160 research outputs found
The Distribution, Excitation, And Abundance Of Ch+ In Orion Kl
No full textThe CH ion was one of the first molecules identified in the interstellar gas more than 75 years ago, but the high observed abundances of CH remain a puzzle, because the main reaction proposed for the formation of CH, {\it viz.}, , is so endothermic (4640~K), that it is unlikely to proceed at the typical temperatures of molecular clouds. One way in which the high endothermicity may be overcome, is if a significant fraction of the H is vibrationally excited, as is the case in dense molecular gas exposed to intense far-ultraviolet radiation fields. Elucidating the formation of CH in molecular clouds requires characterization of its spatial distribution, as well as that of the key reactants in the chemical pathways yielding CH. Here we present high-resolution spectral mACS of the two lowest rotational transitions of CH and the fine structure transition of C in a region around the Orion Kleinmann-Low (KL) nebula, obtained with the {\em Herschel Space Observatory's} Heterodyne Instrument for the Far-Infrared (HIFI).\footnote{These observations were done as part of the Herschel observations of EXtraordinary sources: the Orion and Sagittarius star-forming regions (HEXOS) Key Programme, led by E. A. Bergin at the University of Michigan, Ann Arbor, MI.} We compare these mACS to those of CH and C in the Orion Bar photodissociation region (PDR), and discuss the excitation and abundance of CH toward Orion KL in the context of chemical and radiative transfer models, which have recently been successfully applied to the Orion Bar PDR.\footnote{Nagy, Z. et al. 2013, A\&A 550, A96}Made available in DSpace on 2014-09-17T16:55:36Z (GMT). No. of bitstreams: 3
license.txt: 4922 bytes, checksum: 910b249b4beec47e7ab768910c8f966f (MD5)
349.pdf: 21098 bytes, checksum: f6672b8c2d6073bb7ba3ace32833b417 (MD5)
abstract.txt: 1932 bytes, checksum: 67d9e84583750493e2eecbcbf6a31ea6 (MD5)
Previous issue date: 2014-06-16Made available in DSpace on 2015-04-14T18:36:55Z (GMT). No. of bitstreams: 4
license.txt: 4922 bytes, checksum: 910b249b4beec47e7ab768910c8f966f (MD5)
MF01_Presentation.pptx: 5567957 bytes, checksum: edf76d6f2bbed31d187a36b70ec3fa27 (MD5)
MF01_Abstract.pdf: 21098 bytes, checksum: f6672b8c2d6073bb7ba3ace32833b417 (MD5)
MF01_Abstract.txt: 1932 bytes, checksum: 67d9e84583750493e2eecbcbf6a31ea6 (MD5)
Previous issue date: 2014-06-1
THE DISTRIBUTION, EXCITATION, AND ABUNDANCE OF C+, CH+, AND CH IN ORION KL
No full textThe CH ion was one of the first molecules identified in the interstellar gas over 75 years ago, and is postulated to be a key species in the initial steps of interstellar carbon chemistry. The high observed abundances of CH in the interstellar gas remain a puzzle, because the main production pathway of CH, {it viz.}, , is so endothermic (4640~K), that it is unlikely to proceed at the typical temperatures of molecular clouds. One way in which the high endothermicity may be overcome, is if a significant fraction of the H is vibrationally excited, as is the case in molecular gas exposed to intense far-ultraviolet radiation fields. Elucidating the formation of CH in molecular clouds requires characterization of its spatial distribution, as well as that of the key participants in the chemical pathways yielding CH. Here we present high-resolution spectral maps of the two lowest rotational transitions of CH, the fine structure transition of C, and the hyperfine-split fine structure transitions of CH in a region around the Orion Kleinmann-Low (KL) nebula, obtained with the {em Herschel Space Observatory's} Heterodyne Instrument for the Far-Infrared (HIFI).footnote{These observations were done as part of the Herschel observations of EXtraordinary sources: the Orion and Sagittarius star-forming regions (HEXOS) Key Programme, led by E. A. Bergin at the University of Michigan, Ann Arbor, MI.} We compare these maps to those of CH and C in the Orion Bar photodissociation region (PDR), and discuss the excitation and abundance of CH toward Orion KL in the context of chemical and radiative transfer models, which have recently been successfully applied to the Orion Bar PDR.footnote{Nagy, Z. et al. 2013, A&A 550, A96}Made available in DSpace on 2016-01-05T20:06:21Z (GMT). No. of bitstreams: 3
