John Paul II Catholic University of Lublin
Repozytorium Instytucjonalne KUL (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II)Not a member yet
8466 research outputs found
Sort by
Numbers 5:11–31 as the Old Testament Background for Revelation 8:11
The article examines possible links between the ritual of bitter water, described in Numbers 5:11–31, and one of the aspects of the plague, described as the event following the third trumpet in the Book of Revelation (Rev 8:11). Such a connection has not been analysed by scholars so far. The ritual described in Numbers 5 not only has a legal meaning but it is also the starting point for a theological tradition of understanding adultery as a metaphor for Israel’s unfaithfulness to YHWH. The prophetic texts of the OT use motifs taken from Num 5 to depict the lawsuit that YHWH brings against the unfaithful people. According to the author of this article, the use of the motif of drinking bitter water in Rev 8:11 falls into a similar pattern. This is a ritual performed to reveal the guilt of the sinners described in Rev as hoi anthrōpoi
Edward Stachura, Translations, critical study and afterword by Artur Truszkowski, KUL Publishing House, Lublin 2019
Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Literaturoznawstwa; promotor: dr hab. Dariusz Pachocki, prof. KULJako podstawę uzyskania stopnia doktora wskazałem monografię w postaci naukowej edycji tekstów źródłowych pt. "Edward Stachura, Przekłady, opracowanie krytyczne i posłowie Artur Truszkowski". Praca została opublikowana w Wydawnictwie KUL w 2019 roku i stanowi edycję krytyczną ponad 170 utworów literackich przełożonych przez Stachurę, opatrzonych przypisami, bibliografią, ilustracjami oraz aparatem naukowym właściwym dla edycji krytycznej tekstów literackich. Praca składa się z trzech głównych części, nawiązujących do klasycznej kompozycji edycji naukowej, w której tekstom źródłowym towarzyszy opracowanie edytorskie. Część pierwszą stanowią przekłady Edwarda Stachury z języków obcych. Teksty źródłowe zostały pozyskane w wyniku kwerend i badań archiwalnych. Następnie poddano je analizie tekstologicznej i badaniom z zakresu krytyki tekstu. W wyniku tych badań wyeliminowano błędy tekstu oraz ustalono tekst kanoniczny utworów. Druga część pracy to aneks zawierający dodatkowe materiały związane z działalnością translatorską Stachury, takie jak recenzje wydawnicze książek obcojęzycznych oraz dyskusja literacka na temat jego przekładów. Część trzecia monografii to dodatek krytyczny. Zawiera on posłowie o charakterze historycznoliterackim, objaśnienia filologiczne oraz zestawienie wariantów tekstu poszczególnych przekładów pozwalające na rekonstrukcję historii powstawania każdego utworu.
The basis for the doctoral degree is a monograph in the form of a scholarly edition of source texts entitled "Edward Stachura, Translations, critical study and afterword by Artur Truszkowski". The work was published in the Publishing House of the John Paul II Catholic University of Lublin in 2019 and is a critical edition of more than 170 literary works translated by Stachura, accompanied by footnotes, bibliography, illustrations and scientific apparatus appropriate for the critical edition. The monograph consists of three parts and has the classic composition of a scientific edition, in which the sources texts are scholarly elaborated. The first part contains Stachura's translations from foreign languages. The source texts were obtained through searches and archival studies. They were then subjected to philological analysis and textual criticism examination. As a result, textual errors were eliminated and the canonical text of the works was established. The second part is an appendix containing additional materials related to Stachura's translations, such as publishing reviews of foreign-language books and literary polemics about his translations. The third part is a critical appendix. It contains an afterword, philological explanations and a list of textual variants of each translation, which allows reconstruction of the genesis of each work
(Re)vision of Religious Education of Children and Youth in Secularized Polish Society
