Buckinghamshire New University

Buckinghamshire New University
Not a member yet
    17928 research outputs found

    Service quality in tourism in Borgarbyggð. How to increase service quality?

    No full text
    Sveitarfélagið Borgarbyggð á Vesturlandi er í hópi öflugustu sveitarfélaga á landinu er varðar ferðaþjónustu sem skilar atvinnu, tekjum og fjárfestingum með tilheyrandi útsvari og skattgreiðslum til sveitarfélagsins og íslenska ríkisins. Í þessu meistaraverkefni mun ég kanna þjónustugæði innan ferðaþjónustunnar í Borgarbyggð og varpa ljósi á þá þætti er þau varða ásamt því hvernig hægt er að bæta þjónustugæði. Tekin voru eigindleg djúpviðtöl við ferðaþjónustuaðila í Borgarbyggð ásamt aðila hjá Áfanga og Markaðsstofu Vesturlands. Síðan var gerð megindleg spurningakönnum meðal ferðaþjónustuaðila á svæðinu og að lokum var framkvæmd SERVQUAL þjónustukönnun hjá aðilum í mismunandi greinum ferðaþjónustunnar í svokölluðum hulduheimsóknum. Niðurstöður sýndu að SERVQUAL þjónustukönnunin kom mjög vel út en pottur var víða brotinn er varðaði innviði á svæðinu og koma vegamálin þar einkum við sögu ásamt sorphirðu og almenningssalerum. Skortur var á faglærðu starfsfólki ásamt því að vöntun var á húsnæði fyrir starfsfólk. Ferðaþjónustuaðilum fannst einnig að markaðssetja mætti svæðið betur ásamt því að meira mætti vera um stuðning frá og samvinnu við opinbera aðila er koma að ferðaþjónustu og einnig sveitarfélagið Borgarbyggð.The municipality of Borgarbyggð in West Iceland is among the most powerful municipalities in the country in terms of tourism, which generates employment, income and investment with associated municipal taxes and tax payments to the municipality and the Icelandic state. In this master's project, I will examine service quality within the tourism industry in Borgarbyggð and shed light on the factors that concern them as well as how service quality can be improved. Qualitative in-depth interviews were conducted with tour operators in Borgarbyggð along with parties at Áfanga and Markaðsstofa Vesturlands. Then quantitative surveys were conducted among tourism operators in the area and finally a SERVQUAL service survey was conducted with parties in different sectors of the tourism industry in so-called secret visits. The results showed that the SERVQUAL service survey came out very well, but there were some serious defects when it came to infrastructure in the area, and the road issues are mainly involved, along with garbage collection and public halls. There was a shortage of skilled staff as well as a lack of housing for staff. Tourism operators also felt that the area could be marketed better as well as there could be more support from and cooperation with public entities involved in tourism and also the municipality of Borgarbyggð

    Monetary fines : punishment for the sake of punishment? : a comparative analysis of fixed- and day-fines as a basis for legal policy reform in Iceland

