3161 research outputs found
Sort by
Zelus renardii (Kolenati, 1857) (Heteroptera, Reduviidae) can be used in biological control against seed pest Leptoglossus occidentalis (Heidemann, 1910)
Full text linkHeidemann tarafından 1910 yılında tanımlanan Leptoglossus occidentalis (Heidemann, 1910) İkinci
Dünya Savaşından sonra hızlı bir şekilde yayılmaya başlamış, Avrupa’da ilk kez 1999 yılında
görülmesine rağmen on yıl içerisinde tüm kıtayı sarmıştır. Ekolojik şartlara hızlı adapte olması ve
beslendiği türlerin fazlalığı yayılışında etkili olmuştur. Ülkemizde ilk kez 2009 yılında görülmüş, geçen
süre içerisinde tüm ülkede yayılmayı başarmış ve ibreli tür tohumlarında zararları ortaya çıkmıştır.
Erken dönem kozalak dökümüne neden olması, olgunlaşan kozalakların embriyo ve endosperm
kısımlarına zarar vermesi nedeniyle tohum oluşumu ve çimlenmesini önemli ölçüde azaltmaktadır.
Ormancılık çalışmaları açısından irdelendiğinde; böcek zararı nedeniyle tohum kaynağındaki
azalmaların ormanlarımızdaki doğal gençleştirme ve fidanlık çalışmalarını olumsuz etkileyeceği
aşikârdır. Böceğin doğal düşmanları henüz oluşmadığından popülasyon dengelenememekte ve her yıl
zarar yapmaktadır. Ülkemizde olduğu gibi dünyada da henüz etkili bir mücadele yöntemi ortaya
konulmuş değildir. Kimyasal mücadeleden ekolojik dengeyi bozacağı endişesi ile kaçınılmaktadır. Bu
nedenle biyolojik ve biyoteknik mücadele yöntemleri üzerinde durulmaktadır. Bu mücadele
yöntemlerinin biri de L. occidentalis’in doğal düşmanlarının predatör olarak kullanılmasıdır. Bu doğal
predatörlerden biri ülkemizde yayılmaya başlayan Zelus renardii (Kolenati, 1857)’dir. Genel bir
predatör olması ve L. occidentalis ile nimf dönemlerinin çakışması bu türün L. occidentalis’e karşı
predatör olarak kullanılabilirliğinin araştırılmasını zorunlu kılmaktadır. Bu amaçla elde edilen Z. renardi
nimf ve erginlerinin kendi türüne ve L. occidentalis’e karşı predatör davranışları gözlemlenmiştir.Leptoglossus occidentalis, described by Heidemann in 1910, began to spread rapidly after the Second
World War, and although it was first seen in Europe in 1999, it spread the entire continent within ten
years. Its rapid adaptation to ecological conditions and the abundance of the species it feeds on have
been effective in its spread. It was seen for the first time in our country in 2009, has managed to
spread throughout the country in the course of time and its damage has been revealed in coniferous
species seeds. It significantly reduces seed formation and germination, as it causes early cone casting
and damages the embryo and endosperm parts of mature cones. When examined in terms of forestry
studies; It is obvious that the reduction in seed source due to insect damage will adversely affect the
natural regeneration and nursery activities in forests. Since the natural enemies of the insect have not
yet emerged, the population cannot be balanced and it causes damage every year. As in our country,
an effective method of struggle has not yet been put forward in the world. Chemical control is avoided
with the concern that it will disrupt the ecological balance. For this reason, biological and biotechnical
control methods are emphasized. One of these control methods is to use the natural enemies of L.
