1,721,165 research outputs found
Introduction
No full textChmurski Mateusz, Sepp Arvi. Introduction. In: Revue belge de philologie et d'histoire, tome 97, fasc. 3, 2019. Langues et littératures modernes - Moderne taal-en letterkunde. pp. 939-944
Reality of the Extraordinary. Wartime Diary Writing
No full textSepp Arvi, Vandevoorde Hans. Reality of the Extraordinary. Wartime Diary Writing. In: Revue belge de philologie et d'histoire, tome 98, fasc. 3, 2020. Langues et littératures modernes - Moderne Taal- en Letterkunde. pp. 579-592
La réarticulation des subjectivités judéo-allemandes. Les « Ostjuden » comme figures discursives dans l’écriture diaristique de Victor Klemperer
No full textThis contribution sets out to analyze the representation of “ Ostjuden” (“ Eastern European Jews”) in both the published and unpublished notes from Victor Klemperer’s Nazi-era diaries, as well as in his autobiography Curriculum Vitae, written between 1939 and 1942. The study shows how Galician Judaism is seen by Klemperer as a negative backdrop against which the possibilities and problems of German-Jewish culture in Germany are explored. After highlighting the difference between “ Eastern European Judaism” and “ Western European Judaism” according to Klemperer, the diaristic representations of Galician Eastern European Judaism in the German Empire and Weimar period will be discussed. Finally, the reasons why “ Zionism” is always compared to National Socialism in the notes of the Third Reich will be analyzed. The contribution will thus reveal how ‘ Eastern European Judaism’, ‘ Zionism’ and ‘ National Socialism’ represent crucial elements in the reorientation of Klemperer’s German-Jewish identity after 1933.Cette contribution a pour but d’analyser la représentation des «Ostjuden » («juifs de l’Est » ) dans les notes publiées et inédites du journal intime de Victor Klemperer de l’époque nazie ainsi que dans son autobiographie Curriculum Vitae rédigée entre 1939 et 1942. L’article montre comment le judaïsme galicien est considéré chez Klemperer comme un fond négatif pour l’exploration des possibilités et des problèmes d’une cohabitation germano-juive en Allemagne. Après avoir mis en évidence la différence entre le ‘ judaïsme de l’Est’ et le ‘ judaïsme de l’Ouest’ selon Klemperer, la représentation diaristique du judaïsme de l’Est galicien dans l’Empire allemand et dans l’époque de Weimar sera discutée. Finalement, les raisons pour lesquelles le ‘ sionisme’ dans les notes du Troisième Reich est toujours comparé au nationalsocialisme seront analysées. La contribution montre ainsi comment le ‘ judaïsme de l’Est galicien’, le ‘ sionisme’ et le ‘ national-socialisme’ représentent des éléments cruciaux dans la réorientation de l’identité germano-juive de Klemperer après 1933.Deze bijdrage heeft tot doel de representatie van ‘ Ostjuden’ te analyseren in de gepubliceerde en ongepubliceerde aantekeningen van Victor Klemperers dagboeken uit de nationaal-socialistische periode en in zijn autobiografie Curriculum Vitae, geschreven tussen 1939 en 1942. De studie toont aan hoe het Galicische jodendom door Klemperer wordt gezien als een negatieve achtergrond waartegen de mogelijkheden en problemen van de Duits-joodse cultuur in Duitsland worden verkend. Na Klemperers verschil tussen het ‘ Ostjudentum’ en ‘ Westjudentum’ te hebben belicht, zal de representatie van het Galicische ‘ Ostjudentum’ ten tijde van het Duitse Rijk en de Weimarrepubliek worden besproken. Ten slotte zal worden nagegaan waarom Klemperer het ‘ zionisme’ in zijn notities van het Derde Rijk consequent vergelijkt met het nationaalsocialisme. De bijdrage zal dus laten zien hoe ‘ Ostjudentum’, ‘ zionisme’ en ‘ nationaalsocialisme’ cruciale elementen zijn in de heroriëntatie van Klemperers Duits-joodse identiteit na 1933.Sepp Arvi. La réarticulation des subjectivités judéo-allemandes. Les « Ostjuden » comme figures discursives dans l’écriture diaristique de Victor Klemperer. In: Revue belge de philologie et d'histoire, tome 97, fasc. 3, 2019. Langues et littératures modernes - Moderne taal-en letterkunde. pp. 979-994
