John Paul II Catholic University of Lublin
Repozytorium Instytucjonalne KUL (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II)Not a member yet
8466 research outputs found
Sort by
Relationship between self-control, impulsivity, reinforcement sensitivity, shopping characteristics and problematic shopping among female and male emerging adult
No full textIntroduction. Problematic shopping, also known as compulsive buying or shopping addiction, is a growing concern in modern consumer behavior. This study examines the relationships between self-control, impulsivity, reinforcement sensitivity, shopping characteristics, and problematic shopping among emerging adult females and males.
Methods. A sample of 1,075 Polish participants (835 females, 240 males), aged 18–30, was analyzed using self-report questionnaires. The Bergen Shopping Addiction Scale (BSAS) assessed problematic shopping, while impulsivity, self-control, and reinforcement sensitivity were assessed with validated psychological instruments. Paths model was applied to evaluate the relationships among variables and gender differences.
Results. Problematic shopping was positively associated with motor and attentional impulsivity among female shoppers, while goal maintenance deficits correlated with problematic shopping in male shoppers. Among female shoppers, paying attention to product brands and credit/loan use was significantly associated with problematic shopping, while price showed a negative association. In both groups, problematic shopping correlated with increased online and offline shopping time. The study also found that reinforcement sensitivity (BAS – Reward Interest) negatively correlated with problematic shopping in female shoppers. The results suggest that motor impulsivity is more crucial in problematic shopping among female than male shoppers.
Conclusion. This study highlights the importance of impulsivity, self-control deficits, and shopping characteristics in developing problematic shopping behaviors. Gender differences indicate distinct mechanisms underlying compulsive buying tendencies. These findings contribute to a better understanding of problematic shopping and offer insights for targeted prevention and intervention strategies.Badanie dofinansowane ze środków Funduszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych na zlecenie Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom
Genesis 5:24 in Karaite Exegesis: "Sefer maamar Mordekhai"
Get PDFThis article deals with a little-known commentary on the Pentateuch (more precisely, a supercommentary on Aaron ben Joseph’s Sefer ha-mivḥar) titled Sefer maamar Mordekhai (Book of Mordecai’s Speech). Its author is the Polish-Lithuanian Karaite Mordecai ben Nisan of Kukizov (died around the year 1709), one of the founders of the Karaite community in Kukizów near Lwów, the ancestral seat of the Polish king John III Sobieski. This commentary was based on an earlier commentary on Sefer ha-shemenha-tov by Aaron ben Judah, also a Polish-Lithuanian Karaite. Mordecai ben Nisan quotes the text of Sefer ha-shemen ha-tov and adds his own commentary to it. Its importance as an authoritative textbook of Karaite exegesis is evidenced by the fact that it was formally approved for use by leading Karaite scholars of the Polish-Lithuanian communities (between the years 1706 and 1709). Undoubtedly, this commentary should be recognised as the greatest creative achievement of the theological and exegetical thought of the Polish-Lithuanian Karaites, produced during the period of the peak intellectual flourishing of this community (which took place in the 17th-18th centuries). In this article, I present an English edition of the text of this commentary on Genesis 5:24. The edition is based on manuscript C 104, Maamar Mordekhai (manuscript in the collection of the Institute of Oriental Manuscripts, St. Petersburg, 1753). The manuscript contains a commentary on the books of Genesis and Exodus, i.e. up to the parasha Elle pekude (Exodus 38:21–40:38). Another part, containing commentaries on the books of Leviticus, Numbers, and Deuteronomy, was recorded in manuscript C102. The copyist of both volumes was Mordecai ben Samuel of Halicz. He completed the transcription of the text of the commentary (a total of about 1,000 pages) in the month of Ziv, i.e. Iyyar, of the year 1754, see C102, folio 242 verso (the first volume, manuscript C104, was completed in 1753, see C104, folio 3 recto). In the article, I also mention several minor exegetical works of the Polish-Lithuanian Karaites related to Sefer maamar Mordekhai
Paradigm of Political Thought of Polish Christian Democracy in the Interwar Period
No full textGłówne założenia myśli politycznej chrześcijańskiej demokracji były zgodne z wytycznymi encyklik. Bazowały one również na dorobku europejskiego nurtu chrześcijańskodemokratycznego. Wśród najważniejszych założeń i twierdzeń myśli politycznej chadecji należy wyróżnić: (1) oparcie organizacji życia społecznego na zasadach etyki katolickiej; (2) uznanie prymatu celów nadprzyrodzonych nad doczesnymi; (3) poszanowanie osobowości ludzkiej i jej praw; (4) zapewnienie właściwej równowagi między władzą a wolnością obywatelską oraz prawami jednostki a społeczeństwa; (5) zagwarantowanie ustroju parlamentarno-demokratycznego; (6) poszanowanie prywatnej własności i pracy; (7) solidaryzm społeczny; (8) uwłaszczenie robotników; (9) antyrewolucjonizm i antysocjalizm; (10) korporacyjny ustrój państwa.
