11894 research outputs found
Sort by
The empowerment of empathy in 15-year-old adolescents : the role of the Modern Greek Language course in junior High School
No full textΗ σύγχρονη εποχή και συγκεκριμένα η σύγχρονη κοινωνία χαρακτηρίζεται από συνεχείς μεταβολές και μεγάλη διαφορετικότητα. Ως συνέπεια αυτού του γεγονότος, το σχολείο, το οποίο αποτελεί έναν μικρόκοσμο της κοινωνίας, έρχεται αντιμέτωπο με ποικίλες προκλήσεις. Οι εκπαιδευτικοί, λοιπόν, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους ότι έχουν διττό ρόλο και είναι απαραίτητο να συμβάλλουν στην ανάπτυξη των μαθητών τους, διότι είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου, που θα συμπεριλαμβάνει ανθρώπους, οι οποίοι θα κατανοούν τις σκέψεις και τα συναισθήματα των ατόμων που τους περιβάλλουν, την εμπειρία τους υιοθετώντας την οπτική ενός άλλου, καθώς και θα έχουν τη διάθεση να βοηθήσουν ένα άτομο που βρίσκεται σε μια δύσκολη θέση. Ένας τρόπος για να συμβεί αυτό, είναι μέσα από την ενδυνάμωση της ενσυναίσθησης, η οποία λειτουργεί καταλυτικά όσον αφορά τις αντικοινωνικές συμπεριφορές και δρα θετικά τόσο στο ίδιο το άτομο όσο και στο περιβάλλον, όπου ανήκει. Μια κρίσιμη ηλικία για την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης είναι η εφηβεία, ηλικία, κατά την οποία οι μαθητές έρχονται αντιμέτωποι με πολλές αλλαγές, ενώ ταυτόχρονα οικοδομούν τον χαρακτήρα τους. Η παρούσα μελέτη, λοιπόν, υλοποιεί μια πειραματική διαδικασία και εφαρμόζει μεικτή ερευνητική μέθοδο. Σκοπός της είναι να διερευνήσει κατά πόσο μπορεί καλλιεργηθεί η ενσυναίσθηση σε έφηβους 15 ετών και συγκεκριμένα μαθητές και μαθήτριες της Γ’ Γυμνασίου στο πλαίσιο της διδασκαλίας του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας, καθώς και να μελετηθεί ποιο είδος ενσυναίσθησης θα αναπτυχθεί περισσότερο και σε σχέση με ποιο περιβάλλον, το οικείο ή μη οικείο. Επιπροσθέτως, στοχεύει να πραγματοποιηθεί μια σύγκριση της αποτελεσματικότητας της παρέμβασης μεταξύ των πειραματικών ομάδων σε σχέση με τη συνεργασιμότητά τους. Στην έρευνα συμμετείχαν 96 μαθητές και μαθήτριες της Γ’ Γυμνασίου ηλικίας 15 ετών, από τους οποίους 45 μαθητές αποτελούν την ομάδα ελέγχου και 51 αποτελούν την πειραματική ομάδα. Η πειραματική ομάδα απαρτιζόταν από δύο τμήματα, ένα περισσότερο και ένα λιγότερο συνεργάσιμο. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς σε σχέση με τα είδη της ενσυναίσθησης και το οικείο ή μη περιβάλλον και πραγματοποιήθηκαν συνεντεύξεις με 6 μαθητές. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ενσυναίσθηση μπορεί να καλλιεργηθεί παράλληλα με τη διδασκαλία ενός γνωστικού αντικειμένου και οι μαθητές φαίνεται να καλλιεργούν συνολικά την ενσυναίσθηση τους προς το οικείο περιβάλλον, ιδιαίτερα την πρόθεση παρηγοριάς, αλλά σημειώνουν υψηλότερα επίπεδα στην ενσυναισθητική ανησυχία προς το μη οικείο περιβάλλον. Τέλος, δε σχετίζεται η αποτελεσματικότητα της έρευνας με τη συνεργασιμότητα των μαθητών παρά μόνο ποιοτικά.The modern era, and modern society in particular, is characterised by constant change and great diversity. As a result, schools, which are microcosms of society, face a variety of challenges. Teachers must therefore bear in mind that they have a dual role and that it is essential for them to contribute to their students' development, because they are responsible for creating a better world, which will include people who understand the thoughts and feelings of those around them, experience life from another person's perspective, and are willing to help someone in a difficult situation. One way to achieve this is by strengthening empathy, which acts as a catalyst for antisocial behavior and has a positive effect on both the individual and their environment. A critical age for cultivating empathy is adolescence, an age when students face many changes while simultaneously building their character. This study, therefore, implements an experimental method and applies a mixed research method. The study aims to investigate whether empathy can be cultivated in 15-year-old adolescents, specifically male and female students in the third year of high school, as part of the teaching of the Modern Greek Language course, as well as to study which type of empathy will develop more and in relation to which