42 research outputs found
Entangled Positionality: Researchers’ Everyday Practices Amidst Coronavirus, War, and Parenting
No full textReflecting on the researcher’s position is crucial for understanding how data are gathered, analyzed, and presented. However, researcher positionality is often reckoned through overly deterministic and rigid social statuses. This is problematic, as intertwined everyday practices of researchers’ living and doing fieldwork are diverse and messy. By reflecting on ethnographic research in Russia during the COVID-19 pandemic and in the wake of the Russo-Ukrainian war, we elaborate an alternative way to speak of and identify the researcher’s position. Using the concept of “entanglement,” we describe how researchers’ everyday practices together with large-scale events, researchers’ social statuses, personal lives, and mundane contingencies, co-produce researchers’ positionality at all stages of the research. We also provide recommendations on how to incorporate such an “entangled positionality” into methodological and epistemological aspects of social research
The Trading Zones of Patient Participation:Public Issue Formation in Nondemocratic Situations
No full textThis article investigates public issue formation catalyzed by Russian patient organizations (POs) that aim to change healthcare rules and practices following patients' needs and expectations. Drawing on the socio-ontological approach of science and technology studies, which posits that issues do not exist independently of efforts to address them, we identify three main stages of public issue formation in the studied situation: (1) from individual troubles to systemic problems, (2) from systemic problems to shared concerns, and (3) from shared concerns to public issues. Transforming individual troubles into public issues is neither easy nor straightforward. Yet, as the key actors in the process, POs use events like conferences and roundtables, and consultative spaces like public councils to engage with healthcare experts and state policymakers. We propose to view these events and spaces as trading zones. Facilitating public issue formation through trading zones where collaboration with other healthcare governance actors occurs without consensus over meanings and priorities, POs address suffering among patients in nondemocratic situations where expert knowledge dominates and public participation is generally unwelcome. The resulting issues are public in scope and capability of mobilizing action, yet articulated in a de-publicizing manner that conceals conflicting stakes and commitments
Formatting patient knowledge and channelling participation:how patient organisations work under authoritarianism
No full textPatient experiential knowledge is important for the quality and responsiveness of healthcare systems. However, it is not rare for patients to struggle to have their knowledge recognised as credible and valuable. This study explores how patient organisations work to adjust patient knowledge to formats recognisable and acceptable by healthcare governance decision-makers. Using the case of patient organisations in Russia, we show that such formatting involves changes in language, practices, and materiality that contribute to channelling patient participation into specific routes and forms while marginalising others. Channelling of patient participation, then, rather than being a result of direct coercion, emerges as a distributed process continuously co-produced by a multitude of actors, such as state administration, patient organisations themselves, patient surveys, consultative spaces, and normative acts
Ecologising Invited and Uninvited Patient Participation in Russia
No full textIntroductionPublic participation can be both supported and limited by decision-makers. Therefore, citizens either participate in top-down approved formats or have to turn towards subversion. These different participation practices, called invited and uninvited, are often treated by researchers as mutually exclusive. In this article, we present the case of patient organisations' involvement in various state-controlled deliberation bodies in Russia, which does not fit into a smooth binary distinction of the patient participation practice. Instead, identified patient participation practices combine interaction approved by gatekeepers with interaction, which are subversive and grassroots-initiated. Conceptually, it means that invited and uninvited participation can be better understood as intertwined ecologies.MethodsThe article is based on a qualitative ethnographic study, which includes participatory observations