233 research outputs found
A rare case of schwannoma arising from a diverticulum in the first portion of duodenum [Atakan SEZER, Ahmet HATİPOĞLU, Ufuk USTA]
No full textBu yazıda periferal sinir schwann hücrelerinden köken alan nadir bir duodenal schwannoma olgusu sunulmuştur. 57 yaşında bayan hasta anemi tetkiki sırasında ateş ve karın ağrısı şikayeti ile başvurdu. Fizik muayenesinde karın sağ üst kadranda hassasiyet tespit edildi. Laboratuar değerlerinde 15 300/l olan lökositoz haricinde anormallik yoktu. Tüm tümör belirteçleri normal değerlerdeydi. Ultrasonografide duodenuma yapışık hipoekoik kitle tespit edildi. Bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans incelemede aynı lokalizasyonda 4x3 cm'lik kitle ve 8x11x12 cm'lik karaciğer sağ lobda abse bulundu. Hepatik abse drenajı ve duodenal divertikülektomi yapıldı. Histopatolojik incelemede şekil ve büyüklükte hafif derecede değişiklikler gösteren kesişen iğsi hücre kümeleri içeren tümöral kitle görüldü. İmmünohistokimyasal olarak tümör hücrelerinin S100 protein ile kuvvetli pozitiflik vermesi nedeni ile duodenal schwannoma tanısı kondu. Ameliyat sonrası dönemi sorunsuz geçen hasta 8. gün taburcu oldu
Effect of pozzolanic material on the restrained shrinkage behavior of self-consolidating concrete
No full textSelf-consolidating concrete (SCC) has been the subject of various research projects, and its use has been a source of increasing interest in industry. The very early phase of SCC research mainly focused on mechanical and fresh concrete properties. The area of SCC research was then enlarged with the inclusion of shrinkage behavior. This was necessary because SCC as a concrete type was always presumed to exhibit higher levels of free and restrained shrinkage due to its higher cementitious material content. Given that concrete in general has very low tensile strength capacity, especially the deformations caused by restrained shrinkage behavior are among the primary concerns related to SCC. Restrained shrinkage behavior of SCC is investigated in this study, with the emphasis on cracking ages and patterns. The AASHTO-T334 test setup is used to evaluate the cracking potential of the SCC mixes. In addition to the steel ring data collection method of AASHTO-T334, Vibrating Wire Sensor Gages (VWSG) were also implemented to collect concrete strain measurements. Many other laboratory tests such as the compressive strength, splitting tensile strength, modulus of elasticity, and free shrinkage were performed in companion with the restrained shrinkage test. The resistance to restrained shrinkage cracking of the SCC was found to be weak since all the SCC mixes cracked under restrained shrinkage before day 56 after casting. Moreover, except for one SCC mix, the cracking was observed only between day 19 and 31 after casting. Amount of total cementitious material was found to have the greatest effect on the restrained and free shrinkage performance of the SCC mixes. Partial replacement of Portland cement with high percentages of fly ash was found to have the potential to increase the elapsed time until cracking. If silica fume was used as a replacement, the cracking performance was slightly worse whereas the free shrinkage strain increased 10 % at day 56 after casting.M.S.Includes abstractIncludes bibliographical referencesby Ufuk Ate
Normal prostat ve prostat adenokarsinomlarında chek-2 üzerinden aktive olan hücre döngüsü düzenleyici proteinlerden cell division cycle 25 homolog a, cell division cycle 25 homolog c ve apoptosis antagonizing transcription factor proteinlerinin porstat karsinogenezi üzerine etkileri
