1,720,963 research outputs found
Некои аспекти на претставувањето на телото и телесноста во романот „Книга на смеата и заборавот“ од Милан Кундера
No full textThis text examines the models in which the characters of Milan Kundera’s nov- el “The Book of Laughter and Forgetting” construct the idea of body, related to the phonemena of border, mimicry and melancholy. The characters of the novel are constantly watched by the mechanisms of the system, so their bodies are constantly in a metaphorical Panopticon. The instruments of power mark the bodies, inscribe them, retouch them, delete them and liquidate them. Even when they are against the system, the characters of “The Book of Laughter and Forgetting” are becoming, consciously or unconsciously, willingly or unwillingly, part of its machinery, accepting its models of functioning
ПЕРСПЕКТИВАТА НА ПРЕМЕСТЕНОСТА ВО МУЗЕЈ НА БЕЗУСЛОВНОТО ПРЕДАВАЊЕ И ВО МИНИСТЕРСТВО НА БОЛКАТА ОД ДУБРАВКА УГРЕШИЌ
Get PDFIn his essay Reflections on Exile, Edward Said points that, while “most people are principally aware of one culture, one setting, one home; exiles are aware of at least two, and this plurality of vision gives rise to an awareness of simultaneous dimensions, an awareness that – to borrow a phrase from music – in contrapuntal”. This text examines this contrapuntal awareness of the characters from the novels The Museum of Unconditional Surrender and Ministry of Pain by Dubravka Ugrešić.Во својот есеј „Рефлексии за егзилот“, Едвард Саид поентира дека, „додека повеќето луѓе вообичаено се свесни за една култура, еден контекст, еден дом; егзилантите се свесни барем за два, и оваа плуралност на визијата дава поттик за свесност за симултани димензии, свесност која – да позајмиме фраза од музиката – е контрапунктна“. Овој текст ја проучува таа контрапунктна свесност на ликовите од романите Музеј на безусловното предавање и Министерство на болката од Дубравка Угрешиќ
СТАВОВИТЕ НА ГОРАН СТЕФАНОВСКИ ЗА ИДЕНТИТЕТОТ И ЗА ИДЕНТИТЕТСКИТЕ НАРАТИВИ
Get PDFThe paper analyses Goran Stefanovski’s notions on tradition, identity and identity narratives, expressed in the works he wrote after his relocation to Canterbury, Great Britain, at the time when he was already regarded as one of the leading East European playwrights. Unlike James Joyce’s exile, which is characterized by his permanent animosity towards his homeland Ireland and its tradition, Goran Stefanovski’s existence in another geographic, cultural and political context strengthened his affinity towards Macedonian tradition, which he defined as a pillar of the Macedonian identity. At the same time, he perceived his position as existing between two narratives, between two cultures (Macedonian and British), which underlines the necessity for his plays and essays to be interpreted within the context of transnational literature, as they were created and exist between two or more languages and cultural heritages.Текстот ги анализира ставовите на Горан Стефановски за: традицијата, идентитетот и идентитетските наративи, изразени во своите дела настанати по неговото преселување во Кентербери, Велика Британија, во време кога веќе беше сметан за еден од водечките драмски автори на Источна Европа. За разлика од егзилот на Џејмс Џојс, за кој е карактеристичен неговиот постојан анимозитет кон својата татковина Ирска и нејзината традиција, егзистирањето на Горан Стефановски во друг географски, културен и политички контекст ја засили, својата наклоност кон македонската традиција, која ја дефинираше тој како столб на македонскиот идентитет. Во исто време, Стефановски ја согледуваше својата позиција како постоење меѓу два наративи, две култури (македонската и британската), што ја потенцира нужноста неговите драмски дела и есеи да се интерпретираат во контекст на транснационалната литература, која подразбира дела што настанале и суштествуваат меѓу два или повеќе јазици и културни наследства
ЗАЗОРОТ И ДИСЛОКАЦИЈАТА ВО ДРАМСКИТЕ ТЕКСТОВИ КАЗАБАЛКАН, ЕВРОАЛИЕН И ХОТЕЛ ЕВРОПА ОД ГОРАН СТЕФАНОВСКИ
Get PDFGORAN STEFANOVSKI In her book on the subject of abjection, The Powers of Horror, the French theorist Julia Kristeva links the abject/abjection with the loss of the distinction between self and other. This text examines the relation between abjection and dislocation in several plays by Goran Stefanovski.ГОРАН СТЕФАНОВСКИ Во нејзината книга за субјектот на абјектноста, Моќите на хоророт, француската теоретичарка Јулија Кристева ги поврзува абјектот/абјектноста со загубата на дистинкцијата помеѓу себството и другоста. Овој труд го испитува односот помеѓу абјектноста и дислокацијата во неколку драми од Горан Стефановск
ЕГЗИЛОТ СФАТЕН КАКО ЛИНГВИСТИЧКИ НАСТАН
