11894 research outputs found
Sort by
Intergenerational Programs : Views of senior participants and coordinators of an Intergenerational Program/Activity, in the Perama region of Crete.
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη σημασία και την επίδραση των διαγενεακών προγραμμάτων μέσα από τη μελέτη μιας τοπικής δράσης στο Κ.Η.Φ.Η. Μυλοποτάμου. Μέσω ενός πλούσιου θεωρητικού πλαισίου, που αντλεί από θεωρίες της διαομαδικής επαφής, του κοινωνικού κεφαλαίου, της ενδυνάμωσης, της κοινωνικής και εντοπισμένης μάθησης, καθώς και τη θεωρία του Vygotsky και τη μέθοδο Montessori, αναδεικνύονται οι βασικές έννοιες και στόχοι των προγραμμάτων αυτών. Τα Διαγενεακά προγράμματα ορίζονται ως δομημένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ παιδιών και ηλικιωμένων, με στόχο τη μάθηση, την ενίσχυση δεξιοτήτων και την κοινωνική συνοχή. Η εργασία βασίστηκε σε ποιοτική μεθοδολογία, με χρήση μεταφρασμένων ερωτηματολογίων των Cohen-Mansfield και Jensen και συνεντεύξεις με 15 ηλικιωμένους συμμετέχοντες και 5 συντονιστές. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντικά ψυχοκοινωνικά οφέλη για τους ηλικιωμένους, όπως αυξημένο αίσθημα προσφοράς, κοινωνικής σύνδεσης και αυτοεκτίμησης, ενώ οι συντονιστές υπογράμμισαν την ενδυνάμωση και των δύο γενεών και την ανάγκη θεσμικής υποστήριξης και κατάλληλης επιμόρφωσης. Παράλληλα, καταγράφηκαν δυσκολίες, κυρίως γνωστικής φύσης, που σχετίζονται με τη μεγάλη ηλικία των συμμετεχόντων και την ανάγκη προσαρμογής των εργαλείων. Η εργασία καταλήγει πως τα Διαγενεακά προγράμματα μπορούν να γεφυρώσουν το γενεακό χάσμα και να λειτουργήσουν ενισχυτικά για την κοινωνική ένταξη, την ενεργό γήρανση και τη δημιουργία κοινοτήτων βασισμένων στην αλληλεγγύη και τη διαγενεακή μάθηση, προτείνοντας την ενίσχυση και συστηματοποίησή τους στο ελληνικό πλαίσιο.This thesis explores the implementation and impact of intergenerational programs as a form of structured social interaction between younger and older generations. Anchored in a rich theoretical framework—including the Intergroup Contact Theory, Social Capital Theory, Empowerment Theory, Situated Learning Theory, and Vygotsky’s sociocultural theory—this study highlights how intergenerational initiatives foster learning, mutual care, and social cohesion. Emphasis is also given to pedagogical approaches such as the Montessori method and ecological systems theory. The research adopts a qualitative methodology involving translated versions of the Intergenerational Program Impact Questionnaires (IPI-Q) by Cohen-Mansfield & Jensen, distributed to 15 elderly participants and 5 coordinators involved in a local intergenerational activity at the K.H.F.H. (Open Care Centre for the Elderly) in Mylopotamos, Crete. Findings reveal significant psychosocial benefits for older adults, such as increased self-worth, emotional well-being, and a sense of purpose, while coordinators report enhanced communication, knowledge exchange, and reciprocal learning between generations. Challenges were noted in relation to cognitive fatigue among elderly participants and the need for tailored program design. The thesis concludes that intergenerational programs can act as vital tools for bridging generational gaps, promoting active aging, and strengthening community bonds, especially when supported by appropriate planning, training, and policy backing
Το μικροβίωμα του παχέως εντέρου και του στοματοφάρυγγα στον μεταστατικό καρκίνο του παχέως εντέρου
No full textΗ έρευνα έχει δείξει ότι το εντερικό μικροβίωμα διαφέρει μεταξύ ασθενών με
καρκίνο του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) και υγιών ατόμων, αντικατοπτρίζοντας την
έννοια της δυσβίωσης. Συγκεκριμένα βακτηριακά είδη που έχουν συσχετισθεί με
τον ΚΠΕ ενισχύονται ή καταστέλλονται διαμέσου ειδικών παθογενετικών
μηχανισμών, ωστόσο ο ρόλος του μικροβιώματος στον μεταστατικό ΚΠΕ
παραμένει ασαφής. Επιπλέον, λίγα είναι γνωστά σχετικά με τις επιδράσεις της
παρουσίας του πρωτοπαθούς όγκου στη μικροβιακή σύνθεση σε προχωρημένο
ΚΠΕ. Στελέχη του στοματικού μικροβιώματος μπορούν να αποικίσουν το παχύ
έντερο μέσω κατάποσης ή αιματογενούς διασποράς, προάγοντας τον
σχηματισμό βιομεμβρανών, δυσβίωση, και ογκογένεση. Δεδομένης αυτής της
αλληλεπίδρασης, ενδιαφέρον προκαλεί η εξέταση του στοματοφαρυγγικού
μικροβιώματος σε ασθενείς με ΚΠΕ. Επίσης, το κυκλοφορούν βακτηριακό DNA
στο περιφερικό αίμα έχει συσχετισθεί με εντερική δυσβίωση και διασπορά
μικροβιακών στοιχείων στην κυκλοφορία του αίματος, υποδηλώνοντας
ενισχυμένη βακτηριακή μετατόπιση στον ΚΠΕ.
