270 research outputs found
Rethinking open space planning in metropolitan areas
No full textOpen space matters. It provides people the opportunity to enjoy fresh air, to get away from the restlessness of the city, to be comforted by the vision of a still present arcadian life style, to see how the earth delivers our basic food and fresh water and to contemplate one’s life in the face of the solemn beauty of nature. Open space allows people to retreat from the artificial and return to the genuine
Vrijheid, gelijkwaardigheid & bevoogding: Over bewonersparticipatie in het stimuleren van sociale weerbaarheid in (probleem)wijken
No full textZelforganisatie van burgers staat vandaag de dag stevig in de politieke belangstelling. Zo ook in wijkgericht beleid. Het doel in dit beleid is niet zozeer het bevorderen van leefbaarheid, maar het in staat stellen van bewoners zodat zij ervaren leefbaarheidsproblemen zelf (weer) kunnen oplossen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel gemeenten en instellingen experimenteren met de vraag hoe zelforganisatie van bewoners kan worden gestimuleerd. Deze studie beoogd hieraan een bijdrage te leveren, waarbij de focus ligt op buurtgemeenschappen. Uitgangspunt in deze studie is dat het bevorderen van zelforganisatie een situationeel vraagstuk is, afhankelijk van de aanwezige condities in een specifieke wijk. Deze condities zijn gevangen in drie ideaaltypische hoofdvormen van weerbaarheid en zijn richtinggevend voor zowel de vraag waarin geïnvesteerd kan worden om zelforganisatie te bevorderen als voor de vraag hoe bewonersparticipatie effectief kan worden vormgegeven. Beperkt weerbare buurtgemeenschappen zijn niet in staat om collectief ervaren leefbaarheidsproblemen op te lossen. Hier is een investering in buurtgebonden sociale cohesie en bewonersparticipatie op basis van samenspraak het best passend. Sociaal weerbare buurtgemeenschappen zijn in staat om collectief ervaren leefbaarheidsproblemen op te lossen in lijn met maatschappelijke conventies. Hier is een faciliterende werkwijze het best passend. Asociaal weerbare buurtgemeenschappen zijn ook in staat om collectief ervaren leefbaarheidsproblemen op te lossen maar doen dit niet in lijn met maatschappelijke conventies. Hier kunnen gewenste vormen van zelforganisatie worden gestimuleerd door participatieprocessen die gebaseerd zijn op bevoogding en door te investeren in buurtgebonden tolerantie, de aantrekkelijkheid van de buurt en buurtoverstijgende culturele verbondenheid
How urban green spaces relate to health and well-being: The interplay between green space attachment, perceived quality and affordance
No full textGroen in de stad kan een significante bijdrage leveren aan gezondheid en welzijn. Dit wordt vooral toegeschreven aan het objectieve oppervlak aan groene ruimte binnen een geografisch gebied. Binnen het dichtbebouwde stedelijke landschap bestaat doorgaans echter weinig gelegenheid om in aanraking te komen met groene ruimte, omdat die nu eenmaal beperkt voorhanden is. Dit vormt een uitdaging voor beleidsmakers en ontwerpers, die de stedelijke groene ruimte zeer efficiënt moeten gebruiken om de positieve invloed op gezondheid en welzijn optimaal te benutten. Om dit te realiseren, moeten we meer inzicht krijgen in de mechanismen die ten grondslag liggen aan de relatie tussen stedelijk groen en haar positieve invloed op de gezondheid, en in de specifieke aspecten van de groene ruimte die deze positieve effecten veroorzaken. Dit proefschrift richt zich dan ook op het verbreden en verdiepen van de huidige kennis over de gezondheidseffecten van stedelijk groen. Het proefschrift hanteert een relationeel perspectief dat de emotionele en fysieke interacties en afhankelijkheden tussen de mens en de groene ruimte benadrukt. De studie is gebaseerd op empirisch onderzoek in Nederland en China en beoogt de reikwijdte van onderzoek naar het verband tussen gezondheid en groene ruimte te verbreden
Conserved and variable correlated mutations in the plant MADS protein network
No full textAbstract Background Plant MADS domain proteins are involved in a variety of developmental processes for which their ability to form various interactions is a key requisite. However, not much is known about the structure of these proteins or their complexes, whereas such knowledge would be valuable for a better understanding of their function. Here, we analyze those proteins and the complexes they form using a correlated mutation approach in combination with available structural, bioinformatics and experimental data. Results Correlated mutations are affected by several types of noise, which is difficult to disentangle from the real signal. In our analysis of the MADS domain proteins, we apply for the first time a correlated mutation analysis to a family of interacting proteins. This provides a unique way to investigate the amount of signal that is present