    No full text
    Þessi ritgerð fjallar um sanngirni og skilvirkni fésekta og veltir því upp hvort fastákveðnar sektir geti enn verið réttlætanlegar í nútímalöggjöf eða hvort þær þjóni aðeins refsiviðmiðum sem byggja á úreltum hugmyndum um hvað þykir hlutfallslega rétt. Með sögulegri og lagalegri greiningu á refsivörslu á Íslandi – sem og samanburði við alþjóðlegar rannsóknir – er fastákveðnum sektum annars vegar og tekjutengdum sektum hins vegar stillt upp til samanburðar. Greiningin byggir á kenningum um fælingarmátt, réttláta málsmeðferð, og lögmæti, þar sem sýnt verður fram á að fastákveðnar sektir geti haft óhófleg íþyngjandi áhrif á einstaklinga miðað við efnahag þeirra. Í ritgerðinni er leitast við að sýna fram á að núverandi sektarkerfi á Íslandi og refsistefna hafi takmarkaðan fælingarmátt og þjóni ekki þeim tilgangi sem settur er í lögum. Þá eru færð rök fyrir því að með innleiðingu tekjutengdra sekta (e. day-fines) sé hægt að stuðla að meira réttlæti, auknu trausti almennings, lögmæti og löghlýðni. Einnig verður gerður samanburður á mismunandi innleiðingu tekjutengdra sekta milli þeirra landa sem nú þegar notast við tekjutengdar sektir – einkum Finnland, Þýskaland og Tékkland – í þeim tilgangi að draga lærdóm af því sem hefur borið árangur og því sem betur mætti fara. Út frá þessari greiningu eru settar fram tillögur að „hinni réttu“ uppsetningu tekjutengdra sekta, en jafnframt varpað ljósi á takmarkanir og möguleg vandamál sem upp gætu komið. Að lokum er sú niðurstaða dregin að lögfesting tekjutengdra sekta á Íslandi sé nauðsynlegt stjórnmálalegt skref í áttina að auknu réttlæti og jafnrétti, sem og ákvarðanatökum sem byggja á vísindalegum gögnum.This thesis investigates the fairness and effectiveness of monetary fines, questioning whether fixed fines remain justifiable in modern legal systems or merely serve as punitive measures relying on outdated ideas of proportionality. Through a historical and legal analysis of punishment in Iceland – as well as international comparative studies – this research contrasts fixed fines with wealth-dependent fines i.e., day-fines. Grounded in theories of deterrence, procedural justice, and legitimacy, the analysis demonstrates how fixed fines can disproportionately impact individuals based on economic status. The thesis highlights the limited deterrent effect of current fines and punishment, arguing that a well-designed day-fine system could address injustice while enhancing the public’s trust, perceived fairness, and compliance. A further comparative analysis is made between countries that already implement day-fines – mainly Finland, Germany, and the Czech Republic – with the goal of identifying valuable lessons of what works and what does not. Key recommendations are put forth, regarding construction of the “ideal” day-fine model – while limitations and potential problems are also identified. Ultimately, and argument is made for the necessity of implementing day-fines in Iceland as a step in legislative reform toward a broader commitment to justice, equality, and evidence-based change

    In the Shadow of Stigmatization: The Status of Individuals with Alcohol Use Disorder in Small Communities

    No full text
    Í þessari ritgerð er fjallað um stöðu einstaklinga með áfengisröskun og sem eru búsettir í litlum samfélögum. Gerð verður grein fyrir því hvort þessir einstaklingar upplifi almennt neikvæðara viðhorf og frekari stimplanir heldur en þeir sem eru búsettir í stærri samfélögum. Einnig verður fjallað um þau úrræði sem ætluð eru einstaklingum með áfengisröskun á Íslandi og skoðuð er staðsetning þessara úrræða. Þetta efni hefur verið lítið rannsakað hér á landi en mikilvægt að gera það. Áfengisröskun er ein af algengustu geðröskunum í heiminum og hún getur leitt til neikvæðra afleiðinga. Í litlum samfélögum ríkir oft meiri samheldni og margir þekkja hvern annan. Félagsráðgjöf er afar víðtæk starfsgrein sem notar heildarsýnina að leiðarljósi og geta félagsráðgjafar hjálpað einstaklingum með áfengisröskun og þeirra fjölskyldum. Það hefur sýnt sig að stuðningur frá fjölskyldu getur leitt til árangursríkara bataferlis. Helstu niðurstöður eru að einstaklingar sem eiga við áfengisröskun að stríða og búa í minni samfélögum lifa oftast við verri félagslegar aðstæður vegna þeirrar samheldni sem þar ríkir. Í minni samfélögum geta einstaklingar með áfengisröskun því átt erfitt með að fela röskun sína, og því upplifað neikvæðari viðhorf og meiri stimplanir. Einstaklingar haldnir áfengisröskun einangra sig oft og leita sér ekki hjálpar. Úrræði sem huga að áfengisröskun á Íslandi eru flest staðsett á höfuðborgarsvæðinu eða í kringum það og einstaklingar með áfengisröskun í litlum samfélögum hafa því ekki aðgengi að viðeigandi úrræðum í kringum sig. Lykilorð: áfengisröskun, lítil samfélög, stimplun, úrræði, félagsráðgjö

