3 research outputs found
A biochemical study to assess and compare salivary magnesium levels in periodontal health and diseases
No full textBackground: Chronic magnesium (Mg) deficiency has been associated with a number of chronic systemic diseases, including osteoporosis, hypertension, diabetes and coronary heart disease. Mg may also alter the course and outcome of the periodontal disease. Aim: To evaluate salivary Mg levels in healthy individuals and patients with chronic gingivitis and chronic periodontitis (CP). Materials and Methods: A total of 150 individuals were selected randomly, which included both males and females with age range between 20 and 45 years. Periodontal status was recorded using the following parameters − gingival index, plaque index, oral hygiene index − simplified and clinical attachment loss. Following periodontal examination, individuals were divided into three groups as follows: Group 1: (n = 50) − comprised of healthy individuals; Group 2: (n = 50) − comprised of patients with gingivitis; Group 3: (n = 50) − comprised of patients with CP. The unstimulated saliva samples from the study individuals were collected and subjected to the estimation of salivary Mg levels using Abcam’s Mg assay kit and Erba EM 360 fully automated auto analyzer (Erba Diagnostic, Mannheim, Germany). Results: In this study, there was an increase in salivary Mg level with increasing severity of the periodontal disease. A significant increase in salivary Mg levels was recorded in patients with gingivitis (1.66 ± 0.28 mg/dl) and periodontitis (2.05 ± 0.66 mg/dl) as compared to healthy individuals (1.35 ± 0.28 mg/dl). Conclusion: Salivary Mg does not play an active role in the modulation of periodontal disease process and, hence, cannot be used as a reliable biomarker associated with periodontal health and disease
Can BMI be a predictor of perioperative complications in Head and Neck cancer surgery?
No full textIntroduction: The effect of BMI on development of perioperative complications in head and neck cancer surgeries is not well-defined.
Aim: This study aims to evaluate the effect of body mass index (BMI) on the development of surgical complications during the perioperative period in head and neck carcinoma (HNC) patients.
Materials and methods: This study was conducted from 2019 to 2020. Electronic medical records of 210 patients undergoing major (clean-contaminated) surgeries were analysed. Chi-square test or Fisher exact test for determining association in categorical data and independent T-test or Mann-Whitney U test for comparison between the presence of complications and relation with continuous clinical parameters were used.
Results: The majority of patients were within normal-weight range (68.57%). Only 12.85% of patients had BMI under 18.5 kg/m2 and 18.57% of patients had BMI equal to or more than 25 kg/m2. Coexisting comorbidities were present in 48.7% of patients with BMI of more than 25 kg/m2. Major and minor complications were present in 10.5% and 16.7% of all patients, respectively. Surgical site infections were present in 18.1% of patients. There was no statistical difference in the rate of complications (major, minor and SSI) in underweight, normal weight and overweight categories. The complications were significantly associated with the extent of surgery (P = 0.00413) and blood loss of more than 775 mL (P-value 0.005).
Conclusions: In conclusion, the rate of surgical complications in head and neck onco-surgeries is not related to BMI of the patients. The perioperative management of these patients might require some modification due to co-existing comorbidities, but the overall impact on the development of complications could not be proven in this study
Czy wskaźnik BMI może być czynnikiem predykcyjnym powikłań okołooperacyjnych w chirurgii nowotworów złośliwych głowy i szyi?
No full textWstęp: Wpływ wskaźnika BMI na rozwój powikłań okołooperacyjnych w chirurgii nowotworów złośliwych głowy i szyi nie jest dobrze określony.
Cel: Celem pracy jest ocena wpływu wskaźnika masy ciała (ang. Body Mass Index; BMI) na rozwój powikłań chirurgicznych w okresie okołooperacyjnym u chorych z nowotworami złośliwymi głowy i szyi (ang. head and neck cancers; HNCs) Materiał i metody: Retrospektywne badanie analityczne przeprowadzono w latach 2019–2020. Przeanalizowano elektroniczną dokumentację medyczną 210 pacjentów poddanych poważnym (w polu czysto-skażonym) zabiegom chirurgicznym. W badaniu zależności zmiennych kategorycznych zastosowano test chi-kwadrat lub dokładny test Fishera, a do porównania obecności powikłania i jego związku ze stałymi parametrami klinicznymi użyto niezależnego testu T lub testu U Manna-Whitneya.
Wyniki: Większość pacjentów mieściła się w zakresie prawidłowej masy ciała (68,57%). Tylko 12,85% pacjentów posiadało BMI poniżej 18,5 kg/m2, a u 18,57% pacjentów występowało BMI równe lub większe niż 25 kg/m2. Dodatkowe choroby współistniejące występowały u 48,7% pacjentów z BMI powyżej 25 kg/m2. Ciężkie i łagodne powikłania występowały odpowiednio u 10,5% i 16,7% wszystkich pacjentów. Do zakażenia miejsca operowanego doszło u 18,1% chorych. Nie było statystycznie istotnej różnicy w częstotliwości występowania powikłań (ciężkich, łagodnych i ZMO – zakażeń miejsca operowanego) w odniesieniu do kategorii chorych z niedowagą, masą prawidłową i nadwagą. Powikłania wykazywały istotny związek z rozległością operacji (wartość p = 0,00413) i utratą krwi powyżej 775 ml (wartość p = 0,005).
Wnioski: Podsumowując, odsetek powikłań chirurgicznych w operacjach onkologicznych regionu głowy i szyi nie jest związany z BMI pacjentów. Postępowanie okołooperacyjne u tych chorych może wymagać pewnych modyfikacji ze względu na dodatkowe choroby współistniejące, ale w niniejszym badaniu nie udało się udowodnić ogólnego wpływu omawianego czynnika na rozwój powikłań
