3707 research outputs found
Sort by
Recenzja książki: Chiese e nationes a Roma: dalla Scandinavia ai Balcani. Secoli XV-XVIII, red. Antal Molnár, Giovanni Pizzorusso, Matteo Sanfilippo, Roma 2017, str. 254, wydawnictwo Viella, ISBN: 978-88-6728-828-1.
No full textComparative studies of medical specialization in Orthodox and Catholic monasteries. Preliminary remarks
No full textComparative studies of medical specialization in Orthodox and Catholic monasteries. Preliminary remarks. The article is dedicated to the problem of the genesis of hospitals and specialization of some Catholic and Orthodox monasteries in the provision of medical care and other charitable activities. The relevance of the topic is dictated by the difficulty in explaining the phenomenon of the Orthodox Trinity Hospital Monastery in Kyiv outside the context of the history of Rus as a part of the Polish-Lithuanian Commonwealth. Orthodox monasteries are not characterized by the reflection in their name of the monastery’s implied charitable function. The problems of historiography relating to the monastery as a medical institution are discussed in the article. It focuses how the imperial concept of historical development prevails in post-Soviet countries, also either West European connections or regional features is taken little into account. Despite the meager available source base, posing the question makes it possible to identify promising areas of research, such as a comparison of the charters of Orthodox and Catholic monasteries with regard to the care of patients, dependence of specialized church institutions on public health policy, dynamics of the evolution of hospitals in Catholic and Orthodox monasteries, an architectural and spatial structure of medical units there, monastic view of disease and medical practice, which highlight the issues of the monasteries’ social role and their functioning during epidemics.Comparative studies of medical specialization in Orthodox and Catholic monasteries. Preliminary remarks. The article is dedicated to the problem of the genesis of hospitals and specialization of some Catholic and Orthodox monasteries in the provision of medical care and other charitable activities. The relevance of the topic is dictated by the difficulty in explaining the phenomenon of the Orthodox Trinity Hospital Monastery in Kyiv outside the context of the history of Rus as a part of the Polish-Lithuanian Commonwealth. Orthodox monasteries are not characterized by the reflection in their name of the monastery’s implied charitable function. The problems of historiography relating to the monastery as a medical institution are discussed in the article. It focuses how the imperial concept of historical development prevails in post-Soviet countries, also either West European connections or regional features is taken little into account. Despite the meager available source base, posing the question makes it possible to identify promising areas of research, such as a comparison of the charters of Orthodox and Catholic monasteries with regard to the care of patients, dependence of specialized church institutions on public health policy, dynamics of the evolution of hospitals in Catholic and Orthodox monasteries, an architectural and spatial structure of medical units there, monastic view of disease and medical practice, which highlight the issues of the monasteries’ social role and their functioning during epidemics
Antropologia Thomasa Keatinga
No full textThe materialism of today’s world is causing people to lose contact with God and with their own spirituality. Thomas Keating tried to bring this part of the human experience back by promoting a form of meditative prayer called Centering Prayer. In his books he describes how this prayer influences integral human development. The author tries to discover Keating’s vision of the human person, in hope of assisting in the creation of a better anthropological model.Dzisiejszy człowiek, zanurzony w materialistycznym świecie, oddalił się od Boga i świata duchowego. Thomas Keating starał się przywrócić tę sferę, propagując formę modlitwy ciszy Centering Prayer. W swoich dziełach opisuje, jak ta modlitwa wpływa na całościowy rozwój człowieka. Autorka niniejszego opracowania próbuje odtworzyć wizję człowieka, jaką Keating zawarł w swoich pracach w nadziei, że przyczyni się to do powstania lepszego modelu antropologii
