26509 research outputs found
Sort by
The role of urban sprawl in the transformation of rural: the case of erenler neighbourhood in Afyonkarahı̇sar province
No full textBu çalışmada, kentsel saçaklanma etkisinde gerçekleşen kırsal dönüşüm süreci ele alınmıştır. Kentsel saçaklanma nüfus artışı, göç, teknolojik ve ulaşım imkânlarındaki gelişmeler, ekonomik ve politik etmenlere bağlı olarak kentlerin yayılması ya da sıçramasıyla kentin dışında kalan ve kırsal karaktere sahip olan kent çeperlerinin süreç içerisinde kırsal alan özelliklerini yitirmesini ve kentleşmesini ifade etmektedir. Genellikle metropoliten kentlerde meydana gelen ve literatürde de bu eksende çalışılan kentsel saçaklanma, günümüzde orta ve küçük kentlerde de görülmeye başlanmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda, Afyonkarahisar Merkez ilçeye bağlı Erenler Mahallesinin mekânsal, ekonomik, sosyokültürel ve yönetsel yapısında yaşanan değişim süreci ve kentsel saçaklanmanın kırsal alanı dönüştürmedeki rolü değerlendirilmiştir.This study examines the process of rural transformation under the influence of urban sprawl. Urban sprawl refers to the urbanization and urbanization of urban peripheries that are outside the city and have a rural character due to population growth, migration, technological and transportation developments, economic and political factors. Urban sprawl, which generally occurs in metropolitan cities and is studied in the literature on this axis, has started to be seen in medium and small cities nowadays. In line with the aim of the research, the process of change in the spatial, economic, sociocultural and administrative structure of Erenler Neighborhood of Afyonkarahisar Central District and the role of urban fringing in transforming rural areas were evaluate
Evaluation of general knowledge levels and gastronomy tourism perceptions of tourist guides in creating gastronomy routes
No full textBu çalışmanın amacı, turist rehberlerinin gastronomi bilgi düzeyleri ve gastronomi turizmi algılarının gastronomi rotalarının oluşturulması sürecindeki etkilerini incelemektir. Araştırmanın evrenini, Türkiye'de 13 farklı turist rehberliği meslek odasına kayıtlı, turizm sektöründe eylemli olarak çalışan turist rehberleri oluşturmaktadır. Araştırmada olasılığa dayalı olmayan örneklemden amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak anket tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın veri toplama sürecinde, eylemli turist rehberlerine çevrimiçi anket uygulanarak toplamda 432 anket elde edilmiştir. Elde edilen veriler SPSS ve LISREL programlarında analiz edilmiş olup, verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistiklerin yanı sıra doğrulayıcı faktör analizi, korelasyon analizi, yapısal eşitlik modeli, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), bağımsız örneklem t-testi analizlerinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda, turist rehberlerinin gastronomi bilgi düzeyleri ve gastronomi turizmine yönelik algılarının, gastronomi rotalarının oluşturulmasını olumlu olarak etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlar değerlendirilerek literatüre katkı sağlaması beklenen öneriler geliştirilmiştir.The purpose of this study is to examine the effects of tourist guides' gastronomy knowledge levels and gastronomy tourism perceptions on creating gastronomy routes. The population of the research consists of tourist guides who are registered to 13 different tourist guide chambers in Turkey and actively work in the tourism sector. The purposive sampling method of non-probability sampling was used in the research. The questionnaire technique was used as the data collection method in the research. During the data collection process of the research, 432 surveys were obtained by applying an online survey to active tourist guides. The obtained data were analyzed in the SPSS and LISREL programs, and in addition to descriptive statistics, confirmatory factor analysis, correlation analysis, structural equation model, independent sample t-test and one-way analysis of variance (ANOVA) were used to analyze the data. As a result of the research, it was concluded that the gastronomy knowledge level of tourist guides and their perceptions of gastronomy tourism positively affect the creation of gastronomy routes. The results obtained were evaluated and suggestions that were expected to contribute to the literature were developed
Effect of lameness on serum cortısol and some antıoxıdant and oxıdant parameters ın sheep
No full textBu çalışmanın amacı; farklı topallık skoruna sahip koyunlarda, topallığın serum kortizol, total oksidan ve total antioksidan kapasite üzerine etkilerinin değerlendirilmesidir.
