11894 research outputs found
Sort by
Coupling reactions of silyl alkenes to arylalkenes and nitroalkenes
No full textΣτην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μελέτη αρυλίωσης των (Ε)-β-σίλυλο
στυρενίων καταλυόμενη από νανοσωματίδια Pd με επίδραση άρυλο ιωδιδίων. Τα
νανοσωματίδια σχηματίζονται in situ από το σύμπλοκο Pd2(dba) 3 και άλατα Ag(I). Σε αντίθεση με την πρόσφατη εργασία της ομάδας μας κατά την οποία τα cis-1,2-
δισιλυλoαρυλοαιθυλένια αντιδρούν αποκλειστικά μέσω μονοπατιού στερεοειδικής
αρυλίωσης Mizoroki-Heck στον δεσμό C-H προς σχηματισμό trans-1,2-διαρυλο-1,2-
δι(τριμεθυλοσιλυλο)αιθυλενίων, τα (Ε)-β-σίλυλο στυρένια πραγματοποιούν σύζευξη
C-C στον δεσμό C-Si (τύπου-Hiyama) προς σχηματισμό (E)-στιλβενίων. Στην
περίπτωση που ως άλας αργύρου χρησιμοποιήθηκε ο AgNO3, διαπιστώθηκε
μετατροπή των (Ε)-β-σίλυλο στυρενίων σε α,β-ακόρεστες νιτροενώσεις. Το
μεγαλύτερο μέρος της παρούσας εργασίας επικεντρώθηκε ακολούθως στη μελέτη
αυτής της αντίδρασης νίτρωσης κατά την οποία εισάγεται μία νιτροομάδα στη θέση
της σιλυλομάδας από το νιτρικό ιόν, με παράλληλη αποβολή σιλυλόξυ ομάδας που
τελικά μετατρέπεται σε δισιλοξάνιο. Διαπιστώθηκε ότι η αντίδραση πραγματοποιείται
πολύ πιο αποτελεσματικά με επίδραση Fe(NO3)3•9Η2Ο ως νιτρικού άλατος.In this research Thesis we present arylation studies of (Ε)-β-silyl styrenes by aryl
iodides catalyzed by Pd nanoparticles. The nanoparticles are formed in situ from
Pd2(dba) 3 and Ag(I) salts. In contrast to a previous report from our group in which cis-
1,2-disilylarylethylenes are arylated exclusively via a Mizoroki-Heck pathway on the
C-H bond forming trans-1,2-diaryl-1,2-di(trimethylsilyl)ethylenes, in (Ε)-β-silyl
styrenes occurs mainly a C-C Hiyama-type coupling on the C-Si bond forming (E)-
stilbenes. In the case of using AgNO3 as a silver salt, we observed quantitative
transformation of (Ε)-β-silyl styrenes to α,β-unsaturated nitro compounds. The main
part of this work deals with a study of this transformation in which a nitro group from
nitrate is introduced in the position of silyl group with concomitant elimination of
silyloxy group which finally forms a disiloxane. The optimum results among
examining a series of nitrate salts were obtained with Fe(NO3)3•9Η2Ο
The social construction of homeless subject in the Greek daily press
No full textΗ κοινωνική κατασκευή του άστεγου στον ελληνικό ημερήσιο τύπο θα αποτελέσει το αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας. Θα εστιάσουμε στους τρόπους που η εφημερίδα Τα ΝΕΑ επιλέγει να νοηματοδοτήσει, να αναπαραστήσει τους άστεγους της ελληνικής κοινωνίας τόσο με λέξεις όσο και με εικόνες. Αυτό σημαίνει ότι οι αναπαραστάσεις θα χωριστούν σε λεκτικές και οπτικές. Η διάκριση σε λεκτικές και οπτικές αναπαραστάσεις θα μας επιτρέψει να δούμε αν το ρητό νόημα ταυτίζεται με το άρρητο ή αν διαφοροποιείται από αυτό, αν το άρρητο νόημα συμβάλλει στην παραγωγή γνώσης. Θα αναζητήσουμε στερεοτυπικούς και μη στερεοτυπικούς/εναλλακτικούς τρόπους αναπαράστασης των αστέγων από την εφημερίδα Τα ΝΕΑ. Θα προσπαθήσουμε να ανασυνθέσουμε την ιδεολογία των φορέων του ελληνικού Μείγματος Ευημερίας (του κράτους, της τοπικής αυτοδιοίκησης , των ΜΚΟ, των φορέων κερδοσκοπικού χαρακτήρα και της Εκκλησίας), να κάνουμε σαφή τη σχέση που υπάρχει μεταξύ λόγου και δράσης/πράξης, μεταξύ ιδεολογίας και κοινωνικής πολιτικής. Θα προσπαθήσουμε, επίσης, να εντοπίσουμε τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ των φορέων του Μείγματος Ευημερίας. Θα εστιάσουμε στο αν οι μεταξύ τους σχέσεις μπορούν να θεωρηθούν ανταγωνιστικές ή συμβιωτικές, στο αν ιδεολογία ενός από τους φορείς του Μείγματος Ευημερίας μπορεί να ενσωματώσει τις ιδεολογίες των υπολοίπων φορέων, να τις αδειάσει από νόημα και εν τέλει να αναδειχτεί σε κυρίαρχη ιδεολογία. Η έρευνα που θα διεξάγουμε θα είναι ποιοτική. Τα τεκμήρια θα συλλεχθούν από τις ηλεκτρονικές εκδόσεις της εφημερίδας Τα ΝΕΑ. Ως μέθοδοι έρευνας θα χρησιμοποιηθούν η κριτική ανάλυση λόγου και η σημειωτική ανάλυση. Μέσω αυτών των μεθόδων θα δοθεί απάντηση στα ερευνητικά ερωτήματα. Θα αναζητήσουμε τόσο ομογενοποιητικούς μη στερεοτυπικούς τρόπους αναπαράστασης των αστέγων όσο και στερεοτυπικούς. Θα δούμε ποιες διαστάσεις αποκτούν ο ομογενοποιητικός μη στερεοτυπικός τρόπος αναπαράστασης και ο στερεοτυπικός τρόπος αναπαράστασης. Θα δούμε, επίσης, αν ο ομογενοποιητικός μη στερεοτυπικός τρόπος αναπαράστασης μπορεί να σταθεί κριτικά απέναντι στο στερεοτυπικό, αν μπορεί αν μπορεί να νοηματοδοτήσει τους άστεγους με νέο τρόπο μη στιγματιστικό μη αποανθρωποποιητικό, αν μπορεί να αποδομήσει το στερεοτυπικό τρόπο αναπαράστασης. Η ταξινόμηση των αστέγων στις κατηγορίες του φιλοξενούμενου, ωφελούμενου, επισκέπτη, πολίτη, συμπολίτη, ανθρώπου συνανθρώπου αντανακλά την προσπάθεια της εφημερίδας Τα ΝΕΑ να αποφύγει τη χρήση του στερεοτυπικού λεξιλογίου, να νοηματοδοτήσει τους άστεγους με όρους μη στιγματιστικούς. Στερεοτυπικές αναπαραστάσεις αντλούμε κυρίως από το οπτικό υλικό της εφημερίδας Τα ΝΕΑ. Οι εικόνες που επιλέγονται από την εφημερίδα ενεργοποιούν το στερεοτυπικό λεξιλόγιο, αποανθρωποποιούν τους αστέγους ή τους προσκολλούν την ετικέτα της επικινδυνότητας ακόμη και της μόλυνσης. Οι ιδεολογίες των φορέων του ελληνικού Μείγματος Ευημερίας εμπεριέχονται, ενσωματώνονται στην ιδεολογία της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αυτό σημαίνει ότι η τοπική αυτοδιοίκηση παρουσιάζει τον εαυτό της ως τον κατεξοχήν φορέας νοήματος, ως τον κατεξοχήν αρμόδιο σε θέματα κοινωνικής πολιτικής. Το λέγειν και το πράττειν για τους άστεγους ορίζεται από την τοπική αυτοδιοίκηση, τον κυρίαρχο φορέα νοήματος.The social construction of the homeless in the Greek daily press will be the subject of this paper. We will focus on the ways that the newspaper Ta NEA chooses to give meaning, to represent the homeless of Greek society both with words and with images. This means that representations will be divided into verbal and visual. The distinction between verbal and visual representations will allow us to see whether the explicit meaning is identical with the unspoken (implicit) or if it differs from it, if the unspoken (implicit) meaning contributes to the production of knowledge. We will look for stereotypical and non-stereotypical/alternative ways of representing the homeless from the newspaper Ta NEA. We will try to reconstruct the ideology of the entities of the Greek Welfare Mix (state, local government, NGOs, profit-making entities and the Church), to make clear the relationship that exists between speech and action/deed, between ideology and social policy. We will also try to identify the relationships that develop between the actors of the Welfare Mix. We will focus on whether the relations between them can be considered competitives or symbiotics, on whether the ideology of one of the actors of the Welfare Mix can integrate the ideologies of the other actors, empty them of meaning and ultimately emerge as a dominant ideology. The research we will conduct will be qualitative. The presumpions will be collected from the electronic editions of the newspaper Ta NEA. Critical discourse analysis and semiotic analysis will be used as research methods. Through these methods the research questions will be answered. We will look for both homogenizing non-stereotypical ways of representing the homeless and stereotypical ones. We will see what dimensions the homogenizing non-stereotypical mode of representation and the stereotypical mode of representation acquire. We will also see if the homogenizing non-stereotypical mode of representation can stand critically against the stereotypical, if it can give meaning to the homeless in a new non-stigmatizing, non-dehumanizing way, if it can deconstruct the stereotypical mode of representation. The classification of the homeless in the categories of guest, beneficiary, visitor, citizen, fellow citizen, human, fellow human reflects the attempt of the newspaper Ta NEA to avoid the use of stereotypical vocabulary, to give meaning to the homeless in non-stigmatizing terms. We derive stereotypical representations mainly from the visual material of the newspaper Ta NEA. The images chosen by the newspaper activate the stereotypical vocabulary, dehumanize the homeless or attach the label of danger and even contamination to them. The ideologies of the actors of the Greek Welfare Mix are included, integrated into the ideology of the local government. This means that the local government presents itself as the preeminent carrier of meaning, as the preeminent authority on social policy issues. What is said and done about the homeless is defined by the local authority, the dominant carrier of meaning
