Buckinghamshire New University
Not a member yet
17928 research outputs found
Sort by
Stafræn nauðgun gegn börnum? : gefur dómur Hæstaréttar 31. janúar 2024 í máli nr. 31/2023 tilefni til breytinga á almennum hegningarlögum nr. 19/1940?
No full textMeginviðfangsefni ritgerðarinnar er að leita svara við því hvort dómur Hæstaréttar 31. janúar 2024 í máli nr. 31/2023 gefi tilefni til breytinga á almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Í dóminum var fjallað um kynferðisbrot gegn þremur 13 og 14 ára stúlkum sem ákærði framdi í gegnum netið með því að fá þær til kynferðislegra athafna gagnvart sjálfum sér og hver annarri, taka athafnirnar upp á myndband og senda sér. Ákært var fyrir nauðgun samkvæmt 1. mgr. 194. gr. hgl. og kynferðisbrot gegn börnum yngri en 15 ára samkvæmt 1. mgr. 202. gr. hgl. Hæstiréttur taldi, í ljósi reglunnar um lögbundnar refsiheimildir, orðalag ákvæðanna ekki veita það svigrúm til túlkunar að fella mætti háttsemi þá sem ákært var fyrir undir önnur kynferðismök samkvæmt þeim og heimfærði háttsemi ákærða til annars og mun vægara brots, þ.e. kynferðislegrar áreitni samkvæmt 2. mgr. 202. gr. hgl. Í ritgerðinni er lagt mat á niðurstöðu Hæstaréttar í málinu, meðal annars með tilliti til gagnrýni fræðimanna. Komist er að þeirri niðurstöðu að ákvæði kynferðisbrotakafla almennra hegningarlaga veiti börnum ekki fullnægjandi refsivernd þegar gerandi fær brotaþola til grófra kynferðislegra athafna gagnvart sjálfum sér eða með öðrum, og enn fremur þegar gerandi er fjarstaddur brotaþola en viðhefur háttsemina í gegnum netið. Í ljósi þeirrar samfélagslegu þróunar sem hefur átt sér stað með aukinni netnotkun barna og breyttu samskiptamynstri þeirra á milli, sem og með hliðsjón af norskum og sænskum hegningarlögum, þykir dómurinn gefa tilefni til endurskoðunar á 1. mgr. 194. gr. og 1. mgr. 202. gr. hgl. Slík endurskoðun er talin nauðsynleg til að hegningarlögin endurspegli þá samfélagslegu þróun sem tækniframfarir hafa leitt af sér, sem og þann alvarleika sem slík brot fela í sér.The main topic of this thesis is to examine whether the Supreme Court's judgment of 31 January 2024 in case no. 31/2023 gives cause for amendments of the General Penal Code no. 19/1940. The judgment concerned sexual offences against three 13- and 14-year-old girls, which the defendant committed online by inducing them to perform sexual acts on themselves and each other, record the acts on video, and send the recordings to him. He was indicted for violations of Article 194(1) (rape) and Article 202(1) (sexual intercourse and other sexual acts against children under the age of 15) of the Penal Code. The Supreme Court found that, in light of the principle of legality, the wording of the Articles did not provide sufficient interpretative scope to classify the conduct as other sexual acts within the meaning of those provisions, and reclassified the defendant's conduct as a different and much less serious offence, i.e., sexual harassment under Article 202(2). The thesis assesses the conclusion in the case, including with regards to criticism from legal scholars. It is concluded that the provisions of the sexual offences chapter of the Penal Code do not provide children with adequate protection when a perpetrator induces a victim to perform sexual acts on themselves and each other, and furthermore when the perpetrator is physically absent but engages in the conduct online. In view of societal development involving increased internet use among children and changes in their communication patterns, as well as with reference to Norwegian and Swedish penal legislation, the judgment is considered to give cause for a review of Articles 194(1) and 202(1). Such a review is deemed necessary to ensure that the Penal Code reflects the societal developments brought about by technological advances, as well as the seriousness that such offences entail
