Aristotle University of Thessaloniki: Prothiki/ Βιβλιοθήκη ΑΠΘ - Προθήκη
Not a member yet
5290 research outputs found
Sort by
Back to the Roots: Exploring the Application of Aristotle's Four Causes Theory in Understanding Carcinogenesis
No full textThis paper proposes to explore the application of Aristotle's Four Causes theory in understanding the process of carcinogenesis. According to Aristotle's theory, every object has four causes of existence: material, formal, efficient, and final. Using this framework, we analyze the causes and effects of cancer development, including genetic mutations, structural changes in cells, environmental factors, lifestyle choices, and disruptions in normal cellular function. By gaining a deeper understanding of the mechanisms and contributing factors that lead to cancer development, we can develop more effective prevention and treatment strategies for this complex disease
COMPLEMENTARY, ALTERNATIVE AND EMERGING TREATMENTS FOR DEPRESSION: AN UPDATED NARRATIVE REVIEW
No full textDepression is a widespread mental health disorder characterized by persistent sadness, loss of interest, and impaired functioning. While conventional treatments like medication and therapy are common, complementary, alternative, and emerging treatments are gaining attention. This review examines the efficacy, safety, integration, and accessibility of these treatments for depression. The review covers a range of treatments including acupuncture, herbal supplements, massage therapy, yoga and meditation, music therapy, ketamine therapy, and virtual reality therapy. Clinical trials have shown that these alternative treatments can reduce depressive symptoms and improve well-being. However, some interventions carry risks and side effects. Integrating these treatments with conventional approaches can enhance outcomes and personalize care.
Γνωμοδότηση επί του προβλεπόμενου στο άρθρο 107 παρ. 6 του ν. 4727/2020 Προεδρικού Διατάγματος που αφορά τον Προσωπικό Αριθμό
No full textΤο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης υπέβαλε προς Γνωμοδότηση από την Αρχή σχέδιο του προβλεπόμενου στο άρθρο 107 παρ. 6 του ν. 4727/2020 Προεδρικού Διατάγματος που αφορά τον Προσωπικό Αριθμό. Η Γνωμοδότηση περιέχει γενικές παρατηρήσεις και ειδικότερες παρατηρήσεις επί των διατάξεων του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος.Η σχεδιαστική επιλογή τήρησης των προβλεπόμενων δεδομένων όλων των πολιτών στο μητρώο ΠΑ έχει ως συνέπεια τη συγκέντρωση, σ’ ένα κεντρικό σημείο, δεδομένων όπως το ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, μητρώνυμο, τόπος γέννησης, αλλά και όλων των τομεακών αναγνωριστικών τα οποία χρησιμοποιούν οι πολίτες για διαφορετικούς σκοπούς σε διαφορετικούς τομείς (Αριθμός Φορολογικού Μητρώου, Αριθμός Δελτίου Ταυτότητας, Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης). H Αρχή επισημαίνει ότι εάν τα ως άνω προσωπικά δεδομένα ήταν επικαιροποιημένα σε όλα τα επιμέρους μητρώα, τότε θα μπορούσε, ενδεχομένως, να είχε εξεταστεί μία διαφορετική αρχιτεκτονική και να μην ήταν αναγκαία η τήρηση όλων των επιμέρους τομεακών αναγνωριστικών στο κεντρικό μητρώο ΠΑ. Η συγκέντρωση τέτοιου πλήθους προσωπικών δεδομένων οδηγεί σε υπερέκθεση των προσωπικών δεδομένων, όμως, υπάρχει μια δικλείδα ασφαλείας από το γεγονός ότι ο αριθμός ΠΑ αντιστοιχείται μεν με τους με τους αναγνωριστικούς αριθμούς των επιμέρους μητρώων (τομεακά αναγνωριστικά) κάθε δημόσιου φορέα, αλλά ο αριθμός αυτός δεν τηρείται στα επιμέρους μητρώα. Μάλιστα, η Αρχή δέχεται στη Γνωμοδότηση ότι η επεξεργασία που αφορά το μητρώο του ΠΑ πληροί τις αρχές επεξεργασίας του άρθρου 5 παρ. 1 του ΓΚΠΔ και τονίζει ότι, για την ορθή εφαρμογή του σχεδιασμού αυτού, ο εν λόγω σκοπός πρέπει να εξασφαλιστεί ότι θα παραμείνει και στο μέλλον ως ο μοναδικός σκοπός επεξεργασίας από όλους τους δημόσιους (αλλά και λοιπούς μη δημόσιους) φορείς (με βάση την αρχή του περιορισμού του σκοπού). Αρνητικά σχολιάζεται ότι δεν προκύπτει σχεδιασμός σε σχέση με τον ενδεχόμενο ρόλο του ΠΑ ως δεδομένου ταυτοποίησης που προβλέπει ο Κανονισμός eIDAS
Τέρατα, υβρίδια και ερείπια. Η ριζοσπαστική κουίρ τέχνη του Ευριπίδη Λασκαρίδη