Design, implementation, evaluation of educational material using the method of distance learning for the teaching of mythology in primary education to third grade students : “The Hercules”
No full textΗ παρούσα εργασία αφορά την αξιοποίηση εργαλείων εξ αποστάσεως εκπαίδευσης για τη διδασκαλία της Ιστορίας Γ’ Δημοτικού. Συγκεκριμένα έχει χρησιμοποιηθεί η πλατφόρμα της Chamilo, όπου έχει αναπτυχθεί μία εφαρμογή σχετικά με την ενότητα του Ηρακλή. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση προσφέρει καινούργιες δυνατότητες ακόμα και στην παραδοσιακή εκπαίδευση μέσα στην τάξη, καθώς δίνει στους μαθητές την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με το μάθημα σε διαδραστικό επίπεδο. Οι νέες τεχνολογίες αποτελούν εξάλλου, μέρος της καθημερινότητας και σε πολύ μεγάλο βαθμό εξάπτουν το ενδιαφέρον και τη φαντασία των παιδιών καθιστώντας την εκπαιδευτική διαδικασία προσιτή και κατανοητή.This paper concerns the use of distance learning tools for the teaching of History in the third grade. In particular, the Chamilo platform has been used, where an application has been developed on the Hercules unit. Distance education offers new possibilities even in traditional classroom education, as it gives students the opportunity to engage with the lesson on an interactive level. New technologies are, after all, part of everyday life and to a very large extent stimulate children's interest and imagination, making the educational process accessible and comprehensible
Precarity and musical artists during pandemic in Heraklion prefecture
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Κοινωνιολογία: Θεωρία, Πολιτισμός, Μετασχηματισμοί» του τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και πραγματεύεται το ζήτημα της επισφάλειας που βίωσαν οι μουσικοί εν μέσω πανδημίας Covid-19 στον νομό Ηρακλείου. Ειδικότερα, η ανά χείρας μελέτη περιγράφει κι ερμηνεύει την πραγματικότητα της επαγγελματικής ζωής των μουσικών, τόσο στη σύγχρονη ελληνική, όσο και στην παγκόσμια κοινότητα. Η εργασία διαρθρώνεται σε δύο μέρη, εκ των οποίων το πρώτο αφορά το θεωρητικό πλαίσιο και το δεύτερο την εμπειρική έρευνα που πραγματοποιήσαμε. Το θεωρητικό πλαίσιο αναλύεται με τη μέθοδο της βιβλιογραφικής ανασκόπησης και περιλαμβάνει εφτά κεφάλαια. Το 1ο κεφάλαιο στοχεύει στη μελέτη του ζητήματος της επισφαλούς εργασίας. Στο 2ο κεφάλαιο, γίνεται αναφορά στους καλλιτέχνες ως εργαζόμενους, στις επιπτώσεις της εργασιακής επισφάλειας σ’ αυτούς, στα καλλιτεχνικά σωματεία και τον ρόλο που διαδραματίζουν στα προβλήματα που οι καλλιτέχνες συχνά αντιμετωπίζουν. Ακολούθως, το 3ο κεφάλαιο του θεωρητικού πλαισίου αφορά την εργασία στον κλάδο των μουσικών, ενώ το 4ο κεφάλαιο σχετίζεται με τις επιπτώσεις πριν και μετά την οικονομική κρίση στους μουσικούς. Το 5ο κεφάλαιο αναφέρεται στις επιπτώσεις στους μουσικούς πριν και μετά την πανδημία COVID-19, καθώς και τις επιπτώσεις του COVID-19 σε οικονομικό, κοινωνικό και καλλιτεχνικό-εργασιακό τομέα, τόσο στο διεθνές όσο και στο εθνικό επίπεδο. Τα δύο τελευταία κεφάλαια αφορούν τον συνδικαλισμό και τη συλλογική δράση των καλλιτεχνών πριν και μετά την πανδημία αλλά και τη σχέση μεταξύ σωματείων και μουσικών. Το δεύτερο ερευνητικό μέρος της εργασίας αυτής αποτελείται από δύο κεφάλαια. Στο 1ο κεφάλαιο, αναλύεται ο σκοπός της έρευνας κι οι επιμέρους στόχοι της, τα ερευνητικά ερωτήματα, η ποιοτική μεθοδολογία που επιλέχθηκε, η συλλογή δεδομένων, η συνέντευξη ως ερευνητικό εργαλείο, η ηθική της έρευνας, η δειγματοληψία και η ανάλυση των δεδομένων. Στο 2ο κεφάλαιο του β’ μέρους, γίνεται η ανάλυση των αποτελεσμάτων εμπειρικής έρευνας σε θεματικούς άξονες και τέλος, τα συμπεράσματα της εμπειρικής έρευνας. Για τις ανάγκες της παρούσας έρευνας ως η πλέον κατάλληλη μεθοδολογία κρίθηκε η ποιοτική, με μεθοδολογικά εργαλεία τη συνέντευξη και την παρατήρηση, καθώς στην έρευνα συμμετείχαν δέκα (10) καλλιτέχνες από τον κλάδο της μουσικής που ζουν και εργάζονται στον νομό Ηρακλείου. Η εργασία αυτή καταλήγει με τα συμπεράσματα, όπου και απαντώνται τα ερευνητικά ερωτήματα μέσω της ερμηνείας και της θεωρητικής πλαισίωσης των αποτελεσμάτων που προηγήθηκαν.This thesis was prepared within the framework of the Master's Program "Sociology: Theory, Culture, Transformations" of the Department of Sociology of the University of Crete and deals with the issue of precariousness experienced by musical artists in the midst of the Covid-19 pandemic in the prefecture of Heraklion. In particular, the present study describes and interprets the reality of the professional life of musicians, both in the modern Greek and in the global community. The work is structured in two parts, of which the first concerns the theoretical framework and the second the methodology. The theoretical framework is analyzed by the literature review method and aims to study the issue of precarious work, with an emphasis on artists as workers and the effects of work precariousness on them, artistic unions and their role in the problems that artists often face. Subsequently, the 3rd chapter of the theoretical framework concerns the work in the music industry, while the 4th chapter is related to the effects before and after of economic crisis in musicians, the 5th chapter is related to the effects on musicians before and after COVID-19. The 6th chapter is related to the effects of COVID-19 in the economic, social and artistic-labor sector both in the international and national scene. The last two chapters concern unionism and the collective action of artists before and after the pandemic, as well as the relationship between associations and musicians. The second and research part of this work consists of two chapters. Τhe first chapter analyzes the purpose of the research and its individual objectives, the research questions, the qualitative methodology chosen, the data collection and the interview as a research tool, the ethics of the research are analyzed research, the sampling, the analysis of the data and finally, the analysis of the empirical research results in thematic axes. For the needs of this research, the most appropriate methodology was considered qualitative, with methodological tools of interview and observation, as ten (10) artists from the music industry who live and work in the prefecture of Heraklion participated in the research. This paper concludes with the conclusion section, where the research questions are answered through the interpretation and theoretical framing of the preceding results
Cluster Expansion Monte Carlo υπολογισμοί σε κράματα InGaN
No full textThe InxGa1-xN alloy system plays a central role in modern optoelectronics, enabling high-efficiency
light-emitting diodes (LEDs), laser diodes, and solar cells. Nevertheless, understanding the
thermodynamics of bulk InGaN alloys is therefore essential for controlling phase stability, atomic
ordering, and growth processes. In this thesis, we present a comprehensive investigation of the
bulk alloy thermodynamics of InxGa1-xN using a first-principles-based cluster expansion (CE) model
combined with Monte Carlo (MC) simulations. The study spans the full compositional range (x =
0.05–0.95) and temperatures from 0 K to 1800 K, focusing on pseudomorphic alloys coherently
strained to GaN substrates.