Rapidly progressing multifaceted secularization processes in Polish society strongly influence the shape of religious education of children and adolescents in the school environment. They determine a number of dimensions of the social and mental activity of young people. Their effects are visible, especially in the attitudes of children and youth to God, the Church, religious lessons, moral norms, and religious practices. This situation raises new challenges for the religious education of the young. Reading this as a “sign of the times,” this article revises religious education in Polish schools. The need to reorganize the model of religious education lessons and to introduce changes in the curricular assumptions of religious education teaching, in student textbooks and methodological guides is pointed out. Pre-evangelization and educational activities, resignation from the mere transfer of religious knowledge, and the development of preconceived skills and attitudes are considered important. The author emphasizes the value of providing opportunities for the construction of knowledge and for the student’s own engagement during religious education lessons. In this context, much attention is paid to the role of the religious education teacher, who is to be first and foremost a companion on a journey, an educator and a witness of faith, open to new challenges, able to communicate effectively with students, creative, and tolerant. The right personality traits of the religious education teacher and their multiple competencies (including communicative and interpersonal ones) play a key role in religious education. They guarantee the effectiveness of communication within a group of religious lesson participants. They foster authentic interpersonal relationships and community-building, thus meeting the natural needs of young people. In practice, they require a paradigm shift in the formation of religious education teachers
Отдельные правовые аспекты политики России в отношении соседних государств
Russia’s policy towards neighbouring countries and nations has always been dictated by imperialist and expansionist goals. To achieve them, Russia used brutal methods, including direct military aggression, inciting ethnic conflicts, genocide and ethnic cleansing. There are many examples of this in history in the form of the genocide of the Caucasian nations in the 19th century, the Holodomor against Ukrainian people, Soviet repressions, the ethnic cleansing of Georgians in the Abkhazia and Tskhinvali region at the end of the 20th and the beginning of the 21st century, and others. Nevertheless, Russia has not been held accountable for its actions. The war against Ukraine, which started in February 2022, dispelled all illusions of the democratic world towards Russia. Today, the democratic world is united, and the primary basis of this unity is the values, which it must bear responsibility for protecting. For this purpose, all international legal levers and institutions should be used. Russia’s leadership must be brought to justice, and the country must be held financially accountable. The only way for peace between Russia and the world is the democratisation of Russia, which is only possible through international legal coercion, as happened in the case of Nazi Germany. This article is an attempt to present the specific facts of Russia’s aggressive and imperialist policy towards neighbouring countries, especially towards Georgia, the specific legal levers for combating this policy, and future perspectives.
Polityka Rosji wobec sąsiednich państw i narodów zawsze była podyktowana imperialistycznymi i ekspansjonistycznymi celami. Aby osiągnąć te cele, Rosja stosowała brutalne metody, w tym uciekała się do bezpośredniej agresji zbrojnej, podżegania do konfliktów etnicznych, ludobójstwa i czystek etnicznych. Jest na to wiele przykładów z historii, takich jak ludobójstwo narodów kaukaskich w XIX w., Holodomor na Ukrainie, represje sowieckie, czystki etniczne Gruzinów w Abchazji i regionie Cchinwali pod koniec XX i na początku XXI w. Rosja nigdy nie została pociągnięta do odpowiedzialności za swoje działania. Wojna przeciwko Ukrainie, która rozpoczęła się w lutym 2022 r., rozwiała wszelkie złudzenia demokratycznego świata wobec Rosji. Dziś demokratyczny świat jest zjednoczony, a główną podstawą tej jedności są wartości, za których ochronę musi wziąć odpowiedzialność. W tym celu należy wykorzystać wszystkie międzynarodowe instytucje i instrumenty prawne. Winni przywódcy Rosji muszą zostać postawieni przed sądem, a państwo musi zostać pociągnięte do odpowiedzialności finansowej. Jedynym sposobem na osiągnięcie pokoju w Rosji i na świecie jest demokratyzacja Rosji, która jest możliwa tylko za sprawą międzynarodowego przymusu prawnego, tak jak to miało miejsce w przypadku nazistowskich Niemiec. Artykuł jest próbą przedstawienia poszczególnych faktów agresywnej i imperialistycznej polityki Rosji wobec państw sąsiednich, zwłaszcza wobec Gruzji, oraz konkretnych instrumentów prawnych służących zwalczaniu tej polityki, jak również perspektyw na przyszłość.