Get PDFThis text examines the different perspectives and interpretations of the relation between the exile and the language. It evolves from the connection between language and the modes of perception of the world and the Other, about which Azade Seyhan has written, it reflects on the notions of Hans-Georg Gadamer and Emmanuel Levinas, and also, it analyzes Amin Maalouf ‘s stance on language as one of the constitutive elements of identity. Later the text focuses on the transformative dimension that results from the relation between exile and language, and its effects. This phenomenon is presented through the notions of Leszek Kolakowski, Czeslaw Milosz, Nina Berberova, Edward Said and Joseph Brodsky, writers who understood exile as a linguistic event.Овој текст ги проучува различните перспективи и интерпретации на односот помеѓу егзилот и јазикот. Во него се поаѓа од поврзаноста на јазикот со начините на перцепцијата на светот и на Другиот, за кои пишува Азаде Сејхан, осврнувајќи се на пишувањата на Ханс-Георг Гадамер и Емануел Левинас, а се анализира и ставот на Амин Малуф за јазикот како еден од конститутивните елементи на идентитетот. Понатаму текстот се фокусира на односот помеѓу јазикот и егзилот и на трансформативната димензија која на субјектот му ја носи тој однос, преку видувањата на овој феномен на Лешек Колаковски, Чеслав Милош, Нина Берберова, Едвард Саид и Јосиф Бродски, кој егзилот го разбира како лингвистички настан
ЕГЗИЛОТ СФАТЕН КАКО ЛИНГВИСТИЧКИ НАСТАН
Get PDFОвој текст ги проучува различните перспективи и интерпретации на односот помеѓу егзилот и јазикот. Во него се поаѓа од поврзаноста на јазикот со начините на перцепцијата на светот и на Другиот, за кои пишува Азаде Сејхан, осврнувајќи се на пишувањата на Ханс-Георг Гадамер и Емануел Левинас, а се анализира и ставот на Амин Малуф за јазикот како еден од конститутивните елементи на идентитетот. Понатаму текстот се фокусира на односот помеѓу јазикот и егзилот и на трансформативната димензија која на субјектот му ја носи тој однос, преку видувањата на овој феномен на Лешек Колаковски, Чеслав Милош, Нина Берберова, Едвард Саид и Јосиф Бродски, кој егзилот го разбира како лингвистички настан
ЗАГУБАТА, КУЛТУРНАТА МЕМОРИЈА И ЛИТЕРАТУРАТА НА ЕГЗИЛОТ
Get PDFExile related trauma emerges from the feeling of loss, which is one of the main topics in Edward Said’s Reflections on Exile. Sigmund Freud, in his work Mourning and Melancholia, states that the loss of the homeland is one of the cardinal reasons for mourning. This has led many exile theorists to analyze works themed around moving or relocating to another place based on the psychology of loss. Presenting the opposing positions of Edward Said, Paul Tabori and John Neubauer on exile literature, as well as their definitions of exile, refuges, expatriats, apatrides, this text focuses on the specific importance of cultural memory in exile literature, which refers to those who don’t live in the country in which they were born, or is authored by them. Implementing Azade Seyhan’s examinations of remembrance and what she refers to as “writing outside the nation”, this paper analyses exile literature as intentional remembrance caused by the feeling of loss, which relies on the restorative ability of cultural memory and aims to connect the past and present in integrative wholeness.Exile related trauma emerges from the feeling of loss, which is one of the main topics in Edward Said’s Reflections on Exile. Sigmund Freud, in his work Mourning and Melancholia, states that the loss of the homeland is one of the cardinal reasons for mourning. This has led many exile theorists to analyze works themed around moving or relocating to another place based on the psychology of loss. Presenting the opposing positions of Edward Said, Paul Tabori and John Neubauer on exile literature, as well as their definitions of exile, refuges, expatriats, apatrides, this text focuses on the specific importance of cultural memory in exile literature, which refers to those who don’t live in the country in which they were born, or is authored by them. Implementing Azade Seyhan’s examinations of remembrance and what she refers to as “writing outside the nation”, this paper analyses exile literature as intentional remembrance caused by the feeling of loss, which relies on the restorative ability of cultural memory and aims to connect the past and present in integrative wholeness.Траумата на егзилот е поврзана со загубата, на што особено се осврнува Едвард Саид во своето дело „Рефлексии за егзилот“. Овој аспект го споменува и Зигмунд Фројд во „Жалење и меланхолија“, па оттаму и инсистирањето на голем број теоретичари на егзилот сите книжевни дела што го тематизираат преместувањето, заминувањето да се живее другаде, да бидат разгледувани и во контекстот на психологијата на загубата. Текстот ги изложува спротивставените ставови за литературата за егзилот на Едвард Саид, Џон Неубауер и Пол Табори, и нивните дефинирања на термините: егзиланти, бегалци, експатријати, апатриди, и ја истражува особената важност на културната меморија во литературата, која го тематизира егзилот и која се однесува на оние што не живеат во земјата во која се родени, или е создадена од нив. Потпирајќи се на истражувањата на Азаде Сејхан за сеќавањето и она што таа го нарекува „пишување надвор од нацијата“, текстот ја анализира литературата на егзилот како интенционално сеќавање предизвикано од загубата, која се повикува на реставрирачката способност на културната меморија, за да ги поврзе минатото и сегашноста во една интегративна целина.Exile related trauma emerges