37 research outputs found
White matter alterations in early stages of schizophrenia: A systematic review of diffusion tensor imaging studies
No full textSeveral lines of evidence suggest that the normal integration of cerebral communication may be compromised in schizophrenia, with white matter (WM) abnormalities being integral to these functional deficits. Diffusion tensor imaging (DTI) is a neuroimaging technique which has increasingly been used to study WM through quantitative indices of its structural and orientational characteristics. Identifying the WM differences early in the course of schizophrenia may assist in prevention, early diagnosis and identification of treatment targets. In that respect, the aims of the present study were to (a) systematically review WM integrity in the early stages of schizophrenia as inferred by DTI and (b) specifically examine parameters that may affect WM: age, duration of illness and treatment. In summary, DTI studies in early schizophrenia suggest that structural dysconnectivity may be already present in recent-onset and drug-naïve patients, as well as in individuals clinically at high risk for developing schizophrenia. Although the pattern of WM differences is not totally consistent frontal, fronto-temporal and fronto-limbic connections, with tracts including the superior longitudinal fasciculus, cingulum bundle, uncinate fasciculus and corpus callosum seem to be affected. These differences may depend on the developmental stage of the subjects, the duration of illness and exposure to antipsychotic medication. © 2013 by the American Society of Neuroimaging
Advances in the treatment of substance use disorder in Cyprus
No full textAddiction psychiatry is a relatively new field in Cyprus. This paper presents the advances in the treatment of substance use disorders in the country in the past three decades. These advances have included increased availability of services, increased accessibility, the development of a modern biopsychosocial harm-reduction approach and evidence-based pharmacological treatments.</jats:p
Η ποιότητα ζωής του βαρέως πάσχοντα
No full textΟι ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια υποφέρουν από σωματικά και ψυχοκοινωνικά προβλήματα με τελικές εκδηλώσεις τη δύσπνοια, την εύκολη κόπωση, τη μειωμένη λειτουργικότητα στις καθημερινές εκδηλώσεις και τελικά βιώνουν χαμηλή ποιότητα ζωής. Τα παραπάνω είναι μέρος του φαύλου κύκλου της καρδιακής ανεπάρκειας που περιλαμβάνει δυσλειτουργία του αυτονόμου νευρικού συστήματος, δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας, μειωμένη ικανότητα άσκησης, αλλά και άγχος, κατάθλιψη, μειωμένη ποιότητα ζωής, τα οποία είναι σε στενή αλληλεπίδραση με την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η ποιότητα ζωής όπως βιώνεται από τον ίδιο τον ασθενή είναι σημαντική για τον ίδιο αλλά είναι πολύ χρήσιμη παράμετρος ως μη επεμβατικός τρόπος παρακολούθησης και αξιολόγησης των ασθενών σε βάθος χρόνου, ως δείκτης βαρύτητας της νόσου και ως δείκτης πρόγνωσης του κινδύνου επανεισδοχής στο νοσοκομείο καθώς και της θνητότητας. Μετριέται με τη χρήση ειδικών ψυχομετρικών ερωτηματολογίων που απαντά ο ασθενής, τα οποία μας δίνουν ποσοτικοποιημένες απαντήσεις σε κάθε μια από τις διαστάσεις της ποιότητας ζωής, δηλαδή φυσική, συναισθηματική, νοητική, κοινωνική, πνευματική, περιβαλλοντική, οικονομική, επαγγελματική. Η έννοια της «ποιότητας ζωής σχετιζόμενης με την υγεία» είναι υποσύνολο της ποιότητας ζωής, και το επίπεδο λειτουργικότητας είναι υποσύνολο του ¨επιπέδου υγείας¨. Η μελέτη πραγματεύεται τη σχέση της ποιότητας ζωής του ασθενούς με τη βαρύτητα της νόσου, το άγχος, την κατάθλιψη και την προσωπικότητα του ασθενούς. Σχετικά με το ρόλο των ψυχολογικών παραγόντων στην ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, έχει βρεθεί ότι οι ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια και κατάθλιψη, παρουσιάζουν χαμηλή ποιότητα ζωής. Όμως ο ρόλος της προσωπικότητας τους στην ποιότητα ζωής δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Η προσωπικότητα είναι ένα σύνολο χαρακτηριστικών τα οποία αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της εφηβείας και σταθεροποιούνται με την ενηλικίωση και μετά παραμένουν σχετικά αμετάβλητα κατά τη διάρκεια της ζωής. Η ανθρώπινη προσωπικότητα γενικά έχει συσχετισθεί με την ολική νοσηρότητα, την επίπτωση της κατάθλιψης και του άγχους, αλλά και με την ποιότητα ζωής ανεξάρτητα από την παρουσία η απουσία ψυχικής νόσου. Επίσης για