Buckinghamshire New University
Not a member yet
17928 research outputs found
Sort by
Parental bond as a protective factor against early on-set drug abuse
No full textDrug use is rising global issue. Thereof, adolescent drug use (ADU), however, has been shown to be on the descend. Despite the decline, there are opportunities to implement other interventions through protective factors. A protective factor implied to have a reducing effect on ADU is parental bond. A sample of 2000 Icelandic adolescents, grades eight to ten, answered a questionnaire, including 968 girls, 1015 boys, and 17 identifying as another gender. Survey questions included the participants’ gender, time spent with parents, parental monitoring, parental support, authoritative parenting, parental knowledge and drug use. Analyses were conducted with crosstabulations, chi-square tests, one-way ANOVA, and logistic regression. Results showed that a low percentage of participants had experience with the drugs under study (14.2%). When comparing the genders, there was only a significant gender difference in marijuana use, with boys using more than girls. Time spent with parents was a significant predictor of substance use, reducing the odds of ADU by 22.1% for each step increase in time spent with parents. Parental knowledge was also a significant predictor, reducing the odds of ADU by 20.8% for each step increase. These results partially support the theory that parental effort can reduce the odds of ADU.
Keywords: Adolescent drug use, protective factors, parental bond, preventative measuresEiturlyfjanotkun hefur verið ört vaxandi vandi um allan heim, sem hefur haft neikvæð áhrif á líf einstaklinga. Tíðni eiturlyfjanotkunar ungmenna hefur hins vegar farið lækkandi síðustu áratugi. Þó að tíðni eiturlyfjanotkunar meðal ungmenna sé að lækka, er ennþá mikil þörf á að þróa inngrip til að vernda ungmenni. Einn af þeim verndandi þáttum eru ríkuleg tengsl ungmenna við foreldra. Úrtak þessarar rannsóknar náði til 2000 íslenskra ungmenna í 8. til 10. bekk, þar sem lagður var fyrir þau spurningarlisti. Úrtakið náði til 968 stúlkna, 1015 drengja og 17 kynsegin eða annarra. Meðal spurninga var hve þátttakendur vörðu miklum tíma með foreldrum sínum, um stuðning foreldra þeirra við þau, um leiðandi uppeldi, þekkingu foreldra og svo um eiturlyfjanotkun.Niðurstöður rannsóknar gáfu til kynna að einungis 14,2% þátttakenda áttu reynslu af eiturlyfjum. Þegar kynin voru borin saman var aðeins marktækur munur á notkun þeirra á maríjúana, þar sem drengir neyttu meira maríjúana en stúlkur. Marktækar spábreytur sem drógu úr líkum á notkun eiturlyfja meðal ungmenna var umfang þess tíma sem þau eyddu með foreldrum sínum, 22,1%, og þekking foreldra, 20,8%. Niðurstöður styðja þá kenningu að ríkuleg tengsl við foreldra geta dregið úr líkum á eiturlyfjanotkun ungmenna.
Lykilorð: Eiturlyfjanotkun ungmenna, verndandi þættir, tengs við foreldri, inngri
Sýn leikskólabarna á ærslaleik og hlutverk kennara í leiknum
No full textÆrslaleikur er tegund af leik barna sem felur í sér hættu á því að þau geti meitt sig eða leikfélaga sína. Þessi leikur hefur gjarnan verið bannaður af fullorðnum af ýmsum ástæðum. Hins vegar sýna rannsóknir að börn geti lært fjölbreytta færni þegar þau ærslast með öðrum börnum.
Markmið rannsóknarinnar er að auka þekkingu og skilning á ærslaleik út frá sjónarmiði leikskólabarna. Tilgangurinn er að finna leiðir svo kennarar geti betur stutt við ærslaleik barna og á sama tíma tryggt öryggi þeirra. Rannsóknin svarar tveimur rannsóknarspurningum: Hver er sýn barna á ærslaleik? Hver er sýn barna á hlutverk kennara í ærslaleik? Þátttakendur rannsóknarinnar voru 21 barn á aldrinum fimm og sex ára sem dvöldu í leikskóla á höfuðborgarsvæðinu. Byggt var á eigindlegum rannsóknaraðferðum sem litaðar eru af etnógrafískum nálgunum. Rannsakandi tók myndbönd af ærslaleik barnanna í hversdagslegum aðstæðum þeirra. Síðan ræddi hann við börnin á meðan þau horfðu með honum á myndböndin og spurði þau út í leik þeirra. Einnig var skrifuð rannsóknardagbók þar sem vangaveltur og athugasemdir rannsakanda voru skráðar í gegnum ferlið.