The main assumptions of the political thought of Christian democracy were in accordance with the guidelines of the encyclicals. They were also based on the achievements of the European Christian-democratic trend. Among the most important assumptions and claims of Christian-democratic political thought are: (1) basing the organization of social life on the principles of Catholic ethics; (2) recognising the primacy of supernatural goals over temporal ones; (3) respect for the human personality and its rights; (4) ensuring a proper balance between power and civil liberty and the rights of the individual and society; (5) guaranteeing a parliamentary-democratic system; (6) respect for private property and labour; (7) social solidarity; (8) enfranchisement of workers; (9) anti-revolutionism and anti-socialism; (10) a corporate state system
Andrzej Napiórkowski, O większy skandal chrześcijaństwa. Postulaty dekonstruktywizmu Kościoła i świata (Pelplin: Bernardinum, 2024)
No full textRecenzja książki/Book review: Andrzej Napiórkowski, O większy skandal chrześcijaństwa. Postulaty dekonstruktywizmu Kościoła i świata (Pelplin: Bernardinum, 2024). Ss. 158. 49,90 PLN. ISBN: 978-83-8333-282-6
The Fall of the Historical and Cultural Heritage of the Armenian Church in Poland during World War II and Attempts to Save It
No full textOkres II wojny światowej przyniósł dotkliwe i nieodwracalne skutki dla funkcjonowania Kościoła ormiańskokatolickiego w Polsce. Represje Sowietów i Niemców wobec duchowieństwa i wiernych, delegalizacja instytucji kościelnych i ekspatriacja ludności w granice Polski powojennej doprowadziły do likwidacji lwowskiej archidiecezji ormiańskiej. Znacznie ucierpiały zbiory archiwalno-biblioteczne i muzealne przechowywane we Lwowie i w kościołach parafialnych na prowincji. W strategie okupantów, zwłaszcza sowieckich, wpisuje się również grabież dóbr kultury oraz celowe niszczenie księgozbiorów i archiwaliów. Tak było w przypadku wyposażenia pałacu arcybiskupów ormiańskich, klasztoru Benedyktynek Ormiańskich czy budynków kapituły katedralnej. Zbiory zostały znacjonalizowane i włączone do zasobów instytucji państwowych: bibliotek, archiwów, muzeów Ukraińskiej Socjalistycznej Sowieckiej Republiki. W ten sposób gromadzone przez kilka stuleci księgozbiory, rękopisy, tekstylia i paramenty liturgiczne oraz inne pamiątki kultury ormiańskiej uległy dekompletacji i zagładzie. W artykule omówiono poniesione straty oraz dokonano próby odtworzenia losów zbiorów poszczególnych instytucji: biblioteki abp. Józefa Teodorowicza, biblioteki i archiwum kapituły ormiańskiej, archiwum konsystorskiego, Archidiecezjalnego Muzeum Ormiańskiego oraz wyposażenia katedry ormiańskiej we Lwowie i kościołów dawnej archidiecezji ormiańskiej. Odtworzenie losów wspomnianych zbiorów nie jest łatwe z uwagi na braki w dokumentacji archiwalnej oraz przemieszczenia zbiorów w okresie okupacji i w latach powojennych. Niektóre dzieła sztuki i pamiątki proweniencji ormiańskiej zostały przewiezione przez osoby duchowne i świeckie do Polski i aktualnie przechowywane są w Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich w Warszawie i Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu.