τον πληθυσμό ασθενών με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια έχει βρεθεί ότι τα προγράμματα αποκατάστασης με άσκηση βελτιώνουν την κατάθλιψη και την ποιότητα ζωής. Υποθέσαμε ότι στον πληθυσμό ασθενών με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια: 1)η προσωπικότητα, το άγχος και η κατάθλιψη σχετίζονται ανεξάρτητα με την Ποιότητα Ζωής του ασθενή με ΧΚΑ, 2)ότι ο βαθμός του Νευρωτισμού επηρεάζει την Ποιότητα Ζωής των ασθενών με ΧΚΑ ανεξάρτητα από τη βαρύτητα της νόσου, 3)ότι κατά τη διάρκεια αποκατάστασης με άσκηση, οι ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις επηρεάζουν την Ποιότητα Ζωής των ασθενών με ΧΚΑ ανεξάρτητα από την άσκηση και 4)ότι η άσκηση μειώνει την ελαφριά κατάθλιψη στους ασθενείς με ΧΚΑ σε βαθμό συγκρίσιμο με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Ο σκοπός της μελέτης μας ήταν: 1)η μελέτη ψυχολογικών παραγόντων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενή με ΧΚΑ, 2)η διερεύνηση του ρόλου της Προσωπικότητας στην Ποιότητα Ζωής σε ασθενείς με ΧΚΑ, 3)η μετα-ανάλυση μελετών που διερεύνησαν το ρόλο των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων στη βελτίωση της Ποιότητας Ζωής των ασθενών με ΧΚΑ κατά τη διάρκεια αποκατάστασης και 4) η μετα-ανάλυση μελετών που συνέκριναν τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα με την άσκηση στη ΧΚΑ. Για να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα πραγματοποιήσαμε προοπτική μελέτη παρατήρησης σε ασθενείς με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια με κλάσμα εξώθησης ≤45%, οι οποίοι βρίσκονταν υπό μέγιστη φαρμακευτική αγωγή. Αποκλείστηκαν από τη μελέτη ασθενείς που είχαν αντένδειξη διενέργειας Καρδιοαναπνευστικής Δοκιμασίας Κοπώσεως, όσοι είχαν ιστορικό σοβαρής ψυχικής διαταραχής ή ήταν υπό ψυχιατρική αγωγή καθώς όσοι είχαν γνωσιακή έκπτωση σε βαθμό που να καθίσταται αδύνατη την πραγματοποίηση των ψυχομετρικών δοκιμασιών. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως. Η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου VO2peak και η κλίση του αναπνευστικού ισοδυνάμου VE/VCO2 slope χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες βαρύτητας της ΧΚΑ. Στους ασθενείς χορηγήθηκε δεσμίδα ψυχομετρικών δοκιμασιών για την μέτρηση της ποιότητας ζωής (Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire, KCCQ)), της κατάθλιψης (Beck Depression Inventory, BDI II), του άγχους καταστάσεως και του ιδιοσυγκρασιακού άγχους (State-Trait Anxiety Inventory form Y) και για την αξιολόγηση της προσωπικότητας τους (NEO-FFI). Ακολούθησε στατιστική ανάλυση με τη μέθοδο την πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης όπου Γραμμική παλινδρόμηση ωε εξαρτημένη μεταβλητή ορίστηκε η βαθμολογία στις διάφορες υποκλίμακες της ψυχομετρικής δοκιμασίας για τη μέτρηση της ποιότητας ζωής και ως ανεξάρτητες μεταβλητές αξιολογήθηκαν οι βαθμολογίες στις άλλες ψυχομετρικές κλίμακες και οι εργοσπιρομετρικές παράμετροι. Η ανάλυση έγινε με το λογισμικό SPSS-17, και το επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε ως p<0.05. Ακολούθως πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση για τη διερεύνηση του ρόλου των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, σε πληθυσμό 1074 ασθενών και 1106 υγιών, από 16 διπλές τυφλές μελέτες. Επίσης πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση για να συγκρίνουμε την άσκηση με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα για την κατάθλιψη στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, σε πληθυσμό 1718 ασθενών και 1707 υγιών, από 13 διπλές τυφλές μελέτες. Από τη μελέτη μας βρέθηκε ότι: 1)η προσωπικότητα επηρεάζει την Ποιότητα Ζωής ανεξάρτητα από τη βαρύτητα της νόσου στον ασθενή με ΧΚΑ, 2)ότι από τα 5 βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, μόνο ο Νευρωτισμός σχετίζεται με την Ποιότητα Ζωής στον ασθενή με ΧΚΑ, 3)ότι η κατάθλιψη, άγχος, προσωπικότητα, σχετίζονται ανεξάρτητα με τη Ποιότητα Ζωής του ασθενή με ΧΚΑ, 4)ότι η άσκηση μειώνει την κατάθλιψη σε βαθμό συγκρίσιμο με SSRIs, και 5)ότι οι ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις κατά την αποκατάσταση βελτιώνουν την Ποιότητα Ζωής. Η ψυχιατρική αξιολόγηση του ασθενή με ΧΚΑ μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση, στην εξατομίκευση των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, και στην περαιτέρω βελτίωση της Ποιότητας ΖωήςTitle: The Quality of Life in the severely ill. Introduction Patients with chronic heart failure suffer from physical and