No full textTıpta Uzmanlık TeziProstat kanseri erkeklerde görülen kanserler arasında 3. sıradadır. En sık izlenen alt tip asiner adenokarsinomlardır. Prostat karsinogenezinde genetik mekanizmaların rolünü gösteren çok sayıda çalışma mevcuttur. Deoksiribonükleik asit tamir mekanizmalarında rol alan “Checkpoint kinase 2” genindeki mutasyonlar ve hücre siklusunda görevli “Cell division cycle” kinazların (A, B, C) CHEK2 ile ilişkili olarak prostat kanseri gelişiminde rol aldığı gösterilmiştir. Deoksiribonükleik asit tamir mekanizmalarında rol alan diğer bir protein olan ve apoptozu engelleyen AATF proteininin kanser gelişimindeki rolünü gösteren çok sayıda çalışma mevcuttur. Ancak CDC25 ailesinden CDC25A ve CDC25C’nin AATF ile birlikte prostat karsinogenezindeki rolünü gösteren çalışmalar sınırlı sayıdadır. Bununla birlikte var olan çalışmalar genetik temelli olup bu konuda yapılmış immunohistokimyasal çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada CDC25A, CDC25C ve AATF proteinlerinin normal prostat dokusunda ve malign dokuda ekspresyonlarının incelenmesi ve birbirleriyle ilişkilerinin ortaya konması amaçlandı. Çalışmaya Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı arşivinden 177 malign, 101 benign prostat dokusu içeren toplam 278 materyal dahil edildi. Malign vakalar kendi aralarında Gleason skorlarına göre üç gruba ayrıldı. Malign vakalarda prostat karsinomu prognostik belirteçleri olan bilateral tutulum, ekstraprostatik yayılım, perinöral invazyon, veziküla seminalis invazyonu ve lenfovasküler invazyon varlığı değerlendirildi. Parafin bloklardan alınan kesitlere immünohistokimyasal olarak CDC25A, CDC25C ve AATF antikorları uygulandı ve iki gözlemci tarafından ışık mikroskobu altında değerlendirildi. Malign vakalarda CDC25C antikorunun sitoplazmik, AATF antikorunun sitoplazmik ve nükleer pozitifliği benign gruba göre artmış olarak tespit edilmiştir. Bu artış isrtatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Malign vaka grubunda AATF antikorunun sitoplazmik boyanma oranlarının Gleason skor artışı ile paralellik gösterdiği saptanmış, bu ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Malign vaka grubunda CDC25C ve AATF sitoplazmik boyanma oranlarının ekstraprostatik yayılım varlığı ile korele olduğu saptanmış bu korelasyon istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur.AbstractProstate cancer is the third common cancer in men. Acinar adenocarcinoma is the most common type. There are number of studies about role of genetic mechanisms in prostate carcinogenesis. Mutations in “Checkpoint kinase 2” (CHEK2) gene, which is involved in Deoxyribonucleic acid damage response, and “Cell division cycle” (CDC) kinases (CDC25A, CDC25B,CDC25C) which are involved in the cell cycle, associated with CHEK2 has been shown to play a role in prostate cancer development. Another protein, AATF, is, involved in Deoxyribonucleic acid damage response and prevents apoptosis, and there are many studies indicating its role in cancer growth. But studies showing the role of CDC25A and CDC25C proteins along with AATF in prostate carcinogenesis, are limited in the literature. However except for the genetically based studies, there are no immunohistochemical studies related to this topic.. The aim of current study is to research alterations in expressions of CDC25A, CDC25C and ATTF proteins in malignant prostate tissues and normal prostate tissues and demostrating the relationship with each other. Research is performed on a total number of 278 cases, which consist of 177 malignant prostate tissues, and101 benign prostate tissues. Cases are selected from the archive of Trakya University Medical Faculty Department of Pathology which were submitted to the laboratory between 2007 and 2013 . Malignant cases are graded and grouped into three groups with regard to Gleason scoring system. In addition, the malignant cases are evaluated concerning the prognostic factors such as bilateral lobe invasion, extraprostatic extention, perineural invasion, vesicula seminalis invasion