Moment Dergi / Moment Journal (Journal of Cultural Studies, Faculty of Communication, Hacettepe University)
Not a member yet
190 research outputs found
Sort by
Twitter Use of Candidates in 2019 Local Elections
Get PDFBu çalışmada siyasal iletişim pratiklerinde Twitter kullanımı konu edinilmiştir. 31 Mart 2019 yerel seçimlerinde üç büyükşehirde belediye başkanlığı için ittifak adayı (Cumhur İttifakı ve Millet İttifakı) olan siyasetçilerin Twitter kullanımları çalışmanın odağını oluşturmaktadır. Siyasal iletişim mecrası olarak giderek daha yaygın biçimde kullanılmaya başlanan Twitter’da altı siyasetçinin kişisel hesapları, 1 Şubat-31 Mart 2019 tarihleri arasındaki paylaşımları aracılığıyla etkileşim ve katılım perspektifinden incelenmiştir. Betimsel çözümleme yöntemi ile iletişimin niteliğini değiştirme kapasitesi olan yeni bir mecranın siyasal iletişim süreçlerini nasıl etkilediği araştırılmıştır. Başka bir ifadeyle, tek yönlü ve klasik propaganda nitelikleri taşıyan bir iletişimden, etkileşimli ve karşılıklı bir iletişime geçişin görünür olup olmadığı sorgulanmıştır. Araştırma bulguları Türkiye’de siyasal iletişim faaliyetlerinin yeni medyanın sağladığı imkânlara halen uyum sağlayamadığını ortaya koymaktadır. Bu tespit, siyasal kültürün yeni iletişim mecralarının yapısal imkânlarından daha baskın olduğu göstermektedir.This study focuses on the use of Twitter in political communication practices in Turkey. It explores the use of Twitter by politicians who were candidates for the electoral alliances (The People’s Alliance and Nation Alliance) in three metropolitan municipalities at the local elections of March 31, 2019. During the period from 1 February to 31 March 2019, the personal accounts of six politicians on Twitter, which had begun to be increasingly used as a political communication medium, were examined in terms of interaction and participation. Using a descriptive analysis method, it is investigated how political communication processes were affected by new media such as Twitter, which has the potential to change the quality of communication. In other words, this study examines whether one-way communication with classical propaganda qualities could be transformed into collaborative interaction. Research findings have shown that it is still not possible to adapt to the opportunities offered by new media for political communication practices in Turkey. This shows that the political culture is more dominant than the structural opportunities of new communication media
Background of the Populist Discourse: The Evaluations on the Law No. 5224 on the Assessment and Classification of Motion Pictures
Get PDFoai:ojs.momentdergi.org:article/373Bağımsız sinemanın en büyük problemlerinden birinin dağıtım olduğu düşünülürse değişiklik yapılarak yeniden düzenlenen 5224 Sayılı Sinema Filmlerinin Değerlendirilmesi ve Sınıflandırılması ile Desteklenmesi Hakkında Kanun, bu probleme nasıl bir çözüm üretmektedir? Yapılan değişiklikler hangi sorunları temel almaktadır? Bu değişiklikler sinema endüstrisinin temel problemlerini ortadan kaldırmaya yeterli midir? Çalışma, 5224 Sayılı Kanun ile bağımsız sinemanın güçlendirilen sessizleştirme biçimlerini, üretim, dağıtım ve gösterim koşullarını genel olarak tartışmayı hedeflemektedir. Bu amaçla öncelikle sinema endüstrisinin dönüşümüne dair kuramsal çerçeveye yer verilmekte ve bu endüstrinin güçlenmesini sağlayan devlet desteği ve fon yapısı incelenmektedir. Çalışmada Türk sinema endüstrisine ilişkin kaynaklar literatür taraması yöntemi ile ele alınarak var olan sorunlar tanımlanmakta ve öneriler sunulmaktadır. Sinema endüstrisi ile ilgili nicel veriler, bağımsız sinema kuruluşu Antrakt, Avrupa Görsel İşitsel Gözlemevi’nin Raporu ve Kültür Bakanlığı resmi kaynaklarından elde edilmektedir. Bu veriler ışığında yapılan değerlendirmelerde; Türk Sinemasının yaşamış olduğu ekonomik büyümenin, bağımsız filmlerin perdeyle olan