No full textΣτο άρθρο αυτό συζητείται η εξέλιξη του έργου του σκηνοθέτη και περφόρμερ Ευριπίδη Λασκαρίδη, από το πρώτο μεγάλο έργο του, το τοποειδικό The Walk-Ridicule and Transformation (2013), έως τους Τιτάνες (2017) και το Εlenit (2019-2023), εξετάζοντας συνολικά τις ιδεολογικές και μορφολογικές παραμέτρους της σκηνικής του τέχνης. Ταυτόχρονα επιχειρείται η κατάταξη της αισθητικής ιδεολογίας του καλλιτέχνη σε μια κατηγορία κουίρ επιτελεστικότητας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο μεταδραματικός κόσμος του Λασκαρίδη, με τις μη γραμμικές και αλλόκοτες αφηγήσεις, με το σπάσιμο και την παραμόρφωση των (ετερο)κανονικών σωματικών ‘σχημάτων’ και τα ‘φτωχά’ props-υπολείμματα ενός αφιλόξενου κόσμου, είναι καταρχήν ένας κόσμος εικαστικού κονστρουκτιβισμού και κραυγαλέας επιτελεστικής μεταμόρφωσης
Αποσπάσματα της Πανοπλίας Δογματικῆς στον κώδικα Parisinus graecus 1310
No full textCodex Parisinus graecus 1310 dated to the 15th century preserves in folios 217r-220v the number of 28 excerpts apparently coming from the dogmatic works of Dionysius Areopagites and Maximus the Confessor. The article aims to prove that these excerpts are mostly taken from Panoplia Dogmatica by Eythumius Zigabenus and compares them to the original text. It also points out some noteworthy insertions of passages attributed to different authors
„Stand der Ökumene aus der Sicht der Orthodoxie“ Grundsätze, neue Aspekte und Perspektiven
No full text
ΕΡΩΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΣ : ερωτικά φάρμακα και δηλητήρια στην Αρχαία Ελληνική Τραγωδία
No full textΣτόχος της παρούσας εργασίας είναι η αναζήτηση φαρμάκων σχετικών με τον έρωτα (πρόκληση/ενίσχυση, θεραπεία από έρωτα ή ακόμη εκδίκηση εξαιτίας αυτού) στα κείμενα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Θα αναζητήσουμε τα σχετικά χωρία των τραγωδιών στα οποία εμφανίζονται και περιγράφεται η παρασκευή, ο παρασκευαστής, η δράση και το αποτέλεσμα κάθε ενός από αυτά. Θα προσπαθήσουμε μέσω της μελέτης άλλων πηγών να εξετάσουμε αν τα φίλτρα και οι περιγραφόμενες διαδικασίες σχετίζονται με την πραγματική ζωή και τις πρακτικές των αρχαίων Ελλήνων ή/και άλλων λαών της αρχαιότητας. Τέλος μέσα από αρχαίες και νεότερες πηγές θα αναζητήσουμε στοιχεία ή έστω ενδείξεις για την ταυτότητα αυτών των παρασκευασμάτων, την φύση και τον τρόπο της δράσης τους. The aim of this paper is to focus on substances related to Eros (provocation or strengthening, healing from eros and even revenge motivated by it) in the texts of ancient Greek tragedies. We will look up the relevant passages in which preparation, action, and effects of each of them are described. We will try through the study of other sources to examine whether such substances and related processes are related to the real life and practices of the ancient Greeks and/or other of ancient civilizations. Finally, through ancient and more contemporary sources we search clues about the true identity of these potions, their nature and mode of action.
Odissea Intermediale: Esplorando l’Intreccio Narrativo tra Stampa e Grafica nel Capolavoro di Kipling
No full textAdaptation is frequently listed as a viable option for resolving multiple translational challenges, particularly in audiovisual arts and children’s literature, where the medium or content is altered to cater to age appropriateness, text comprehension levels, social values and commercial considerations. Notable examples include adaptations of classics e.g. Le Avventure di Pinocchio, Gulliver’s Travel, and Robinson Crusoe, etc. at different times. This research focuses on the classic Indian television animation series “The Jungle Book: The Adventures of Mowgli,” aired in India in 1989 which adapted Rudyard Kipling’s novel set in colonial India. The study explores whether the adaptation retains Kipling’s original imperialistic theme, how closely the animated version followed the novel, and how the classical Western narrative structure was reconstituted in the series. The research employs a qualitative approach to investigate the role of intermediality in audiovisual arts as a necessary element of media transformation. The study suggests that multimedia adaptations can be valuable tools for human bildung, enhancing an individual’s cognizance and emotional connection to the characters and themes. Examples of intermedial adaptations include sound-and-slide displays and audio-video television channels. The paper attempts to determine how adaptations contribute to the intermediality of audiovisual arts and the media transformation process.