of the meetings of state-controlled public participation bodies, such as public councils, 51 semi-structured interviews with members of these bodies and an analysis of the relevant policy and methodological documents. Informed consent to record and transcribe all interviews was obtained. Thematic analysis has been used to produce the results.ResultsRussian patient organisations often work informally and independently of state-approved practices expected from them. Some subversive practices happen outside official meetings, others become widely used best practices and others remain everyday mundane interactions, which contribute to the maintenance of the independence of patient organisations against otherwise dominating and nondemocratic state actors.ConclusionThe ecologising approach to patient participation, which interprets invited and uninvited practices as interconnected, has better explanatory power for cases in which citizens maintain independence despite all limitations associated with authoritarian settings. Conceptualising invited and uninvited practices as situations, or separate time- and space-bound events, is a helpful theoretical framework for understanding diverse and seemingly contradictory public participation practices.Patient or Public ContributionResearch participants communicated amendments to the initial research framework to incorporate their needs. Repeated interviews allowed triangulation of preliminary findings with research participants. The article is co-authored with the patient organisation representative, who has contributed directly to data analysis and presentation
An institution-based view of large family firms: A recap and overview
No full text© The Author(s) 2017. This article sketches the contours of an institution-based view of family ownership and control in large firms, with a focus on institutional roots, institutional relatedness, and institutional transitions. The institution-based view brings considerable continuity to family-firm research. It also offers significant novelty in helping resolve some puzzles. Specifically, it answers why the Berle and Means hypothesis on the ‘‘inevitability’’ of separation of ownership and control has not received support in many parts of the world. Finally, its broad scope enables us to integrate institution-based arguments with an important recent debate on the socioemotional wealth (SEW) priorities of family firms
Enzymatische roting van vlas
No full textDocument(en) uit de collectie Chemische ProcestechnologieDelftChemTechApplied Science
Veranderende draagkracht van de Oosterschelde voor kokkels
No full textEffecten van veranderingen in hydrodynamiek en morfologie door de Deltawerken op de habitatgeschiktheid voor kokkels. Rapportage uit het lange termijn onderzoeksprogramma voedselreservering Oosterschelde, in het kader van de tweede evaluatie Nederlands schelpdiervisserijbeleid (EVA II
Scholeksters en voedselreservering
No full textIn het kader van het visserijbeleid zijn vanaf 1993 maatregelen genomen om voedselgebrek van scheldieretende vogels in de Oosterschelde en de Waddenzee te voorkomen. Om na te kunnen gaan of het systeem van voedselreservering van kokkels voor Scholeksters aan zijn doel heeft beantwoord zijn berekeningen gemaakt over de voedselvoorziening van Scholeksters in Oosterschelde en Waddenzee, voor de periode 1990-1997. Dat gebeurde met behulp van een rekenmodel dat is gemaakt met behulp van de bestaande literatuur over voedselopname van Scholeksters. Bij de berekeningen is gebruik gemaakt van gegevens over de populatieopbouw van kokkels op het Balgzand en de door het RIVO verzamelde gegevens over de kokkelstand in de Waddenzee en Oosterschelde. Voor wat betreft de aantallen Scholeksters is uitgegaan van de aantallen die in de Structuurnota zijn gehanteerd voor de voedselreservering die sinds 1993 van kracht is in de Oosterschelde en Waddenzee. Alle gegevens en hun onderlinge relaties zijn in een tweetal spreadsheets gebracht die berekeningen per jaar mogelijk maakten. Voor de berekening van de voedselbehoefte is uitgegaan van de scholeksteraantallen in de periode voorafgaand aan de reservering; voor de Oosterschelde de periode 1987-1991 en voor de Waddenzee de periode 1980-1990. De hoeveelheid voedsel die per dag nodig is voor overwinterende Scholeksters is vrij nauwkeurig bekend. Afhankelijk van de temperatuur, de plaats en de tijd van het jaar ligt die ongeveer tussen 170 en 264 gram vers schelpdiervlees per dag. Ook de beschikbare gegevens over de kokkelstand waren zeer gedetailleerd, zowel voor wat betreft de aanwezige aantallen en biomassa's als voor wat betreft