1303.pdf: 21760 bytes, checksum: 1a1e71dd1d02a2af65e3d0a8d814116d (MD5)
478201.pptx: 5987102 bytes, checksum: 2055107e18b8f8a48347e8c6fa75a50a (MD5)
license.txt: 4813 bytes, checksum: 715c4321821a960fa1a1e91d2ac7ebce (MD5)
Previous issue date: 2
Molecular line tracers of high-mass star forming regions
No full textHoge-massa sterren beïnvloeden hun omgeving op diverse manieren waaronder feedback door ver-ultraviolette straling en mechanische feedback via schokken en sterrewinden. Het doordringen van UV-straling in moleculaire wolken creëert zogenaamde foton-gedomineerde gebieden (PDRs) met diverse chemische lagen, waarin het gas overgaat van geïoniseerde in moleculaire vorm. De chemische gelaagdheid van PDRs is waarneembaar in moleculaire lijnen op sub-mm en ver-infrarode golflengten. Dit proefschrift presenteert de resultaten van twee moleculaire lijn-surveys. De ene is de Spectral Legacy Survey (SLS) met de James Clerk Maxwell Telescope (JCMT) van het lichtkrachtige (>10^7 L_Sun), massieve (~10^6 M_Sun), en ver weg (11.4 kpc) gelegen stervormingsgebied W49A. De SLS maakt beelden van 2x2 boogminuten rond W49A in het frequentiegebied van 330 tot 373 GHz. De gedetecteerde moleculaire lijnen tonen een complexe chemie en de grote rol van UV-bestraling en schokken in de verhitting en de chemie van dit gebied. De andere lijnsurvey gepresenteerd in dit proefschrift is een deel van het HEXOS-programma (Herschel observations of EXtra-Ordinary Sources) met de ruimtetelescoop Herschel, in de richting van de nabije (420 pc) prototypische Orion Bar PDR en de dichte moleculaire condensatie Orion S. Reactieve ionen zoals CH+, SH+ en CO+, gezien als deel van deze survey, vormen sporen van het warme (500-1000 K) oppervlak van PDRs. Spectroscopische data van de HIFI- en PACS-instrumenten van Herschel helpen om de chemie en de excitatie van reactieve ionen in deze gebieden te bepalen.
Molecular line tracers of high-mass star forming regions
No full textHoge-massa sterren beïnvloeden hun omgeving op diverse manieren waaronder feedback door ver-ultraviolette straling en mechanische feedback via schokken en sterrewinden. Het doordringen van UV-straling in moleculaire wolken creëert zogenaamde foton-gedomineerde gebieden (PDRs) met diverse chemische lagen, waarin het gas overgaat van geïoniseerde in moleculaire vorm. De chemische gelaagdheid van PDRs is waarneembaar in moleculaire lijnen op sub-mm en ver-infrarode golflengten. Dit proefschrift presenteert de resultaten van twee moleculaire lijn-surveys. De ene is de Spectral Legacy Survey (SLS) met de James Clerk Maxwell Telescope (JCMT) van het lichtkrachtige (>10^7 L_Sun), massieve (~10^6 M_Sun), en ver weg (11.4 kpc) gelegen stervormingsgebied W49A. De SLS maakt beelden van 2x2 boogminuten rond W49A in het frequentiegebied van 330 tot 373 GHz. De gedetecteerde moleculaire lijnen tonen een complexe chemie en de grote rol van UV-bestraling en schokken in de verhitting en de chemie van dit gebied. De andere lijnsurvey gepresenteerd in dit proefschrift is een deel van het HEXOS-programma (Herschel observations of EXtra-Ordinary Sources) met de ruimtetelescoop Herschel, in de richting van de nabije (420 pc) prototypische Orion Bar PDR en de dichte moleculaire condensatie Orion S. Reactieve ionen zoals CH+, SH+ en CO+, gezien als deel van deze survey, vormen sporen van het warme (500-1000 K) oppervlak van PDRs. Spectroscopische data van de HIFI- en PACS-instrumenten van Herschel helpen om de chemie en de excitatie van reactieve ionen in deze gebieden te bepalen
Low Mass Star Formation_Nagy_Measuring Rotation in Protostellar Envelopes: ALMA Observations of Edge-On Orion Protostars_#1
No full textMolecular line tracers of high-mass star forming regions
