28 research outputs found
A Sociological Criticism of the Global Health Discourse: The Pandemic as a Metaphor of Contemporary Culture
No full textThis article argues that a clear correlation exists between disease and the prevailing social functioning. In this respect, every disease can be seen as a metaphor for the age and society in which it emerges. In other words, every period carries a form of disease that bears traces of the dominant lifestyle. This study approaches the epidemic as a kind of sociological projection in the context of studying modern culture and continues the discussion along the lines critically opened by Susan Sontag (2005). Just as Sontag examined disease as a metaphor, this article debates the discourses on masks, social distancing, and hygiene within the scope of COVID-19 along a specific sociological axis around the concepts of speed, control, information, hypermedicalization, and death as the dominant indicators of contemporary culture. For this purpose, the study seeks answers to the following questions through the leading social theorists of the field such as Bauman, Baudrillard, Turner, Furedi and ChulHan: How does the global epidemic and the current health discourse embodied in it appear within the sociological context? What thoughts and tendencies emerge when examining the pandemic portrait as a social metaphor? For example, what kind of relationship exists between hygiene and cultural fears; among distance, social isolation, and avoidance; and between masks and the superficial idea of death concealed behind quantification? Undoubtedly, the pandemic is a critical breaking point in the history of modern medicine and has forced not only global health practices but also many value judgments to both paradoxically be accepted and questioned
CEMİL MERİÇ VE ALİ ŞERİATİ’NİN ESERLERİNDE BATI KÜLTÜRÜ ELEŞTİRİSİ
No full textBu çalışma Batılı düşünür ve meselelerini karşılaştırmak suretiyle Doğu'nun entelektüel dünyasının önemli fakat popüler olmayan münevverleri Ali Şeriati ve Cemil Meriç bağlamında sosyolojideki güncel tartışmaları tasvir etmeye teşebbüs etmektedir. Bu yolla belli başlı tipik modern sosyolojinin meseleleri ele alınmakta ve Batı-merkezli dünya görüşü dolaylı olarak eleştirilmektedir. Bu amaçla, ayrıca, nesnellikten değeryargısına, eşitlikten sınıf çatışmasına, dinden hürriyete, soykırımdan entelektüellik sorununa ve güvenlikten iktidara dönük yapılan tartışmalarda bu Doğulu fikir adamlarının nasıl yaklaştığına odaklanılmaktadır. Bu noktada Doğu ve Batı kavramlarının coğrafi uzaklığı değil; sosyo-kültürel ve ideolojik farklılaşmayı ifade ettiğinin altı çizilmelidir. Sözkonusu farklılaşmaların Cemil Meriç ve Ali Şeriati gibi hem Batı'yı içselleştirmiş ve hem de buna rağmen yüzünü Doğu'ya dönmüş iki esaslı mütefekkirin çalışmaları bağlamında tasvir edilmesi tesadüf değildir. Nitekim bu iki düşünür, bu medeniyetin köklerine ulaşmada ve geleceği gelenekle inşa etmede önemli bir değer ve arkaplana sahiptirThis paper is an attempt to describe the contemporary debates in sociology in the context of Ali Shariati and Cemil Meriç who are significant but not popular scholars of the Eastern intellectual world by making comparison with some Western thinkers and issues. In this way, it is dealt with some typical modern sociological matters and criticise indirectly the West-oriented worldview. For this purpose, it is also focused on the question of how the Eastern scholars approach some debates from objectivity to value-judgment; from equality to class conflict; from religion to freedom; from genocide to the problem of intellectuality; and from security to power. At this point it should be underlined that the concepts East and West do not refer to geographical distance but to socio-cultural and ideological differentiation. It is not coincidence that these differentiations are portrayed in the context of essential scholars like Cemil Meriç and Ali Shariati who both internalise the West and, despite this, turn their faces to the East because these two thinkers have significant worth and background in reaching the roots of this civilisation and in constructing the futur
Disease and Death in the Modern Culture: On Now and Eternity