Çalışma, Afyonkarahisar’ın Bolvadin ilçesinde bulunan özel koyun işletmelerinde gerçekleştirildi. Çalışmada; 2-6 yaşları arasında değişen 12 adet sağlıklı koyun, 24 adet topal koyun olmak üzere toplamda 36 koyun kullanıldı. Koyunlar sağlıklı koyunlar ve topal koyunlar olmak üzere iki gruba ayrıldı. İki gruptaki hayvanlar topallık skorlaması için serbest olarak yürütüldü ve gözlemlendi. Çalışmaya dahil edilen bütün koyunların topallık skorlaması yapıldı ve topallık skorları not edildi. Sağlıklı ve topallayan koyunlardan kan örnekleri alınarak, serum kortizol, TAS ve TOS değerleri ölçüldü. Serum kortizol ve TOS düzeylerinin topal koyunlarda, sağlıklı koyunlara göre sayısal olarak daha yüksek olduğu ancak bu değerler arasında istatistiksel açıdan önemli bir fark olmadığı gözlendi (p<0,05). Topal koyunlar arasında; 18’inin (%75) topallık skorunun 1 olduğu, 6 tanesinin (%25) topallık skorunun 2 olduğu belirlenirken topal koyunların hiçbirinde topallık skorunun 3 olmadığı gözlendi. Topallık skoru 1 olan koyunların 18’inde (%100) piyeten belirlendi. Topallık skoru 2 olan koyunların ise 2 tanesinde (%33) piyeten, 1 tanesinde (%17) tüylüce ve 3 tanesinde (%50) koyun digital dermatitis tespit edildi. Topallığın sebebi yönünden değerlendirildiğinde; topal koyunların 20 tanesinde piyeten (%83), 3 tanesinde digital dermatitis (%13), 1 tanesinde tüylüce (%4) saptandı.
Sonuç olarak; koyunlarda topallığın serum kortizol, TAS ve TOS düzeylerini minimal düzeyde etkilediği ve buna bağlı olarak koyunlarda topallığın şiddetine bağlı olarak hafif veya orta düzeyde strese neden olabileceği düşünülmektedir.The aim of this study was to evaluate the effects of lameness on serum cortisol, total oxidant and total antioxidant capacity in sheep with different lameness scores.
The study was conducted in private sheep farms located in Bolvadin district of Afyonkarahisar. A total of 36 sheep were used in the study; 12 healthy sheep and 24 lame sheep, aged between 2-6 years. The sheep were divided into two groups as healthy sheep and lame sheep. The animals in the two groups were walked freely and observed for lameness scoring. Lameness scoring was performed on all sheep included in the study and lameness scores were noted. Blood samples were taken from healthy and lame sheep and serum cortisol, TAS and TOS values were measured. It was observed that serum cortisol and TOS levels were numerically higher in lame sheep compared to healthy sheep, but there was no statistically significant difference between these values (p<0,05). Among the lame sheep; 18 (75%) had a lameness score of 1, 6 (25%) had a lameness score of 2, and none of the lame sheep had a lameness score of 3. Footrot was detected in 18 (100%) of the sheep with a lameness score of 1. Footrot was detected in 2 (33%) of the sheep with a lameness score of 2, footrot was detected in 1 (17%), and ovine digital dermatitis was detected in 3 (50%). When evaluated in terms of the cause of lameness; footrot was detected in 20 (83%) of the lame sheep, digital dermatitis was detected in 3 (13%), and 1 (4%).