and lymphovaskular invasion. Immunohistochemical and light microscopy evaluations were performed by two observers. Nuclear and cytoplasmic expressions of AATF antibody and cytoplasmic expression of CDC25C antibody were significantly increased in malignant cases.. Cytoplasmic expression of AATF antibody in malignant cases was parallel with Gleason scores of tumours. This relationship was statistically significant. Additionally, increase in the cytoplasmic expression rates of AATF and CDC25C antibodies in malignant cases were corraleted with extraprostatic extension and this was also statistically significant
The relationship of PD-L1 and Galektin-3 with prognostic parameters and immune response against tumor in triple negative breast cancer cases
No full textMeme kanseri, kadınlar arasında en sık görülen kanserdir ve kadınlar arasında kansere bağlı ölümlerin en sık sebebidir. Triple negatif meme kanseri, ER, PR ve HER2/neu ekspresyonu göstermeyen, genellikle yüksek dereceli, agresif, uzak metastaz riski yüksek ve hastalık spesifik sağkalımı diğer meme kanseri subtiplerine göre düşük olan bir tümör grubudur. Çalışmamızda PD-L1 ve Galektin-3’ün triple negatif meme tümörlerindeki ekspresyon profilinin saptanması amacıyla 62 olgu çalışmaya alınmıştır. İnceleme sırasında tümör alt tipleri, tümör boyutu, tümör derecesi, lenf nodu metastazı, Ki-67 yüzdesi, TIL yüzdesi değerlendirilmiştir. Olguların yaş, menopoz, birinci derece akrabada meme kanseri öyküsü varlığı, rekürrens durumu, ölüm durumu, genel sağkalım ve hastalıksız sağkalım bilgileri kaydedilmiş, seçilen bloklardan alınan kesitlere PD-L1 ve Galektin-3 antikorları uygulanmış ve iki gözlemci tarafından ışık mikroskopu ile değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre PD-L1 pozitifliği ile tümör histolojik alt tipi ve rekürrens varlığı ile istatistiksel anlamlı fark saptanmıştır. PD-L1 ekspresyonunun hastalıksız sağkalımı kısalttığı bulunmuştur. Galektin-3 ekspresyonu ile ise rekürrens ve ölüm varlığı arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmuştur. Galektin-3 ekspresyonunun hem hastalıksız sağkalımı hem de genel sağkalımı kısalttığı saptanmıştır. Ayrıca Gal-3 ekspresyonu arttıkça istatistiksel anlamlı olarak TIL yüzdesinin düştüğü bulunmuştur. PD-L1 ve Galektin-3 ekspresyonu arasında ise anlamı fark bulunmamıştır. TIL yüzdesi arttıkça hastalıksız sağkalım ve genel sağkalımın istatistiksel anlamlı olarak uzadığı saptandı ve bu anlamlılık için risk analizi yapılarak ölüm ve rekürrens için TIL yüzde kesim değerleri belirlenmiştir. Sonuç olarak triple negatif meme karsinomu olgularında PD-L1 ve Galektin-3 ekspresyonunun prognostik etkilerinin, hastaların klinik yönetiminde ve mevcut veya yeni gelişmekte olan immunoterapi ajanlarının endikasyonunun belirlenmesinde faydalı olabileceği ve aynı zamanda tümörü infiltre eden lenfosit yüzdelerinin hastaların prognostik ön görülerinde klinik katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.Breast cancer is the most common cancer and the most common cause of cancer-related deaths among women. Triple negative breast cancer is a group of tumors that do not show ER, PR and HER2 / neu expression and are generally high grade, aggressive with high risk of distant metastasis in which disease specific survival is lower than other breast cancer subtypes. In our study, 62 cases were included in the study to determine the expression profile of PD-L1 and Galektin-3 in triple negative breast tumors. During the study, tumor subtypes, tumor size, tumor grade, lymph node metastasis, Ki-67 percent, TIL percent were evaluated. Age, menopause status, breast cancer history in first-degree relatives, recurrence status, death status, over-all survival and disease-free survival rates were recorded. PD-L1 and Galektin-3 antibodies were applied to the sections taken from the