No full textThis paper is basically about nowism as a representation of modernity rather than a temporal fragment, about cancer as philosophical reference rather than as a biological illness, and about death as constructive value rather than as a destructive experience. All these representation-loaded concepts are dealt with through the story of Tessa, the protagonist in the film Now is Good (2012). In the liquid modernity, on the one hand nowist orientations, tendencies and acts are wryly reduced to a cliché: "Carpe diem" (seize the day) and on the other hand temporal uncertainty of death implies the essential principle of "memento mori" (remember you will die) or "Mutu qabla an tamutu" (die before you die). The now is, as a worldview beyond a temporality, not merely good, but perhaps the God of the modern society. However, deadly cancer, which is an uninvited guest, nullifies this modern doctrine that commercializes the now as eternity and immortality itself. Cancer that marks death and the sense of chaos what cancer stirs are antithesis and perhaps antidote of the liquid modernity. This paper, for the very reason, unexpectedly affirms death while criticising the nowist cultureWOS:00044169150001
From Asceticism to the Modern Diet Society: The Body between Sanctity and Nonentity
No full textBu çalışma, ruhun kemalâtı için az yemeği öğütleyen riyazet çağından beden için diyet toplumunu yücelten modern çağa geçişi analiz etmektedir. Burada, hipotez olarak, ruh ve beden arasındaki ikircikli ve çatışmalı durumun, yerini insanın bedenîleştiği ve bedenin de hiçleştiği kollektif bir düzene bıraktığı öne sürülmektedir. Beden, tüm özgürleşme söylemlerinin ötesinde, modernitenin hem bitmeyen sermayesi hem de açmazına dönüşmüştür. Bu rejimde bireyler sıskalar ve şişkolar olarak kategorize edilirken; kendilik (the Self) gittikçe görselleşir. Öte yandan bu teşhir edici endüstrileşmiş görselleştirme beklenmedik biçimde tekrarlı, tekdüze ve algıyı körelticidir. Burada beden vurgulandıkça kaybolur. Mutluluk ve kurtuluşun salt spor salonu, zayıflama hapları ve diyet programlarına indirgendiği bu yeni yaşam formülü, bilhassa tıp bilimi ve medya aracılığıyla geniş kitleleri biteviye yeniden üretmektedir. Mutlak güzellik ve mutluluğa ermeyi amaçlayan her temayül yeni bir tatminsizlik ve sonsuz bir arayış olarak kendi küllerinden doğar. Bu çalışma, Meksika yapımı Malos Hábitos (2007) filmi üzerinden, bedenî ve manevi varlık, bireysel ve toplumsal beden, açlık ve oburluk, ayna ve görünüm, arzu ve tatminsizlik arasındaki ikiliklere odaklanmaktadır. Bu bakımdan, Türkiye'de son yıllarda sıklıkla tartışılan beden ve özgürlük kavramları etrafındaki seküler yorumlara zımni olarak eleştirel bir duruş da sunmaktadır.This paper analyses -- not chronologically, but sociologically -- the transition from the age of asceticism, which advises one to eat like a bird in order to perfect the soul, to the modern age, in which the diet society is highlighted. It asserts that this ambivalent and conflictive situation between soul and body creates a collective regime in which the human being is embodied and the body becomes nothing. The body, being beyond all means of liberation, turns into both an unending capital and an abysmal swamp of modernity. Under this regime, the Self reflects upon itself and categorises the body as either skinny or fat. Besides, the exhibitive industrialised visualisation of the Self is unexpectedly blinding. Here, the body disappears as much as it is highlighted. The new style-life formula, which reduces bliss and salvation to the gym, slimming pills and diet programmes, incessantly guides the masses through the medical sciences and, in particular, the media. Every tendency towards achieving absolute beauty and happiness is reborn from its own ashes as a new form of dissatisfaction and leads to endless searching. Through the Mexican film Malos Hábitos (2007), this paper focuses on the dichotomies between physical and spiritual existence, the individual and the social body, hunger and gluttony, mirror and appearance, and desire and dissatisfaction. In this respect, it implicitly offers a critical stance of secular discourses focusing around the concepts of the body and freedom that have often been debated in recent years in Turkey
Old Concepts, New Contents: The City, Cinema and the Stranger
No full textBu çalışma İstanbul’un gerçek değil; esasında güncellenmiş bir sinematik portresidir. Sinematik İstanbul’un
yabancıları bağlamında, kent imgesini güncellemek için en stratejik, faydalı ve aynı zamanda en zor
adım ekseni merkezlerden, turistik mekânlardan, alışıldık karakterlerden, malum değerlerden ve olağan
olaylardan kenarlara, ikincil mekân ve karakterlere, minimal durumlara, müphem değerlere ve hâlihazırdaki
değişimlere kaydırmaktır. Bu amaçla, detaylarına inmeksizin ama göndermelerine odaklanarak, birer
sosyolojik tanıklık olan beş film analiz edilmiştir: Bir Tutam Baharat (Tassos Boulmetis, 2003), Köprüdekiler
(Aslı Özge, 2009), Kaç Para Kaç (Reha Erdem, 1999), Uzak (Nuri Bilge Ceylan, 2002) ve 11’e 10 Kala (Pelin