Varnar- og öryggisstefnur smáríkja: Hlutverk Eystrasaltsríkjanna í NATO
No full textÁ ólgutímum í alþjóðastjórnmálum neyðast smáríki á borð við Lettlandi, Litháen og Eistlandi sem staðsett eru nærri svæðum þar sem hætta er á stigmögnun átaka, til að gegna hlutverki hlífðarríkja. Byggt á sögulegri greiningu sýnir þessi rannsókn hvernig Eystrasaltsríkin endurmátu veikleika sína á hernaðarsviði og stjórnmálasviði í sjálfstæðisbaráttunni, sem skildi eftir sig ör á sjálfsmynd þeirra eftir hernám. Þessi lærdómur neyddi þau til að nýta sér betur fjölþjóðasamstarf, og sýndi fram á þörfina fyrir tryggingu,pólitískt skjól, til að tryggja að þau stæðu ekki ein í hugsanlegum átökum við Rússland. Eftir inngöngu í NATO styrktu Eystrasaltsríkin hernaðargetu sína verulega og fengu traustan „verndarskjöld“ sameiginlegra varna, sem stuðlaði að þróun innri skipulagsgerðar og bandalagsgerðar. Á sama tíma réðust umfang og form sendingar hersveita til Eystrasaltsríkjanna þó fyrst og fremst af ákvæðum Stofnsáttmála Rússlands og NATO áður en þau gengu í bandalagið.Í dag, þar sem ógnin af hugsanlegum átökum eykst, gera smæð og nálægð Eystralandsrikjar við óvinlega nágranna þau viðkvæm fyrir hefðbundinni landárás. Þau reiða sig á sameiginlega hraðviðbragðsgetu og afar hreyfanlegar varnasveitir til að aftra og bregðast við þessari hættu.In the turbulent conditions of modern geopolitics, small states such as Latvia, Lithuania, and Estonia, located near potential escalation zones, are forced to play the role of buffer states. Based on historical analysis, this study demonstrates how the Baltic states reconsidered their vulnerabilities in the military and diplomatic spheres during the struggle for independence, leaving scars on their identity from occupation. These lessons forced them to learn how to leverage their approaches to national security and partnership relations, and the need for a guarantee of "political shelter" to ensure that they do not find themselves on the verge of losing their integrity.
After joining NATO, the Baltic states significantly strengthened their military capabilities and received a reliable "umbrella" of collective defense, contributing to developing internal and alliance architectures. At the same time, the scale and form of deployment of troops in the Baltic turned out to be primarily determined by the provisions of the Russia-NATO Founding Act before they acceded to NATO.
Today, as the threat of potential confrontation grows, the Baltic states’ small size and proximity to hostile neighbours continue to expose them to conventional ground attack. They rely on collective rapid-response capabilities and highly mobile defence forces to deter and counter this risk
Að gera hið óáhugaverða áhugavert : um gegnsæi sögumannsins í einleikjaröðinni Talking Heads eftir Alan Bennett
No full textÍ þessari ritgerð er fjallað um einleikjaröðina Talking Heads eftir Alan Bennett (1934-) sem skrifuð var fyrir breska ríkissjónvarpið BBC á níunda og tíunda áratug síðustu aldar. Meginumfjöllunarefni ritgerðarinnar er það sem hér verður kallað „gegnsæi sögumannsins,“ stíleinkenni Talking Heads sem felur í sér ákveðið misræmi milli þess sem persóna setur fram um sjálfa sig og þess sem höfundur gerir áhorfandanum ljóst að sé satt. Í ritgerðinni er gengið út frá því að þessi frásagnaraðferð gegni lykilhlutverki í því að halda áhorfandanum við efnið þrátt fyrir mínímalíska framsetningu, geri „hið óáhugaverða áhugavert.