No full textHoge-massa sterren beïnvloeden hun omgeving op diverse manieren waaronder feedback door ver-ultraviolette straling en mechanische feedback via schokken en sterrewinden. Het doordringen van UV-straling in moleculaire wolken creëert zogenaamde foton-gedomineerde gebieden (PDRs) met diverse chemische lagen, waarin het gas overgaat van geïoniseerde in moleculaire vorm. De chemische gelaagdheid van PDRs is waarneembaar in moleculaire lijnen op sub-mm en ver-infrarode golflengten. Dit proefschrift presenteert de resultaten van twee moleculaire lijn-surveys. De ene is de Spectral Legacy Survey (SLS) met de James Clerk Maxwell Telescope (JCMT) van het lichtkrachtige (>10^7 L_Sun), massieve (~10^6 M_Sun), en ver weg (11.4 kpc) gelegen stervormingsgebied W49A. De SLS maakt beelden van 2x2 boogminuten rond W49A in het frequentiegebied van 330 tot 373 GHz. De gedetecteerde moleculaire lijnen tonen een complexe chemie en de grote rol van UV-bestraling en schokken in de verhitting en de chemie van dit gebied. De andere lijnsurvey gepresenteerd in dit proefschrift is een deel van het HEXOS-programma (Herschel observations of EXtra-Ordinary Sources) met de ruimtetelescoop Herschel, in de richting van de nabije (420 pc) prototypische Orion Bar PDR en de dichte moleculaire condensatie Orion S. Reactieve ionen zoals CH+, SH+ en CO+, gezien als deel van deze survey, vormen sporen van het warme (500-1000 K) oppervlak van PDRs. Spectroscopische data van de HIFI- en PACS-instrumenten van Herschel helpen om de chemie en de excitatie van reactieve ionen in deze gebieden te bepalen
Molecular line tracers of high-mass star forming regions
No full textHoge-massa sterren beïnvloeden hun omgeving op diverse manieren waaronder feedback door ver-ultraviolette straling en mechanische feedback via schokken en sterrewinden. Het doordringen van UV-straling in moleculaire wolken creëert zogenaamde foton-gedomineerde gebieden (PDRs) met diverse chemische lagen, waarin het gas overgaat van geïoniseerde in moleculaire vorm. De chemische gelaagdheid van PDRs is waarneembaar in moleculaire lijnen op sub-mm en ver-infrarode golflengten. Dit proefschrift presenteert de resultaten van twee moleculaire lijn-surveys. De ene is de Spectral Legacy Survey (SLS) met de James Clerk Maxwell Telescope (JCMT) van het lichtkrachtige (>10^7 L_Sun), massieve (~10^6 M_Sun), en ver weg (11.4 kpc) gelegen stervormingsgebied W49A. De SLS maakt beelden van 2x2 boogminuten rond W49A in het frequentiegebied van 330 tot 373 GHz. De gedetecteerde moleculaire lijnen tonen een complexe chemie en de grote rol van UV-bestraling en schokken in de verhitting en de chemie van dit gebied. De andere lijnsurvey gepresenteerd in dit proefschrift is een deel van het HEXOS-programma (Herschel observations of EXtra-Ordinary Sources) met de ruimtetelescoop Herschel, in de richting van de nabije (420 pc) prototypische Orion Bar PDR en de dichte moleculaire condensatie Orion S. Reactieve ionen zoals CH+, SH+ en CO+, gezien als deel van deze survey, vormen sporen van het warme (500-1000 K) oppervlak van PDRs. Spectroscopische data van de HIFI- en PACS-instrumenten van Herschel helpen om de chemie en de excitatie van reactieve ionen in deze gebieden te bepalen
Molecular line tracers of high-mass star forming regions
No full textHoge-massa sterren beïnvloeden hun omgeving op diverse manieren waaronder feedback door ver-ultraviolette straling en mechanische feedback via schokken en sterrewinden. Het doordringen van UV-straling in moleculaire wolken creëert zogenaamde foton-gedomineerde gebieden (PDRs) met diverse chemische lagen, waarin het gas overgaat van geïoniseerde in moleculaire vorm. De chemische gelaagdheid van PDRs is waarneembaar in moleculaire lijnen op sub-mm en ver-infrarode golflengten. Dit proefschrift presenteert de resultaten van twee moleculaire lijn-surveys. De ene is de Spectral Legacy Survey (SLS) met de James Clerk Maxwell Telescope (JCMT) van het lichtkrachtige (>10^7 L_Sun), massieve (~10^6 M_Sun), en ver weg (11.4 kpc) gelegen stervormingsgebied W49A. De SLS maakt beelden van 2x2 boogminuten rond W49A in het frequentiegebied van 330 tot 373 GHz. De gedetecteerde moleculaire lijnen tonen een complexe chemie en de grote rol van UV-bestraling en schokken in de verhitting en de chemie van dit gebied. De andere lijnsurvey gepresenteerd in dit proefschrift is een deel van het HEXOS-programma (Herschel observations of EXtra-Ordinary Sources) met de ruimtetelescoop Herschel, in de richting van de nabije (420 pc) prototypische Orion Bar PDR en de dichte moleculaire condensatie Orion S. Reactieve ionen zoals CH+, SH+ en CO+, gezien als deel van deze survey, vormen sporen van het warme (500-1000 K) oppervlak van PDRs. Spectroscopische data van de HIFI- en PACS-instrumenten van Herschel helpen om de chemie en de excitatie van reactieve ionen in deze gebieden te bepalen
Recommended from our members
Vera Molnar's Programmed Abstraction: Computer Graphics and Geometric Abstract Art in Postwar Europe
