Buckinghamshire New University
Not a member yet
17928 research outputs found
Sort by
Exploring the effects of previous experiences of sexual adverse life events and resilience on psychological distress among Icelandic breast cancer patients
No full textBreast cancer (BC) is a profound threat to global health due to its immense implications. Previous experiences of adverse life events (ALEs), including sexual abuse (SA) and sexual harassment (SH), pose a significant risk of exacerbating psychological distress in response to subsequent ALEs. This study aimed to examine the impact of previous experiences of SA and SH on psychological distress among BC patients, as well as explore how resilience might mitigate these effects. The sample consisted of 197 newly diagnosed BC patients, who were assessed as a part of a nationwide cohort study. Psychological distress, comprising of depression, anxiety, and perceived stress, as well as resilience and life events were the key constructs in those measures. Results demonstrated that low resilient BC patients were more likely to report elevated levels of anxiety. Moreover, depression was significantly higher among BC patients with a history of SA and SH, which was not observed for other distress variables. The interaction effect between resilience and SA and SH history was insignificant. These findings underscore the importance of assessing BC patient's history and psychological well-being, especially as heightened distress during BC has been linked to increased mortality.
Keywords: Breast cancer, distress, resilience, previous adverse life events, sexual abuse, sexual harassmentBrjóstakrabbamein hefur víðtæk og afdrifarík áhrif á sjúklinga og umhverfi þeirra. Sýnt hefur verið fram á tengsl á milli áfallasögu, eins og reynslu af kynferðisofbeldi og kynferðislegrar áreitni, og aukinnar vanlíðan í kjölfar seinni áfalla. Þessi rannsókn skoðar þetta samband með því að athuga áhrif áfallasögu á líðan brjóstakrabbameinssjúklinga ásamt því að athuga hvort að seigla sjúklinga hafi áhrif á andlegan þrótt þeirra. Úrtak rannsóknarinnar fékkst úr veigamikilli íslenskri rannsókn og samanstendur af 197 nýlega greindum brjóstakrabbameinssjúklingum. Lykilbreytur rannsóknarinnar voru seigla, áfallasaga og vanlíðan sem skilgreind var með þrennum hætti, þunglyndi, kvíði og streita. Áfallasaga þátttakanda var einnig metin, nánar til tekið reynsla af kynferðislegu ofbeldi og áreitni. Niðurstöður leiddu í ljós að seigla dró marktækt úr kvíðaeinkennum brjóstakrabbameinssjúklinga. Sömuleiðis sýndu niðurstöður að brjóstakrabbameinssjúklingar sem höfðu reynslu af kynferðisofbeldi og áreitni voru marktækt þunglyndari en þeir sem höfðu ekki sögu um slíkt. Engin marktæk samvirkni greindist á milli seiglu og áfallasögu, það er samband þunglyndis og fyrri reynsla af kynferðislegu ofbeldi og áreitni stýrðist ekki af seiglu. Niðurstöður rannsóknarinnar undirstrika mikilvægi þess að taka tillit til líðanar og áfallasögu brjóstakrabbameinssjúklinga, sérstaklega þar sem það hefur verið sýnt fram á að aukin vanlíðan í brjóstakrabbameinsmeðferð dragi úr lífslíkum sjúklinga.
Lykilorð: Brjóstakrabbamein, vanlíðan, seigla, áfallasaga, kynferðisofbeldi, kynferðisleg áreitn
The EEA Grants and Iceland - A Study of Small State Diplomacy and Influence
No full textÞessi ritgerð skoðar áhrif Íslands í Uppbyggingarsjóði EES á fjármögnunartímabilinu 2014–2021. Í ritgerðinni er stuðst við bæði eigindlegar og megindlegar rannsókanaraðferðir. Felur það í sér bæði skjalagreiningar og viðtöl við samningamenn og framkvæmdaraðila og greiningar á tölfræði úr niðurstöðugátt styrkjanna. Áhrif Íslands á uppbyggingarsjóðinn var metið, hvernig einkenni smáríkis móta stefnu og áherslur, og hver var beinn og óbeinn ábati Íslands af þátttöku.
