44 research outputs found
Tissue expression of toll-like receptors in primary esophageal and esophago-gastric junction tumors
No full textBackground/Aim: Esophageal and gastro-esophageal junction cancer is a major cause of cancer-related mortality, with poor prognosis. Toll-like receptors (TLRs) play a significant role in the innate immune system; their increased expression has been associated with esophageal adenocarcinoma. This study aimed to determine the association between TLR-3 and TLR-4 expression with clinical and oncological outcomes of patients that underwent esophagectomy for cancer. Patients and Methods: This is a retrospective analysis of prospectively collected data from consecutive patients within a 2-year period. Primary endpoints of the study were the assessment of the expression of TLR-3 and TLR-4 in primary tumors as well as in metastatic lymph nodes. Secondary endpoints were the correlation of TLR-3 and TLR-4 values with the clinical, pathological, and oncological outcomes. Results: A significantly higher expression of TLR-3 and TLR-4 in primary tumors and metastatic-lymph nodes was observed. There was a significant association between TLR-3 expression and T-stage, as well as TLR-4 expression and grade of differentiation in the primary site. Additionally, metastatic-lymph node TLR-4 expression was significantly correlated with N-stage. A strong correlation between TLR-4 expression and overall or progression-free survival rates was detected. Conclusion: This study found a significantly increased TLR expression in malignant tissue/metastatic lymph nodes, as well as a significant positive correlation between TLRs and worse clinical outcomes. TLRs have a pivotal role in the inflammation pathway in the esophagus and during esophageal carcinogenesis. This study highlights the need for further investigation into TLR-mediated signaling pathways and their potential role as diagnostic and therapeutic targets.Ο καρκίνος του οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής, είναι η 8η κατά σειρά εμφάνισης και 6η κατά σειρά αιτίας θανάτου κακοήθεια παγκοσμίως, με ολοένα και αυξανόμενη επίπτωση. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση της επιβίωσης ασθενών με καρκίνο του οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής, γεγονός που οφείλεται στην εξέλιξη-βελτίωση της χειρουργικής θεραπείας, καθώς και της περι-εγχειρητικής χήμειο- ή/και άκτινο-θεραπείας. Στο δυτικό κόσμο, πρώτος σε επίπτωση και με ποσοστό που ξεπερνά το 80% των περιπτώσεων, το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής είναι ο συχνότερος ιστολογικός τύπος, με το πλακώδες καρκίνωμα να έπεται κατά σειρά εμφάνισης. Με την πάροδο του χρόνου η έκθεση σε παλινδρομούντα γαστρικά οξέα και χολικά υγρά στον κατώτερο οισοφάγο οδηγεί σε χρόνια φλεγμονή, παραγωγή ελεύθερων ριζών οξυγόνου (οξειδωτικό περιβάλλον), βλάβη του DNA που μπορεί τελικά να οδηγήσει σε κυτταρική μεταπλασία, δυσπλασία και αδενοκαρκίνωμα. Οι μελέτες αλληλουχίας επόμενης γενιάς έχουν δείξει ότι η συσσώρευση σωματικών μεταλλάξεων παρατηρείται κατά μήκος της αλληλουχίας μεταπλασίας-δυσπλασίας-καρκινώματος για το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου και ενδεχομένως επηρεάζουν σημαντικές κυτταρικές λειτουργίες. Επιδημιολογικά στοιχεία συνδέουν την αυξανόμενη επίπτωση του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου με την εξάλειψη του Helicobacter pylori, ενώ επίσης αναδεικνύουν πως το μικροβιακό μικρο-περιβάλλον στο επιθήλιο του κατωτέρου οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής είναι τροποποιημένο τόσο στον οισοφάγο Barrett, όσο και στο αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου, με συγκεκριμένα μειωμένη μικροβιακή ποικιλομορφία. Το μονοπάτι σηματοδότησης των υποδοχέων ανάλογων των Toll ή Τοll-like receptors (TLRs) αποτελεί