in correlated mutations because it allows direct comparison of mutations in various family members and assessing their conservation. We show that correlated mutations in general are conserved within the various family members, and if not, the variability at the respective positions is less in the proteins in which the correlated mutation does not occur. Also, intermolecular correlated mutation signals for interacting pairs of proteins display clear overlap with other bioinformatics data, which is not the case for non-interacting protein pairs, an observation which validates the intermolecular correlated mutations. Having validated the correlated mutation results, we apply them to infer the structural organization of the MADS domain proteins. Conclusion Our analysis enables understanding of the structural organization of the MADS domain proteins, including support for predicted helices based on correlated mutation patterns, and evidence for a specific interaction site in those proteins.</p
Why planning needs complexity: Towards an adaptive approach for guiding urban and peri-urban transformations
No full textFundamentele onzekerheden in ruimtelijke ontwikkelingsprocessen vormen een uitdaging voor planologen. In contrast met andere onzekerheden kunnen fundamentele onzekerheden niet worden weggenomen door meer kennis of betere informatie. Dit betekent dat planologen beperkt regie kunnen voeren over de ontwikkelingspaden van wijken, steden en regio’s. Daarom is er behoefte aan planningsbenaderingen die minder nadruk leggen op het beheersen van ontwikkelingspaden en meer zijn gericht op het versterken van de capaciteit van gebieden om in te spelen op zowel verwachte als onverwachte veranderingen. In Why Planning Needs Complexity wordt onderzocht hoe planologen slim kunnen omgaan met fundamentele onzekerheden, in het bijzonder bij het begeleiden van urbane en peri-urbane transformaties. Vanuit het perspectief van complexiteit presenteert het proefschrift een dynamisch, tijdsgevoelig begrip van ruimtelijke transformaties dat de verwevenheid en veranderlijkheid van de onderliggende processen helpt duiden. Ondersteunt door verschillende case studies in Nederland en Europa verkent de publicatie een adaptieve planningsbenadering die het vermogen van gebieden om op deze dynamische processen in te spelen vergroot. Onderdeel van deze benadering zijn bijvoorbeeld plannen en regels die zo zijn opgesteld dat ze verschillende ontwikkelingspaden kunnen faciliteren. Daarnaast worden planologen uitgenodigd om naast de meer traditionele rol van expert of bemiddelaar te functioneren als ‘trendwatcher’, verbinder en ‘facilitator’
Coping with interrelatedness and fragmentation at the infrastructure/ land-use interface: The potential merits of a design approach
No full textRoad infrastructure projects are increasingly placed in their wider land-use context because of the functional relationships they have with surrounding areas. These more inclusive area-oriented planning processes typically involve a complex of interdependent but institutionally fragmented actors. Effective operationalization of collaborative strategies therefore remains difficult. Various policies introduce spatial design efforts to the infrastructure planning processes as a strategy to deal with these issues. This paper explores experiences in the Netherlands that have placed spatial design in vital positions in the process. An exploration of literature from the fields of spatial design, planning, and geography teaches us that design approaches, in such cases, may be applied to serve as a communicative modus that fosters dialogue, creativity, and eventually an inclusive and shared story about an area’s future. We interviewed designers experienced in serving that role and asked them whether and how such objectives are achieved. Consecutively, in order to come to practical lessons for exploitation of the merits indicated by the interviewees, we studied two projects that the interviewees considered best practices. We conclude that a combination of technical and relational design can effectively help a fragmented group of actors to find a shared and meaningful story and make integral choices on infrastructure projects, framed within a wider area’s development. Ensuring effective iterations between technical and relational design requires institutionalization of the coordinative capacities of design, as well as the right mindset among participants. This way, the employment of such design approaches facilitates effective operationalization of collaborative governance at the infrastructure/land-use interface.Heeres, Niels; van Dijk, Terry; Arts, Jos; Tillema, Taede. (2017). Coping with interrelatedness and fragmentation at the infrastructure/ land-use interface: The potential merits of a design approach. Retrieved from the University Digital Conservancy, 10.5198/jtlu.2016.833
- …