selected tissue blocks under light microscopy by two observers blinded to the slides. According to the findings obtained, a statistically significant difference was found between PD-L1 positivity and histological tumor subtype and tumor recurrence. PD-L1 expression has been found to shorten disease-free survival. A statistically significant difference was found between Galectin-3 expression and tumor recurrence as well as death. Galectin-3 expression was related with shortened disease-free survival and overall survival. In addition, the percentage of TIL showed statistically significantly decrease while Galectin-3 expression has increased. As the percentage of TIL increased, disease-free survival and overall survival rates were significantly prolonged, and TIL cut-off points for death and recurrence were determined by performing risk analysis for this significance. In conclusion, results of our study have shown that PD-L1 and Galectin-3 expression can be beneficial in clinical management of triple negative breast cancer patients as well as current or emerging immunotherapy agents. Tumor infiltrating lymphocyte cut-off points may contribute to the prognostic prediction of triple negative breast carcinoma patients
Comparison of LPA1 and LPA2 receptor expression of endometrioid carcinomas and endometrial hyperplasias with proliferative and prognostic factors
No full textTıpta UzmanlıkEndometriyal karsinomlar günümüzde kadın genital sisteminde en sık görülen malign tümörlerdir. Olguların %80 den fazlası tip I (endometrioid tip) adenokarsinom olup tanı sırasında genellikle uterusa sınırlı olmaları nedeniyle tedavi edilebilen ve sıklıkla endometriyal hiperplazi ile ilişkisi olan tümörlerdir Lisofosfatidik asit hücreler üzerinde çok geniş etkileri olan temel gliserofosfolipidlerden birisidir. Bu etkilerden başlıcaları; düz kas kontraksiyonu, hücre proliferasyonu regülasyonu, apopitozisin engellenmesi, kemotaksis ve hücreler arası migrasyonun regülasyonudur. Lisofosfatidik asit tüm bu etkilerini G protein bağımlı reseptörleri üzerinden gerçekleştirmektedir. Bu reseptörlerin başlıcaları LPA1, LPA2 ve LPA3'dür. Lisofosfatidik asit ile ilgili başta over olmak üzere, kolon, mide ve meme tümörü üzerine yapılan çalışmalarda daha çok lisofosfatidik asit reseptörlerinin dağılım paterni ve lisofosfatidik asitin tümör progresyonu üzerindeki olası etkisi araştırılmıştır. Bu çalışmalara göre LPA1 normal dokuda, LPA2 kanserli dokuda daha yüksek konsantrasyonda bulunmuştur. LPA3 ise hem kanserli dokuda hem de normal dokuda düşük bulunmuştur. Endometriyumda ve endometriyal tümörlerde lisofosfatidik asit reseptörlerinin ekspresyon paterni ve lisofosfatidik asitin endometriyal tümörlerdeki olası etkisi konusunda henüz yeterince bilgi mevcut değildir. Bu doğrultuda endometrial tümörler ve hiperplazilerde lisofosfatidik asitin boyanma paternini değerlendirmek amacıyla Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı arşivinden seçilen 60 adet tanısal olgu çalışmaya dahil edilmiştir. Olguların 20 tanesi endometrioid karsinom, 20 tanesi atipili endometriyal hiperplazi ve diğer 20 tanesi de atipisiz endometriyal hiperplazi tanısı almıştır. Olguların her birine yeni kesitler yapıldıktan sonra rutin hematoksilen-eozin boyası tekrarlanmış, seçilen tanısal blokların kesitleri immünohistokimyasal olarak LPA1, LPA2, MMP-2 ve Ki-67 antikorları ile boyanmıştır. Elde edilen verilere göre LPA1 boyanmasının en yüksek düzeylere atipisiz endometriyal hiperplazi olgularında eriştiği ancak endometrioid karsinom olgularında da buna çok yakın değerlerde olduğu görülmüştür. Ayrıca LPA1 boyanmasının endometrioid karsinom olgularında histolojik derece ile ters orantılı bir ilişkisi olduğu tespit edilmiştir. LPA2 boyanmasının en yüksek düzeylere atipili endometriyal hiperplazi olgularında eriştiği, en düşük boyanmanın