Buckinghamshire New University
Not a member yet
17928 research outputs found
Sort by
Lífið BIDD leikur: Setningafræðileg athugun á tákninu BIDD í íslenska táknmálinu
Þessi ritgerð fjallar um táknið BIDD í íslensku táknmáli og setningafræðilega hegðun þess. BIDD hefur verið rannsakað í náttúrulegum gögnum og er það talið vera tengisögn. Táknið þýðir ‘vera’ og er það áhugavert að því leyti að tengisagnir eru sjaldséðar í táknmálum en einungis hafa fundist tákn sem svipa til tengisagna í örfáum táknmálum. Dómapróf, sem innihélt þrjátíu setningar og þar af fjórtán sem tengjast BIDD, var lagt fyrir á netinu í tvíþættum tilgangi: að prófa tiltekna hluti sem ekki fundust í náttúrulegum gögnum og sannreyna það sem þau gögn sýna. Niðurstöðurnar eru byggðar á svörum 19 döff, sem voru nær öll fædd á árunum 1961-1990. Í ljós kom hátt hlutfall samþykkis í öllum setningum, jafnvel þeim sem ekki finnast í náttúrulegum gögnum. Setningagerð sem hefur fundist í náttúrulegum gögnum var prófuð, þ.e. BIDD á undan sagnfyllingu, og fékk hún hátt samþykki. BIDD á eftir sagnfyllingu fékk lægra samþykki, þó hærra en búist var við út frá náttúrulegum gögnum. Einnig var staða BIDD prófuð miðað við miðlæg atviksorð, hjálparsögnina BÚINN og háttarsögnina LANGA, sem ekki hefur sést í náttúrulegum gögnum. Þegar BIDD var á undan ALDREI og BÚINN fékk það hátt samþykki en þegar BIDD kom á eftir fékk það sömuleiðis hærra samþykki en búist var við ef ætlað er að BIDD sé á undan sagnlið. Einnig fengu atviksorðin ALDREI og VISS (ísl. örugglega) ólíkar niðurstöður, þar sem BIDD á undan ALDREI fékk hærra samþykki en þegar BIDD kom á eftir ALDREI. Að lokum var BIDD prófað á eftir háttarsögn og var þ.a.l. í nafnhætti. Sú setning fékk lágt samþykki, enda þarf BIDD að vera í setningafræðilegri stöðu sem samræmist persónuhætti. Hátt samþykki á BIDD á undan sagnlið í aðal- og aukasetningum rímar við niðurstöður úr náttúrulegum gögnum. Þau gögn benda einnig til þess að BIDD sé ótækt þegar það er í nafnhætti. Í gögnunum fundust hins vegar hvergi dæmi um BIDD á eftir sagnfyllingu og kemur því hátt samþykki á óvart, en þær niðurstöður eru mögulega komnar til vegna þess að BIDD í lok setningar býður upp á aðra túlkun og sömuleiðis má yfirfæra þá skýringu á setninguna sem hafði hjálparsögn. BIDD-lausar setningar fengu í öllum tilvikum hærra samþykki og því staðfestir það að BIDD sé valfrjálst og að sumir málhafar nota það ekki. Rannsóknin leiddi í ljós ýmsar upplýsingar sem í sumum tilvikum stangast á við náttúruleg gögn en einnig fengust upplýsingar um stöðu BIDD með miðlægum atviksorðum, hjálparsögnum og háttarsögnum
Samfélagslegur kostnaður vegna fíkniefnaneyslu á Íslandi. Kostnaðargreining.