de verspreiding van de kokkels over de droogvallende platen. De bestaande literatuur maakt het echter niet mogelijk om nauwkeurig te voorspellen welk deel van de in de bodem aanwezige kokkels door Scholeksters gevonden zouden kunnen worden. Daarom is het model gekalibreerd op de Oosterschelde. Dat was mogelijk doordat Scholeksters in de Oosterschelde gedurende de jaren 90 door voedselschaarste gedwongen zijn geweest om zo veel mogelijk kokkels op te sporen en op te eten. Vervolgens zijn scenario's doorgerekend zonder kokkelvisserij, en met intensieve ongequoteerde kokkelvisserij. In het reserveringsbeleid is uitgegaan van een reservering van 60% van de schelpdierbehoefte. Uit de resultaten kan worden afgeleid dat door de reserveringen krachtens de Stuctuurnota na de visserij een voedseldekking ontstond van gemiddeld 66% in de vorm van kokkels. In jaren met heel weinig kokkels, waarin niet op de kokkels werd gevist omdat er al in de zomer minder kokkels waren dan de te reserveren hoeveelheid, was de voedseldekking uiteraard minder groot. Ten dele was dat terug te voeren op de visserij in voorafgaande jaren. Bij gebrek aan andere voedselbronnen leidde de visserij in de Oosterschelde tot voedseltekorten of (in andere jaren) tot versterking van de voedseltekorten. In de Waddenzee werden de effecten van visserij in de meeste jaren overvleugeld door natuurlijke invloeden zoals strenge winters en de wisselende aanwezigheid van alternatieve voedselbronnen. In een enkel jaar (1995) werd de voedselschaarste in de Waddenzee echter wel versterkt door de schelpdiervisserij, en zou een grotere reservering het tekort minder groot gemaakt hebben. Scholeksters vinden lang niet alle kokkels die in de bodem aanwezig zijn. Uit de berekeningen kan worden afgeleid hoeveel kokkels van meer dan één groeiseizoen oud zouden moeten worden gereserveerd om een bepaalde voedseldekking te verkrijgen. Uitgaande van de in de Structuurnota Zee- en Kustvisserij gehanteerde scholeksteraantallen zouden tekorten in de Oosterschelde pas te voorkomen zijn door reservering van minimaal 4 miljoen kg kokkelvlees in dichtheden boven 50 per m2, en (wanneer er weinig of geen mosselen beschikbaar zijn) in de Waddenzee van 12 miljoen kg. Bij het reserveren van voedsel is het ook mogelijk om uit te gaan van de totale kokkelstand, in plaats van de hoeveelheid kokkels in dichtheden boven 50 per m2. Uitgaande van de in de Structuurnota Zee- en Kustvisserij gehanteerde scholeksteraantallen zouden tekorten in de Oosterschelde pas te voorkomen zijn door reservering van minimaal 8,5 miljoen kg kokkelvlees in het totale bestand, en (wanneer er weinig of geen mosselen beschikbaar zijn) in de Waddenzee van 27 miljoen kg. Los van de referentie-aantallen Scholeksters kan worden gesteld dat er in september ongeveer 3,6 maal zo veel kokkelvlees in de bodem aanwezig moet zijn dan de beoogde voedselopname door Scholeksters. De mogelijke aanwezigheid van belangrijke alternatieve prooien wordt in het rapport kort besproken. Vooral rond de Oosterschelde kunnen regenwormen uit de omringende landerijen een rol hebben gespeeld, maar kennelijk zijn de tekorten daarmee niet volledig gedekt want in de beschouwde periode zijn de aantallen Scholeksters toch afgenomen, ongeveer overeenkomend met de verandering in de kokkelstand. In sommige jaren kunnen er ook jonge kokkeltjes zijn gegeten, met name in de Waddenzee in 1997 toen er veel kokkelbroed was en de groeiomstandigheden goed waren
Flexible Platform as a Service adoption in business: a capability framework for supporting interoperable and portable cloud solutions
No full textTechnology, Policy and ManagementMulti Actor SystemsManagement of Technolog
Effecten van spuilocaties 1A en 2A op hydraulica, morfologie en ecologie van de Waddenzee
No full textDe huidige spuicapaciteit in de Afsluitdijk is onvoldoende om het streefpeil in het IJsselmeer goed te kunnen handhaven. Gezien de verwachte zeespijgelrijzing en toename van de piekdebieten van de IJssel wordt dit in de toekomst nog moeilijker. Daarom worden de mogelijkheden voor verdubbeling van de spuicapaciteit onderzocht. Het onderzoek is in drie fasen uitgevoerd. Tijdens de eerste fase is onderzocht welke locaties in de Afsluitdijk het meest geschikt zijn voor de aanleg van een extra spuimiddel. Vijf alternatieve locaties zijn onderzocht en er bleven twee locaties over die gegeven de verwachte effecten op natuur en milieu als meest geschikt werden beoordeeld, locatie 1A en 2A. Voor deze twee locaties is tijdens fase 2 van de effectenstudie meer in detail onderzocht wat de effecten zijn. Tijdens fase 3 zal voor een van beide locaties de