6 research outputs found
The Rewards of Belonging: Community as a Social Determinant of Health
No full textThrough evidence-based research, and the use of personal stories, the author proposes that experiencing a sense of community and belonging is a basic human need. The argument presented suggests that community as a social determinant of health has tremendous effects on the health of those who are part of one such environment. It also discusses ways in which communities function, and how members of a community can benefit from each other and the community itself
Conflict Resolution in Islam: Document Review of the Early Sources
No full textIslam is the world\u27s fastest growing religion. It is known to have an abundant and very rich amount of knowledge found in the Qur\u27an and the teachings of Prophet Muhammad, and as such, this religion has tremendously contributed not only to Muslim societies but also to the West. One aspect of this contribution explicated in this thesis is its contribution to the field of Conflict Resolution.
The primary purpose of this study is to unearth the tradition of peace and conflict resolution that comes out of the religion of Islam, which is unknown to many Muslims today. In this study, existing literature in the field is examined, and a qualitative exploration is carried out, in order to formulate a better understanding of the dynamics of the Qur\u27an, hadith and other documents of Islam, as they relate to peace and conflict resolution. Utilizing a mixed methods approach, data collected for this study came from two sources: the existing literature regarding Islam and conflict resolution and the participants (Imams and religious scholars of Islam) interviewed through a questionnaire.
To begin with, the thesis introduces the fundamentals of Islam and major concepts of the faith. It proceeds with Qur\u27anic and hadith injunctions on peace and conflict, and how those divine revelations as believed by Muslims, were applied by Prophet Muhammad and his early followers. This work is concluded with the opinions and interpretations of the scholars regarding the original question of this study and the matters discussed in the literature review.
The thesis deals with the teachings of the Qur\u27an and only investigates and analyzes historical events from the lifetime of Prophet Muhammad and the early caliphate of Islam. In the process, to further explore the concept of conflict resolution in Islam, interpretations of Muslim scholars and imams are included in this document review of the sacred texts of Islam. Some questions addressed in this research are, how might this knowledge be valuable to Muslims today in these times of great turmoil involving the Muslim world after September 11? Where do the primary sources of Islam, the Quran and the hadith, stand as far as peace and conflict are concerned? And most importantly, what does Islam have to teach about conflict resolution
Tha'labi's method of interpreting the Qur'an in his book al-Kashf va'l-Bayân fi Tafsîr al-Qur'ân
No full textEbû İshâk Ahmed b. Muhammed b. İbrâhim es-Sa'lebî en-Neysâbûrî eş-Şâfiî, hicrî IV. asrın sonu ile V. asrın başında yaşamış meşhur müfessirlerden birisidir. Müfessir Sa'lebî'nin doğum tarihi hakkında kesin bir bilgi bulunmadığı, ancak kaynakların çoğunda İran'daki İslâm hilâfetinde önemli rol oynamış olan Horasan bölgesinin Nişâbûr şehrinde dünyaya geldiği zikredilmiştir. Müfessir, h. 427 (m. 1035) yılının Muharrem (Kasım/Aralık) ayında yine bu şehirde vefat etmiştir. Tefsirin mukaddime bölümünde de onlarca hocadan ilim tahsil ettiğini ifade eden müfessir; kendisinden sonra ün kazanmış ve aynı zamanda talebesi olan başta el-Vahidî olmak üzere birçok âlim de ondan ilim tahsilinde bulunmuşlardır. Zamanın önde geleni, mütedeyyin, sâdık, eşsiz sağlam nakli ile güvenilir gibi sıfatlarla tanımlanmış olan müfessir; başta tefsir, Kur'ân ilmi, lugat, kırâat, edebiyat, tarih vb. ilimlerde büyük şöhret kazanmıştır. Özellikle