occidentalis as predators. One of these natural predators is Zelus renardii (Kolenati, 1857), which
started to spread in our country. The fact that it is a general predator and the overlap of L. occidentalis
and nymphal stages necessitates the investigation of the usability of this species as a predator against
L. occidentalis. Predatory behaviors of Z. renardi nymphs and adults obtained for this purpose were
observed against their own species and L. occidentalis
Evaluation of urban landscape with green infrastructure approach: the case of Cankaya / Ankara
Full text linkYeşil altyapı peyzaj içinde birçok fonksiyonun sağlanabilmesi için stratejik olarak planlanan ve
yönetilen sistem bütününü ifade etmektedir. Bu çalışmada Ankara ili Çankaya ilçesinin kent peyzajı
yeşil altyapı yaklaşımı ile incelenerek 2012-2018 yılları arasında yeşil altyapıda meydana gelen
değişimler analiz edilip planlama önerileri geliştirilmiştir. Çalışmada, öncelikle yeşil altyapı bileşenlerini
oluşturan tüm kentsel açık ve yeşil alanlar parça ve koridor tipolojisine göre 2012 ve 2018 yıllarına ait
Copernicus Kent Atlası (Urban Atlas-UA) verileri kullanılarak tanımlanmıştır. Daha sonra ise bu
alanlarda yaşanan değişimler FRAGSTATS 4.2 yazılımında sınıf düzeyinde sekiz peyzaj metriği ile analiz
edilmiştir. Sonuç olarak, yeşil altyapı bileşenlerinin konut, sanayi ve taş ocakları gibi kültürel alanlar
tarafından baskılandığı ve tahribata uğradığı belirlenmiştir. Bu kapsamda yeşil altyapı bileşenleri
üzerindeki tahribat ile birlikte meydana gelen parçalanmanın önüne geçilebilmek amacıyla yol
ağaçlandırması ve refüj bitkilendirmesi gibi yeşil altyapı bileşenlerinin birbirleriyle bağlantıları
sağlayabileceği ve mevcut açık ve yeşil alan miktarının arttırılmasına/iyileştirilmesine katkıda
bulunabilecek önerilerde bulunulmuştur.Green infrastructure refers to the system that is strategically planned and managed to provide many
functions within the landscape. In this study, the urban landscape of Çankaya district in Ankara
province was examined within the scope of the green infrastructure approach, and the changes in the
green infrastructure between the years 2012-2018 were analyzed and planning proposals were
developed. Initially, all types of urban open and green areas that make up the green infrastructure
components were defined according to the patch and corridor typology using the Copernicus Urban
Atlas (UA) data of the years 2012 and 2018, and then the changes in these areas were defined and
analyzed using 8 class level landscape metrics in FRAGSTATS 4.2 software. As a result, it has been
determined that the green infrastructure components were suppressed and destroyed by building
areas such as housing, industry and quarries. In this context, in order to prevent the fragmentation
that occurs with the destruction on the green infrastructure components, suggestions have been
made that the green infrastructure components such as roadside and refuge vegetation can provide
connections with each other and contribute to the existing open and green space
Odun kömürü ve odun yakıtları alanında Türkiye’nin dünya rekabetindeki konumu
Full text linkEnerji ihtiyaçlarının büyük kısmını karşılayan fosil yakıtlarının geleceği hakkında oluşan kötü senaryolar,
iklim dengesinin daha çok bozulmasına neden olmayan farklı kaynakların bulunmasını zorunlu
kılmaktadır. Bu anlamda gerek geniş kaynak boyutuna gerekse daha az kirletici etkisine sahip olması
nedeniyle yenilenebilir enerji kaynakları daha çok ilgi çekmekte ve önem kazanmaktadır. Böylece
yenilenebilir enerji kaynak potansiyeline sahip ülkeler enerji piyasalarında aktif ve etkili bir konuma
sahip olacaklardır. Bu çalışmada, açıklanmış karşılaştırmalı üstünlük yaklaşımı kullanılarak yenilenebilir
enerji kaynakları içerisinde yer alan odun yakıtları ve odun kömürü ihracatını yapan ülkeler ve
Türkiye’nin rekabet konumunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç için Trademap sitesinden alınan
2011-2020 dönemine ait ihracat verileri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda 4401 ürün grubunda (odun
yakıtları) en yüksek rekabet üstünlüğüne sahip ülke Letonya çıkarken, 4402 ürün grubunda (odun
kömürü) ise en yüksek rekabet üstünlüğüne sahip ülke olarak Küba çıkmıştır. Ayrıca, her iki ürün
grubunda Türkiye rekabet gücünde artış göstermesine rağmen dünya piyasalarında etkili olabilecek
konumdan oldukça uzak olduğu görülmektedir. Endüstriyel anlamda odun hammaddesi kullanan üretim
birimlerinin, sistematik bir yapı içinde atıklarının toplanması ve enerji üretimi amacıyla kullanıma hazır
