41 research outputs found
Polyurethaan en polycarbonaat produceren zonder fosgeen. Huidige en toekomstige mogelijkheid voor chloorvrije industriële productie van de kunststoffen PUR en polycarbonaat zonder gebruik van het schadelijke fosgeen als grondstof
No full textIn de productie van de kunststoffen polyurethaan (PUR) en polycarbonaat (PC) wordt fosgeen toegepast. Gezien de risico's van het gebruik van fosgeen voor veiligheid en milieu is de omschakeling naar fosgeenvrije processen gewenst. Dit rapport behandelt een literatuur-onderzoek naar alternatieve processen voor de productie van polycarbonaat en polyurethaan. De gebruikelijke route voor de productie van polycarbonaat is de polycondensatie van bisfenol A met fosgeen. Polycarbonaat kan ook gemaakt worden door omestering van difenylcarbonaat met bisfenol A. Door recente verbeteringen van het omesteringsproces is het belangrijkste nadeel ervan, namelijk het beperkte molekuulgewicht van het eindproduct, overwonnen. Via polymerisatie in de vaste fase heeft de firma Asahi (Japan) op pilotschaal een uitstekend eindproduct verkregen tegen lagere kosten dan die van het polycondensatie-proces. Waarschijnlijk zal dit proces op korte termijn commercieel worden toegepast. De gebruikelijke route voor de productie van een van de grondstoffen van dit proces, difenylcarbonaat, is op basis van fosgeen. Een alternatief voor deze route is de omestering van dimethylcarbonaat, dat reeds fosgeenvrij wordt geproduceerd. Het Asahi proces maakt gebruik van dit alternatief en vermijdt tevens het gebruik van chloorhoudende oplosmiddelen. Het gebruik van fosgeen in de productie van polycarbonaat behoort dus mogelijk binnen redelijke termijn tot het verleden. In de productie van polyurethaan wordt fosgeen toegepast in de productie van een van de grondstoffen, namelijk diisocyanaten. Op laboratoriumschaal zijn verschillende interessante routes aangetoond voor de productie van diisocyanaten, evenals voor de productie van polyurethaan waarbij ook het gebruik van (giftige) diisocyanaten wordt vermeden. Op pilotschaal heeft Asahi al in 1985 met succes een proces toegepast voor de fosgeenvrije productie van diisocyanaten door het kraken van diurethanen. Dit proces is echter waarschijnlijk niet commercieel toegepast, om onduidelijke redenen. Gezien de stand van de ontwikkeling van fosgeenvrije processen voor de productie van diisocyanaten of polyurethaan lijken alternatieven op langere termijn goed mogelijk, maar zal voorlopig nog fosgeen gebruikt worden
Polyurethaan en polycarbonaat produceren zonder fosgeen. Huidige en toekomstige mogelijkheid voor chloorvrije industriële productie van de kunststoffen PUR en polycarbonaat zonder gebruik van het schadelijke fosgeen als grondstof
No full textIn de productie van de kunststoffen polyurethaan (PUR) en polycarbonaat (PC) wordt fosgeen toegepast. Gezien de risico's van het gebruik van fosgeen voor veiligheid en milieu is de omschakeling naar fosgeenvrije processen gewenst. Dit rapport behandelt een literatuur-onderzoek naar alternatieve processen voor de productie van polycarbonaat en polyurethaan. De gebruikelijke route voor de productie van polycarbonaat is de polycondensatie van bisfenol A met fosgeen. Polycarbonaat kan ook gemaakt worden door omestering van difenylcarbonaat met bisfenol A. Door recente verbeteringen van het omesteringsproces is het belangrijkste nadeel ervan, namelijk het beperkte molekuulgewicht van het eindproduct, overwonnen. Via polymerisatie in de vaste fase heeft de firma Asahi (Japan) op pilotschaal een uitstekend eindproduct verkregen tegen lagere kosten dan die van het polycondensatie-proces. Waarschijnlijk zal dit proces op korte termijn commercieel worden toegepast. De gebruikelijke route voor de productie van een van de grondstoffen van dit proces, difenylcarbonaat, is op basis van fosgeen. Een alternatief voor deze route is de omestering van dimethylcarbonaat, dat reeds fosgeenvrij wordt geproduceerd. Het Asahi proces maakt gebruik van dit alternatief en vermijdt tevens het gebruik