1,721,111 research outputs found
Down Sendromlu Çocuklarda Denge ve Yürüyüşün Değerlendirilmesi
No full textDEMİR, Ş., Evaluation of Balance and Gait in Children with Down Syndrome,
Hacettepe University Graduate School of Health Sciences, Physical Therapy
and Rehabilitation Program, Master Thesis, Ankara, 2021. This study was
conducted to examine the balance and gait of children with Down Syndrome and to
determine the differences between children with typical development. Twenty
children with Down Syndrome and 19 children with typical development between
the ages of 2-10 years were included in the study. The time-distance characteristics
of the gait were evaluated using the GAITRite® electronic walking path. Before the
walk, the demographic and physical characteristics of children with Down's
syndrome and typical development were recorded. In the next stage, the children
were put on the mat and walked and the information obtained from the pressure
sensitive sensors during walking was analyzed with the software program of the
device and transferred to the computer. As a result of this analysis, through the
sensors; Objective data were obtained on the time-distance characteristics of
children's walking such as walking speed, cadence, stride length, cycle time, and
support surface. When the evaluated parameters were compared between the two
groups, a significant difference was found (p <0.05). It was observed that children
with Down syndrome had slower walking speeds, higher cadences and shorter stride
lengths than children with typical development. In addition, in the evaluation, it was
found that the cycle times of children with Down Syndrome were shorter than the
children with typical development and their support surfaces were wider. In the
balance evaluation, Bertec Balance Check Screener Device, which instantly records
the changes in vertical force and Center of Pressure and measures objectively, was
used. Stability scores and oscillation amounts on hard and soft ground were
evaluated with the device used. As a result of the evaluation, it was observed that the
scores of the children with Down Syndrome were lower than the children with
typical development. It was observed that children with Down Syndrome increased
their oscillations in order to maintain their balance. It was concluded that an
objective and accurate assessment of gait and balance is necessary in order to detect
gait and balance problems in children with Down Syndrome at an early stage.
Keywords: Balance Analysis, Down Syndrome, Gait AnalysisDEMİR, Ş., Down Sendromlu Çocuklarda Denge ve Yürüyüşün
Değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Fizik
Tedavi ve Rehabilitasyon Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2021. Bu
çalışma, Down Sendromlu çocukların dengelerini, yürüyüşlerini incelemek ve tipik
gelişim gösteren çocuklar ile aralarındaki farklılıkları belirlemek amacıyla
yapılmıştır. Çalışmaya yaşları 2-10 yaş aralığında olan 20 Down Sendromlu ve 19
tipik gelişim gösteren çocuk dahil edildi. Yürüyüşün zaman mesafe
karakteristiklerinin değerlendirilmesi GAITRite® elektronik yürüme yolu
kullanılarak yapıldı. Yürüyüş öncesinde Down Sendromlu ve tipik gelişim gösteren
çocuklara ait demografik bilgiler ve fiziksel özelliklere ait bilgiler kaydedildi. Bir
sonraki aşamada çocuklar mat üzerine çıkarılıp yürütüldü ve yürüme sırasında
basınca duyarlı sensörlerden elde edilen bilgiler cihazın yazılım programı ile analiz
edilerek bilgisayara aktarıldı. Bu analiz sonucunda sensörler aracılığıyla; yürüyüş
hızı, kadans, adım uzunluğu, döngü süresi, destek yüzeyi gibi çocukların
yürüyüşlerine ait zaman-mesafe karakteristikleri ile ilgili objektif verilere ulaşıldı.
Değerlendirilen parametreler iki grup arasında karşılaştırıldığında, anlamlı bir fark
bulundu (p<0,05). Down Sendromlu çocukların, yürüme hızlarının tipik gelişim
gösteren çocuklara göre daha yavaş, kadanslarının daha yüksek, adım uzunluklarının
ise daha kısa olduğu gözlemlendi. Ayrıca yapılan değerlendirmede Down Sendromlu
çocukların döngü sürelerinin tipik gelişim gösteren çocuklara göre daha kısa, destek
yüzeylerinin ise daha geniş olduğu bulgusu elde edildi. Denge değerlendirilmesinde,
vertikal kuvvet ve Center of Pressure ’daki değişimleri anlık bir şekilde kaydedip
objektif olarak ölçüm yapan Bertec Balance Check Screener Cihazı kullanıldı.