mesafesini daha da araladığı ve var olan üretim, dağıtım ve gösterim sorunlarına yenilerini eklediği görülmektedir. Yapımcıların daha çok pay alması sorununa indirgenerek değiştirilen yasanın sadece dengesiz ekonomik büyüme sorununa çözüm üreten bir niteliğe sahip olduğu ve dağıtım ya da gösterim sorunlarında yetersiz kaldığı söylenebilir. As known, one of the most significant problems of independent cinema is the distribution, how does the Law No. 5224 on Assessment and Classification of Motion Pictures, which has been amended, bring a solution to this problem? What problems are the modifications made based on? Are these modifications sufficient to eliminate the fundamental problems of the cinema industry? The study aims to discuss the empowered forms of silencing and production, distribution and screening of Independent Cinema with Law No. 5224. For this purpose, the theoretical framework for the transformation of the cinema industry is provided initially, and the state support and fund structure that empowers this industry are examined. In this study, resources related to Turkish cinema industry are discussed through literature review and existing problems are identified with suggestions presented. Quantitative data on the cinema industry are obtained from the official sources of the independent cinema company Antrakt, the European Audiovisual Observatory Report and the Ministry of Culture. The evaluations carried out by using the mentioned data; it is seen that the economic growth of Turkish Cinema has further expanded the distance of the independent films with the screen and existing production, distribution and screening problems have increased. It can be said that the law amended by only focusing on the problem of producers and them to receive more shares is only a result of unbalanced economic growth. And this amendment provides a solution to the problem, however it is inadequate to solve the problems experienced in distribution or screening
Commodification of Playbour in Location Based Mobile Games and Social Production of Hybrıd Spaces
Get PDFBu çalışma, dijital enformasyon ile fiziksel mekânı bir araya getiren konum tabanlı mobil oyunlarda (KTMO) oyun emeğinin ticari amaçlı sömürüsünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmada etnografik yöntem kullanılmış, Ingress (Prime) ve Pokémon GO! oyun gruplarına katılım sağlanarak katılımcı gözlem tekniğiyle veri toplanmıştır. KTMO’da oyun şirketleri ve reklam verenlerin oyun emeğini kullanım biçimlerini gösteren araştırma bulguları iki tema altında toplanmıştır. Birincisi, oyuncuları içerik üreticisi ve konum tabanlı reklamcılığın hedef kitlesi olarak kâr odağında konumlandırılarak, oyun emeğinin doğrudan metalaştırılmasıdır. İkincisi, oyun emeğiyle üretilen sosyal sermaye aracılığıyla gündelik yaşamı biçimlendirerek ve kent mekânını yeniden üreterek dolaylı yoldan ekonomik değer üretilmesidir.This study aims to demonstrate the commercial exploitation of playbour in location based mobile games (LBMGs) that merge digital information and physical spaces. Ethnographic method has been used in the research and the data were collected through participant observation technique by participating in Ingress (Prime) and Pokémon GO! game communities. The research findings, which show the playbour uses of game companies and advertisers, are grouped under two topics. The first is the direct commoditization of playbour by placing the players in the focus of profit as the modder and the target of location-based advertising. The second is to produce economic value indirectly by shaping everyday life and by reproducing of urban space, through social capital produced by playbour
Authoritarian Populism and the New Portrait of the American Agitator: Nicholas J. Fuentes