van chloorhoudende oplosmiddelen. Het gebruik van fosgeen in de productie van polycarbonaat behoort dus mogelijk binnen redelijke termijn tot het verleden. In de productie van polyurethaan wordt fosgeen toegepast in de productie van een van de grondstoffen, namelijk diisocyanaten. Op laboratoriumschaal zijn verschillende interessante routes aangetoond voor de productie van diisocyanaten, evenals voor de productie van polyurethaan waarbij ook het gebruik van (giftige) diisocyanaten wordt vermeden. Op pilotschaal heeft Asahi al in 1985 met succes een proces toegepast voor de fosgeenvrije productie van diisocyanaten door het kraken van diurethanen. Dit proces is echter waarschijnlijk niet commercieel toegepast, om onduidelijke redenen. Gezien de stand van de ontwikkeling van fosgeenvrije processen voor de productie van diisocyanaten of polyurethaan lijken alternatieven op langere termijn goed mogelijk, maar zal voorlopig nog fosgeen gebruikt worden
Polyurethaan en polycarbonaat produceren zonder fosgeen. Huidige en toekomstige mogelijkheid voor chloorvrije industriële productie van de kunststoffen PUR en polycarbonaat zonder gebruik van het schadelijke fosgeen als grondstof
No full textIn de productie van de kunststoffen polyurethaan (PUR) en polycarbonaat (PC) wordt fosgeen toegepast. Gezien de risico's van het gebruik van fosgeen voor veiligheid en milieu is de omschakeling naar fosgeenvrije processen gewenst. Dit rapport behandelt een literatuur-onderzoek naar alternatieve processen voor de productie van polycarbonaat en polyurethaan. De gebruikelijke route voor de productie van polycarbonaat is de polycondensatie van bisfenol A met fosgeen. Polycarbonaat kan ook gemaakt worden door omestering van difenylcarbonaat met bisfenol A. Door recente verbeteringen van het omesteringsproces is het belangrijkste nadeel ervan, namelijk het beperkte molekuulgewicht van het eindproduct, overwonnen. Via polymerisatie in de vaste fase heeft de firma Asahi (Japan) op pilotschaal een uitstekend eindproduct verkregen tegen lagere kosten dan die van het polycondensatie-proces. Waarschijnlijk zal dit proces op korte termijn commercieel worden toegepast. De gebruikelijke route voor de productie van een van de grondstoffen van dit proces, difenylcarbonaat, is op basis van fosgeen. Een alternatief voor deze route is de omestering van dimethylcarbonaat, dat reeds fosgeenvrij wordt geproduceerd. Het Asahi proces maakt gebruik van dit alternatief en vermijdt tevens het gebruik van chloorhoudende oplosmiddelen. Het gebruik van fosgeen in de productie van polycarbonaat behoort dus mogelijk binnen redelijke termijn tot het verleden. In de productie van polyurethaan wordt fosgeen toegepast in de productie van een van de grondstoffen, namelijk diisocyanaten. Op laboratoriumschaal zijn verschillende interessante routes aangetoond voor de productie van diisocyanaten, evenals voor de productie van polyurethaan waarbij ook het gebruik van (giftige) diisocyanaten wordt vermeden. Op pilotschaal heeft Asahi al in 1985 met succes een proces toegepast voor de fosgeenvrije productie van diisocyanaten door het kraken van diurethanen. Dit proces is echter waarschijnlijk niet commercieel toegepast, om onduidelijke redenen. Gezien de stand van de ontwikkeling van fosgeenvrije processen voor de productie van diisocyanaten of polyurethaan lijken alternatieven op langere termijn goed mogelijk, maar zal voorlopig nog fosgeen gebruikt worden
Polyurethaan en polycarbonaat produceren zonder fosgeen. Huidige en toekomstige mogelijkheid voor chloorvrije industriële productie van de kunststoffen PUR en polycarbonaat zonder gebruik van het schadelijke fosgeen als grondstof
No full textIn de productie van de kunststoffen polyurethaan (PUR) en polycarbonaat (PC) wordt fosgeen toegepast. Gezien de risico's van het gebruik van fosgeen voor veiligheid en milieu is de omschakeling naar fosgeenvrije processen gewenst. Dit rapport behandelt een literatuur-onderzoek naar alternatieve processen voor de productie van polycarbonaat en polyurethaan.