“ Gerð er grein fyrir bakgrunni og tilurð einleikjaraðarinnar, útlistað nánar í hverju gegnsæi sögumannsins er fólgið með tilliti til ólíkra orðræðuplana (e. levels of discourse) dramatískra verka og sambands persóna eða „sögumanna“ eintalanna við áhorfendur. Dæmi eru tekin úr leiktextanum sjálfum, auk leiktúlkunarlegra og leikstjórnarlegra þátta. Þá er einnig fjallað um séreinkenni sjónvarpsmiðilsins, hvernig þau ná fram nánd við persónur Talking Heads og hann borinn saman við leikhúsmiðilinn. Að lokum verður einnig snert á þeirri gagnrýni sem frásagnareinkenni gegnsæisins hefur fengið. Þó Bennett beini sjónum sínum að persónum og aðstæðum sem við fyrstu kynni virðast yfirmáta hversdagslegar og nánast óspennandi, tekst honum með gegnsæi sögumannsins að gera þessar „óáhugaverðu“ persónur áhugaverðar, fletta ofan af þeim lögum smám saman svo að í ljós kemur kjarni sem er bæði sammannlegur, tragískur og jafnvel krassandi
„Réttlæti þarf ekki aðeins að ná fram að ganga, heldur einnig að vera sýnilegt.“ Rannsókn á framkvæmd frumkvæðisskyldu stjórnvalda um birtingu upplýsinga
No full textRannsóknarefni þessarar ritgerðar er hvernig stjórnvöld hafa framfylgt frumkvæðisskyldu um birtingu upplýsinga um þeirra eigin starfsemi samkvæmt 13. gr. upplýsingalaga nr. 140/2012. Markmið rannsóknarinnar var að greina hvernig ráðuneyti Stjórnarráðs Íslands hafa framfylgt ákvæðinu og hvaða áskoranir þau hafa staðið frammi fyrir í framkvæmd þess. Rannsóknin byggist á eigindlegri aðferðafræði og var gagnaöflun fyrst og fremst unnin með hálfstöðluðum viðtölum við starfsmenn ráðuneytanna sem voru valdir með tilliti til reynslu þeirra og hlutverks í tengslum við innleiðingu og framkvæmd ákvæðisins. Stuðst var við fyrirfram ákveðinn hugtakaramma sem skiptist í þrjá flokka áskorana: lagalegar, stjórnsýslulegar og tæknilegar. Til að greina framkvæmdina var beitt tveimur fræðilegum nálgunum: annars vegar samsettu líkani Richard E. Matland, sem byggir á greiningu á stefnu-óræðni og stefnu-ágreiningi, og hins vegar kenningar um árangursríka stefnuinnleiðingu sem Christoph Knill og Jale Tosun hafa tekið saman með heildstæðum hætti.
Niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að innleiðing ákvæðisins hafi í meginatriðum tekist vel og að stuðningur við markmið þess hafi verið til staðar bæði innan Stjórnarráðsins og í samfélaginu. Hins vegar leiddi rannsóknin í ljós áskoranir í framkvæmdinni sem gefa til kynna að innleiðingin hafi ekki gengið að fullu sem skyldi. Framkvæmd frumkvæðisskyldunnar hefur að miklu leyti ráðist af túlkun og aðstæðum starfsfólks innan ráðuneytanna, sem hefur leitt til ólíkra vinnubragða og mögulegs misræmis í birtingu upplýsinga. Þá kom í ljós að túlkun ákvæðisins reyndist snúin, einkum þegar ákveða þurfti hvenær mál féllu undir skráningar- og birtingarskyldu. Skortur á miðlægri stýringu og eftirliti hefur jafnframt torveldað samræmingu framkvæmdar milli ráðuneyta og dregið úr heildarskilvirkni ákvæðisins. Einnig komu fram vísbendingar um að ónóg nýting stafrænna lausna takmörkuðu reglubundna upplýsingagjöf og gæti þannig hamlað aðgengi almennings að birtum gögnum.This thesis focuses on the proactive disclosure obligation of public authorities as set out in Article 13 of the Icelandic Information Act No. 140/2012, which mandates government bodies to publish information about their operations on their own initiative. The aim of the study was to examine how the ministries of the Government of Iceland have implemented this provision and what challenges they have encountered in its execution. The study is based on a qualitative methodology, with data primarily collected through semi-structured interviews with ministry staff selected based on their experience and role in the implementation and application of Article 13. The analysis was guided by a predetermined conceptual framework encompassing three categories of challenges: legal, administrative, and technical. Two theoretical approaches were used to analyze the implementation process: firstly, Richard E. Matland’s ambiguity-conflict model, and secondly, analysis of Christoph Knill and Jale Tosun regarding key determinants of implementation success.