Esmer, 2009). Araştırmanın genel çerçevesini oluşturan bu filmler modern İstanbul’un toplumsal ve kentsel
tarihi ve yabancıların değişen dokusunun en kritik kırılma noktalarıdır
The Culture of Living on Screen and the Audience-Human as Screenshot
No full textThis paper asserts the idea that everyday life is screened while screens are humanised. As a matter of fact, the screens, which once consisted of detached mechanisms limited to certain places and positioned "in front" of the audience, at this point, "surround" the spaces and people. Televisions, mobile phones, tablets, laptops, desktop computers, automobile screens, smart technologies, and flashing billboards are reshaping the connections of modern individuals with the space they live in, the time they feel, the relationships they develop, and their own beings. So much so that the screens that are connected to almost all devices and organize daily life entirely cease to be a platform for viewing images and turn into a kind of spectator's eye. In this regulation, the modern human performs many vital acts from working to having fun, from learning to experiencing, from adapting to resisting not "through the screen" as it once was, but now "as the screen". This "screen culture", which basically imitates and perhaps targets the eye, has become one of the norms of digital life. The theoretical framework of this research, which tries to see both the premises of the rapid transformation in question and to trace the ambiguous course, consists of the works of pioneering thinkers such as Gunther Anders, Jean Baudrillard and Byung-Chul Han. For this purpose, in this qualitative study, sociological film analysis is carried out through the episode of Fifteen Million Merits (2011) of the series Black Mirror, one of the Sci-Fi examples that have become very popular in recent years. This episode is notable in terms both of embodying and of nurturing discussions about the screen society.WOS:00101263460000
Doğum Öncesinden Ölüm Sonrasına Sonsuzluk Tasarısı olarak Teknolojikleştirilmiş Yaşam
No full textBu makalede sınırsız genişleme eğilimi gösteren gündelik teknoloji, modern insanın doğum öncesinden başlayarak ölümüne uzanan güncel pratikleri bağlamında ele alınmaktadır. Bu amaçla popüler bilim kurgu dizisi olan Black Mirror’ın Arkangel, Hemen Döneceğim ve San Junipero epizotları üzerinden teknolojinin yaşama ve ölüme nasıl müdahale ettiği irdelenmektedir. Çalışmada dizinin teknik analizi göz ardı edilmeden ama esas olarak anlatılarda belirginleşen güncel sosyal ve beşerî açmazlar öne çıkarılmaktadır. Bu açıdan bedeni yeniden formatlayan gen eksenli tıbbi çalışmalar, dijital kontrol ve gözetime yeni bir boyut katan akıllı ve sentetik teknolojiler, ölüme ve ölümsüzlüğe dair ortaya atılan çağdaş tıbbi ve teknobilimsel varsayımlar tartışılmaktadır. Makalenin teorik çerçevesini Jean Baudrillard, David Le Breton ve Byung Chul Han gibi toplumsal yapı ve ilişkilerdeki değişimin ağırlıkla teknolojinin güdümünde gerçekleştiğini düşünen ve bu önü alınmaz gidişata eleştirel yaklaşan teorisyenler oluşturmaktadır. Araştırmanın ana çıkarımına göre bedenin her noktasına inebilen teknolojiler, artık günlük yaşamın yalnızca konfor ve kolaylık eklentileri olmaktan çıkmakta ve insanın yazgısına eklemlenerek var olma ile yok olma arasındaki hemen tüm ontolojik süreçleri etkilemektedir. Bu, ölüme karşı yürütülen endüstriyel girişimleri de içine almakta ve ivlendirmektedir. Ne var ki söz konusu küresel trend, acı ve ölüm gibi esasında yaşamı kıymetli yapan insanlık hâllerinden mahrum kalan fSetmodern karakterler için aynı zamanda “doğal”ın ve “gerçek”in de yitimidir
Evaluation of social media in the context of information pollution: Example of 15 July case
No full textYÖK Tez No: 524535İnternetin hayatımıza girmesiyle birlikte günlük yaşantımızın önemli bir parçası haline gelen sosyal medya, insanların çeşitli bilgi ve içeriklere erişebildiği önemli bir platform olarak karşımıza çıkmaktadır. Sosyal ağlardan vikilere, podcastlerden bloglara, görsel-işitsel mecralardan forumlara kadar geniş bir sahayı kapsayan sosyal medya, yaşamın birçok alanına nüfuz etmektedir. Yer ve zaman kısıtlaması bulunmadan internet erişiminin bulunduğu her yerden iletişim imkanı sunan sosyal medya, kullanıcılarının hayatına bazı kolaylıklar getirmekle birlikte birtakım sorunları da beraberinde getirmektedir. Sosyal medya ile ilgili günümüzde üzerinde durulması gereken en önemli konulardan biri bilginin mahiyeti, yani güvenilirliği ve doğruluğudur. Bu çalışma sosyal medyayı bilgi kirliliği bağlamında ele almaktadır. Bu nedenle çalışmanın birinci ve ikinci bölümünde