Fíkniefnaneysla er alvarlegt vandamál í samfélaginu sem stjórnvöld um allan heim leggja áherslu á að berjast gegn. Neysla fíkniefna hefur aukist verulega hér á landi og hefur til að mynda hlutfall einstaklinga sem greinast með ópíóðafíkn á sjúkrahúsinu Vogi farið stöðugt hækkandi síðastliðin ár. Rekja má ýmsa heilsubresti, glæpastarfsemi og félagsleg vandamál til fíkniefnaneyslu. Einstaklingar í neyslu eru í aukinni hættu fyrir sjúkdómum á borð við lifrarbólgu og HIV ásamt því að hún getur haft verulega slæm áhrif á andlega heilsu. Jafnframt skapar hún aukið álag á löggæslu, dómskerfið og Fangelsismálastofnun vegna fjölda neyslutengdra afbrota. Sýnt hefur verið fram á að fíkniefnaneysla hefur þó ekki aðeins áhrif á neytandann sjálfan og aðstandendur hans, heldur fylgir henni einnig gríðarlegur samfélagslegur kostnaður. Erlendar rannsóknir hafa sýnt fram á að um 0,7-2% af vergri landsframleiðslu fari í þjónustu sem sinnir fíkniefnaneytendum og er þessi kostnaður að miklu leyti greiddur úr sameiginlegum sjóðum. Að auki getur skapast framleiðslutap fyrir samfélagið þegar einstaklingar verða óvinnufærir sökum neyslunnar. Í þessari ritgerð var þessi kostnaður dreginn saman og metinn. Markmið rannsóknarinnar var að greina þá byrði sem fíkniefnaneysla skapaði fyrir íslenskt samfélag árið 2022. Kannað var hvort samfélagslegur kostnaður vegna fíkniefnaneyslu hér á landi væri sambærilegur erlendum rannsóknum, en þær hafa metið hann um 0,7-2% af vergri landsframleiðslu. Niðurstöður kostnaðarmatsins leiddu í ljós að samfélagslegur kostnaður vegna fíkniefnaneyslu á Íslandi nam 28.049,2 milljónum króna árið 2022. Það samsvarar um 0,75% af landsframleiðslu sem er sambærilegt niðurstöðum erlendra rannsókna. Mestur kostnaður fellur til vegna löggæslu og þar næst kostnaður vegna umferðarslysa sem verða þegar ökumenn keyra undir áhrifum fíkniefna
Lögerfðir. Um brottfall og takmörkun á erfðarétti lögerfingja samkvæmt reglum erfðalaga nr. 8/1962.
Það er almenn vitneskja að við andlát renna eignir látins manns til ættingja hans ef þeim er til að dreifa. Oft vakna spurningar í samfélaginu um það hvenær og hvernig þær eignir færast til ættingja og hvejir eiga rétt á arfi. Í dag er það lögfest í erfðalögum nr. 8/1962. Eignir hins látna renna til ættingja hans, skv. lögfestum reglum og kallast þeir erfingjar lögerfingjar. Hinn látni getur einnig gert erfðaskrá og eru þeir sem þar eru nefndir þá kallaðir bréferfingjar.
Þá er hægt að velta fyrir sér, hvort að einhver takmörk séu á þessum lögbundna rétti lögerfingja. Einnig má skoða hvort og í hvaða tilfellum lögerfingi getur hreinlega misst þennan rétt sinn til lögarfs eða rétturinn takmarkist af einhverjum ástæðum. Í þessari ritgerð verður fjallað um brottfall og takmörkun á erfðarétti lögerfingja og reglur þar að lútandi. Einnig verður litið til framkvæmdar á Norðurlöndum til samanburðar við íslenskan erfðarétt og löggjöfina hér á landi
Mat dómstóla á skilyrðum neyðarvarnar skv. 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940
Ritgerð þessi fjallar um mat dómstóla á neyðarvörn samkvæmt núgildandi lagaramma. Ákvæði 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 (hgl.) felur í sér að verk sem unnið er í neyðarvörn er refsilaust að ákveðnum skilyrðum uppfylltum, sem tiltekin eru í ákvæðinu. Umrædd skilyrði fela í sér mikið svigrúm til mats hverju sinni og því í höndum dómstóla að meta hvort skilyrðum 12. gr. hgl. um refsileysi sé fullnægt. Markmiðið með ritgerðinni er að kanna hvernig matinu er háttað hjá íslenskum dómstólum. Megináhersla er lögð á dómaframkvæmd til þess að fá innsýn í það hvernig matinu er háttað þegar kemur að slíkum málum. Eftir rannsókn á þeim dómum, sem fjallað er um í ritgerðinni, komst höfundur að þeirri niðurstöðu að mat dómstóla á neyðarvörn skv. 12. gr. hgl. getur oft á tíðum verið flókið. Dómstólar virðast allt að einu vanda vel til verka og nýta öll þau gögn sem málið varðar, hverju sinni. Í íslenskri dómaframkvæmd er ekki algengt að