Niðurstöður sýna að bein áhrif Íslands á heildarstefnumótun voru hófleg og endurspegluðu um 4,3% fjárhagslega hlutdeild í sjóðnum og takmarkaða stjórnsýslugetu. Þrátt fyrir það náði Ísland góðum árangri miðað við stærð þegar það forgangsraðaði áherslum sínum og vann með öðrum styrkveitendum. Íslenskir aðilar tóku þátt í um fjórðungi allra verkefna í Uppbyggingarsjóði EES sem á annað borð voru með samstarfsaðila frá gjafaríkjunum, sem er talsvert umfram það sem hlutfallslegt framlag Íslands gefur tilefni til. Áhrifa Íslands naut helst við í ákveðnum áætlunum sem lögð var sérstök áhersla á (jarðvarma og mennta/menningarverkefni), Í áætlunum þar sem Íslands var með skilgreind Donor Programme Partner (DPP) hlutverk og með náinni samvinnu við önnur gjafaríki þar sem beita þurfti sjóðnum til að hafa áhrif innan mótttökuríkjanna. Þátttaka Íslands skilaði beinum ávinningi, s.s. auknum markaðsaðgangi og verkefnasamstarfi og óbeinum ávinningi, eins og aukinni sýnileika, trúverðugleika og varanlegum tvíhliða tengslum.
Helstu áskoranir Íslands voru þær að innan uppbyggingarsjóðs EES þarf Íslands að vinnan innan ramma þar sem Noregur er í mjög ríkjandi hlutverki auk þess sem Ísland býr við takmarkaðan mannauð sem gerir sérfræðiþekkingu og stofnanaminni viðkvæmt fyrir mannaskiptum. Til að auka áhrif Íslands innan sjóðsins þyrfti að bæta við sendiráðsstarfsmönnum í Evrópu til að byggja upp sambönd í gjafaríkjunum, viðhalda og efla þekkingu á sjóðnum innan íslenskrar stjórnsýslu og halda áfram að forgangsraða þátttöku í áætlunum sem tengjast sérsviðum Íslands.This thesis investigates how a small state can exercise influence within a large, rules-based funding regime by analysing Iceland’s role in the European Economic Area (EEA) Grants during the 2014–2021 funding period. Combining qualitative evidence, document analysis and four semi-structured interviews with negotiators and programme practitioners, with descriptive statistics from the Grants’ results data, the study assesses Iceland’s agenda-setting capacity, how small-state characteristics shape strategy and outcomes, and the tangible and intangible returns generated for Iceland.
The findings show that Iceland’s direct influence on overarching priorities was modest, reflecting its average 4.3% financial share and limited administrative capacity. Yet Iceland consistently achieved substantial influence and impact relative to its size where it specialised and coalitioned. Icelandic entities participated in roughly a quarter of all EEA-funded projects that involved donor partners, far exceeding what its funding share alone would predict. Influence flowed through niches (notably renewable energy and education/culture), Donor Programme Partner roles, and principled donor coordination on rule-of-law conditionality. These channels delivered concrete gains, market access side-benefits, project contracts, skills and networks, and soft-power returns, visibility, credibility and durable bilateral ties.
Two constraints recur, dependence on Norway’s dominant role within the mechanism, and Iceland’s thin human resources, which leave expertise and institutional memory vulnerable to turnover. Policy implications therefore centre on capacity. To further benefit from programme participation Iceland must Invest in dedicated embassy staff in European capitals to move from reactive to proactive partnership-building, strengthen knowledge management and training to sustain specialist DPP and focus future engagement on niches that align Icelandic strengths with programme priorities to maximise impact
Hefurðu efni á að kjósa? Þurfamenn utan kjörskrár á Akureyri og í Reykjavík, 1900-1920.
