229 research outputs found
Hersennetwerken bij schizofrenie spectrum stoornissen
No full textChapter 26 (in Dutch) entitled 'Brain networks in schizophrenia spectrum disorders' by Guusje Collin and Edwin van Dellen from the Handbook Schizophrenia Spectrum Disorders, Editors Wiepke Cahn, Inez Myin-Germeys, Richard Bruggeman, Lieuwe de Haan, De Tijdstroom/Boom Uitgeverij.
Archived with permission of the publisher. Do not reproduce contents of this work without permission of the publisher.
When referencing this work, please use one of the following citations:
Citation (Dutch):
Collin G, van Dellen E (2019). Hersennetwerken in schizofrenie spectrum stoornissen (Hoofdstuk 26). Handboek Schizofreniespectrum-stoornissen, W. Cahn, I. Myin-Germeys, R. Bruggeman, L. de Haan (redactie). De Tijdstroom/Boom Uitgeverij.
Citation (English):
Collin G, van Dellen E (2019). Brain networks in schizophrenia spectrum disorders (Chapter 26), Handbook Schizophrenia Spectrum Disorders, W. Cahn, I. Myin-Germeys, R. Bruggeman, L. de Haan, (Eds). De Tijdstroom/Boom Uitgeverij
Whole blood thiamine, intravenous thiamine supplementation and delirium occurrence in the intensive care unit: retrospective cohort analyses
No full textBackground: thiamine di-phosphate is an essential cofactor in glucose metabolism, glutamate transformation and acetylcholinesterase activity, pathways associated with delirium occurrence. We hypothesised that a deficiency in whole blood thiamine and intravenous thiamine supplementation could impact delirium occurrence.Aim: to establish whether a deficiency in whole blood thiamine and/or intravenous thiamine supplementation within 72 hours of intensive care admission is associated with delirium occurrence.Method: the first dataset was secondary analysis of a previous study in an intensive care unit in the Netherlands, reported in 2017. The second dataset contained consecutive intensive care admissions 2 years before (period 1: October 2014 to October 2016) and after (period 2: April 2017 to April 2019) routine thiamine supplementation was introduced within 72 hours of admission. Delirium was defined as a positive Confusion Assessment Method-Intensive Care Unit score(s) in 24 hours.Results: analysis of the first dataset (n=57) using logistic regression showed no relationship between delirium and sepsis or whole blood thiamine, but a significant association with age (p=0.014). In the second dataset (n=3074), 15.1% received IV thiamine in period 1 and 62.6% during period 2. Hierarchical regression analysis reported reduction in delirium occurrence in the second period; this did not reach statistical significance, OR =0.81 (95% CI: 0.652 – 1.002); p=0.052.Conclusion: no relationship was detected between whole blood thiamine and delirium occurrence on admission, at 24 and 48 hours. It remains unclear whether routine intravenous thiamine supplementation during intensive care admission impacts delirium occurrence. Further prospective randomised clinical trials are needed
Delirium as a disorder of brain network disintegration
No full textDelirium is a common neuropsychiatric syndrome, characterized by acute
change in attention and awareness, as direct consequence of an underlying
medical condition. It is affecting 10-50% of the hospitalized elderly. Delirium
is a burden for patients and related to negative outcomes, such as long-term
cognitive impairment. The development of delirium is usually the result of an
interaction of various heterogeneous risk factors. Predisposing risk factors,
such as older age or cognitive impairment, cover the baseline vulnerability to
delirium. Precipitating risk factors for delirium, such as sedation, determine
acute changes that can trigger the syndrome. The underlying mechanism
of how (combinations of) these risk factors lead to delirium is unknown.
In addition, although several hypothesis exist, the pathophysiology of the
clinical syndrome is generally unknown. Nevertheless, previous studies
have indicated that the acute state of delirium can be accompanied with
alterations in brain (network) activity. Studying the brain network in relation
to delirium may therefore give us new insights in this complex clinical
syndrome. The aim of this dissertation was to evaluate the hypothesis of
delirium as a disorder of brain network disintegration. The hypothesis
was tested in three different aspects. Brain network disintegration was
evaluated as biological substrate of (1) vulnerability for delirium, (2) the
clinical syndrome of delirium and (3) longitudinal changes after delirium.
Taken together, this dissertation may add the following conclusions to the
existing literature:
1. Predisposing risk for delirium does not appear to be associated with
similar functional network alterations as observed during delirium.
2. Network disintegration can be defined as biological characteristic for
the clinical syndrome of delirium. Alterations in functional network
efficiency and integration seem to be related to the clinical symptoms
of delirium and may recover when delirium resolves.
3. Delirium is associated with a decrease in global connectivity strength
of the functional brain network over time. This alteration could be the
biological substrate of impaired outcomes of delirium, such as longterm
cognitive dysfunction or dementia.