Політика Росії щодо сусідніх держав і народів завжди була продиктована імперіалістичними та експансіоністськими цілями. Для досягнення цих цілей Росія використовувала жорстокі методи, включаючи пряму збройну агресію, розпалювання міжнаціональних конфліктів, геноцид та етнічні чистки. Існує багато прикладів з історії, таких як геноцид кавказьких народів у 19-му столітті, Голодомор в Україні, радянські репресії та етнічні чистки грузинів в Абхазії та Цхінвальському регіоні наприкінці 20-го та на початку 21-го століть. Росія ніколи не була притягнута до відповідальності за свої дії. Війна проти України, що розпочалася в лютому 2022 року, зруйнувала будь-які ілюзії демократичного світу щодо Росії. Сьогодні демократичний світ єдиний, і головною основою цієї єдності є цінності, за захист яких він має взяти на себе відповідальність. Для цього мають бути задіяні всі міжнародні інституції та правові інструменти. Винні керівники Росії мають бути притягнуті до відповідальності, а держава – нести фінансову відповідальність. Єдиний спосіб досягти миру в Росії та світі – це демократизація Росії, яка можлива лише через міжнародно-правовий примус, як це було у випадку з нацистською Німеччиною. Ця стаття є спробою представити окремі факти агресивної та імперіалістичної політики Росії по відношенню до сусідніх країн, особливо до Грузії, та конкретні правові інструменти боротьби з цією політикою, а також перспективи на майбутнє.
Политика России в отношении соседних государств и народов всегда диктовалась империалистическими и экспансионистскими целями. Для достижения этих целей Россия использовала жестокие методы, в том числе прибегала к прямой вооруженной агрессии, разжиганию межнациональных конфликтов, геноциду и этническим чисткам. Примеров тому из истории много: геноцид кавказских народов в XIX веке, Голодомор на Украине, советские репрессии, этнические чистки грузин в Абхазии и Цхинвальском регионе в конце XX – начале XXI века. Россия никогда не была привлечена к ответственности за свои действия. Война против Украины, начавшаяся в феврале 2022 года, разрушила все иллюзии демократического мира в отношении России. Сегодня демократический мир объединен, и главной основой этого единства являются ценности, за защиту которых он должен взять на себя ответственность. Для этого должны быть задействованы все международные институты и правовые инструменты. Виновные руководители России должны быть привлечены к ответственности, а государство – нести финансовую ответственность. Единственным путем достижения мира в России и во всем мире является демократизация России, которая возможна только путем международного правового принуждения, как это было в случае с нацистской Германией. Данная статья является попыткой представить отдельные факты агрессивной и империалистической политики России в отношении соседних стран, особенно Грузии, и конкретные правовые инструменты противодействия этой политике, а также перспективы на будущее
Normative and Performative: The Authority of Scripture for Catholic Theology and Worship in the Thought of Pope Benedict XVI
This essay addresses Pope Benedict XVI’s apostolic exhortation Verbum Domini, which explained authoritatively the three central principles of Catholic scriptural interpretation found in the Vatican II constitution Dei Verbum. In Verbum Domini, much of Benedict’s prior work as a private theologian gained a magisterial voice. Hence, this essay will engage both with Verbum Domini and Benedict’s previous writings. For Benedict, theology is more than information. When practiced as a “spiritual science,” theology is a real contact with the living Word. The authors of scripture are, accordingly, “normative theologians.” The real contact with the living Word contained in scripture is most profoundly mediated by the Church’s liturgy. The biblical Word’s liturgical setting is the source of its theological normativity. Thus, for Benedict, the performativity of the Word implies a unity between Scripture and liturgy, and the resultant normativity of the Word implies a unity between Scripture and theology. Without these unities, and the life of continuous conversion that flows from their recognition, there can be no theology in the true sense of the word. If these unities are recognized, however, the task of the theologian becomes letting God himself “speak”—to be the servant or handmaiden of revelation
Bibliografia do Konstytucji Apostolskich
Review of the book: Ks. Bartłomiej Bartosik, Teoria i praktyka. Teologia darów duchowych w komentarzach Teodoreta z Cyru do listów Pawłowych i w "Dziejach miłości Bożej", Horyzonty Dogmatu 25, Wydawnictwo „scriptum”, Kraków 2022