psychosocial problems that lead to dyspnea, easy fatigue, reduced daily life functionality and eventually experiencing poor quality of life. The above is part of the vicious circle of heart failure that includes autonomic nervous system dysfunction, left ventricular dysfunction, decreased exercise capacity but also anxiety, depression, decreased quality of life, which are closely interrelated with the patient's quality of life. Quality of life as experienced by the patient itself consists a very useful non-invasive way of evaluating and monitoring patients over time as a disease severity index and as a predictor of the risk of re-admission to hospital and of mortality. It is measured by the use of specific psychometric questionnaires answered by the patient, which give us quantified answers to each of the dimensions of quality of life, ie, physical, emotional, mental, social, spiritual, environmental, economic, professional. This study discusses the relationship between the patient's quality of life and the severity of the illness, anxiety, depression and the personality of the patient. Regarding the role of psychological factors in the quality of life of patients with chronic heart failure, it has been found that patients with chronic heart failure and depression and/or anxiety have a poor quality of life. But the role of personality in their quality of life has not been sufficiently studied. Personality is a set of characteristics that develop during adolescence and stabilize with adulthood and then remain relatively unchanged over the course of life. Human personality has generally been associated with total morbidity, the incidence of depression and anxiety, but also with quality of life regardless of the presence or absence of mental illness. In patients with chronic heart failure it has been found that exercise rehabilitation programs improve depression as well as quality of life. Aim of the study We hypothesized that in the population of patients with chronic heart failure: 1) personality, anxiety and depression are independently correlated with the quality of life of the patient with CHF, 2) that the degree of Neuroticism affects the quality of life of patients with chronic heart failure independently of severity of the disease, 3) that during exercise rehabilitation program, psychosocial interventions affect the quality of life of patients with CHF regardless of exercise and 4) that exercise reduces light depression in patients with CHF to a degree comparable to commonly used antidepressant medication (Selective Serotonin Reuptake Inhibitors, SSRIs). The purpose of our study was: 1)the study of psychological factors that affect the quality of life of the patient with Chronic Heart Failure, 2) the investigation of the role of Personality in Quality of Life in patients with Chronic Heart Failure, 3) the meta-analysis of studies that investigated the role of psychosocial interventions to improve the Quality of Life of patients with Chronic Heart Failure during rehabilitation and 4) the meta-analysis of studies comparing antidepressant drugs with exercise in Chronic Heart Failure. Methods In order to answer the above questions, we performed a prospective observational study in patients with chronic heart failure with an ejection fraction of ≤45% who were under the maximum medication dosage. Excluded from the study were patients who had a contraindication of Cardiopulmonary Exercise Testing, those with a history of severe mental disorder or current psychiatric treatment as well as those with a cognitive impairment to the extent that it is impossible to perform psychometric evaluation. Statistical analysis was carried out using the multiple linear regression method. The Quality of Life psychometric scales scores were used as the dependent variable, and the cardiopulmonary exercise testing parameters were evaluated as independent variables. The analysis was performed with the SPSS-17 software, and the desired statistical significance level was defined as p <0.05. Subsequently, we performed a meta-analysis to investigate the role of psychosocial interventions in improving the quality of life in chronic heart failure, in a population of 1074 patients and 1106 healthy controls, from 16 double-blind studies. We also performed meta-analysis to compare exercise with antidepressant drugs for lowering depression levels in chronic heart failure, in a population of 1718 patients and 1707 healthy controls , from 13 double-blind studies. Results/Conclusion The findings of our study showed that: 1) personality affects Quality of Life regardless of the severity of the disease in the patients with Chronic Heart Failure, 2) that of the 5 basic characteristics of the personality (Neuroticism, Extraversion, Openness, Conscientiousness, Agreeableness) only Neuroscience is related to the Quality of Life in the patient with Chronic Heart Failure, 3) that depression, anxiety, personality are independently related to the quality of life of the patient with Chronic Heart Failure, 4) that exercise reduces depression to a level comparable to SSRIs in patients with Chronic Heart Failure, and 5) that psychosocial interventions during exercise rehabilitation programs improve the quality of life of the patients with Chronic Heart Failure. The psychiatric assessment of the patients with Chronic Heart Failure can help the rehabilitation, the personalization of psychosocial interventions, and the further improvement of the Quality of Life of the patients
The quality of life in the severely ill
No full textPatients with chronic heart failure suffer from physical and psychosocial problems that lead to dyspnea, easy fatigue, reduced daily life functionality and eventually experiencing poor quality of life. The above is part of the vicious circle of heart failure that includes autonomic nervous system dysfunction, left ventricular dysfunction, decreased exercise capacity but also anxiety, depression, decreased quality of life, which are closely interrelated with the patient's quality of life.Quality of life as experienced by the patient itself consists a very useful non-invasive way of evaluating and monitoring patients over time as a disease severity index and as a predictor of the risk of re-admission to hospital and of mortality. It is measured by the use of specific psychometric questionnaires answered by the patient, which give us quantified answers to each of the dimensions of quality of life, ie, physical, emotional, mental, social, spiritual, environmental, economic, professional. This study discusses the relationship between the patient's quality of life and the severity of the illness, anxiety, depression and the personality of the patient. Regarding the role of psychological factors in the quality of life of patients with chronic heart failure, it has been found that patients with chronic heart failure and depression and/or anxiety have a poor quality of life. But the role of personality in their quality of life has not been sufficiently studied.Personality is a set of characteristics that develop during adolescence and stabilize with adulthood and then remain relatively unchanged over the course of life. Human personality has generally been associated with total morbidity, the incidence of depression and anxiety, but also with quality of life regardless of the presence or absence of mental illness. In patients with chronic heart failure it has been found that exercise rehabilitation programs improve depression as well as quality of life.Aim of the studyWe hypothesized that in the population of patients with chronic heart failure: 1) personality, anxiety and depression are independently correlated with the quality of life of the patient with CHF, 2) that the degree of Neuroticism affects the quality of life of patients with chronic heart failure independently of severity of the disease, 3) that during exercise rehabilitation program, psychosocial interventions affect the quality of life of patients with CHF regardless of exercise and 4) that exercise reduces light depression in patients with CHF to a degree comparable to commonly used antidepressant medication (Selective Serotonin Reuptake Inhibitors, SSRIs).The purpose of our study was: 1)the study of psychological factors that affect the quality of life of the patient with Chronic Heart Failure, 2) the investigation of the role of Personality in Quality of Life in patients with Chronic Heart Failure, 3) the meta-analysis of studies that investigated the role of psychosocial interventions to improve the Quality of Life of patients with Chronic Heart Failure during rehabilitation and 4) the meta-analysis of studies comparing antidepressant drugs with exercise in Chronic Heart Failure.MethodsIn order to answer the above questions, we performed a prospective observational study in patients with chronic heart failure with an ejection fraction of ≤45% who