Our calculations reveal that, the zero-temperature mixing energy landscape exhibits a single global
minimum, indicating the suppression of decomposition into pure GaN and InN under biaxial strain.
Thermodynamic properties computed via MC simulations reveal a rich variety of configurational
phases. A temperature-composition phase diagram highlights the emergence of order–disorder
transitions in the 600–750 K range for indium concentrations between 20–40%.
Microscopic analysis using Warren–Cowley short-range order parameters uncovers pronounced
strain-induced ordering motifs at low temperatures, such as √3×√3-type in-plane patterns and
second-neighbor vertical stacking, especially near x = 0.25–0.35. These motifs are gradually
disrupted near the critical temperature (TC), above which the alloy transitions into a disordered,
entropy-driven phase. The order–disorder transitions are corroborated by sharp peaks in the heat
capacity and the loss of SRO correlations.
Interestingly, while full phase separation into GaN and InN is thermodynamically disfavored under
coherent strain, our results indicate a local instabilities, where the alloy exhibits a weak tendency
to separate into compositions richer and poorer in indium. These tendencies manifest at relatively
low temperatures and remain a subject for future experimental verification.
Overall, this work underscores the critical role of alloy thermodynamics in guiding the synthesis
and optimization of InGaN-based devices. The detailed thermodynamic and microscopic insights
provided here lay the groundwork for better predictive control of alloy composition, phase
stability, and atomic-scale ordering in strained nitride heterostructures.Το κράμα InxGa1-xN αποτελεί βασικό υλικό στη σύγχρονη οπτοηλεκτρονική, επιτρέποντας την ανάπτυξη υψηλής απόδοσης φωτοδιόδων (LEDs), λέιζερ διόδων και φωτοβολταϊκών. Η κατανόηση της θερμοδυναμικής των κραμάτων InGaN στον όγκο είναι επομένως απαραίτητη για τον έλεγχο της σταθερότητας φάσεων, της ατομικής διάταξης και των διαδικασιών ανάπτυξης. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μια ολοκληρωμένη μελέτη της θερμοδυναμικής του κράματος InxGa1-xN στον όγκο, με χρήση ενός μοντέλου επέκτασης συστάδων (cluster expansion – CE) βασισμένου σε πρώτες αρχές, σε συνδυασμό με προσομοιώσεις Monte Carlo (MC). Η μελέτη καλύπτει όλο το εύρος συγκέντρωσης (x = 0.05–0.95) και θερμοκρασίες από 0 K έως 1800 K, εστιάζοντας σε ψευδομορφικά κράματα συνεκτικά παραμορφωμένα σε υποστρώματα GaN.
Οι υπολογισμοί μας δείχνουν ότι, στη θερμοκρασία μηδέν, το ενεργειακό τοπίο ανάμιξης παρουσιάζει ένα καθολικό ελάχιστο, γεγονός που υποδεικνύει την καταστολή του διαχωρισμού σε καθαρά GaN και InN υπό δισδιάστατη συνεκτική παραμόρφωση. Οι θερμοδυναμικές ιδιότητες που προκύπτουν από τις προσομοιώσεις MC αποκαλύπτουν μια πλούσια ποικιλία διαμορφωτικών φάσεων. Το διάγραμμα φάσεων θερμοκρασίας–συγκέντρωσης αναδεικνύει την εμφάνιση μεταβάσεων τάξης–αταξίας στην περιοχή των 600–750 K για συγκεντρώσεις ινδίου μεταξύ 20–40%.
Μικροσκοπική ανάλυση με χρήση των παραμέτρων βραχυπρόθεσμης τάξης Warren–Cowley αποκαλύπτει έντονα πρότυπα διάταξης που προκύπτουν λόγω καταπόνησης, σε χαμηλές θερμοκρασίες, όπως διατάξεις τύπου √3×√3 εντός επιπέδου και στοίχιση δεύτερων γειτόνων κατά τον κατακόρυφο άξονα, ιδιαίτερα κοντά στις συγκεντρώσεις x = 0.25–0.35. Τα πρότυπα αυτά διαταράσσονται σταδιακά κοντά στην κρίσιμη θερμοκρασία (TC), πάνω από την οποία το κράμα μεταπίπτει σε μια αταξική, εντροπικά καθοδηγούμενη φάση. Οι μεταβάσεις τάξης–αταξίας επιβεβαιώνονται από αιχμές στη θερμοχωρητικότητα και την απώλεια των συσχετίσεων βραχυπρόθεσμης τάξης.
Αξιοσημείωτο είναι ότι, ενώ ο πλήρης διαχωρισμός σε GaN και InN είναι θερμοδυναμικά δυσμενής υπό συνεκτική παραμόρφωση, τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν την ύπαρξη τοπικών αστάθειων, όπου το κράμα εμφανίζει ήπιες τάσεις διαχωρισμού σε περιοχές πλουσιότερες και φτωχότερες σε ίνδιο. Αυτές οι τάσεις εκδηλώνονται σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες και αποτελούν αντικείμενο μελλοντικής πειραματικής διερεύνησης.
Συνολικά, η παρούσα εργασία αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της θερμοδυναμικής των κραμάτων στην καθοδήγηση της σύνθεσης και της βελτιστοποίησης συσκευών βασισμένων στο InGaN. Οι λεπτομερείς θερμοδυναμικές και μικροσκοπικές γνώσεις που παρέχονται εδώ θέτουν τις βάσεις για καλύτερο προβλεπτικό έλεγχο της σύστασης, της σταθερότητας φάσεων και της ατομικής διάταξης σε συνεκτικά παραμορφωμένες νιτριδικές ετεροδομές
Θεωρία Temporal Coupled-Mode για τη μελέτη συστημάτων συμμετρίας ισοτιμίας-χρόνου και συναφών δομών
No full textNon-Hermitian, and in particular Parity-Time (PT) symmetric, systems have been recently
a topic of constantly increasing research attention, in particular in Optics, where they can
be realized by a proper combination of loss and gain materials. This increasing attention is
due to the many novel and unusual properties and phenomena attainable in those systems,
entailing new or advanced possibilities for wave manipulation. Such phenomena include
asymmetric reflection, unidirectional invisibility, simultaneous coherent perfect absorption
and lasing, loss-induced transparency and others (see, e.g., [1, 2, 3, 4]).