Osadnicy walońscy na Spiszu w średniowieczu
No full textIn the kingdom of Hungary we assume the presence of a Romance-speakingpopulation as early as in the 11th century. Other groups of Latins, mainlyWalloons, immigrated during the 12th century to Transylvania, along with theFlemish people, and to other important cities of the kingdom (Esztergom,Székesfehérvár, Oradea Mare, Pécs, Zagreb). But also into Spiš county. Themost important Wallonian locality in the upper part of the country (Slovakia)was established in Spišské Vlachy located in the vicinity of the importantGerman locality of Spišské Podhradie, where Saxon “guests” were the firstto be documented in Spiš. The presence of Walloons in Spiš is generally associatedwith the construction of the nearby Spiš castle although there mayhave been other reasons for their arrival. The local settlement is first recordedin sources in 1243, when King Bela IV. granted the settlers from Spišské Vlachya special privilege. But Latin hospites in Spiš county lived not only in SpišskéVlachy and its immediate surroundings. The presence of individuals fromthe Romance language area is testified in other localities of Spiš as well,mostly in villages of the Hornád river valley (Aranyás, Mečedelovce, Odorín,Žehra and so on). The Wallonian community in Spiš wasn´t very numerousin comparison with local Slavs or German (Saxon) settlers and very soonwas gradually assimilated in the domestic Slovak or German environment.Możemy założyć, że w królestwie Węgier ludność romańskojęzyczna pojawiłasię już w XI wieku. Inne grupy tej ludności, głównie Walonów, w XII wiekuimigrowały wraz z Flamandami do Transylwanii oraz do innych ważnych miastkrólestwa (Esztergom, Székesfehérvár, Oradea Mare, Pecz, Zagrzeb), jakrównież na Spisz. Najważniejsza osada walońska w górnej części kraju (Słowacja)powstała w Spiskich Włochach (Spišské Vlachy), położonych w pobliżuważnej niemieckiej miejscowości Spiskie Podgrodzie (dawniej PodegrodzieSpiskie, Spišské Podhradie), gdzie jako pierwsi na Spiszu udokumentowanizostali saksońscy „goście”. Obecność Walonów na Spiszu wiąże się na ogółz budową pobliskiego zamku spiskiego, choć mogły istnieć również inne powodyich przybycia. Miejscowe osadnictwo jest po raz pierwszy odnotowanew źródłach w 1243 roku, kiedy to król Bela IV nadał osadnikom ze SpiskichWłochów specjalny przywilej. Ale romańskojęzyczni osadnicy na Spiszumieszkali nie tylko w Spiskich Włochach i ich najbliższej okolicy. Obecnośćosób z romańskiego obszaru językowego jest poświadczona również w innychmiejscowościach Spisza, głównie w wioskach w dolinie Hornadu (Aranyás,Mečedelovce, Odorín, Žehra itd.). Społeczność walońska na Spiszu nie byłazbyt liczna, szczególnie w porównaniu z miejscowymi Słowianami czy niemieckimi(saskimi) osadnikami i bardzo szybko uległa stopniowej asymilacjiz rodzimym słowackim czy niemieckim środowiskiem
Biegły jako asesor w procesie skróconym przed biskupem
No full textConsidering cases for marriage nullity in virtue of inability described in can.1095 CIC, in the briefer process, still raises many doubts. They are connected, first of all, with a topic of court experts. The present article is a proposition of a practical solution to that issue consisting in a possibility of assigning a court expert to assessor.For this purpose, rules of law concerning court experts as well as the office of assessor in a canonical process had been analyzed in detail.Rozpatrywanie spraw o nieważność małżeństwa z tytułu niezdolności, o której w kan. 1095 KPK, w procesie skróconym wciąż budzi wiele wątpliwości. Są one związane przede wszystkim z tematem biegłych sądowych. Niniejszy artykuł jest propozycją praktycznego rozwiązania tej kwestii, polegającą na możliwości ustanowienia biegłego sądowego asesorem. W tym celu szczegółowej analizie zostały poddane przepisy prawne dotyczące biegłych sądowych oraz urzędu asesora w procesie kanonicznym
Immoralizm w pedagogice Paula Häberlina a koncepcja człowieka Adama Węgrzeckiego