Helstu niðurstöður sýna að flestum börnunum þótti ærslaleikur skemmtilegur, en þau þó sóttu þó mismikið í hann. Þá sóttu þau í misharkalega ærslaleiki. Þegar börnunum þótti leikurinn of ærslamikill bentu þau álætin sem fylgdu honum og hræðslu við meiðsl. Lætin og spennan voru þá hluti af því sem þeim sem tóku þátt sóttust í. Þá gat ærslaleikur truflað rólegri leik sem var í gangi í sama rými. Börnin töluðu auk þess um mikilvægi þess að virða mörk og notuðu orðið leikur þegar ærslin voru innan marka og leiðindi þegar farið var yfir mörkin. Til dæmis ef ekki var farið eftir því þegar einhver sagði ‚stopp‘. Þá ræddu þau einnig mikilvægi þess að geta tekið sér pásu og hvílt sig í leiknum.
Börnin útskýrðu einnig hlutverk kennara í ærslaleik. Í fyrsta lagi, nefndu þau gæsluhlutverk hans, þar sem kennarinn er til staðar og passar upp á að börnin virði mörk hvert annars og leiðbeini þeim þegar þau gera það ekki. Í öðru lagi, hafði kennarinn hlutverk huggara sem veitir barni knús eða kælipoka þegar einhver meiðir sig. Í þriðja lagi, vildu börnin að kennarinn myndi taka þátt í leiknum og ærslast með þeim.
Í umræðukafla voru niðurstöður tengdar við fræðilega umfjöllun og rök borin fyrir því að í ærslaleik fá börn tækifæri til þess að, meðal annars, æfa að setja og virða mörk og að hlutverk kennara sé að styðja við og aðstoða börn í þessum krefjandi en mikilvæga leik
Réttaráhrif samþykkis þolenda mansals: Er tilefni til breytinga á mansalsákvæði almennra hegningarlaga nr. 19/1940?
No full textMansal er alvarlegt mannréttindabrot og hefur verið skilgreint á alþjóðavettvangi með Palermó-bókuninni og Evrópuráðssamningnum um aðgerðir gegn mansali. Núverandi mansalsákvæði almennra hegningarlaga er samhljóða þeirri skilgreiningu, þó með þeirri undantekningu að réttaráhrif samþykkis þolanda eru ekki skýrt afmörkuð. Meginviðfangsefni ritgerðarinnar er að skoða réttaráhrif samþykkis þolenda mansals og meta hvort tilefni sé til breytinga á mansalsákvæði almennra hegningarlaga. Fjallað er um sögulega þróun ákvæðisins í íslenskum rétti og norrænn samanburður rakinn, lykilhugtök eru skilgreind og inntak þeirra afmarkað. Íslensk mansalsmál eru skoðuð í heildstæðu samhengi en norsk dómaframkvæmd er sérstaklega skoðuð þar sem norskir dómstólar hafa tekið afdráttarlausa afstöðu til réttaráhrifa samþykkis. Að lokum er leitast eftir því að meta hvort þörf sé að endurskoða mansalsákvæði almennra hegningarlaga, sérstaklega með tilliti til þess að skýra betur réttaráhrif samþykkis þolanda mansals.