were under the maximum medication dosage. Excluded from the study were patients who had a contraindication of Cardiopulmonary Exercise Testing, those with a history of severe mental disorder or current psychiatric treatment as well as those with a cognitive impairment to the extent that it is impossible to perform psychometric evaluation.Statistical analysis was carried out using the multiple linear regression method. The Quality of Life psychometric scales scores were used as the dependent variable, and the cardiopulmonary exercise testing parameters were evaluated as independent variables. The analysis was performed with the SPSS-17 software, and the desired statistical significance level was defined as p <0.05.Subsequently, we performed a meta-analysis to investigate the role of psychosocial interventions in improving the quality of life in chronic heart failure, in a population of 1074 patients and 1106 healthy controls, from 16 double-blind studies.We also performed meta-analysis to compare exercise with antidepressant drugs for lowering depression levels in chronic heart failure, in a population of 1718 patients and 1707 healthy controls , from 13 double-blind studies.Results/ConclusionThe findings of our study showed that: 1) personality affects Quality of Life regardless of the severity of the disease in the patients with Chronic Heart Failure, 2) that of the 5 basic characteristics of the personality (Neuroticism, Extraversion, Openness, Conscientiousness, Agreeableness) only Neuroscience is related to the Quality of Life in the patient with Chronic Heart Failure, 3) that depression, anxiety, personality are independently related to the quality of life of the patient with Chronic Heart Failure, 4) that exercise reduces depression to a level comparable to SSRIs in patients with Chronic Heart Failure, and 5) that psychosocial interventions during exercise rehabilitation programs improve the quality of life of the patients with Chronic Heart Failure.The psychiatric assessment of the patients with Chronic Heart Failure can help the rehabilitation, the personalization of psychosocial interventions, and the further improvement of the Quality of Life of the patients.Οι ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια υποφέρουν από σωματικά και ψυχοκοινωνικά προβλήματα με τελικές εκδηλώσεις τη δύσπνοια, την εύκολη κόπωση, τη μειωμένη λειτουργικότητα στις καθημερινές εκδηλώσεις και τελικά βιώνουν χαμηλή ποιότητα ζωής. Τα παραπάνω είναι μέρος του φαύλου κύκλου της καρδιακής ανεπάρκειας που περιλαμβάνει δυσλειτουργία του αυτονόμου νευρικού συστήματος, δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας, μειωμένη ικανότητα άσκησης, αλλά και άγχος, κατάθλιψη, μειωμένη ποιότητα ζωής, τα οποία είναι σε στενή αλληλεπίδραση με την ποιότητα ζωής του ασθενούς.Η ποιότητα ζωής όπως βιώνεται από τον ίδιο τον ασθενή είναι σημαντική για τον ίδιο αλλά είναι πολύ χρήσιμη παράμετρος ως μη επεμβατικός τρόπος παρακολούθησης και αξιολόγησης των ασθενών σε βάθος χρόνου, ως δείκτης βαρύτητας της νόσου και ως δείκτης πρόγνωσης του κινδύνου επανεισδοχής στο νοσοκομείο καθώς και της θνητότητας. Μετριέται με τη χρήση ειδικών ψυχομετρικών ερωτηματολογίων που απαντά ο ασθενής, τα οποία μας δίνουν ποσοτικοποιημένες απαντήσεις σε κάθε μια από τις διαστάσεις της ποιότητας ζωής, δηλαδή φυσική, συναισθηματική, νοητική, κοινωνική, πνευματική, περιβαλλοντική, οικονομική, επαγγελματική. Η έννοια της «ποιότητας ζωής σχετιζόμενης με την υγεία» είναι υποσύνολο της ποιότητας ζωής, και το επίπεδο λειτουργικότητας είναι υποσύνολο του ¨επιπέδου υγείας¨. Η μελέτη πραγματεύεται τη σχέση της ποιότητας ζωής του ασθενούς με τη βαρύτητα της νόσου, το άγχος, την κατάθλιψη και την προσωπικότητα του ασθενούς.Σχετικά με το ρόλο των ψυχολογικών παραγόντων στην ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, έχει βρεθεί ότι οι ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια και κατάθλιψη, παρουσιάζουν χαμηλή ποιότητα ζωής. Όμως ο ρόλος της προσωπικότητας τους στην ποιότητα ζωής δεν έχει μελετηθεί επαρκώς.Η προσωπικότητα είναι ένα σύνολο χαρακτηριστικών τα οποία αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της εφηβείας και σταθεροποιούνται με την ενηλικίωση και μετά παραμένουν σχετικά αμετάβλητα κατά τη διάρκεια της ζωής. Η ανθρώπινη προσωπικότητα γενικά έχει συσχετισθεί με την ολική νοσηρότητα, την επίπτωση της κατάθλιψης και του άγχους, αλλά και με την ποιότητα ζωής ανεξάρτητα από την παρουσία η απουσία ψυχικής νόσου.