De gebruikelijke route voor de productie van polycarbonaat is de polycondensatie van bisfenol A met fosgeen. Polycarbonaat kan ook gemaakt worden door omestering van difenylcarbonaat met bisfenol A. Door recente verbeteringen van het omesteringsproces is het belangrijkste nadeel ervan, namelijk het beperkte molekuulgewicht van het eindproduct, overwonnen. Via polymerisatie in de vaste fase heeft de firma Asahi (Japan) op pilotschaal een uitstekend eindproduct verkregen tegen lagere kosten dan die van het polycondensatie-proces. Waarschijnlijk zal dit proces op korte termijn commercieel worden toegepast. De gebruikelijke route voor de productie van een van de grondstoffen van dit proces, difenylcarbonaat, is op basis van fosgeen. Een alternatief voor deze route is de omestering van dimethylcarbonaat, dat reeds fosgeenvrij wordt geproduceerd. Het Asahi proces maakt gebruik van dit alternatief en vermijdt tevens het gebruik van chloorhoudende oplosmiddelen. Het gebruik van fosgeen in de productie van polycarbonaat behoort dus mogelijk binnen redelijke termijn tot het verleden.
In de productie van polyurethaan wordt fosgeen toegepast in de productie van een van de grondstoffen, namelijk diisocyanaten. Op laboratoriumschaal zijn verschillende interessante routes aangetoond voor de productie van diisocyanaten, evenals voor de productie van polyurethaan waarbij ook het gebruik van (giftige) diisocyanaten wordt vermeden. Op pilotschaal heeft Asahi al in 1985 met succes een proces toegepast voor de fosgeenvrije productie van diisocyanaten door het kraken van diurethanen. Dit proces is echter waarschijnlijk niet commercieel toegepast, om onduidelijke redenen.
Gezien de stand van de ontwikkeling van fosgeenvrije processen voor de productie van diisocyanaten of polyurethaan lijken alternatieven op langere termijn goed mogelijk, maar zal voorlopig nog fosgeen gebruikt worden.
The yield of diagnostic laparoscopy with peritoneal lavage in gastric adenocarcinoma: A retrospective cohort study
No full text\ua9 2024 The AuthorsIntroduction: Diagnostic laparoscopy (DL) with peritoneal lavage has been adopted as a standard staging procedure for patients with gastric cancer (GC). Evaluation of the value of DL is important given ongoing improvements in diagnostic imaging and treatment. As contemporary data from European centres are sparse, this retrospective cohort study aimed to assess the yield of DL in patients with potentially curable gastric cancer, and to identify predictive factors for peritoneal metastases. Methods: Patients with adenocarcinoma of the stomach, treated between January 2016 and December 2018, were identified from institutional databases of two high volume European Upper-GI centres. Patients who underwent a DL with peritoneal lavage for potentially curable disease after clinical staging with imaging (cT1-4N0-3M0) were included. The primary outcome was the proportion of patients with a positive DL, defined as macroscopic metastatic disease, positive peritoneal cytology washings (PC+) or locally irresectable disease. Results: Some 80 of 327 included patients (24.5%) had a positive DL, excluding these patients from neoadjuvant treatment (66 of 327; 20.2%) and/or surgical resection (76 of 327; 23.2%). In 34 of 327 patients (10.3%), macroscopic metastatic disease was seen, with peritoneal deposits in 30 of these patients. Only 16 of 30 patients with peritoneal disease had positive cytology. Some 41 of 327 patients (12.5%) that underwent DL had PC+ in the absence of macroscopic metastases and five patients (1.5%) had an irresectable primary tumour. Diffuse type carcinoma had the highest risk of peritoneal dissemination, irrespective of cT and cN categories. Conclusion: The diagnostic yield of staging laparoscopy is high, changing the management in approximately one quarter of patients. DL should be considered in patients with diffuse type carcinoma irrespective of cT and cN categories
Synergy effects with mobile (audio and) video telephony
No full textMultimodal percepts as compared to unimodal (e.g., visual, auditive) percepts contain more information and as such can advance various processes; e.g., communication. Despite, on the one hand, the vast amount of studies that illustrate this and, on the other hand, the progress in technology, (multimodal) mobile video telephony (MVT) is not used on a large scale. In a quest to explain the latter, we studied the influence of screen size on the synergy of audio and video and its influence on the illegibility of the information. The study focused on the effects of screen sizes on multimodal perception since a small screen size is a key feature of mobile phones and former research seldom examined the effects of screen size. 54 participants conducted an experiment in which the intelligibility of a standardized video-listening test was determined for three screen sizes: mobile phone, PDA and PC monitor. A signal-to-(white) noise ratio of -9dB significantly limited the intelligibility of the videos. A significant increase in intelligibility for the large compared to the small screens was found. With respect to the Quality of Service of MVT, two conclusions result: 1) the display size should be maximized and 2) already considerable amounts of noise decreases intelligibility. Consequently, we emphasize the need for both research on effects of screen size and noise on multimodal perception and technological development to develop optimal MVT