ένα βασικό συστατικό του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος και ένας από τους κύριους τρόπους με τους οποίους τα καρκινικά κύτταρα αλληλεπιδρούν με το μικροβιακό περιβάλλον. Οι TLR είναι υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων, οι οποίοι δεσμεύουν τα μοναδικά μοριακά συστατικά των μικροβίων και παράγουν μια προ-φλεγμονώδη ανοσολογική αντίδραση μέσω του παράγοντα NF-κΒ (10). Η σηματοδότηση των TLRs αλληλεπιδρά με τη λειτουργία των επιθηλιακών κυττάρων του γαστρεντερικού, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης των κατεστραμμένων κυττάρων, την ενίσχυση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού, καθώς και τη διέγερση της έκκρισης αντιμικροβιακών πεπτιδίων. Όπως έχει χαρακτηριστικά αποδειχθεί σε άλλους καρκίνους στον ανθρώπινο οργανισμό (αδενοκαρκίνωμα μαστού και παχέος εντέρου), οι υποδοχείς τύπου Τoll ή ΤLRs, μπορεί να είναι δείκτες βιολογικής συμπεριφοράς ή και ανάδειξης του μεταστατικού δυναμικού, τόσο σε τοπικό επίπεδο, όσο και σε συστηματικό επίπεδο νόσου (λεμφαδενική τοπικό-περιοχική ή απομακρυσμένη μετάσταση με σχετιζόμενο αντίκτυπο στην πρόγνωση και επιβίωση). Η μελέτη των υποδοχέων ΤLR στο αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου, έχει συσχετίσει συγκεκριμένα σηματοδοτικά μονοπάτια καρκινογένεσης, αλλά η επίδραση αυτών στο μεταστατικό δυναμικό τόσο σε τοπικό επίπεδο αλλά κυρίως σε συστηματικό (απομακρυσμένες μεταστάσεις) επίπεδο δεν έχει επαρκώς διερευνηθεί κλινικά. Υποθέσαμε ότι οι μεταλλάξεις που στοχεύουν στο μονοπάτι των υποδοχέων τύπου Toll (TLR) θα μπορούσαν να διαταράξουν την έμφυτη ανοσολογική σηματοδότηση και να προωθήσουν ένα μικροπεριβάλλον που ευνοεί τον ογκογένεση. Αυτή η μελέτη είναι πρωτοπόρος στην έρευνα του καρκίνου του οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής, καθώς υπάρχουν ελάχιστες αναφορές στη βιβλιογραφία και της περαιτέρω κλινικής συσχέτισης και αξιολόγησης
Ιστικός προσδιορισμός των υποδοχέων TLRs σε πρωτοπαθείς όγκους οισοφάγου και καρδιο-οισοφαγικής συμβολής
No full textΟ καρκίνος του οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής, είναι η 8η κατά σειρά εμφάνισης και 6η κατά σειρά αιτίας θανάτου κακοήθεια παγκοσμίως, με ολοένα και αυξανόμενη επίπτωση. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση της επιβίωσης ασθενών με καρκίνο του οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής, γεγονός που οφείλεται στην εξέλιξη-βελτίωση της χειρουργικής θεραπείας, καθώς και της περι-εγχειρητικής χήμειο- ή/και άκτινο-θεραπείας. Στο δυτικό κόσμο, πρώτος σε επίπτωση και με ποσοστό που ξεπερνά το 80% των περιπτώσεων, το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής είναι ο συχνότερος ιστολογικός τύπος, με το πλακώδες καρκίνωμα να έπεται κατά σειρά εμφάνισης. Με την πάροδο του χρόνου η έκθεση σε παλινδρομούντα γαστρικά οξέα και χολικά υγρά στον κατώτερο οισοφάγο οδηγεί σε χρόνια φλεγμονή, παραγωγή ελεύθερων ριζών οξυγόνου (οξειδωτικό περιβάλλον), βλάβη του DNA που μπορεί τελικά να οδηγήσει σε κυτταρική μεταπλασία, δυσπλασία και αδενοκαρκίνωμα. Οι μελέτες αλληλουχίας επόμενης γενιάς έχουν δείξει ότι η συσσώρευση σωματικών μεταλλάξεων παρατηρείται κατά μήκος της αλληλουχίας μεταπλασίας-δυσπλασίας-καρκινώματος για το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου και ενδεχομένως επηρεάζουν σημαντικές κυτταρικές λειτουργίες. Επιδημιολογικά στοιχεία συνδέουν την αυξανόμενη επίπτωση του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου με την εξάλειψη του Helicobacter pylori, ενώ επίσης αναδεικνύουν πως το μικροβιακό μικρο-περιβάλλον στο επιθήλιο του κατωτέρου οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής είναι τροποποιημένο τόσο στον οισοφάγο Barrett, όσο και στο αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου, με συγκεκριμένα μειωμένη μικροβιακή ποικιλομορφία. Το