The theory of delirium as a disorder of brain network disintegration does
not have to replace other hypotheses on the pathophysiology of delirium.
Previous hypotheses indicated neuroinflammation, neurotransmitter disturbances, neuronal aging, oxidative stress or neuroendocrine disturbances as an essential underlying biological mechanism for delirium. It remains to be studied to what extent brain network alterations are associated with these other hypotheses. Presumably, integrating different hypotheses for delirium may be beneficial in elucidating the complex pathophysiology
Sublingual sufentanil (Zalviso) patient-controlled analgesia after total knee arthroplasty: a retrospective comparison with oxycodone with or without dexamethasone
No full textDavid E van Veen,1 Christiaan CWM Verhelst,2 Roelof T van Dellen,3 JSHA Koopman4 1Erasmus University Rotterdam, Rotterdam, The Netherlands; 2Department of Orthopedic Surgery, Maasstad Hospital, Rotterdam, The Netherlands; 3Department of Hospital Pharmacy, Maasstad Hospital, Rotterdam, The Netherlands; 4Department of Anesthesiology, Maasstad Hospital, Rotterdam, The Netherlands Abstract: Postoperative pain is a major problem, especially in orthopedic surgery. Our data suggest suboptimal pain management after total knee arthroplasty. This study evaluated a sufentanil sublingual tablet system (Zalviso) to optimize postoperative pain treatment. This retrospective, single-center, cohort study was conducted between January 2017 and September 2017. Zalviso as standard treatment was compared with a cohort receiving oxycodone (Oxy) immediate release and Oxy extended release and another receiving Oxy immediate release, Oxy extended release, and dexamethasone (Dexa + Oxy). The primary end point, pain intensity, was assessed on a numeric rating scale (NRS). Highest, lowest, and number of NRS scores >7 were collected. Secondary end points included length of hospital stay, nausea, and mobilization on the day of surgery. Patients receiving Dexa + Oxy had a lower lowest-pain intensity on day 0 (median 0, IQR 0–0) when compared to patients receiving Oxy (median 2, IQR 0–3; P<0.0001) or Zalviso (median 2, IQR 0–4; P<0.0001). No differences were observed on day 1 or 2. No differences were observed in highest pain score or number of patients reporting NRS scores > 7. Patients treated with Dexa + Oxy or Zalviso were discharged earlier compared to patients treated with Oxy (P<0.001). Patients treated with Zalviso experienced more nausea compared to other groups on day 0 and day 1 (P<0.001). Patients treated with Dexa + Oxy had a higher percentage of mobilization on the day of surgery compared to Oxy and Zalviso (P<0.001). In conclusion, Zalviso did not improve postoperative pain management in patients undergoing total knee arthroplasty and increased nausea. Keywords: total knee arthroplasty, postoperative pain, multimodal treatment, acute pain, Zalviso, sublingual sufentanil tablet system, opioid, sufentanil, sublingual formulatio
Lesions in the connected brain: A network perspective on brain tumors and lesional epilepsy
No full textStam, C.J. [Promotor]Heimans, J.J. [Promotor]Reijneveld, J.C. [Copromotor]Douw, L. [Copromotor
Model-gebaseerd ontwerp van gemodificeerde atmosfeerverpakkingen onder superatmosferische zuurstof
No full textVers fruit en verse groenten zijn van groot belang in een gezonde voedin g. Temperatuurscontrole is de belangrijkste maatregel om de kwaliteit va n verse en versneden produkten te bewaren. Bijkomend kan hun houdbaarhei d verbeterd worden door de omgevingsatmosfeer te wijzigen. In gewijzigde atmosfeerverpakkingen (MAP) wordt het produkt verpakt in een verpakking sfolie met welbepaalde permeabiliteit. Als gevolg van produktademhaling en gasdiffusie doorheen de folie worden in de verpakking gas condities b ereikt die de houdbaarheid kunnen verlengen en/of de kwaliteit kunnen ve rbeteren. Meestal wordt voor de verpakking van groenten en fruit geoptee rd voor een verlaging van de O2-concentratie om de ademhaling te remmen en de groei van aërobe microorganismen en oxidatie reacties te vertragen . In tegenstelling tot lage O2, kunnen ook hoge O2-concentraties toegepa st worden, al dan niet in combinatie met verhoogde CO2. In dit werk word t een model-gebaseerde aanpak voorgesteld voor het ontwerp van hoge O2 M A verpakkingen voor twee belangrijke Belgische tuinbouwprodukten, nameli jk aardbei en versneden kropsla. Eerst werd de ademhaling van beide produkten onderzocht bij verschillend e temperaturen, CO2- (tussen 0 en 20 kPa) en O2- (tussen 0 en 100 kPa) c oncentraties. Het remmende effect van lage temperaturen en verhoogde CO2 -concentraties op