Η μελέτη αυτή είχε ως σκοπό την αποσαφήνιση του ρόλου του μικροβιώματος
στον μεταστατικό ΚΠΕ. Για τον σκοπό αυτό συλλέχθηκαν δείγματα μέσω
πρωκτικού και στοματοφαρυγγικού επιχρίσματος (swab) και λήψης περιφερικού
αίματος από ασθενείς με ΚΠΕ (n = 75) και υγιή άτομα (n = 25). Αλληλούχιση του
16S rRNA χρησιμοποιήθηκε για την ανάλυση του προφίλ της μικροχλωρίδας
όλων των δειγμάτων. Το DNA που εξήχθη από το περιφερικό αίμα αναλύθηκε
επίσης με τη χρήση της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR), με
συγκεκριμένους εκκινητές που στόχευαν τα βακτήρια Escherichia coli και
Fusobacterium nucleatum.
Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η παρουσία του πρωτοπαθούς όγκου στο
μεταστατικό ΚΠΕ συσχετίζεται με σημαντικές μεταβολές σε μέλη της
μικροχλωρίδας του πρωκτικού επιχρίσματος (Actinomycetaceae, Campylobacter,
Campylobacteraceae, Enterocloster, Parvimonas και Sutterellaceae). Επιπροσθέτως, παρατηρήθηκαν διακριτές μεταβολές στη μικροχλωρίδα του στοματοφάρυγγα
(Anaerovoracaceae, Corynebacteriaceae, Corynebacterium, Peptostreptococcaceae και
Peptostreptococcus) σε σχέση με την παρουσία του πρωτοπαθούς όγκου. Οι
ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική εκτομή του πρωτοπαθούς όγκου
παρουσίασαν παρόμοια μικροβιακά προφίλ τόσο στα πρωκτικά όσο και στα
στοματοφαρυγγικά επιχρίσματα, ανεξαρτήτως του σταδίου του ΚΠΕ.
Η ανάλυση της μικροχλωρίδας του αίματος σε ασθενείς με ΚΠΕ παρείχε
σημαντικές πληροφορίες, αποκαλύπτοντας μια σαφέστερη διάκριση μεταξύ των
ομάδων των ασθενών. Η εφαρμογή εκ νέου ομαδοποίησης (de novo clustering)
εντόπισε πέντε διακριτά clusters στο αίμα που συσχετίστηκαν ισχυρά με την
κατάσταση της νόσου. Συγκεκριμένα, 15 βακτηριακές οικογένειες και 32 είδη
εμφάνισαν μοναδικά μοτίβα στα clusters του αίματος. Είδη όπως τα Blautia luti,
Clostridium celatum, Clostridium lentum, Lactobacillus amylovorus, Megasphaera elsdenii,
Peptostreptococcus stomatis, Ruminococcus gnavus και Streptococcus gallolyticus
παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερη ανίχνευση ή αφθονία στο μη
χειρουργημένο μεταστατικό ΚΠΕ. Η σημαντικά υψηλότερη ανίχνευση του
γονιδίου NusG του Fusobacterium nucleatum στο αίμα των ασθενών με
μεταστατικό ΚΠΕ χωρίς χειρουργική εκτομή του πρωτοπαθούς όγκου
υποστηρίζει τον ρόλο του ως ενδοογκικό παθογόνο που σχετίζεται με
προχωρημένα στάδια της νόσου.
Επιπλέον, τα ευρήματα σχετικά με την προέλευση της μικροχλωρίδας του
αίματος αποκάλυψαν μια ποικίλη μικροβιακή κοινότητα στο αίμα, η οποία σε
μεγάλο βαθμό διαμοιράζεται στελέχη με την εντερική και στοματοφαρυγγική
μικροχλωρίδα. Αν και η πλειοψηφία των μοναδικά παρουσιαζόμενων ειδών στο
αίμα είχε αβέβαιη προέλευση, τα είδη Streptococcus mitis, Finegoldia magna και
Escherichia coli παρουσίασαν την πιο σαφώς καθορισμένη δυνητική προέλευση.
Συνολικά, η μελέτη αποκαλύπτει τη σημασία του μικροπεριβάλλοντος του ΚΠΕ
στη διαμόρφωση τοπικών και απομακρυσμένων μικροβιακών κοινοτήτων. Η
μικροχλωρίδα του αίματος παρουσιάζει μεγάλη αξιοπιστία ως δυνητικός βιοδείκτης στο μεταστατικό ΚΠΕ, ενισχύοντας την υπόθεση ύπαρξης ενός άξονα
στόματος-εντέρου-κυκλοφορίας στη δυσβίωση που σχετίζεται με τον ΚΠΕ.Research has shown that the intestinal microbiome differs between colorectal cancer
(CRC) patients and healthy individuals, reflecting dysbiosis. Certain bacterial species
linked to CRC are enhanced or diminished through specific pathogenic mechanisms,
but the role of the microbiome in metastatic CRC remains unclear. Additionally, little
is known regarding the the effects of the presence of the primary tumor on microbial
composition in advanced CRC. Oral bacteria can reach the large intestine via
ingestion or hematogenous spread, promoting biofilm formation, dysbiosis, and
tumorigenesis. Given this interaction, examining the oropharyngeal microbiome in
CRC patients is of interest. Moreover, circulating bacterial DNA in peripheral blood
has been associated with intestinal dysbiosis and the spread of microbial elements
into the bloodstream, suggesting enhanced bacterial translocation in CRC.