Get PDFFrankfurt Okulu düşünürleri otoritaryenliğe ilişkin araştırmalarını 1930’lu ve 1940’lı yıllarda yapmışlardır. Theodor W. Adorno ile Leo Lowenthal ve Norbert Guterman’ın araştırmaları ve analizlerinde ortaya koydukları “otoritaryen kişilik”ler, ajitatörler ve demagogların söylemiyle günümüzde ABD’deki siyasi liderlerin resmi olmayan sözcülerinin yeni medyadaki söylemleri arasında paralellikler bulunmaktadır. Bu anlamda Frankfurt Okulu düşünürlerinin otoritaryenizm teorisinin günümüzün otoritaryen popülist söylemini eleştirel bir şekilde analiz etmemize yardımcı olacağı düşünülmektedir. Bunun için öncelikle otoritaryen popülizm kavramı tartışılacak, ardından elitleri, beyaz olmayan tüm insanları, göçmenleri, Müslümanları, Yahudileri ve komünistleri, beyaz Hıristiyan Amerika'nın mevcut önyargılarını kullanarak düşman olarak etiketleyen yeni medya kişiliği Nicholas J. Fuentes’in söylemi analiz edilecek; otoritaryenlik ve anti-Semitizm üzerine yapılan ilk dönem araştırmalar, çevrimiçi haberlerde ve sosyal medyada “sahte peygamberler”in yeni söylemiyle karşılaştırılacaktır.The Frankfurt School philosophers made research on authoritarianism in the 1930s and 1940s. However, there are parallels between the discourse of agitators and demagogues in the research and analyses of Theodor W. Adorno, Leo Lowenthal and Norbert Guterman, and the discourse of the informal spokesperson of the political leader in the US today. In this sense, the critical theory of authoritarianism advanced by Frankfurt School help us to critically analyze today’s authoritarian populist discourse. Thus in this paper firstly the concept of authoritarian populism will be discussed, then the discourse of the new media personality Nicholas J. Fuentes, who labeled the elites, all non-white people, immigrants, Muslims, Jews and communist as enemies, using white Christian America’s current prejudices will be analyzed, and early research on authoritarianism and anti-Semitism will be compared with “new” discourse of the “false prophets” in online news and social media
‘Taşra’ University as a Space and ‘Taşra’ of Sociology: A Critical Analysis of Experience
Get PDFÜniversite kavramını birçok etmenin kesişim noktasında düşünmek gerekir. Çünkü üniversiteyi belirleyen ne sadece içindeki akademisyen ve öğrenciler ne de yerel veya neo-liberal politikalardır. Üniversiteyi bir mekân olarak değerlendirdiğimizde, mekân kavramının, akademisyenden öğrenciye, öğretim programına ve fiziki yapısına kadar belirleyici birçok unsuru kapsadığını görebiliriz. Bir mekân olarak üniversite tarihsel, kültürel, coğrafi, fiziki, politik ve pedagojik bir yapıdır. Mekânlar arasında belli benzerlikler olduğu gibi kendilerine has farklılıkları da vardır. Bu nedenle üniversiteyi tartışırken, nereden konuştuğumuz önemli hale gelmektedir. Taşrada yaşayan ve çalışan bir akademisyen olarak, bu yazıda, uzun zaman önce taşrada geçen sosyoloji lisans eğitimime dair deneyimlerimi eleştirel bir değerlendirmeye tabi tutarak, üniversitenin ve sosyolojinin taşra halini tartışıyorum.The concept of university should be considered at the intersection of many factors. Because what determines the university is neither the academician and students in it nor the local or neo-liberal policies. When we think of the university as a place, we can see that concept of space includes many elements ranging from academicians to students, to the curriculum and to the physical structure. As a space, the university is a historical, cultural, geographical, physical, political, and pedagogical structure. There are certain similarities between spaces as well as their unique differences. Therefore, when we discuss the university, the conditions under which we speak become important. As an academician living and working in the ‘taşra’, in this article, I discuss ‘taşra’ form of university and sociology by evaluating my experiences about undergraduate sociology education in the ‘taşra’ a long time ago critically
The Collapse of Modernist Utopia Under The Concrete Walls Of High-Rise