No full textArticle presents the positions of two philosophers whose visions are definitely different from each other. The aim is to present the original concept of education based on the worldviews of Paul Häberlin and Adam Węgrzecki. Häberlin claims that reaching the ethical ideal is impossible, and therefore recommends surrendering to the all-embracing grace of God. The eternal struggle between conscience and drives appears absurd, because evil is an eternal, inseparable part of the soul and this fact must be accepted. Instead of striving for the ethical ideal, Häberlin recommends striving for happiness and being yourself. He supports upbringing to christianity. Conscience struggles should be considered an educator and these struggles be fought to the end. Man should be guided primarily by the ethos of thinking, then the ethos of conscience and religion. Whereas Węgrzecki focuses on the axiology and philosophy of the meeting. It presents the vision of man as a being facing choice. The choice concerns value. Unlike Häberlin, he does not raise the issue of religion. Man is a free and conscious being, it is up to him to make a decision. Other people often influence a choice of values by human. A real meeting helps to find oneself, it changes a person, it also changes the perception of values. According to the polish philosopher, man shapes himself, makes decisions and is responsible for them. In trying to combine the worldviews of both philosophers, there arise certain conclusions regarding upbringing. By instilling noble values in the pupils, perhaps they should be made aware that the choices are not always easy, that sometimes their desires are contrary to the will and the accepted values, that mistakes are actually inevitable. Pupils should be surrounded by acceptance, even if they stray from the ethical path. However, this does not mean that negative behavior should be left without consequences. Pupils should be encouraged to get to know themselves and become themselves, as well as to be open to interpersonal relationships and strive for happiness. Living in accordance with the chosen moral values brings a sense of happiness and inner peace.W pracy zestawiono stanowiska dwóch filozofów, których wizje zdecydowanie różnią się od siebie. Celem jest ukazanie oryginalnej koncepcji wychowania na podstawie światopoglądów Paula Häberlina i Adama Węgrzeckiego. Häberlin twierdzi, że osiągnięcie ideału etycznego jest niemożliwe, dlatego zaleca oddanie się wszechogarniającej łasce Boga. Wieczna walka między sumieniem a popędem jawi się jako absurdalna, gdyż zło jest wieczną, nieodłączną częścią duszy i należy ten fakt zaakceptować. Zamiast dążenia do ideału etycznego, zaleca dążenie do szczęścia i bycie sobą. Popiera wychowanie do chrześcijaństwa. Walki sumienia należy uznać za wychowawcę i toczyć je do końca. Należy kierować się przede wszystkim etosem myślenia, następnie etosem sumienia i religią. Natomiast Węgrzecki skupia się na aksjologii i filozofii spotkania. Przedstawia wizję człowieka jako istoty stającej przed wyborem, który dotyczy wartości. W przeciwieństwie do Häberlina nie porusza kwestii religii. Człowiek jest istotą wolną i świadomą, do niego należy podjęcie decyzji. Wpływ na to, jakie wartości wybierze, mają często inni ludzie. Prawdziwe spotkanie pomaga odnaleźć siebie, zmienia człowieka, zmienia też sposób postrzegania wartości. Zdaniem polskiego filozofa człowiek kształtuje siebie, podejmuje decyzje i jest za nie odpowiedzialny. Próbując połączyć światopoglądy obu filozofów, nasuwają się pewne wnioski dotyczące wychowania. Wpajając wychowankom szlachetne wartości, być może należy uświadomić im, że wybory nie zawsze są łatwe, że czasem pragnienia są przeciwstawne woli i przyjętym wartościom, i że błędy są nieuniknione. Wychowanków należy akceptować, nawet jeśli zboczą z etycznej ścieżki, co nie oznacza, że negatywne zachowania należy zostawić bez wyciągania konsekwencji. Należy zachęcać wychowanków do poznawania samych siebie i stawania się sobą, a także do otwartości na relacje międzyludzkie, przy jednoczesnym dążeniu do szczęścia. Życie w zgodzie z wybranymi wartościami moralnymi przynosi poczucie szczęścia i wewnętrzny spokój
Pamiętniki z aresztu w Hausvogtei. Imienniki księdza Cypriana Jarochowskiego i Józefa Matuszewskiego