effecten op hydraulica, morfologie en ecologie van de Waddenzee nader worden onderzocht. Bij het bestuderen van de effecten van een nieuwe spuisluis in de Afsluitdijk is steeds onderscheid gemaakt in hydraulische, morfologische en ecologische effecten. De hydraulische effecten worden als basis gebruikt om de morfologische en ecologische gevolgen in beeld te brengen. Om de hydraulische effecten te bepalen is gebruik gemaakt van een 3D hydraulisch model: TRIWAQ. De correcte werking van TRIWAQ is geverifieerd door vergelijking van twee 13-uursmetingen in de Doove Balg (15 december 1982) en in de Vliestroom (12 januari 1983) met modeluitkomsten voor dezelfde twee periodes. Ook zijn achteraf, na het doorrekenen van de gekozen scenario\u92s, de modelresultaten vergeleken met waarden genoemd in het proefschrift van Zimmerman [lit.1]. Uit de verificatie blijkt dat de berekende waterstanden goed gereproduceerd worden. De stroomsnelheden en saliniteiten worden redelijk gereproduceerd. Om een vergelijking te kunnen maken tussen de huidige situatie en de situatie met een nieuw spuimiddels zijn 38 sommen, die een breed spectrum aan omstandigheden (getij, wind en afvoer) vertegenwoordigen, doorgerekend. Als basis voor deze sommen is de periode oktober en november 1998 gekozen, waarbij voor elke som een maatgevende dag gekozen is. Voorafgaand aan deze dag is eerst 10 dagen 2D gerekend met het IJsselmeermodel, gevolgd door 9 dagen (18 getijperioden) 3D met TRIWAQ. Voor de zeerandvoorwaarden is een tijdreeks van waterstanden opgelegd en een tijdreeks van saliniteiten, bepaald met een reeks van 2D modellen (Coastal Shelf Model, Zuidelijk Noordzee model en het Kuststrookmodel). Voor de spuidebieten is voor de scenario\u92s met alleen de huidige spuisluizen en de autonome ontwikkeling gebruik gemaakt van de actuele openings- en sluitingstijden van Kornwerderzand en Den Oever. Voor de scenario\u92s met de nieuwe spuisluis zijn spuidebieten, die door SOBEK met het Bekkenspuimodel gegenereerd zijn, gebruikt. De 38 sommen zijn cyclisch doorgerekend, dat wil zeggen dat gedurende deze 9 dagen hetzelfde getij, spuidebiet en wind aangehouden is. De resultaten van de laatste van deze 18 dagen is gebruikt voor vergelijking tussen de huidige situatie en de situatie met spuimiddel. Achteraf bleken niet alle 38 sommen voor vergelijking bruikbaar, omdat in een aantal gevallen faseverschuivingen tussen de SOBEK-resultaten en de TRIWAQ-resultaten voorkwamen en omdat de spuidebieten in een aantal scenario\u92s onderling van niet vergelijkbare orde van grootte waren. Uit de berekeningen bleek dat door een nieuwe spuisluis het noordoostelijk deel van de Waddenzee iets zoeter (0 tot 3 psu) en het zuidwestelijk deel iets zouter wordt (ook 0 tot 3 psu). Door de nieuwe spuisluis zullen de ebsnelheden in de Doove Balg en de Vlieter iets toenemen, de vloedsnelheden nemen marginaal af. Op grond van hydraulische overwegingen is geen voorkeur voor een van de twee alternatieven te geven, omdat: - de verschillen in saliniteiten tussen locatiealternatief 1A en 2A marginaal zijn. - de verschillen in stroomsnelheden zijn orde grootte 4 à 5 cm/s, hetgeen ook marginaal is. - de verschillen in waterstanden zijn in de nabijheid van de spuilocaties soms maximaal 8 cm, maar zijn overal elders in de westelijke Waddenzee kleiner (variërend tussen 0 en 2 cm). Om de morfologische effecten van een nieuwe spuisluis te bepalen zijn van de 38 gemaakte sommen de sommen met gemiddeld getij en lage afvoer en met gemiddeld getij en hoge afvoer voor T0, locatiealternatief 1A en locatiealternatief 2A gebruikt. Hierbij is gekeken naar slib en zand. Voor slib is gekeken naar de import van slib via het zeegat, de concentratie van slib door gravitatiecirculatie, de kans op lokale bezinking door afname van de stroomsnelheid en de kans op permanente bezinking door overdiepte van de geulen. Op basis hiervan is gekeken of: - de slibtoevoer naar de kwelders zou kunnen veranderen. - er significante diepteveranderingen van de platen ten opzichte van de waterstand te verwachten te zijn. - de buitendelta van volume kan veranderen. Voor slib wordt geconcludeerd dat lokaal met slibsedimentatie rekening moet worden gehouden, bijvoorbeeld bij de spuipunten en nabij Robbezand. Aan de andere kant is het de vraag of deze effecten aangetoond kunnen worden in het veld, omdat dit nu ook al plekken zijn waar sterke slibsedimentatie in nabijgelegen gebieden optreedt en die als slibbron zullen fungeren. Voor kwelders wordt geconcludeerd dat de aanvoer van slib naar kwelders gemiddeld weinig zal veranderen. Ten aanzien van platen is uit de modelberekeningen gebleken