Kullanılan cihaz ile sert zemin ve yumuşak zeminde stabilite skorları ve salınım
miktarları değerlendirildi. Değerlendirme sonucunda, Down Sendromlu çocukların
skorlarının tipik gelişim gösteren çocuklara göre daha düşük çıktığı gözlendi. Down
Sendromlu çocukların dengelerini koruyabilmek için salınım miktarlarını artırdıkları
görüldü. Down Sendromlu çocuklarda görülen yürüme ve denge problemlerinin
erken dönemde tespit edilmesi için yürüyüş ve dengenin objektif ve doğru bir şekilde
değerlendirilmesinin gerekli olduğu sonucuna varıldı.
Anahtar Kelimeler: Denge Analizi, Down Sendromu, Yürüyüş Analiz
Serebral Palsili Çocuklarda İstasyon Egzersizlerinin Gövde Kontrolü ve Alt Ekstremite Fonksiyonları Üzerine Etkisinin İncelenmesi
No full textThis study was aimed to investigate the effects of circuit exercise training on trunk and lower extremities muscle strength and functional activity in children with hemiparetic Cerebral Palsy. Fifty-four children, aged between 6-18 years were randomized two groups. Exercise group (n=25), was included 3 days a week for 10-weeks circuit exercise training. Control group (n=29), continued routine conventional physiotherapy programme. The social-demographic characteristics and clinical features of the children were recorded and Gross Motor Function Measurement (D and E), Sit to Stand Frequency, Step Up Test, Lateral Step Up Test and Time up & go test was used. Hand-held dynamometer was preffered to determine trunk and lower extremities muscle strength and muscle tone were assessed with Modified Ashworth Scale. Children's participation was assessed using the Canadian Occupational Performance Test (COPM) and quality of life was assessed using the Pediatric Quality of Life Inventory. All pre-treatment evaluations were repeated after 10 weeks. As a result of our study, it was shown that circuit exercise training did not increase spasticity and increased muscle strength of trunk and lower extremities (p <0.05). Compared to the control group, statistically significant gains were recorded in the scores of gross motor function measurement, walking speed, sit to stand frequency and step up and lateral step up tests in the exercise group (p <0.05). In addition, there was a statistically significant increase in COPM and quality of life scores of children in exercise group when compared with control group (p <0.05). The results of our study showed that circuit exercise training, is effective in increasing muscle strength in children with spastic CP. In addition it was recorded that increasing muscle strength positively reflected on activity and participation. It is recommended that circuit exercise training which is created in accordance with its purpose, be added to physiotherapy and rehabilitation programs of children with CP.Bu çalışma, Serebral Palsi’li çocuklarda kas kuvvetini arttırmaya yönelik uygulanan istasyon egzersiz eğitiminin, gövde ve alt ekstremite kas kuvveti ile fonksiyonel aktivite üzerine olan etkisini incelemek üzere yapıldı. Yaşları 7-18 yıl arasında değişen 54 çocuk randomizasyonla 2 gruba ayrıldı. Egzersiz grubu (n=25), haftada 3 gün 10 haftalık istasyon egzersiz eğitimine dahil edildi. Kontrol grubu ise (n=29), geleneksel fizyoterapi programlarına devam ettiler. Çocukların sosyodemografik verileri ve klinik özellikleri kaydedildikten sonra Kaba Motor Fonksiyon Ölçeği (D ve E bölümleri), Oturup Kalkma Sıklığı, Basamağa Düz Adım Alma, Basamağa Yan Adım Alma Testleri ve Zamanlı Kalk Yürü Testi kullanıldı. Alt ekstremite ve gövde kas kuvvetini değerlendirmek için el dinamometresi ve ekstremite kas tonusunu değerlendirmek için Modifiye Ashworth Skalası tercih edildi. Çocukların katılımı Kanada Aktivite Performans Değerlendirmesi (COPM) ile ve yaşam kalitesi ise Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği ile değerlendirildi. Tedavi öncesinde uygulanan tüm değerlendirmeler 10 hafta sonrasında tekrarlandı. Çalışmamız sonucu, istasyon egzersiz eğitiminin spastisiteyi olumsuz etkilemediği ve gövde ve alt ekstremite kas kuvvetinde artışlar sağladığını gösterdi (p<0,05). Kontrol grubuna kıyasla egzersiz grubunda kaba motor fonksiyon ölçümü, yürüme hızı, oturup kalkma