Part of the above phenomena are attainable also in systems combining gain and loss
but not fulfilling exact PT symmetry. In general, gain-loss systems can provide effects and
possibilities, going far beyond the ones of their components, i.e. of only the gain or only the
loss materials (e.g. more efficient, single mode lasing).
In this work, employing the temporal coupled mode theory (TCMT), we investigate
simple gain-loss systems, with emphasis on PT symmetric systems, and intent to obtain
simple analytical formulas for their scattering properties. Further, we apply these analytical
formulas for a numerical investigation and analysis of the systems’ response. Since the in-
vestigated here systems constitute simplified approximations of realistic gain-loss media, our
models and results are expected to shed light in the wave propagation of more complicated,
realistic gain-loss systems and to be able to optimize them for specific applications (e.g.
enhanced lasing).Τα μη ερμητιανά συστήματα, και ειδικότερα, εκείνα τα οποία υπακούν στη συμμετρία Ισοτιμίας-
Χρόνου (PT) έχουν υπάρξει πρόσφατα ένα θέμα διαρκούς ερευνητικής προσοχής, ιδιαίτερα στον τομέα
της οπτικής, στην οποία μπορούν να εφαρμοστούν χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό υλικών με
κέρδος–απώλεια (gain-loss). Αυτή η αυξημένη προσοχή οφείλεται στο πλήθος ενδιαφέροντων και
ασυνήθιστων ιδιοτήτων και φαινομένων τα οποία χαρακτηρίζουν αυτά τα συστήματα, οδηγώντας σε
νέες και προχωρημένες προοπτικές για τον χειρισμό κυμάτων. Τέτοια φαινόμενα συμπεριλαμβάνουν
μη-συμμετρική ανάκλαση, μονοκατευθυντική αορατότητα, ταυτόχρονη συνεκτική πλήρη απορρόφηση,
διαφάνεια λόγω απωλειών και άλλα. Μέρος των παραπάνω φαινομένων μπορούν να παραχθούν σε
συστήματα τα οποία συνδυάζουν απώλεια και κέρδος χωρίς να πληρούν απαραίτητα ακριβή συμμετρία
PT. Γενικά, συστήματα με απώλεια-κέρδος μπορούν να παρέχουν αποτελέσματα και δυνατότητες πολύ
υπεράνω από αυτές των επιμέρους συστατικών τους, δηλαδή μόνο του υλικού με gain ή μόνο του
υλικού με loss (λ.χ. πιο αποδοτικό μονοτροπικό λέιζερ). Σε αυτή την εργασία, χρησιμοποιώντας την
Χρονικά Μεταβαλλόμενη Θεωρία Συζευγμένων Τρόπων (Temporal Coupled-Mode Theory [TCMT]),
διερευνούμε απλά συστήματα gain-loss, με έμφαση σε αυτά με συμμετρία PT, με σκοπό να εξάγουμε
απλούς αναλυτικούς τύπους για τις ιδιότητες της σκέδασης τους. Επιπλέον, εφαρμόζουμε αυτούς τους
αναλυτικούς τύπους για μια αριθμητική ανάλυση και διερεύνηση των αποκρίσεων του συστήματος.
Αφού τα παρόντα συστήματα αποτελούν απλοποιημένες προσεγγίσεις ρεαλιστικών μέσων gain-loss,
τα μοντέλα και τα αποτελέσματά μας αναμένεται να φέξουν φως στην διάδοση κυμάτων πιο
πολύπλοκων, ρεαλιστικών συστημάτων με gain-loss καθώς και να τα βελτιστοποιήσουν για ειδικές
εφαρμογές (λ.χ. ενισχυμένο λέιζινγκ)
Enhancing the mental resilience of preschool children through rhythm and movement activities - bodily expression
No full textΣκοπός της παρούσας έρευνας είναι η μελέτη της επίδρασης ενός πειραματικού προγράμματος βασισμένου στο ρυθμό, τη κίνηση και τη σωματική έκφραση, στην ψυχική ανθεκτικότητα παιδιών προσχολικής ηλικίας. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 22 παιδιά, νηπιακής ηλικίας, που φοιτούσαν σε δημόσιο νηπιαγωγείο στην Κρήτη, στο νόμο Ρεθύμνης κατά το σχολικό έτος 2024-2025. Ο πειραματικός ερευνητικός σχεδιασμός περιείχε τη συλλογή και ανάλυση δεδομένων μέσω ποιοτικών και ποσοτικών μεθόδων, καθώς και την σχεδίαση, εφαρμογή και αξιολόγηση πειραματικής παρέμβασης. Για τη συλλογή των δεδομένων της έρευνας, κατασκευάστηκε ερωτηματολόγιο τύπου Likert με ερωτήσεις που αντλήθηκαν από ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία, το οποίο επιδόθηκε στην πειραματική ομάδα πριν και μετά την εφαρμογή του πειραματικού προγράμματος. Ακόμα, χρησιμοποιήθηκε το ημερολόγιο του ερευνητή προκειμένου να καταγράψουμε πληροφορίες σχετικές με την αποτύπωση των συναισθημάτων των μαθητών κατά την διάρκεια των πειραματικών παρεμβάσεων. Το πειραματικό πρόγραμμα αποτέλεσαν δεκαπέντε παρεμβάσεις βασισμένες στο ρυθμό, την κίνηση και τη σωματική έκφραση και είχε σκοπό την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας των παιδιών της πειραματικής ομάδας. Οι παρεμβάσεις του προγράμματος εφαρμόστηκαν με συχνότητα δυο μαθημάτων την εβδομάδα. Για την ποσοτική ανάλυση των δεδομένων του ερωτηματολογίου χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS 22, ενώ για την ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων που προέκυψαν από το ερευνητικό ημερολόγιο εφαρμόστηκε η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας προέβαλαν την αξία της ψυχικής ανθεκτικότητας, η οποία περιλαμβάνει βασικούς τομείς όπως η κοινωνική αλληλεπίδραση, η αυτοπεποίθηση και πρωτοβουλία, η διαχείριση συναισθημάτων και η αντιμετώπιση δυσκολιών. Κατά τη διάρκεια της έρευνας από τα δεδομένα του ημερολογίου αποκαλύφθηκε ότι η ψυχική ανεκτικότητα δύναται να σχηματίσει τόσο τον χαρακτήρα όσο και τις αντιδράσεις των μαθητών προσχολικής ηλικίας. Συμπερασματικά, φάνηκε ότι η κατάλληλη και άμεση παρέμβαση και εφαρμογή προγραμμάτων αισθητηριακής, ψυχοκινητικής και συναισθηματικής έκφρασης, όπως αυτά που βασίζονται σε δραστηριότητες ρυθμού, κίνησης και ελεύθερης έκφρασης, είναι δυνατόν να ενδυναμώσουν τον ψυχισμό των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Τα αποτελέσματα βέβαια της έρευνας μας, αν και ενθαρρυντικά, δεν είναι γενικεύσιμα λόγω του μικρού δείγματος και της απουσίας ομάδας ελέγχου.The purpose of the present study is to examine the impact of an experimental program based on rhythm, movement, and physical expression on the mental resilience of preschool children. The research sample consisted of 22 preschool-aged children attending a public kindergarten in Crete, in the prefecture of Rethymno, during the 2024–2025 school year. The experimental research design included data collection and analysis using both qualitative and quantitative methods, as well as the design, implementation, and evaluation of an experimental intervention. For the data collection process, a Likert-type questionnaire was constructed, with questions drawn from both Greek and international literature. This questionnaire was administered to the experimental group before and after the implementation of the program. Additionally, a researcher’s journal was used to record information related to the emotional expressions of the students during the experimental interventions. The experimental program consisted of fifteen interventions based on rhythm, movement, and physical expression, aiming to strengthen