environment, familiar or unfamiliar. In addition, it aims to compare the effectiveness of the intervention between the experimental groups in relation to their cooperation. The study involved 96 15-year-old students in the third year of secondary school, of whom 45 formed the control group and 51 formed the experimental group. The experimental group consisted of two sections, one more cooperative and one less cooperative. Participants completed a self-report questionnaire regarding types of empathy and familiar or unfamiliar environments, and interviews were conducted with six students. The results showed that empathy can be cultivated alongside the teaching of a cognitive subject, and students seem to cultivate their empathy towards familiar environments overall, especially the intention to comfort, but they score higher on empathic concern toward unfamiliar environments. Finally, the effectiveness of the research is not related to student cooperation, except in qualitative terms
Αριθμητική προσέγγιση της derivative μη-γραμμικής εξίσωσης Schrodinger
No full textΠερίληψη
Η λύση ενός προβλήματος αρχικών- και συνοριακών Dirichlet - τιμών για την εξίσωση Derivative Nonlinear
Schrödinger (DNLS) προσεγγίζεται με τη χρήση μιας μεθόδου πεπερασμένων διαφορών Crank-Nicolson
(FDM) που διατηρεί την διακριτή L2 νόρμα.
Δώσαμε μία βέλτιστη εκτίμηση σφάλματος δεύτερης τάξης στη διακριτή νόρμα L2, υποθέτοντας ότι τα k, h
και k2
h είναι επαρκώς μικρά, όπου k είναι το χρονικό βήμα και h το μέγεθος του χωρικού πλέγματος
Η απόδοση της μεθόδου παρουσιάζεται μέσω αποτελεσμάτων αριθμητικών πειραμάτωAbstract
The solution to an initial- and Dirichlet boundary-value problem of the Derivative Nonlinear Schrödinger
(DNLS) equation is approximated by Crank-Nicolson finite difference (FDM) method that conserves the
discrete L2 norm.
We provide an optimal second order error estimate in the discrete L2 norm, assuming k, h and k2
h are suffi-
ciently small, where k is the time step and h is the space mesh size.
The performance of the method is shown by presenting results from numerical experiments
Ιεραρχική ανάλυση νευρωνικού δικτύου γραφήματος σε ολόκληρες εικόνες διαφανειών καρκίνου του μαστού
No full textThis dissertation presents an end-to-end computational pipeline for classifying breast cancer
subtypes in histopathological whole-slide images (WSIs) using Hierarchical Graph Neural Networks
(GNNs). The proposed method employs HACTNet, a multi-level framework integrating
cell-level and tissue-level information by constructing respective graphs and learning crossresolution
relationships via an assignment matrix.
The workflow includes: (i) preprocessing WSIs to extract nuclei and tissue regions, (ii)
generating cell and tissue graphs using deep feature extractors and graph builders, (iii) training
Cell Graph (CG-GNN), Tissue Graph (TG-GNN), and HACT models on graph representations,
and (iv) applying interpretability techniques (e.g., Grad-CAM, LRP) to visualize graph-based
model decisions.
Experiments using the BRACS dataset demonstrate that HACTNet outperforms individual
GNN approaches, highlighting the advantage of hierarchical learning. This work contributes a
reproducible pipeline for graph-based WSI classification, cancer subtype prediction, cancer cell
expression quantification and interpretability in digital pathology
Study of new hybrid systems with NCDots for photocatalytic hydrogen production
No full textΗ αυξανόμενη ενεργειακή ζήτηση της σύγχρονης κοινωνίας έχει οδηγήσει στην αλόγιστη
καύση ορυκτών καυσίμων, προκαλώντας σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Η
αξιοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και ιδιαίτερα της ηλιακής, αποτελεί βασική
πρόκληση για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Το ερευνητικό ενδιαφέρον
επικεντρώνεται στη μετατροπή και αποθήκευση της ηλιακής ενέργειας σε χημική μορφή,
μέσω διεργασιών που μιμούνται τη φωτοσύνθεση και οδηγούν στην παραγωγή ηλιακών
καυσίμων, όπως το υδρογόνο (Η2), το οποίο χαρακτηρίζεται από υψηλή ενεργειακή
πυκνότητα και μηδενικές εκπομπές ρύπων. Ένα αποδοτικό σύστημα φωτοκαταλυτικής
παραγωγής υδρογόνου αποτελείται από τον φωτοευαισθητοποιητή,τον καταλύτη και τον
θυσιαστικό δότη ηλεκτρονίων.