Επίσης για τον πληθυσμό ασθενών με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια έχει βρεθεί ότι τα προγράμματα αποκατάστασης με άσκηση βελτιώνουν την κατάθλιψη και την ποιότητα ζωής.Υποθέσαμε ότι στον πληθυσμό ασθενών με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια: 1)η προσωπικότητα, το άγχος και η κατάθλιψη σχετίζονται ανεξάρτητα με την Ποιότητα Ζωής του ασθενή με ΧΚΑ, 2)ότι ο βαθμός του Νευρωτισμού επηρεάζει την Ποιότητα Ζωής των ασθενών με ΧΚΑ ανεξάρτητα από τη βαρύτητα της νόσου, 3)ότι κατά τη διάρκεια αποκατάστασης με άσκηση, οι ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις επηρεάζουν την Ποιότητα Ζωής των ασθενών με ΧΚΑ ανεξάρτητα από την άσκηση και 4)ότι η άσκηση μειώνει την ελαφριά κατάθλιψη στους ασθενείς με ΧΚΑ σε βαθμό συγκρίσιμο με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα.Ο σκοπός της μελέτης μας ήταν: 1)η μελέτη ψυχολογικών παραγόντων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενή με ΧΚΑ, 2)η διερεύνηση του ρόλου της Προσωπικότητας στην Ποιότητα Ζωής σε ασθενείς με ΧΚΑ, 3)η μετα-ανάλυση μελετών που διερεύνησαν το ρόλο των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων στη βελτίωση της Ποιότητας Ζωής των ασθενών με ΧΚΑ κατά τη διάρκεια αποκατάστασης και 4) η μετα-ανάλυση μελετών που συνέκριναν τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα με την άσκηση στη ΧΚΑ.Για να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα πραγματοποιήσαμε προοπτική μελέτη παρατήρησης σε ασθενείς με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια με κλάσμα εξώθησης ≤45%, οι οποίοι βρίσκονταν υπό μέγιστη φαρμακευτική αγωγή. Αποκλείστηκαν από τη μελέτη ασθενείς που είχαν αντένδειξη διενέργειας Καρδιοαναπνευστικής Δοκιμασίας Κοπώσεως, όσοι είχαν ιστορικό σοβαρής ψυχικής διαταραχής ή ήταν υπό ψυχιατρική αγωγή καθώς όσοι είχαν γνωσιακή έκπτωση σε βαθμό που να καθίσταται αδύνατη την πραγματοποίηση των ψυχομετρικών δοκιμασιών.Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως. Η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου VO2peak και η κλίση του αναπνευστικού ισοδυνάμου VE/VCO2 slope χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες βαρύτητας της ΧΚΑ. Στους ασθενείς χορηγήθηκε δεσμίδα ψυχομετρικών δοκιμασιών για την μέτρηση της ποιότητας ζωής (Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire, KCCQ)), της κατάθλιψης (Beck Depression Inventory, BDI II), του άγχους καταστάσεως και του ιδιοσυγκρασιακού άγχους (State-Trait Anxiety Inventory form Y) και για την αξιολόγηση της προσωπικότητας τους (NEO-FFI).Ακολούθησε στατιστική ανάλυση με τη μέθοδο την πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης όπου Γραμμική παλινδρόμηση ωε εξαρτημένη μεταβλητή ορίστηκε η βαθμολογία στις διάφορες υποκλίμακες της ψυχομετρικής δοκιμασίας για τη μέτρηση της ποιότητας ζωής και ως ανεξάρτητες μεταβλητές αξιολογήθηκαν οι βαθμολογίες στις άλλες ψυχομετρικές κλίμακες και οι εργοσπιρομετρικές παράμετροι. Η ανάλυση έγινε με το λογισμικό SPSS-17, και το επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε ως p<0.05.Ακολούθως πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση για τη διερεύνηση του ρόλου των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, σε πληθυσμό 1074 ασθενών και 1106 υγιών, από 16 διπλές τυφλές μελέτες.Επίσης πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση για να συγκρίνουμε την άσκηση με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα για την κατάθλιψη στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, σε πληθυσμό 1718 ασθενών και 1707 υγιών, από 13 διπλές τυφλές μελέτες.Από τη μελέτη μας βρέθηκε ότι: 1)η προσωπικότητα επηρεάζει την Ποιότητα Ζωής ανεξάρτητα από τη βαρύτητα της νόσου στον ασθενή με ΧΚΑ, 2)ότι από τα 5 βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, μόνο ο Νευρωτισμός σχετίζεται με την Ποιότητα Ζωής στον ασθενή με ΧΚΑ, 3)ότι η κατάθλιψη, άγχος, προσωπικότητα, σχετίζονται ανεξάρτητα με τη Ποιότητα Ζωής του ασθενή με ΧΚΑ, 4)ότι η άσκηση μειώνει την κατάθλιψη σε βαθμό συγκρίσιμο με SSRIs, και 5)ότι οι ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις κατά την αποκατάσταση βελτιώνουν την Ποιότητα Ζωής. Η ψυχιατρική αξιολόγηση του ασθενή με ΧΚΑ μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση, στην εξατομίκευση των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, και στην περαιτέρω βελτίωση της Ποιότητας Ζωή
Assessing and Improving the Quality in Mental Health Services