tefsir ilmine dair te'lif etmiş olduğu el-Keşf ve'l-Beyân fî (an) Tefsîri'l-Kur'ân adlı eseri, rivâyet tefsirleri arasında önemli bir konumda olup, daha sonraki dönemlerde tefsir kitapları yazanlar için müracaat kaynağı olmuştur. Bunun dışında birçok esere sahip olan yazarın bilinen en önemli eserlerinden biri de Kitâbul-Arâisi'l-Mecâlis fî Kısası'l-Enbiyâ'dır. Bu çalışmamızda Sa'lebî'nin tefsirindeki Kur'ân-ı yorumlama yöntemi esas alınmıştır. Çalışmamızın ilk bölümünde müfessirimizin yaşadığı asır, hayatı, ilmî kişiliği, hocaları, öğrencileri ve ilim dallarına göre yazmış olduğu eserleri hakkında bilgi verdik. İkinci bölümde müfessirin tefsirinde rivayet ve dirayet yönünü her açıdan incelemeye çalıştık. Üçüncü bölümde ise "Ulûmu'l-Kur'ân" yönünden değerlendirdik. Bu bölümleri yazarken belirlemiş olduğumuz konulara göre âyetleri seçmiş ve hakkındaki müfessirin görüşlerini aktararak zaman zaman uygun gördüğümüz yerlerde ise kendi görüşümüzü de ortaya koymaya gayret gösterdik. Bununla beraber başka kaynaklardan da faydalanmayı ihmal etmedik.Abû Ishâk Ahmed b. Mohammed b. Ibrâhîm ath-Tha'labî an-Neysâbûrî ash-Shâfi'î, is one of the most famous commentators of the Qur'ân, who lived between the end of the 4th c. and the beginning of the 5th c. (Hijri). According to the statements, there are no exact informations about the birth date of the commentator, but in most of the sources, he was born in the city of Nishabur in Khorasan region, which played an important role in the Islamic caliphate of Iran. Still, one thing is true that the mufessir (commentator) Tha'labî , died on Moharram (November/December) 427 (1035) in the city of Nishabur. Commentator, who stated that he learned science from dozens of teachers in the field of tafseer; gained fame after many of his students whom later became scholars, leraned science from him. In this regard, we can mention one of his well-known students called al-Wahidî. Tha'labî being famous in the sciences of the Qur'ân, lugat (lexicon), kıraât (recitation), literature, history etc. gained great reputation also "as the prominent of the time" for reliability and unique transmission of the hadith, mutedeyyin and so on. His work titled al-Kashf va'l-Bayân fî (an) Tafsîri'l-Qur'ân, which he wrote specifically on the science of tafseer, has an important place among the interpretations of narration, and became a reference for those who written tafsir books in later periods. Among many of the works writen by the author is also the book named Kitâbul-'Arâisi'l-Mejâlis fî Qisasi'l-Anbiyâ. The main aim of this study is interpretation of the Qur'ân by the method of Tha'lebi. Moreover, in the first part of our study, we tried to give information about the life in which our commentator lived, his scientific personality, his teachers, students and his works written according to the branches of the particular science. In the second part of this work, we tried to examine the narration and acumen of the commentary by every angle of the scientific methods. In the third part, we evaluated it in terms of 'Ulûm al-Qur'ân". While writing these chapters, we have chosen the verses according to the subjects we have determined, and we have tried to express our own opinions from time to time by conveying the opinions of the commentators about them. Notwithstanding, we have not neglected also to benefit from the other sources possible
Vulnerability of existing Buildings in old urban zones of Prishtina, Reasoning of Historical Preservation of area