μονοπάτι σηματοδότησης των υποδοχέων ανάλογων των Toll ή Τοll-like receptors (TLRs) αποτελεί ένα βασικό συστατικό του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος και ένας από τους κύριους τρόπους με τους οποίους τα καρκινικά κύτταρα αλληλεπιδρούν με το μικροβιακό περιβάλλον. Οι TLR είναι υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων, οι οποίοι δεσμεύουν τα μοναδικά μοριακά συστατικά των μικροβίων και παράγουν μια προ-φλεγμονώδη ανοσολογική αντίδραση μέσω του παράγοντα NF-κΒ (10). Η σηματοδότηση των TLRs αλληλεπιδρά με τη λειτουργία των επιθηλιακών κυττάρων του γαστρεντερικού, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης των κατεστραμμένων κυττάρων, την ενίσχυση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού, καθώς και τη διέγερση της έκκρισης αντιμικροβιακών πεπτιδίων. Όπως έχει χαρακτηριστικά αποδειχθεί σε άλλους καρκίνους στον ανθρώπινο οργανισμό (αδενοκαρκίνωμα μαστού και παχέος εντέρου), οι υποδοχείς τύπου Τoll ή ΤLRs, μπορεί να είναι δείκτες βιολογικής συμπεριφοράς ή και ανάδειξης του μεταστατικού δυναμικού, τόσο σε τοπικό επίπεδο, όσο και σε συστηματικό επίπεδο νόσου (λεμφαδενική τοπικό-περιοχική ή απομακρυσμένη μετάσταση με σχετιζόμενο αντίκτυπο στην πρόγνωση και επιβίωση). Η μελέτη των υποδοχέων ΤLR στο αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου, έχει συσχετίσει συγκεκριμένα σηματοδοτικά μονοπάτια καρκινογένεσης, αλλά η επίδραση αυτών στο μεταστατικό δυναμικό τόσο σε τοπικό επίπεδο αλλά κυρίως σε συστηματικό (απομακρυσμένες μεταστάσεις) επίπεδο δεν έχει επαρκώς διερευνηθεί κλινικά. Υποθέσαμε ότι οι μεταλλάξεις που στοχεύουν στο μονοπάτι των υποδοχέων τύπου Toll (TLR) θα μπορούσαν να διαταράξουν την έμφυτη ανοσολογική σηματοδότηση και να προωθήσουν ένα μικροπεριβάλλον που ευνοεί τον ογκογένεση. Αυτή η μελέτη είναι πρωτοπόρος στην έρευνα του καρκίνου του οισοφάγου και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής, καθώς υπάρχουν ελάχιστες αναφορές στη βιβλιογραφία και της περαιτέρω κλινικής συσχέτισης και αξιολόγησης.Background/Aim: Esophageal and gastro-esophageal junction cancer is a major cause of cancer-related mortality, with poor prognosis. Toll-like receptors (TLRs) play a significant role in the innate immune system; their increased expression has been associated with esophageal adenocarcinoma. This study aimed to determine the association between TLR-3 and TLR-4 expression with clinical and oncological outcomes of patients that underwent esophagectomy for cancer. Patients and Methods: This is a retrospective analysis of prospectively collected data from consecutive patients within a 2-year period. Primary endpoints of the study were the assessment of the expression of TLR-3 and TLR-4 in primary tumors as well as in metastaticlymph nodes. Secondary endpoints were the correlation of TLR-3 and TLR-4 values with the clinical, pathological, and oncological outcomes. Results: A significantly higher expression of TLR-3 and TLR-4 in primary tumors andmetastatic-lymph nodes was observed. There was a significant association between TLR-3 expression and T-stage, as well as TLR-4 expression and grade of differentiation in the primary site. Additionally, metastatic-lymph node TLR-4 expression was significantly correlated with N-stage. A strong correlation between TLR-4 expression and overall or progression-free survival rates was detected. Conclusion: This study found a significantly increased TLR expression in malignant tissue/metastatic lymph nodes, as well as a significant positive correlation between TLRs and worse clinical outcomes. TLRs have a pivotal role in the inflammation pathway in the esophagus and during esophageal carcinogenesis. This study highlights the need for further investigation into TLR-mediated signaling pathways and their potential role as diagnostic and therapeutic targets