the mental resilience of the children in the experimental group. The program's interventions were conducted twice a week. For the quantitative analysis of the questionnaire data, the statistical package SPSS 22 was used. For the analysis of the qualitative data derived from the research journal, the method of content analysis was applied. The findings of the study highlighted the value of mental resilience, which includes key areas such as social interaction, self-confidence and initiative, emotional management, and coping with difficulties. During the study, data from the journal revealed that mental resilience can shape both the character and the responses of preschool-aged students. In conclusion, it was shown that appropriate and timely intervention through programs of sensory, psychomotor, and emotional expression such as those based on rhythm, movement, and free expression—can strengthen the psychological well-being of preschool children. However, the results of our study, although encouraging, are not generalizable due to the small sample size and the absence of a control group
The elite corps of citizen-warriors in the ancient Greek world : military specialization, social differentiation and philosophical background
No full textΗ διατήρηση της ανεξαρτησίας κάθε πολιτειακού οργανισμού στον αρχαίο ελληνικό κόσμο βασιζόταν πρωτίστως στην ύπαρξη μιας ικανής στρατιωτικής δύναμης. Η πολεμική τακτική, όπως διαμορφώθηκε με την εμφάνιση της οπλιτικής φάλαγγας, καθιέρωσε το μοντέλο του πολίτη-οπλίτη που αγωνίζεται για την πατρίδα του, συμβάλλοντας παράλληλα στη διαμόρφωση πολιτικής συνείδησης. Αυτό που είναι εντυπωσιακό, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι διακρίνεται μια λεπτή διαφοροποίηση μεταξύ των οπλιτών. Αυτή έχει να κάνει με μια κατηγορία πολεμιστών, οι οποίοι γενικά περιγράφονται στις πηγές ως «επίλεκτα σώματα». Αποκαλύπτονται στην ιστοριογραφία με διάφορα ονόματα όπως «ἱππεῑς», «ἱερός λόχος», «ἐπάριτοι», «ὑπασπισταί» ή «ἀργυράσπιδες», «πελτασταί» και γενικά ως «ἐπίλεκτοι» ή «λογάδες». Το γεγονός της ύπαρξής τους, όπως αποκαλύπτεται από τις πηγές, αποδεικνύει την έκρηξη μιας «επανάστασης», αφενός στη στρατιωτική σκέψη και αφετέρου στην πολιτική και κοινωνική ζωή της πόλης. Η συνεχής εκπαίδευσή τους, με ευθύνη της πολιτείας, δημιούργησε πολεμιστές ετοιμοπόλεμους, ικανούς για κάθε είδους μάχη. Οι επίλεκτοι στρατιώτες ήταν φορείς πολιτειακών νοοτροπιών και συμπεριφορών που προσομοιάζουν σε κλειστές ομάδες ελίτ. Το κυρίαρχο πνεύμα της αριστείας φαίνεται να σφυρηλατείται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα του ελληνικού κόσμου. Σε αυτό το σημείο, θα τονιστεί και θα αναλυθεί η επίδραση των ολιγάριθμων ελίτ σωμάτων και η σύνδεσή τους με την πολιτική φιλοσοφία και ιδιαίτερα με την Πολιτεία του Πλάτωνα.The maintenance of the independence of every state organization in the ancient Greek world was based primarily on the existence of a capable military force. The war tactic, as shaped by the appearance of the hoplite phalanx, established the model of the citizen-hoplite fighting for his homeland, while contributing to the formation of political consciousness. What is striking, however, is the fact that a subtle differentiation can be discerned between the hoplites. This has to do with a category of warriors, who are generally described in the sources as “elite corps”. They are revealed in historiography under various names such as “ἱππεῑς”, “ἱερός λόχος”, “ἐπάριτοι”, “ὑπασπισταί” ή “ἀργυράσπιδες”, “πελτασταί” and generally as “ἐπίλεκτοι” or “λογάδες”. The fact of their existence, as revealed by the sources, proves the explosion of a ‘revolution’, on the one hand in military thought and on the other in the political and social life of the city. Their continuous training, under the responsibility of the state, created warriors under arms capable of any kind of battle. The elite corps soldiers were carriers of state mentality and behaviors that resembled closed elite groups. The dominant spirit of excellence seems to be forged in all social strata of the Greek world. At this point, the impact of the small elite corps and their connection with political philosophy and especially with Plato's Republic will be emphasized and analyzed
School Leadership and the Management of Students with ADHD : Principal Leadership and Teacher Leadership
No full textΗ Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) αποτελεί μία από τις πιο συχνές νευροαναπτυξιακές διαταραχές που επηρεάζουν τη σχολική επίδοση, τη συμπεριφορά και την κοινωνική ένταξη των μαθητών. Η εκδήλωσή της μέσα στην τάξη παρουσιάζει ποικιλία, από αδυναμία συγκέντρωσης και παρορμητική συμπεριφορά, έως υπερκινητικότητα και δυσκολίες στη διαχείριση του χρόνου και των δραστηριοτήτων. Η σωστή εκπαιδευτική διαχείριση των μαθητών με ΔΕΠΥ απαιτεί την υιοθέτηση εξειδικευμένων στρατηγικών από τους εκπαιδευτικούς και την καθοδήγηση από ηγέτες της σχολικής κοινότητας, όπως η Σχολική Ηγεσία. Η σημασία της Σχολικής Ηγεσίας σε αυτό το πλαίσιο είναι καθοριστική για τη δημιουργία υποστηρικτικών και συμπεριληπτικών περιβαλλόντων που ενισχύουν τη μαθησιακή πρόοδο και την κοινωνική ένταξη των μαθητών με ΔΕΠΥ. Ταυτόχρονα η Σχολική Ηγεσία, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι διάφορες θεωρίες ηγεσίας που έχουν αναπτυχθεί διακρίνονται σε μετασχηματιστική, συναλλακτική και συμμετοχική ηγεσία. Η μετασχηματιστική ηγεσία επικεντρώνεται στην ενδυνάμωση των μελών της σχολικής κοινότητας, εμπνέοντας εκπαιδευτικούς και μαθητές να επιτύχουν υψηλότερους στόχους. Η συναλλακτική ηγεσία βασίζεται σε ανταμοιβές και τιμωρίες για την επίτευξη αποτελεσμάτων, ενώ η συμμετοχική ηγεσία ενθαρρύνει τη συνεργασία και τη λήψη αποφάσεων από όλους τους εμπλεκόμενους. Με δεδομένα τα παραπάνω η συγκεκριμένη μελέτη έρχεται να αναδείξει τη σημασία που έχει το σχολικό περιβάλλον, στη συμπερίληψη των παιδιών που εντάσσονται σε συμπεριφορικά μοντέλα, πέραν από αυτά στα οποία εντάσσεται η πλειοψηφία των μαθητών. Αναδεικνύεται επίσης ο ρόλος της σχολικής Κοινότητας, ως ένα - κομβικής σημασίας - κύτταρο της κοινωνίας, το οποίο μεταβάλλεται χρόνο με το χρόνο, με στόχο να γίνουν τα βήματα για την ομαλότερη ένταξη των μαθητών με ΔΕΠΥ, στο σχολικό περιβάλλον. Ακόμη και σήμερα, που το μοντέλο ένταξης των μαθητών αυτών έχει αλλάξει και μπορούμε να πούμε ότι είναι εναρμονισμένο με τα δεδομένα και τις απαιτήσεις της εποχής, εντούτοις, υπάρχουν ακόμη φαινόμενα αρνητικής συμπεριφοράς σε βάρος των μαθητών με ΔΕΠΥ, την ώρα που βασικός στόχος του εκπαιδευτικού συστήματος είναι - όπως επισημάνθηκε - η ομαλή ένταξη και συνύπαρξη τους στο σχολικό περιβάλλον. Μέσα από την εργασία αυτή τίθενται επί τάπητος όλα τα θέματα, τα οποία προέκυψαν μέσα από τις τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών που μετείχαν στην έρευνα. Στις ερωτήσεις απάντησαν εκπαιδευτικοί διαφόρων χαρακτηριστικών, με συνέπεια να αποτυπωθούν θέσεις και απόψεις που σε άλλα σημεία διαφέρουν, αλλά σε πολλά άλλα συμπίπτουν. Σημειώνεται ότι στις ερωτήσεις απάντησαν εκπαιδευτικοί που είχαν λίγα χρόνια υπηρεσίας στα σχολεία, αλλά και άλλοι εξαιρετικά έμπειροι και με βιώματα από την παρουσία τους στο σχολικό περιβάλλον. Εκπαιδευτικοί που φέρουν μέσα από την πορεία τους θέσεις που συμβάλλουν ουσιαστικά στην συμπερίληψη των μαθητών και φυσικά εκπαιδευτικοί σε ηγετικές θέσεις, οι απόψεις των οποίων έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται αυτού του είδους τα ζητήματα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σφαιρική προσέγγιση του ζητήματος δηλαδή του τρόπου που η σχολική Ηγεσία διαχειρίζεται τους μαθητές με ΔΕΠΥ, αλλά και η ανάλυση του τρόπου και των στρατηγικών που εφαρμόζονται, με στόχο την αντιμετώπιση του θέματος και την εξέταση των προκλήσεων που προκύπτουν στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας μέσα από την καταγραφή των αντιλήψεων, των θέσεων αλλά και των προτάσεων, που εκφράζονται μέσα από τις απαντήσεις των εκπαιδευτικών. Εξετάζονται επίσης και οι προκλήσεις που υπάρχουν σχετικά με το ζήτημα της ένταξης και της συμπερίληψης των μαθητών με ΔΕΠΥ στα σχολεία.This thesis was prepared within the framework of the Postgraduate Studies Program “.........” of the Pedagogical Department of Preschool Education of the University of Crete. At the beginning of this specific work, at this point I would like to thank all those who supported and contributed, directly and indirectly, to its completion. I would like to express my warmest thanks right from the start to my supervising professor, Ms. Argyropoulou Eleftheria, who, with her scientific guidance and unwavering support throughout the process of preparing this thesis, contributed to the completion of this effort.
However, I must also address my thanks to all the teaching professors of the program that I attended. Professors who responded to their role, offering us knowledge and experiences. I would also like to say a big “thank you” to all the participants in the research, who, in response to my request for an interview, dedicated some of their valuable time to me, honestly expressing their positions and opinions. Finally, I could not omit from the “framework” of thanks, my own people and especially my family, whom I particularly thank for their support, love and understanding, constituting in this way the basis and springboard for me to achieve everything I have achieved to date
Assessment of trust, loneliness, and sociability trend levels with laboratory measurements of neuro-hormonal peptides in Primary Health Care attenders
No full textΕισαγωγή:
Η μοναξιά, η εμπιστοσύνη, η τάση για κοινωνικότητα και το αντιλαμβανόμενο στρες έχουν βρεθεί να σχετίζονται με λιπιδαιμικούς δείκτες, βιομετρικά δεδομένα, επίπεδα ορμονών, δείκτες φλεγμονής και συμπεριφορές που επηρεάζουν την υγεία του ατόμου. Ταυτόχρονα, η έκθεση σε μουσικά ερεθίσματα αναφέρεται ότι σχετίζεται με τα επίπεδα νευροδιαβιβαστών και ορμονών.
Στόχοι:
Ο πρωταρχικός σκοπός της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής (Δ.Δ.) ήταν να διερευνηθούν οι πιθανές επιδράσεις ενός μουσικού οπτικοακουστικού ερεθίσματος, συγκεκριμένα το Συρτάκι του Μ. Θεοδωράκη, στις συγκεντρώσεις ωκυτοκίνης, ντοπαμίνης και βαζοπρεσσίνης πλάσματος και κορτιζόλης ορού, στην τάση για εμπιστοσύνη αλλά και σε βιομετρικά και άλλα προσωπικά χαρακτηριστικά σε ένα δείγμα ατόμων προερχόμενο από την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας (Π.Φ.Υ.). Δευτερεύοντες στόχοι περιλάμβαναν την εξέταση των συσχετίσεων μεταξύ των προαναφερθέντων ορμονικών διακυμάνσεων, της ημιποσοτικής αντιδρώσας πρωτεΐνης C (CRP) στο πλάσμα, των κοινωνικό-δημογραφικών παραγόντων, των πληροφοριών υγείας, των συμπεριφορικών μεταβλητών, άλλων προσωπικών πληροφοριών και καταστάσεων και των αρχικών επιπέδων μοναξιάς, εμπιστοσύνης, τάσης για κοινωνικότητα και αντιλαμβανόμενου στρες.
Υλικό και Μεθοδολογία:
Το δείγμα συλλέχθηκε από τον Μάιο έως και τον Ιούλιο του 2023 και συμπεριλήφθηκαν 120 συμμετέχοντες, από τα 288 προγραμματισμένα ραντεβού κατά τη διάρκεια δύο πρωινών βαρδιών ανά εβδομάδα, διαδοχικά. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να είναι μεταξύ 40 και 75 ετών και με Δείκτης Μάζας Σώματος (Δ.Μ.Σ.) <29.9kg/m2. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συναινέσουν οικειοθελώς και να συμφωνήσουν να προσφέρουν ιατρικές πληροφορίες. Για την ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν, ύστερα από τη συγκατάθεση των συμμετεχόντων, οι διαθέσιμες εργαστηριακές εξετάσεις από τον τακτικό τους έλεγχο, που διενεργήθηκαν έως και έξι μήνες πριν ή κατά την έναρξη της ερευνητικής διαδικασίας. Επίσης, σχεδιάστηκε και χρησιμοποιήθηκε ένα φύλλο καταγραφής για τη συλλογή των απαιτούμενων κοινωνικό-δημογραφικών στοιχείων, πληροφοριών υγείας και πληροφοριών προσωπικής ή κοινωνικής ενασχόλησης και καταστάσεων, για τις ανάγκες της παρούσας Δ.Δ. Χρησιμοποιήθηκαν κλίμακες για την αποτύπωση των επιπέδων μοναξιάς, εμπιστοσύνης, τάσης για κοινωνικότητα και αντιλαμβανόμενου στρες. Από τους 120 συμμετέχοντες που συμπεριλήφθηκαν αρχικά στη μελέτη, πραγματοποιήθηκε τυχαία επιλογή 80 συμμετεχόντων, για να λάβουν μέρος στην αιμοληψία. Από αυτήν την ομάδα, οι συμμετέχοντες στη συνέχεια κατανεμήθηκαν, και πάλι τυχαιοποιημένα, στην ομάδα παρέμβασης (40 συμμετέχοντες) –οι οποίοι παρακολούθησαν το οπτικοακουστικό ερέθισμα– και στην ομάδα ελέγχου (40 συμμετέχοντες) –χωρίς έκθεση στο ερέθισμα. Δείγματα αίματος για τη μέτρηση των επιπέδων ωκυτοκίνης, ντοπαμίνης, βαζοπρεσσίνης πλάσματος, κορτιζόλης ορού και ημιποσοτικής CRP πλάσματος, συλλέχθηκαν από τον Δεκέμβριο του 2023 έως τον Ιούνιο του 2024, νωρίς το πρωί. Το οπτικοακουστικό μουσικό στοιχείο, ήταν το Συρτάκι του Μίκη Θεοδωράκη και είχε διάρκεια περίπου πέντε λεπτών. Για την ομάδα παρέμβασης ελήφθησαν δύο δείγματα αίματος, ένα αμέσως πριν την έκθεση στο μουσικό οπτικοακουστικό ερέθισμα και ένα 20 λεπτά μετά την έκθεση, για τη μέτρηση της ωκυτοκίνης, ντοπαμίνης, βαζοπρεσσίνης πλάσματος και της κορτιζόλης ορού, ενώ η αρτηριακή πίεση (Α.Π.), ο καρδιακός ρυθμός και ο κορεσμός οξυγόνου μετρήθηκαν επίσης για την ομάδα παρέμβασης πριν και μετά την έκθεση στο οπτικοακουστικό ερέθισμα.