No full textThis article aims to provide researchers unknown diaries from the time of the January Uprising. Within this framework, we will discuss their content and will try to identify the people who signed up to them. We will also take a closer look at the circumstances in which one of them went to the Toruń library. Research method: Analysis of manuscripts and review of the literature. Results/Conclusions: The namesakes presented are interesting souvenirs after the participation of Poles from the Prussian partition in the January Uprising. The fact that they were kept in the Hausvogtei detention facility in Berlin testifies to the level of freedom in the Prussian penitentiary system. They can be an excellent source for research on the specificity of prison life, and in exceptional circumstances, which was the show trial in 1864.This article aims to provide researchers unknown diaries from the time of the January Uprising. Within this framework, we will discuss their content and will try to identify the people who signed up to them. We will also take a closer look at the circumstances in which one of them went to the Toruń library. Research method: Analysis of manuscripts and review of the literature. Results/Conclusions: The namesakes presented are interesting souvenirs after the participation of Poles from the Prussian partition in the January Uprising. The fact that they were kept in the Hausvogtei detention facility in Berlin testifies to the level of freedom in the Prussian penitentiary system. They can be an excellent source for research on the specificity of prison life, and in exceptional circumstances, which was the show trial in 1864
Ślady kultu św. Rajmunda z Penyafort w przepowiadaniu Fabiana Birkowskiego. Przyczynek do badań nad dominikańskim piśmiennictwem hagiograficznym w dawnej Polsce
No full textSt. Raymond of Penyafort is not contemporarily a well-known figure in Poland. Neither was he in the days of Old Poland, when he enjoyed popularity only within rather narrow circles. Without a doubt, in that period he was known in the environment of scholars connected with the Faculty of Law of Cracow Academy, where the chair dealing with his compilation of The Decretals of Gregory IX, stipulated in the foundation act issued already by Casimir III the Great, survived until the reform introduced by Hugo Kołłątaj (the second half of the 18th century). If he was regarded as an outstanding legal theorist in the circle of lawyers, he was worshipped as a saint primarily in the Order of Preachers, the third General in the history of which he had been. The evidence of the presence of his cult among the Dominicans are, among others, the two texts of Fabian Birkowski, OP, a Baroque preacher, which are discussed in this article. They are Kazanie na dzień S. Raymunda [A sermon for the Feast Day of St. Raymond] included in the collection Kazania na święta doroczne [Sermons for Annual Holidays] (Cracow 1620) and the Latin speech under the title S. Raymundus sive mare liberum Sanctis, from the collection Orationes ecclesiasticae (Cracow 1622). In both texts, while making a presentation of the figure of St. Raymond, the preacher concentrated his attention on the Saint’s crossing the sea between Majorca and Barcelona on his Dominican’s cape. The miracle attributed to the Saint made for Birkowski the starting point for further considerations which – in the case of the sermon – concerned the spiritual light, whereas in that of the Latin oration – the missionary’s activity of the Church and in particular – Dominicans’ missions. In the sermon devoted to St. Raymond, the preacherappears as a theologian, skillfully making use of various quotations from the Bible and theological literature. In turn, the oration reveals his potential of an experienced erudite, skillfully combining biblical motifs with elements drawn from the literature of Greek-Roman antiquity. The comparative analysis of the texts confirms the Maria Rowińska-Szczepaniak, The traces of the cult of St. Raymond of Penyafort… 41 particular character of the collection Orationes ecclesiasticae in the output of Father Birkowski, encouraging scholars to conduct further studies on the speeches included in it, as well as on their place in the literature written in Latin in the days of Old Poland.