ise endometrioid karsinom olgularında olduğu görülmüştür. Endometrioid karsinom olgularında LPA2'nin derece ile ilişkisi gösterilememiştir. MMP-2'nin endometrioid karsinom olgularında histolojik derece ile doğru orantılı olarak arttığı tespit edilmiştir. LPA1, LPA2 ve MMP-2 antikorları arasında yapılan korelasyon testinde ise sadece endometrioid karsinom olgularında LPA1 ve MMP-2 H-skor değerleri arasında orta derecede bir ilişki saptanmıştır. LPA1 ve LPA2 ile proliferasyon indeksi belirleyicisi olan Ki-67 arasında yapılan korelayon testinde ise anlamlı bir ilişki gösterilememiştir. LPA1, LPA2 ve MMP-2 H-skor değerlerinin endometrioid karsinom olgularında evre ile ilişkilerine bakıldığında LPA1 H-skor ortalaması evre 1'de, LPA2 ve MMP-2 H-skor ortalamaları ise evre 2+3 tümörlerde daha yüksek bulunmuş ancak bu farklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Anahtar Kelimeler: LPA, immunohistokimya, endometrium, karsinom, hiperplaziEndometrial carcinomas are the most common tumors of the female genitalia. More than 80% of the cases are type I (endometrioid) adenocarcinomas, thus can be curable as they are contined to the uterus at the time of diagnosis and are frequently associated with endometrial hyperplasia. Lysophosphatidic acid is one of the basic glycerophospholipids which has great influence on cells. Some of these influences are contraction of the smooth muscles, regulation of the cellular proliferation, inhibition of apoptosis, chemotaxis and regulation of the migration between cells. Lysophosphatidic acid achieves all those influences via its G protein bound receptors; mainly LPA1, LPA2 and LPA3 receptors. In the studies about lysophosphatidic acid receptors, bascily held on the ovary and some other organs such as colon, stomach and breast tumors, mostly the distribution pattern of the receptors and their probable affects on tumor progression has been sought. According to those studies LPA1 was in high concentrations in normal tissues while LPA2 was found mostly in cancer tissues. LPA3 was in low levels both in normal and in cancer tissues. There is still less knowledge about the expression pattern of lysophosphatidic acid in normal endometrium and endometrial tumors and its probable influence on endometrial tumors. In this concern, 60 diagnostic cases are obtained from the archives of Trakya University Medical Faculty, Pathology Laboratory to evaluate immunohistochemical profile of LPA in endometrial tumors and hyperplasias. Twenty of the cases were diagnosed as endometrioid carcinoma, while 20 were atypical hyperplasia and 20 were hyperplasia without atypia. Each of the cases were evaluated with hematoxylin- eosin stained new sections and immunohistochemically LPA1, LPA2, MMP2 and Ki67 were applied to the sections of selected representative blocks. According to our findings LPA1 showed most intense staining in the hyperplasia cases without atypia, however, endometrioid carcinoma cases also showed very similar results. LPA1 staining in endometrial carcinoma cases showed an inverse relationship with the increasing grade. LPA2 staining reached highest levels in the atypical hyperplasia cases, and showed lowest staining in the endometrial carcinoma cases. LPA2 staining showed no relationship with grade of the endometrioid tumors. There was a direct relationship between MMP2 staining and histologic grade of the endometrioid tumors. On the correlation test between LPA1, LPA2 and MP2 antibodies, there was an intermediate degree relationship between H-score levels of LPA1 and MMP2 antibodies only in endometrioid carcinoma cases. There was no meaningful relationship between LPA1 and LPA2 antibodies and Ki67 antibody which is used for evaluating the proliferative index. When relationship between H-score values of LPA1, LPA2 and MMP2 antibodies with grades of the endometrioid carcinoma cases is sought, average value for LPA1 was higher in grade I carcinomas, average values of H-scores for LPA2 and and MMP2 were higher in the grade 2+3 cases, however this difference was not significant statistically. Key words: LPA, immunohistochemistry, endometrium, carcinoma, hyperplasi