"Des deutschen Dichters Sendung" : Die Sakralisierung von "F\ufchrer", "Reich" und "Volk" in der nationalsozialistischen Dichtung: Heinrich Anacker, Gerhard Schumann und Herybert Menzel
No full textAbstract: Een opvallend religieus discours op alle niveaus van het nationaalsocialistische systeem \u2013 bijvoorbeeld in de politieke cultus, de propaganda en toespraken van Hitler en diverse andere hooggeplaatste nazifunctionarissen \u2013 gaf reeds in het \u201eDerde Rijk\u201c aanleiding tot het beschrijven van het nationaalsocialisme als een zogenaamde \u201epolitieke religie\u201c. Deze studie onderzoekt de tekstuele representatie van deze \u201epolitieke religie\u201c in affirmatieve nazipo\uebzie en in het bijzonder de sacralisering van drie centrale ideologemen: \u201eF\ufchrer\u201c, \u201eReich\u201c en \u201eVolk\u201c. Met dit doel belicht het theoretische luik van deze studie de relatie tussen het nationaalsocialisme en religie enerzijds en nationaalsocialisme en po\uebzie anderzijds. De literaire analyse focust op de kristallisatie van het religieus discours in de affirmatieve nazipo\uebzie om zo te onderzoeken hoe politieke en profane kernidee\uebn zoals \u201eF\ufchrer\u201c, \u201eReich\u201c en \u201eVolk\u201c naar een sacraal niveau getild worden. Vanuit een theoretisch perspectief wordt eerst de vraag onderzocht in hoeverre het begrip \u201epolitieke religie\u201c daadwerkelijk toepasbaar is op het nationaalsocialistische regime. Als inleiding werpt deze studie eerst een blik op het totalitarismeonderzoek sinds de Tweede Wereldoorlog, om nadien dieper in te gaan op het traditionele onderzoek naar \u201epolitieke religies\u201c. Hoewel de basis voor dit onderzoek al in de jaren dertig van de vorige eeuw werd gelegd, ontstond er pas vanaf de jaren negentig een breed en genuanceerd onderzoeksveld. Dit proefschrift beschrijft niet enkel de problematiek wat betreft het defini\uebren van de \u201epolitieke religie\u201c, maar pleit bovendien voor een verruiming van het concept \u201ereligie\u201c zelf. Op deze manier biedt dit proefschrift een nieuwe visie op \u201e(politieke) religie\u201c, die zo als hanteerbaar concept gebruikt kan worden voor de beschrijving van totalitaire regimes zoals het nationaalsocialisme. Nog op theoretisch niveau probeert deze studie een antwoord te bieden op de vraag: \u201eWat is nationaalsocialistische po\uebzie?\u201c Om tot een genuanceerde en ideologiekritische interpretatie van deze politieke po\uebzie te komen, die net wegens haar utilitaire functie door de literatuurwetenschap na de Tweede Wereldoorlog grotendeels genegeerd werd, beroept deze studie zich op de tekstsociologische benadering van de Oostenrijkse literatuurwetenschapper Peter Zima. De concrete tekstanalyse en dus de interpretatie van het religieuze discours in affirmatieve nazipo\uebzie vormt de eigenlijke kern van dit onderzoek. Hoewel dit onderzoek aantoont dat de ideologemen \u201eF\ufchrer\u201c, \u201eReich\u201c en \u201eVolk\u201c reeds over een zeker inherent sacraal potentieel beschikken, worden ze in de affirmatieve nazipo\uebzie doelgericht in verbinding met een religieus discours verder religieus opgewaardeerd. Doordat de analyse telkens op de sacralisering van \ue9\ue9n van de drie ideologemen in \ue9\ue9n specifieke gedichtbundel focust, valt het tekstanalytische luik van dit proefschrift uiteen in drie thematische zwaartepunten. Het eerste deel onderzoekt de voorstelling van Adolf Hitler \u2013 de \u201eF\ufchrer\u201c \u2013 als een soort \u201eMessias\u201c in de gedichtbundel Die Fanfare. Gedichte der deutschen Erhebung (eerste uitgave in 1933) van Heinrich Anacker (1901-1971). De interpretatie gebeurt tegen de achtergrond van het zogenaamde \u201epolitiek messianisme\u201c en de typerende messiaanse verlossingsbehoeften in het door crisis geteisterde Duitsland na