Στην παρούσα μεταπτυχιακή εργασία μελετήθηκαν φωτοκαταλυτικά συστήματα παραγωγής
υδρογόνου βασισμένα σε Nitrogen-Doped Carbon Dots (NCDots). Στο πρώτο μέρος
συντέθηκαν υβριδικά νανοϋλικά μεταλλοπορφυρινών ψευδαργύρου και NCDots (NCDots–
ZnPor), τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως φωτοκαταλύτες (PS–CAT). Εξετάστηκε η επίδραση
του αριθμού και του μήκους των καρβοξυλομάδων καθώς και των περιφερειακών ομάδων
των πορφυρινών στην απόδοση των υλικών. Τα υβρίδια χαρακτηρίστηκαν με
φασματοσκοπία UV–Vis, φθορισμού και Kaiser test. Οι φωτοκαταλυτικές μελέτες σε ομογενή
συστήματα με υδατικό διάλυμα tris(2-carboxyethyl)phosphine/Ασκορβικό οξύ (TCEP/AA 0.1
M) ως θυσιαστικό δότη ηλεκτρονίων δεν παρουσίασαν ικανοποιητική απόδοση. Ετερογενείς
μελέτες σε TiO2 και Pt/TiO2 έδειξαν βελτίωση της καταλυτικής ικανότητας, με το σύστημα
NCDots–ZnTPPCOOH/TiO2 να παρουσιάζει τη μέγιστη παραγωγή 115 μmol Η2 μετά από 120
ώρες ακτινοβόλησης.
Στο δεύτερο μέρος μελετήθηκαν τέσσερα σύμπλοκα νικελίου θειοημικαρβαζόνης ως
καταλύτες σε φωτοκαταλυτικά συστήματα με φωτοευαισθητοποιητή NCDots και θυσιαστικό
δότη ηλεκτρονίων TCEP/AA. Τα συστήματα αυτά παρουσίασαν υψηλή απόδοση, με τον
καταλύτη NiTSC–PO(OH) 2 να επιτυγχάνει τον υψηλότερο αριθμό φωτοκαταλυτικών κύκλων
(TON = 283) μετά από 120 ώρες ακτινοβόλησης.The increasing energy demand of modern society has led to the excessive combustion of fossil
fuels, causing severe environmental consequences. The utilization of renewable energy
sources, particularly solar energy, represents a major challenge in the effort to reduce
dependence on fossil fuels. Current research focuses on the conversion and storage of solar
energy in chemical form through processes that mimic photosynthesis, leading to the
production of solar fuels such as hydrogen (Η2), which is characterized by high energy density
and zero pollutant emissions. An efficient photocatalytic hydrogen production system
consists of a photosensitizer, a catalyst, and a sacrificial electron donor.
In the present master’s thesis, photocatalytic hydrogen production systems based on
Nitrogen-Doped Carbon Dots (NCDots) were investigated. In the first part, hybrid
nanomaterials of zinc metalloporphyrins and NCDots (NCDots–ZnPor) were synthesized and
used as photocatalysts (PS–CAT). The effect of the number and length of carboxyl groups as
well as the peripheral substituents of porphyrins on the performance of the materials was
examined. The hybrids were characterized by UV–Vis spectroscopy, fluorescence
spectroscopy, and Kaiser test. Photocatalytic studies in homogeneous systems using aqueous
TCEP/AA as sacrificial electron donor showed low efficiency. However, heterogeneous studies
using TiO2 and Pt/TiO2 demonstrated improved catalytic activity, with the NCDots–ZnTPPCOOH/TiO2 system exhibiting the highest hydrogen production of 115 μmol H2.