Niðurstaða ritgerðarinnar er sú að samþykki þolanda getur haft verulegt gildi í framkvæmd. Í mansalsmálum getur það haft afgerandi áhrif á framgang mála, en rétt mat á gildi samþykkis er lykilatriði til að tryggja fullnægjandi réttarvernd þolenda. Þrátt fyrir að hægt sé að nota almenn lögskýringarsjónarmið í núverandi lagaumhverfi, skortir skýrleika sem getur leitt til réttaróvissu og ósamræmdrar túlkunar. Þótt íslensk dómaframkvæmd í mansalsmálum sé takmörkuð og ekki sé brýn þörf á tafarlausri lagabreytingu, þá bendir þróun mála til vaxandi umræðu og fjölgunar mansalsmála. Við þessar aðstæður er ljóst að álitaefni um réttaráhrif samþykkis munu sífellt oftar koma fyrir dómstóla, með tilheyrandi hættu á ósamræmdri túlkun og réttaróvissu. Til að bregðast við þessari þróun er lagt til að réttaráhrif samþykkis verði lögfest og fylgt verði eftir með markvissum úrræðum, fræðslu og endurbættri stefnumótun. Slík aðgerð er ekki einungis nauðsynleg til að uppfylla alþjóðlegar skuldbindingar, heldur einnig til að tryggja raunverulega réttarvernd fyrir þolendur mansals. Með þessum hætti mætti leggja traustari grunn að réttlátri og skilvirkri vernd þolenda mansals á Íslandi.Human trafficking is a serious human rights violation, defined internationally by the Palermo Protocol and the Council of Europe Convention on Action against Trafficking in Human Beings. The current provision on human trafficking in Iceland’s General Penal Code reflects this international definition, yet fails to clearly define the legal effect of a victim’s consent. This essay examines the legal significance of a trafficking victim’s consent and assesses whether the Icelandic provision should be amended. The historical development of the provision is explored alongside a comparative analysis of trafficking provisions in other Nordic countries. Key legal concepts are defined and their scope clarified. Icelandic trafficking cases are placed in broader legal context, while Norwegian case law is analyzed in detail, as courts there have taken a clear stance on the legal effect of a victim’s consent. Ultimately, the aim is to determine whether revision of the trafficking provision in Iceland’s Penal Code is necessary, particularly regarding the role of consent.
The essay concludes that, in practice, a victim’s consent can carry significant weight. In trafficking cases, it may influence how proceedings develop, making proper assessment of its legal value essential to adequate victim protection. Although general principles of statutory interpretation can be applied under the current legal framework, the lack of clarity risks legal uncertainty and inconsistent interpretation. Icelandic case law remains limited, and while immediate legislative amendments may not be imperative, the rising number of trafficking cases and growing discourse suggest the issue will increasingly arise before Icelandic courts. To address this, the essay proposes that legislature explicitly codify the legal effect of a victim’s consent, along with concrete measures in the public sector addressing victim consent, such as improved education and policy. These steps are necessary to meet international obligations and ensure effective legal protection for trafficking victims in Iceland
Hamingjuhópurinn - Núna er maður miklu hugrakkari
No full textMarkmið rannsóknarinnar var að varpa ljósi á hvernig stúlkur í 6. bekk upplifa þátttöku sína í Hamingjuhópnum, verkefni sem byggir á jákvæðri sálfræði og hefur það að markmiði að efla vellíðan, félagslega færni og sjálfsmynd nemenda. Rannsóknin byggðist á eigindlegri aðferðafræði og viðtölum við þátttakendur. Þá voru einnig nýtt megindleg gögn í formi kannana og lýsandi tölfræði sem vörpuðu ljósi á breytingar á upplifun nemenda Sólarskóla á einmanaleika og hamingju fyrir og eftir jákvæð inngrip. Við greiningu eigindlegra gagna komu fram fjögur meginþemu sem voru tengd við PERMA velfarnaðarkenninguna (Seligman, 2011): jákvæðar tilfinningar (P), áhugi og innlifun (E), tengsl (R), tilgangur (M) og árangur (A). Niðurstöðurnar sýna að þátttaka í Hamingjuhópnum hafði jákvæð áhrif á líðan stúlknanna og efldi meðvitund þeirra um eigin styrkleika og mikilvægi góðra samskipta. Þær lýstu auknu sjálfstrausti, bættri félagsfærni og sterkari tengslum við samnemendur. Þegar rýnt var í megindlegu gögnin kom í ljós að verkefnið hafði einnig jákvæð áhrif á líðan nemenda Sólarskóla og það dró úr einmanaleika meðal þeirra. Þessar niðurstöður eru í samræmi við fyrri rannsóknir sem sýna að markviss jákvæð inngrip geta haft verndandi áhrif á geðheilsu barna og dregið úr einmanaleika. Framlag rannsóknarinnar felst í því að draga fram sjónarhorn barnanna sjálfra á áhrif jákvæðra inngripa sem miða að því að styrkja vellíðan innan skólasamfélagsins. Hún bendir til þess að með tiltölulega einföldum en markvissum aðferðum sé hægt að efla líðan og félagsleg tengsl í grunnskólum. Niðurstöðurnar styðja mikilvægi þess að verkefni af þessu tagi verði hluti af heildstæðu skólastarfi með áherslu á geðrækt og félagslega velferð barna.The aim of this study was to explore how sixth-grade girls experience their participation in the Happiness Group, a school-based initiative grounded in positive psychology, designed to promote student well-being, social skills and self-concept. The study employed a qualitative research approach, using interviews with participants. Quantitative data were also collected through surveys and descriptive statistics, shedding light on changes in students’ experiences of loneliness and