No full textFram á fjórða áratug tuttugustu aldar var kveðið á um það í stjórnarskrá og kosningalögum að þeir sem höfðu þegið sveitarstyrk, (fátækrahjálp), og ekki endurgreitt hann misstu kosningarétt sinn. Þetta var meðal annars liður í því að gera umsóknir um sveitarstyrk óaðlaðandi fyrir fólk en endurspeglaði jafnframt eldri hugmyndir um borgararéttindi. Ýmsar rannsóknir hafa verið gerðar á lífi og aðstæðum fátækari hluta landsmanna á þessu tímabili, en ekki kerfisbundnar rannsóknir á því hversu algengt það var að þurfamenn næðu að vinna til baka réttindi sín og komast aftur á kjörskrá. Ritgerðin byggist á því að skoðaðir eru nítján einstaklingar, sjö á Akureyri og tólf í Reykjavík. Úrtakið er lítið og meira hugsað um einstaklinginn en heildarfjöldann. Ástæður styrkþarfar og aðstæður þurfamanna eru dregnar fram með því að rannsaka skjöl og önnur gögn frá fátækranefndum Reykjavíkur og Akureyrar. Við upphaf tímabilsins voru fátækralögin í endurskoðun og ný fátækralög taka gildi 1907. Árið 1915, með breyttum kosningalögum, fengu konur og vinnumenn réttinn til að kjósa. Heimildirnar sem ritgerðin byggir á eru gögn fátækranefndar Akureyrar og Reykjavíkur: gjörðabækur, bréf sem send voru nefndunum, skýrslur um skuldir, lán og endurgreiðslur og svo kjörskrár þær sem ná yfir tímabilið. Þar sem verið er að skoða kosningarétt til Alþingis eru allir þessir einstaklingar karlar, konur fengu ekki kosningarétt til Alþingis fyrr en árið 1915. Af þeim nítján einstaklingum sem skoðaðir eru dóu sex á tímabilinu af sjúkdómum, slysförum eða öðrum ótilgreindum ástæðum. Enginn þurfamannanna sjö á Akureyri komst inn á kjörskrá eftir að hafa þegið sveitarstyrk en tveir af tólf þurfamönnum í Reykjavík komust aftur inn á kjörskrá á tímabilinu og héldust á henni. Einn úr Reykjavík hafði flutt úr landi og komið til baka og komst á kjörskrá skömmu síðar
ADHD as a determinant of alcohol and substance use among Icelandic university students
No full textAttention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) is one of the most common neurodevelopmental disorders among university students and has consistently been linked to elevated substance use. This study examined alcohol, cannabis, other illicit drug, and stimulant use among Icelandic university students with and without ADHD and assessed whether perceived care and support from family and friends function as protective social factors. Participants (N = 403) completed the Well-being of University Students 2024 survey, providing information on ADHD diagnosis, substance use, well-being, and perceived social support. After adjusting for age and gender, logistic regression analyses showed that students with ADHD had significantly higher odds of cannabis use and other illicit drug use, as well as higher odds of sleep medication use and non-medical stimulant use. In contrast, no significant differences were observed between groups in alcohol consumption or the use of legal stimulants such as caffeine and nicotine. When indicators of perceived social support were included in the regression models, the associations were somewhat weaker, but the overall pattern of results remained unchanged. These findings suggest that perceived social support, while potentially beneficial, does not substantially influence substance use patterns among university students with ADHD.
Keywords: ADHD, university students, substance use, alcohol consumption, protective factors, perceived social supportAthyglisbrestur með ofvirkni (ADHD) er ein algengasta taugaþroskaröskunin meðal háskólanema og hefur ítrekað verið tengd aukinni vímuefnanotkun. Í þessari rannsókn var notkun áfengis, kannabisefna, annarra ólöglegra vímuefna og örvandi lyfja könnuð meðal íslenskra háskólanema með og án ADHD og metið hvort upplifuð umhyggja og stuðningur frá fjölskyldu og vinum virkaði sem verndandi félagslegir þættir. Þátttakendur (N = 403) svöruðu könnuninni Líðan háskólanema 2024 og veittu upplýsingar um ADHD-greiningu, vímuefnanotkun, líðan og félagslegan stuðning. Eftir að leiðrétt hafði verið fyrir aldri og kyni sýndu aðhvarfsgreiningar að nemendur með ADHD voru marktækt líklegri til að neyta kannabis og annarra ólöglegra vímuefna, auk þess sem meiri líkur voru á notkun svefnlyfja og örvandi lyfja án læknisfræðilegs tilgangs. Aftur á móti sást enginn marktækur munur á milli hópanna hvað varðar áfengisneyslu eða notkun löglegra örvandi efna, svo sem koffíns og nikótíns. Þegar vísbendingar um skynjaðan félagslegan stuðning voru teknar með í aðhvarfslíkönin veiktust tengslin lítillega, en heildarmynstur niðurstaðna hélst óbreytt. Niðurstöðurnar benda til þess að félagslegur stuðningur, þótt hann geti verið gagnlegur, hafi ekki afgerandi áhrif á vímuefnanotkun háskólanema með ADHD.