Minimally invasive transcervical esophagectomy with mediastinal lymphadenectomy for cancer. A Comparison with standardized techniques
No full textΕισαγωγή/Σκοπός Η χειρουργική παραμένει πρωτοπόρος στον αλγόριθμο της θεραπείας του καρκίνου του οισοφάγου. Συγκεκριμένα, η οισοφαγεκτομή δύο σταδίων (Ivor Lewis) ή τριών σταδίων (McKeown), η οποίες συνδυάζουν κοιλιακή και θωρακική προσπέλαση, είναι η επεμβάσεις εκλογής παγκοσμίως για τη θεραπεία του καρκίνου του μέσου ή κατώτερου οισοφάγου, καθώς και της καρδιο-οισοφαγικής συμβολής. Η διαθωρακική οισοφαγεκτομή όμως, έχει διαχρονικά συσχετιστεί με αυξημένα ποσοστά μετεγχειρητικής νοσηρότητας, κυρίως αναπνευστικών επιπλοκών. Η ελάχιστα επεμβατική οισοφαγεκτομή προσφέρει αξιοσημείωτη βελτίωση στα κλινικά αποτελέσματα των ασθενών που υποβάλλονται σε οισοφαγεκτομή καθώς και σημαντική μείωση των αναπνευστικών επιπλοκών σε σχέση με την ανοικτή οισοφαγεκτομή. Η ελάχιστα επεμβατική διατραχηλική οισοφαγεκτομή με ταυτόχρονο λεμφαδενικό καθαρισμό του μεσοθωρακίου αποφεύγει την είσοδο στο θώρακα, κάτι το οποίο μπορεί περεταίρω να μειώσει τις αναπνευστικές επιπλοκές σε σχέση με τις άλλες τεχνικές ελάχιστα επεμβατικής οισοφαγεκτομής. Υλικό και Μέθοδος Η μέθοδος αυτή αναφέρεται σε διατραχηλική κινητοποίηση του οισοφάγου με συνοδό λεμφαδενικό καθαρισμό του ανωτέρου και μέσου μεσοθωρακίου, ακολουθούμενη από διακοιλιακό-διασκελιάιο ολοκλήρωση της κινητοποίηση του κατώτερου θωρακικού οισοφάγου, λεμφαδενικού καθαρισμού στην άνω κοιλία και το κατώτερο μεσοθωράκιο αλλά και προετοιμασία και διατομή του στομάχου για αποκατάσταση της συνέχειας του πεπτικού. Αποτελέσματα H υιοθέτηση των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην διατραχηλική προσπέλαση, όπως η λαπαροσκόπηση/θωρακοσκόπηση ή η ρομποτική θωρακοσκόπηση έχουν κάνει εφικτή την ριζική λεμφαδενική κένωση του μεσοθωρακίου και κατ’ επέκταση την ριζική οισοφαγεκτομή. Αυτή η πρωτοπόρος χειρουργική προσέγγιση με αποφυγή της θωρακοτομής ή θωρακοσκόπησης επιτρέπει την πρόσβαση στο μεσοθωράκιο χωρίς αποκλεισμό του ενός πνεύμονα (δεξιού), όπως συμβαίνει στην διαθωρακική οισοφαγεκτομή. Ασθενείς με προηγούμενες επεμβάσεις στο θώρακα, ασθενείς με μείζονα αναπνευστική ανεπάρκεια ή επιβαρυντικές συνοσηρότητες που δεν είναι δυνατό να υποβληθούν σε διαθωρακική οισοφαγεκτομή, έχουν πλέον την πρόσβαση σε μια επέμβαση ριζική, χωρίς εκπτώσεις στην έκταση της λεμφαδενικής κένωσης. Συμπέρασμα Η ελάχιστα επεμβατική διατραχηλική οισοφαγεκτομή με ταυτόχρονη λεμφαδενική κένωση του μεσοθωρακίου για καρκίνο είναι μια ασφαλής και εφικτή χειρουργική προσέγγιση η οποία προσφέρει κλινικά και ογκολογικά αποτελέσματα σε βάθος χρόνου.Background/Aim Pulmonary complications remain the most common problem following transthoracic esophagectomy for the treatment of esophageal and gastro-esophageal junction cancer. Minimally invasive approach has significantly improved clinical outcomes; however, respiratory distress is still significant. Minimally invasive transcervical esophagectomy avoids thoracic access, which may provide a decrease in pulmonary complications after esophagectomy. Material and Methods Transcervical esophagectomy refers to transcervical esophageal mobilization and mediastinal lymphadenectomy followed by a transhiatal gastric and distal-esophageal mobilization, abdominal and lower mediastinal lymphadenectomy. Adoption of innovative minimally invasive techniques for the transcervical or transhiatal approach, such as laparoscopy or robotic-assisted mediastinoscopy have made possible radical transmediastinal approach for radical esophagectomy. Results This novel approach with avoidance of thoracotomy or thoracoscopy can omit one lung ventilation as in transthoracic esophagectomy. Patients with previous thoracic surgery, impaired respiratory system and major comorbidities which were unable to undergo transthoracic esophagectomy become candidates for radical esophagectomy with promising results. Conclusion Minimally invasive transcervical esophagectomy is a safe and feasible approach and may act as a valuable alternative to open or minimally invasive transthoracic esophagectomy, with no thoracic access, minimal thoracic trauma, lower rates of pulmonary complications, and favorable clinical and oncological outcomes