happiness at Sólarskóli before and after the positive intervention. Thematic analysis of the qualitative data revealed four main themes, which were interpreted through the PERMA well-being framework (Seligman, 2011): Positive Emotions (P), Engagement (E), Relationships (R), Meaning (M), and Accomplishment (A). The findings indicate that participation in the Happiness Group had a positive impact on the girls’ well-being, enhancing their awareness of personal strengths and the importance of healthy communication. Participants reported increased self-confidence, improved social skills, and stronger peer relationships. Analysis of the quantitative data showed that the intervention also positively influenced the overall well-being of Sólarskóli students and reduced feelings of loneliness. These findings are consistent with previous research demonstrating that structured positive interventions can have protective effects on children's mental health, reducing feelings of loneliness. The contribution of this study lies in highlighting children's own perspectives on the impact of positive interventions aimed at strengthening well-being within the school context. The findings suggest that relatively simple yet purposeful methods can effectively support students’ emotional well-being and social connectedness in primary education. The results underscore the importance of incorporating such initiatives into a comprehensive school framework with a strong emphasis on mental health promotion and children's social-emotional welfare
An alternative estimation of Danish electrical DSO cost efficiency requirements under cost benchmarking regulation
No full textThe electrical distribution sub-sector is what is often referred to as a quintessential example of a natural monopoly in utilities. To mitigate the market failures and loss of consumer welfare that may arise from one firm wielding such regional market power, governments will utilize some form of benchmarking regulation to impose an approximation of competitive pressure on these firms. In the case of Denmark, the electricity regulator Forsyningstilsynet does this through a cap on revenue estimated via cost efficiency benchmarking. However, the yearly efficiency requirements that contribute to the revenue cap are calculated using an aggregation of the cost improvement potentials of both Capital and Operational costs. These different cost types could have different relative efficiencies not fully captured within this aggregation, which, when aggregated could obscure the ease with which different firms can achieve greater efficiency in either cost. This thesis proposes an alternative approach to calculating yearly efficiency requirements that disaggregates the cost efficiency potentials using the Multi-directional Efficiency Analysis (MEA) estimation method compared with the current Data Envelopment Analysis (DEA) approach. The resulting disaggregated efficiency requirements estimated via MEA are greater than their aggregated DEA counterparts, suggesting that MEA on average estimates a lower efficiency for firms and therefore a greater early efficiency requirement. This has potential implications for how the distribution system operators may be incentivized to lower their costs and finance new investment in modernizing the grid to meet the challenges of the energy transition.Undirgeirinn rafdreifingar er það sem oft er nefnt einstakt dæmi um náttúrulega einokun í veitum. Til að draga úr markaðsbresti og tapi á velferð neytenda sem getur stafað af því að eitt fyrirtæki hefur slíkan svæðisbundinn markaðsstyrk, munu stjórnvöld beita einhvers konar viðmiðunarreglugerð til að setja samræmingu á samkeppnisþrýstingi á þessi fyrirtæki. Í tilviki Danmerkur gerir raforkueftirlitið Forsyningstilsynet þetta með takmörkun á tekjum sem áætlaðar eru með kostnaðarhagkvæmni viðmiðun. Hins vegar eru árlegar skilvirknikröfur sem stuðla að tekjuþakinu reiknaðar með því að nota samantekt á kostnaðarbótamöguleikum bæði fjármagns- og rekstrarkostnaðar. Þessar mismunandi kostnaðartegundir gætu haft mismunandi hlutfallslega hagkvæmni sem ekki er að fullu tekin upp í þessari samsöfnun, sem þegar hún er tekin saman gæti það hylja hversu auðvelt mismunandi fyrirtæki geta náð meiri skilvirkni í hvorum kostnaði sem er. Þessi ritgerð leggur til aðra nálgun við að reikna út árlegar skilvirknikröfur sem sundurgreina kostnaðarhagkvæmni með því að nota Multi-directional Efficiency Analysis (MEA) matsaðferð samanborið við núverandi gagnaumslagsgreiningu (DEA) nálgun. Afleiddar sundurgreindar skilvirknikröfur sem metnar eru í gegnum MEA eru meiri en samanlagðar DEA hliðstæða þeirra, sem bendir til þess að MEA áætli að meðaltali minni skilvirkni fyrir fyrirtæki og því meiri snemma skilvirknikröfu. Þetta hefur hugsanlega áhrif á hvernig dreifiveitur geta verið hvattar til að lækka kostnað sinn og fjármagna nýjar fjárfestingar í nútímavæðingu netsins til að mæta áskorunum um orkuskiptin
Love love, peace peace : undirliggjandi pólitísk forsenda Ísraels í Eurovision
No full textÁ síðastliðnum tveimur árum hefur þátttaka Ísraels í Eurovision verið fremur umdeild og mætti segja að ímynd Eurovision sé um þessar mundir að hrynja. Skortur á skýrri afstöðu EBU þegar kemur að hvað má og hvað má ekki og möguleg mismunun milli þjóða hefur búið til skrýtið andrúmsloft í kringum keppnina. Með nýjustu reglugerðum keppninnar mætti segja að orðspor Eurovision sem hinseginvæn hátíð sé ekki eins rétt og við höldum og mögulega er þátttaka Ísraels frekar í forgangi.