The period of World War II brought severe and irreversible consequences for the functioning of the Armenian Catholic Church in Poland. Repression by the Soviets and Germans against the clergy and faithful, the outlawing of church institutions and the expatriation of the population into post-war Poland led to the liquidation of the Armenian Archdiocese of Lviv. The archival, library and museum collections stored in Lviv and in parish churches in the provinces suffered significantly. The looting of cultural property and the deliberate destruction of book collections and archival collections are also part of the strategies of the occupYing powers, especially the Soviets. This was the case with the furnishings of the Armenian archbishops’ palace, the Armenian Benedictine monastery and the cathedral chapter buildings. The collections were nationalized and incorporated into the resources of state institutions: libraries, archives, and museums of the Ukrainian Soviet Socialist Republic. Thus, the book collections, manuscripts, textiles and liturgical paraphernalia and other mementos of Armenian culture, which had been accumulated for several centuries, were decomposed and lost. The article discusses the losses suffered and attempts to reconstruct the fate of the collections of individual institutions: the library of Archbishop Józef Teodorowicz, the library and archives of the Armenian chapter, the consistory archives, the Armenian Archdiocesan Museum, and the furnishings of the Armenian Ca thedral in Lviv and the churches of the former Armenian Archdiocese. Reconstructing the fate of the aforementioned collections is not easy due to gaps in archival documentation and the relocation of collections during the occupation and in the post-war period. Some works of art and memorabilia of Armenian provenance have been transported by clergy and laity to Poland and are currently stored at the Armenian Polish Culture and Heritage Foundation in Warsaw and the Ossoliński National Institute in Wrocław
The Badge of Miechów. History, Symbolism, Meaning
No full textOznaka miechowska to najstarsza z polskich oznak. Jej historia wiąże się ściśle z klasztorem Bożogrobców w Miechowie, jednym z największych i najbogatszych w dawnej Rzeczypospolitej, istniejącym w latach 1163-1819. Jak dotąd nie stanowiła ona przedmiotu gruntownych badań historyków. W niniejszym artykule starano się zmienić ten stan rzeczy. W końcu XVIII wieku (najpewniej w 1789 roku) Tomasz Nowiński, ostatni prepozyt generalny klasztoru w Miechowie, ustanowił nową oznakę przynależności do bractwa Grobu Świętego, zawiązanego przed końcem XII wieku. Przyznawano ją być może nawet do śmierci Nowińskiego w 1830 roku. Przeważnie nazywana była „orderem miechowskim”, choć nigdy nie miała rangi orderu. Wykształciła się z godła klasztornego, czyli podwójnego czerwonego krzyża, który mieli prawo wyszywać na ubraniu wszyscy członkowie bractwa Grobu Świętego. Początkowo ten „order miechowski” miał taki sam kształt i kolor, ale wykonywano go z metalu i zawieszano na szyi. Do każdego dołączano patent w języku łacińskim lub polskim. Jak wynika z jego treści, równolegle z „orderem” nadal funkcjonowała wcześniejsza forma oznaki. Ustalono, że „order miechowski” wprowadzono w celu uzyskania pieniędzy dla znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej klasztoru (dopiero po złożeniu takiej ofiary można było go otrzymać i stać się członkiem wspomnianego bractwa). Stąd też modyfikowano go tak, by przypominał prawdziwy order. Powstały cztery jego wersje, z których ostatnia wiernie naśladowała już świeckie ordery (w postaci sześcioramiennego krzyża-gwiazdy – formie unikalnej w polskiej falerystyce). Miał on też stanowić istotny element zmienianej od około połowy XVIII wieku sfery symbolicznej klasztoru. Łącznie zlokalizowano cztery jego egzemplarze oraz trzy oryginalne patenty. Symbolika „orderu miechowskiego” jest dość rozbudowana i skupia się głównie wokół jego najważniejszego elementu, czyli podwójnego krzyża. Zasadniczo „order” cieszył się dużą popularnością, ale jego ranga nie była zbyt wysoka. Potwierdza to m.in. literatura piękna oraz fakt, że jego „kawalerami” zostawali najczęściej niżsi oficerowie. Trudno ustalić całkowitą liczbę „kawalerów” oznaki od końca XVIII wieku. Badania wykazały, że uzyskało ją przynajmniej 12 osób, w tym generał Jan Henryk Dąbrowski. Niewątpliwie stanowi ona kolejne ważne źródło do poznania kultury materialnej, duchowej oraz ikonosfery klasztoru miechowskiego.