hale getirilmesini sağlayıcı yatırımların teşvik edilmesi ile ülkemiz rekabet alanında etkili konuma
erişebilecektir.The bad scenarios about the future of fossil fuels, which meet most of the energy needs, necessitate
the existence of different sources that do not cause further deterioration of the climate balance. In
this respect, renewable energy sources attract more attention and gain importance because they have
a large resource area and less polluting effect. Therefore, countries with renewable energy source
potential will gain an active and influential position in the energy markets. In this study, it was aimed
to determine the competitive position of Turkey and the countries exporting wood fuels and charcoal
by using the reveaveled comparative advantage approach. For this purpose, export data for the period
2011-2020 obtained from the Trademap site were used. As a result of the study, Latvia has the highest
competitive advantage in 4401 product group (wood fuels), while Cuba has the highest competitive
advantage in 4402 product group (wood charcoal). In addition, despite the increasing competitiveness
of Turkey, it is not from a position that can be effective in the world markets. Turkey might one of the
countries with a competitive advantage in this field if the wastes obtained from forests and not used
industrially are used as an energy source and investors are encouraged to invest in energy source
production. Investments should be encouraged to systematically collect wastes of production units
using wood raw materials and to make wastes ready for use for energy production. As a result, our
country will be able to reach an effective position in the field of competition
Forest vegetation of the Beşpare ecovillages in the western lesser Caucasus corridor (Artvin/Türkiye)
No full textThis investigation was carried out between 2019 and 2020 to reveal the forest vegetation of Beşpare villages in Artvin. This vegetation has been studied according to the conventional Braun-Blanquet approach. A total of 96 relevés were sampled. The cover-abundance of plant species and environmental data in plots were analyzed using multivariate analyses techniques. Raunkiaer life-form ratios, Shannon–Wiener index values, species richness, and chorological spectrum of syntaxa were calculated and interpreted. EUNIS habitat code and names for described syntaxa were assigned. In the area under review, forest vegetation is represented by Querco polycarpo-Piceetum orientalis ass., Carpino orientali-Quercetum polycarpae ass., Carpino betuli-Piceetum orientalis ass., Thelypterido limbospermae-Alnetum barbatae ass., Rubo caucasici-Fagetum orientali ass., Fago orientalis-Abietum nordmannianae ass., Fago orientalis-Piceetum orientalis ass., Abieti nordmanniana-Piceetum orientalis ass., Pino sylvestris-Piceetum orientalis ass. Two new plant associations were identified. Some previously defined syntaxa names have been re-arranged according to The International Code of Phytosociological Nomenclature
“Artvin Çoruh Üniversitesi Uluslararası Ekoloji, Ekonomi ve Bölgesel Kalkınma Kongresi” (ECOSUS 2022)
No full textNo Absrac
Determination of deadwood amount in pure and mixed caucasian spruce stands: A case study of Velikoy Forest Enterprise and Karagol-Sahara National Park
No full text15.10.2022 tarihine kadar kullanımı yazar tarafından kısıtlanmıştır.Bu çalışmada öncelikle Şavşat-Veliköy Orman İşletme Şefliğinde işletmecilik faaliyetleri yapılan ve Karagöl-Sahara Milli Parkında korunan alanlardaki saf ve karışık Doğu Ladini (Picea orientalis (L.) Link.) meşcerelerindeki ölü odun miktarının belirlenmesi ve ölü odun miktarının bazı meşcere, fizyografik ve uzamsal-mekansal faktörlere göre değişiminin ortaya konulması amaçlanmıştır. Ayrıca bu çalışma kapsamında işletmecilik faaliyetleri yapılan ve korunan meşcerelerdeki ölü odun miktarları da karşılaştırılmıştır. Ölü ağaç değişimini etkileyen bazı meşcere, fizyografik ve uzamsal-mekansal faktörler dikkate alınarak toplamda 238 örnek alan (örnek alanların 40 m kuzeyindeki ölçümler dikkate alındığında 476 adet) alınmıştır. Her bir örnek alanda dikili, tepesi kırık, kütük ve yatık ölü ağaçların sayısı, boyutları (çap ve boyları), ölü ağaçların ayrıntılı özellikleri (ölü ağaç tipi, ölü ağaçların çürüme aşaması) ölçülmüştür. Toplam ölü odun hacminin ortalaması ve canlı meşcere hacmine oranı Veliköy Orman İşletme Şefliğinde 10.1 m3/ha ve %2.5, Karagöl-Sahara Milli Parkında ise 22.5 m3/ha ve %4.2 olarak belirlenmiştir. Veliköy Orman İşletme Şefliğindeki toplam ölü odun hacminin %29.4'ünü dikili kuru, %37.8'ini kütük ve %32.7'sini devrik kuru, Karagöl-Sahara Milli Parkında ise %47.8 dikili kuru, %22.7'si kütük ve %29.4'ünü devrik kuru teşkil ettiği belirlenmiştir. Meşcere verim gücü iyileştikçe, meşcere yaşı, meşcere sıklığı, gelişme çağı, kapalılık, yola ve yerleşim yerine uzaklık arttıkça toplam ölü odun hacminin genel olarak artış gösterdiği tespit edilmiştir. Her iki araştırma alanında da en fazla ölü odun hacmi Ladin +Göknar karışık meşcerelerinde bulunmuş olup çoğu Veliköy Orman İşletme Şefliğinde (%57.6), Karagöl-Sahara Milli Parkında (%71.0) ve her iki araştırma alanında (%67.0) az (II) ve orta (III) derecede bozulma sınıfında olduğu ortaya konulmuştur. Elde edilen verilerle bozulma ve çürümenin bir göstergesi olan ölü odun miktarının korunan alanlarda işletme ormanlarına göre daha fazla olduğu ortaya konulmuştur. Ayrıca ölü odun miktarı çeşitlendirilerek her bir kısma ait ölçüm ve değerlendirmelere de yer verilmiştir. Bu çalışmada işletmecilik faaliyetleri yapılan ve korunan ormanlardaki çürüme sınıfı dağılımındaki ölü odun hacminin değişimi, hem ağaç kesimi hem de ağaç ölümlerindeki zamansal değişimin bir göstergesini verrmesi bakımından önemi ortaya konulmuştur. Ölü odun hacminin ölü odun türlerine ve çürüme sınıflarına göre dağılımı, bir ormanın geçmişinin bir göstergesi olarak ve biyoçeşitlilik çeşitlilik fonksiyonlu orman amenajmanı planlamasında uygun ölü odun hacim oranını belirlemek için kullanılabilinecektir.In this study, firstly, it is aimed to determine the amount of deadwood in pure and mixed Caucasian spruce (Picea orientalis (L.) Link.) stands which are managed in Şavşat-Veliköy Forest Enterprise and unmanaged in Karagöl-Sahara National Park and to reveal the change in the amount of dead wood according to some stand, physiographic, and spatial spatial factors. The amount of deadwood in the stands that are managed (Veliköy Forest Enterprise) and unmanaged (Karagöl-Sahara National Park) were compared. Taking into account some stand, physiographic and spatial-spatial factors that affect the change of deadwood trees, it was taken that there were 238 sample plots (476 sample plots considering the measurements made 40 m north of the sample plots). In each sample plot, the number and dimensions (diameter and height) of deadwood trees such as standing dead trees, snags, downed dead trees, stumps, and the detailed characteristics of the deadwood trees (deadwood tree type, decay stage of deadwood trees) were measured. The results showed that the mean volume of the total deadwood volume and its ratio to live volume was 10.1 m3/ha and 2.5% in the Veliköy Forest Enterprise and 22.5 m3/ha and 4.2% in the Karagöl-Sahara National Park. The volume of standing deadwood was 3.0 m3/ha (29.5%), that of stumps was 3.8 m3/ha (37.8%), and that of lying deadwood was 3.3 m3/ha (32.7%) in the Veliköy Forest Enterprise. The total volume of dead wood consists of 47.8% (10.8 m3/ha) standing deadwood, 22.7% of stumps (5.1 m3/ha) and 29.4% (6.6 m3/ha) lying deadwood. The amount of total deadwood volume increased in relation to stand age, density, crown closure, distance to road, and distance to settlement, and the site index improved. In both management types, the highest dead wood volume is found in spruce + fir mixed stands. Most of the deadwood volume in the study area was in the weekly (second class) and medium (third class) decayed classes in Veliköy (57.6%), in Karagöl-Sahara (71.0%) and in both of them (67.0%). In this study, the variation of deadwood volume in decay class distribution in managed and protected forests gives an indication of temporal variation in tree felling and tree mortality and can be utilized as an indicator of a forest's history. The distribution of dead wood volume by dead wood types and decay classes provides an indication of the temporal variation in tree mortality and can be used to estimate the optimal deadwood volume ratio in biodiversity integrated forest management planning
Superconvergence of a modified weak Galerkin method for singularly perturbed two-point elliptic boundary-value problems
No full textIn this paper, superconvergence approximations of the modified weak Galerkin finite element method for the singularly perturbed two-point elliptic boundary-value problem have been studied. On the piecewise uniform Shishkin mesh, we have established the superconvergence error bounds of O(N-1 ln N)(k+1) in the discrete energy norm, where k is the degree of polynomials used in the finite element space and N is the number of elements. Stability analyses have been carried out for both singularly perturbed reaction-diffusion and convection-dominated problems. Some numerical examples are presented to support the theoretical findings. Moreover, the numerical experiments show that the proposed method has the superconvergence error bounds of O(N-1 ln N)(2k) in the discrete L-infinity-norm