In conclusion, it is thought that lameness in sheep minimally affects serum cortisol, TAS and TOS levels and may cause mild or moderate stress in sheep depending on the severity of lameness
Enhancing Digital Fluency Skills and STEAM Teaching Self-Efficacy of Teachers of Gifted Students Through Digitally Supported STEAM Learning
No full textThe purpose of this research is (a) to determine the effect of a six-day-long professional development workshop called as digitally supported STEAM learning on the digital fluency skills and STEAM teaching self-efficacy of gifted students' teachers and (b) to reveal the views of teachers on different aspects of digitally supported STEAM learning. In this mixed-method research with an embedded design, the data were collected from 20 teachers working in Science and Art Centers where gifted students study in different cities of T & uuml;rkiye. Quantitative data were collected through the Digital Fluency Scale and Teacher Self-Efficacy Scale for STEAM Practices while qualitative data were gathered through audiotaped semi-structured focus group interviews. The quantitative data were analyzed performing the Wilcoxon signed-rank test while the qualitative data were content analyzed by using inductive coding. As a result of this research, it was found that digitally supported STEAM learning caused a significant increase in the digital fluency skills and STEAM teaching self-efficacy of teachers of gifted students. Also, it was understood from focus group interviews that because of digitally supported STEAM learning, the teachers of gifted students learned the content of STEAM, how to integrate technology and education.Scientific and Technological Research Council of Turkiye (TUBITAK) [122B335]This work was supported by the Scientific and Technological Research Council of Turkiye (TUBITAK) Grant number [122B335]
Effect of Yb, Fe and Mo, Ti Co-doping on thermal and mechanical properties of Gd2Zr2O7 ceramics
Get PDFThe utilization of Gd2Zr2O7 (GZO)-based ceramics in thermal barrier coatings (TBCs) has been expanding due to their advantageous properties. However, issues such as limited fracture toughness, dependence on rare-earth elements, and high production costs present challenges for sustainability. In this study, GZO ceramics were co-doped with varying levels of non-rare-earth elements, specifically Fe, Mo, and Ti, to investigate their mechanical and thermophysical characteristics. The results revealed that co-doping led to a slight reduction in mechanical properties and the thermal expansion coefficient while significantly enhancing thermal conductivity through the reduction of Gd2O3 content in GZO ceramics. The thermal conductivity of undoped GZO at 900 degrees C was measured at 2.21 W.m- 1.K- 1, whereas the lowest thermal conductivity observed in co-doped GZO was 0.889 W.m- 1.K- 1. At 1150 degrees C, the thermal expansion coefficient of undoped GZO was determined to be 11.48 x 10- 6.K- 1, while co-doped GZO ceramics exhibited values in the range of 10.45-11.27 x 10- 6.K- 1. In terms of mechanical properties, the hardness of undoped GZO was 10.88 GPa, whereas co-doped ceramics exhibited hardness values ranging from 10.73 to 10.12 GPa. The elastic modulus of undoped GZO was measured at 307 GPa, while co-doped samples demonstrated values between 302 and 330 GPa. Additionally, the fracture toughness of undoped GZO was calculated as 1.36 MPa m1/2, while co-doped ceramics exhibited values between 1.34 and 0.92 MPa m1/2. Based on these findings, co-doped GZO ceramics demonstrate potential for TBC applications. Furthermore, reducing the reliance on rare-earth elements in these ceramics could contribute to the development of more sustainable and environmentally friendly coating materials.Scientific Research Pro-jects Coordination Unit of Afyon Kocatepe University [22, FEN.BI bull; L.11]This work was financially supported by the Scientific Research Pro-jects Coordination Unit of Afyon Kocatepe University (project number: 22.FEN.BI center dot L.11) . The authors would like to thank Assoc. Prof. Dr. Erhan Ayas from Eskis , ehir Technical University and Y & imath;ld & imath;z Y & imath;ld & imath;r & imath;m from the Kale Ceramic R & D department for their assistance in performing the mechanical and thermal characterizations