Lykilorð: ADHD, háskólanemar, vímuefnaneysla, áfengisneysla, verndandi þættir, félagslegur stuðningu
The Icelandic collective unconscious : a jungian study of word associations and sagas
No full textMarkmið þessarar rannsóknar var að kanna hvernig erkitýpur birtast í orðatengslaprófi Carls Jung í íslensku úrtaki og hvernig þær tengjast erkitýpum sem finnast í Brennu-Njáls sögu og Laxdælu. Þó svo að fyrri rannsóknir hafi kannað erkitýpur í ýmsu samhengi, er lítið til af reynslurannsóknum á birtingarmyndum þeirra. Notkun orðatengslaprófa með blönduðum rannsóknaraðferðum, til að rannsaka mynstur erkitýpa, hefur hingað til ekki verið algeng. Í þessari rannsókn var notast við bæði megindlegar og eigindlegar rannsóknaraðferðir þar sem 56 íslenskir þátttakendur svöruðu orðatenglsaprófi. Þátttakendur svöruðu 50 áreitisorðum þar sem að viðbragðstími þeirra var mældur og svör í kjölfarið þemagreind. Áreitisorðin voru fengin úr hefðbundnum orðatengslalistum, Archetypal Symbolic Inventory og Íslendingasögum. Orðin voru flokkuð í hlutlaus orð, tilfinningahlaðin eða flókin/átakanleg orð. Þær erkitýpur sem voru mest áberandi í úrtakinu voru skugginn og sjálfið. Skugginn birtist oftast í tengslum við flókin/átakanleg áreitisorð eins og höfnun, ótta og einmanaleika. Sjálfið birtist hins vegar oftast með tilfinningahlöðnum áreitisorðum eins og sál, frelsun og eilífð. Langur viðbragðstími tengdist djúpum og táknrænum svörum, sem styður kenningu Jungs um að falin innri togstreita geti truflað meðvitaða úrvinnslu og leitt í ljós ómeðvituð tilfinningatengsl. Svör við áreitisorðum úr Íslendingasögunum kölluðu mestmegnis fram erkitýpur eins og skuggann, hetjuna og stríðsmanninn, sem var í samræmi við þemu sagnanna. Niðurstöðurnar benda til þess að mynstur erkitýpa birtist í ómeðvituðum hugrenningartengslum við orð og að menningararfur eins og Íslendingasögurnar gætu ennþá átt þátt í mótun þessara hugrenningartengsla. Niðurstöðurnar benda einnig til þess að orðatengslapróf geta verið gagnleg mælitæki til að kanna sameiginlega dulvitund í mismunandi menningarlegu samhengi.This study aimed to explore how archetypes emerge in Carl Jung's Word Association Test (WAT) in an Icelandic sample, and how they relate to archetypes found in Brennu-Njáls saga and Laxdæla saga. Although previous studies have examined archetypes in various contexts, empirical research on how they emerge remains limited. The potential of using the WAT to uncover archetypal patterns, particularly through integrated quantitative and qualitative analysis, has been overlooked. This study employed a mixed-methods approach in which 56 Icelandic participants completed a Word Association Test (WAT). Participants' reaction times (RT) were recorded in response to 50 stimulus words, and their verbal responses were analysed thematically. The stimulus words were categorised as neutral, emotionally charged, or complex and derived from standard WAT lists, the Archetypal Symbol Inventory (ASI), and Icelandic sagas. The most prominent archetypes activated in this sample were the Shadow and the Self. The Shadow was frequently triggered by conflict–related words (e.g., rejection, fear, loneliness) and the Self by emotionally charged stimuli (e.g., soul, salvation, eternity). Longer RTs were associated with deeper, more symbolic responses, supporting Jung's theory that hidden emotional conflicts interfere with conscious processing and may reveal unconscious emotional material. Responses to saga-derived stimulus words activated archetypes such as the Shadow, Hero, and Warrior, which aligned with themes from the sagas. These findings suggest that archetypal patterns emerge through unconscious associations and cultural narratives, such as the Icelandic sagas, may still shape these associations. This study highlights the Word Association Test (WAT) as a valuable tool for exploring the collective unconscious across different cultural contexts
Við getum ekki án þessa starfsfólks verið : reynsla, upplifun og áskoranir hjúkrunardeildarstjóra á hjúkrunarheimilum af erlendu starfsfólki í umönnunarstörfum.