Eligibility Criteria For Alimony Benefits
Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji, Instytut Nauk Prawnych; promotor: ks. dr hab. Sławomir FundowiczPrzedmiot dysertacji doktorskiej, zatytułowanej: "Prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego" stanowią rozważania związane z zagadnieniem treści i zakresu obowiązków państwa wobec osób uprawnionych do alimentów, które nie mogą tego prawa wyegzekwować od zobowiązanego i szukają ochrony tegoż państwa oraz jego pomocy w realizacji tych praw z wykorzystaniem innych instrumentów. Konstytucyjną, a także wynikającą z nauki społecznej Kościoła, podstawą do poszukiwania takiej ochrony jest zasada wspierania rodziny, jako podstawowej komórki społecznej. Instytucjonalnym przejawem z kolei tego obowiązku jest organizacja funduszu alimentacyjnego, które to zadanie w pewnym zakresie rekompensuje osobie uprawnionej do alimentów w szerokim ujęciu poszukiwanie takiej pomocy. Charakter prawny jak i zakres tej pomocy wyklucza nazwanie jej formą zastępczą wobec obowiązku alimentacyjnego zobowiązanego, ponieważ jednocześnie udzielenie takiej pomocy rodzi określone obowiązki dłużnika alimentacyjnego wobec państwa, nie wygaszając przecież obowiązku alimentacyjnego dłużnika wobec uprawnionych do alimentacji w świetle kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Można zaryzykować stwierdzenie, że istota tej pomocy, a przede wszystkim podstawa nabycia praw do niej rodzi pokusę zarówno wierzyciela jak i zobowiązanego (częstokroć można doszukiwać się niesformalizowanej współpracy, wprost mówiąc zmowy obu wskazanych stron) do nadużywania tego prawa i wyłudzaniu tym samym świadczeń, których źródłem jest fundusz alimentacyjny. W konsekwencji analiza prawna i oparta na nich rozprawa obejmują w szczególności swoim zakresem, działania organów państwa jak i pozostałych uczestników – adresatów tych działań dokonywane na etapie ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz na etapie pobierania przyznanych świadczeń. Przesłanki od zaistnienia których uzależnione jest ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, zawarte są w różnych aktach normatywnych, dlatego też temat rozprawy obejmuje swoim zakresem analizę przesłanek administracyjno- i cywilnoprawnych. Problematyka ta nacechowana wątpliwościami, stanowi niewątpliwie obszar wart omówienia, w tym ustalenie lokacji stosunku alimentacyjnego w ramach ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ukazanie relacji tego obowiązku, do obowiązków wynikających z ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, a w szczególności dokonanie analizy prawnej przesłanek ustalania prawa do świadczeń z
funduszu alimentacyjnego. Prezentowana rozprawa zawierająca analizę prawną przesłanek ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, została ujęta w czterech rozdziałach, wstępu oraz zakończenia. Układ pracy wynika z przedmiotu badań i założonego celu badawczego. Rozdział pierwszy obejmuje swym zakresem wskazanie na pojęcie rodziny, jako podstawowej komórki społecznej spełniającej wobec swych członków i społeczeństwa szereg istotnych funkcji, zwłaszcza ekonomicznej i socjalizującej. Omówiono istotę obowiązku alimentacyjnego, który, obok realizacji celu ekonomicznego, służy kształtowaniu właściwych wzorców. Dokonano analizy zasady pomocniczości w świetle obowiązków rodziny oraz zawarto rys historyczny pomocy państwa osobom uprawnionym do alimentów. Nakreślono główne założenia pomocy państwa osobom uprawnionym do alimentów, które obowiązują w prawie angielskim, niemieckim oraz norweskim, a także porównano je z rozwiązaniami prawnymi obowiązującymi w prawie polskim. Rozdział drugi poświęcony jest uzyskaniu przez osobę uprawnioną do alimentów, zaświadczenia o bezskutecznej egzekucji alimentów, jako podstawowej przesłanki warunkującej pomoc państwa na rzecz osób uprawnionych do alimentów. Rozdział trzeci obejmuje analizę prawną przesłanek zarówno pozytywnych, jak i negatywnych, opisanych przez ustawodawcę metodą właściwą dla prawa publicznego, w tym wypadku prawa administracyjnego, od których uzależnione jest nabycie praw, przez osobę uprawnioną, do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Rozdział czwarty odnosi się do działań natury procesowej poprzez omówienie czynności podejmowanych przez organ właściwy wierzyciela wobec osoby uprawnionej do alimentów, a ponadto zamieszczono omówienie czynności podejmowanych przez organ właściwy wierzyciela oraz organ właściwy dłużnika wobec dłużnika alimentacyjnego. Przybliżony został szereg czynności inicjujących przymuszenie dłużnika do spełnienia obowiązku alimentacyjnego i konsekwencje ich stosowania. Niniejszą pracę zwieńcza podsumowanie, które stanowi zestawienie głównych uwag i zawartych w jej treści ocen, dających podstawę udzielenia odpowiedzi na postawione na wstępie pytanie. Prezentowana dysertacja stanowi odpowiedź na brak badań oscylujących wobec osoby uprawnionej, w większości są to tematy oscylujące wokół osoby dłużnika alimentacyjnego oraz uporczywego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego.
