189 research outputs found
Using Social Network Analysis to gain insight into social creativity while designing digital mathematics books
No full textAnalysing the processes and products of creativity to better understand and support individuals and teams, is a difficult and elusive challenge despite years of research in creativity. In this article, we are particularly interested in social creativity in communities of interest. Building on Guilford's classic model of Divergent Thinking of fluency, flexibility, originality and elaboration, we employ Social Network Analysis to model the creative design process. The creative process in the current study takes place in a technological environment called the ‘MC-squared platform’, in which members of a community of interest collaborate in a social, co-creative process for designing digital, mathematical textbooks. Both the technological environment and the methodology are exemplified through two case examples, one on the design process of a digital book about a bioclimatic amusement park and one on the design process of a digital book about fractions. We conclude that, for these examples, both the technological tool and the data analysis approach provide insight into the social creativity process of the community of interest
Stoquastic Hamiltonians and the Monte Carlo sign problem
No full textMasters Thesis on the Monte Carlo sign problem and stoquastic Hamiltonians
Author: Marios Ioannou
Supervisor: Prof. Barbara Terha
L'usage d'un micro-monde pour apprendre la programmation en LOGO
No full textCet article présente de manière succincte les données recueillies en Grèce dans le cadre d'un projet européen appelé METAFORA et vise à explorer comment le micro-monde "Jongleur" permet aux élèves de changer le code en LOGO pour modifier les éléments graphiques et affecter le comportement d'un environnement informatique qui simule le jeu du jonglage. Les élèves ont simultanément deux rôles : celui du concepteur et celui du joueur. Le changement de rôle en conjonction avec les représentations fournies par l'environnement aide les élèves à apprendre les concepts de programmation en LOGO et offre une valeur pédagogique supplémentaire dans l'initiation des élèves à la pensée algorithmique
Supporting students' constructionist activities with artificial intelligence infrastructures
No full textThis Thesis studies the interaction between educational software and the user-student, as well as the possibility of providing automated help from the computer system. It focuses on educational software that supports the (constructionist) method and examines the potential to provide feedback to the learner on activities that do not have a single and unique solution and a predefined learning path. It studies the timings and interrelationships that the user's actions have, develops a methodology for analyzing the actions and proposes a customizable feedback depending on the activity. In addition, it examines the flexibility and adaptability of such a system so that excessive time and scientific work is not required for new activities. Finally, it explores possible ways that a detection and feedback system can be applied to multiple activities with a user (teacher) friendly wayΗ Διατριβή μελετά την αλληλεπίδραση εκπαιδευτικών λογισμικών με τον χρήστη-μαθητή/τρια, καθώς και τη δυνατότητα παροχής αυτοματοποιημένης βοήθειας από το υπολογιστικό σύστημα. Εστιάζει σε εκπαιδευτικά λογισμικά που υποστηρίζουν την εποικοδομητική μέθοδο (constructionist) και εξετάζει τη δυνατότητα που μπορεί να έχουν ώστε να παρέχουν ανατροφοδότηση στον/στην μαθητή/τρια σε δραστηριότητες που δεν έχουν μοναδική λύση και προκαθορισμένο μονοπάτι μάθησης. Μελετά τους χρονισμούς και τους μεταξύ τους συσχετισμούς που μπορεί να έχουν οι ενέργειες του χρήστη, αναπτύσσει μια μεθοδολογία για την ανάλυση τους και προτείνει παραμετροποιήσιμη ανατροφοδότηση ανάλογα με τη δραστηριότητα. Επιπρόσθετα εξετάζει τη δυνατότητα ευελιξίας και προσαρμοστικότητας ενός τέτοιου συστήματος ώστε να μην απαιτείται υπέρογκος χρόνο και επιστημονική εργασία για κάθε νέα δραστηριότητα που σχεδιάζεται. Τέλος, διερευνά πιθανούς τρόπους ώστε ένα σύστημα ανίχνευσης και ανατροφοδότησης να μπορεί να εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε πολλές δραστηριότητες και η προσαρμογή, όπου χρειάζεται, να γίνεται με τρόπο προσιτό για τον εκπαιδευτικό - σχεδιαστή
Marios Hakkas and his time: autobiography and creative prose
