19 research outputs found
Men’s belief in sexual myths and factors effecting these myths
No full textAmaç: Cinsel mitler, kişilerin cinsel konularda doğru olduğunu düşündükleri, çoğu zaman abartılı, yanlış, bilimsel değeri bulunmayan inanışlardır. Bu araştırmanın amacı, erkeklerde sık görülen cinsel mitlere inanma yaygınlığının ve cinsel mitlere inanmayı etkileyen değişkenlerin belirlenmesidir. Yöntem: Araştırmaya 167 erkek katılmıştır. Verilerin ilk bölümü sosyodemografik özellikler ve cinsel öykü ile ilgili soruları, ikinci bölümü ise 30 soruluk Cinsel Mit Değerlendirme Formunu içeren anket formunu kapsamaktadır. Bulgular: Cinsel mitlere inanma yaygındır. Medeni durum, eğitim düzeyi, ergenlik öncesi yaşanılan bölge, ilk cinsel bilgi kaynağı ve ilk cinsel ilişki sonucunun cinsel mitlere inanmayı etkilediği saptanmıştır. Sonuçlar: Bulgularımıza dayanarak, erkeklerde de cinsel mitlere inanmanın yüksek düzeylerde olmasını, toplumda var olan cinsellikle ilgili bilgilerin eksikliği ya da yanlışlığı ile açıklayabiliriz. Daha fazla katılımcı ile daha genellenebilir çalışmaların yapılması, toplum tabanlı cinsel eğitimlerin planlaması için yol gösterici olacaktır.Objective: Sexual myths are often exaggerated, incorrect and unscientific ideas on sexuality that people believe to be true. The aim of this study is to determine the acceptance rate of common sexual myths and related factors among men. Method: Data was collected from 167 voluntary males (18-67 years). A structured interview including sociodemographic characteristics and sexual myth questionnaire investigating 30 common sexual myths was carried out with the participants. Result: There are numerous myths regarding sexuality in our study population. It was found that marital status, educational level, region lived until adolescence (sub-district and village or province and district), first source for sexual information and result of the first sexual relationship influence rates of belief for sexual myths. Conclusion: High levels of belief in sexual myths among males in our study group can be interpreted as a result of inadequate sexual education in the society. We believe that further larger scale population studies might be beneficial for planning sexual education in our society
Comparison of treatment approaches of primary, secondary and tertiary health care institutions to Helicobacter pylori in patients with peptic ulcer complaints
No full textAmaç: Bu çalışmada birinci, ikinci ve üçüncü basamak sağlık kuruluşlarında çalışan hekimlerin, peptik ülser yakınmaları olan hastalara yaklaşımları ve Helicobacter pyloriye yönelik tedavi yaklaşımlarının tanımlanması amaçlanmıştır. Çalışma Planı: Tanımlayıcı tipteki bu araştırmada, veriler Anadolu yakasındaki bir Sağlık Grup Başkanlığı'na bağlı sağlık ocaklarında çalışan 20 (birinci basamak), tam teşekküllü bir devlet hastanesinde çalışan 14 (ikinci basamak) ve bir tıp fakültesi hastanesinde çalışan 26 (üçüncü basamak) hekime yüz yüze anket uygulanarak toplandı. İstatistiksel analizlerde ki-kare ve Kolmogorov-Smirnov testleri kullanıldı.Bulgular ve Sonuç: Peptik ülser tanısı koyma yöntemleri açısından sağlık kuruluşları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (Dmax=0.95, p=0.0000). Birinci basamaktaki hekimlerin %100'ü tanıyı öykü, fizik muayene ve tedaviye yanıta göre koyarken, ikinci basamakta çalışan hekimlerde bu oran %7.7 idi. Üçüncü basamaktaki hekimlerin tamamı ise tanıyı endoskopi yardımı ile koyduklarını bildirdiler. Birinci, ikinci, üçüncü basamak hekimleri arasında (i) tedavide antibiyotik olarak klaritromisin kullanma (sırasıyla %60, %85.7, %92.3); (H) peptik ülser yakınması olan hastalara beslenme rejimi önerme (sırasıyla %85.0, %85.7, %26.9; p=0.0003); (iii) peptik ülser tanılı hastalara antidepresan tedavisi başlama oranları (sırasıyla %30.0, %50.0, %11.5; p=0.029) ve (iv) tedavi süreleri açısından (p=0.003) anlamlı farklılıklar gözlendi.Objectives: This study was designed to define the attitudes of doctors working at primary, secondary and tertiary health care institutions to patients with peptic ulcer complaints and their choice of treatment for Helicobacter pylori. Study Design: In this descriptive study, data were collected by a questionnaire administered to 20 health center doctors of a Health District Directorate, 14 doctors of a general hospital and 26 doctors of a university hospital, all of which were in the Anatolian Region. Statistical analyses