het einde van de Eerste Wereldoorlog. Voor de sacrale vormgeving van \u201eReich\u201c in de anthologie Die Lieder vom Reich (1935) van Gerhard Schumann (1911-1995) keert dit proefschrift terug naar de theologische wortels van \u201ehet Derde Rijk\u201c, met name naar de verdeling van de geschiedenis in drie tijdperken door de middeleeuwse monnik Joachim van Fiore (ca. 1130-1202). Hoewel \u201eVolk\u201c het meest profane concept van de drie lijkt te zijn, wordt ook \u201eVolk\u201c in de gedichtbundel Gedichte der Kameradschaft (1936) van Herybert Menzel (1906-1945) omgeven door een religieus aura. In het bijzonder wanneer individuen als martelaren worden voorgesteld en \u2013 in mindere mate \u2013 wanneer de maatschappelijke rol van vrouwen en mannen religieus wordt geduid, verheft ook dit \u201eVolk\u201c zich tot een sacraal opgewaardeerd concept. Net door deze doelgerichte sacralisering van \u201eF\ufchrer\u201c, \u201eReich\u201c en \u201eVolk\u201c beschouwt dit proefschrift deze drie ideologemen als het ware als \u201egeloofsartikelen\u201c van de nationaalsocialistische (politieke) religie
Theories of Autobiography, Neither Literary Nor Historical
No full textDie Gattung Autobiographie, so die Hauptthese Gabriele Schabachers in Topik der Referenz, lässt die gängigen referentiellen Zuordnungskategorien \u27Fakt\u27 und \u27Fiktion\u27 als überprüfungsbedürftig erscheinen. Dementsprechend zeichnet sich das Genre durch seine grundsätzliche disziplinäre Doppeladressierbarkeit von Literatur- und Geschichtswissenschaft aus. Neben theoretischen Überlegungen zur Autobiographie sowie zur Funktion der Gattung im Literatursystem belegt die Autorin, inwiefern Roland Barthes\u27 \u27Anti-Autobiographie\u27 alle gattungsspezifischen Topoi der Wahrheit, des Autors, des Ichs, der Einheit – bestätigend oder aber negierend – verhandelt. Wie die Verfasserin aufzeigt, handelt es sich bei der autobiographietheoretischen Fakt/Fiktions-Frage um ein gattungsinhärentes und -konstitutives Spannungsverhältnis, das jeder Autobiographie eingeschrieben ist. According to author Gabriele Schabachers, autobiographies reveal the standard referential categories of "fact" and "fiction" to be lacking, and in need of revision. The autobiographical genre is distinguished by being "doubly relevant" for both literary and historical studies. Next to theoretical considerations of the autobiography and its function in the literary system, Schabachers applies genre-specific topics of truth, authorship, self, and unity to Roland Barthes\u27 "anti-autobiography." She demonstrates how the theoretical question of fact vs. fiction is, in fact, a give-and-take relationship inherent in every autobiographical work
Migration and interlanguage: translative writing in Osman Engin's satirical texts
No full textAbstract: The prose works Deutschling (1985) and Oberkanakengeil (2003) by the German-Turkish novelist Osman Engin satirically invert reigning stereotypes against Turkish immigrants. In both works, Turkish and German act as cultural and linguistic reference systems, which are subverted through the strategy of translatory mimicry. This mimicry is an integral element of the narrative structure of Engins works and becomes a stylistic singularity, which unbalances the German language and undermines it in its seeming naturalness. Through a close reading of Engins works, the contribution aims to offer a deeper understanding of the extent and nature of the unbalancing of cultural and linguistic points of reference, which implies a deconstruction of collective identities and fi xed ideas. In addition to the metalinguistic markings in the hybridized German-Turkish interlanguage of the author, as we will show, the constant alternation between object level and meta level plays an important role in the narrative structure of the texts, resulting in the continuous consideration of the mother tongues signifi cance and the issue of intralingual translation