Determination of quality characteristics of bread made using different ratios of buckwheat, quinoa and amarant flours
No full textBu çalışmada, düşük glütenli ekmek üretimi amacıyla karabuğday, kinoa ve amarant unları farklı oranlarda (%0, %15, %30 ve %45) buğday ununun yerine kullanılarak ekmekler üretilmiş ve elde edilen ürünlerin kalite özellikleri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Elde edilen ekmekler; fiziksel, kimyasal, reolojik, mikroyapısal ve duyusal özellikler açısından değerlendirilmiştir. Fiziksel analizlerde, yalancı tahıl oranı arttıkça spesifik hacim değerlerinde belirgin azalmalar kaydedilmiştir. Kontrol örneklerinde 1,65 mL/g olan hacim değeri, %45 amarant unu içeren örneklerde 1,18 mL/g'ye kadar düşmüştür. Bu azalma, glüten içeriğinin yalancı tahıl oranı arttıkça seyrelmesiyle açıklanabilir. Renk analizlerinde karabuğday unu artışı en düşük parlaklık ve en yüksek kırmızılık değerlerini vermiştir. Yalancı tahıl oranı arttıkça kül, protein, toplam fenolik madde, antioksidan aktivite ve mineral madde (Ca, P, K, Fe, Mg, Zn) içeriklerinde anlamlı artışlar gözlenmiştir. Toplam fenolik madde açısından en yüksek değer %45 karabuğday unlu örneklerde elde edilmiştir. Farinograf ve ekstensograf verileri, yalancı tahıl oranı arttıkça hamur geliştirme süresi, stabilite ve uzama değerlerinde düşüş; yumuşama eğilimi ve direnç/uzama oranında artış olduğunu göstermiştir. SEM görüntülemeleri, yüksek oranlarda uygulanan unların ekmekte gözenek yapısını sıkılaştırdığını ve iç homojenliği azalttığını göstermiştir. Duyusal değerlendirmelerde, %15 ve %30 oranlarında yapılan ekmekler kontrol örneklerine benzer veya daha yüksek beğeni almış, %45 oranlı örnekler ise tat ve aroma açısından daha düşük puanlanmıştır. Amarant unlu örnekler, özellikle görünüm ve simetri açısından yüksek değerlendirme almıştır. Elde edilen bulgular, karabuğday, kinoa ve amarant unlarının fonksiyonel bileşenler açısından zengin olduğunu ve %30'a kadar olan yalancı tahıl oranlarının düşük glütenli ekmek üretiminde hem besinsel hem de teknolojik açıdan uygun olabileceğini göstermektedir.In this study, low-gluten breads were produced by partially substituting wheat flour with buckwheat, quinoa, and amaranth flours at different levels (0%, 15%, 30%, and 45%), and the effects of these substitutions on the quality characteristics of the resulting products were investigated. The breads were analyzed in terms of their physical, chemical, rheological, microstructural, and sensory properties. Physical analyses revealed that as the proportion of pseudocereal flours increased, a noticeable decrease occurred in specific volume values. The specific volume, which was 1.65 mL/g in the control samples, decreased to 1.18 mL/g in samples containing 45% amaranth flour. This reduction can be explained by the dilution of gluten content as the proportion of pseudocereal flour increased. In color analysis, increasing buckwheat flour led to the lowest brightness and highest redness values. As the level of pseudocereal flour increased, significant enhancements were observed in ash, protein, total phenolic content, antioxidant activity, and mineral content (Ca, P, K, Fe, Mg, Zn). The highest total phenolic content was found in the samples containing 45% buckwheat flour. Farinograph and extensograph results demonstrated that increasing the pseudocereal ratio led to reductions in dough development time, stability, and extensibility, while increases were observed in softening degree and the resistance/extensibility ratio. SEM imaging showed that high levels of substitution resulted in a denser crumb structure and reduced internal homogeneity in the bread samples. Sensory evaluation indicated that breads prepared with 15% and 30% substitution levels received similar or higher acceptance scores compared to the control, whereas breads with 45% substitution were rated lower in terms of taste and aroma. Amaranth-containing samples received particularly high scores in terms of appearance and symmetry. The findings suggest that buckwheat, quinoa, and amaranth flours are rich in functional components, and that up to 30% pseudocereal substitution can be considered both nutritionally and technologically suitable for the production of low-gluten breads