No full textBackground: The mental health of the population consists of the three essential pillars of quality of life, economy, and society. Mental health services take care of the prevention and treatment of mental disorders and through them maintain, improve, and restore the mental health of the population. The purpose of this study is to describe the methodology for qualitative and quantitative evaluation and improvement of the mental health service system. Methods: This is a narrative review study that searches the literature to provide criteria, indicators, and methodology for evaluating and improving the quality of mental health services and the related qualitative and quantitative indicators. The bibliography was searched in popular databases PubMed, Google Scholar, CINAHL, using the keywords “mental”, “health”, “quality”, “indicators”, alone or in combinations thereof. Results: Important quality indicators of mental health services have been collected and presented, and modified where appropriate. The definition of each indicator is presented here, alongside its method of calculation and importance. Each indicator belongs to one of the eight dimensions of quality assessment: (1) Suitability of services, (2) Accessibility of patients to services, (3) Acceptance of services by patients, (4) Ability of healthcare professionals to provide services, (5) Efficiency of health professionals and providers, (6) Continuity of service over time (ensuring therapeutic continuity), (7) Efficiency of health professionals and services, (8) Safety (for patients and for health professionals). Discussion/Conclusions: Accessibility and acceptability of service indicators are important for the attractiveness of services related to their use by the population. Profitability indicators are important economic indicators that affect the viability and sustainability of services, factors that are now taken into account in any health policy. All of the indicators mentioned are related to public health, affecting the quality of life, morbidity, mortality, and life expectancy, directly or indirectly. The systematic measurement and monitoring of indicators and the measurement and quantification of quality through them, are the basis for evidence-based health policy for improvement of the quality of mental health services
A new GPU-based computational framework for the Ab-initio solution of the TDSE for atomic and molecular one-electron systems under intense ultra-short laser fields
No full textThe thesis is focused on the extension of existing techniques as well as the use of cutting-edge parallelisation in the development of methods for quantum systems in intense ultra-short laser fields. The calculations for the quantum systems are performed fully ab initio; using as few approximations as possible. Among the popular approaches for ab initio calculations are those which use an energy eigenstate basis and those which handle the wavefunction explicitly on a grid. In this thesis these
methods are both used for considering hydrogen and the molecular hydrogen ion in intense ultra-short laser fields. The thesis develops on the TDRM approach that
simultaneously uses both methods but in a divided configuration space. We develop the approach further by extending the treatment to the H+ system in intense laser
2fields.
For this thesis the author has developed a new framework, called CLTDSE, and released it as the first 1 laser-matter Time-dependent Schrodinger Equation (TDSE) code which has been explicitly developed with Graphical Processing units (GPUs) and other parallel architectures at the focus. Although the author’s existing public code release consists of finite difference methods, the current code provides support for the finite difference and basis methods, TDRM as well as general Ordinary Differential Equation (ODE) problems. It also performs the B-spline based diag-
onalisation for hydrogenic systems and the calculation of the dipole moment and dipole acceleration. By using OpenCL automatic support for multi-core Central Processing Units (CPUs) has also been provided. We discuss the parallelisation strategy in the thesis and the performance of a variety of methods are compared on CPUs and GPUs. It will be seen that a given GPU accelerator is not always a
better option than the CPU. Further, it will be shown that large run-time reductions are available when comparing high-end CPUs against high-end GPUs, thus the performance promises of GPU systems are realisable.