sırasıyla sosyal medya ve bilgi kirliliği kavramlarına yer verilerek sosyal medya platformları, sosyal medyanın özellikleri, kullanım amaçları, internet ve sosyal medyanın bilgi kirliliği ve toplumsal hareketler ile olan ilişkisine değinilmektedir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise 15 Temmuz 2016 tarihinde FETÖ tarafından gerçekleştirilen darbe girişimi üzerinden bu kalkışmanın sosyal medya paylaşımlarında nasıl karşılık bulduğu analiz edilmektedir. Yapılmış olan araştırmalar sonucunda 15 Temmuz darbe girişimiyle ilgili sosyal medyada hem ulusal hem de uluslararası ölçekte bilgi kirliliğine neden olan birçok haber ve paylaşımların var olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle, 15 Temmuz bağlamında yapılan bu araştırmanın, benzeri birçok kitlesel olaya dair yaşanan sosyal medya tecrübesini anlamayı mümkün kılması beklenebilir.Social media has become an important part of our daily activities through the entrance of internet into our lives. It emerges as an important platform where people can access various information and contents. It penetrates many areas of life and encompasses a wide range of fields from social networks to wikis, podcasts to blogs, audio-visual channels to forums. Wherever internet access is available, social media offers communication facility without time and space constraints. Although social media brings some conveniences to its users' lives, it also brings some problems itself. One of the most important issue that need to be considered in relation to social media is the nature of information, that is reliability and accuracy. This study discusses social media in the context of information pollution. For this reason, in the first and second part of the study, social media and information pollution concepts are mentioned respectively. Under these concepts social media platforms, characteristics of social media, purposes of use, and the relationship of internet and social media with the social movements and information pollution are mentioned. Third part of the study includes the failed coup attempt in Turkey, which is conducted by Fettullah Gülen Terrorist Organization (FETO). In this part of the study, it is analyzed how this initiative finds a response at social media sharing. As a result of the researches made regarding the coup attempt of 15 July, it is detected that there are many news and shares in social media that cause information pollution both nationally and internationally. Therefore this research, which is conducted in the context of 15 July, can be expected to make it possible to understand the social media experience about many similar massive events
The City on Screen: A Methodological Approach on Cinematic City Studies
No full textThe city has a strong memory and it never forgets its own experiences. The past, the present and the future of the city can be read in its streets, buildings, sounds, myths, rhythms and stories. More importantly, if the city is portrayed through a camera, it becomes as fictional and designable as films. At this stage, there is no difference between watching a film and seeing a city. Also, cinema itself turns into a paradigm that belongs to the city. This parallelism between the city and film is like an inevitable destiny so much so that they constitute and develop each other. Accordingly, those who attempt to understand the notion of the city should consult the films made about them and vice versa; hence, this paper deals with the question of how the city is cinematized, but this question involves another question: how does the cinematic imagination fictionalize itself in the city
Cine-Anthology of Hotels as a Place of Time and Death
No full textEvery place has a story. Hotels, however, have thousands of stories that are multilayered, interwoven, and imbricated. Their puzzled fictions resemble films in that they both overlap unrelated tales, phenomena, and characters within a short temporal fragment. Mysteries, secrets, love, cabal, fraud, hate, cheating, shows, fun, prostitution, gambling, falls, and so on—all of these conditions and emotions pertain to hotels, as well as films. Working under this framework, then, this paper aims to approach hotels as a temporal experience which goes beyond space for the purpose of both analyzing hotel deaths as a symbolic case of urban living and in order to interpret films as a type of testimony regarding social change. Beyond all of the bright surfaces, hotels represent and reproduce insincerity, insusceptibility, omission, coldness, and distance. Hotels represent gaps, desolateness, devastation, homelessness, and timelessness