The findings suggest, in general, that the implementation of the provision has been successful, with support for its objectives evident both within the ministries and in society at large. However, the study also revealed challenges indicating that the implementation has not been fully consistent. The practice of proactive disclosure has largely depended on the interpretation and circumstances of individual ministry staff, resulting in varying approaches and potential inconsistencies in the publication of information. The provision itself proved complex to interpret, especially when determining which matters were subject to registration and disclosure. Furthermore, a lack of central coordination and oversight has hampered harmonization between ministries and reduced the overall effectiveness of the provision. Finally, there were indications that inadequate digital solutions limited the regularity of information dissemination, potentially hindering public access to information
Staða fyrstu kaupenda á húsnæðismarkaði. Er erfiðara að kaupa fasteign í dag en áður fyrr?
No full textHúsnæðismarkaðurinn á Íslandi hefur tekið miklum breytingum í gegnum tíðina og hefur staða fyrstu kaupenda á markaðnum verið vaxandi áhyggjuefni undanfarin ár. Ritgerð þessi fjallar um þróun fasteignaverðs á Íslandi samanborið við tekjuþróun frá aldamótum til dagsins í dag, með áherslu á þær áskoranir sem fyrstu kaupendur standa frammi fyrir. Markmið rannsóknarinnar er að kanna hvort auðveldara hafi verið fyrir fyrstu kaupendur að komast inn á húsnæðismarkað við upphaf 21. aldarinnar en það er í dag.
Við gerð rannsóknarinnar var stuðst við tímaraðir launavísitölu, heildar- og ráðstöfunartekna, vísitölu íbúðaverðs, vísitölu neysluverðs og meginvaxta Seðlabanka Íslands. Gögnin voru skoðuð og borin saman eftir tímabilum innan tímabils sem til rannsóknar er. Vísitölur íbúðaverðs, launa og meðaltekna voru búnar til og reiknaðar yfir á fast verðlag. Einnig var framkvæmdur útreikningur á skuldabyrði og greiðslubyrði vegna húsnæðiskaupa til að fá betri skýringu á hvernig staða fyrstu kaupenda á Íslenskum húsnæðismarkaði hefur raunverulega þróast á tímabilinu. Sérstök úrræði stjórnvalda til húsnæðisstuðnings voru einnig skoðuð, sem og lánaskilyrði og reglur um skilyrði greiðslumats til fasteignakaupa.
Við upphaf 21. aldar var fasteignaverð í samræmi við meðaltekjur, sem endurspeglaði raunhæfan möguleika fyrir fyrstu kaupendur að komast inn á húsnæðismarkað. Niðurstöður sýna hins vegar að kaupmáttur hafi minnkað með tilliti til fasteignakaupa á tímabilinu sem er til rannsóknar. Þá benda rannsóknir til að sértæk úrræði stjórnvalda um húsnæðisstuðning ýti undir aukna eftirspurn og þar með aukna spennu á markaðnum. Framboð á hagkvæmu húsnæði hefur ekki verið nógu mikið til að annast eftirspurnina sem skapast hefur í kjölfar þessa og hefur húsnæðisverð hækkað úr takti við launaþróun. Þessi mikla hækkun hefur gert fólki erfiðara að komast inn á markaðinn. Að auki hafa miklar sveiflur á verðbólgu og vöxtum vegna efnahagslegra áfalla, heimsfaraldurs og stríðsátaka haft áhrif á stöðu fólks til fasteignakaupa
The relationship between parental warmth and children’s social competence in an Icelandic sample : examining the impact of warm parenting on conduct problems in children
No full textRitgerðin er lokuð til 08.05.2028Þessi rannsókn skoðaði sambandið á milli hlýleika foreldra og hegðunarvanda íslenskra barna. Gögn voru fengin frá 445 foreldrum og forráðamönnum í gegnum rafræna könnun sem notaðist við spurningalistana um uppeldisstíla og uppeldisaðferðir (Parental Styles and Dimensions Questionnaire, PSDQ) og styrk og vanda (Strengths and Difficulties Questionnaire, SDQ). Niðurstöður leiddu í ljós marktækt neikvætt samband á milli hlýleika og hegðunarvanda. Aðhvarfsgreining sýndi fram á að meiri hlýleiki spáði fyrir um minni hegðunarvanda hjá börnum, þó skal tekið fram að áhrifastærðin var tiltölulega lítil. Niðurstöður þessarar rannsóknar eru í samræmi við alþjóðlegar rannsóknir og benda til þess að hlýleiki foreldra geti haft verndandi áhrif í félags- og hegðunarþroska barna. Þessar niðurstöður undirstrika mikilvægi menningartendra uppeldisaðferða sem stuðla að tilfinninganæmni meðal íslenskra fjölskyldna.