No full textMarios Hakkas as a person and as a creator is placed in the time he lived. A time which to some extent created him or left its marks in his work, according to the canvas created by concentric circles of the author’s life: ideological - political, spiritual - creative, biological - illness.In this paper the approach of Marios Hakkas writing path is based on the total and the individual content of his texts. The reference point is not only the author but also the reader - recipient of his work, in order to underline the presence and function of the autobiographical element with the specificity and the representative traits that are estimated as a key of the prose.The presence and operation of the autobiographical element and mainly the "theme" of the disease both in the way it is treated by the author and the way its presence and operation in the texts, is estimated as a key ingredient and its analysis will help the understanding of texts.The main concern is the world of the author, as emerges from the depth and anguish of being, taking artistic form and his experiences interest only at the level of stimulation.In terms of methodology, recognizing the multiplicity and heterogeneity of the literary process and thinking that the space of literature is a battleground where the methods and personalities collide, our approach to issues of narration does not follow a uniform method. It is thus intended a combination of different theories which put forward for example building-narratives of Genette, framed by the refraction of Todorov, Chatman, Prince, etc. resorting to a combination of recognized techniques based on the text.Our approach in the prose of Marios Hakkas in the mechanisms of telling donors of the problems arising in the approach of a narrative text by adopting the terminology of the philosopher of language L. Wittgenstein that narration is only one "language game» and, assuming that the language game "is part of an activity or form of life» (form office), taking into account that additional literature are made not only of structures but also of ideas and history.The past in the form of historical experience plays an essential role in the texts and the personality of the characters and the happenings of the plot are understood within a historical continuum, which includes experiences of the Occupation, the Resistance and the Civil War.The History as an individual and collective experience and self-criticism permeates Marios Hakkas texts. The individual as micro-history illuminates the collective as macro-history.The History goes through the language material sometimes allegorical or allusive and the choice of words and phrases mean and enlist the crisis, imagination and memory.The prose of Marios Hakkas with its reports on human behaviour during the Occupation, the Civil War and during the difficult post - Civil War years enables the reader to think about the relationship of human existence in History.Cancer is the pathway that transforms the autobiographical information, experiences and creative obsessions of the author in a kind of myth that connects them with others.So the cancer with the psychosomatic consequences and as a disease that fosters the creation of a variety of symbolisms and associations, allows the writer to use in his writings the course of his life and experience and genuine human anguish and longing for life in an interactive manner with the path and the data of his time, managing to finally translate his experiences into aesthetic forms.However, the main purpose of texts is to assert the uniqueness and sacredness of the human person and the social phenomenon in general, fighting all that disfigures it. The texts succeed to rescue the portrait of their creator, even damaged by the disease but without a mask, with the stamp "of his pure heart and straightforward spirit". At the same time his texts also preserve our uniqueness integrated within the main determinants of companionship and humanity, forces that pervade the texts.Ο Μάριος Χάκκας ως άνθρωπος και ως πνευματικός δημιουργός τοποθετείται στην εποχή που έζησε και που ως ένα βαθμό τον δημιούργησε ή που άφησε τα σημάδια της στο έργο του, σε συνάρτηση με τον καμβά που δημιουργούν οι ομόκεντροι κύκλοι της ζωής του συγγραφέα: Ιδεολογικός – πολιτικός, πνευματικός – δημιουργικός, βιολογικός – αρρώστια. Στην εργασία αυτή η προσέγγιση της συγγραφικής πορείας του Μάριου Χάκκα στηρίζεται στο συνολικό αλλά και στο επί μέρους περιεχόμενο των κειμένων του και έχει ως σημείο αναφοράς όχι μόνο το συγγραφέα αλλά και τον αναγνώστη – αποδέκτη του έργου του με σκοπό να δοθεί η παρουσία και η λειτουργία του αυτοβιογραφικού στοιχείου με την ιδιοτυπία του και τα αντιπροσωπευτικά του γνωρίσματα που εκτιμάται ότι το καθιστούν μια βασική ορίζουσα της πεζογραφίας του.