This study aimed to clarify the microbiome’s role in metastatic CRC. For this purpose
rectal swab, oropharyngeal swab and peripheral blood samples ware collected from
CRC patients (n = 75) and healthy individuals (n = 25). The patients were equally
divided into three groups. Group 2 (n = 25) included patients with non-metastatic
CRC who underwent surgical resection. Group 3 (n = 25) included patients with
metastatic CRC who underwent surgical resection of the primary tumor. Group 4 (n
= 25) included patients with metastatic CRC without surgical resection of the primary
tumor. 16S rRNA sequencing was used to analyze the microbiota profile of all
samples. DNA extracted from peripheral blood was also analyzed using PCR, with
specific primers targeting Escherichia coli, and Fusobacterium nucleatum.
Our findings indicate that the presence of the primary tumor in metastatic CRC
correlates with significant shifts in members of the rectal swab microbiota
(Actinomycetaceae, Campylobacter, Campylobacteraceae, Enterocloster, Parvimonas and
Sutterellaceae). Notably, distinct alterations in the oropharyngeal microbiota
(Anaerovoracaceae, Corynebacteriaceae, Corynebacterium, Peptostreptococcaceae and
Peptostreptococcus) were also noted in relation to the presence of the primary tumor. Patients who have undergone surgical resection exhibit similar microbial profiles in
both rectal and oropharyngeal swabs, regardless of CRC stage.
Analysis of blood microbiota in CRC patients provided compelling insights,
revealing a clearer distinction between patient Groups. De novo clustering identified
five distinct blood Clusters that strongly correlated with disease state. Specifically, 15
bacterial families and 32 species exhibited unique patterns within blood clusters.
Species including Blautia luti, Clostridium celatum, Clostridium lentum, Lactobacillus
amylovorus, Megasphaera elsdenii, Peptostreptococcus stomatis, Ruminococcus gnavus and
Streptococcus gallolyticus were significantly more prevalent or abundant in nonresected
metastatic CRC. The significantly higher detection of the NusG gene of
Fusobacterium nucleatum in the blood of metastatic CRC patients without primary
tumor resection supports its role as an intratumoral pathogen associated with
advanced disease stages.
Additionally, our findings on blood microbial sources revealed a diverse blood
community which is largely shared with colorectal and oropharyngeal microbiota.
Although the majority of uniquely represented species in blood were of uncertain
source, the taxa Streptococcus mitis, Finegoldia magna and Escherichia coli presented the
most clearly defined potential source.
Overall, our study reveals the importance of colorectal tumor microenvironent in
shaping local and distant communities. Blood microbiota presents great reliability as
a potential biomarker for metastatic CRC, reinforcing the hypothesis of an oralintestinal-
circulatory axis in CRC-related dysbiosis
3-Component coordination networks with Cu/4,4’- dipyridyl/tetraphosphonate
Get PDFΗ παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή, αφορά τη σύνθεση και τον χαρακτηρισμό νέων υβριδικών
υλικών, το φυσικοχημικό και δομικό χαρακτηρισμό τους και τη μελέτη των ιδιοτήτων τους.
Αρχικά πραγματοποιήθηκε σύνθεση, μέσω της αντίδρασης τύπου-Mannich, δύο αμινο-
διφωσφονικών και δύο αμινο-τετραφωσφονικών οργανικών υποκαταστατών, με τις ίδιες
φωαφονικές λειτουργικές ομάδες, αλλά με διαφορετικούς αλκυλικούς σκελετούς (ολιγο-
αλκυλικούς και ολιγο-αιθερικούς). Συντέθηκαν ενώσεις συναρμογής αυτών, με ιόντα Cu2+ και
4,4΄-διπυριδίνη ως συν-υποκαταστάτη, με σκοπό τη μελέτη των δομικών τους διαφορών, αλλά
και της διαφοροποίησης των ιδιοτήτων τους. Τα υλικά μελετήθηκαν με φασματοσκοπία ATR-
IR, pXRD, κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ μονοκρυστάλλου, TGA, στοιχειακή ανάλυση CHNS
και EDS. Τα μεταλλοφωσφονικά υλικά τα οποία προέκυψαν από τις αντιδράσεις, λόγω του
σχεδιασμού και της δομής τους, μπορούν να επιδείξουν ιδιότητες πρωτονιακής αγωγιμότητας
και για αυτό μελετήθηκαν περαιτέρω μέσω της φασματοσκοπίας ηλεκτροχημικής εμπέδησης
(EIS), ενώ αξιολογήθηκε συμπληρωματικά η σταθερότητά τους στην υγρασία, ή/και η
προσρόφηση νερού. Η πιθανή ικανότητα αγωγής πρωτονίων σε αυτά τα υλικά, αλλά και η
αντοχή τους σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και υγρασίας, τα καθιστούν ενδιαφέροντα,
για εφαρμογές στις κυψέλες καυσίμων μεμβράνης ανταλλαγής πρωτονίων (PEMFC), καθώς
και γενικότερα στην τεχνολογία του υδρογόνου.This master thesis focuses on the synthesis and characterization of new hybrid materials, their
physicochemical and structural characterization, and the study of their properties. Initially, the
synthesis of two amino-bisphosphonic and two amino-tetraphosphonic organic ligands was
carried out via the Mannich-type reaction. These ligands contained the same phosphonic
functional groups but had different alkyl backbones (oligo-alkyl and oligo-ether chains).