Lykilorð: hlýleiki foreldra, hegðunarvandi, börn, félagshæfni, PSDQ, SDQ, Ísland
Write to Katrín Birta HaraldsdóttirThis study examined the relationship between parental warmth and conduct problems in Icelandic children, addressing a research gap in this cultural context. Data from 445 caregivers, collected via online survey using the Parental Styles and Dimensions Questionnaire (PSDQ) and the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ), revealed a significant negative correlation between parental warmth and conduct problems. Regression analysis showed that higher parental warmth predicted fewer conduct problems, though with a modest effect size. These findings align with international research, suggesting parental warmth might be a protective factor in children’s behavioral and social development. Results emphasize the importance of culturally informed parenting interventions that promote emotional responsiveness in Icelandic familie
„Við erum endalaust að standa í lappirnar og sinna og þjónusta en það þjónustar enginn okkur“: Áskoranir og tækifæri við innleiðingu farsældarlaganna: Sýn tengiliða í grunnskólum
No full textMarkmið þessarar rannsóknar er að varpa ljósi á áskoranir og tækifæri við innleiðingu laga um samþættingu þjónustu í þágu farsældar barna (nr. 86/2021), frá sjónarhorni tengiliða í grunnskólum. Farsældarlögin hafa nú verið í innleiðingarferli frá gildistöku þeirra í janúar árið 2021. Markmið laganna er að byggja upp heildstætt þjónustukerfi til að hægt sé að veita börnum og foreldrum rétta þjónustu á réttum tíma frá réttum aðila. Með menntastefnu í anda skóla án aðgreiningar hefur grunnskólinn fengið það hlutverk að mæta fjölbreyttum og flóknum þörfum barna. Þetta hefur gert það að verkum að hlutverk grunnskólans er orðið mun víðtækara en áður fyrr og kallað á heildrænni nálgun til að mæta vanda barna. Með farsældarlögunum varð til hlutverk tengiliða sem eru skipaðir í öllum grunnskólum og eiga þeir að veita utanumhald um mál nemenda sinna sem hafa aukna þjónustuþörf. Fræðilegur rammi byggir meðal annars á vistfræðikenningu Bronfenbrenners og hugmyndum Edwards um þverfaglega samvinnu.
Notast var við eigindlega rannsóknaraðferð þar sem tekin voru sjö einstaklingsviðtöl við tengiliði farsældar í sjö grunnskólum í tveimur fjölmennum sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Þemagreiningu var beitt við greiningu gagna. Helstu niðurstöður gefa til kynna að eftir að innleiðing laganna hófst hefur aukið utanumhald og eftirfylgni orðið með málum barna með tilheyrandi skriffinnsku. Boðleiðir milli kerfa eru aðgengilegri og styttri en áður og góð samvinna virðist einkum vera á fyrsta stigi. Jafnframt sýna niðurstöður skort á samvinnu við utanaðkomandi kerfi líkt og barnavernd og heilsugæslu. Aukið álag er vegna samtvinnunar hlutverka tengiliða og óljós lína er á milli verksviða tengiliða og málstjóra. Jafnframt benda niðurstöður til þess að ein helsta áskorunin sé skortur á úrræðum sem kemur í veg fyrir að hægt sé að veita börnum fullnægjandi þjónustu. Vonast er eftir því að niðurstöðurnar geti varpað ljósi á helstu áskoranir við innleiðingu samþættrar þjónustu í þágu barna, svo hægt sé að styðja við farsæld barna á sem skilvirkastan hátt
Íslenskir krabbar í fæðu ránfiska
No full textThis thesis investigated the importance of crabs (infraorder: Brachyura) as prey for predatory fish around Iceland and whether predators could be used to sample crabs, by using stomach samples. Crabs contributed a small portion of the overall fish diet which was dominated by ray-finned fish and non-crab crustaceans. Crabs were most frequent in the diets of cod (Gadus morhua), haddock (Melanogrammus aeglefinus), Atlantic wolffish (Anarichas lupus) and thorny skate (Amblyraja radiata). Crab consumption was most frequent at depths ranging between 0 to 200 deep and was limited to depths below 550 m. Seasonal and regional variation was observed, with crabs being more frequent in the southwest region and in summer while being least frequent in spring. Crab consumption was correlated with a narrower diet and the impact on stomach fullness depended on predator species. Predatory fish were shown to be able to sample most of the known crab species around Iceland, and to estimate spatiotemporal distributions of crabs. Overall, 15 different predatory fish species consumed crabs and they consumed eight crab species. Arctic lyre crabs (Hyas coarctatus) and great spider crabs (Hyas araneus) were the most frequently consumed crabs. Some common crab species were rare in predatory fish diets, such as the Green shore crab (Carcinus maenas) and the invasive Atlantic rock crab (Cancer irroratus). This thesis presents novel data on the specific roles of crabs in predatory fish diets around Iceland as well as the usage of using predatory fish to sample crabs.