Η παρουσία και η λειτουργία του αυτοβιογραφικού στοιχείου και κυρίως το «θέμα» της αρρώστιας τόσο στον τρόπο που αντιμετωπίζεται από το συγγραφέα αλλά κυρίως στον τρόπο της παρουσίας του και της λειτουργίας του στα κείμενά του εκτιμάται ότι αποτελεί καθοριστικό συστατικό τους και η ανάλυσή του θα συμβάλλει στην κατανόηση των κειμένων.Το κύριο ενδιαφέρον είναι ο κόσμος του συγγραφέα, όπως βγαίνει από το βάθος και την αγωνία του είναι του, παίρνοντας καλλιτεχνική μορφή και τα βιώματά του ενδιαφέρουν μόνο στο επίπεδο των ερεθισμάτων και του υλικού.Από πλευράς μεθοδολογίας αναγνωρίζοντας τόσο την πολλαπλότητα και την ετερογένεια της λογοτεχνικής διαδικασίας όσο και τη σκέψη ότι ο χώρος της λογοτεχνίας είναι ένα πεδίο μάχης όπου οι μέθοδοι και οι προσωπικότητες συγκρούονται, η προσέγγισή μας των αφηγηματικών θεμάτων δεν ακολουθεί ενιαία μέθοδο που την υποδεικνύει η θεωρητική πρόταση ενός και μόνο ερευνητή, αλλά επιδιώκεται η τεχνική εκείνη που υπηρετεί το μεθοδολογικό συνδυασμό διαφόρων θεωριών που προβάλλει για παράδειγμα τα δομικά-αφηγηματικά σχήματα του Genette, πλαισιωμένα όμως μέσω των διαθλάσεων του Todorov, Chatman, Prince κ.ά. καταφεύγοντας σε μια σύνθεση των αναγνωρισμένων τεχνικών με βάση το κείμενο και τα «ανοίγματά του».Η προσέγγισή μας της πεζογραφίας του Μάριου Χάκκα στα πλαίσια των μηχανισμών της αφήγησης αιμοδοτείται από τα προβλήματα που προκύπτουν στην προσέγγιση ενός αφηγηματικού κειμένου υιοθετώντας την ορολογία του φιλοσόφου της γλώσσας L. Wittgenstein ότι η αφήγηση είναι ένα μοναδικό «γλωσσικό παίγνιο» (language game) και δεχόμενοι ότι το γλωσσικό παίγνιο «είναι μέρος μιας δραστηριότητας ή μιας μορφής ζωής» (form office), λαμβάνοντας επιπρόσθετα υπόψη πως η λογοτεχνία δεν είναι καμωμένη μόνο από δομές αλλά επίσης από ιδέες και από ιστορία.Το παρελθόν με τη μορφή των ιστορικών εμπειριών παίζει ουσιαστικό ρόλο στα κείμενα και η προσωπικότητα των ηρώων και τα συμβαίνοντα της πλοκής είναι κατανοητά στο πλαίσιο ενός ιστορικού συνεχούς, που περιλαμβάνει εμπειρίες της Κατοχής, της Αντίστασης και του Εμφύλιου.Τα κείμενα του Μάριου Χάκκα διαπερνά η ιστορία, ως ατομικό και συλλογικό βίωμα και ως αυτοκριτική. Το ατομικό ως μικροϊστορία φωτίζει και το συλλογικό ως μακροϊστορία.Η ιστορία περνά μέσα από το γλωσσικό υλικό άλλοτε αλληγορικά ή υπαινικτικά και οι επιλογές των λέξεων και φράσεων σημαίνουν και επιστρατεύουν την κρίση, τη φαντασία και τη μνήμη.Η πεζογραφία του Μάριου Χάκκα με τις αναφορές στην ανθρώπινη συμπεριφορά στην περίοδο της Κατοχής, του Εμφυλίου και στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια επιτρέπει στον αναγνώστη - και εκείνου που δεν έχει άμεση σχέση με τα βιώματά τους – να στοχαστεί για τη σχέση της ανθρώπινης ύπαρξης με την ιστορία.Ο καρκίνος, είναι η οδός που μεταμορφώνει τα αυτοβιογραφικά στοιχεία, τα βιώματα και τις δημιουργικές εμμονές του συγγραφέα σ’ ένα είδος μύθου που τα συνδέει με τους άλλους.Έτσι ο καρκίνος με τις ψυχοσωματικές συνέπειές του αλλά και σαν αρρώστια που καλλιεργεί τη δημιουργία μιας ποικιλίας συμβολισμών και συνειρμών, επιτρέπει στο συγγραφέα να αξιοποιήσει στα κείμενά του την όλη πορεία της ζωής του και της εμπειρίας του και τη γνήσια ανθρώπινη αγωνία και λαχτάρα του για ζωή κατά τρόπο αμφίδρομο με την πορεία και τα δεδομένα της εποχής του, κατορθώνοντας τελικά να μετουσιώσει τα βιώματά του σε αισθητικές μορφές.Όμως ως κύριο στόχο τα κείμενα έχουν να προβάλουν τη μοναδικότητα και την ιερότητα του ανθρώπινου προσώπου και του κοινωνικού φαινομένου γενικότερα, πολεμώντας ότι το ασχημίζουν και πετυχαίνοντας να διασώζουν το πορτραίτο του δημιουργού τους, έστω και φθαρμένο από την αρρώστια αλλά χωρίς προσωπείο με τη σφραγίδα "της καθαρής του καρδιάς και του ντόμπρου πνεύματος του". Συγχρόνως όμως τα κείμενα του διασώζουν και τη δική μας μοναδικότητα ενταγμένη μέσα στις κύριες ορίζουσες της συντροφικότητας και της ανθρωπιάς, δυνάμεις που διαποτίζουν τα κείμενα
The Paradigm of Crowdsourced Systems
No full textTitle: The Paradigm of Crowdsourced Systems
Abstract:
High acceptance rates of truly personal, portable devices such as smartphones and smart gadgets, along with the successful introduction of DIY computer platforms, like Arduino's and Raspberry Pi's, have lead to an unprecedented abundance of well-connected and well-equipped devices. Crowdsourced Systems is a new system paradigm that seeks to exploit the high availability of such devices and thus change the way data is generated, processed and consumed. In this talk, we will discuss this new paradigm, the challenges and opportunities it poses, review real-world use-cases and present relative on-going standardization efforts.