    Buried Promises

    No full text
    Logline: Á hefðbundnum vinnudegi í fjárhúsinu lendir einræni bóndinn Þormar í snjóflóði. Þar sem hann liggur fastur undir snjónum óttast hann ekki aðeins um eigið líf heldur einnig um örlög eiginkonu sinnar, Hrafnhildar, og sonar þeirra, Arons. Synopsis: Snjóþungi er stuttmynd í leikstjórn Jónu Grétu Hilmarsdóttur. Myndin gerist í Norðfjarðarsveit, Neskaupstað og nærumhverfi og fjallar um einræna bóndann Þormar, mann sem á í sterkari tengslum við jörðina og land sitt heldur en fjölskyldu sína. Á hefðbundnum vinnudegi í fjárhúsinu lendir Þormar í snjóflóði og missir í kjölfarið bóndabæinn og sauðféð. Þar sem hann liggur fastur undir snjónum óttast hann ekki aðeins um eigið líf heldur einnig um örlög eiginkonu sinnar, Hrafnhildar, og sonar þeirra, Arons. Snjóflóðið verður þannig tákn fyrir hið ósagða í hjónabandinu. Credits: Þormar: Þorvaldur Davíð Kristjánsson Hrafnhildur: Álfrún Helga Örnólfsdóttir Aron: Erpur Aron Tristansson Hundur: Esja Björgunarsveitarmenn: Jón Vigfússon & Óskar Þorri Hörpuson Rauðakrosskonur: Þórunn Halldórsdóttir, Laufey Þórðardóttir & Guðrún Margrét Björnsdóttir Fjölskylda í Egilsbúð: María Emma Arnfinnsdóttir, Sindri Brynjar Birgisson & Henrý Alex Sindrason Aukaleikarar: Ásdís Sólveig Jónsdóttir, Björn Ríkharðsson, Blær Ágúst Gunnarsson, Elin C. H. Ramette, Guðveig Fanney Jónasdóttir, Hlynur Sveinsson, Ingibjörg Þórðardóttir, James C Thompson, Jun Gunnar Lee Egilsson, Magnús Ríkharðsson, Margeir Ríkharðsson, Natalía Rós Guðjónsdóttir, Rán Christer, Ríkarður K. Magnússon, Sigþór Veigar Magnússon & Þór Theodórsson Leikstjóri og handritshöfundur: Jóna Gréta Hilmarsdóttir Framleiðendur: Jóna Gréta Hilmarsdóttir & Konráð Kárason Þormar Framleiðandi á setti: Rán Christer Aðstoðarleikstjóri: Elin C. H. Ramette Aðstoð við framleiðslu: Helena Lind Ólafsdóttir Kvikmyndatökumaður: Konráð Kárason Þormar Aðstoðartökumaður: Julian Lalinde Annar aðstoðartökumaður: Ísak Magnússon Ljósameistari: Óskar Þorri Hörpuson Aðstoð við ljós: Jun Gunnar Lee Egilsson Gripill: Sigþór Veigar Magnússon Stjórn hljóðupptöku: Jökull Karlsson Ljósmyndari á setti: Michael Novotny Leikmyndahönnun: James C Thompson Smiður: Hilmar Páll Jóhannesson Búningahönnun: Sigurbjörg Stefánsdóttir Aðstoð í búningum: Ásdís Sólveig Jónsdóttir Förðun: Bríet Irma Jónudóttir Hár: Guðveig Fanney Jónasdóttir & Natalía Rós Guðjónsdóttir Klipping: Tómas Sturluson Frumsamin tónlist: Jóhannes Damian Patreksson Litaleiðrétting: Konráð Kárason Þormar Hljóðhönnun: Ísidór Jökull Bjarnason Tölvubrellur: Logi Sigursveinsson Íslandsljóð: Flutningur: Kór Áskirkju Lag & texti: Jóhannes úr Kötlum og Þórarinn Guðmundsson Heimild: Kári Þormar Málverk: Sveinn Vilhjálmsson Með stuðning: Listaháskóli Íslands, Samvinnufélag Útgerðamanna í Neskaupstað, Menningarsjóður Fjarðabyggðar, Still Vivid & Síldarvinnslan Neskaupstað Í samstarfi við Logó Kvikmyndasamsteypunnar Þakkir: Amelía Rún Jónsdóttir, Ari Dan Árnason, Ari Eldjárn, Axel Jónsson, Björn Lúðvík Magnússon, Björgunarsveitin Gerpir, Daði Benediktsson, Daníel Melsteð Sigurjónsson, Egilsbúð, Halldór Svanberg Kárason Þormar, Hákon Ernuson, Hildibrand Hótel, Hjálparsveit Skáta í Kópavogi, Hlynur Pálmason, Hreindýragarðurinn á Egilsstöðum, Huldar Freyr, Inga Lóa Guðjónsdóttir, Ingimar Guðbjartsson, Jóhann Elís Runólfsson, Katla Sólnes, Kári Kárason Þormar, Kristín Friðriksdóttir, Linda María Emilsdóttir, María Bjarnadóttir, Margrét Perla Kolka, Samúel Lúkas, Sigurjón Egilsson, Sigrún Kristín Þorsteinsdóttir, Snorri Halldórsson, Soffía Mjöll Thamdrup, Svanhvít Aradóttir, Sveinbjörg Halldórsdóttir, Tristan Sigtryggs, Vignir Daði Valtýsson, Þórunn Halldórsdóttir & Þuríður Soffía Þórarinsdóttir Leiðbeinendur: Brúsi Ólason & Jarin Blaschke This film was made as partial fulfillment of a BA degree in filmmaking from the Iceland University of the Arts. Copyright © Jóna Gréta Hilmarsdóttir & Konráð Kárason Þormar, 2025. All rights reserved.Listaháskóli Íslands Samvinnufélag Útgerðamanna í Neskaupstað Menningarsjóður Fjarðabyggðar Still Vivid Síldarvinnslan NeskaupstaðAthugið: Þessi Vimeo-hlekkur er einungis ætlaður til yfirferðar. Ekki má deila honum né birta opinberlega fyrir almenning