Computer aided diagnosis for mental health care : On the clinical validation of sensitive machines
No full textThis study explores the feasibility of sensitive machines; that is, machines with empathic abilities, at least to some extent. A signal processing and machine learning pipeline is presented that is used to analyze data from two studies in which 25 Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD) patients participated. The feasibility of speech as a stress detector was validated in a clinical setting, using the Subjective Unit of Distress (SUD). 13 statistical parameters were derived from five speech features, namely: amplitude, zero crossings, power, high-frequency power, and pitch. To achieve a low dimensional representation, a subset of 28 parameters was selected and, subsequently, compressed into 11 principal components (PC). Using a Multi-Layer Perceptron neural network (MLP), the set of 11 PC were mapped upon 9 distinct quantizations of the SUD. The MLP was able to discriminate between 2 stress levels with 82.4% accuracy and up to 10 stress levels with 36.3% accuracy. With stress baptized as being the black death of the 21st century, this work can be conceived as an important step towards computer aided mental health care
The pen is mightier with the words
No full textEffective note-taking and subsequent review, are essential skills for students in Higher Education. Studies have highlighted the diverse range of cognitive abilities required to fully participate in lectures and produce meaningful notes and that although students develop individual note-taking strategies, the resultant product can impact on academic performance and be a significant barrier to learning (e.g. Kiewra, 1985).
A possible step towards overcoming the limitations of current technologies that aid note-taking (such as passive lecture recordings) is the use of digital/audio pens. Here, notes are taken in the traditional way, but onto specially printed paper with a digital pen; the digital images are transferred to a PC together with synchronously recorded audio. The notes can then be revised and edited by listening to specific sections of the audio relating to particular notes; alternatively, the file can be manipulated with software to create a more comprehensive set of revision notes.
The object of this study is to examine the capacity of digital/audio pens to enhance student note-taking and the possible consequences on their current patterns of learning. Students from a UK HEI agreed to use the digital pen over several weeks; semi-structured interviews were then used to capture their individual contextual experience (Kvale & Brinkmann, 2009). The study is structured according to the Engeström (1987) adaptation of Activity Theory.
The findings show the pen and software to be useful in a variety of contexts, including; classroom note-taking, revision and student research projects. Most students report that the pens can be an effective augmentation of note-taking skills, supporting some of the expectations of Van Schaack (2009). However, there appear to be some issues surrounding the integration of the pen into existing routines, such as, the organisation of digital and paper copies of the same notes. In some cases software compatibility across systems limited collaboration and the sharing of resources.
This presentation will report from the work in progress and will focus on the students’ experiences, exploring how this technology might best fit into existing practices and, its relevance for a wider audience
Somatostatin in the rat periventricular nucleus: sex differences and effect of gonadal steroids
No full textIn the rat, the sexual dimorphism in growth hormone release is driven by sex steroids, and is suggested to result mainly from differences in somatostatin (SOM) release patterns from the median eminence. We studied the effect of gonadal steroids on SOM peptide-containing cells in the periventricular nucleus (PeVN) of ovariectomized (OVX) female rats, and compared these data with data from intact male rats. Adult female rats were treated with estradiol (E-2) and/or progesterone (P), 3 months (long-term) or 2 weeks (short-term) after ovariectomy (OVX). Perfusion-fixed brains were sliced and stained, and the number of SOM-immunoreactive (-ir) cells and total SOM-ir area (in mu m(2)) were determined using computer assisted analysis. SOM-ir cells in the PeVN showed a very characteristic rostro-caudal distribution and localization in relation to the third ventricle. Both the number of SOM-ir cells and total SOM-ir area in the PeVN were higher in male compared to OVX female rats. Neither the number of SOM-ir cells, nor the total SOM-ir area in the PeVN was affected by E-2 or P treatment alone. Treatment with both gonadal steroids, however, did increase total SOM-immunoreactivity. This study is the first to describe SOM cell distribution within the rat PeVN in great detail. A clear sex difference exists in SOM peptide content in the rat PeVN. In addition, E-2 and P may act synergistically to affect SOM cells in the female PeVN, suggesting that both gonadal steroids may be involved in the generation of the typical feminine SOM release pattern
Pediatric traffic injuries: consequences for the child and the parents
No full textThe purpose of the present study is to describe the accident details of bicycle-spoke incidents in children, and to examine the functional health status and the health-related quality of life of children after bicycle-spoke injuries.