Święty Rajmund z Penyafort nie jest współcześnie w Polsce postacią powszechnie znaną. Podobnie było w okresie staropolskim, kiedy to popularnością cieszył się jedynie w dość wąskich kręgach. Niewątpliwie znany był on wówczas w środowisku Wydziału Prawa Akademii Krakowskiej, gdzie katedra opracowanych przez niego Dekretałów Grzegorza IX, przewidziana w akcie fundacyjnym wydanym przez Kazimierza Wielkiego, przetrwała aż do reformy kołłątajowskiej. Jeśli w gronie prawników Rajmund ceniony był jako wybitny jurysta, to jako świętego czczono go przede wszystkim w Zakonie Kaznodziejskim, którego był trzecim w historii generałem. O obecności jego kultu wśród dominikanów świadczą m.in. omówione w artykule dwa teksty barokowego kaznodziei Fabiana Birkowskiego OP. Jest to Kazanie na dzień S. Raymunda, zamieszczone w zbiorze Kazań na święta doroczne (Kraków 1620) oraz łacińska mowa zatytułowana S. Raymundus sive mare liberum Sanctis, pochodząca ze zbioru Orationes ecclesiasticae (Kraków 1622). Prezentując sylwetkę Rajmunda, kaznodzieja w obu tekstach skoncentrował swoją uwagę na jego przepłynięciu na płaszczu dominikańskim z Majorki do Barcelony. Cud przypisywany świętemu stanowił dla Birkowskiego punkt wyjścia do dalszych rozważań, które w przypadku kazania dotyczyły duchowej światłości, w przypadku zaś łacińskiej oracji – misyjnej działalności Kościoła, a zwłaszcza misji dominikańskich. W kazaniu o św. Rajmundzie autor daje się poznać jako teolog sprawnie posługujący się różnorakimi cytatami z Biblii i literatury teologicznej, z kolei w łacińskiej oracji jawi się on jako wytrawny erudyta, umiejętnie łączący wątki biblijne z elementami zaczerpniętymi z literatury grecko-rzymskiego antyku. Analiza porównawcza tekstów potwierdza szczególny charakter zbioru Orationes ecclesiasticae w twórczości Birkowskiego, zachęcając do dalszych studiów nad zamieszczonymi w nim mowami oraz ich miejscem w literaturze łacińskiej dawnej Rzeczypospolitej
Szacunek wobec uchodźcy z Bliskiego Wschodu w mediach społecznościowych
No full textRespect for a refugee from the Middle East in social media. For humanitarian organizations, Facebook is one of the most important social channels of communication with recipients and donors, which is why this communicator was the focus of attention, excluding Instagram, Twitter and other media used to promote the organization. The article deals with the issue of presenting refugees on Facebook by non-governmental organizations. The way in which the image of a refugee is created has an impact on shaping public opinion in social media. The leading question in this paper is: do the organizations accurately represent the image of an asylum seeker? The study discusses good practices for presenting the image of a refugee and the dangers of presenting this image incorrectly. Issues related to the responsible role of non-governmental organizations in creating the image of a refugee from the Middle East were discussed. The article uses the literature on the subject, content analysis, and quantitative analysis of NGOs’ Facebook posts.Szacunek wobec uchodźcy z Bliskiego Wschodu w mediach społecznościowych. Dla organizacji humanitarnych Facebook stanowi jeden z najważniejszych społecznościowych kanałów komunikacji z odbiorcami i darczyńcami, dlatego to właśnie na tym komunikatorze została skupiona uwaga, z pominięciem Instagrama, Twittera oraz innych mediów wykorzystywanych do promocji organizacji. W artykule poruszono problematykę przedstawiania uchodźcy na Facebooku organizacji pozarządowych. Sposób, w jaki kreuje się wizerunek uchodźcy, ma wpływ na kształtowanie opinii publicznej w mediach społecznościowych. Pytanie wiodące w niniejszej pracy brzmi: czy organizacje rzetelnie przedstawiają wizerunek azylatna? W opracowaniu zostały omówione dobre praktyki służące prezentacji wizerunku uchodźcy oraz zagrożenia wynikające z niezgodnego z prawdą przedstawiania tego wizerunku. Poruszono zagadnienia związane z odpowiedzialną rolą organizacji pozarządowych w kreowaniu wizerunku uchodźcy z Bliskiego Wschodu. W artykule wykorzystano literaturę przedmiotu, analizę zawartości, analizę postów NGO metodą ilościową