Í þessari ritgerð verður notast við hugmyndafræði fræðikonunnar Jasbir Puar um hinsegin þjóðernishyggju, einnig verður hugtakið bleikþvottur skoðað sem var fyrst notað til að lýsa aðferðum Ísraels til að auglýsa sig sem hinseginvæna þjóð í von um að fela aðgerðir þeirra gegn Palestínufólki. Leitað verður að tengingum úr þeim fræðum við Ísraelska Eurovision sögu. Með núverandi skekkju á ákvarðanatökum EBU í huga verður skoðað hvort að Eurovision hefur hingað til staðið við orð sín um að vera ópólitísk keppni og farið verður í uppruna ímyndar hennar sem hinseginvæna hátíð. Rýnt verður í stöðu keppninnar í dag eftir umdeildar ákvarðanir EBU þegar kemur að þátttöku Ísraels í Eurovision í samanburði við banni Rússlands árið 2022 og hvort að þátttaka Ísraels eigi einhverja undirliggjandi pólitíska forsendu. Í ritgerðinni er sýnt fram á hvernig þátttaka Ísraels fer gegn meintum grunngildum keppninar, og einnig hvernig keppnin hefur sett meint gildi sín til hliðar til að forðast þess að vísa Ísrael á dyr sama hversu háværar raddirnar eru sem biðja um það
Tengsl óskilvirkrar öndunar og stoðkerfisverkja: Yfirlitssamantekt
No full textBakgrunnur
Þekking á tengslum öndunar og stoðkerfisverkja hefur aukist verulega á undanförnum árum og samhliða hefur rannsóknum á þessu sviði fjölgað. Hins vegar er ekki til nein formleg skilgreining fyrir hugtakið óskilvirk öndun (e. dysfunctional breathing) né stöðluð greiningarskilmerki sem leiðir til ósamræmis í rannsóknaraðferðum. Meðal annars hvað varðar túlkun á hugtakinu og val á útkomumælingum.
Markmið
Markmið yfirlitssamantektarinnar var að kortleggja tengsl milli óskilvirkrar öndunar og stoðkerfisverkja, hvernig þau hafa verið metin í rannsóknum og hvaða útkomumælingar verið notaðar. Áhersla var lögð á að greina hvernig hugtakið óskilvirk öndun hefur verið skilgreint, mælt og túlkað í rannsóknum.
Aðferðir
Yfirlitssamantektin var unnin samkvæmt viðmiðum PRISMA-ScR til að tryggja gagnsæi og fagleg vinnubrögð. Kerfisbundin leit fór fram í gagnasöfnum PubMed, Web of Science, Scopus og EBSCOhost í nóvember og desember 2024. Gögn voru skráð og greind með stöðluðum hætti og leitast var við að lágmarka skekkju þrátt fyrir að rannsóknin væri unnin af einum höfundi.
Niðurstöður
Alls uppfylltu 17 rannsóknir inntökuskilyrðin. Í þeim rannsóknum þar sem hugtakið óskilvirk öndun kom fram var það skilgreint með ólíkum hætti, oft án formlegrar skilgreiningar heldur með lýsingu á einkennum eða notkun mæliaðferða. Skortur er á samræmi í hugtakanotkun og vali á mæliaðferðum, það torveldar samanburð og túlkun sem leiðir til þess að erfitt er að yfirfæra niðurstöður í klínískt samhengi.