    Mechanical properties of decellularized Laminaria digitata as a scaffold in tissue engineering

    No full text
    Vefjaverkfræði er þverfagleg vísindagrein sem tekur til og sameinar þekkingu úr líffræði, efnafræði, verkfræði og læknisfræði í þeim tilgangi að þróa lausnir sem geta endurbyggt, viðhaldið eða komið í stað skemmdra vefja eða líffæra. Undanfarin ár hafa orðið miklar framfarir, meðal annars í þróun lífrænna stoðefna sem nýtast í lækningum. Sáraígræðsluefni og stoðnet sem notuð eru við viðgerð á kviðsliti eiga það sameiginlegt að vera hönnuð til að styrkja eða loka veikburða eða sködduðum svæðum í líkamanum. Í báðum tilvikum er markmiðið að styrkja vef, stuðla að gróanda og draga úr líkum á endurkomu vandans. Í samhengi vefjaverkfræði, sérstaklega við viðgerðir á kviðslitum og í sáraígræðslu, þurfa lífefni að sameina lífsamhæfni og nægilegan aflfræðilegan styrk. Í þessari rannsókn voru gerðar togþolsprófanir á affrumuðum hrossaþara. Efnið var skorið bæði í lengdar- og þverstefnu og sýnin látin liggja mislengi í saltvatnslausn. Aflfræðilegir eiginleikar voru skoðaðir út frá mismunandi affrumunar aðferðum og eftir því hversu lengi sýni lágu í saltvatnslausn. Niðurstöður togþolsprófana sýndu breytileika eftir því hvernig efnið var meðhöndlað og einnig hversu lengi það lá í saltvatnslausn, þar sem togþolið var frá 0.77 MPa til 5.72 MPa og hámarkstognun var frá 0.09 til 0.63. Öll sýnin höfðu það sameiginlegt að togþol lækkaði með aukinni legu í saltvatni en hámarkstognun jókst fram að tveimur klukkustundum og fór þá lækkandi. Með áframhaldandi þróun lífrænna stoðefna er markmiðið að búa til efni sem viðhalda líffræðilegri virkni en hafa jafnframt nægilegan styrk og stöðugleika til að styðja við árangursríkar vefjaviðgerðir.Tissue engineering is an interdisciplinary scientific field that encompasses and integrates knowledge from biology, chemistry, engineering and medicine with the goal of developing solutions that can regenerate, maintain or replace damaged tissues or organs. In recent years, there have been significant advances, particularly in the development of biological scaffolds for medical use. Wound grafts and meshes used in hernia repairs share the common purpose of reinforcing or closing weakened or damaged areas of the body. In both cases, the goal is to strengthen the tissue, promote healing, and reduce the risk of recurrence. In the context of tissue engineering, especially in hernia repair and wound healing, biomaterials must combine biocompatibility with sufficient mechanical strength. In this research, tensile tests were performed on decellularized Laminaria digitata. The material was cut both longitudinally and transversely, and the samples were soaked in saline solution for varying periods. The mechanical properties were evaluated based on different decellularization methods and the duration of immersion in saline solution. The results of the tensile tests showed variability depending on the treatment of the material and the duration of immersion in saline, with ultimate tensile strength ranging from 0.77 MPa to 5.72 MPa and ductility ranging from 0.09 to 0.63. All samples shared the trend that ultimate tensile strength decreased with longer soaking times in saline, whereas ductility increased up to two hours of soaking before decreasing again. With continued development of biological scaffolds, the goal is to create materials that maintain biological functionality while also providing sufficient strength and stability to support successful tissue repair

    Cost-Benefit Analysis of Renewable Energy Investments in Iceland: A Comparison of Renewable Energy Sources for New Energy Projects Based on the LCOE Metric

    No full text
    Markmið þessarar ritgerðar er að meta fjárhagslega hagkvæmni þriggja helstu endurnýjanlegra orkukosta á Íslandi, vatnsafls, jarðvarma og vindorku, með hliðsjón af vegnum meðalorkukostnaði (Levelized Cost of Electricity, LCOE). Rannsóknin byggir annars vegar á samanburði gagna um stofnkostnað, rekstrarkostnað og nýtingarhlutfall frá innlendum og alþjóðlegum heimildum, og hins vegar á eigindlegu viðtali við sérfræðing á sviði orkumála. Niðurstöðurnar benda til þess að vatnsafl bjóði almennt upp á lægsta LCOE og mikla rekstrarhagkvæmni, en þess ber að geta að á Íslandi eru ekki mörg hagkvæm virkjunartækifæri eftir í vatnsafli. Jarðvarmi býður upp á stöðuga framleiðslu og mikla nýtingu en felur í sér meiri viðhaldskostnað auk óvissu í upphafi framkvæmda. Vindorka hefur lækkað í stofnkostnaði og nýtur vaxandi samkeppnishæfni, en skortur á rekstrarreynslu á Íslandi gerir mat á hagkvæmni torveldara. Jafnframt sýnir rannsóknin að LCOE nær ekki að fanga þætti á borð við sveiflur í framleiðslu, leyfisferli eða samfélagslega áhættu. Því er mikilvægt að túlka LCOE sem hluta af stærra samhengi þegar metin er fjárhagsleg hagkvæmni orkuframkvæmda