In the second part, four nickel thiosemicarbazone complexes were studied as catalysts in
photocatalytic systems using NCDots as photosensitizers and tris(2-carboxyethyl)phosphine
/Αscorbic acid (TCEP/AA 0.1 M) as sacrificial electron donors. These systems showed high catalytic performance, with the NiTSC–PO(OH) 2 catalyst achieving the highest turnover number (TON = 283)
Σκιαγραφώντας τον λειτουργικό ρόλο του συμπλέγματος DREAM στα θηλαστικά
No full textΗ σταθερότητα του γονιδιώματος εξαρτάται από την ακριβή ρύθμιση της προόδου του κυτταρικού κύκλου και των μονοπατιών επιδιόρθωσης του DNA. Το σύμπλοκο DREAM λειτουργεί ως μεταγραφικός καταστολέας που καταστέλλει την έκφραση γονιδίων του κυτταρικού κύκλου και της επιδιόρθωσης του DNA σε σωματικά κύτταρα σε κατάσταση ηρεμίας (φάση G0), συμβάλλοντας έτσι στη διατήρηση της ακεραιότητας του γονιδιώματος. Για να αξιολογήσουμε τη λειτουργία του DREAM in vivo, δημιουργήσαμε ποντίκια knock-in Lin52S28A/S28A στα οποία είναι αδύνατη η φωσφορυλίωση της LIN52, απαραίτητη για τον σχηματισμό του συμπλέγματος DREAM. Η φαινοτυπική ανάλυση του μοντέλου knock-in Lin52 S28A έδειξε ότι τα ομόζυγα ζώα είναι βιώσιμα, γόνιμα και εμφανίζουν φυσιολογική ανάπτυξη χωρίς εμφανείς παθολογικές ανωμαλίες. Για να διερευνήσουμε περαιτέρω τον in vivo αντίκτυπο της κατάργησης του DREAM στην ικανότητα επιδιόρθωσης του DNA, πραγματοποιήσαμε αλληλούχιση RNA (RNA-seq) σε νεφρούς, η οποία έδειξε ισχυρό θετικό εμπλουτισμό μονοπατιών του κυτταρικού κύκλου και της επιδιόρθωσης του DNA στα knock-in ζώα. Επιπλέον, μετά από έκθεση σε ENU (Ν-αιθυλ-Ν-νιτροζουρία), και οι δύο γονοτύποι συσσώρευσαν μεταλλάξεις στο ήπαρ, όπως αναμενόταν, με τους knocked-in να παρουσιάζουν μια ήπια τάση προς λιγότερες μεταλλάξεις. Με την πάροδο της ηλικίας, ένα υποσύνολο μεταλλαγμένων ανέπτυξε πολυεστιακές δερματικές βλάβες, ακολουθούμενες από διόγκωση λεμφικών οργάνων, κυκλοφορούντα αυτοαντισώματα και εκτροπή της ανοσολογικής απόκρισης. Τα ευρήματα αυτά καθιστούν το DREAM κύριο ρυθμιστή της μεταγραφής γονιδίων που αφορούν τον πολλαπλασιασμό και την επιδιόρθωση in vivo και συνδέουν την απώλειά του με όψιμης έναρξης δερματική και συστηματική ανοσολογική απορρύθμιση με αυτοφλεγμονώδη χαρακτηριστικά.Genome stability depends on the precise regulation of cell cycle progression and DNA repair pathways. The DREAM complex functions as a transcriptional repressor that represses the expression of cell-cycle and DNA repair genes in quiescent somatic cells, thereby contributing to the maintenance of genome integrity. To assess DREAM function in vivo, we generated Lin52S28A/S28A knock-in mice in which the LIN52 phosphorylation, required for DREAM assembly, is abolished. Phenotypic characterization of Lin52 S28A knock-in mouse model showed that homozygous mice are viable, fertile, and displayed normal development without overt pathological abnormalities. To further determine the in vivo impact of DREAM ablation on DNA-repair capacity, we performed RNA-seq on kidneys, which showed robust positive enrichment of cell-cycle and DNA-repair pathways in mutant mice. Moreover, after ENU exposure, both genotypes accumulated liver mutations as expected, with mutants showing a modest trend toward fewer fixed mutations. With advancing age, a subset of mutants developed multifocal skin lesion, followed by enlarged lymphoid organs, circulating autoantibodies, and immune skewing. These findings establish DREAM as a key regulator of proliferation and repair transcription in vivo and link its loss to late-onset cutaneous and systemic immune dysregulation with autoinflammatory features
Ο θερμιδικός περιορισμός και η αλληλεπίδρασή του με την οξειδοαναγωγική σηματοδότηση στο προσδόκιμο ζωής και την ποιότητα ζωής
No full textΟι ενεργές ρίζες οξυγόνου (ROS) αναγνωρίζονται ευρέως ως θεμελιώδεις ρυθμιστές της
κυτταρικής σηματοδότησης, συμβάλλοντας στη διατήρηση της ομοιόστασης και στην προώθηση
ουσιωδών βιολογικών διεργασιών, όπως οι αποκρίσεις σε εξωτερικά ερεθίσματα και η προαγωγή
της επιβίωσης του οργανισμού. Σύμφωνα με πρόσφατα ευρήματα, παροδικές διακυμάνσεις των
ROS κατά τη διάρκεια κρίσιμων σταδίων της ανάπτυξης στον C. elegans δύνανται να επάγουν
μακροπρόθεσμες επιδράσεις στο προσδόκιμο ζωής και στην αντοχή σε στρεσογόνους
παράγοντες μέσω επιγενετικής ρύθμισης. Στην παρούσα μελέτη, καταδεικνύουμε ότι ο θερμιδικός
περιορισμός κατά την ανάπτυξη του C. elegans οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα ROS, γεγονός που