Αποτελέσματα:
Από τα παρόντα ευρήματα φάνηκε ότι η κατανάλωση αλκοόλ σχετίζεται με αυξημένη μοναξιά (OR: 5,55, p=0,014), τα αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων με μέτρια ή καθόλου μοναξιά (OR: 0,20, p=0,026), ενώ ο αυξημένος αθηρωματικός δείκτης λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL)/ λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας (HDL) με αυξημένη υποκειμενική μοναξιά (OR: 4,50, p=0,035). Επιπλέον, τα άτομα που ήταν άγαμα/διαζευγμένα/σε χηρεία σημείωσαν υψηλότερη βαθμονόμηση στην κλίμακα μοναξιάς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες (UCLA) (unstandardized β=-4,10, p=0,045) και όσοι επικοινώνησαν με ή συνάντησαν λιγότερα φιλικά πρόσωπα κατά τη διάρκεια του τελευταίου εξαμήνου βρέθηκαν να έχουν σημαντικά υψηλότερη βαθμονόμηση στη μοναξιά (β=-0,56, p<0,001). Σημαντικά υψηλότερη βαθμονόμηση στην κλίμακα μοναξιάς ανιχνεύθηκε σε όσους είχαν χαμηλότερα επίπεδα εμπιστοσύνης (β=-1,29, p=0,032), ενώ όσοι είχαν περισσότερους συμπεριφορικούς παράγοντες κινδύνου είχαν σημαντικά υψηλότερη βαθμονόμηση στη μοναξιά (β=2,03, p=0,032). Εκτός αυτού, βρέθηκε ότι μετά την έκθεση στο οπτικοακουστικό ερέθισμα τα επίπεδα ωκυτοκίνης αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 0,72pg/ml (p<0,001) στο 85,0% των συμμετεχόντων για την ομάδα παρέμβασης, ενώ τα επίπεδα ντοπαμίνης αυξήθηκαν κατά 0,21ng/ml (p=0,001) στο 67,5% των συμμετεχόντων επίσης για την ομάδα παρέμβασης. Για κάθε επιπλέον μονάδα στη βαθμονόμηση της κλίμακας της μοναξιάς (υψηλότερη μοναξιά), οι πιθανότητες για αυξημένα επίπεδα ωκυτοκίνης και ντοπαμίνης, μετά την παρέμβαση, μειώθηκαν σημαντικά (OR=0,88, p=0,039). Επίσης, σε όσους παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων κορτιζόλης μετά την έκθεση στο οπτικοακουστικό ερέθισμα, τα επίπεδα κορτιζόλης μειώθηκαν κατά μέσο όρο από 19,7 σε 16,1μg/dL (p<0,001), ενώ σε όσους παρατηρήθηκε αύξηση της κορτιζόλης, η κορτιζόλη αυξήθηκε κατά μέσο όρο από 12,0 σε 15,3μg/dL (p=0,005). Ακόμη, βρέθηκε ότι όσοι είχαν μείωση των επιπέδων κορτιζόλης ορού μετά την έκθεση στο ερέθισμα είχαν σημαντικά χαμηλότερα μέσα επίπεδα Δ.Μ.Σ. σε σχέση με εκείνους που εμφάνισαν αύξηση των επιπέδων κορτιζόλης ορού (26,2 έναντι 27,8kg/m2, p=0,026), μεγαλύτερη μείωση της μέσης συστολικής Α.Π. (-9,0 έναντι -0,7mm Hg, p=0,050) και αυξημένη Συναισθηματική Εξάρτηση στην Κλίμακα Προσωπικής Εμπιστοσύνης και Επαφών (PerTC) (+0,2 έναντι -0,3, p=0,043). Οι συμμετέχοντες με υψηλότερα αρχικά επίπεδα βαζοπρεσσίνης, σε σύγκριση με εκείνους που βρέθηκαν με χαμηλότερα αρχικά επίπεδα βαζοπρεσσίνης, φαίνεται πως παρουσίασαν χαμηλότερα μέσα επίπεδα διαστολικής Α.Π. πριν (76,2 έναντι 83,1mm Hg, p<0,05) και μετά την παρέμβαση (77,5 έναντι 84,6mm Hg, p<0,05) και υψηλότερα μέσα επίπεδα ντοπαμίνης πριν από την παρέμβαση (7,82 έναντι 7,53ng/ml, p<0,05). Επίσης, όσοι είχαν υψηλότερα επίπεδα βαζοπρεσσίνης πριν από την έκθεση στο ερέθισμα, σε σχέση με εκείνους που είχαν χαμηλότερα επίπεδα, βρέθηκαν με σημαντικά χαμηλότερη αύξηση των επιπέδων βαζοπρεσσίνης μετά την έκθεση (+1,67 έναντι +3,71pg/ml, αντίστοιχα, p<0,001). Τέλος, μία μοναδιαία αύξησης του Δ.Μ.Σ. βρέθηκε να σχετίζεται με αυξημένες πιθανότητες για υψηλότερα επίπεδα ημιποσοτικής CRP (OR=1,26, p=0,033), η λήψη μεγαλύτερου αριθμού συνταγογραφημένων φαρμάκων την ημέρα έδειξε σημαντικές συσχετίσεις με υψηλά επίπεδα ημιποσοτικής CRP (OR=4,21, p=0,049), ενώ για κάθε αύξηση μίας μονάδας στην κλίμακα Προσωπικής Κοινωνικότητας και Επαφών (PeSCs), οι πιθανότητες για υψηλότερα επίπεδα ημιποσοτικής CRP μειώθηκαν (OR=0,91, p=0,025).
Συμπεράσματα:
Συνοψίζοντας, το μουσικό οπτικοακουστικό ερέθισμα που βασίστηκε στο Συρτάκι του Μίκη Θεοδωράκη, φάνηκε να επηρεάζει με διαφορετικούς τρόπους και τις τέσσερεις ορμόνες που μελετήθηκαν. Ταυτόχρονα, αναδείχθηκε η επιρροή του σε σωματομετρικά δεδομένα, στη σωματική απόκριση στο στρες αλλά και σε ψυχοσυναισθηματικές αποκρίσεις, όπως η μοναξιά. Επιπλέον, οι συσχετίσεις δημογραφικών, συμπεριφορικών, ψυχοκοινωνικών και παραμέτρων υγείας και ενός δείκτη φλεγμονής (ημιποσοτική CRP), αναδεικνύουν τη σημασία μελλοντικών διεπιστημονικών ερευνητικών προσπαθειών που περιλαμβάνουν κοινωνικές, συναισθηματικές και συμπεριφορικές μεταβλητές από κοινού με εργαστηριακούς δείκτες ή ασθένειες. Επιπρόσθετα, συναισθήματα όπως η μοναξιά και η τάση για κοινωνικότητα συνδέονται με εργαστηριακούς δείκτες που σχετίζονται με το λιπιδαιμικό προφίλ των ατόμων και τη νεφρική λειτουργία αλλά και με κοινωνικούς παράγοντες και συμπεριφορές υγείας που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην εμφάνιση ή έκβαση ασθενειών. Ακόμη, διαφαίνεται ότι μουσικά εργαλεία που χαρακτηρίζονται από ένα πολιτισμικό υπόβαθρο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στα πλαίσια παρεμβάσεων αλλά και ερευνών στην Π.Φ.Υ. για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και της συναισθηματικής ευεξίας. Η ανάγκη για διεπιστημονικότητα τόσο σε επίπεδο έρευνας όσο και σε επίπεδο πεδίου είναι διάχυτη σε όλο το φάσμα των αποτελεσμάτων της Δ.Δ., ενώ είναι απαραίτητο να υπάρχουν δεδομένα βασισμένα στην τεκμηρίωση πριν το σχεδιασμό ή την υλοποίηση προγραμμάτων βελτίωσης της ψυχικής και σωματικής υγείας. Με αυτόν τον τρόπο, γίνεται αντιληπτό ότι τα προαναφερόμενα δεδομένα είναι σημαντικά κυρίως όταν ο στόχος είναι μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση σχετικά με την ευημερία του ατόμου ως μία ενιαία οντότητα και όχι μόνο ως ασθενή. Ως εκ τούτου, υπογραμμίζεται και η ανάγκη να ξεπεραστούν τυχόν περιορισμοί όσον αφορά στη συνεργασία διαφορετικών επιστημονικών πεδίων. Οι κοινωνικό-ιατρικές πληροφορίες που βασίζονται στην τεκμηρίωση είναι απαραίτητες για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, καθώς συμπεριφορικές και σωματικές αντιδράσεις θα πρέπει να αναλύονται παράλληλα.Introduction:
Loneliness, trust, sociability, and perceived stress have been found to be associated with lipid markers, biometrics, hormone levels, markers of inflammation, and behaviors that affect people’s health. At the same time, exposure to musical stimuli has been reported to affect neurotransmitter and hormone levels.