Coordination compounds were then synthesized using these ligands, Cu2+ ions, and 4,4'-
bipyridine as a co-ligand, to investigate differences in their structures and properties. The
materials were studied using ATR-IR spectroscopy, powder X-ray diffraction (pXRD), single-
crystal X-ray crystallography, thermogravimetric analysis (TGA), CHNS elemental analysis,
and energy-dispersive X-ray spectroscopy (EDS). Due to their design and structure, the
resulting metal-phosphonate materials have the potential to exhibit proton conductivity.
Therefore, they were further examined using electrochemical impedance spectroscopy (EIS),
while their stability in humidity and/or water adsorption capacity was also evaluated. The
potential for proton conduction in these materials, along with their resistance to high
temperature and humidity conditions, makes them promising candidates for applications in
proton exchange membrane fuel cells (PEMFCs) and, more broadly, in hydrogen technology
Η χρησιμότητα της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κόπωσης στη διαγνωστική προσέγγιση του περιορισμού στην άσκηση
No full textισαγωγή: Ο περιορισμός στην άσκηση αναφέρεται σε μία κατάσταση στην οποία
ένα άτομο δεν μπορεί να ολοκληρώσει μία δραστηριότητα στον αναμενόμενο
βαθμό, βάσει ηλικίας, βάρους, φύλου και λοιπών χαρακτηριστικών. Στις
περιπτώσεις αυτές συνήθως συνυπάρχει κάποια διαταραχή σε ένα ή περισσότερα
από τα συστήματα που εμπλέκονται στη χρησιμοποίηση και μεταφορά του οξυγόνου:
είτε σε επίπεδο ανταλλαγής αερίων στους πνεύμονες, είτε σε επίπεδο
χρησιμοποίησής του από τους περιφερικούς ιστούς και τα μιτοχόνδρια, είτε σε
επίπεδο του συστήματος που τα συνδέει (καρδιαγγειακό σύστημα). Η
Καρδιοαναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης (ΚΑΔΚ) είναι μία δυναμική εξέταση που
μπορεί να εκτιμά ταυτόχρονα όλα τα συστήματα που εμπλέκονται στην άσκηση,
χρησιμοποιώντας τους κλασικούς δείκτες της ηλεκτροκαρδιογραφικής δοκιμασίας
κόπωσης, με την προσθήκη μίας μάσκας προσώπου η οποία καταγράφει
αναπνεόμενους όγκους και συγκεντρώσεις αερίων. Αυτή η τεχνική οδηγεί στη
δημιουργία διαφόρων δεικτών οι οποίοι χρησιμοποιούνται ακολούθως στην κλινική
εκτίμηση των ασθενών. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η
εξερεύνηση του ρόλου της ΚΑΔΚ στη διαγνωστική αξιολόγηση των ασθενών αυτών.
Μέθοδοι. Η παρούσα εργασία αποτελεί μία σε βάθος ανασκόπηση της
βιβλιογραφίας, βασιζόμενη σε σχετικά βιβλία και άρθρα δημοσιευμένα σε έγκριτα
ιατρικά περιοδικά.
Αποτελέσματα. Μετά από μία πλήρη περιγραφή της φυσιολογίας της άσκησης και
μία λεπτομερή παρουσίαση της ΚΑΔΚ, στην εργασία παρέχεται μία παρουσίαση
όλων των παρατηρούμενων μεταβολών στους σχετικούς δείκτες, αλλά και ειδικά
πρότυπα στην ΚΑΔΚ που μπορεί να παρατηρηθούν σε διάφορες καταστάσεις
περιορισμού στην άσκηση. Τέλος, με σκοπό την οργάνωση όλων αυτών των
πληροφοριών και την πιο πρακτική καθοδήγηση του κλινικού ιατρού στη
χρησιμοποίηση της ΚΑΔΚ, παρουσιάζεται ένας αλγόριθμος που οδηγεί σε
προτεινόμενες πιθανές τελικές διαγνώσεις.
Συμπεράσματα. Η Καρδιοαναπνευστική Δοκιμασία Κόπωσης αποτελεί ένα
πολύτιμο εργαλείο με αφθονία κλινικών εφαρμογών και ειδικά σε ασθενείς με
περιορισμό στην άσκηση ή/και δύσπνοια άγνωστης αιτιολογίας. Συνεπώς, οι
κλινικοί ιατροί και ειδικά οι καρδιολόγοι θα πρέπει να είναι εξοικειωμένοι με τους
δείκτες της ΚΑΔΚ, με την ερμηνεία τους αλλά και με την εφαρμογή τους στην
καθημέρα κλινική πράξη.Background: Exercise intolerance refers to a condition in which an individual
cannot accomplish a task at an expected degree according to age, weight,
gender and other characteristics. In these cases, there is usually a disturbance
in one or more systems involved in oxygen delivery: either at the level of gas
exchange in the lungs (external respiration), at the level of oxygen utilization in
the peripheral tissues and mitochondria (internal respiration), or at the level of
the system that couples them (cardiovascular system). Cardiopulmonary
Testing (CPET) is a dynamic test that evaluates concomitantly all systems
involved in exercise, using the conventional modalities of exercise ECG testing,
with the addition of a face-mask that measures respiratory volumes and gases.