Clinicpathological evaluation of tumor budding, microenvironment and beta2 microglobulin expression in stomach adenocarcinomas with known PD-L1 status
No full textMide kanseri dünyada en sık görülen 5. Kanserdir ve kansere bağlı ölümlerde dördüncü sıradadır. Pembrolizumab mide kanserlerinde klinik araştırmalar kapsamında olup metastaz veya rekürrens gösteren hastalarda çeşitli basamaklarda kullanılmaktadır. Çalışmamızda programlı ölüm ligandı 1 ekspresyon durumu önceden belirlenmiş mide adenokarsinomlarında Beta-2 Mikroglobulin ekspresyonu ve CD 8 pozitif tümör ilişkili lenfosit düzeyi ile klinikopatolojik veriler 204 vakada çalışılarak karşılaştırılmıştır. Vakalara ait Hematoksilen & Eozin boyalı lamlarda tümör tomurcuğu, perinöral invazyon, lenfatik invazyon, vasküler invazyon, histolojik alt tip, histolojik derece, primer tümör ve lenf nodu evresi, patolojik evresi değerlendirilmiştir. Olguların yaş, cinsiyet, tümör lokalizasyonu, tümör boyutu, genel sağ kalım ve hastalıksız sağ kalım bilgileri kaydedilmiştir. Elde edilen bulgulara göre programlı ölüm ligandı 1 ekspresyonu, Beta-2 Mikroglobulin ekspresyonu ve yüksek CD 8 tümör ilişkili lenfosit düzeyi arasında istatiksel anlamlı ilişki saptanmıştır. CD 8 tümör ilişkili lenfosit düzeyiyle sağkalım arasında istatiksel anlamlı ilişki saptanmasada yüksek düzeyli olan grubun daha avantajlı olduğu görülmüştür. Tomurcuk düzeyi yüksek grup daha düşük CD 8 tümör ilişkili lenosit düzeyiyle ilişkili saptanmıştır. Yüksek tomurcuklanma olan grupta progresyonsuz ve genel sağ kalım süreleri düşük tomurcuklanma olan gruba göre anlamlı olarak düşük saptanmıştır. Sonuçta promgramlı ölüm ligandı 1 ekspresyon durumu billinen mide adenokarsinomlarında, programlı ölüm ligandı 1, CD 8 tümör ilişkili lenfosit ve Beta-2 mikroglobulin ekspresyonu arasındaki ilişkinin immünoterapiden fayda görecek grupların belirlenmesinde ve yeni tedavi hedeflerinin belirlenmesinde yararlı olabileceği; programlı ölüm ligandı 1, tomurcuk ve beta-2 mikroglobulin arasındaki ilişkinin aydınlatılabilmesi için geniş vaka serilerinin değerlendirildiği klinik çalışmalara ihtiyaç duyulduğu ve tomurcuklanmanın mide adenokarsinomlarında olumsuz prognostik faktör olarak klinik önem taşıdığı düşünülmektedir.Gastric cancer is
Immunohistochemical evaluation of BRCA1, BRCA2 and CHEK2 expressions in normal prostate, high grade prostatic intraepithelial neoplasia and prostatic adenocarcinoma
No full textTıpta Uzmanlık TeziProstat karsinomları erkeklerde en sık görülen kanserdir. Bunlar içinde de en sık asiner adenokarsinom görülür. BRCA genlerinin ailesel meme kanseri gelişimiyle yakından ilişkili olduğu birçok çalışmayla gösterilmiştir. CHEK2 ile bu genlerin birlikte araştırıldığı incelemeler de mevcuttur ancak prostat kanseri gelişiminde her üç proteinle de yapılan çalışma sayısı azdır. Bu doğrultuda normal prostat dokusunda, HGPIN' de ve adenokarsinomda BRCA1, BRCA2 ve CHEK2 proteinlerinin ekpresyonlarındaki değişimlerin incelenmesi amaçlandı. Bu dorultuda çalışmaya Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı arşivinden 50 normal prostat dokusu, 50 HGPIN ve 80 prostat adenokarsinomu içeren toplam 180 olgu dahil edildi. Seksen asiner adenokarsinomlu olgu da kendi arasında Gleason skorlarına göre üç gruba ayrıldı. Olgulara yapılan yeni kesitlere immunohistokimyasal olarak BRCA1, BRCA2 ve CHEK2 antikorları uygulanarak iki gözlemci tarafından ışık mikroskobu altında değerlendirildi. Elde edilen verilere göre BRCA1, BRCA2 ve CHEK2 proteinlerinin ekpresyonları