from the feeling of loss, which is one of the main topics in Edward Said’s Reflections on Exile. Sigmund Freud, in his work Mourning and Melancholia, states that the loss of the homeland is one of the cardinal reasons for mourning. This has led many exile theorists to analyze works themed around moving or relocating to another place based on the psychology of loss. Presenting the opposing positions of Edward Said, Paul Tabori and John Neubauer on exile literature, as well as their definitions of exile, refuges, expatriats, apatrides, this text focuses on the specific importance of cultural memory in exile literature, which refers to those who don’t live in the country in which they were born, or is authored by them. Implementing Azade Seyhan’s examinations of remembrance and what she refers to as “writing outside the nation”, this paper analyses exile literature as intentional remembrance caused by the feeling of loss, which relies on the restorative ability of cultural memory and aims to connect the past and present in integrative wholeness.Exile related trauma emerges from the feeling of loss, which is one of the main topics in Edward Said’s Reflections on Exile. Sigmund Freud, in his work Mourning and Melancholia, states that the loss of the homeland is one of the cardinal reasons for mourning. This has led many exile theorists to analyze works themed around moving or relocating to another place based on the psychology of loss. Presenting the opposing positions of Edward Said, Paul Tabori and John Neubauer on exile literature, as well as their definitions of exile, refuges, expatriats, apatrides, this text focuses on the specific importance of cultural memory in exile literature, which refers to those who don’t live in the country in which they were born, or is authored by them. Implementing Azade Seyhan’s examinations of remembrance and what she refers to as “writing outside the nation”, this paper analyses exile literature as intentional remembrance caused by the feeling of loss, which relies on the restorative ability of cultural memory and aims to connect the past and present in integrative wholeness.Exile related trauma emerges from the feeling of loss, which is one of the main topics in Edward Said’s Reflections on Exile. Sigmund Freud, in his work Mourning and Melancholia, states that the loss of the homeland is one of the cardinal reasons for mourning. This has led many exile theorists to analyze works themed around moving or relocating to another place based on the psychology of loss. Presenting the opposing positions of Edward Said, Paul Tabori and John Neubauer on exile literature, as well as their definitions of exile, refuges, expatriats, apatrides, this text focuses on the specific importance of cultural memory in exile literature, which refers to those who don’t live in the country in which they were born, or is authored by them. Implementing Azade Seyhan’s examinations of remembrance and what she refers to as “writing outside the nation”, this paper analyses exile literature as intentional remembrance caused by the feeling of loss, which relies on the restorative ability of cultural memory and aims to connect the past and present in integrative wholeness
ТРАУМАТА И НЕЈЗИНОТО АРТИКУЛИРАЊЕ ВО ПОЕТСКАТА ЗБИРКА ПРЕМРЕЖЈА ОД СИМОНА ГРУЕВСКА-МАЏОСКА
Get PDFLiterary trauma studies place their research focus on the modes in which personal experience is transformed into a literary work, and the role that language and memory play in that transformation. Poetry with its ellipses, symbolism and syntactic syncopations, can capture the most subtle nuances of traumatic experiences, and through them express in words what is initially unspeakable in trauma. This text analyzes the poems from the poetry collection Ordeals by Simona Gruevska - Madžoska, applying the latest theoretical reflections from the field of cultural and literary studies related to the trauma.Книжевните студии на траумата (Literary trauma studies), својот истражувачки фокус го ставаат на начините на кои личното искуство се трансформира во книжевно дело и на улогата, која, во тоа преобликување го играат јазикот и меморијата. Поезијата, со: својата елиптичност, симболиката и синтаксичките синкопи, може да ги долови најсуптилните нијанси на трауматските искуства и со нивна помош да го изрази преку зборови она што првично е неискажливо во траумата. Овој текст ги анализа песните од стихозбирката Премрежја од Симона Груевска-Маџоска, применувајќи ги најновите сознанијата од полето на културолошките и на книжевните студии поврзани со траумата
ЗАЗОРОТ И ДИСЛОКАЦИЈАТА ВО ДРАМСКИТЕ TЕКСТОВИ „КАЗАБАЛКАН“, „ЕВРОАЛИЕН“ И „ХОТЕЛ ЕВРОПА“ ОД ГОРАН СТЕФАНОВСКИ
Get PDFГОРАН СТЕФАНОВСКИ Во нејзината книга за субјектот на
абјектноста, Моќите на хоророт, француската теоретичарка Јулија Кристева ги поврзува абјектот/абјектноста со загубата на дистинкцијата помеѓу себството и другоста. Овој труд го испитува односот помеѓу абјектноста и дислокацијата во неколку драми од Горан Стефановски
ПЕРСПЕКТИВАТА НА ПРЕМЕСТЕНОСТА ВО МУЗЕЈ НА БЕЗУСЛОВНОТО ПРЕДАВАЊЕ И ВО МИНИСТЕРСТВО НА БОЛКАТА ОД ДУБРАВКА УГРЕШИЌ
Get PDF- …