The badge of Miechów is the oldest of the Polish badges. Its history is closely linked to the monastery of the Holy Sepulchre in Miechów, one of the largest and richest in the former Commonwealth, existing between 1163 and 1819. So far, it has not been the subject of thorough research by historians, which the article seeks to change. At the end of the 18th century (most likely in 1789), Tomasz Nowiński, the last provost general of the Miechów monastery, established a new badge of affiliation to the Brotherhood of the Holy Sepulchre, established before the end of the 12th century. It was awarded perhaps even until Nowiński’s death in 1830, and was usually called the ‘Order of Miechów’, although it never really enjoyed the rank of an order. It evolved from the monastery’s emblem, the double red cross, which all members of the Brotherhood of the Holy Sepulchre were allowed to embroider on their clothing. Initially, this ‘order of Miechów’ had the same shape and colour, but was made of metal and hung around the neck. Each was accompanied by a patent in Latin or Polish. As its contents show, the earlier form of ‘the order’ continued to function in parallel with the badge. It was established that ‘the order of Miechów’ was introduced to obtain money for the monastery, which was in financial difficulties (only after making such an offering could one receive it and become a member of the said brotherhood). Hence, it was modified to resemble a real order. Four versions of it were created, the last of which faithfully imitated secular orders (in the form of a six-pointed star cross – a form unique in Polish phaleristics). It was also an important part of the monastery’s changing symbolic sphere from around the mid-18th century. A total of four copies of the badge were found, together with three original patents. The symbolism of ‘the order of Miechów’ is quite elaborate and mainly focuses around its most important element, the double cross. ‘The order’ itself was very popular, but its rank was not very high. This is confirmed, among other things, by the literature and the fact that its ‘cavaliers’ usually included lower rank officers. It is difficult to determine the total number of ‘cavaliers’ of the badge since the late 18th century. Research has shown that it was obtained by at least 12 people, including General Jan Henryk Dąbrowski. It is undoubtedly another important source for understanding the material and spiritual culture, as well as iconosphere of the Miechów monastery
J. Mariański, Wartości moralne w świadomości maturzystów puławskich (raport z badań socjologicznych zrealizowanych w latach 1994-2021), Wyższa Szkoła Nauk Społecznych z siedzibą w Lublinie, Lublin 2022, s. 524.
No full textThe basic functions of the realization of the Church in the Light-Life Movement. Pastoral and catechetical study
No full textWydział Teologii, Instytut Nauk Teologicznych; promotor: ks. dr hab. Andrzej KicińskiCelem naukowym niniejszej rozprawy doktorskiej jest ukazanie założonych i realizowanych podstawowych funkcji urzeczywistniania się Kościoła w formacji podstawowej Ruchu Światło-Życie. Tak postawiony problem badawczy można przedstawić za pomocą trójstopniowego pytania: w jaki sposób w katechezie Ruchu Światło-Życie założone są podstawowe funkcje urzeczywistniania się Kościoła, w jakim stopniu są one realizowane oraz jakie są pastoralnokatechetyczne postulaty, by ich realizacja w przyszłości była efektywniejsza? Dla rozwiązania postawionego problemu zastosowano metodę paradygmatu trzech etapów analizy teologii pastoralnej.