normal prostat dokularında ve HGPIN içeren dokularda benzer oranlardaydı ancak adenokarsinomlu dokularda bu iki gruba göre belirgin bir artış gözlendi. BRCA1, BRCA2 ve CHEK2 proteinlerinin ekpresyonları, BRCA2' nin nükleer boyanma oranı hariç, çalışmaya dahil edilen prostat dokularındaki malignite potansiyeli ile doğru orantılı olduğu saptandı (p0.01). Beraber iş gören bu üç proteinin ekpresyonlarının birbirleri ile ilişkileri de incelendiğinde ve normal prostat dokularında boyanma paternleri arasında bir bağlantı izlenmedi (p>0.05). HGPIN içeren dokularda BRCA1 ve BRCA2' nin nükleer ve sitoplazmik boyanma oranları ile adenokarsinoma sahip dokularda BRCA1 ile CHEK2' nin nükleer boyanma oranlarının ilişkili olduğu saptandı (p0.01). We studied the corelation of three genes that work together and the results did not demonstrate any correlation with normal prostate tissues (p>0.05). Nuclear and cytoplasmic staining values of BRCA1/2 genes in cases of HGPIN and nuclear staining values of BRCA1 and CHEK2 genes in cases of adenocarcinoma were corelated with each other (p<0.05). Key Words: CHEK2, BRCA1, BRCA2, prostate, adenocarcinom
Non-contact estimation of heart rate and oxygen saturation using ambient light
No full text0000-0003-0345-6989WOS: 000347474800009PubMed ID: 25657877We propose a robust method for automated computation of heart rate (HR) from digital color video recordings of the human face. In order to extract photoplethysmographic signals, two orthogonal vectors of RGB color space are used. We used a dual tree complex wavelet transform based denoising algorithm to reduce artifacts (e. g. artificial lighting, movement, etc.). Most of the previous work on skin color based HR estimation performed experiments with healthy volunteers and focused to solve motion artifacts. In addition to healthy volunteers we performed experiments with child patients in pediatric intensive care units. In order to investigate the possible factors that affect the non-contact HR monitoring in a clinical environment, we studied the relation between hemoglobin levels and HR estimation errors. Low hemoglobin causes underestimation of HR. Nevertheless, we conclude that our method can provide acceptable accuracy to estimate mean HR of patients in a clinical environment, where the measurements can be performed remotely. In addition to mean heart rate estimation, we performed experiments to estimate oxygen saturation. We observed strong correlations between our SpO2 estimations and the commercial oximeter readings (C) 2014 Optical Society of AmericaScientific Research Projects Coordination Unit of Mugla Sitki Kocman UniversityMugla Sitki Kocman University [13/108]This study was supported by Scientific Research Projects Coordination Unit of Mugla Sitki Kocman University, project number 13/108. The author wishes to thank Dr. Alkan Bal for his comments and help in conducting the PICU experiments
Unbalanced Power Measurement On Three-phase Sinusoidal Systems
No full textTez (Yüksek Lisans) -- İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 2009Thesis (M.Sc.) -- İstanbul Technical University, Institute of Science and Technology, 2009Bu çalışmada, üç fazlı sinüsoidal, üç telli ve dört telli enerji sistemlerinde dengesiz gücün hesaplanmasına ilişkin IEEE standartları tanıtılmıştır. Buna ilaveten ani güçte dengesizlik durumunda meydana gelen ve sistem frekansının iki katı frekansta salınım yapan osilasyonların genliklerinin hesaplanmasına ilişkin bir algoritma tanıtılmış ve IEEE standartlarında verilen dengesizlik hesabı ile ilişkisi teorik olarak incelenmiştir. Üç telli durumda ani güçte meydana gelen osilasyonların genliğinin standartlarda belirtilen dengesiz güce eşit olduğu ancak dört telli durumda eşit olmadığı gözlemlenerek, alternatif algoritma geliştirilerek dört telli durumları da