This technique allows for extrapolation of several important indices which are
then implicated in clinical assessment. The aim of this master’s thesis is to
reveal the utility of CPET in diagnostic evaluation of these patients.
Methods. In order to explore the utility of CPET in diagnostic evaluation of
exercise intolerance, there was a thorough review of current literature including
textbooks, papers and reviews published in reputable medical journals.
Results. After a thorough description of exercise physiology and a detailed
presentation of CPET, there is an in-depth presentation of all indices’ alterations
and specific patterns observed in several conditions implicating in exercise
intolerance. Finally, in order to organize all this information and to guide the
clinician in a more practical way, there is presented a proposed algorithm.
Conclusions. Cardiopulmonary Exercise testing is a valuable clinical tool with
plenty of clinical applications and especially in patients with exercise
intolerance and/or dyspnea of unknown etiology. Consequently, all clinical
specialists and especially cardiologists should be familiar with both CPET
indices and interpretation, as well as their application in daily clinical practice
Η αναπαράσταση Wigner για την εξίσωση Helmholtz με μια σημειακή πηγή
No full textΗ εξίσωση Helmholtz περιγράφει τη διάδοση χρονικά αρμονικών κυμάτων σε μη ομογενή μέσα και αποτελεί
θεμελιώδες μαθηματικό μοντέλο με ευρεία εφαρμογή στην ακουστική, τη γεωφυσική και τον ηλεκτρομα-
γνητισμό. Στην παρούσα εργασία, μελετάται η λύση της εξίσωσης Helmholtz με σημειακή πηγή μέσω της
μεθοδολογίας path-linking σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα με γραμμικά μεταβαλλόμενο δείκτη διάθλα-
σης. Η εν λόγω περίπτωση οδηγεί στη συνάρτηση Green της εξίσωσης Airy, η οποία μπορεί να υπολογιστεί
και με κλασικές τεχνικές, προσφέροντας έτσι ένα μέσο επαλήθευσης της ορθότητας των αποτελεσμάτων της
παρούσας μεθόδου. Η μεθοδολογία path–linking ανάγει το πρόβλημα σκέδασης της εξίσωσης Helmholtz σε
πρόβλημα αρχικών τιμών για μια εξίσωση Schrödinger, μέσω αναπαράστασης της κυματικής συνάρτησης
Helmholtz ως χρονικό ολοκλήρωμα της αντίστοιχης κυματικής συνάρτησης Schrödinger. Αν και αυτή η προ-
σέγγιση έχει χρησιμοποιηθεί εμπειρικά στη βιβλιογραφία της φυσικής, στην παρούσα μελέτη τεκμηριώνεται
συστηματικά, μέσω της θεώρησης του επιλύοντος τελεστή της εξίσωσης Helmholtz. Η κυματοσυνάρτηση
Schrödinger κατασκευάζεται με χρήση του μετασχηματισμού Wigner, ο οποίος σε σχέση με την εναλλακτική
χρήση του μετασχηματισμού Fourier, προσφέρει σημαντική υπολογιστική απλοποίηση και επίσης διευκο-
λύνει την ανάπτυξη ασυμπτωτικών αναλύσεων για υψηλές συχνότητες. Για το συγκεκριμένο παράδειγμα,
αποδεικνύεται ότι τόσο ο μετασχηματισμός Wigner όσο και το ολοκλήρωμα τροχιών του Feynman οδηγούν
στην ίδια κυματοσυνάρτηση Schrödinger, και επομένως, μέσω χρονικής ολοκλήρωσης, στην ίδια συνάρτη-
ση Green της εξίσωσης Airy. Εμπνεόμενοι από την ερμηνεία του Hannay για τη μέθοδο path-linking, ως
υπέρθεση κυμάτων που διαδίδονται κατά μήκος όλων των δυνατών διαδρομών μεταξύ της σημειακής πηγής
και ενός σημείου στο πεδίο, διατυπώνουμε την υπόθεση ότι οι διαδρομές του Hannay αποτελούν γεωμετρι-
κές απεικονίσεις των διαδρομών του Feynman, συνεπώς, το χρονικά ολοκληρωμένο ολοκλήρωμα διαδρομής
του Feynman θα πρέπει να αναπαράγει τη συνάρτηση Green της εξίσωσης Helmholtz.The Helmholtz equation models time-harmonic wave propagation in inhomogeneous media, and it has many
applications in acoustics, geophysics and electromagnetism. In this thesis, we use the so called path-linking
formulation to derive the solution of the Helmholtz equation with a point source, for a particular canonical
example with linear refraction index, that is the Green function for the Airy equation. This Green function
can also be constructed by standard methods, and it is used for checking the correctness of the calculations in
the path-linking approach. In the path linking formulation, we relate the scattering problem for the Helmholtz
equation to an initial value problem for a Schrödinger equation, by representing the Helmholtz wave function
as a time integral of the Schrödinger wave function. Although this representation has been used ad hoc in
physics literature, its origin is made clear by formally considering the resolvent operator of the Helmholtz
equation. The Schrödinger wave function is constructed via the Wigner transform, which, in comparison
with the alternative possibility of using the Fourier transform, simplifies the calculations, and it opens a way
for the derivation of high-frequency asymptotics of the Helmholtz equation. For our particular example,
it turns out that both the Wigner transform and the Feynman path integral provide the correct Schrödinger
wave function, thus leading, after time integration, to the desired Green function for the Airy equation.