Nowością dysertacji jest ukazanie nie tylko aspektu historycznego dokonań Blachnickiego, ale spojrzenie na aktualną sytuację Ruchu Światło-Życie w połączeniu z dorobkiem współczesnej europejskiej katechetyki, a dokładnie z badaniami Emilio Albericha. Projekt Blachnickiego opracowany już blisko 50 lat temu zostanie zestawiony ze współczesnym odnowionym pastoralnokatechetycznym programem w ujęciu Albericha, dla którego puntem wyjścia jest soborowe spojrzenie na Kościół, będący widzialnym wymiarem Królestwa Bożego realizowanego po pierwsze «w znaku ewangelizacyjnym» diakonii, przeżywanego w drugim «znaku ewangelizacyjnym» koinonii, głoszonego w trzecim «znaku ewangelizacyjnym» martyrii i celebrowanego w czwartym «znaku ewangelizacyjnym» leiturgii. W pracy ukazano blaski i cienie, mocne i słabe strony aktualnego funkcjonowania Ruchu Światło-Życie w kluczu podstawowych funkcji urzeczywistniania się Kościoła.
The scientific aim of this doctoral dissertation is to show the assumed and realized basic functions of the realization of the Church in the basic formation of the Light-Life Movement. The research problem thus posed can be presented using a threefold question: in what way are the basic functions o f the realization of the Church assumed in the catechesis of the Light-Life Movement, to what extent are they realized and what are the pastoral-catechetical postulates for their realization in the future to be more effective? To solve the problem posed, the paradigm method of a three-stage analysis of pastoral theology was applied. The novelty of the dissertation is to show not only the historical aspect of Blachnicki’s achievements, but to look at the current situation of the Light-Life Movement in connection with the achievements of contemporary European catechetics, specifically with the research of Emilio Alberich. Blachnicki’s project elaborated almost 50 years ago will be juxtaposed with the contemporary renewed pastoral-catechetical program as seen by Alberich, whose starting point is the conciliar view of the Church as the visible dimension of the Kingdom of God realized firstly in the «evangelizing sign» of diaconia, lived in the second «evangelizing sign» of koinonia, proclaimed in the third «evangelizing sign» of martyria and celebrated in the fourth «evangelizing sign» of leiturgia. The work shows the glories and shadows, the strengths and weaknesses of the current functioning of the Light-Life Movement in the key of the basic functions of the realization of the Church
The Tenth Hour in John 1:39: From Narrative Detail to Eschatological Symbol
No full textThis article offers a comprehensive analysis of the reference to ‘the tenth hour’ in John 1:39, a detail frequently dismissed as minor or incidental. The study identifies three principal interpretative approaches: (1) literary or narrative readings, which view the hour as a marker of eyewitness memory, narrative precision, or structural closure; (2) temporal-pragmatic interpretations, which link the hour to historical chronology, social customs (e.g., hospitality, Sabbath observance), or practical details of the disciples’ encounter with Jesus; and (3) symbolic-theological interpretations, which understand the tenth hour as a signal of eschatological or theological significance. The central argument affirms a dual-layered Johannine narrative strategy: the tenth hour functions both as a literal temporal detail and as a symbolic expression of divine revelation, discipleship, and eschatological fulfilment. Drawing from early Jewish texts – including Testament of Adam, 2 Enoch, and the works of Philo – the article offers a new proposal that situates the tenth hour within broader traditions of visionary ascent, divine encounter, and symbolic numerology. The study concludes that the ‘tenth hour’ is not merely a temporal detail, but a deeply theological marker that inaugurates a new era of divine revelation and discipleship
The Myth Never Dies
No full textRecenzja książki Marcin Kępiński, Transcendentne kino Darrena Aronofsky’ego. Film, sacrum i mit, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2023.
Review of Marcin Kępiński’s Transcendentne kino Darrena Aronofsky’ego: Film, sacrum i mit, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2023