Deep learning techniques for automated coronary artery segmentation and coronary artery disease detection: A systematic review of the last decade (2013-2024)
Get PDFBackground: Coronary artery disease (CAD) is the most common cardiovascular disease, exacting high morbidity and mortality worldwide. CAD is detected on coronary artery imaging; coronary artery segmentation (CAS) of the images is essential for coronary lesion characterization. Both CAD detection and CAS require expert input, are labor-intensive, and error-prone. Objectives: Deep learning (DL) techniques have achieved significant success in CAS and CAD detection, with many studies published recently. This study is an up-to-date systematic review of research on automated DL models for CAS and CAD detection in the past decade (2013-2024). Method: Using PRISMA methodology, an initial literature search of 1,589 publications was conducted, from which 97 high-impact Q1 studies were selected based on pre-defined eligibility criteria. These studies were analyzed in terms of DL techniques employed, datasets, modalities, and performance metrics. Results: Of the 97 studies, most of which were published after 2016, 47 focused on CAS, 49 on CAD detection, and one on both tasks. CNN-based models were dominant in both domains. For CAS, CCTA was the most frequently used input modality, and U-Net was employed in 38 out of 48 studies, with recent works incorporating attention mechanisms and graph neural networks. ASOCA was the most widely used benchmark dataset. For CAD detection, ECG was the most common modality, with 45 out of 50 studies utilizing CNNs, and 20 of those relying purely on CNN architectures. Hybrid and multimodal models have become more prominent in recent years. Conclusion: This review identified several challenges, including limited public datasets, variability in performance metrics, and model complexity. Future studies should focus on larger, diverse datasets and lightweight models integrating explainable artificial intelligence and uncertainty quantification to improve clinical applicability
New approach in regional development: Regional development-oriented mission differentiation and specialization programme
No full textKüreselleşmeyle birlikte üniversiteler, geleneksel yapılarını dönüştürerek, misyon, vizyon ve amaçlarında çeşitlilik gerçekleştirmektedir. Üniversiteler günümüzde eğitim, öğretim, araştırma ve geliştirme görevlerinin yanı sıra topluma hizmet etme noktasında bölgesel kalkınmaya destek vermektedir. Bilgiye dayalı üretim ekonomisine, yeni ulusal ve uluslararası iş birliklerine, AR-GE çalışmalarına, inovasyona, katma değere sahip ürünlerin üretimine ve bu ürünlerin ticarileştirilmesine dayanan bu yeni model bölgesel kalkınmada misyon farklılaşması ve ihtisaslaşma adı altında Türkiye’de kendine yer bulmuştur. Türkiye’de 2006 yılında hayata geçirilen ‘‘her ile bir üniversite’’ projesi kapsamında toplam 208 üniversite bulunmaktadır. Bu üniversitelerin nitelikli hale getirilmesi, eğitim ve öğretimin yanında bulundukları illerin ve bölgelerin kalkınmasında da önemli roller oynaması için 2015 yılında Yükseköğretim Kurumu (YÖK) tarafından üniversitelerin bulundukları kentin yetkinliklerini ve özelliklerini de dikkate alarak ihtisaslaşması yönünde ‘Bölgesel Kalkınma Odaklı Misyon Farklılaşması ve İhtisaslaşma Projesi’ hayata geçirilmiştir. Bu çalışmada üniversitelerin bulundukları bölgelerde kalkınmaya verdikleri katkı bütüncül bir yaklaşımla ele alınmıştır. Çalışmada doküman analizi ve ilişkisel araştırma yöntemi kullanılmış ve alandaki literatür bilgisinden yararlanılmıştır. Çalışma kapsamında bölgesel kalkınma odaklı misyon farklılaşması ve ihtisaslaşma projesinin bölgesel kalkınmadaki rolü ortaya konulmuş, ihtisas üniversitelerinin çalışmalarına yer verilmiş ve bu üniversitelerin hangi alanlarda hangi projelerle bölgesel kalkınmaya katkı sağladıkları ortaya konulmuştur.Universities are transforming their traditional structures and achieving diversity in their mission, vision and objectives. In addition to their education, training, research