No full textKosovo is situated in the Alpine-Mediterranean seismic belt comprising the zone of contact between the lithosphere plates of Africa and Eurasia, which extends from the Islands of the Azores to the eastern border of the Mediterranean basin. Its most active part is the Aegean Sea and the surrounding area. In this region (33043'00"N, 18030'00"E), characterized by almost annual occurrences of at least one earthquake of M≥6.5, are located Greece, Albania, Montenegro, Kosovo, FYR Macedonia, southern Bulgaria and western Turkey. Using wisely the environmental and topographical advantages (potentials), the old city of Prishtina us a capital of Kosova are made between the two hills. The main compactness structure of city is urban shape of city, narrow road network, the structure of existing building constructed with native construction materials (timber, stone and clay). In 1807 in Prishtina, main characteristic constructed was fortified fence connected with six feet deep trench. Under the terms of author, Ani BUE (1830), the majority of homes was only ground floors, narrow macadam roads with sidewalks of 45cm length. From larger - toolset facilities mentioned "Tower watch" and 12 mosques, some of which exist today, us are; great Mosque, Jashar Pasha Mosque, etc. Kosovo is exposed to a range of natural hazards. The main threats are earthquakes. Based on evidence from past earthquakes, the territory of Kosovo is considered to be active from a seismic point of view. The 475 year returned period Seismic Hazard Map of Kosovo now serves as the basis for a micro-zonation study being conducted in Ulpiana (Prishtine neighbourhood). The main problem in Kosovo is the fact that 80-90% of buildings are not built according to the seismic codes. Assessment Vulnerability of existing old urban zones (with constructed buildings us an seismic) in close to the centre of the city, will provide significant development in downtown areas, taking into account the vulnerability of many historic and cultural buildings
100 Vjet pavarësi, 100 figura dibranësh
No full textThe year 2012 was the year of the 100th anniversary, the year; when a century ago on 28 November 1912, in Vlora, the patriot Ismail Qemali, hoisted the flag. This was a result of those great efforts and sacrifices, that Albanians had done during the centuries of freedom and independence. It was just for this purpose the organization of promoting the book “100 years of independence, 100 Debar figures” by Prof. Dr. Arian Kadiu. From the beginning of the book, it draws attention the phrase: “Coals from the Debar fire”. It is revealed in the author’s imagination that: Debar is a hotbed, from which its people emerge and shine. In this Ember (fire) of Debar there are coals that shine much, but there are others that still continue to burn, with an assurance that tomorrow they will become a fire with large coals. Debar fire hearth has never and will never extinguish, because the Debar people, with their mind, hands and the sweat will blow the fire not to be out. It is difficult the undertaking to present 100 Debar figures in years, but the author has succeeded in it. The more you are involved in poking about their lives the more is added the number of figures, that continue to promote further. It happens because his Debar people, the prominent ones are added every day, and the list is very long, because you have something to say for everyone that you present. This has a another connotation, that after this publication, other publications will follow, because every Debar citizen deserves a few lines to be written. In this edition we have at hand distinguished figures of Debar region such as V.Agolli (Debar), S.Alliu, A.Alibali, J.Bagëri, L. Basha, I.Bellova, I. Krosi, Y. Çausholli, I. Pashë Dibra, A.Dibra, R.Daci, J. Dibra, A.Fida, A.Greva, D.Hima, L.Hanku, Z. Hima, E. Isufi, T. Jegeni, D.N. Kaçorri, F. Kaba, R.Kadiu, I. Krosi, Sh. Langu, S. Najdeni, H. Muglica, G. Ostreni, S. Ohrid, S. Rusi, L. Pustina, Y. Pustina, S. Pitarka, N. Pilku, H. Sharofi, L. Strazimiri, I. Shatku (Debar), I. Tershana, K. Traja, E. Tershana, V. Turkeshi, S.Tomçini. Etc. Another merit of the author is that in this volume he presents prominent figures, who were unknown until now, because the Party of the proletarian dictatorship, always bypassed, since they had given blood and sweat in building the country, such as Dine Beg Maqellara, Edip Tershana, Njazi Pilku, Lutfi Strazimiri, etc. Professor