Aim:
The primary aim of the present PhD thesis was to investigate the possible effects of a music audiovisual stimulus, namely Syrtaki of M. Theodorakis, on plasma oxytocin, dopamine, vasopressin, and serum cortisol levels, and the tendency for trust, as well as on biometric and other personal characteristics in a sample of primary health care attendees. Secondary objectives included examining the associations between the aforementioned hormonal variations, semi-quantitative plasma C-reactive protein (CRP), socio-demographic factors, health information, behavioral variables, other personal information and situations, and baseline levels of loneliness, trust, sociability, and perceived stress.
Material and Methods
The sample was collected between May and July 2023, and 120 participants were included out of 288 scheduled appointments during two morning sessions per week, consecutively. Participants had to be between 40 and 75 years old and with a Body Mass Index (BMI) <29.9 kg/m2. They were asked to voluntarily consent and agreed to provide medical information. For the analysis, available laboratory tests from their regular check-ups, which were performed up to six months before or upon the beginning of the research process, were used, after participants’ consent. Also, an information sheet was designed and used to collect the required socio-demographic, health, personal or social engagement, and personal event information for the needs of this PhD thesis. For estimating the levels of loneliness, trust, sociability, and perceived stress, relevant scales were adopted. Out of the 120 participants initially included in the study, 80 participants were randomly selected to participate in the blood sampling. From this group, participants were then randomly assigned to the intervention group (40 participants) – who watched and listened to the audiovisual stimulus, and the control group (40 participants) – without being exposed to the stimulus. Blood samples for measuring levels of plasma oxytocin, dopamine, vasopressin, serum cortisol, and plasma semi-quantitative CRP were collected from December 2023 to June 2024, early in the morning. The audiovisual music element was Syrtaki by Mikis Theodorakis and lasted approximately five minutes. For the intervention group, two blood samples were collected, one before the exposure to the music audiovisual stimulus and one 20 minutes after the exposure to measure plasma oxytocin, dopamine, vasopressin, and serum cortisol variations, while blood pressure (BP), heart rate (HR) and oxygen saturation (OS) were also measured for the intervention group before and after the exposure to the audiovisual stimulus.
Results:
The present findings showed that alcohol consumption was associated with increased loneliness (OR: 5.55, p=0.014), increased triglyceride levels with moderate or no loneliness (OR: 0.20, p=0.026), and increased low-density lipoprotein/high-density lipoprotein atherosclerotic index with increased subjective loneliness (OR: 4.50, p=0.035). In addition, those who were unmarried/divorced/widowed scored higher on the University of California, Los Angeles (UCLA) Loneliness Scale (unstandardized β=-4.10, p=0.045), and those who contacted or met fewer friends during the past six months were found to have significantly higher loneliness scores (β=-0.56, p<0.001). Furthermore, significantly higher loneliness scale scores were found among those with lower levels of trust (β=-1.29, p=0.032), while those with more behavioral risk factors (β=2.03, p=0.032) had significantly higher loneliness levels (β=2.03, p=0.032). In addition, it was found that after the exposure to the audiovisual stimulus, plasma oxytocin levels increased by an average of 0.72pg/ml (p<0.001) in 85.0% of participants of the intervention group, while plasma dopamine levels increased by 0.21ng/ml (p=0.001) in 67.5% of participants also of the intervention group. For each unit increase in the loneliness scale (higher loneliness), the odds of increased oxytocin and dopamine levels, after the exposure, decreased significantly (OR=0.88, p=0.039). Furthermore, in those who experienced a decrease in serum cortisol levels after the exposure to the audiovisual stimulus, mean cortisol levels decreased from 19.7 to 16.1μg/dL (p<0.001), while in those who experienced an increase in cortisol, mean cortisol increased from 12.0 to 15.3μg/dL (p=0.005). Furthermore, it was found that those who had a decrease in serum cortisol levels after the exposure to the stimulus had significantly lower mean BMI levels compared to those who experienced an increase in serum cortisol levels (26.2 vs. 27.8kg/m2, p=0.026), a greater decrease in mean systolic BP (-9.0 vs. -0.7mm Hg, p=0.050) and an increase in Emotional Reliance of Personal Trust and Connections (PerTC) Scale (+0.2 vs. -0.3, p=0.043). Participants with higher baseline plasma vasopressin levels, compared to those with lower baseline vasopressin levels, appeared to have lower mean diastolic BP before (76.2 vs. 83.1mm Hg, p<0.05) and after the intervention (77.5 vs. 84.6mm Hg, p<0.05) and higher mean plasma dopamine levels before the intervention (7.82 vs. 7.53ng/ml, p<0.05). Additionally, those with higher vasopressin levels before the exposure to the stimulus had a significantly lower increase in vasopressin levels after the exposure, compared to those with lower vasopressin levels before the exposure to the stimulus (+1.67 vs. +3.71pg/ml, respectively, p<0.001). Finally, each unit increase in BMI was associated with increased odds of higher semi-quantitative plasma CRP levels (OR=1.26, p=0.033), higher number of prescribed medications per day showed significant associations with high semi-quantitative CRP levels (OR=4.21, p=0.049), while for each unit increase in the Personal Sociability and Connections scale (PeSCs), the odds of higher semi-quantitative CRP levels decreased (OR=0.91, p=0.025).
Conclusions:
In summary, the music audiovisual stimulus based on Mikis Theodorakis’ Syrtaki appeared to have a unique influence on all four hormones studied. At the same time, its influence on somatometric data, on the physical response to stress, and on psycho-emotional responses, such as loneliness, was highlighted. Furthermore, the correlations of demographic, behavioral, psychosocial, and health parameters and an inflammatory marker (semiquantitative CRP) point out the importance of future multidisciplinary or interdisciplinary research efforts that include social, emotional, and behavioral variables together with laboratory markers or medical conditions. Additionally, feelings such as loneliness and sociability were associated with laboratory markers concerning participants’ lipid profile and renal function, as well as with social factors and health behaviors that may be related to disease development or outcome. Moreover, it is clear that music tools with a cultural background could be used in the context of interventions and research in primary healthcare to enhance social connection and emotional well-being. The need for interdisciplinarity and multidisciplinarity, both at the research and field level, is evident throughout the spectrum of the present PhD thesis, while it is necessary to have evidence-based information before designing or implementing programs trying to improve mental and physical health. The present data is important when the aim is to provide a more holistic approach concerning a person’s well-being as a whole and not only as a patient. Therefore, the need to overcome any limitations regarding the collaboration of different fields is also underlined. Evidence-based socio-medical information is essential for a more integrated approach, since behavioral and physical responses should be analyzed in combination