No full textBakgrunnur: Talsverð aukning hefur verið á erlendu starfsfólki í umönnunarstörfum á hjúkrunarheimilum undanfarin ár samhliða fjölgun þjóðerna. Nýjar áskoranir felast í því að ráða erlent starfsfólk í slík störf þar sem ólíkir siðir og menning mætast. Tilgangur: Tilgangur rannsóknar var að kanna áskoranir, upplifanir og reynslu hjúkrunardeildarstjóra á hjúkrunarheimilum af því að ráða erlent starfsfólk í umönnunarstörf. Aðferð: Rannsóknarsniðið var eigindlegt. Stuðst var við aðferð Vancouverskólans í fyrirbærafræði. Tilgangsúrtak var notað þar sem skilyrði fyrir þátttöku voru að vera starfandi hjúkrunardeildarstjóri á hjúkrunarheimili. Gagnaöflun átti sér stað með 11 viðtölum við átta hjúkrunardeildarstjóra á átta mismunandi hjúkrunarheimilum. Niðurstöður: Áskoranir hjúkrunardeildarstjóra eru fjölþættar þegar kemur að erlendu starfsfólki í umönnunarstörfum. Eftir því sem tungumálakunnátta þeirra er minni, því fleiri eru áskoranirnar. Ráðningar- og móttökuferlið er umfangsmeira og flóknara en ef um íslenskt starfsfólk er að ræða. Samskiptavandamál og menningarárekstrar eru einnig áskoranir fyrir stjórnendur. Þörf er á fræðslu í menningarlæsi fyrir stjórnendur. Upplifun og reynsla þeirra af því að vera með erlent starfsfólk í umönnunarstarfi er þó almennt jákvæð. Þrátt fyrir umfangsmeira verkefni og fleiri áskoranir í upphafi ráðninga þá skilar það sér í verðmætum mannauði sem býr yfir miklu vinnusiðferði og sinnir íbúum af alúð.
Ályktun: Niðurstöður benda til þess að það sé umfangsmeira verkefni að ráða erlent starfsfólk til starfa í umönnunarstörf, að minnsta kosti fyrst um sinn. Það krefst meiri tíma af stjórnendum, því hafa þarf í huga góða móttöku og aukna eftirfylgni til að tryggja vellíðan þeirra á vinnustað. Ef vel er staðið að þessum málum skilar það sér í fyrirmyndar starfsfólki í flestum tilfellum. Gott væri að efla stjórnendur með aukinni fræðslu tengdu menningarlæsi og einnig hafa rannsóknir sýnt að samskiptasáttmálar á fjölþjóðlegum vinnustöðum geta stuðlað að færri samskiptaörðuleikum þar sem ólíkir menningarheimar mætast.BBackground: There has been a considerable increase in foreign staff working in caregiving roles at nursing homes in recent years, alongside a rise in the number of nationalities represented. New challenges have emerged in hiring foreign staff for such roles, as different customs and cultures come together. Purpose: The purpose of the study was to explore the challenges, experiences, and perceptions of nursing department managers at nursing homes regarding the hiring of foreign staff in caregiving roles. Method: The study followed a qualitative design, using the Vancouver School of Phenomenology methodology. Purposeful sampling was used, where the requirement for participation was to be a currently practicing nursing department manager at a nursing home. Data was collected through 11 interviews with eight nursing department managers from eight different nursing homes. Results: The challenges faced by nursing department managers regarding foreign staff in caregiving roles are multifaceted. The fewer language skills the staff have, the greater the challenges. The recruitment and onboarding processes are more extensive and complex compared to hiring Icelandic staff. Communication issues and cultural clashes also present challenges for managers. There is a need for training in cultural literacy for leaders. However, their overall experience with foreign staff in caregiving roles is generally positive. Despite the more involved process and initial challenges in recruitment, it results in a valuable workforce that possesses a strong work ethic and provides compassionate care to residents. Conclusion: The findings suggest that hiring foreign staff for caregiving positions is a more extensive task, at least initially. It requires more time from managers, making good onboarding and increased follow-up essential to ensure staff well-being in the workplace. If done well, it typically results in exemplary employees. It would be beneficial to support managers with increased education in cultural literacy. Additionally, research has shown that communication agreements in multicultural workplaces can help reduce communication difficulties where different cultural backgrounds meet
The King's Apple Orchard. Apples in Old Norse Literature.
No full textSem kennari hefur höfundur stundum velt því fyrir sér hvort eldrauða eplið sem börn eru oft látin gefa kennara sínum í teiknimyndum eigi eitthvað skylt við eitraða eplið sem Mjallhvít fékk frá stjúpmóður sinni. Í framhaldi af þeim hugleiðingum fór höfundur að veita því meiri athygli hvað epli er oft hátt skrifað í samfélagi okkar sem staðarmerki, vörumerki, merkimiðar eða hönnun af ýmsum toga og af hverju það er. Þegar kom að ritgerðarskrifum í miðaldafræði náðu þessar hugleiðingar enn lengra og urðu kveikjan að þessari rannsókn.