συνοδεύεται από διαγενεακή μεταβίβαση της αύξησης του προσδόκιμου ζωής και της
ενισχυμένης αντίστασης στο στρες. Η αποσαφήνιση του φαινοτύπου αυτού παρέχει νέες
κατευθύνσεις για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι μεταβολικές και οξειδοαναγωγικές
τροποποιήσεις κατά την ανάπτυξη μπορούν να επηρεάσουν την επιγενετική προσαρμοστικότητα
και τη φυσιολογία του οργανισμού σε διαγενεακό επίπεδο.First and foremost, I would like to thank my supervisor, Daphne Bazopoulou, who stood by my
side throughout this entire journey. For all the hours she spent with me in front of the microscope,
for her constant emotional and professional support, and most of all, for all the times she patiently
endured my endless whining, like a true scientific mom. Without her, I wouldn’t have made it this
far. I’m also deeply grateful to my mom, dad, Nikos, and my friends for their invaluable support
during this time. Their encouragement kept me going, especially after my experimental disasters
(of which there were many). Also, a big thank you to my amazing lab mates, Agapi, Orestis,
Kyriakos, Kyriaki, and Niki, for being there when I needed help, whether it was troubleshooting
experiments or just surviving a long day in the lab. You're the dream team I didn't know I needed!
And last but not least, a huge thank you to Nikoleta for being the statistical wizard behind my
microscopy madness and for the laughs that kept me sane
Utilization of human resources in public sector
No full textΟ Ελληνικός δημόσιος τομέας έχει τις τελευταίες δεκαετίες δεχτεί ισχυρές πιέσεις προς τη μετάλλαξη και τον μετασχηματισμό του σε ένα σύγχρονο μόρφωμα, πιο ευέλικτο και προσαρμόσιμο στις διεθνείς και εγχώριες εξελίξεις. Η αποτελεσματικότερη δράση και λειτουργία του είναι επιβεβλημένη προς όφελος της κοινωνίας και των πολιτών της. Στην πρώτη γραμμή τοποθετήθηκε το κεφάλαιο «ανθρώπινο δυναμικό» του δημοσίου τομέα με δράσεις που στοχεύουν στην αναβάθμιση και την εν γένει εξέλιξη του σε προσωπικό υψηλών τάσεων και προσδοκιών. Μέσα από μια πλήρη και στοχευμένη αξιοποίηση του, η διοίκηση θα έχει διττό αποτέλεσμα: αφενός την οικοδόμηση ενός δημοσιοϋπαλληλικού σώματος ικανού να ανταπεξέλθει σε όλες τις σύγχρονες απαιτήσεις, και αφετέρου την επίτευξη των στόχων της για ποιοτικότερη εξυπηρέτηση των πολιτών και την εκτέλεση των κυβερνητικών πολιτικών της. Στην παρούσα εργασία θα προσανατολιστούμε στις βασικές αρχές αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού ξεκινώντας από την παρουσίαση βασικών διοικητικών συστημάτων και πώς αυτά έχουν εφαρμοστεί στην Ελληνική Δημόσια Διοίκηση. Οι λειτουργίες της διοίκησης που αφορούν α) τη στελέχωση των δημόσιων υπηρεσιών, β) τις εκπαιδευτικές δράσεις που στοχεύουν στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων του προσωπικού αλλά και γ) τις δυνατότητες που παρέχει ένα πλήρως αναμορφωμένο πλαίσιο για την αξιολόγηση και αξιοποίηση του πολύτιμου κεφαλαίου του δημόσιου τομέα. Βασικό μέρος της μελέτης αποτελεί η ανάλυση του διοικητικού και νομοθετικού πλαισίου που συνδέεται με τις παραπάνω διαδικασίες και έχει υιοθετηθεί τις τελευταίες δεκαετίες στην ελληνική δημόσια διοίκηση.Over the last decades, the Greek public sector has been under significant pressure to reform and transform into a modern entity that is more flexible and adaptable to international and domestic developments. Its more effective performance and operation is imperative for the benefit of society and its citizens. The “human capital” of the public sector has been placed at the forefront of this process, with actions aimed at upgrading it and helping it develop into a high-potential, high-standards workforce. Through full and targeted utilization of this workforce, the administration will achieve a two-prong effect: on the one hand, the development of a body of civil servants that are able to meet all current requirements, and on the other hand the achievement of its objectives of offering higher-quality service to citizens and executing government policies. In the present thesis, we are focusing on the basic principles that guide the utilization of human resources. Firstly, basic administrative systems are presented and how they have been implemented in the Greek public sector. Administrative functions involve: a. personnel selection for public services; b. training activities aiming at skill development for public servants; and c. the opportunities provided by a fully reformed framework for personnel evaluation and utilizing the valuable capital of the public sector. A key part of this thesis is a discussion of the administrative and legislative frameworks that are related to the processes mentioned and that have been adopted over the last decades in the Greek publi