Ályktanir
Niðurstöðurnar benda til þess að tengsl kunni að vera á milli óskilvirkrar öndunar og stoðkerfisverkja. Núverandi rannsóknir veita þó ekki skýra mynd af umfangi eða einkennum þessara tengsla. Þetta má að hluta rekja til mikils ósamræmis í hugtakanotkun og aðferðafræði milli rannsókna. Brýnt er að þróa og innleiða samræmda skilgreiningu og viðurkennd greiningarviðmið til að efla samræmi og bæta hagnýtingu niðurstaðna, hvort tveggja í rannsóknum og klínísku umhverfi
Trafficking in human beings pursuant to Article 227 a of the Icelandic Penal Code
No full textEfni ritgerðarinnar er mansal samkvæmt 227. gr. a. hgl. Frá því ákvæðið kom fyrst inn í lögin árið 2003 hafa verið gerðar þrjár breytingar í samræmi við alþjóðlegar skuldbindingar sem Ísland hefur undirgengist til að tryggja skilvirkar aðgerðir í baráttunni gegn mansali.
Svo að um mansal sé að ræða þarf þremur skilyrðum að vera fullnægt, þ.e. verknaðurinn, aðferðin og tilgangurinn, sem ítarlega verður fjallað um í ritgerðinni. Ákvæði 227. gr. a. hgl. er túlkað nokkuð rúmt og á því að taka til allra verknaðaraðferða sem gerandi mansals notar til að hagnýta sér þolendur. Þrátt fyrir það hefur aðeins verið sakfellt einu sinni fyrir brot gegn 227. gr. a. hgl. Sérstaklega verður leitað svara við því af hverju erfiðlega hefur gengið að sporna gegn mansali og sakfella fyrir það. Í því skyni verður farið ítarlega yfir áðurnefndar verknaðaraðferðir 227. gr. a. hgl. og hvaða áskorunum lögregla og ákæruvald standa frammi fyrir í aðgerðum að sporna gegn mansali. Fjallað verður um rannsóknaraðferðir og aðgerðir lögreglu í þágu rannsóknar á mansali og hvaða sönnunargögn hafa helst sönnunargildi fyrir dómstólum. Rannsóknarheimildir íslensku lögreglunnar verða bornar saman við rannsóknarheimildir lögreglunnar í Danmörku og Noregi, en í því skyni verður reynt að varpa ljósi á það hvort tilefni sé til að rýmka rannsóknarheimildir íslensku lögreglunnar.
Meginniðurstaðan ritgerðarinnar er að auka þurfi mannafla lögreglunnar og fjármagn til að geta beitt frumkvæðislöggæslu í ríkari mæli. Að sama skapi þarf að efla þekkingu þeirra sem koma að rannsóknum mansalsmála á einn eða annan hátt.This thesis examines the offence of human trafficking pursuant to Article 227 a. of the Icelandic Penal Code. Since the Article was first introduced into the law in 2003, three amendments have been made in accordance with international obligations that Iceland has committed to, thereby ensuring the effectiveness of measures in the fight against trafficking in human beings. For conduct to fall within the scope of Article 227 a., three cumulative elements must be established: the act itself, the method, and the intended purpose. Each of these components will be analysed in detail throughout the thesis. The provision has been interpreted broadly and its intended to encompass all forms of conduct by which perpetrators exploit victims of trafficking. Nevertheless, there has only been one conviction for a violation of Article 227 a. of the Icelandic Criminal Code. In this context, the thesis will explore the specific form of conduct and coercion outlined in the provision, and identify the practical challenges faced by the law enforcement and prosecutorial authorities in addressing and investigating cases of human trafficking. The focus will be on investigative techniques and procedures, as well as the types of evidence considered to hold probative value in court proceedings. Moreover, this thesis undertakes a comparative analysis of the investigative powers of the Icelandic police with those of the police in Denmark and Norway. The aim is to determine whether there is a justified basis for expanding investigative powers in Iceland when dealing with complex and large-scale criminal cases. The main conclusion of the thesis is that enhancing police capacity – both in terms of manpower and financial resources – is required to enable more proactive policing measures. Equally, the continued development of specialised expertise among all involved in the investigation of human trafficking is deemed essential
Athletic shoulder test: Er munur á útkomu á milli kynja og á milli mismunandi kast- og sveifluíþróttagreina?