The following doctoral thesis is entitled: Eligibility Criteria For Alimony Benefits it focuses on the government’s responsibilities concerning citizens who are eligible to alimonies but are unable to execute them from the maintenance debtor and, consequently, turn to the government for guardianship and support in realizing these rights using other options. The constitutional, and also emerging from the social teaching of the Church, basis for seeking such assistance is the principle of supporting a family as a basic unit of society. Hence, the government’s support in the form of the Maintenance Fund. Due to the legal nature and the scope of the assistance provided by the governments towards citizens eligible to alimonies, it cannot be considered a substitute to the alimony obligations of the oblegee. Moreover, the government’s aid, when recived by those who are who are eligible to alimonies, creates new obligations towards the state on the part of the obligee, at the same time keeping the maintenance obligation in effect. One may claim, the support offered by the government, as well as the basis of gaining rights to this support may result in misappropriation of funds and extortion of financial help from the Maintenance Fund. Thus, the following doctoral thesis and the legal analysis it is based on are mainly preoccupied with the actions of state institutions as well as the adressses of these actions, undertaken at the stage of determining eligibility criteria for alimony benefits from the Maintenance Fund and at the stage of receiving the granted benefits. The conditions for determining the right to benefits from the
maintenance fund are included in various normative acts, therefore the topic of the dissertation covers the analysis of administrative and civil law conditions. This issue, which is characterized by doubts, is undoubtedly an area worth discussing, including determining the location of the alimony relationship under the Act on assistance to those who are eligible to alimonies, showing the relationship of this obligation to the obligations arising from the Act on assistance to those who are eligible to alimony, and in particular conducting a legal analysis of the conditions determining the right to benefits from the Maintenance Fund. The presented dissertation, contains a legal analysis of the premises for determining the right to benefits from the alimony fund, it is divided into four chapters, an introduction and a conclusion. The arrangement of the work results from the subject of research and the assumed research goal. The first chapter includes an indication of the concept of family as a basic social unit that fulfills a number of important functions for its members and society, mainly economic and socializing ones. The essence of the maintenance obligation was discussed, which, apart from achieving an economic goal, serves to shape appropriate patterns. The principle of subsidiarity was analyzed in the light of family obligations and a historical outline of state aid for persons entitled to maintenance was provided. The main assumptions of state aid for persons entitled to alimony, which are applicable in English, German and Norwegian law, were outlined and compared with the legal solutions applicable in Polish law. The second chapter is devoted to obtaining a certificate of ineffective enforcement of alimony by a person entitled to alimony, as the basic condition for state aid to persons entitled to alimony. The third chapter includes a legal analysis of both positive and negative conditions, described by the legislator using a method appropriate to public law, in this case administrative law, on which the acquisition of rights by an entitled person to benefits from the maintenance fund depends. The fourth chapter refers to procedural activities by discussing the activities undertaken by the competent authority of the creditor towards the person entitled to alimony, and also includes a discussion of the activities undertaken by the competent authority of the creditor and the competent authority of the debtor towards the alimony debtor. A number of activities initiating forcing the debtor to meet the alimony obligation and the consequences of their implementation were presented. This work ends with a summary, which is a summary of the main comments and assessments contained therein, providing the basis for answering the question posed at the beginning. The presented dissertation is a response to the lack of research on the entitled person, most of which are topics related to the person of the alimony debtor and persistent evasion of the alimony obligation