Προσδιορισμός ιδιοτήτων Μεταλλο-Οργανικών Δικτύων με αβεβαιότητες χρησιμοποιώντας σύμμορφη πρόβλεψη
No full textData-driven materials design aims to reduce the cost
of traditional computational methods by employing and
screening large datasets of materials such as MOFs,
COFs, zeolites and perovskites in order to find candi-
dates with desirable properties. At the center of this,
statistical and deep learning methodologies offer new
pathways for processing data and a slurry of algorithms
from random forests to generative neural networks have
been investigated in order to tackle the difficult problem
of searching the expansive and combinatorial “design
space” of materials. Unfortunately, in an attempt to
chase some shortcut performance metric, most method-
ologies neglect the uncertainties that should otherwise
go hand-in-hand with any notable prediction despite this
being a very important point in most classical scientific
analyses.
Conformal prediction is a remarkably simple yet elegant
framework which can be applied ad-hoc or post-hoc
to any underlying method and allows getting probabilis-
tically correct uncertainty guarantees and hence valid
prediction intervals. There exist many variants of con-
formal prediction, yet this work draws focus into the
simplest ones; namely: inductive or split-conformal and
cross-conformal prediction. Both methods are applied to
the University of Ottawa’s hypothetical MOF screening
database where the resulting prediction intervals are
compared in terms of their predictive efficiency and
validity.Data-driven materials design aims to reduce the cost
of traditional computational methods by employing and
screening large datasets of materials such as MOFs,
COFs, zeolites and perovskites in order to find candi-
dates with desirable properties. At the center of this,
statistical and deep learning methodologies offer new
pathways for processing data and a slurry of algorithms
from random forests to generative neural networks have
been investigated in order to tackle the difficult problem
of searching the expansive and combinatorial “design
space” of materials. Unfortunately, in an attempt to
chase some shortcut performance metric, most method-
ologies neglect the uncertainties that should otherwise
go hand-in-hand with any notable prediction despite this
being a very important point in most classical scientific
analyses.
Conformal prediction is a remarkably simple yet elegant
framework which can be applied ad-hoc or post-hoc
to any underlying method and allows getting probabilis-
tically correct uncertainty guarantees and hence valid
prediction intervals. There exist many variants of con-
formal prediction, yet this work draws focus into the
simplest ones; namely: inductive or split-conformal and
cross-conformal prediction. Both methods are applied to
the University of Ottawa’s hypothetical MOF screening
database where the resulting prediction intervals are
compared in terms of their predictive efficiency and
validity
Η μεθοδολογία της ανάλυσης των διαδρομών του βίου : εφαρμογές κατά τη μελέτη βιογραφικών μοτίβων στις διαδρομές επισφαλώς εργαζομένων
Full text linkΗ παρούσα εργασία εστιάζει στο μεθοδολογικό τρόπο με τον οποίο μπορεί να διεξαχθεί
μια δευτερογενής μελέτη βιογραφικών διαδρομών εργαζομένων σε συνθήκες
επισφάλειας, αξιοποιώντας την Ανάλυση της διαδρομής του βίου (Life Course
Analysis) και την Ανάλυση μοτίβων. Όλα τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται
προέρχονται από δευτερογενή ανάλυση των δεδομένων της έρευνας του Γιώργου
Τσιώλη (2023). Το υλικό αποτελείται από δεκαοκτώ βιογραφικές-αφηγηματικές
συνεντεύξεις εργαζομένων σε καθεστώς επισφάλειας, οι οποίες επιλέχθηκαν με στόχο
τη διαμόρφωση μιας μεθοδολογικής στρατηγικής ικανής να αναδείξει τη χρονικότητα
και την αλληλουχία των γεγονότων στις επαγγελματικές και εκπαιδευτικές τους
πορείες.
Στόχος της είναι να αναδείξει τα βιογραφικά μοτίβα που χαρακτηρίζουν τις
επαγγελματικές και εκπαιδευτικές πορείες των υποκειμένων, εστιάζοντας στις
εναλλαγές ανάμεσα στην εκπαίδευση, την ευκαιριακή και τη σταθερή εργασία, καθώς
και την ανεργία.