neyðarvarnarverk sé dæmt refsilaust á grundvelli 12. gr. hgl. og hefur það einungis gerst örfáum sinnum.This thesis explores the judicial evaluation of self-defense within the contemporary legal framework. Article 12 of the Icelandic penal code no. 19/1940 stipulates that actions undertaken in self-defense may be exempt from punishment under specified conditions. These conditions afford considerable scope for individual assessment in each case, thereby placing the onus on the courts to determine whether the prerequisites for impunity outlined in article 12 of the penal code are met. The objective of this study is to investigate the methodology employed by Icelandic courts in conducting such assessments, with a primary emphasis on the analysis of relevant case law. Upon examining the legal precedents of Icelandic courts discussed in this paper, it is evident that the assessment of self-defense under article 12 often entails considerable complexity. The courts demonstrate diligent scrutiny and utilize all pertinent evidence in their evaluations. The case law shows that instances where an act of self-defense is deemed unpunished on the grounds of article 12 by Icelandic courts, are infrequent and have occurred only sporadically
Rétt fólk á rétta staði: Rannsókn á langtímaáhrifum IPS starfsendurhæfingu á líf fólks og starfsferilsþróun þeirra.
Markmið þessarar rannsóknar var að fá innsýn í reynslu og upplifun fólks af IPS- starfsendurhæfingu þar sem lögð var áhersla á það að skoða langtímaáhrif IPS á líf og starfsferilsþróun. Niðurstöður leiddu í ljós að þeim tókst flestum að ná góðum árangri á vinnumarkaðinum með aðstoð atvinnulífstengla og IPS úrræðinu. Mikill munur var hjá flestum á lífi þeirra fyrir IPS starfsendurhæfinguna og hvernig þau sjá það í dag. Viðmælendur höfðu allir nefnt andlega, líkamlega eða aðstæðubundna erfiðleika sem þau töldu að hafi haft mikil áhrif á atvinnuleitina þegar þau stóðu sjálfstætt að og án aðstoðar. Það var áberandi hjá flestum að atvinnulífstenglarnir hjálpuðu þeim að yfirstíga ýmsar hindranir til þess að komast í vinnu en þá nefndu flestir stuðninginn, hvatninguna og sjálfsstyrkinguna sem var mikilvæg fyrir þau. Áður höfðu þau verið þjökuð vonleysi, andlegum erfiðleikum og skort á sjálfsáliti. Þá var einnig mikilvægt fyrir suma að fá þennan stuðning í samskiptum við vinnuveitendur og í sambandi við undirbúning fyrir atvinnuviðtöl. Þátttaka í IPS starfs-endurhæfingunni hafði það í för með sér fyrir flesta að í dag hafa þau bættari lífsgæði, rútínu, betra sjálfsálit og aukið öryggi og skýrari framtíðarmarkmið í lífi og starfi.The aim of this study was to gain insights into the experiences and perceptions of individuals who participated in IPS vocational rehabilitation, with a focus on exploring the long-term impacts of IPS on the lives and career development of the participants. The findings revealed that most respondents achieved notable success in the labor market with the support of employment coordinators and the IPS program. There was a significant difference, for most individuals in the ways the IPS rehabilitation affected their lives and their current situation. All respondents identified specific factors mental, physical, or circumstantial that they believed had significantly influenced their job searches when they were handling them independently prior to IPS. It was evident that for many, the employment coordinators played a crucial role in helping them overcome various barriers to employment. Most highlighted the support, motivation, and self-empowerment they received as crucial, especially as many discussed feelings of hopelessness, low self-esteem, and psychological difficulties. For some, this support was also vital in navigating interactions with employers and preparing for job interviews. Participation in the IPS vocational rehabilitation program led to improved quality of life, daily routines, self-esteem, security, and clearer future goals for most participants