Lutfi Hanku states that shortly we must stress his creative spirit in the art world with the publication, on the eve of the commemorative feast the book “100 years of independence, 100 Debar figures”, which was well received, and it proves the love of the writer. Even here, his smile selected 100 personalities, who, in the democratic awareness of the author deserve to be in the book, because the author does not slumber in the dreams, or in the drawers of the wounded conscience of the communist system. These Debar personalities, with noble features, are collected in the museum of memory, a Korab vital values and history is whitewashed, Debar revives and readers were stick to them.The creator of the written world of art has a particular sensation, that when he becomes aware and experiences the reality and the event and throws it into the paper with inspiration and emotions, away from the pomp of word and with the purity of the language. So, Arian gathers the wisdom and bravery of Debar as in a magic museum, where the characters present to the reader the profile of freedom and knowledge. The march in the world of researcher and creator echoes and is scanned by the author being covered with wisdom and humanism. Debar deserves such an edition for 100 Debar figures. Then followed the discussions and the welcoming speeches, wher we depict: Niazi Kosovrasti, People’s teacher, Ismet Bellova, actress Adivije Alibali (Sharofi), Dr. Ramiz Zekaj, etc.. They estimated the hard work of Prof.. Arian Kadiu, the values of this work, which is distinguished for the Debar personalities it presents on the occasion of the 100th anniversary of Independence. These figures reflect us the courage and integrity of Debar, for the protection of native lands, as well as the outstanding efforts they have made to the benefit of the fatherland. Even to the region of Debar, the wounds of concerns are visible that they tried with bloody clans and walls, with fatality separative walls of history in our bodies and in our land. The soul concern knocks everybody with pain in the memory. And still it kills, because “Albania is divided in half by Drin River” (L.Poradeci). In this heavy and bitter fatality, our professor knew how to appreciate the values of the personalities, whose bone, brain and blood never rest for our nation in centuries. That is why, the love for nation and flag does not shed to pieces, because Ariani, with his two recent works, like twins, brought to hear the epic anthem of democracy, as the magic of patriotic spirit to befriend 100 Debar images, with whom will be felt the poetic voice of speech, as a democratic ideal, as two sister-books who sing for nation and flag.Viti 2012 ishte viti i 100 vjetorit, viti kur një shekull më parë me 28 nëntor 1912, në Vlorë, patrioti i madh Ismail Qemali, ngriti flamurin.Ky ishte një përfundim i atyre përpjekjeve të mëdha dhe sakfrificave, që kishin bërë shqiptarët gjatë shekujve për liri dhe pavarësi.Pikërisht këtë qëllim kishte edhe organizimi i promovimit të librit “100 vjet pavarësi, 100 figura dibranësh” nga Prof. Dr. Arian Kadiu.Që në fillim të librit tërheq vëmendjen hyrja: “Thëngjij nga prushi i Dibrës”, zbulohet se : në përfytyrimin e autorit, Dibra është një vatër, nga ku dalin dhe shkëlqejnë njerëzit e saj. Në këtë prush (zjarr) të Dibrës ka thëngjij që shndërrisin fort, por ka edhe të tjerë, që ende digjen, me sigurinë e plotë, se nesër do të bëhen prush me thëngjij të mëdhenj. Vatra e zjarrit në Dibër asnjëherë nuk është shuar e as nuk do të shuhet, sepse dibranët me mendjen, duart dhe djersën e tyre e fryjnë zjarrin të mos shuhet. Është e vështirë ndërmarrja, për të paraqitur 100 figura të dibranëve në vite, por autori ia ka dalë me sukses. Sa herë interesohesh, për jetën e tyre e gërmon në të, aq më shumë shtohet numri i atyre figurave, që të nxisin të vazhdosh më tej. Kjo ndodh se dibranët e tij, ata të spikaturit, shtohen çdo ditë, aq sa lista të gjata nuk mund t’i përmblidhnin, pasi