Civil law construction of the protection of a personal right in the form of freedom of conscience as an instrument for combatting hate speech on religious grounds
W artykule omówiono pojęcie dobra osobistego w postaci swobody sumienia oraz możliwości zastosowania jego prawnej ochrony do walki ze zjawiskiem dyskryminacji religijnej, którą stanowi mowa nienawiści. Wykazano, że zwalczanie religijnie motywowanej mowy nienawiści może być realizowane w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego o ochronie dóbr osobistych i może przyjąć postać ochrony swobody sumienia, wyliczonej wśród dóbr osobistych w art. 23 Kodeksu cywilnego. Głównym wnioskiem wynikającym z przeprowadzonych badań jest jednak stwierdzenie, że przepisy Kodeksu cywilnego o ochronie dóbr osobistych jedynie w ograniczonym zakresie mogą stać się instrumentem walki z mową nienawiści z powodów religijnych. W treści opracowania dokonano analizy zachowań określonych w decyzji ramowej 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania niektórych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawa karnego, co doprowadziło do wniosku, że nie wszystkie opisane w tym akcie prawnym przejawy tzw. mowy nienawiści będą mogły być uznane za przejawy naruszenia dóbr osobistych. Wniosek taki wypływa m.in. z faktu, iż naruszenie dóbr osobistych ma miejsce jedynie wtedy, gdy zachowanie dotyczy konkretnej, możliwej do zidentyfikowania osoby (członka grupy), a nie grupy osób jako całości. Omówiona w niniejszym opracowaniu możliwość rozciągnięcia ochrony prawnej przeciwko mowie nienawiści na reżim prawa cywilnego ma szczególne znaczenie, bowiem pozwala dochodzić ochrony prawnej w sytuacjach, gdy prawo karne nie może znaleźć zastosowania, np. z powodu braku winy sprawcy naruszenia. Jednocześnie konstrukcja prawa cywilnego pozwala pociągać do odpowiedzialności inne podmioty niż tylko bezpośredniego sprawcę naruszenia; może być to także wydawca, redaktor publikacji, w której doszło do naruszenia, czy podmiot świadczący usługi hostingowe.
The article examines the concept of freedom of conscience as a personal right and its role in addressing religious discrimination, specifically in the form of hate speech. It demonstrates that religious hate speech can be combatted based on the provisions of the Polish Civil Code related to the protection of personal rights, with freedom of conscience recognised as such a right under Article 23 of the Civil Code. However, the research concludes that the Civil Code’s provisions on personal rights offer only limited utility in addressing religious hate speech. The article also analyses the acts described in the Framework Decision 2008/913/JHA of November 28, 2008, which aims to combat racism and xenophobia through criminal law. It finds that not all forms of hate speech covered by this legal act qualify as violations of personal rights under civil law. This limitation stems, in part, from the requirement that a violation of personal rights occurs only when it affects a specific, identifiable individual rather than a group as a whole. The study highlights the importance of extending legal protection against hate speech within the civil law framework, as it allows for legal recourse in cases where criminal law does not apply, such as when the perpetrator is not culpable. Civil law also enables broader accountability, extending not only to the direct perpetrator but also to publishers, editors and hosting service providers involved in the dissemination of the violation
Laying in a new course? A bibliometric analysis of L2 vocabulary research 1988-92
This paper uses an author co-citation analysis to examine the research on L2 vocabulary acquisition published in 1992. Two analyses are presented. The first analysis provides a context for the 1992 data. It looks at work that was being cited in a five year window covering 1988-92. The second analysis is a more detailed account of the 1992 research on its own terms