Markmiðið með rannsókninni var að varpa ljósi á hvernig orðið 'epli' og afleidd orð þess voru notuð í ritun á íslenskum miðaldahandritum, hver birtingarmynd þess er og hvers hefur mátt vænta þegar það kom upp við áheyrn eða lestur. Rannsóknin er eigindleg og var gagna aflað með því að skoða 240 dæmi sem höfðu að geyma orðið 'epli' eða afleidd orð sem fundust á vefnum ONP: Dictionary of Old Norse Prose, (onp.ku.dk).
Niðurstöður leiddu í ljós að orðið er notað í fjölbreyttum heimildum. Helmingur dæmanna hefur beina tengingu við kristnar heimildir. Orðið kemur fyrir í þýddum heimildum en einnig í séríslenskum ritum sömdum undir sterkum áhrifum frá þýddum sögum. Aðeins tvö dæmi fundust um epli sem tengjast Íslendinga- og konungasögum en ekkert í Sturlungu. Alltaf er eitthvað mikið og magnað að gerast þegar epli er nefnt eða í kjölfar þess. Eplagarður konungs er sjaldan nefndur en tilvist hans gefur tóninn fyrir notkun orðsins epli í textunum. Hann hefur þannig mikið vægi því notkun orðsins epli er tengd honum í gegnum aldingarðinn Eden í huga kristinna manna. Upphaflegi eplagarður konungs er aldingarðurinn Eden og upphaflegi konungurinn er Guð.
Trúverðugleiki varð yfirgripsmikið þema í rannsókninni. Auk þess varð þröskuldur eða markaleysi, sem tengist hinu óræða bili á milli tveggja heima, stórt þema. Allt sameinast þetta í að renna stoðum undir þá kenningu að orðið epli hafi vísvitandi verið notað, eða ekki verið notað, á ákveðnum stöðum í textunum til að kalla fram ákveðin hughrif og tengingu þess sem á hlýddi eða las. Sú tenging er mikilfengleiki.As a teacher, the author of this thesis has sometimes wondered whether the shiny red apple that children are often shown giving to their teacher in cartoons has anything to do with the poisoned apple that Snow White received from her stepmother. In continuation of these thoughts, the author began to pay more and more attention to how apples are used in our society as place names, trademarks, labels or designs of various kinds and why. When it came to writing this thesis in medieval studies, these reflections went even further and became the impetus for this research.
The aim of the study was to shed light on how the word 'epli' and its derivatives were used in Icelandic medieval manuscripts, what its manifestation is and what could have been expected when it came up during listening or reading. The study is qualitative, and data was obtained by examining 240 examples, which contained the word 'epli' or derivatives, found on the website ONP: Dictionary of Old Norse Prose, (onp.ku.dk).
The results revealed that the word is used in a variety of sources. Almost half of the examples have a connection to Christian sources. The word appears in translated sources but also in Icelandic-specific writings composed under strong influence from translated sagas. Only two examples were found, where apples are mentioned, in the Icelandic Sagas and the King´s Sagas and none in the Sturlunga saga. Something big and grand is always happening in the texts when an apple is mentioned or in the aftermath of it. The King's apple orchard is not often mentioned in the examples, but its presence sets the tone for the use of the word 'apple' in the texts. It thus has great significance because the use of the word 'apple' is linked to it through the Garden of Eden in the minds of Christians. The original king's apple orchard is the Garden of Eden, and the original king is God.
Credibility became an extensive theme in the study. In addition, liminality associated with the subtle gap between two worlds was a major theme. All of this combines to support the theory that the word 'apple' was deliberately used or not used at certain points in the texts to evoke a certain impression and connection in the listener´s or reader´s minds. That connection is grandeur
Mikilvægi hefðbundinna fjölmiðla í upplýsingaóreiðu
No full textÞessi ritgerð er lokaverkefni til BA-gráðu við félagsvísindadeild á Hug- og félagsvísindasviði Háskólans á Akureyri.
Í ritgerðinni er fengist við að kanna upplýsingaóreiðu, hvaða áhrif hún hefur á almenning og mikilvægi hefðbundinna fjölmiðla þegar kemur að því að verjast upplýsingaóreiðu.