dat de waterpeilen bij gemiddeld getij maximaal 1 cm hoger zullen worden voor hoogwater en maximaal 2 cm lager voor laagwater. De platen zullen vermoedelijk de waterpeilen beperkt volgen. Verwacht wordt dat de hoge platen minder dan 0,5 cm hoger zullen worden en de lage platen minder dan 1 cm lager zullen worden. Dergelijke veranderingen zijn insignificant en in de praktijk onmeetbaar. De buitendelta\u92s, lobvormige zandlichamen die zeewaarts van het zeegat liggen, zijn direct gerelateerd aan het dominant getij. Veranderingen in het dominant getij als gevolg van een nieuwe spuisluis zullen naar verwachting ordegrootte 1000 m3 zijn voor het Vlie en Marsdiep als gevolg van een spuisluis op locatiealternatief 2A en ordegrootte 200 m3 voor het Eierlandsche gat als gevolg van een spuisluis op locatiealternatief 1A. Dit is een verschil van ongeveer 0,5 %, wat als insignificant wordt beschouwd. De eindconclusie ten aanzien van de morfologische effecten van een nieuwe spuisluis in de Afsluitdijk is dat er vrijwel geen onderscheid te maken is tussen locatiealternatief 1A en 2A. De deelstudie ecolgie heeft zich verder toegespitst op de effecten van een extra spuimiddel op de bodemfauna vanwege de sleutelrol die deze organismen spelen in het ecosysteem van de Waddenzee. Allereerst is middels een verkennende studie getracht de huidige effecten van de spuisluizen op de bodemfauna in kaart te brengen. Deze konden evenwel niet worden aangetoond. Om deze reden zijn een aantal surveys uitgevoerd op platen in de nabijheid van de spuimiddelen. De resultaten daarvan worden in fase 3 nader geanalyseerd. Om de effecten van een verandering van de saliniteitspatronen in te schatten zijn relaties tussen a-biotiek en voorkomen van de bodemfauna zoals afgeleid voor de Westerschelde toegepast voor de westelijke Waddenzee. De resultaten lieten een onrealistische verpreiding van de onderzochte bodemfaunasoorten zien. In fase 3 van de studie worden Waddenzee specifieke relaties afgeleid. Vervolgens is een recht-toe recht-aan methodiek opgezet om het effect van de saliniteit op de bodemfauna in te schatten door te kijken naar langdurige onderschrijdingen van lage zoutconcentraties. Om het effect op het voedselaanbod voor de bodemfauna te bepalen is een ecologisch stofstroommodel ontwikkeld. Op basis van de resultaten worden de volgende veranderingen in de ecologie verwacht door de aanleg van een nieuwe spuisluis ten opzichte van de huidige situatie: - De soortensamenstelling van de bodemfauna zal nauwelijks wijzigen. - Het gebied waar de kokkel, een voor verzoeting gevoelig organisme, niet voorkomt is minimaal en beperkt zich tot de directe omgeving van de spuisluizen. - Het gebied waar de groei van de kokkel wordt beperkt door verzoeting verplaatst zich van de omgeving van Den Oever naar het Kornwerderzand en zijn directe omgeving. - De meeste andere aanwezige bodemorganismen zijn minder gevoelig voor verzoeting (bijvoorbeeld de mossel). Voor deze organismen zal het beïnvloedingsgebied naar verwachting kleiner zijn. - Het voedselaanbod in het sediment en de waterkolom zal iets wijzigen: een geringe verarming in de omgeving van Den Oever en een geringe verrijking in de omgeving van Kornwerderzand. Tegelijkertijd vormt het zoete water een stress-factor die afneemt bij Den Oever en toeneemt bij Kornwerderzand. Het uiteindelijk effect op het voedselaanbod is daardoor naar verwachting gering. - In de erosiekuil zal geen bodemfauna van betekenis voorkomen. De verschillen in ecologisch effect tussen variant 1A en 2A zijn verwaarloosbaar, behoudens lokale effecten in de directe omgeving van het spuimiddel, bijvoorbeeld als gevolg van de vorming van een ersosiekuil en het voorkomen van extreem lage saliniteiten. De hoofdconclusie van het totale onderzoek is tweeledig: - Ten aanzien van de effecten van een nieuwe spuisluis in vergelijking tot de huidige situatie wordt geconcludeerd dat er slechts marginale effecten te verwachten zijn. Zo wordt het noordoostelijk deel van de Waddenzee iets zoeter en het zuidwestelijk deel iets zouter. De veranderingen zijn ordegrootte plus of min 3 psu. - Ten aanzien van het onderling verschil in effecten tussen locatiealternatief 1A en 2A wordt geconcludeerd dat zowel uit hydraulisch, morfologisch als ecologisch oogpunt er geen duidelijke voorkeur voor een van beide locaties kan worden gegeven. Tijdens het onderzoek bleken er op diverse onderdelen vragen ten aanzien van de resultaten te ontstaan. Daarom is in april 2002 een plan van aanpak opgesteld om deze vragen te onderzoeken. De resultaten hiervan zullen in de rapportages van fase 3 worden gepresenteerd. Spuilocatie 1
