20,445 research outputs found
E. J. A. van Beek et G. W. de Wit, Het Munttarief van 1499.
No full textDhénin Michel. E. J. A. van Beek et G. W. de Wit, Het Munttarief van 1499. In: Revue numismatique, 6e série - Tome 20, année 1978 pp. 212-213
E. J. A. van Beek et G. W. de Wit, Het Munttarief van 1499.
No full textDhénin Michel. E. J. A. van Beek et G. W. de Wit, Het Munttarief van 1499. In: Revue numismatique, 6e série - Tome 20, année 1978 pp. 212-213
J. Gwyn Griffiths, Plutarch's De hide et Osiride
No full textDe Wit Constant. J. Gwyn Griffiths, Plutarch's De hide et Osiride. In: L'antiquité classique, Tome 40, fasc. 1, 1971. pp. 248-250
The metro and the city: interaction with the urban landscape in the new underground stations in Valencia 1995-2010
No full textThe first stations of the Valencia subway lines were accessible by conventional
metro entrances, stairs leading to an underground corridor or hallway, invisible
from the street and from where you came, directly or through other corridors, to
the platforms. In the new metro lines from the network of FGV Ferrocarriles de
la Generalitat Valenciana (Railways of the Regional Government of Valencia)
built between 1995 and 2010 the architectural design of the stations is addressed
in a different way from design strategies that seek greater interaction with the
public space and the urban environment. To expose these strategies of interaction
with the urban environment, the paper uses as case studies several stations
designed by the author, belonging to lines 3 and 5 of the Valencia Metro
network.Pérez Igualada, J. (2015). The metro and the city: interaction with the urban landscape in the new underground stations in Valencia 1995-2010. WIT Transactions on the Built Environment. 146:363-374. doi:10.2495/UT150291S36337414
Nova Orbis Tabula in Lucem Edita. A. F. de Wit.
No full text17th centuryCopper engraving handcolored with watercolor.
Outline color.
Printed at top within banner:
"Nova Orbis Tabula, In Lucem Edita, EA. F. de Wit. Amstelodami cum Privilegio Potentiss D. Dominarum Ordinum Hollandia et Westfrisiae."
Written in upper left corner:
"6."
Illustrates the world in two hemispheric projections and two polar projections above and below the hemispheres. Depicts California as an island and shows New Guinea as "Nova Guinea" and an area in South Pacific next to New Guinea called "Quiri Regio."
Includes illustrations of classical scenes in each corner of the map representing the four seasons and referring to the elements as well as signs of the Zodiac. Cherubs appear in the spaces between the hemispheres and polar projection insets.
Scale: 1:74,000,000
West 180 degrees-East 180 degrees / North 90 degrees-South 90 Degrees.
Note from researcher (12/2014): Shown here is an example of the 6th state of De Wit’s second world map and can be dated to after 1697. This date comes from two details found on the map: firstly De Wits privilege that he received in 1689 (Amstelodami cum Privilegio Potentiss. D. Dominorum Ordinum Hollandiæ et Westfrisiæ.) Secondly the addition of the reference letters in the borders of the hemispheres that were added after 1690. The third detail is the dotted borders added in North America. (Examples only found in atlases that can be dated to after 1697)(Carhart: 2011)Frederik de Wit (1629/30-1706) was a major Dutch cartographer and publisher in Amsterdam. He founded his business in 1648 and produced a number of wall maps, world atlases, sea charts, and "town books" throughout the seventeenth century. In 1674, he purchased a few Blaeu map plates and later purchased some of Jannson's plates. His work was very popular and he became well-known for his attractive engraving and coloring. His works include "Atlases" (c.a. 1670), "Atlas Minor" (1670), "Zee Atlas" (1675), "Atlas Belgium" (1666-7), "Atlas Major" (1690) and "Orbis Maritimus ofte Zee Atlas" (1675) (Moreland and Bannister, 115; Tooley 670).
This map was first produced between the mid-1660s and early 1670s. Shirley believes its creation dates to be early due to the "less well-developed form of Hudson's Bay, the out-date configuration of the Great Lakes and the marking of Spitzbergen in outline only" (469). In its first state, the cusps of the map were empty and there was no outer border. In the second plate used to print this map c.a. 1680, New Guinea or "Nova Guinea" and "Quiri Regio" have been added to the South Pacific in the left hemisphere (Shirley, 469). Shirley believes it be one of the "most attractive [maps] of its time" noting the balance of the "four seasons, the elements and the signs of the zodiac" within the illustrations located in the four corners of the map on either side of the smaller polar projection insets (468-9).
Source(s): Moreland, Carl and David Bannister. "Antique Maps: A Collector's Handbook." New York: Longman Group, Ltd., 1983.
Shirley, Rodney W. "The Mapping of the World: Early Printed World Maps 1472-1700. Riverside, CT: Early World Press Ltd., 2001.