sıklığı ve basamağa adım alma testlerinin skorlarında istatistiksel olarak anlamlı kazanımlar kaydedildi (p<0,05). Ayrıca kontrol grubu ile karşılaştırıldığında egzersiz grubundaki çocukların COPM ve yaşam kalitesi skorlarında istatistiksel olarak anlamlı artışlar saptandı (p<0,05). Çalışmamızın sonucu, spastik SP’ li çocuklarda uygulanan istasyon egzersiz eğitiminin kas kuvvetini artırmada etkili olduğunu ortaya koydu. Ayrıca kassal kuvvet artışının aktiviteye ve katılıma olumlu yansıdığı kaydedildi. Amacına uygun olarak oluşturulan istasyon egzersiz eğitiminin, SP’ li çocukların fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarına eklenmesi önerilmektedir
RİSKLİ BEBEKLERİN KLİNİK ÖZELLİKLERİ VE YAŞAM KALİTELERİNİN, ANNELERİNİN YAŞAM KALİTESİ ÜZERİNE OLAN ETKİSİNİN İNCELENMESİ
No full textGüngör, M., The Effects Of Clinical Characteristics And Quality Of Life In High Risk Infants On The Quality Of Life Of Their Mothers, Graduate School of Health Sciences, Physical Therapy and Rehabilitation, Master Thesis, Ankara, 2021. In this study, it was aimed to examine the effects of clinical features and quality of life of high risk infants on their mothers' quality of life. 130 high-risk infants and their mothers were included in the study. The clinical information and demographic characteristics of the infants were recorded. Pediatric Quality of Life Inventory™ (PedsQL™) Family Impact Module and the Impact On Family Scale (IPFAM) were used to assess the mothers' quality of life and impact on family PedsQL™ (Pediatric Quality of Life Inventory™ Infant Scales (IS) (ages 1–12 months) was used to assess the quality of life of high risk infants. A positive statistically significant relationship was found between the PedsQL™ IS total score and the PedsQL™ Family Impact Module total score and IPFAM total score (p0.05). It was observed that the quality of life of the risky baby had an effect on the family and affected the quality of life of the mother.Güngör, M., Riskli Bebeklerin Klinik Özellikleri ve Yaşam Kalitelerinin, Annelerinin Yaşam Kalitesi Üzerine Olan Etkisinin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2021. Bu çalışmada, riskli bebeklerin klinik özellikleri ve yaşam kalitelerinin annelerinin yaşam kalitesi üzerine olan etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 130 riskli bebek ve bebeklerin anneleri dahil edildi. Bebeklerin klinik bilgileri ve demografik özellikleri kaydedildi. Annelerin yaşam kalitesini değerlendirmek için Pediatrik Yaşam Kalitesi Soru Formu (PedsQL™)'nun Ailevi Etki Anketi ve Aile Etki Ölçeği (IPFAM) kullanıldı. Riskli bebeklerin yaşam kalitesini değerlendirmek için Pediatrik Yaşam Kalitesi Envanteri (PedsQL™) (Bebek Skalaları-Bebekler için Ana Baba Raporu (1-12 aylık)) kullanıldı. PedsQL™ Bebek Skalaları total skoru ile PedsQL™ Ailevi Etki Anketinin total skoru ve IPFAM total skoru arasında pozitif yönde istatistiksel yönden anlamlı ilişkiler bulundu (p0,05). Riskli bebeğin yaşam kalitesinin ailesi üzerine etkisi olduğu ve annenin yaşam kalitesini etkilediği görüldü
Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Nörolojik Durumları,Gelişimsel Parametreleri ve Fiziksel Uygunlukları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
No full textAlkan, H. Investigation of the relationship between neurological status, developmental parameters and physical fitness in preschool children, Hacettepe University, Graduate School Health Sciences, Physical Therapy and Rehabilitation Program, Ph.D. Thesis, Ankara, 2019. The aim of this study was to investigate the relationship between neurological status, developmental parameters and physical fitness in preschool children. The study was carried out in 212 healthy children aged 4-6 years in schools of Muş Province depending Ministry of National Education. To assess the neurological status of children, Touwen Examination was used, to assess the developmental parameters of children, Denver Developmental Screening Test (DGTT) II was used, to assess the physical fitness of children, PREFIT test battery was used, and to assess the cognitive levels of children, a questionnaire form asked to family was used. There was a