    Lífsgæði og sjálfræði eldra fólks: Samanburður á stuðningsþjónustu og búsetu á hjúkrunarheimili

    No full text
    Með hækkandi lífaldri hefur þörfin fyrir fjölbreytt þjónustuúrræði fyrir eldra fólk aukist. Opinber stefna á Íslandi miðar að því að eldri borgarar geti búið sem lengst heima, en þróun stuðningsþjónustu hefur ekki haldist í hendur við aukna þjónustuþörf. Markmið ritgerðarinnar er að varpa ljósi á hvað felst í að búa heima með stuðningi eða hins vegar á hjúkrunarheimili og hvernig þessir mismunandi þjónustuúrræði hafa áhrif á lífsgæði og sjálfræði eldra fólks. Skoðaðar verða fyrri rannsóknir og fyrirliggjandi þekking á öldrunarsviði til þess að fá sýn á hvaða áskoranir og tækifæri felast í öldrunarþjónustu. Einnig verður skoðað hvernig núverandi staða í öldrunarmálum er hér á landi og borið saman við Norðurlöndin til þess að sjá hvort það megi draga lærdóm út frá þeirra kerfum. Niðurstöður sýna að stuðningur heim eykur sjálfræði, hlutverk og virkni. Ef þjónustuþörf er mikil getur stuðningurinn sem býðst reynst ófullnægjandi. Búseta á hjúkrunarheimili býður upp á öryggi og heildstæða þjónustu sem er allan sólarhringinn, en getur jafnframt dregið úr sjálfstæði og dýpkað tilfinningu fyrir hlutverkamissi og félagslegri fjarlægð. Rannsóknir benda til að eldra folk sem kýs að búa í umhverfi sem styður við þarfir þess þá aukist lífsgæði sérstaklega ef fólk heldur í hlutverk, venjur og tengsl sem skipta þau máli. Það að halda í sjálfræði er mikilvægur þáttur fyrir eldra fólk og yngra fólk, að hafa tækifæri til taka eigin ákvarðanir og viðhalda stjórn á eigin lífi. Ljóst er að framtíðarþróun öldrunarþjónustu þarf að byggja á samþættingu þjónustustiga, velferðartækni og notendamiðaðri nálgun sem tekur mið af þörfum, vilja og mannlegri reisn eldra fólks

    Samstilling náttúrunnar

    No full text
    Síðustu þrjá áratugi hefur orðið mikil vakning í notkun lífhermunar og hugmyndafræði hennar hefur breiðst um heiminn. Lífhermun hefur að geyma áhugaverða möguleika og umhverfisvænar lausnir fyrir hönnuði til að vinna út frá. Líffræðingurinn Janine Benyus tilgreinir þrjú stig lífhermunar, en það eru form, ferli og kerfi. Með aðferðafræði lífhermunar á þessum þremur stigum er hægt að ná fram hugvitsamlegum lausnum í hönnun og nýsköpun. Í þessari ritgerð er hugmyndafræði lífhermunar skoðuð út frá þrískiptingu Janine Benyus. Dæmi um notkun lífhermunar í hönnun, bæði úr fortíð og samtíð, eru greind út frá forsendum lífhermunar. Söguleg nálgun er notuð við umfjöllun um uppgötvun á stærðfræðiformúlum sem náttúran geymir og sem hafa nýst í hönnun. Upplýsinga var aflað í fagbókum og á veraldarvefnum. Helstu niðurstöður eru á þessa leið: Kostir þess að vinna eftir aðferðafræði lífhermunar felast í því að náttúran veitir hönnuðum margar lausnir sem eru mun áhrifaríkari og í betra samræmi við náttúruna en þær aðferðir sem menn hafa þróað. Með þverfaglegu samstarfi margra atvinnugreina og í samspili við tækninýjungar hefur verið unnt að taka lífhermun upp á hærra stig. Tilkoma gervigreindar og samþætting hennar við lífhermun skapa mörg tækifæri til framfara. Menntun í lífhermun við Listaháskóla Íslands myndi styrkja hann, samfélagið og hönnuði landsins