No full textWidely recognized today as a pioneer of generative art, Vera Molnar (b. 1924) was born and educated in Hungary, migrated to Paris in 1947 to become an abstract painter, and in 1968 became one of the first artists to experiment with electronic computers. The first monograph to center on Molnar’s computer graphics, this dissertation traces the computational thinking behind her work from the late 1950s, before she had access to an electronic computer, to her 1970s experiments with mainframe computing, and into the late 1980s when she used a personal computer in the domestic sphere of her home. Through a combination of archival research, close object study, and media archaeological strategies, this dissertation traces the material history of computer graphics in postwar Europe (which has been overlooked in histories of art and technology alike) and how its concerns intersected with serial, geometric abstract art practices, namely the tradition of l’art concrete (Concrete art). In other words, it situates early computational art within a longer history of abstraction. Foregrounding Molnar’s process, the dissertation emphasizes the nonlinear nature of early computational art. Exploring themes of recursivity and iteration, it draws conceptual parallels between Molnar’s “computer-aided” painting practice, as she called it, and the computational processes that she engaged with.
Drawing on five years of conversations with the artist, the dissertation is also rooted in what I call critical oral history, which acknowledges that the artist’s words are one of the richest sources of historical documentation––especially in these cases where their work has been systemically marginalized or overlooked––while also considering factors like self-mythologizing, aging, memory, and trauma, as well as the relationship between artist and historian and the positionality of the author. The introduction raises themes that are woven throughout the dissertation: questions of migration and identity, the fraught role of biography in feminist art histories, and the myth of 'neutrality' in postwar geometric abstraction. Chapter one provides a media-archaeological ‘re-enactment’ of Molnar’s series Lettres de ma mère (1981-1991), itself a computational re-enactment of the Molnar’s late mother’s handwriting. Chapter two offers a deep dive into the history of technology, focusing on the advent of the CRT graphics display, an early computer screen, in Molnar’s practice in the early 1970s, and the role it played in her aesthetic experiments. I argue that her “conversational” method, which entailed early interactive computing, allowed her computational experiments to be not only about generating images, but also about examining the processes of image-making. Chapter three further investigates Molnar’s inquiries into artistic subjectivity, focusing on the role of ‘intuition’ and the deeply gendered binaries underpinning postwar French painting, namely the rift between ‘hot’ and ‘cold’ abstraction. Ultimately, I suggest that at a moment when the computer was beginning to raise anxieties about artificial intelligence and the obsolescence of humans, Molnar used it to investigate precisely what aspects of creativity could not be automated
Identification of nine new susceptibility loci for testicular cancer, including variants near DAZL and PRDM14.
No full textTesticular germ cell tumor (TGCT) is the most common cancer in young men and is notable for its high familial risks. So far, six loci associated with TGCT have been reported. From genome-wide association study (GWAS) analysis of 307,291 SNPs in 986 TGCT cases and 4,946 controls, we selected for follow-up 694 SNPs, which we genotyped in a further 1,064 TGCT cases and 10,082 controls from the UK. We identified SNPs at nine new loci (1q22, 1q24.1, 3p24.3, 4q24, 5q31.1, 8q13.3, 16q12.1, 17q22 and 21q22.3) showing association with TGCT (P < 5 × 10(-8)), which together account for an additional 4-6% of the familial risk of TGCT. The loci include genes plausibly related to TGCT development. PRDM14, at 8q13.3, is essential for early germ cell specification, and DAZL, at 3p24.3, is required for the regulation of germ cell development. Furthermore, PITX1, at 5q31.1, regulates TERT expression and is the third TGCT-associated locus implicated in telomerase regulation
- …