and development duties, universities support regional development in terms of serving society. This new model, based on national and international collaborations, R&D studies, innovation, production of value-added products and commercialization of these products, has found a place in Turkey under the name of mission differentiation and specialization in regional development. In order for these universities to play important roles in the development of the regions in which they are located, as well as education, the ‘Regional Development Oriented Mission Differentiation and Specialization Project’ was implemented by the Council of Higher Education (YÖK) in 2015 for the specialization of universities. In this study, relational research methods and document analysis methods were used and literature information in the field was used. Within the scope of the study, the role of regional development-oriented mission differentiation and specialization project in regional development is explained, and by including the studies of specialized universities, it is revealed in which areas, and with which projects these universities contribute to regional development
Examining physical activity barriers in women according to some variables
No full textBu araştırmanın amacı, kadınların fiziksel aktivite yaparken karşılaştıkları engelleri belirlemek ve bu engellerin bazı demografik değişkenler (yaş, medeni durum, eğitim düzeyi, çalışma durumu vb.) açısından nasıl farklılık gösterdiğini incelemektir. Kadınların fiziksel aktiviteye katılımının kişisel, sosyal ve toplumsal açıdan önemli olmasına rağmen çeşitli fiziksel, psikolojik, sosyal ve çevresel faktörler nedeniyle sınırlanabilmektedir. Bu bağlamda, çalışmanın kadınların fiziksel aktiviteye katılımını etkileyen temel engelleri ortaya koyarak, bu alanda yapılacak müdahalelere ve politik önerilere katkı sağlaması amaçlanmaktadır.
Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma grubunu, farklı yaş ve sosyoekonomik özelliklere sahip en az 503 kadından oluşan bir örneklem oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen "Kişisel Bilgi Formu" ile birlikte, Suraya vd. (2013) tarafından geliştirilen ve Yurtçiçek vd. (2018) tarafından Türkçeye uyarlanan, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış olan "Fiziksel Aktivite Engelleri Ölçeği" kullanılmıştır. Veri toplama süreci, ölçeğin çevrim içi ve/veya matbu formda katılımcılara ulaştırılması yoluyla gerçekleştirilmiştir. Toplanan verilerin analizinde, tanımlayıcı istatistiklere ek olarak değişkenler arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla uygun parametrik ve non-parametrik testler kullanılmıştır.
Araştırmanın sonucunda, kadınların fiziksel aktiviteye katılımında en sık karşılaşılan engellerin kişisel (X̄=2,31±0,58), sosyal çevre (X̄=2,66±0,94) ve fiziksel çevre (X̄=2,39±0,87) faktörleri olduğu, toplam ölçek puanının ise (X̄=2,38±0,60) düzeyinde gerçekleştiği belirlenmiştir. Yaş değişkenine göre genç yetişkin kadınların fiziksel çevre engeli puanlarının (X̄=2,50±0,90), yetişkinlere (X̄=2,33±0,85) göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu (p<0,05) tespit edilmiştir. Ayrıca, çalışmayan kadınların toplam engel puanı (X̄=2,47±0,61), çalışan kadınlara göre (X̄=2,31±0,58) anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuştur (p<0,01). Bu bulgular, kadınların fiziksel aktiviteye katılımında zaman yetersizliği, motivasyon eksikliği ve ailevi sorumlulukların öne çıktığını; yaş ve çalışma durumu gibi demografik değişkenlerin engel düzeylerini anlamlı biçimde farklılaştırdığını göstermektedir.The aim of this study is to identify the barriers that women encounter while engaging in physical activity and to examine how these barriers differ according to certain demographic variables (age, marital status, educational level, employment status, etc.). Although women’s participation in physical activity is of personal, social, and societal importance, it is often limited by various physical, psychological, social, and environmental factors. In this context, the study seeks to reveal the main barriers affecting women’s participation in physical activity and to contribute to interventions and policy recommendations in this field.