Tooley, Ronald Vere. "Tooley's Dictionary of Mapmakers." Hertfordshire: Map Collector Publications Limited, 1979
Uniform ontwerp van de aangepaste De Wit vispassage
No full textDe aanleg van vispassages in Nederland dateert van halverwege de vorige eeuw. Bij een gezond ecologisch watersysteem hoort ook een passende visstand én voor migrerende vis de mogelijkheid om fysieke barrières als stuwen, sluizen, watermolens en gemalen te kunnen passeren. Vooral sinds 1990 groeit de belangstelling voor vispassages. In Nederland wordt de De Wit vispassage veel toegepast door de waterschappen. Het gaat daarbij om de stroomopwaartse migratie van zoetwatervis met een maximale sprintsnelheid van één meter per second
Uniform ontwerp van de aangepaste De Wit vispassage
No full textDe aanleg van vispassages in Nederland dateert van halverwege de vorige eeuw. Bij een gezond ecologisch watersysteem hoort ook een passende visstand én voor migrerende vis de mogelijkheid om fysieke barrières als stuwen, sluizen, watermolens en gemalen te kunnen passeren. Vooral sinds 1990 groeit de belangstelling voor vispassages. In Nederland wordt de De Wit vispassage veel toegepast door de waterschappen. Het gaat daarbij om de stroomopwaartse migratie van zoetwatervis met een maximale sprintsnelheid van één meter per second
Ultraiectini Dominii tabula multo aliis auctior et correctior
No full textDeze kaart van Utrecht verscheen in Frederick de Wits atlas van de Nederlanden: 'Nieut kaert-boeck vande XVII Nederlandtsche provincien'. Deze atlas, de meest logische en volledige die De Wit zou uitgeven, bestaat uit 25 kaarten van de Nederlandse regio's. De kaarten zijn alfabetisch genummerd met een letter in een hoek van A tot Z (uitgezonderd de J). Opmerkelijk is dat destijds vrijwel gelijktijdig een bijna identieke atlas van de Nederlanden op de markt werd gebracht door Nicolaas Visscher. In eerste instantie verschilden beide atlassen van elkaar, doch al gauw kregen ze dezelfde boekdruktitel, dezelfde gegraveerde titelpagina en kaarten die nauwelijks van elkaar zijn te onderscheiden. Of hier sprake was van concurrentie of van intensieve samenwerking is niet duidelijk. Het meest waarschijnlijk is het dat beide uitgevers met elkaar concurreerden, anders hadden zij er niet voor gekozen allebei platen van dezelfde regio's te vervaardigen. De hier afgebeelde kaart van Utrecht heeft De Wit in elk geval van Visscher gekopieerd. Zo zijn de cartouches van de kaart van Visscher overgenomen, echter zonder de naam van de graveur Romein de Hooghe te kopiëren. De Wit liet ook na de gradenverdeling van Visscher in te tekenen. De bronnen voor de kaarten van Visscher en De Wit zijn niet duidelijk. Ze verschillen totaal van de kaart van Van Berckenrode in de Mercator-Hondiusatlas, die in 1628 door Hamersveldt is gegraveerd (zie elders in de collectie gedigitaliseerde kaarten van Holland en Utrecht). De hier afgebeelde kaart toont de interlokale weg van Amersfoort naar het landgoed Vollenhoven. Deze kaarsrechte Amersfoortseweg werd in 1653 aangelegd. Naast de weg werden rechthoekige percelen heidegrond uitgegeven met een breedte van 100 roeden (ruim 375 meter). De nieuwe eigenaren van deze percelen waren verplicht het aangrenzende deel van de weg te onderhouden. De kaart van De Wit toont een eerste aanzet tot deze percelering. Ook vandaag de dag nog is de weg goed in het landschap herkenbaar; het tracé wordt voor het grootste gedeelte nog gevolgd door de provinciale weg N237. Een ander opvallend aspect aan de kaart is dat het Naardermeer is ingetekend als verkavelde droogmakerij. Ten tijde van de uitgave van de kaart lag het Naardermeer echter niet droog; nog in 1629 - het jaar waarin de eerste poging tot drooglegging werd ondernomen - stak men als verdediging tegen de Spaanse troepen de dijken door. Een tweede poging tot drooglegging gebeurde pas in 1883. Het Horstermeer, ten zuidwesten van het Naardermeer, biedt op de kaart van De Wit een meer werkelijkheidsgetrouwe weergave. Dit meer werd in 1629 met behulp van windmolens voor het eerst drooggemalen. Door de grote hoeveelheid kwelwater vanuit omliggende gebieden kon men de polder echter niet drooghouden. In 1636 besloot men daarom de bemaling te stoppen, waarna een vogelrijk moerasgebied ontstond. De kaart van De Wit toont het Horstermeer inderdaad als een onverkaveld gebied, maar geeft tegelijkertijd een grote hoeveelheid windmolens weer. Pas in 1882 werd de Horstermeerpolder definitief drooggelegd, hoewel men in de oorlogsjaren 1940-1945 de polder tot tweemaal toe defensief onder water zette
Integração de métodos físicos e biológicos para o controle de doenças e pragas em lírio e espatifilo.
No full text- …