Correlation between the function of regenerating liver parenchyma and the small for size syndrome
No full text
Laparoscopic repair of Amyand's hernia complicated with acute appendicitis. Report of a case
No full textThe presence of vermiform appendix in an inguinal hernia sac is known as Amyand's hernia. Amyand's hernia complicated with acute appendicitis is an extremely rare entity with challenging diagnosis and large debate about the optimal treatment option. We report a case of a 58-year-old man presenting to the Emergency Department with an incarcerated right inguinal hernia. At laparoscopy, an inflamed appendix was identified within the inguinal canal, representing an indirect Amyand's hernia. A laparoscopic appendicectomy was performed followed by a trans-abdominal pre-peritoneal mesh repair of the aforementioned hernia. We report this rare clinical entity raising physicians' awareness to include acute appendicitis within an Amyand's hernia in the differential diagnosis of incarcerated inguinal hernias, along with a successful minimally invasive surgical approach
Over-the-scope-clip treatment of gastrobronchial fistula following minimally invasive oesophagectomy: a novel approach
No full textGastrobronchial fistulae (GBF) following minimally invasive oesophagectomy (MIO) is a rare entity, with an estimated incidence of 0.3-1.5% according to the published literature. It could present with persistent cough (Ohno’s sign), chest pain, haemoptysis and recurrent pneumonia. Barium swallow examination remains the most sensitive investigation in 78% of the cases; the main stay of management is surgical and in some cases endoscopic (stent insertion). We report a rare case of a GBF 1 month after two-stage MIO for cancer of the gastro-oesophageal junction, which was successfully treated for the first time with an over-the-scope-clip
Role and Efficacy of Robotic-assisted Radical Antegrade Modular Pancreatosplenectomy (RAMPS) in Left-sided Pancreatic Cancer
No full textDistal pancreatectomy with splenectomy is the gold-standard surgery for the treatment of left-sided pancreatic cancer. Margin negative resection accompanied by effective lymphadenectomy are the deciding factors affecting the outcome of tail-body pancreatic adenocarcinoma. Radical antegrade modular pancreatosplenectomy (RAMPS) is considered as a reasonable approach for margin-negative and systemic lymph node clearance. Herein, we aim to present all existing data regarding this novel approach including surgical technique and comparison with standardized procedures. RAMPS has shown oncological superiority comparing to distal pancreatectomy with splenectomy due to radical lymphadenectomy and improved dissection of the posterior pancreatic aspects. Robotic-assisted RAMPS has recently been described as a valuable alternative to open RAMPS. With this novel technique, anterior, posterior or modified approaches can be achieved; favorable clinical and oncological outcomes have been reported in the current literature, with reduced conversion rates compared to other minimally invasive approaches, as well as vastly improved maneuverability, accuracy and vision. Robotic-assisted RAMPS is not only technically feasible but also oncologically safe in cases of well-selected, left-sided pancreatic cancer. © 2022 International Institute of Anticancer Research