This research was conducted using the general survey model, one of the quantitative research methods. The study group consisted of at least 503 women with different age and socioeconomic characteristics. Data were collected through a “Personal Information Form” prepared by the researcher, along with the Barriers to Physical Activity Scale, developed by Suraya et al. (2013) and adapted into Turkish by Yurtçiçek et al. (2018), whose validity and reliability have been established. Data collection was carried out both online and in printed form. For the analysis, descriptive statistics as well as appropriate parametric and non-parametric tests were employed to determine the relationships between variables.
The findings revealed that the most common barriers to women’s participation in physical activity were personal (X̄=2.31±0.58), social environment (X̄=2.66±0.94), and physical environment (X̄=2.39±0.87) factors, while the overall scale score was (X̄=2.38±0.60). According to age, young adult women’s scores for physical environment barriers (X̄=2.50±0.90) were significantly higher than those of adults (X̄=2.33±0.85) (p<0.05). Furthermore, the total barrier score of unemployed women (X̄=2.47±0.61) was found to be significantly higher than that of employed women (X̄=2.31±0.58) (p<0.01). These findings demonstrate that lack of time, low motivation, and family responsibilities are the main barriers to women’s participation in physical activity, and that demographic variables such as age and employment status significantly differentiate barrier levels
Küçük Ekranların Büyük Etkileri: Çocuklar ve Dijital Dünyanın Etkileşimi
Get PDFDijital teknolojiler, günümüz yaşamının vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. İnternet, mobil cihazlar ve dijital platformlar aracılığıyla bireylerin iletişim biçimleri, çalışma yöntemleri ve günlük yaşamları büyük ölçüde değişmektedir. Yetişkinler bu teknolojilerin fayda ve risklerini değerlendirebilirken, çocuklar gelişimsel olarak bu farkındalığa sahip değildir. Bu nedenle çocukların dijital dünyayla sağlıklı bir ilişki kurmaları için risklerin en aza indirilmesi önemlidir. Dijital teknolojiler çocuklara eğitsel içeriklere kolay erişim, iletişim becerilerinde gelişim ve dünyayı farklı açılardan tanıma fırsatı sunar. Ancak ekranların uzun süreli kullanımı dikkat dağınıklığı, uyku sorunları ve fiziksel hareketsizlik gibi olumsuz etkilere yol açabilmektedir. Ayrıca şiddet ve uygunsuz içeriklere maruz kalma riski de artmaktadır. Bu makalenin amacı, dijital çağda çocukların medya kullanımına yönelik ebeveyn görüşlerini incelemektir. Ebeveynlerin bu konudaki gözlemleri, deneyimleri, tutumları ve endişeleri ele alınmıştır. Ayrıca dijital ortamın çocukların gelişimine etkileri, ebeveyn bakış açısıyla değerlendirilmiştir. Bu amaçla, ebeveynlerin çocuklarını dijital medya kullanımında nasıl yönlendirdikleri ve karşılaştıkları sorunlara karşı ne tür önlemler aldıkları araştırılmıştır. Çalışma, nitel araştırma yaklaşımıyla yürütülmüştür. Fenomenolojik araştırma deseni kullanılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formuyla veriler elde edilmiştir. 10-13 yaş aralığında çocuğu olan 24 ebeveynle görüşme yapılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda, ebeveynlerin dijital medya kullanımının çocukların gelişimi üzerindeki etkilerine dair ciddi endişeler taşıdığı ve bu süreci yönetmekte çeşitli stratejiler geliştirdikleri ortaya çıkmıştır. Ayrıca, ebeveynlerin dijital içeriklere yönelik eleştirel yaklaşımlar sergilediği, çocuklarını koruma amacıyla denetim, sınırlama ve rehberlik gibi yöntemlere başvurdukları görülmüştür. Ancak bu çabanın, dijital dünyanın hızlı değişimi karşısında zaman zaman yetersiz kaldığı gözlemlenmiştir