Short CV:
Dr. Constantinos Marios Angelopoulos is Lecturer in Computing at Bournemouth University (U.K.) specializing in future and emerging paradigms of computer networks and distributed systems. He is also the Lead Editor of the ITU-T Work Item on Crowdsourced Systems; co-author of the ITU-T Technical Report on “Artificial Intelligence in IoT” and the Vocabulary Co-rapporteur for ITU-T SG20. In the past, he has worked for three years as a postdoctoral researcher at University of Geneva (CH) under the prestigious Swiss Government Excellence Scholarship for Foreign Researchers
Corrigendum to “Delta SARS-CoV-2 variant is entirely substituted by the omicron variant during the fifth COVID-19 wave in Attica region” [Sci. Total Environ., 856(Pt 1) (2023)/159062] (Science of the Total Environment (2023) 856(P1), (S0048969722061617), (10.1016/j.scitotenv.2022.159062))
No full textThe authors state that the printed version of the above article missed the contribution of an author, which was that the third author had contributed to the writing of the original draft in addition to methodology. The correct and final version follows. CRediT authorship contribution statement Aikaterini Galani: Methodology, Validation, Writing – original draft. Athina Markou: Supervision, Writing – review & editing, Project administration. Lampros Dimitrakopoulos: Methodology, Writing – original draft. Aikaterini Kontou: Validation. Marios Kostakis: Validation. Vasileios Kapes: Methodology. Marios A. Diamantopoulos: Formal analysis, Software. Panagiotis G. Adamopoulos: Formal analysis. Margaritis Avgeris: Formal analysis, Writing– review & editing. Evi Lianidou: Writing – review & editing. Andreas Scorilas: Formal analysis. Dimitrios Paraskevis: Writing – review & editing. Sotirios Tsiodras: Writing – review & editing. Meletios-Athanasios Dimopoulos: Funding acquisition, Writing – review & editing. Nikolaos Thomaidis: Conceptualization, Project administration, Visualization, Resources. © 2022 Elsevier B.V
La Quête de l'énoncé vivant. Éléments pour une poétique de la nouvelle chez Marios Hakkas.
No full textIn the three collections of short stories published by Marios Hakkas (1931-1972) between 1966 and 1972, the discrepancy between the texts is obvious. Too often overlooked by critics, it can be explained by a wide range of enunciative approaches: discourse-short stories establish themselves at the expense of narrative-short stories. Formally built as a narrative, the short story looks more and more like a first-person speech. The aim of the thesis has been from then on to study what determines the evolution from the narrative form, sometimes conventional and ideologically committed, to a non-dogmatic speech, focused on the subject and relieved from the narrative’s formal constraints. The heterogeneity of narrative forms is related to both the transformation of story actors, namely the narrator and the characters, and to the short story being focused on a search of knowledge. For it is a subject-enunciator who takes over from the narrator without being clearly known whether he is the author himself, affected by a cancer, or a fictional being. Engaging in an interpretation through the chaos of signs where he nearly disappears, he tries to grasp his own identity, thus contributing to the short story’s rebuilding. This genre ends up taking root in a material and on a structure, that are both mobile, turning away from any predetermined and unequivocal form, privileging in any case an organization which is open to affects and to the possible. The short story comes back to life and becomes a living utterance.Dans les trois recueils de nouvelles publiés par Marios Hakkas (1931-1972) entre 1966 et 1972, la disparité entre les textes est manifeste. Trop souvent ignorée des critiques, elle s’explique par une diversité des approches énonciatives : les nouvelles-discours s’imposent au détriment des nouvelles-récits. Formellement construite comme un récit, la nouvelle prend de plus en plus la forme d’un discours à la première personne. L’objectif de la thèse a dès lors été d’étudier ce qui détermine une évolution faisant passer de la forme narrative, parfois convenue et idéologiquement marquée, à un type de discours non dogmatique, centré sur le sujet et libéré des contraintes formelles du récit.L’hétérogénéité des formes narratives est liée tant à la mutation des acteurs du récit que