Motivated by Hannay’s interpretation of path linking, as a summation of particular waves travelling along
any conceivable path connecting the point source with a particular point in the wave field, an idea which is
clearly reminiscent of, and probably inspired by, Feynman’s paths of the quantum mechanical particle, we
conjecture that Hannay’s paths are the images of Feynman’s paths, and that time integration of Feynman’s
integral should provide the Green function of the Helmholtz equation
Διερεύνηση μηχανισμών λήψης αποφάσεων για διαχείριση πόρων σε προσαρμόσιμα υπολογιστικά συστήματα
No full textΤα σύγχρονα συστήματα υπολογιστικού νέφους λειτουργούν υπό δυναμικά και
απρόβλεπτα φορτία εργασίας, καθιστώντας την αποδοτική διαχείριση πόρων κρίσιμη
για τη διατήρηση των εγγυήσεων απόδοσης και της αξιοπιστίας του συστήματος. Υ-
πάρχουν διάφορες προσεγγίσεις λήψης αποφάσεων για τον σχεδιασμό υπολογιστικών
συστημάτων που είναι ικανά να προσαρμόζονται στις αλλαγές. Αυτή η διατριβή εξε-
τάζει δύο τέτοιες μεθόδους: μία βασισμένη σε Προβλεπτικό ΄Ελεγχο μέσω μαθηματι-
κού μοντέλου (Model Predictive Control - MPC) εφαρμοσμένη σε έναν εξυπηρετητή
διαδικτύου (web server) και μία βασισμένη σε Ενισχυτική Μάθηση (Reinforcement
Learning - RL) για τη διαχείριση περιεκτών (containers) με μικροϋπηρεσίες. Το
πρώτο μέρος της διατριβής εξετάζει τον Προβλεπτικό ΄Ελεγχο ως μια στρατηγική βέλ-
τιστου ελέγχου βασισμένη σε μοντέλο για την προδραστική διαχείριση πόρων σε δια-
κομιστές διαδικτύου. Εφαρμόζουμε την παραπάνω στρατηγική στον Apache HTTP
Server με στόχο την προληπτική προσαρμογή των πόρων ενόψει μελλοντικών μετα-
βολών, διατηρώντας τις επιδόσεις κοντά στον επιθυμητό στόχο. Αυτή η προδραστική
συμπεριφορά προσφέρει πλεονέκτημα έναντι παραδοσιακών ελεγκτών, όπως ο PID, οι
οποίοι αντιδρούν μόνο αφού έχει ήδη συμβεί απόκλιση από τον στόχο. Το δεύτερο
μέρος της διατριβής επικεντρώνεται στη διαχείριση πόρων σε ςονταινεριζεδ αρχιτεκτο-
νικές μικροϋπηρεσιών με χρήση Ενισχυτικής Μάθησης. Τα πειραματικά αποτελέσματα
από την εφαρμογή ενός ελεγκτή ενισχυτικής μάθησης σε πρότυπη εφαρμογή πάνω σε
υποδομές Amazon Web Services (AWS) δείχνουν ότι, μέσω κατάλληλων κατανο-
μών πόρων, ο ελεγκτής καταφέρνει να διατηρεί το 99ο εκατοστημόριο του χρόνου
απόκρισης κάτω από τον προκαθορισμένο στόχο σε επίπεδο υπηρεσίας ή service-level
objective - SLO . Σε σύγκριση με μια βασική πολιτική κατανομής πόρων που εκχωρεί
στατικά ίσα μερίδια CPU σε όλες τις υπηρεσίες, η μέθοδος ενισχυτικής μάθησης μει-
ώνει σημαντικά τις παραβιάσεις SLO, προσαρμοζόμενη αποτελεσματικά στη δυναμική
του φόρτου.Modern cloud systems operate under dynamic and unpredictable workloads,
making efficient resource management crucial for maintaining performance guar-
antees and system reliability. There are a number of decision-making approaches
for building computing systems that are able to adapt to change. This thesis ex-
plores two such methods: Model-based predictive control applied to a web server,
and a reinforcement learning-based approach applied to the management of con-
tainerized microservices.
The first part of this thesis examines Model Predictive Control (MPC) as a
model-based technique for proactive resource management of Internet servers. We
apply MPC to the Apache HTTP Server, with the goal of proactively adjusting
resource allocations in anticipation of a future change, keeping performance close to
the desired reference. This proactive behavior offers an advantage over traditional
controllers such as PID, which only react after deviations from the reference have
already occurred.