de respiratie van zowel aardbei als versneden sla, wer d beschreven met Michaëlis-Menten gebaseerde modellen. Terwijl de ademha ling van aardbei niet beïnvloed werd door hoge O2 niveau's, werd de adem haling van versneden sla geremd onder deze condities, waardoor nieuwe mo dellen, die het inhiberend effect van hoge O2 beschrijven, vereist waren . De dynamische ademhalingsmodellen, gecombineerd met dynamische gasdiff usiemodellen, lieten toe de gascondities in zowel lage als hoge O2 MA ve rpakkingen voor aardbei en versneden sla te voorspellen. Bij het ontwerpen van MA verpakkingen, is men uiteindelijk geïnteresseer d in de kwaliteit van het verpakte produkt. Daarom werd het effect van h oge O2 en CO2-concentraties op microbiële kwaliteit en op bruinverkleuri ng onderzocht, gemodelleerd en samen met de gasdiffusie- en ademhalingsm odellen ingebouwd in een algemeen MAP model. De bacteriën Pseudomonas fluorescens en Listeria innocua werden be studeerd als modelorganismen voor respectievelijk bederf- en pathogene m icroorganismen. Het remmende effect van hoge O2 en CO2-concentraties op de groei van P. fluorescens en van hoge CO2-concentraties op L. innoc ua werd gekwantificeerd in predictieve groeimodellen, met name Barany i-modellen waarin de lagtijd en de specifieke groeisnelheid beschreven w erden als functie van de gasconditie. Doordat versneden produkten mechanisch worden beschadigd vormt enzymatis che bruinverkleuring een probleem. De activiteit van polyfenoloxidase (P PO), een belangrijk enzyme in het bruinverkleuringsproces werd onderzoch t in een bioreactor. Hoge O2-concentraties hadden een remmende werking o p PPO activiteit, wat deels te wijten was aan de hoge O2-concentraties z elf, en deels aan de verhoogde produktconcentraties in de bioreactor. Be ide effecten werden beschreven met een gecombineerd Michaëlis-Menten mod el. Wanneer hoge O2 en CO2 atmosferen werden toegepast op versneden sla, werd de bruinverkleuring vertraagd. De bruinverkleuring van sla werd go ed beschreven door middel van een autokatalytisch PPO gebaseerd verbruin ingsmodel, welke bruinverkleuring beschrijft als een PPO-gemedieerde enz ymatische reactie waarbij een inactieve precursor wordt geactiveerd tot actief PPO door het vrijkomen van membraanvetzuren. Het remmende effect van hoge O2-concentraties op bruinverkleuring, kon gelinkt worden met ee n verminderde PPO activiteit, hetgeen de resultaten van het bioreactor-e xperiment bevestigde. CO2 had op zijn beurt een vertragend effect op ver oudering en het hiermee gepaard gaande verlies in membraanintegriteit.&n bsp; Het opgestelde hoge O2 MAP model werd toegepast om optimale hoge O2 MA v erpakkingen voor aardbei en versneden sla te ontwikkelen. Hiervoor werde n simulaties uitgevoerd met behulp van een grafische gebruikersinterface . Verpakken onder hoge O2 atmosfeer bleek ongeschikt voor aardbei, hoofd zakelijk omwille van de hoge ademhalingssnelheid waardoor in een verpakk ingsfolie met hoge permeabiliteit de hoge O2 condities slechts beperkt b ewaard blijven en anderzijds in een verpakkingsfolie met lage permeabili teit het gevaar voor anaërobe condities reëel is. De toepassing van hoge O2 verpakkingen is wel beloftevol voor de trager respirerende versneden kropsla. In hoge O2 MA verpakkingen ontwikkelen bruinverkleuring en Pse udomonaceae zich minder snel dan in lage O2 MA verpakkingen. &nb sp;status: Publishe
Precision psychiatry: predicting predictability
No full textPrecision psychiatry is an ermerging field that aims to provide
individualized approaches to mental health care. Multivariate analysis and
machine learning are used to create outcome prediction models based on clinical
data such as demographics, symptom assessments, genetic information, and brain
imaging. While much emphasis has been placed on technical innovation, the
complex and varied nature of mental health presents significant challenges to
the successful implementation of these models. From this perspective, I review
ten challenges in the field of precision psychiatry, including the need for
studies on real-world populations and realistic clinical outcome definitions,
consideration of treatment-related factors such as placebo effects and
non-adherence to prescriptions. Fairness, prospective validation in comparison
to current practice and implementation studies of prediction models are other
key issues that are currently understudied. A shift is proposed from
retrospective studies based on linear and static concepts of disease towards
prospective research that considers the importance of contextual factors and
the dynamic and complex nature of mental health.Comment: 20 pages, 3 figure
- …