për cilindo ke se çfarë të paraqesësh. Kjo ka edhe një domethënie tjetër, atë se pas këtij botimi, botime të tjerë do të pasojnë, sepse çdo dibran i meriton disa rreshta për të. Në këtë botim që kemi në dorë do njihemi me figura të shquara të trevës së Dibrës si: V.Agolli (Dibra), S.Alliu, A.Alibali, J.Bagëri, L. Basha, I.Bellova, I. Krosi, Y. Çausholli, I.Pashë Dibra, A. Dibra, R.Daci, Xh. Dibra, A.Fida, A.Greva, D.Hima, L. Hanku, Z.Hima, E.Isufi, T.Jegeni, D.N.Kaçorri, F.Kaba, R.Kadiu, I. Krosi, Sh. Langu, S.Najdeni, H.Muglica, G. Ostreni, S. Ohri, S.Rusi, L.Pustina, Y.Pustina, S.Pitarka, N. Pilku, H.Sharofi, L.Strazimiri, I.Shatku (Dibra), I.Tershana, K.Traja, E.Tershana, V.Turkeshi, S.Tomçini etj. Merita tjetër e autorit është se në këtë vëllim na paraqiten edhe figura të shquara, që deri sot ishin të panjohura, se Partia e diktaturës së proletariatit, i anashkalonte gjithmonë, që kur ata kishin dhënë djersën e gjakun në ndërtimin e vendit si p.sh Dine Beg Maqellara, Edip Tershana, Njazi Pilku, Lutfi Strazimiri etj. Profesor Lufti Hanku thekson se në mënyrë të përmbledhur do të veçojmë atë që shpirti i tij krijues në botën e artit sapo botoi, në prag të festës jubilare librin “100 vjet pavarësi, 100 figura dibranësh”, e pritur mjaft mirë, e që dëshmon dashurinë e shkrimtarit. Edhe këtu buzëqeshja e tij përzgjodhi 100 personalitete, që me vetëdijen demokrate të autorit e meritojnë të jenë në një libër, sepse autori nuk dremit në ëndrra, apo mbi sirtarët e ndërgjegjes së plagosur nga sistemi komunist.Këto personalitete dibre, me veti fisnike mblidhen në muzeun e kujtesës, me një korab vlerash vitale dhe historia zbukurohet, Dibra ringjallet dhe lexuesve u rrinë pranë. Krijuesi i botës së artit të shkruar ka ndjesi të veçantë që, kur ndërgjegjësohet e përjeton realitetin e ngjarjen dhe e hedh në letër me emocione e frymëzim, larg pompozitetit të fjalës dhe me pastërtinë e gjuhës. Kështu Ariani mbledh mençurinë e trimërinë e Dibrës si në një muze magjik, ku personazhet prezantojnë tek lexuesi profilin e lirisë e të dijeve. Marshimi në botën e studiuesit dhe krijuesit jehon dhe skanohet nga autori duke u veshur me mençuri dhe humanizëm. Dibra e meriton një botim të tillë për 100 figura dibrane... Pastaj vijuan diskutimet dhe fjalët përshëndetëse ku veçojmë: Njazi Kosovrasti, Mësuesi i Popullit Ismet Bellova, aktorja Adivije Alibali (Sharofi) dhe Dr. Ramiz Zekaj etj. Ata vlerësuan punën e madhe të Prof. Arian Kadiu për vlerat e kësaj vepre, që paraqet personalitete të shquara dibrane, me rastin e 100 vjetorit të Pavarësisë. Këto figura na shprehin trimërinë e ndershmërinë e dibranëve, për mbrojtjen e trojeve amtare, si dhe përpjekjet e shquara, që kanë bërë në dobi të atdheut”. Edhe krahinës së Dibrës i duken plagët e brengave të zgalemëve që e munduan me klane e mure gjaku, me mure ndarës fataliteti të historisë në trupin tonë dhe më tokën tonë. Kujtdo i troket me dhimbje në kujtesë brenga e shpirtit. E vret akoma ajo, sepse “Shqipëria është ndarë për gjysmë me Drinin” (L.Poradeci). Në këtë fatalitet të rëndë e të hidhur, profesori ynë ka ditur të çmojë vlerat e personaliteteve, të cilëvë nuk u tretet ashti, as truri dhe gjaku i kombit tonë në shekuj. Prandaj nuk derdhet copacopa dashuria për komb e flamur, se Ariani, me dy veprat e fundit si dy binjakë i ka sjellë për të dëgjuar himnin epik të demokracisë, si magjinë e shpirtit atdhetar për t’u miqësuar me figurat e 100 dibranëve, me të cilët do të ndihet zëri poetik i fjalës, si një ideal demokratik, si dy libra motra që këndojnë për komb e flamur
Kuvendi themelues i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit në xhaminë Bajrak
No full textHistoric Assembly of Prizren, which founded the Albanian League, was held in Bajrakxhami (in Flag Mosque) of this city. Although it was held inside an object of Islamic cult, it was attended not only by 38 Muslim participants, but along with them, there were lined five Christian delegates (Orthodox and Catholic).