were made using chi-square and Kolmogorov-Smirnov tests. Results and Conclusion: With respect to the diagnostic methods for peptic ulcer, significant differences existed between the institutions (Dmax=0.95, p=0.0000). All primary care physicians based their diagnosis of peptic ulcer on history, physical examination and response to treatment, this being 7.7% for the secondary care physicians. On the other hand, all the physicians at the tertiary level reached diagnosis by the help of endoscopy. Significant differences were found between primary, secondary, and tertiary health care physicians with regard to (i) use of clarithromycin in the antibiotic treatment (60%, 85.7%, 92.3%); (ii) recommendation of a dietary regime to patients with peptic ulcer complaints (85.0%, 85.7%, 26.9%; p=0.0003); (iii) institution of antidepressant drugs in patients with a diagnosis of peptic ulcer (30.0%, 50.0%, 11.5%; p=0.029), and (iv) duration of treatment (p=0.003), respectively
Ümraniye eğitim va araştırma sağlık grup başkanlığı bölgesinde aşılama hizmetleri ve soğuk zincir yönetimi üzerine eğitimin etkisi
No full textunknow
Türkiye’ de isteyerek düşükler
No full textBu çalışmada Hacettepe Nüfus Etüdleri Enstitüsü'nün 1998 yılında yapmış olduğu Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması veri tabanı kullanılarak Türkiye'de evlenmiş kadınlarda isteyerek düşüklere ilişkin bulgular incelenmiştir. Aile planlamasının öncelikli hedeflerinden birinin istenmeyen gebeliklerin önlenmesi olmasından dolayı, isteyerek düşükler aile planlaması hizmetleri bakımından özel bir önem teşkil etmektedir. Aile planlaması hizmetlerine ulaşımın yetersiz olduğu ya da diğer psikososyal faktörlerin yöntem kullanımını engellediği durumlarda, kadınlar isteyerek düşüklere yönelmektedirler. Ayrıca, kullanılan gebeliği önleyici yöntemlerin başarısız olması nedeniyle, kadını isteyerek düşüğe yönelten, istenmeyen gebelikler de ortaya çıkabilmektedir. Evlenmiş kadınların %26'sının isteyerek düşük yapmış oldukları görülmektedir. İsteyerek düşük yapmış olan kadınların yaklaşık yarısı sadece bir kez isteyerek düşük yapmıştır. Kadının yaşı ve yaşayan çocuk sayısı, isteyerek düşük yapma olasılığını belirleyen önemli faktörlerdir. İsteyerek düşük yapmış olan evlenmiş kadınların oranı 25 yaşın altındaki kadınlarda % 10'dan daha azken, 45-49 yaş grubundaki kadınlarda % 40'tan daha fazladır. İsteyerek düşük yapmış olan evlenmiş kadınların oranı yaşayan çocuk sayısıyla birlikte artmaktadır; çocuğu olmayan kadınlarda bu oran % 4,7 iken, halen yaşayan dört çocuğu bulunan kadınlarda en yüksek düzey olan yüzde 40,3'e çıkmaktadır. Kentsel yerleşimlerde yaşayan kadınların kırsal yerleşimlerde yaşayanlardan daha fazla sayıda isteyerek düşük yapmış oldukları görülmüştür. Bölgesel örüntülere göre incelendiğinde, evlenmiş kadınlar arasında isteyerek düşük yapma oranı Doğuda en azken (%19,3), Batıda en fazladır (%30,2). Eğitime göre bakıldığında, evlenmiş kadınlar arasında isteyerek düşük yapma oranı çok az farklılık gösterdiği görülmüştür. Kadınların son düşükleri için belirttikleri nedenler incelendiğinde düşük yapan her 10 kadından 6'sının belirttikleri nedenin, sahip olduklarından başka çocuk istememeleri olduğu görülmüştür. Bunu, %7,4 ile bir önceki gebeliğin bitiminden sonra çok kısa süre geçmiş olduğunu söyleyen kadınlar izlemektedir. Dolayısıyla, isteyerek düşük yapan kadınların toplam olarak yüzde 67,8'i ya doğurganlıklarını sınırlamak ya da doğum aralarını açmak nedeniyle bu yolu seçmişlerdir. İsteyerek düşük yapma nedeni olarak başka neden belirten kadınların çoğu, gebeliklerini bazı sağlık nedenlerinden dolayı sonlandırdıklarını belirtmişlerdir. Kadınların yaşlarının ilerlemesiyle beraber, artık çocuk sahibi olmamak için isteyerek düşük yapanların oranları da artmaktadır. Otuzbeş yaşın altındaki kadınların daha ileri yaşlardaki kadınlara göre, gebeliği sonlandırma nedeni olarak, istenen bir gebeliği geciktirmeyi (doğum aralarını açma) veya sağlık nedenlerini daha sıklıkla bildirmiş oldukları görülmektedir. Daha az eğitim görmüş kadınlar arasında isteyerek düşük nedeni olarak sahip olunandan başka çocuk istenmemesi daha sıklıkla belirtilmiştir. Bununla birlikte, daha fazla eğitim görmüş kadınlar arasında bile kadınların çoğunluğu, son düşüğün doğumları sınırlamak amacıyla yapıldığını belirtmiştir. Hem kentsel, hem de kırsal alanlarda yaşayan kadınların yaklaşık üçte ikisinin başka çocuk sahibi olmamak için isteyerek düşük