Ýmsar ástæður urðu fyrir því að þetta viðfangsefni varð fyrir valinu. Segja má að hugmyndin hafi kviknað á mínu öðru ári í fjölmiðlafræðinni því þetta er málefni sem er mjög mikið til umræðu á okkar tímum, er í stöðugri þróun og getur breyst með miklum hraða og haft afar afdrifarík áhrif fyrir samfélagið eins og varpað verður ljósi á í ritgerðinni.A significant amount of Information disorder is prevalent in modern society. Therefore, it is important to consider how media literacy and traditional media can counteract against it. Information disorder has made it difficult for the public to identify what information is correct and which is false. The purpose of this research is to better understand how much the public trusts traditional media and to research that. In order to obtain answers to these research questions qualitative interviews was conducted with scholars. Furthermore, a survey was also conducted with the public. The survey helped show that trust among the public toward traditional media was high. There are signs in the air in this regard with young people‘s waning interest in traditional media reporting. Naturally, one cannot help but wonder how traditional media and others in society can fight against information disorder
Að lifa með augun á sér: Samtvinnuð áhrif kynþáttar og afbrota í upplifun innflytjenda af fyrstu og annarri kynslóð innan réttarvörslukerfisins
No full textUndanfarna áratugi hefur orðið mikil fjölgun á innflytjendum og annarrar kynslóðar innflytjendum innan íslensks samfélags og upplifir þessi minnihlutahópur gjarnan jaðarsetningu. Markmið rannsóknarinnar var að skoða hvernig innflytjendur upplifa samskipti við íslenska réttarvörslukerfið og hvernig afbrota- og kynþáttastimplun tvinnast saman í þeirri reynslu. Sérstök áhersla var lögð á að skoða samtvinnun (e. intersectionality), með það að leiðarljósi að skilja hvernig félagsleg einkenni, eins og kynþáttur, þjóðerni, félagsleg staða og frávikshegðun fléttast saman og hafa áhrif á sjálfsmynd og samskipti. Rannsóknin var eigindleg og byggði á viðtölum við tíu karla sem eru innflytjendur af fyrstu eða annarri kynslóð á aldrinum 18 – 32 ára. Þeir áttu það allir sameiginlegt að hafa haft afskipti af réttarvörslukerfinu á Íslandi. Gagnagreining var framkvæmd með þemagreiningu og stuðst var við grundaða kenningu til að draga fram þemu sem byggja á reynslu viðmælenda. Helstu niðurstöður leiddu í ljós að þátttakendur upplifðu vantraust og mismunun af hálfu lögreglu, auk þess sem þeir tengdu þessi afskipti við kynþátt sinn og uppruna. Margir töldu sig verða fyrir stimplun sem afbrotamenn án þess að hafa sýnt af sér frávikshegðun. Þetta virtist hafa haft áhrif á sjálfsmynd þeirra og félagslega þátttöku. Þessi reynsla er í samræmi við niðurstöður erlendra rannsókna sem sýna hvernig jaðarsettir hópar verða fyrir kerfisbundinni mismunun í tengslum við löggæslu. Niðurstöðurnar undirstrika mikilvægi þess að skoða samtvinnun þegar meta á reynslu innflytjenda af réttarvörslukerfinu. Þær benda jafnframt til að þörf sé á endurskoðun á verklagi og viðhorfum innan stofnana til að tryggja jafnræði og réttlæti fyrir einstaklinga óháð uppruna.Over the past few decades, there has been a notable increase in the number of immigrants and second-generation immigrants within Icelandic society. This minority group often faces marginalization. This study aimed to explore how immigrants experience their interactions with the Icelandic criminal justice system and how the processes of criminalization and racialization intersect in these experiences. The study emphasized intersectionality as a theoretical framework to understand how race, nationality, social status, and deviant behavior intertwine and influence self-identity and social interactions. It utilized a qualitative approach based on interviews with males, aged 17 to 32, who were either first- or second-generation immigrants and had encountered the criminal justice system in Iceland. The study identified themes reflective of the participants' lived experiences through thematic analysis and grounded theory. The findings revealed that participants often experienced distrust and discrimination from the police, which they commonly associated with their race and origin. Many reported being labeled as criminals despite not engaging in deviant behavior. This aligns with international research showing that marginalized groups frequently face systemic discrimination in law enforcement. The results emphasize the importance of applying an intersectional perspective when assessing immigrants' experiences with the justice system. Furthermore, they highlight the need for a critical review of institutional practices and attitudes to ensure equity and justice for all individuals, regardless of their background
Project Team Meetings - Effective or Efficient?