    Tæknilegt mat á umfanginu af því sem orkuskipti í þungaflutningum á vegum með vetni framleittu úr vindorku á Íslandi geta náðst

    No full text
    Iceland has set itself some ambitious climate targets to become the first country to become independent of fossil fuels and achieve a full energy transition by 2040, requiring a complete cessation of its annual oil imports of 1.2 million tonnes. However, prior to 2030, it needs to reduce its annual greenhouse gas emissions by 1.3 million tonnes compared to 2021 and achieve a 40% share of renewable energy in transport. 37% of the imported oil is used in road transportation, a sector which is responsible for 17% of the country’s total greenhouse gas emissions, so it is evident that this sector is key to meeting these targets. It has been determined that in order to achieve this energy transition, Iceland must increase its annual electricity production from 20 TWh to 36 TWh. However, demand is unprecedented and supply is barely sufficient to meet current needs, while gaining approval to construct new power plants presents a significant challenge. As a country with no shortage of wind, it seems strange that this free, clean, renewable resource is not being utilised. This study undertook a desktop review to explore the extent to which an energy transition could be achieved in heavy-duty road transportation by using onshore wind energy to produce green hydrogen via electrolysis. The results were extremely encouraging. The proposed onshore wind farm was estimated to have a capacity factor comparable with the best-performing offshore wind farms globally. The energy that it harnessed was sufficient to produce 14.6 kt of green hydrogen or 86% of the amount of green hydrogen that the Icelandic government estimates is required annually to achieve a full energy transition in both heavy-duty road transportation and buses. This is equivalent to a 131 kt reduction in CO2 emissions. Despite these promising results, significant obstacles remain, including the regulatory barriers and delays in the approval of renewable energy projects. A streamlined approvals process is essential, as is overcoming public opposition to such initiatives. Government support is therefore indispensable to ensure the successful implementation of wind energy and green hydrogen projects.Ísland hefur sett sér metnaðarfull loftslagsmarkmið til að verða fyrsta land í heiminum til að verða óháð frá jarðefnaeldsneyti og ná algerlegum orkuskiptum fyrir árið 2040. Þetta krefst altækrar stöðvunar á olíuinnflutningi (sem nemur 1,2 milljónum tonna á ári). Samhliða því, fyrir árið 2030, er einnig nauðsynlegt að minnka landslosun gróðurhúsalofttegunda um 1,3 milljón tonn miðað við árið 2021 og ná 40% hlutdeild endurnýjanlegrar orku í samgöngum, en 37% af olíuinnflutningum er notað í flutningum á vegum og þessi geiri er ábyrgur fyrir 17% af heildarlosun Íslands. Þess vegna er bersýnilegt að minnkun losunar á þessu sviði er lykillinn til að ná þessum markmiðum. Landsnet hefur ákvarðað að Ísland verði að auka árlega raforkuframleiðslu sína frá 20 TWst í 36 TWst til að ná orkuskiptunum en eftirspurnin eftir rafmagni hefur aldrei verið hærri og er varla jafnað út með framboði. Ferlið til að ná leyfi til að byggja nýjar virkjanir er langdregið og erfitt. Ísland hefur gnægð af vindi og það virðist undarlegt að þessi ókeypis, næga, hreina og endurnýjanlega auðlind sé ónýtt. Þessi rannsókn kannar hversu mikil orkuskipti gætu orðið í þungaflutningum á vegum með því að nota vindorku á landi til að framleiða vetni með rafgreiningu. Vindorkugeta þriggja staða var fyrst rannsökuð áður en einn var valinn fyrir frekari greiningu. Áætlað var að fyrirhugaður vindmyllugarður á landi myndi hafa afköst sem samanburðarhæf eru við bestu virknistuðla sjóvindmyllugarða í heiminum. Orkan sem þar fangast myndi vera næg til að framleiða 14,6 kt af grænu vetni eða 86% af því magni sem íslenska ríkisstjórnin áætlar að þurfi árlega til að ná fullum orkuskiptum í bæði þungaflutningunum á vegum og strætisvögnum. Þetta jafngildir 131 kt minnkun í CO2 losun. Þrátt fyrir þessar lofandi niðurstöður eru enn verulegir farartálmar til staðar, þar á meðal reglugerðarhindranir og töf á samþykki endurnýjanlegra orkuverkefna. Straumlínulagað samþykkisferli er ómissandi, sem og að yfirstíga almenna andstöðu við slíkt frumkvæði. Styrkur ríkisins er því ómissandi til að tryggja árangursríka framkvæmd vindorku- og grænna vetnisverkefna