The second part of the thesis focuses on resource management for container-
ized microservice architectures using Reinforcement Learning (RL). Experimental
results applying an RL-based controller on a benchmark application over AWS
resources demonstrate that through appropriate resource allocations, it is able to
maintain the 99th-percentile response time below the target service-level objective
(SLO). Compared to a baseline resource-allocation policy that statically assigns
equal CPU shares across services, the RL-based method is able to significantly
reduce SLO violations by adapting effectively to workload dynamics
Refugees from Chios during World War II : Lived Experiences, Versions of Refugee Identity and Subjectivity
Get PDFΗ εργασία αυτή εστιάζει στην ανάλυση των αφηγήσεων Χιωτών προσφύγων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ερευνώντας πώς ανασυγκροτούν τη μνήμη της προσφυγιάς, ανασυνθέτουν τις τραυματικές τους εμπειρίες και αναστοχάζονται την προσφυγική τους ταυτότητα μέσα από τις αυτοβιογραφικές αφηγήσεις τους. Μέσα από την ανάλυση του πρωτογενούς υλικού της έρευνας, επιχειρείται μια χαρτογράφηση της εμπειρίας της μετακίνησης, της άφιξης και της μετεγκατάστασης σε νέους τόπους, ώστε να αποτυπωθεί η βιωμένη εμπειρία του εκτοπισμού. Παράλληλα, πραγματεύεται τους τρόπους με τους οποίους η δόμηση της αφήγησης αποδίδει τις ιδιαίτερες νοηματοδοτήσεις που συγκροτούν την μνήμη της προσφυγικής εμπειρίας των υποκειμένων, αλλά και τους τρόπους που αναστοχάζονται πάνω σε αυτή. Η μελέτη επικεντρώνεται στις μετακινήσεις από τη Χίο προς την Τουρκία και από εκεί στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Κύπρο κατά την περίοδο 1941-1945, μια ιστορία εκτοπισμού που παρέμενε μέχρι πρόσφατα "αόρατη" στην ιστοριογραφία και στη δημόσια μνήμη της Κατοχής. Ο ερχομός νέων μεταναστευτικών ρευμάτων από το 2011 και μετά, έφερε αυτή την ιστορία στο προσκήνιο, ενεργοποιώντας το ενδιαφέρον για τη μελέτη των προσφυγικών μετακινήσεων. Η εργασία βασίζεται σε προφορικές βιογραφικές αφηγήσεις και βιβλιογραφική έρευνα, με στόχο να καλύψει ένα κενό στην ιστοριογραφία της περιόδου. Αναδεικνύει τις φωνές των προσφύγων που βίωσαν την εμπειρία, συμβάλλοντας στη διατήρηση της μνήμης και στην ανάδειξη πτυχών της προσφυγικής υποκειμενικότητας και εμπειρίας.The present thesis analyzes the autobiographical narratives of refugees from Chios during World War II, exploring how they reconstruct their memories of displacement, process traumatic experiences, and reflect on their refugee identity. Drawing on primary research material, the study seeks to trace the journey of displacement, arrival, and resettlement, aiming to capture the lived experience of forced migration. It also explores how the structure of these narratives shapes specific meanings that define the memory of the refugees' experiences and how they reflect upon them. The study focuses on the migration routes from Chios to Turkey, and subsequently to regions such as the Middle East, Africa, and Cyprus, during the period of 1941-1945. This history of displacement remained largely "invisible" in both historiography and public memory related to the Occupation. However, the arrival of new waves of migration since 2011 has brought renewed attention to this subject, sparking interest in the study of refugee movements during that era. Drawing from oral biographical accounts and extensive literature research, this paper aims to fill a gap in the historical narrative of the period. It amplifies the voices of refugees who experienced these displacements, contributing not only to the preservation of their memories but also to a deeper understanding of aspects of refugee subjectivity and their experiences
Γενετική τεχνητή νοημοσύνη στη μηχανική πρωτεϊνών χρησιμοποιώντας μοντέλα διάχυσης μεγάλης γλώσσας
No full textThis thesis investigates how generative AI can be used to design new protein sequences, focusing on
synthetic antimicrobial peptides (AMPs) and ancestral protein reconstruction. It explores three main
approaches: interpolating between known proteins using their embeddings, generating new sequences
from scratch using diffusion models, and reconstructing ancestral proteins based on evolutionary models.
To guide and evaluate the generated sequences, we use models like AlphaFold from DeepMind for structural
prediction and AMP-specific classifiers for functional assessment. Overall, the study highlights
how modern generative models, especially diffusion-based ones, can be applied in protein engineering to
create meaningful and potentially useful biological sequences.