kapsayacak hale getirilmiştir. Her iki algoritmanın sonuçları benzetim çalışmaları yapılarak elde edilmiş ve birbirine eşit çıktığı görülmüştür. Gerçek bir sistem laboratuvar ortamında kurularak, sistemde arıza olmadan önce ve olduktan sonra alınan verilerle sonuçlar elde edilmiş ve geliştirilen algoritmanın standartlarda belirtilen dengesiz güç büyüklüğünü birebir verdiği görülmüştür.In this study, IEEE standarts are introduced which are used to calculate unbalance power in three phase three and four wired systems under sinusoidal conditions. Additionally, an algorithm is introduced which is calculating the amplitude of the oscillations with the double of system frequency on the instantaneous power in unbalance conditions and its relation with the unbalance power calculations given in IEEE standarts is theorically analyzed. The amplitude of the oscillations are equal to unbalance power in three phase conditions however it is not equal to unbalance power in four wired systems. The algorithm which is alternating to IEEE standarts is upgraded and afterwards simulation studies shown that unbalance power quantity is equal for both algorithms. A real system is established on a laboratory environment and inputs are taken from a stable system and from a faulted system. Upgraded algorithm and IEEE standarts are calculated the same amount of unbalanced power in both conditions.Yüksek LisansM.Sc
Anhydrous Proton Conducting Polyvinyl Alcohol) (PVA)/Poly(2-Acrylamido-2-Methylpropane Sulfonic Acid) (PAMPS)/1,2,4-Triazole Composite Membrane
No full textSen, Unal/0000-0003-3736-5049; Yazaydin, A. Ozgur/0000-0001-8562-723X; Usta, Hakan/0000-0002-0618-1979; Erkartal, Mustafa/0000-0002-9772-128X; Erkilic, Ufuk/0000-0003-1849-9180;The design and fabrication of anhydrous proton exchange membranes are critically important for high temperature proton exchange membrane fuel cell (HT-PEMFC) operating between 100 and 200 degrees C. Herein, we demonstrate a novel proton conducting membrane consisting of poly(vinyl alcohol) (PVA), poly (2-acrylamido-2-methylpropane sulfonic acid) (PAMPS) and 1,2,4-triazole, which was fabricated by physical blending, casting and solvent evaporation techniques. The in-situ chemical cross-linking was performed by glutaraldehyde (GA) to improve the water management of the membranes. The molecular structure of the membranes and intermolecular interactions between the constituents were confirmed by Fourier-transform infrared spectroscopy (FT-IR). The surface and crosssection morphologies of the membranes were observed by scanning electron microscopy (SEM). The thermal stability performance of the membranes was studied with thermogravimetric analysis (TGA). In order to determine the physico chemical properties of the membranes, water uptake (WU), dimensional change and ion exchange capacity (IEC) tests were carried out. The proton conductivities of composite membranes increase with the temperature and the temperature dependencies exhibit an Arrhenius behavior. Proton conductivity measurements revealed an optimum ratio between PAMPS and 1,2,4-triazole content to achieve higher proton conductivity. In anhydrous state at 150 degrees C, the highest proton conductivity measured was 0.002 S/cm for PVA:PAMPS:1,2,4-triazole (1:1:1) composition. Overall, our investigation showed that 1,2,4-triazole is a promising proton carrier reagent above 100 degrees C when it is embedded into appropriate host polymers. (c) 2016 Hydrogen Energy Publications LLC. Published by Elsevier Ltd. All rights reserved.Abdullah Gul University Scientific Research Projects (AGU-BAP) [FOA-2015-6]; AGU-BAP [FYL-2014-7]This work was supported by Abdullah Gul University Scientific Research Projects (AGU-BAP) under the contract No. FOA-2015-6 and partially granted by AGU-BAP under the contract No. FYL-2014-7
- …