yaptıkları göz önüne alındığında, kentsel ve kırsal alanlarda isteyerek düşük için belirtilen nedenler bakımından çok az bir farklılık olduğu görülmüştür. Bütün bölgelerde de, isteyerek düşük için en sık belirtilen neden, sahip olunandan başka çocuk istenmemesidir. Ancak başka çocuk sahibi olmamak için isteyerek düşük yapan kadınların oranı Batıda en fazlayken (%65,9), Doğuda en azdır (%53). Batıdaki oranın yaklaşık iki katına yakın olarak Doğuda kadınların beşte biri sağlık nedenleri dolayısıyla isteyerek düşüğe başvurduklarını belirtmişlerdir. Araştırmadan önceki 5 yıllık dönemde isteyerek düşük yapan her dört kadından üçü, isteyerek düşüğün özel bir doktor muayenehanesinde (%63,9) veya özel bir hastane ya da klinikte (%11,2) gerçekleştiğini belirtmiştir.INDUCED ABORTION IN TURKEY This study presents information on induced abortions in Turkey. Induced abortions have additional significance for family planning services since one important goal of family planning is to eliminate unwanted pregnancies. Women resort to induced abortions when they lack access to contraceptive services or other psychosocial barriers keep them from using family planning to avoid unwanted pregnancies. They may also decide to abort a pregnancy that results from contraceptive failure.The proportion of induced abortion is 26 percent in ever-married women Among the women who had had an induced abortion, around half had had only one induced abortion. Both age and the number of living children are strongly associated with the likelihood that a woman will have had an induced abortion. Percentage of ever-married women ever having had an induced abortion varies from less than 10 percent among women under age 25 to more than 40 percent among women age 45-49. The percentage of ever-married women who have had an induced abortion also increases steadily with the number of living children, from 4,7 percent of women with no living children to a peak of 40,3 percent among women with four children. Urban women are more likely to report having had an induced abortion than rural women. Considering regional patterns, women in the East region are the least likely to have ever had an induced abortion (19,3%) and women in the West region are the most likely to report an induced abortion (%30,2). There is little variation by education in the proportions of ever-married women who have had an induced abortion. The reasons women gave for having their last abortion was also analysed. Six of every ten women had the abortion because they did not want to have another child. An additional 7,4 percent ended the pregnancy because it followed a previous pregnancy too closely. Thus, a total of 67;8 percent of women who had an abortion wanted to space or limit their births at the time of the abortion. Among women citing other reasons for the abortion, the majority indicated that they ended the pregnancy because of concerns about their health. As the age of women increases, the proportion of women had an abortion because they did not want another child also increases. The desire to delay (space) a wanted birth or concerns about health were cited somewhat more frequently as the reasons for ending the pregnancy among women under age 35 than among older women. Not wanting another child is more frequently reported by less-educated women. However even among more educated women, a majority of women reported the last abortion was the result of desire to limit births. There is little variation between urban and rural areas in the reasons women gave for having an abortion, with nearly two-thirds of both urban and rural women saying that they had an abortion because they did not want another child. In all of the regions, the predominant reason for having an abortion was also a desire to limit births. The West Region has the highest percentage of women reporting they had the abortion because they did not want another child (65,9 percent), and the East region had the lowest percentage (53 percent). In the East, one-fifth of women had the abortion because of concerns related to their own health, which is nearly twice the percentage expressing this concern in the West. Nearly three in four women who had an induced abortion in the five-year period preceding the survey reported the abortion took place at a private doctor's office (63,9 percent) or at a private hospital or clinic (11,2 percent)
Efficacy of Sertraline in the Treatment of Depression in Patients with Parkinson’s Disease