Í þessari ritgerð var kannað mikilvægi krabba (infraorder: Brachyura) sem bráð ránfiska við Ísland og hvort hægt væri að nota ránfiska til að safna kröbbum, með því að nota magasýni. Krabbar lögðu til lítinn hluta af heildarfæði ránfiska sem samanstóð mest af geisluggum og krabbadýrum að utanskildum kröbbum. Krabbar voru algengastir í fæðu þorsks (Gadus morhua), ýsu (Melanogrammus aeglefinus), steinbíts (Anarichas lupus) og tindaskötu (Amblyraja radiata). Krabbaát var algengast á milli 0 og 200 m dýpi og takmarkaðist við 550 m dýpi. Árstíðar og svæðisbundin mynstur voru athuguð, krabbar reyndust algengari suðvestan megin lands og á sumrin, en voru sjaldgæfastir á vorin. Krabbaát var tengt við þrengri fæðusamsetningu og áhrif krabbaáts á magafylli var háð ránfiskategund. Ránfiskar reyndust ná að veiða flestar af þekktum krabbategundum við Ísland og metið dreifingu krabba í tíma og rúmi. Í heild neyttu 15 ólíkar ránfiskategundir krabba og átta krabbategundir voru étnar. Litli trjónukrabbi (Hyas coarctatus) og stóri trjónukrabbi (Hyas araneus) voru algengustu krabbategundirnar í fæðu ránfiska. Sumar af algengu krabbategundum voru sjaldgæfar í fæðu ránfiska, til dæmis bogkrabbinn (Carcinus maenas) og ágengi grjótkrabbinn (Cancer irroratus). Þessi ritgerð kynnir ný gögn um hlutverk krabba í fæðu ránfiska við Ísland og notkun ránfiska við að safna krabbasýnum
Challenges and pitfalls while emulating six current Icelandic household routers
No full textEmulating the firmware images of common household routers allows security researchers to dynamically test whether these routers should be trusted within small businesses or family homes. In this thesis, the challenges of emulating router firmware images are explored with the goal of mapping out what tools are most suitable to use in today's climate. FACT, QEMU, EMUX, Qiling, Firmadyne, FAT, FirmAE, Pandawan, and EMBA were evaluated based on how easy they were to set up and how well they managed to emulate our firmware images. The most effective tool for both analysis and emulation is EMBA. While QEMU was the best candidate for bespoke research on a singular router due to its fine-grained control, with Qiling seeming very promising as well. It was also discovered that many of the older tools can no longer be used on newer routers using 64-bit architecture since they were designed for 32-bit. This severely limits the choice of tool depending on the architecture of the router.Frostbyte Cybersecurity Research Cente
The Secrets of Colonial Corporate Governance - Behind the Success of the British East India Company
No full textThe originality of this thesis is to provide a comparative analysis of colonial corporate governance across five major colonial empires in history for the first time. Previous scholars have primarily examined single or dual colonial companies in isolation, and most studies have been conducted from an economic and historical perspective. This thesis approaches the topic from a management perspective. We examine five individual colonial companies from each empire—the British East India Company, the Dutch East India Company, the Portuguese East India Company, and the Spanish Royal Philippines Company—active during the colonial era. We creatively place them within a unified theoretical framework of corporate governance to compare and analyze. The study explores and discusses the institutional design, supervisory mechanisms, and corporate-state hybrid relationships of these five colonial companies. This allows us to systematically reveal variations in governance mechanisms that have not been previously examined. Additionally, we discuss the practical implications of colonial governance mechanisms for modern corporate governance theory