sont le narrateur et les personnages qu’au recentrage de la nouvelle sur la quête d’un savoir. Car c’est un énonciateur-sujet qui prend la relève du narrateur sans qu’on sache toujours très bien s’il s’agit de l’auteur lui-même, atteint d’un cancer, ou d’un être de fiction. Menant un travail d’interprétation dans le chaos des signes où il manque de disparaître, il tente de saisir sa propre identité, contribuant ainsi à refonder la nouvelle. Ce genre finit par s’enraciner dans une matière et sur une structure mobiles, se détournant de toute forme prédéterminée et univoque, privilégiant en tout cas une organisation ouverte aux affects et aux possibles. La nouvelle reprend vie et devient un énoncé vivant
Correction to: Primary Sjögren’s syndrome (pSS)-related cerebellar ataxia: a systematic review and meta-analysis (Acta Neurologica Belgica, (2021), 10.1007/s13760-021-01784-1)
No full textThe first name and family name of all authors have been incorrectly swapped in the original publication. The complete correct author names are given below. Andreas Liampas, Antonios Nteveros, Konstantinos Parperis, Mohammed Akil, Efthymios Dardiotis, Elizabeth Andreadou, Marios Hadjivassiliou, Panagiotis Zis. The original article has been corrected. © 2021, Belgian Neurological Society
Searching for the Living Utterance. Elements for a Poetics of the Short Story in Marios Hakkas.
No full textDans les trois recueils de nouvelles publiés par Marios Hakkas (1931-1972) entre 1966 et 1972, la disparité entre les textes est manifeste. Trop souvent ignorée des critiques, elle s’explique par une diversité des approches énonciatives : les nouvelles-discours s’imposent au détriment des nouvelles-récits. Formellement construite comme un récit, la nouvelle prend de plus en plus la forme d’un discours à la première personne. L’objectif de la thèse a dès lors été d’étudier ce qui détermine une évolution faisant passer de la forme narrative, parfois convenue et idéologiquement marquée, à un type de discours non dogmatique, centré sur le sujet et libéré des contraintes formelles du récit.L’hétérogénéité des formes narratives est liée tant à la mutation des acteurs du récit que sont le narrateur et les personnages qu’au recentrage de la nouvelle sur la quête d’un savoir. Car c’est un énonciateur-sujet qui prend la relève du narrateur sans qu’on sache toujours très bien s’il s’agit de l’auteur lui-même, atteint d’un cancer, ou d’un être de fiction. Menant un travail d’interprétation dans le chaos des signes où il manque de disparaître, il tente de saisir sa propre identité, contribuant ainsi à refonder la nouvelle. Ce genre finit par s’enraciner dans une matière et sur une structure mobiles, se détournant de toute forme prédéterminée et univoque, privilégiant en tout cas une organisation ouverte aux affects et aux possibles. La nouvelle reprend vie et devient un énoncé vivant.In the three collections of short stories published by Marios Hakkas (1931-1972) between 1966 and 1972, the discrepancy between the texts is obvious. Too often overlooked by critics, it can be explained by a wide range of enunciative approaches: discourse-short stories establish themselves at the expense of narrative-short stories. Formally built as a narrative, the short story looks more and more like a first-person speech. The aim of the thesis has been from then on to study what determines the evolution from the narrative form, sometimes conventional and ideologically committed, to a non-dogmatic speech, focused on the subject and relieved from the narrative’s formal constraints. The heterogeneity of narrative forms is related to both the transformation of story actors, namely the narrator and the characters, and to the short story being focused on a search of knowledge. For it is a subject-enunciator who takes over from the narrator without being clearly known whether he is the author himself, affected by a cancer, or a fictional being. Engaging in an interpretation through the chaos of signs where he nearly disappears, he tries to grasp his own identity, thus contributing to the short story’s rebuilding. This genre ends up taking root in a material and on a structure, that are both mobile, turning away from any predetermined and unequivocal form, privileging in any case an organization which is open to affects and to the possible. The short story comes back to life and becomes a living utterance
- …