Οι μέθοδοι που ακολουθούνται δοκιμαστικά είναι η ανάλυση της διαδρομής του βίου
(Life Course Analysis) σε συνδυασμό με την ανάλυση μοτίβων, ώστε οι εργασιακές
διαδρομές να μελετηθούν ως ενιαίο χρονικό συνεχές που ενσωματώνει κρίσιμες
μεταβάσεις. Η ανάλυση πραγματοποιείται με την ανάδειξη βιογραφικών μοτίβων από
τις συνεντεύξεις, την ποσοτικοποιημένη απεικόνισή τους σε διαγράμματα και πίνακες,
και τη συγκριτική ανάλυση αυτών των δεδομένων από τις απεικονίσεις σε συνδυασμό
με τα ποιοτικά δεδομένα. Με αυτόν τον τρόπο αναδεικνύονται τόσο τα
επαναλαμβανόμενα μοτίβα στις διαδρομές όσο και οι ερμηνευτικές στρατηγικές που
αναπτύσσουν οι εργαζόμενοι σε συνθήκες επισφάλειας.
Τα ευρήματα καταδεικνύουν βιογραφικά μοτίβα που σχετίζονται με την ηλικία, την
εμπλοκή στην εκπαίδευση και τις μεταβολές της αγοράς εργασίας, όπως εναλλαγές
ανάμεσα σε σπουδές και επισφαλείς μορφές απασχόλησης, φάσεις ανεργίας σε κρίσιμες
μεταβάσεις και αλληλεπικαλύψεις εκπαίδευσης και εργασίας.
Μέσα από τη σύνθεση ποσοτικών και ποιοτικών αναλύσεων, η μελέτη προσφέρει μια
πολυεπίπεδη κατανόηση της επισφάλειας, αναδεικνύοντας πώς οι ατομικές στρατηγικές συγκροτούνται σε συνεχή διάλογο με τις κοινωνικές και θεσμικές δομές. Οι
στρατηγικές αυτές εκφράζονται είτε ως επιστροφή στην εκπαίδευση με στόχο τη
βελτίωση επαγγελματικών προοπτικών, είτε ως αποδοχή επαναλαμβανόμενων κύκλων
ευκαιριακής απασχόλησης, είτε μέσα από την προσπάθεια εξισορρόπησης σπουδών και
επισφαλών θέσεων εργασίας. Παράλληλα, οι περίοδοι ανεργίας λειτουργούν ως
κομβικά σημεία που επηρεάζουν την πορεία των βιογραφικών διαδρομών, συχνά
οδηγώντας σε αναπροσανατολισμό ή σε νέες μορφές ευελιξίας.
Η συμβολή της μελέτης έγκειται στην ανάπτυξη μιας μεθοδολογικής προσέγγισης που
αξιοποιεί τα βιογραφικά μοτίβα ως εργαλείο ανάλυσης, παρέχοντας μια σφαιρική
εικόνα για τη δυναμική των επαγγελματικών και εκπαιδευτικών διαδρομών σε
συνθήκες επισφάλειας και ανοίγοντας νέες προοπτικές για μελλοντική έρευνα.This paper deals with the methodological framework through which a secondary
analysis of the biographical trajectories of workers in conditions of precarity can be
performed, based on Life Course Analysis and pattern analysis. All the data used come
from the secondary analysis of material provided by the research of Giorgos Tsiolis
(2023). The material consists of eighteen biographical-narrative interviews with
precariously employed workers, selected in order to develop a methodological strategy
capable of highlighting the temporality and sequence of events that occur in their
professional and educational paths.
The research will determine the biographical patterns which characterize the
professional and educational paths of subjects in relation to transitions between
education, casual, and stable employment, as well as periods of unemployment.
The methods tested combine Life Course Analysis with pattern analysis, in order to
analyze work trajectories as a continuous temporal process that encompasses critical
transitions. This analysis proceeds through the identification of biographical patterns
within the interviews, their quantified representation in charts and tables, and the
comparative investigation of these visualized data alongside the qualitative material.
This helps to reveal the regular patterns within the trajectories and the interpretative
strategies developed by workers in precarious conditions.
The results of the findings fall into biographical patterns linked to age, involvement in
education, and labor market changes-characterized by alternating periods of studying
and precarious employment, unemployment in periods of crucial transitions, and
intersections between education and employment.