No full textObjective: We investigated the efficacy and safety of sertraline in the treatment of depression in patients with Parkinson's disease (PD) without motor oscillations. Sertraline has less potential for pharmacokinetic drug interactions than other antidepressants and this feature ensures an tolerability profile especially in the elderly. Material and Methods: Sixteen patients with PD who were diagnosed with major depression according to DSM-IV criteria were included in this open-label trial for 8th weeks. Anti-parkinsonian medications have not been modified throughout the study period. Initial sertraline dose was 25 mg for the first week and then incrased to 50 mg given every morning. For assessment of depression, Beck Depression Inventory (BDI) and Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D) were used and Unified Parkinson's Disease Rating Scale (UPDRS) and Hoehn-Yahr Scale were used for parkinsonism. Results: BDI and HAM-D scores decreased significantly (p= 0.000) and clinical global assessment of efficacy revealed "good" or "excellent" responses in all patients. Mean parkinsonian disability, as assessed by the Unified Parkinson's Disease Rating Scale (UPDRS) and Hoehn and Yahr Stage scales, remained unchanged throughout the study in the group as a whole. Conclusion: Although these preliminary results need to be confirmed in large placebo-controlled trials, the results of the present study suggest that sertraline does not worsen motor performance and may be useful in the treatment of depression in PD
The efficacy of venlafaxine in treatment of depression in Parkinson`s disease / Parkinson hastalığında depresyon tedavisinde Venlafaksin’in etkinliği
No full textThe Efficacy of Venlafaxine in Treatment of Depression in Parkinson's Disease
No full textObjective: Depression is the most common psychiatric disorder appearing in Parkinson's Disease (PD) with an average prevalence rate almost 40-50 %. Selective serotonin and norepinephrine reuptake inhibitors (SNRIs) are currently used in the treatment of depression in patients with PD, but we have not found any studies in the literature regarding this treatment choice. The aim of this prospective study was to investigate the therapeutic efficacy of venlafaxine, which is a SNRI antidepressant, in the treatment of depression in Parkinson's disease
Knowledge, attitudes and beliefs concering fever in Kazım Karabekir a district area of Umraniye
No full textAteş, toplumda sık karşılaşılan bir sorundur. İnsanlar ateşin zararlı etkilerine karşı korku duymuşlar ve ateşi hastalıkların ana bileşeni olarak görmüşlerdir. Bu araştırmanın amacı, insanların ateş hakkında bilgi, tutum ve inanışlarını belirlemektir. Araştırma Ümraniye, Kazım Karabekir mahallesinde yürütülmüştür. Veriler odak grup görüşmeleri yolu ile toplanmıştır. Toplam 6 grupta 40 kişi ile görüşülmüştür. Görüşmelerden sonra katılımcılara termometre kullanımı ve ateş konusunda bilgi verilmiştir. Katılımcıların çoğu yüksek ateşin düşürülmesi gerektiğine inanmaktadır. Yüksek ateşin zararlarını; havale, felç, menenjit olarak tanımlamışlar ve normal sayılan vücut sıcaklığını bilememişlerdir. Genellikle termometre kullanmadıklarını, ateşi dokunarak hissettiklerini belirtmişlerdir. Sonuç olarak katılımcıların çoğunun ateşi tehlikeli gördükleri buna rağmen ateşi düşürmek için kullandıkları uygulamaların yetersiz olduğu gözlemlenmiştir.Fever is extremely common in population. People have been shown to have unrealistic fears of the harmful effects of fever and they generally see it as the main component of an illness. The objective of this study was to survey people about their kowledge, attitude and beliefs concerning fever. The study was conducted in Kazım Karabekir a district area of Ümraniye. The data were collected by focus group discussion in 6 goups and 40 people. An education was given to participants after discussion to teach the use of thermometer and patient care with high fever. Most of the participants feel the need for decreasing the temparature of people with high fever. They define the harms of high fever as febrile convulsion, stroke and menengitis. They dont know the range of normal body temparature. They generally don’t use termometers, measure the fever by touching with hand. Consequently, it has been observed that participants consider high fever is dangerous. However their applications related to high fever are insufficient