We further utilise the computational advantages offered by the acceleration by looking at and directly computing the effect of stochastic pulses on atomic hydrogen,
with some focus on the effect on ATI structure. The method of calculation used consists of the instantiation of a particular instance of a stochastic pulse and the
direct calculation of the resulting yield or other properties of interest
Perceived Cognitive Decline in Multiple Sclerosis Impacts Quality of Life Independently of Depression
No full textBackground/Aim. The aim of this study is to examine the effects of perceived cognitive dysfunction and of depression, on selfreported QoL, in a Greek population sample of MS patients. Methods. One hundred outpatients diagnosed with MS completed the Short-Form-36 Health Survey (SF-36), as well as the Perceived Deficits Questionnaire (PDQ) and the Depression subscale of the Mental Health Inventory (MHI), as part of a clinical evaluation which included the Expanded Disability Status Scale (EDSS) estimation. Multiple linear regression was conducted to determine the best linear combination of age, gender, education, EDSS, depression, attention/concentration, retrospective memory, prospective memory, and planning/organization, for predicting QoL scores. Results. In the multivariate regression analysis models, EDSS ( < 0.05), depression ( < 0.001), perceived planning/organization ( < 0.05), and perceived retrospective memory dysfunction ( < 0.05) independently predict quality of life scores. Age, sex, education level, and perceived attention/concentration dysfunction, as well as perceived prospective memory dysfunction, do not independently predict quality of life scores. Conclusions. Perceived planning/organization impairment and perceived retrospective memory impairment in MS patients predict QoL independently of the severity of disease and the severity of depression and therefore should be considered in the assessment of patient health status as well as in the design of treatment interventions and rehabilitation
Linezolid Is Associated with Serotonin Syndrome in a Patient Receiving Amitriptyline, and Fentanyl: A Case Report and Review of the Literature
No full textWe report a unique case of an adverse interaction between the oxazolidinone antibiotic linezolid, the tricyclic antidepressant amitriptyline and the opioid analgesic fentanyl in a 68-year-old woman with advanced ischemic peripheral arterial disease and sepsis, under empirical antibiotic treatment. We also summarize the current relevant literature as identified via PubMed, EMBASE, and PsycINFO as well as reference sections of selected articles
Effect of psychosocial interventions on quality of life in patients with chronic heart failure: a meta-analysis of randomized controlled trials.
No full textBACKGROUND: Patients with chronic heart failure (CHF) usually experience poor quality of life (QoL). Psychosocial interventions tend to affect QoL in CHF. The aim of this study was to explore: 1) the effectiveness of psychosocial interventions on patients’ QoL; 2) the magnitude of this effect; and 3) factors that appear to moderate the reported effect on QoL. METHODS AND RESULTS: Meta-analysis of the data of 1,074 intervention patients and 1,106 control patients from 16 randomized controlled trials (RCTs) that reported QoL measures in treatment and control groups before and after a psychosocial intervention. Subgroup analyses were conducted between: 1) face-to-face versus telephone interventions; 2) interventions that included only patients versus those that included patients and their caregivers; and 3) interventions conducted by a physician and a nurse only, versus those conducted by a multidisciplinary team. Psychosocial interventions improved QoL of CHF patients (standardized mean difference 0.46, confidence interval [CI] 0.19-0.72; P < .001). Face-to-face interventions showed greater QoL improvement compared with telephone interventions (χ(2) = 5.73; df = 1; P < .02). Interventions that included caregivers did not appear to be significantly more effective (χ(2) = 1.12; df = 1; P > .29). A trend was found for multidisciplinary team approaches being more effective compared with nonmultidisciplinary approaches (χ(2) = 1.96; df = 1; P = .16). CONCLUSIONS: A significant overall QoL improvement emerged after conducting psychosocial interventions with CHF patients. Interventions based on a face-to-face approach showed greater benefit for patients’ QoL compared with telephone-based approaches. No significant advantage was found for interventions conducted by a multidisciplinary team compared with a physician and nurse approach, or for psychosocial interventions which included patients’ caregivers compared with patient-only approaches
Corrigendum to “Delta SARS-CoV-2 variant is entirely substituted by the omicron variant during the fifth COVID-19 wave in Attica region” [Sci. Total Environ., 856(Pt 1) (2023)/159062] (Science of the Total Environment (2023) 856(P1), (S0048969722061617), (10.1016/j.scitotenv.2022.159062))
No full textThe authors state that the printed version of the above article missed the contribution of an author, which was that the third author had contributed to the writing of the original draft in addition to methodology. The correct and final version follows. CRediT authorship contribution statement Aikaterini Galani: Methodology, Validation, Writing – original draft. Athina Markou: Supervision, Writing – review & editing, Project administration. Lampros Dimitrakopoulos: Methodology, Writing – original draft. Aikaterini Kontou: Validation. Marios Kostakis: Validation. Vasileios Kapes: Methodology. Marios A. Diamantopoulos: Formal analysis, Software. Panagiotis G. Adamopoulos: Formal analysis. Margaritis Avgeris: Formal analysis, Writing– review & editing. Evi Lianidou: Writing – review & editing. Andreas Scorilas: Formal analysis. Dimitrios Paraskevis: Writing – review & editing. Sotirios Tsiodras: Writing – review & editing. Meletios-Athanasios Dimopoulos: Funding acquisition, Writing – review & editing. Nikolaos Thomaidis: Conceptualization, Project administration, Visualization, Resources. © 2022 Elsevier B.V