By synthesizing quantitative and qualitative analyses, the research gives a multilayered
understanding of precarity, underlining how individual strategies take shape in constant
dialogue with social and institutional structures. These strategies manifest as either a
return to education in pursuit of improved professional prospects, acceptance of
recurring cycles of casual employment, or efforts to balance studies with precarious
work. Simultaneously, periods of unemployment function as turning points that affect
the course of biographical trajectories, usually toward reorientation or toward new
forms of flexibility. This paper's contribution to the existing literature is in elaborating a
methodological approach using biographical patterns as an analytical key to view the
dynamics of professional and educational trajectories in conditions of precarity and
opening new perspectives for further research
Εκπαίδευση νευρωνικών δικτύων σε συσκευές ακμής περιορισμένης μνήμης
No full textΤο Edge AI επιτρέπει low-latency inference σε κατανεμημένους κόμβους. Ωστόσο,
η προσαρμογή και η επαναεκπαίδευση μοντέλων σε αυτές τις συσκευές παραμένει
περιορισμένη, κυρίως λόγω των αυστηρών περιορισμών στη διαθέσιμη μνήμη. Οι παραδοσιακές προσεγγίσεις στηρίζονται στην επαναεκπαίδευση μέσω υποδομών cloud,
πρακτική που εγείρει ανησυχίες για την ιδιωτικότητα των δεδομένων και συνεπάγεται υψηλό λειτουργικό κόστος. Οι πρόσφατες εξελίξεις στο edge hardware –όπως
οι πλατφόρμες NVIDIA Jetson – καθιστούν πλέον εφικτή την εκπαίδευση απευθείας
στη συσκευή (on-device training), ωστόσο, η κοινόχρηστη αρχιτεκτονική μνήμης
(shared memory architecture) αυτών των συστημάτων εντείνει τη δυσκολία διαχείρισης του επιπλέον φόρτου μνήμης που σχετίζεται με την εκπαίδευση(training). Η
ανάλυσή μας σε φόρτους εκπαίδευσης βασισμένους στο PyTorch δείχνει ότι οι καταστάσεις του βελτιστοποιητή (optimizer states) μπορούν να καταλαμβάνουν έως και
40% της συνολικής χρήσης μνήμης, παραμένοντας καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπαίδευσης και υπερβαίνοντας ακόμη και τη μνήμη των activations και των gradients. Για
την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης, παρουσιάζουμε το STEER, μια επέκταση του
PyTorch που επιτρέπει αποδοτικό από πλευράς μνήμης fine-tuning σε edge devices
μέσω μεταφόρτωσης (offloading) των καταστάσεων του βελτιστοποιητή σε ταχύ αποθηκευτικό χώρο. Σε αντίθεση με μεθόδους συμπίεσης ή κλαδέματος (pruning), το
STEER διατηρεί πλήρως την πληροφορία του βελτιστοποιητή και ανακτά επιλεκτικά
μόνο τα απαραίτητα δεδομένα κατά τη διάρκεια του backpropagation, αξιοποιώντας
έναν hook-based μηχανισμό. Παράλληλα, μειώνει το κόστος εισόδου/εξόδου (I/O
overhead) μέσω απευθείας μετακίνησης δεδομένων, διαδοχικών προτύπων πρόσβασης
και αποδοτικής διαχείρισης των momentum arrays. Η αξιολόγηση της προσέγγισής
μας στην πλατφόρμα NVIDIA Jetson Orin Nano καταδεικνύει μείωση χρήσης μνήμης
έως και 48%, καθιστώντας εφικτή την εκπαίδευση μοντέλων τα οποία δεν μπορούν να
υποστηριχθούν από τις συμβατικές υλοποιήσεις.Edge AI enables efficient, low-latency inference on distributed nodes, but fine-tuning models on these devices remains constrained by limited memory resources.
Although traditional approaches rely on cloud-based retraining, this practice raises
privacy concerns and incurs high infrastructure costs. Advances in edge hard-ware, such as NVIDIA’s Jetson platforms, now make on-device fine-tuning feasible;
however, their shared memory architectures intensify the challenge of managing
training-related memory overheads. Our profiling of PyTorch-based training work-loads reveals that optimizer states alone can occupy up to 40% of total memory
usage, persisting throughout training and surpassing the footprint of activations
and gradients. To address this bottleneck, we present Steer, a PyTorch-based
module that enables memory-efficient fine-tuning on edge devices by offloading optimizer states to fast storage. Unlike compression or pruning methods, Steer preserves all optimizer information and selectively retrieves only the necessary state
during backpropagation using a hook-based mechanism. It further minimizes I/O
overhead through direct data movement strategies, sequential access patterns, and
lightweight handling of momentum arrays. Our evaluation of the NVIDIA Jetson
Orin Nano demonstrates up to 48% memory reduction, enabling the training of
models, the baseline implementations cannot accommodate