Recent advances in deep generative models have significantly enhanced the potential for in silico protein
design. A powerful pretrained diffusion-based model is EvoDiff [11], developed by Microsoft Research,
which combines evolutionary-scale sequence data with the flexible conditioning capabilities of diffusion
models to generate diverse and biologically meaningful proteins directly in sequence space
The Political Influence of Business Elites on the Development and Regulation of the Fintech Economy : A Comparison Between Traditional and Emerging Financial Firms and Organizations
No full textΗ παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά την πολιτική δυναμική και την επιρροή των επιχειρηματικών ελίτ στη διαμόρφωση της ανάπτυξης και της ρύθμισης του Fintech σε τρεις κεντρικές περιοχές: την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, και την περιοχή της Ανατολικής Ασίας (Κίνα, Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη). Μέσα από συγκριτική ανάλυση, εξετάζει πώς τα παραδοσιακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι ανερχόμενες Fintech εταιρείες αλληλεπιδρούν, ανταγωνίζονται και συνδιαμορφώνουν το ρυθμιστικό τοπίο, εντός διαφορετικών θεσμικών και πολιτικών πλαισίων. Παρά την ψηφιοποίηση και την καινοτομία, η επιρροή των εδραιωμένων ελίτ παραμένει κεντρική, καθορίζοντας την πρόσβαση στην αγορά, την κατανομή των πόρων, και τη διαμόρφωση των κανόνων. Η μελέτη αυτή προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για τον τρόπο με τον οποίο η Fintech αναδιαμορφώνει το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα, καταδεικνύοντας τις εντάσεις μεταξύ καινοτομίας και ρύθμισης, και τον συνεχιζόμενο ρόλο των οικονομικών ελίτ στην εποχή της ψηφιακής μετάβασης.This thesis explores the political dynamics and influence of financial elites in shaping the development and regulation of Fintech across three major regions: the EU and UK, the United States, and the Asia‑Pacific area (China, Hong Kong, and Singapore). It analyzes how traditional financial institutions and new Fintech firms operate within distinct regulatory environments, highlighting the tensions and connections between established elites, state authorities, and disruptive digital platforms. Through a comparative lens, it shows how Fintech has reshaped global finance while remaining deeply embedded in existing structures of economic and political power. The findings underscore the complex interplay between innovation and regulation, and the persistent role of financial elites in determining market access, economic equity, and systemic stability. In doing so, this thesis provides critical insights into the future trajectory of global financial governance and the evolving nature of elite influence in the digital era
Parental feeding practices and emotional eating in children with and without autism spectrum disorder
No full textΣκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης επισκόπησης ήταν να εξετάσει τις πρακτικές που οι γονείς χρησιμοποιούν αναφορικά με τη σίτιση και τη διατροφή των παιδιών τους, καθώς και τις διατροφικές συμπεριφορές των παιδιών και ιδιαίτερα εκείνες που συνδέονται με το συναίσθημα. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ενός ερωτηματολογίου, το οποίο αποτελούταν από 3 υποκλίμακες και αξιολογούσε τις γονικές πρακτικές σίτισης και διατροφής, τις διατροφικές συμπεριφορές των παιδιών που σχετίζονται με το συναισθηματικό φαγητό και το γονικό άγχος. Η χορήγηση του ερωτηματολογίου πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά σε γονείς παιδιών ηλικίας 4 έως 7 ετών (N=124), από τον Μάιο έως και τον Οκτώβριο του 2024. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι: (α) το γονικό άγχος δε σχετίζεται με τις γονικές πρακτικές σίτισης και διατροφής, (β) οι γονείς παιδιών με ΔΑΦ και οι γονείς παιδιών τυπικής ανάπτυξης φαίνεται να βιώνουν παρόμοια επίπεδα άγχους, (γ) οι γονικές πρακτικές σίτισης και διατροφής φάνηκε να είναι ανεξάρτητες από τη διαγνωστική κατηγορία των παιδιών, (δ) το γονικό άγχος επηρεάζει την εμφάνιση διατροφικών συμπεριφορών σχετιζόμενων με το συναισθηματικό φαγητό στα παιδιά με ΔΑΦ, (ε) συγκεκριμένες γονικές πρακτικές, όπως η προώθηση ευελιξίας στη διατροφή και η χρήση της τροφής ως μέσο συναισθηματικής και συμπεριφορικής ρύθμισης, σχετίζονται άμεσα με την εμφάνιση συναισθηματικού φαγητού στα παιδιά, (στ) η διατροφική συμπεριφορά των παιδιών του δείγματος φάνηκε να είναι παρόμοια, ανεξάρτητα από την παρουσία ΔΑΦ, (ζ) υπάρχει μια ασθενής θετική συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας και της χρήσης της τροφής ως μέσου συναισθηματικής και συμπεριφορικής ρύθμισης, (η) παράγοντες όπως το επάγγελμα της μητέρας, το εκπαιδευτικό επίπεδο του πατέρα και το εισόδημα της οικογένειας φαίνεται να επηρεάζουν τις γονικές πρακτικές σίτισης, ιδιαίτερα την πίεση για κατανάλωση φαγητού. Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία των γονικών πρακτικών και του γονικού άγχους στη διαμόρφωση των διατροφικών συμπεριφορών των παιδιών.The purpose of this survey was to examine the feeding practices employed by parents in relation to their children, as well as the dietary behaviors of children, particularly those associated with emotional eating. Data were collected using a questionnaire consisting of three subscales, which assessed parental feeding practices, children's dietary behaviors related to emotional eating, and parental anxiety. The questionnaire was administered electronically to parents of children aged 4 to 7 years (N=124) between May and October 2024. Statistical analysis of the results revealed the following: (a) parental anxiety was not associated with parental feeding practices, (b) parents of children with ASD and parents of typically developing children appear to experience similar levels of anxiety, (c) parental feeding and dietary practices were found to be independent of the diagnostic category of the children, (d) parental anxiety influences the development of dietary behaviors related to emotional eating in children with ASD, (e) specific parental practices, such as promoting dietary flexibility and using food as a means of emotional and behavioral regulation, are directly associated with emotional eating in children, (f) the dietary behaviors of the sampled children appeared to be similar regardless of the presence of ASD, (g) a weak positive correlation was observed between age and the use of food as a means of emotional and behavioral regulation, and (h) factors such as the mother's occupation, the father's educational level, and family income appear to influence parental feeding practices, particularly pressure to eat. Overall, the findings highlight the importance of parental practices and parental stress in shaping children's eating behaviors