Lingua Tertii Imperii und Autobiographie: Victor Klemperers Tagebücher der NS-Zeit als Epitext
Full text linkIm vorliegenden Beitrag wird das Augenmerk auf die Tagebücher des deutsch-jüdischen RomanistenVictor Klemperer aus dem Zeitraum des Dritten Reiches als Epitext sensu Genette 1992 gelenkt – und zwar in zweifacher Hinsicht: als Vorstufe zur sprachkritischen Arbeit LTI und als Kommentartext zur Autobiographie Curriculum Vitae. Gérard Genette 1992: 369 versteht das Tagebuch auf allgemeiner Ebene als „privaten Epitext“, als Kommentartext, der als lektüresteuerndes und hermeneutisch bedeutsames Hilfselement Informationen, Erläuterungen und Interpretationen des beruflichen – literarischen oder akademischen – Werkes des Tagebuchautors liefern kann. Klemperers diaristischer Epitext ist mit seinem schriftlichen Umfeld eng verbunden. Der Beitrag zeigt, auf welche Art und Weise der Holocaust-Kontext unmittelbar die Sicht auf das eigene Leben im Curriculum Vitae sowie die eigene wissenschaftliche Disziplin in LTI ändert. Das Tagebuch bildet die Vorstufe der beiden Werke und kommentiert sie.Lingua Tertii Imperii and autobiography: Victor Klemperer’s Third Reich diaries as an epitextThis article focuses on the Third Reich diaries of the German-Jewish professor of French literature Victor Klemperer. As an epitext cf. Genette 1992, the diaries show the different production stages of his language-critical study LTI and a commentary of his autobiography Curriculum Vitae. Gérard Genette 1992: 369 understands the diary in general as a “private epitext”, a hermeneutical comment that may offer insightful information and interpretations of the professional – literary or academic – activities of the author. Klemperer’s diaristic epitext is intimately connected to his other writing practices. This contribution shows how the context of the Holocaust directly changes Klemperer’s views on his own life in Curriculum Vitae as well as on his scientific discipline in LTI. The diary represents a preliminary stage of both works and comments on them.Im vorliegenden Beitrag wird das Augenmerk auf die Tagebücher des deutsch-jüdischen RomanistenVictor Klemperer aus dem Zeitraum des Dritten Reiches als Epitext sensu Genette 1992 gelenkt – und zwar in zweifacher Hinsicht: als Vorstufe zur sprachkritischen Arbeit LTI und als Kommentartext zur Autobiographie Curriculum Vitae. Gérard Genette 1992: 369 versteht das Tagebuch auf allgemeiner Ebene als „privaten Epitext“, als Kommentartext, der als lektüresteuerndes und hermeneutisch bedeutsames Hilfselement Informationen, Erläuterungen und Interpretationen des beruflichen – literarischen oder akademischen – Werkes des Tagebuchautors liefern kann. Klemperers diaristischer Epitext ist mit seinem schriftlichen Umfeld eng verbunden. Der Beitrag zeigt, auf welche Art und Weise der Holocaust-Kontext unmittelbar die Sicht auf das eigene Leben im Curriculum Vitae sowie die eigene wissenschaftliche Disziplin in LTI ändert. Das Tagebuch bildet die Vorstufe der beiden Werke und kommentiert sie.Lingua Tertii Imperii and autobiography: Victor Klemperer’s Third Reich diaries as an epitextThis article focuses on the Third Reich diaries of the German-Jewish professor of French literature Victor Klemperer. As an epitext cf. Genette 1992, the diaries show the different production stages of his language-critical study LTI and a commentary of his autobiography Curriculum Vitae. Gérard Genette 1992: 369 understands the diary in general as a “private epitext”, a hermeneutical comment that may offer insightful information and interpretations of the professional – literary or academic – activities of the author. Klemperer’s diaristic epitext is intimately connected to his other writing practices. This contribution shows how the context of the Holocaust directly changes Klemperer’s views on his own life in Curriculum Vitae as well as on his scientific discipline in LTI. The diary represents a preliminary stage of both works and comments on them
- …