    Leit ekki vinaraugum til Gests: Connections and Aggressions in Old Norse Literature

    No full text
    Descriptions and depictions of eyes and their role in Old Norse literature have attracted the attention of very few scholars, despite the abundance of material that invites new interpretations and debates. Apart from a few dedicated works, interest in the independent topic of eyes usually is part of much broader studies, usually analyzing them as part of more generic categories, such as sight or gaze, emotions, body etc. As such, this master’s thesis seeks to fill this gap by adding a new perspective to the ongoing debate, examining the way in which eyes are portrayed in Old Norse literature and giving priority to descriptions in which eyes take center stage. Drawing on the vast corpus of Old Norse prose and poetry, this study uses three case studies to investigate how eyes act as connectors in contexts of aggression, on the one hand connecting characters within the narrative, and on the other hand associating one or more characters with specific sets of symbolic values. It is concluded that eyes have an important role, both actively and passively, in contexts of aggression, and that they can be an essential component in creating strong and impactful connections, both literally and symbolically.Lýsingar og framsetningar augna og hlutverk þeirra í norrænnum bókmenntum hafa hingað til vakið takmarkaðan áhuga fræðimanna, þrátt fyrir ríks efnis sem býður upp á nýjar túlkanir og umræðu. Áhugi á augum hefur að mestu leyti komið fram sem hluti af víðtækari rannsóknum, þar sem þau eru jafnan skoðuð innan almennari flokka eins og sjónar, augnaráðs, tilfinninga eða líkamans. Þessi ritgerð leitast við að brúa þetta bil með því að bæta við nýju sjónarhorni í áframhaldandi umræðu. Markmið er að greina hvernig augum er lýst og þau sett fram í norrænum bókmenntum, með sérstakri áherslu á lýsingar þar sem augun eru í forgrunni. Ritgerðin byggir á þremur tilviksrannsóknum (e. case studies) til að kanna hvernig augun virka sem tengiliðir í árásargjörnum samhengi, annars vegar sem tengsl milli persóna í sögunum og hins vegar sem táknræn tenging við ákveðin gildi eða merkingar. Niðurstöðurnar benda til þess að augun gegni mikilvægu hlutverki, bæði virku og óvirku, í tengslum við árásir, og geti verið lykilþáttur í að skapa sterk og áhrifarík tengsl, bæði í bókstaflegum og táknrænum skilningi

    673

    full texts

    17,928

    metadata records
    Updated in last 30 days.
    Buckinghamshire New University is based in United Kingdom
    Access Repository Dashboard
    Do you manage Open Research Online? Become a CORE Member to access insider analytics, issue reports and manage access to outputs from your repository in the CORE Repository Dashboard! 👇