No full textThis thesis examines the critical balance between effectiveness and efficiency in project team meetings within the software engineering sector. Despite their significance, many such meetings suffer from inefficiencies that lead to employee disengagement and diminish project success. This research identifies the challenges associated with meeting methodologies, frequencies, and other factors that influence project outcomes. Through a comprehensive literature review and interviews at FC, actionable recommendations for enhancing meeting formats are provided, leveraging technology, and promoting a culture of open communication. The findings reveal the substantial impact of Agile methodologies, particularly Scrum and Kanban, on team engagement and problem-solving effectiveness. Scrum fosters collaboration, while Kanban enhances efficiency and team satisfaction through real-time task visibility. The study underscores the importance of optimal meeting frequency—ideally weekly or bi-weekly—to maintain team morale and focus without causing burnout. Key practices for productive meetings include setting clear agendas, inviting appropriate participants, and utilizing technology wisely. The implications for management are profound, indicating that adopting Agile practices and optimizing meeting frequency can significantly enhance team performance. FC’s transition to Kanban exemplifies improved meeting efficiency and team satisfaction. Embracing a Kaizen mindset facilitates continuous improvement in meeting practices. Future research should investigate contextual factors affecting meeting frequency, the long-term effects of Agile methodologies, the broader application of the Kaizen philosophy, and the role of emerging technologies in improving meeting efficacy. This study provides valuable insights for both small and large enterprises, aiming to revitalize their project team meetings and transforming them into productive events that foster collaboration and innovation.
Keywords: Project team meetings; meeting effectiveness; meeting efficiency; communication strategies; meeting frequencyÞessi ritgerð fjallar um hið mikilvæga jafnvægi milli skilvirkni og skilvirkni á fundum verkefnahópa innan hugbúnaðarverkfræðigeirans. Þrátt fyrir mikilvægi þeirra þjást margir fundir af óhagkvæmni sem leiðir til afnáms starfsmanna og dregur úr árangri verkefna. Þessi rannsókn skilgreinir áskoranir í tengslum við að mæta aðferðafræði, tíðni og öðrum þáttum sem hafa áhrif á niðurstöður verkefna. Með yfirgripsmikilli úttekt á bókmenntum og viðtölum hjá FC, veitir það hagkvæmar ráðleggingar til að bæta fundarsnið, nýta tækni og efla menningu opinna samskipta. Niðurstöðurnar sýna veruleg áhrif Agile aðferðafræði, sérstaklega Scrum og Kanban, á þátttöku teymi og skilvirkni vandamála. Scrum stuðlar að samvinnu en Kanban eykur skilvirkni og ánægju teymisins með sýnileika verkefna í rauntíma. Rannsóknin undirstrikar mikilvægi þess að hitta ákjósanlega tíðni - helst vikulega eða tveggja vikna - til að viðhalda liðsanda og einbeitingu án þess að valda kulnun. Lykilvenjur fyrir gefandi fundi eru meðal annars að setja skýrar dagskrár, bjóða viðeigandi þátttakendum og nýta tæknina skynsamlega. Afleiðingarnar fyrir stjórnun eru djúpstæðar, sem gefur til kynna að með því að tileinka sér Agile starfshætti og hámarka fundartíðni getur það bætt árangur liðsins verulega. Umskipti FC yfir í Kanban eru dæmi um bætta skilvirkni á fundum og ánægju liðsins. Að taka Kaizen hugarfari auðveldar stöðugar umbætur í fundarháttum. Framtíðarrannsóknir ættu að rannsaka samhengisþætti sem hafa áhrif á fundartíðni, langtímaáhrif Agile aðferðafræði, víðtækari beitingu Kaizen hugmyndafræðinnar og hlutverk nýrrar tækni við að bæta virkni funda. Þessi rannsókn veitir dýrmæta innsýn fyrir bæði lítil og stór fyrirtæki sem miða að því að endurvekja fundi verkefnahópsins og umbreyta þeim í afkastamikla viðburði sem stuðla að samvinnu og nýsköpun.
Leitarorð: Verkefnahópsfundir; skilvirkni funda; skilvirkni funda; samskiptaaðferðir; fundartíðn