There were taken historical decisions for the fatherland’s destiny and its future. This unimaginable stand for the time was dictated by the historic moment, which presented to them the pressing task for unity regardless of religion affiliations in order to save the Albanian country against the threat of disintegration. This unity of different religious elements came naturally following the centuries-old tradition of inter-religious cohabitation among believers of different religions.
For the author Sylejman Kylçe, with origin from Luma, who communicates the decisions taken during the proceedings of this Assembly, it is fully clear and indisputable that these delegates had come there not for the sake of narrow, specific interests, but, as he underscored “to protect the rights of entire Albania”.
There were just the representatives of the Albanian population of Kosovo the ones who initiated the movement for the establishment and right orientation of the League of Prizren. There were precisely those who, speaking on behalf of the entire Albanian people, gave to the League the pan-Albanian platform, patriotic program and the revolutionary tactics of war for the preservation of the integrity of the native land and, simultaneously, for the struggle for securing the national rights to the level of a politicaladministrative autonomy within the Ottoman Empire. They carried out this task because of the press of time without waiting the arrival of representatives of other Albanian territories. Therefore delegates of the Vilayets of Shkodra and Janina joined one after another with full confidence about the initiators and founders of the League of Prizren, mainly from Kosovo, now giving it de facto and not just on paper a pan-Albanian character. Efforts to identify any assembly, as the so-called Assembly of Frasheri, (holding of which is not proved except by any unsupported remembrance and the date of which has changed several times and brought up on the eve of the Founding Assembly of League Prizren) could not eclipse the importance of historic decisions of 15 June 1878. There can not cast shadows on the historic Assembly of Prizren neither the efforts to overestimate a failed assembly like that of Gjirokastra, despite quite advanced views that were presented there. The Assembly in question was paralyzed entirely by concern for the destiny of the Southern lands and failed to come up with a joint resolution not only for the issue of autonomy, but even for the protection of land from the danger of their annexation by Greece.
In early June of 2007 in commemoration of the 129th anniversary of the founding of the Albanian League of Prizren, the leadership of Islamic Community of Kosovo held on 12 June 2007 a symposium with the research topic “Messages of Albanian League of Prizren in relation to the Albanian reality today.” In this case at the entrance to the Mosque Bajrak of the historic city, it was unveiled the memorial in honor of participants of the Funding Assembly of Albanian League held in this shrine.Kuvendi historik i Prizrenit, në të cilin u themelua Lidhja Shqiptare, u mbajt në Bajrak xhami (në Xhaminë Flamur) të këtij qyteti. Edhe pse ishte një objekt i kultit islam, në të morën pjesë jo vetëm 38 pjesëmarrës muslimanë, por përkrah tyre u rreshtuan dhe pesë delegatë kristianë (ortodoksë e katolikë).Aty u morën vendime historike për fatet e atdheut dhe për të ardhmen e tij. Këtë qëndrim të paimagjinueshëm për atë kohë e diktonte momenti historik, i cili shtronte para tyre detyrën e ngutshme të bashkimit pa dallim feje për shpëtimin e trojeve shqiptare nga rreziku i copëtimit. Ky bashkim i elementëve të ndryshëm fetarë vinte natyrshëm në vijim të traditës shekullore të bashkëjetesës ndërfetare midis bartësve të besimeve të ndryshme.