The problems of school administrators scale
Full text linkThis study aims to develop a standardized data collection tool to identify the problems of school administrators. In the research conducted with the survey design, data were collected from 709 school administrators to develop the problems of school administrators scale. In this study, a theoretical framework was created according to the findings of the relevant studies and the scale of determining the problems of school administrators was developed. Exploratory and confirmatory factor analyses were done. According to the results, the problems of school administrators scale is a valid and reliable data collection tool that consists of 44 items and 8 dimensions. The scale can determine the problems of school administrators related to workload, personal rights, school administration, school climate, respect, education system, organizational commitment, and violence. With the Problems of School Administrators Scale, the level of problems can be determined, and necessary measures can be taken. If the scale can be applied in different regions at the same time, comparisons between regions can be made and attempts can be made to ensure equal opportunit
The correlation between spousal support and postpartum depression in fathers
No full textPurpose This study was conducted using a descriptive design to examine the correlation between spousal support and postpartum depression (PPD) in fathers. Design and Methods The participants of the study were the fathers of infants born in the obstetrics and gynecology clinic of a state hospital affiliated with the Ministry of Health in a province in Turkey. Findings It was determined that while the possibility of paternal PPD was lower in the early postpartum period (p < 0.001), it increased in the late postpartum period (p < 0.001). A negative statistically significant correlation was identified between the Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS) scores and the Spouse Support Scale (SSS) scores of the participants in the early postpartum period (p = 0.031). There was a highly negative significant correlation between late postpartum EPDS scores and the early (p < 0.001) and late period (p < 0.001) SSS scores. A highly negative significant correlation was observed between the mean score of the early spousal support period and the mean score of the late spousal support period (p < 0.001). In this study, spousal support decreased PPD in fathers. Practice Implications This study indicated the necessity of routinely screening men for PPD symptoms. Early diagnosis and spousal support would contribute to reducing early and late paternal PPD, thus protecting the family's integrity
Machine learning-based snow depth retrieval using GNSS signal-to-noise ratio data
Full text linkGNSS-IR enables the extraction of environmental parameters such as snow depth by analyzing signal-to-noise ratio, indicating the strength of the GNSS signal. We propose a machine learning (ML) classifcation approach for snow depth retrieval
using the GNSS-IR technique. ML classifer algorithms were studied to classify the strong and weak ground refections
using input parameters (azimuth angle, satellite elevation angle, day of year, amplitude of refected signal, epoch number,
etc.) as independent variables. GPS data collected by UNAVCO AB39 and daily snow depth data from SNOTEL Fort Yukon
for a 6-year period (2015–2020) were considered. The frst 4-year data were trained by some well-known ML classifers to
weight the input data and then used to classify the strong and weak signals. Tree-based classifers, Random Forest, AdaBoost,
and Gradient Boosting overperformed the other classifers since they have more than 70% accuracy, so we performed our
analysis with these three methods. The last 2-year data were used to validate both trained models and snow depth retrievals.
The results show that ML classifer algorithms perform better results than traditional GNSS-IR snow depth retrieval; they
improve the correlations by up to 19%. Moreover, the root-mean-square errors decrease from 15.4 to 4.5 cm. This study has
a novel approach to the use of ML techniques in GNSS-IR signal classifcation, and the proposed methods provide a critical
improvement in accuracy compared to the traditional metho