Get PDFJ. G. Ballard’ın 1975 tarihli Gökdelen adlı romanı, mimari ütopyalara yönelik önemli bir eleştirel eserdir. Bu çalışma, öncelikle gökdelen türü yapıların modernite ve modern yaşam içindeki yerini araştıracak, daha sonra da modernist hareketin ardında yatan estetik felsefeyi Le Corbusier rehberliğinde tanımlayacaktır. Ancak Le Corbusier’nin fikirleri, başta Henri Lefebvre, Theodor W. Adorno ve Max Horkheimer olmak üzere kültür ve mekân çalışan düşünürlerin ortaya koydukları eleştirel perspektif temelinde değerlendirilecek ve J. G. Ballard’ın Gökdelen’i bu eleştirel bağlama yerleştirilecektir. Romanda “steril ve uygar” bir modernist mekân olarak sunulan gökdelenin sahip olduğu erotik ve “ludik” özelliklerin, eril şiddetle yeniden iktidarlandırılan bir barbarlık entropisine dönüştüğünü görüyoruz. Kültürel erozyonla birlikte görülen bu şiddet ve yıkımın mimari tetikleyicilerini aramak ve bu mimari tutumun arkasındaki felsefi dayanakları analiz etmek çalışmanın öncelikli meselesidir.J. G. Ballard’s High-Rise, published in 1975, is an important critical work for architectural utopias. This study searches first for the place of high-rise type structures in modernity and modern life, then describe the underlying aesthetic philosophy of the modernist movement by the guidance of Le Corbusier. But his ideas will be evaluated on the basis of the critical perspectives initiated by the thinkers studying on culture and space, especially Henri Lefebvre, Theodor W. Adorno and Max Horkheimer. Then J. G. Ballard’s High-Rise will be located at this critical context. In this novel, we see, erotic and “ludic” features of high-rise, which represented as a sterilized and civilized modernist space, are transformed to barbarian entropy that re-powered by the masculine violence. Looking for architectural triggers of cultural erosion along with the violence and destruction, and analysing the philosophical basis of these architectural aptitudes are the primary concerns of this study
On Place and Method of Photography in the Autoethnographic Approach: Double Identity of Pia Arke
Get PDFBu çalışma özdüşünümsel bağlamda niteliksel araştırma yöntemi olarak kullanılan otoetnografik yaklaşımın fotoğraf ile ilişkisini Pia Arke’nin çalışmaları üzerinden incelemektedir. Otoetnografik yaklaşım, etnografik yazım geleneğinden gelen bir yazım performansı üzerine şekillense de, özellikle 1960’lar sanat ortamının ve temsil krizinin de etkisiyle sanatçıların bir etnograf gibi davranmaları, otoetnografinin temsil biçimlerinin de değişmesine yol açmıştır. Bu aşamada, yazınsal yöntemden görsel niteliksel yöntemlere geçiş, etnografik çalışmaların sanatsal çalışmalarla birlikte düşünülebileceğine dair bir eğilimi de beraberinde getirmiştir. Bu anlamda bu çalışma; otoetnografi ile fotoğrafın temsil, yöntem ve pratikte nasıl kesiştiğini; Pia Arke’nin fotoğrafı görsel araştırma yöntemi ve ifade biçimi olarak otoetnografik anlatımda nasıl kullandığını incelemek ve örneklemek üzerine şekillenmiştir. This study examines the relationship between autoethnography which is used as a qualitative research methodology in self-reflexive context and photography, through the works of Pia Arke. Although the autoethnographic approach is based on the writing performance of the ethnographic writing tradition; the 1960s art scene, postcolonialism and the representation crisis caused artists to act as an ethnographer and it changed the forms of representation of autoetnography. At this stage, the transition from literary method to visual qualitative methods has brought with it a tendency that ethnographic studies can be considered together with artistic studies. In this sense, this study has been shaped to investigate and to illustrate how autoethnography and photography intersect in representation, method and practice; and how Pia Arke uses photography as a method of visual research and autoethnographic expression.