nHA) into these polymeric matrices enhances osteogenic differentiation and thus bone regeneration. In vitro evaluation methods often use mono-culture models with osteoblasts or osteoclasts, but these do not fully recapitulate the interactions of native bone tissue. Co-culture models of osteoblasts and osteoclasts better mimic the natural bone remodeling. Mechanical stimulation within these models is crucial, as it recreates the bone mechanical environment, promoting essential cellular activities. Immunomodulation is also vital, as the immune response affects bone healing.
The aim of this thesis was to develop a growth factor free co-culture system using human bone marrow mesenchymal stem cells (hBM-MSCs) and human peripheral blood mononuclear cells (hPBMCs) and dynamic culture conditions to evaluate the osteogenic and osteoclastogenic potential within 3D composite scaffolds composed of PLLA/PCL/PHBV and the osteoinductive inorganic compounds nHA and Sr-nHA, mimicking the physiological 3D environment of native human bone tissue. Additionally, the immunomodulatory properties of the composite scaffolds were investigated under dynamic culture conditions with macrophages to predict the implant's influence on pro- or anti-inflammatory phenotypes. The nHA and Sr-nHA were evaluated for their osteogenic properties in powder form and depicted excellent osteogenesis related cellular responses. The inorganic powders were incorporated into the polymeric PLLA/PCL/PHBV matrix and evaluated for their osteogenic and osteoclastogenic responses, and the Sr-nHA substituted scaffolds depicted increased osteogenic and suppressed osteoclastogenic responses in a supplement free co-culture system. Moreover, the application of cyclic uniaxial compression on pre-osteoblasts seeded polymeric scaffolds enhanced the osteogenic properties of the material. Capitalizing on these findings, the polymeric scaffolds supplemented with Sr-nHA were used in the established co-culture under the application of mechanical stimulation, leading to increased osteogenesis and suppressed osteoclastogenesis. Moreover, the macrophage polarization examined in dynamic culture indicated stronger commitment towards the anti-inflammatory phenotype after mechanical stimulation
Stabilization of silicic acid with cationic polymers containing organoammonium building units
Full text linkΟργανισμοί όπως τα διάτομα, μια οικογένεια μονοκύτταρων φυκών, έχουν
σημαντικό ρόλο για την τη διατήρηση των επιπέδων διαλυτού πυριτίου στα φυσικά
ύδατα. Παρουσιάζουν την ικανότητα συλλογής πυριτικού οξέος από το περιβάλλον τους
και αποθήκευσής του ως υπέρκορο διάλυμα εντός του κυττάρου τους (μέχρι 340 mΜ).
Το πυριτικό οξύ πολυμερίζεται ταχύτατα και σχηματίζει άμορφο διοξείδιο του πυριτίου,
το οποίο καταλήγει ως δομικό στοιχείο του εξωτερικού τους κελύφους.
Αντλώντας ως πηγή έμπνευσης το βιολογικό κόσμο, η επιστημονική κοινότητα
εστιάζει στη σταθεροποίηση του πυριτικού οξέος, άρα και στην αναστολή του
σχηματισμού διοξειδίου του πυριτίου, πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται και η παρούσα
μελέτη. Χημικά πρόσθετα, στην πλειονότητά τους πολυμερή, τα οποία φέρουν ποικιλία
δομικών χαρακτηριστικών και ιοντικό φορτίο, μελετώνται διαρκώς ως προς την
αποτελεσματικότητά τους τόσο στην κατάλυση, όσο και την παρεμπόδιση της
αυτοσυμπύκνωσης του πυριτικού οξέος. Στόχος είναι η αποσαφήνιση των πολύπλοκων
μηχανισμών πολυμερισμού του πυριτικού οξέος εντός των κυττάρων των διατόμων,
αλλά και η λύση προβλημάτων, όπως η εναπόθεση διοξειδίου του πυριτίου στην
επιφάνεια σωληνώσεων βιομηχανικών εγκαταστάσεων, θέμα που προσεγγίζει η
παρούσα εργασία. Μελετάται μια οικογένεια γραμμικών πολυμερών με βάση την
πυρολιδίνη (pyrrolidine, tetrahydropyrrole), με κατιοντικό φορτίο και ποικίλα μοριακά
βάρη ως προς την παρεμποδιστική τους ικανότητα στην διαδικασία πολυμερισμού του
πυριτικού οξέος σε διαφορετικές συνθήκες pH και θερμοκρασίας.Organisms like diatoms, which are a family of unicellular algae, have a significant role in
managing the levels of soluble silicon in natural waters. Diatoms exhibit the ability of
collecting silicic acid from their environment and transporting and storing it inside their
cell as a supersaturated solution (up to 340 mM). Fast autocondensation of silicic acid
leads to the formation of amorphous silica, which is the building block of diatoms' outer
shell.
Being inspired by the biological world, the scientific community focuses on the
stabilization of silicic acid in a “free” unpolymerized form, thus achieving the inhibition of
amorphous silica formation. This is an area the current study is exploring. Chemical
additives, the majority of them polymers, diverse in structural characteristics and ionic
charge and their catalytic or inhibitory effect on silicic acid autocondensation are
studied. The target is not only the delineation of the complex mechanisms of silicic acid
autocondensation, but also the mitigation of potentially problematic issues, such as the
deposition of amorphous silica on critical equipment surfaces in industrial facilities.
Herein, a family of linear cationic polymers, containing building blocks based on
pyrrolidine (tetrahydropyrrole) and having a variety of molecular weights, was studied to
determine their inhibitory ability under different conditions of pH and temperature
Μελέτη των μηχανισμών απόκρισης σε ποντικούς-μοντέλα προγηρίας με έλλειμα στον επιδιορθωτικό μηχανισμό νουκλεοτιδίων
No full textDNA is neither disposable nor recyclable and must be repaired when damaged. In order to meet this challenge, mammalian cells have evolved DNA repair systems to remove DNA lesions and restore their DNA back to its native form. Nucleotide excision repair (NER) is an evolutionarily conserved mechanism among others aimed to counteract these alterations. Studies in our laboratory in mice carrying inborn defects in NER revealed multiple functional links between DNA damage and metabolic reprogramming. As such in the present study an effort was made in order to delineate these underlying functional links. The approach was primarily conducted from a bioinformatics perspective. Comprehensive findings are presented in terms of the intricate role of DNA damage in inducing cytoplasmic alterations which include P-body dynamics as well as the subsequent effects that DNA damage bears on distant cells through the secretion of exosomes.DNA is neither disposable nor recyclable and must be repaired when damaged. In order to meet this challenge, mammalian cells have evolved DNA repair systems to remove DNA lesions and restore their DNA back to its native form. Nucleotide excision repair (NER) is an evolutionarily conserved mechanism among others aimed to counteract these alterations. Studies in our laboratory in mice carrying inborn defects in NER revealed multiple functional links between DNA damage and metabolic reprogramming. As such in the present study an effort was made in order to delineate these underlying functional links. The approach was primarily conducted from a bioinformatics perspective. Comprehensive findings are presented in terms of the intricate role of DNA damage in inducing cytoplasmic alterations which include P-body dynamics as well as the subsequent effects that DNA damage bears on distant cells through the secretion of exosomes