No full textInngangur:
Einstaklingar sem stunda kast- og sveifluíþróttir (KS) eru í aukinni hættu á að þróa með sér álagseinkenni í öxl vegna mikils álags á æfingum og keppni. Athletic shoulder (ASH) prófið var þróað til að meta hámarkskraft og hraða kraftmyndunar hjá KS íþróttamönnum í leiklíkum stöðum, sem getur skipt sköpum í mati á frammistöðu og meiðslahættu.
Markmið:
Tilgangur þessarar rannsóknar er að greina muninn á útkomu ASH prófsins á milli kynjanna og á milli mismunandi KS íþróttagreina. Skortur er á rannsóknum á ASH prófinu sem skoða sérstaklega kynbundin mun og mun á milli ólíkra íþróttagreina.
Efni og aðferðir:
Þessi rannsókn var þversniðsrannsókn (n = 70). Þátttakendur voru leikmenn í meistaraflokki karla og kvenna í handbolta, blaki og badminton. Allir þátttakendur framkvæmdu ASH prófið þar sem mældur var hámarkskraftur, hraði kraftmyndunar og tími að hámarkskrafti. Gagnaúrvinnsla fór fram í Microsoft Excel og Jamovi. Notast var við einþátta ANOVA til þess að meta mun á milli íþróttagreina og t-próf til þess að meta kynbundin mun.
Niðurstöður:
Karlar höfðu marktækt hærri hámarkskraft og hraða kraftmyndunar í öllum stöðum prófsins (p <,001). Konur voru marktækt sneggri að mynda hámarkskraft í T stöðu (p = 0,025) en enginn marktækur munur var á tíma að hámarkskrafti í I- og Y stöðu (p = 0,798 og 0,730). Handboltaleikmenn höfðu marktækt meiri hámarksstyrk í I- og T-stöðu en þátttakendur í blaki og badminton (p = 0,001-0,019). Ekki var marktækur munur á hraða kraftmyndunar milli íþróttagreina í neinum prófstöðum (p = 0,170–0,819). Blakleikmenn voru marktækt sneggri að mynda hámarkskraft í I- og T stöðu (p = 0,002–0,005) samanborið við handbolta- og badmintonleikmenn.
Ályktun:
Niðurstöður þessarar rannsóknar benda til þess að styrkur og hraði kraftmyndunar séu undir áhrifum bæði kyns og íþróttagreina, sem getur verið gagnlegt að hafa í huga við mat á frammistöðu og meiðslahættu í KS íþróttum
Skólaforðun og farsældarlögin: Helstu áskoranir við innleiðingu laganna
No full textÍ þessari ritgerð er fjallað um skólaforðun sem alvarlegt og fjölþætt fyrirbæri sem getur haft víðtæk áhrif á líf barna og ungmenna. Greint er frá helstu orsökum skólaforðunar, birtingarmyndum og afleiðingum hennar, með hliðsjón af nýjustu rannsóknum og fræðilegum kenningum. Stuðst er við vistfræðilíkan Urie Bronfenbrenner sem varpar ljósi á áhrif einstaklings, fjölskyldu og samfélags á hegðun og þroska, og tengslakenningar John Bolwlby og Mary Ainsworth sem útskýrir mikilvægi öruggra tengsla í lífi barna. Sérstök áhersla er lögð á mikilvægi snemmtækrar íhlutunar til að greina skólaforðun tímanlega og bregðast við áður en vandinn verður varanlegur. Í því samhengi er fjallað um lög um samþættingu þjónustu í þágu barna (nr. 86/2021) og þá sýn sem þau endurspegla á samþætta og þverfaglega þjónustu í þágu velferðar barna. Auk þess er umfjöllun um hvaða áskoranir fagfólk innan sveitarfélaga stendur frammi fyrir í tengslum við innleiðingu laganna, svo sem skort á skýrum verklagsreglum, samhæfingu á milli kerfa og þörf fyrir aukna fræðslu og aukinn stuðning. Greint er frá nokkrum rannsóknum á skólaforðun, bæði innlendum og erlendum sem varpa ljósi á algengi, áhættuþætti og árangursríkar leiðir til stuðnings. Helstu niðurstöður benda til þess að þverfaglegt samstarf, virkt foreldrasamstarf, einstaklingsmiðaður stuðningur og skilvirk gagnasöfnun séu lykilatriði til að bregðast við skólaforðun og tryggja farsæld barna til framtíðar litið