Për autorin Sylejman Kylçe, me prejardhje nga Luma, i cili na kumton vendimet e punimeve të këtij kuvendi, është plotësisht e qartë dhe e padiskutueshme që këta delegatë kishin ardhur aty jo për hir të interesave të ngushta, të veçanta, por, ashtu sikurse nënvizon ai, “për mbrojtjen e të drejtave të Shqipërisë” mbarë.
Kuvendarët, edhe pse përfaqësues vetëm të një pjese të Shqipërisë, kryesisht të asaj verilindore ndanë (siç provojnë vendimet që u morën aty qysh në ditët e para të mbajtjes së mbledhjes) të njëjtat mendime lidhur me rrugët e shpëtimit të atdheut nga rreziqet që i kërcënoheshin. Si masë të parë ata ndërmorën formimin e një organizate kombëtare të njësuar mbarëshqiptare, e cila ka hyrë në histori me emrin Lidhja Shqiptare e Prizrenit. Ata deklaronin më tej: “Qoftë i mallkuar kush ndjek interesat egoiste në këtë kohë kur atdheu na thërret në shërbim të tij. Ne, në Lidhjen tonë, vendosëm që para së gjithash të provojmë që, pa diskutuar për fenë, jemi shqiptarë”.
Siç shihet për ndarje krahinore as që bëhej fjalë. Pjesëmarrësit e Kuvendit qenë të vetëdijesuar plotësisht për identitetin e tyre të njësuar kombëtar. Shpalosja e bashkimit mbifetar të shqiptarëve, u vlerësua që herët, siç shkruan Sylejman Kulçe, në mënyrë të natyrshme, “një vepër zgjimi e madhe”. Fillimisht, shqiptarët e vilajetit te Kosovës dhe fill pas tyre edhe ata të mbarë viseve të Shqipërisë verilindore, veriore, dhe lindore, nuk shkuan në Kuvendin e Prizrenit vetëm dhe thjesht si përfaqësues të krahinave apo të sanxhaqeve të veçanta. Më 15 qershor 1878, Kuvendi i Prizrenit shpalli, më së pari, vendosmërinë e popullit shqiptar për të mos lejuar copëtimin e trojeve amtare. Po atë ditë delegatët pa asnjë mëdyshje miratuan dhe programin maksimal të Lidhjes që sapo formuan. Në to pasqyrohej qartë qëndrimi i delegatëve që kishin mbërritur në Prizren, kryesisht nga Kosova e më pas dhe të atyre nga viset e afërta, ndaj rrezikut të copëtimit të trojeve shqiptare. Qëndrimi i tyre realist dhe tejpamës përshkohej nga një mendim i qartë për domosdoshmërinë e ngutshme të riorganizimit politik të mbarë viseve shqiptare mbi bazën e një autonomie sa më të gjerë në kuadër të Perandorisë Osmane.
Pas formimit te Lidhjes Shqiptare si një organizatë mbarëkombëtare me përkujtesën e 15 qershorit drejtuar Kongresit të Berlinit dhe Portës së Lartë dhe, sidomos, me miratimin e programit politik të Lidhjes u shpreh qartë vullneti dhe vendosmëria e kombit shqiptar për krijimin e një fronti të përbashkët të mbarë shqiptarëve përballë armiqve të huaj që kërkonin ta gjymtonin tërësinë territoriale të atdheut dhe t’ia mohonin Shqipërisë të drejtat kombëtare. Ky front që në ditët e para të krijimit të tij u shndërrua ndryshe nga çfarë pretendohet, në një organizatë politike kombëtare, me fizionomi të mirëfilltë shqiptare të shpallur pa mëdyshje botërisht.
Në fillim të qershorit të vitit 2007 në përkujtim të 129-vjetorit të themelimit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit Kryesia e Bashkësisë Islame të Kosovës organizoi më 12 qershor 2007 tryezën shkencore me temë “Mesazhet e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit në raport me realitetin shqiptar sot”. Me këtë rast, në hyrje të Xhamisë Bajrak të qytetit historik u përurua pllaka përkujtimore në nderim të pjesëmarrësve të Kuvendit Themeltar të Lidhjes Shqiptare të mbajtur në këtë faltore