statistically significant relationship between neurological status and developmental parameters of children (r = -0,398, p <0,001), between neurological status and physical fitness of children (r = -0,221, p <0,01), between physical fitness and developmental parameters of children (r = -0,231, p <0,01). In addition to these findings, when the children were compared with gestational age, the presence of Minor Neurological Dysfunction (MND), cognitive level and body mass index, statistically significant differences were found (p <0,05). As a result, the developmental parameters, physical fitness and neurological status of the preschool children are related. Thus, in planning physiotherapy and rehabilitation programs, these children should be considered as a whole in order to prevent bad prognosis and provide better treatment results. In addition, since gestational age, presence of MND, cognitive level and body mass index affect physical fitness in preschool, these conditions should be considered during the activity, exercise or physical fitness programs applied to this age range.Alkan, H. Okul öncesi dönemdeki çocukların nörolojik durumları, gelişimsel parametreleri ve fiziksel uygunlukları arasındaki ilişkinin incelenmesi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı, Doktora Tezi, Ankara, 2019. Bu çalışmanın amacı; okul öncesi dönemdeki çocukların nörolojik durumları, gelişim parametreleri ve fiziksel uygunlukları arasındaki ilişkiyi araştırmaktı. Çalışma Muş İl Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı okulların ana sınıflarında bulunan, 4-6 yaş aralığındaki 212 sağlıklı çocuklar üzerinde yapıldı. Çocukların nörolojik durumları Touwen Muayenesi, gelişim parametreleri Denver Gelişimsel Tarama Testi (DGTT) II, fiziksel uygunlukları PREFİT test bataryası, kognitif seviyeleri ise ailelere sorulan anket şeklindeki bir form ile değerlendirildi. Çocukların nörolojik durumları ile gelişimsel parametreleri (r=-0,398, p<0,001), nörolojik durumları ile fiziksel uygunlukları (r=-0,221, p<0,01), gelişimsel parametreleriyle fiziksel uygunlukları (r=-0,231, p<0,01), arasında ilişkiler bulundu. Bu bulgulara ek olarak çocuklar gestasyonel yaşa, Minör Nörolojik Disfonksiyon (MND) varlığına, kognitif seviye ve vücut kütle indeksine göre fiziksel uygunlukları karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulundu (p<0,05). Sonuç olarak okul öncesi dönemdeki çocukların gelişim parametreleri, fiziksel uygunlukları ve nörolojik durumları birbiriyle ilişki içindedir. Böylece fizyoterapi ve rehabilitasyon programları planlanırken, kötü prognozun engellemesi ve daha iyi tedavi sonuçları sağlaması açısından bu çocuklar bir bütün olarak ele alınmalıdır. Ayrıca okul öncesi dönemdeki çocuklarda gestasyonel yaş, MND varlığı, kognitif seviye ve vücut kütle indeksi fiziksel uygunluğu etkilediği için bu yaş aralığına uygulanan aktivite, egzersiz ya da fiziksel uygunluk programları esnasında bu durumlar göz önünde bulundurulmalıdır
Yüksek Doğum Ağırlığı ile Doğan ve/veya Geç Doğan Riskli Bebeklerde General Movements Hareket Analizi
No full textThis study aimed to compare the General Movements (GMs) analysis of infants with high birth weight or/and post-term births and infants with normal birth weight and term births. Twenty-two infants with high birth weight, three infants with post-term birth and twenty-two infants with normal birth weight were included in the study. Demographic and clinical characteristics of the infants were recorded. As a part of the observational GMs assessment, 3-5 minutes videos of infants were recorded. Fidgety movements were analyzed with Prechtl’s method and motor repertoire was evaluated. The motor optimality score (MOS) of each infant was obtained. There was no significant difference between the Fidgety movements of the study group and the control group (p>0.05). There were significant differences in total MOS score and posture subsection of MOS between infants with high birth weight and infants in the control group (p0,05). Yüksek doğum ağırlığı ile doğan bebeklerle kontrol grubundaki bebeklerin total MOS değerleri ve MOS’un postür alt bölümü arasında anlamlı fark vardı (p<0,05). Doğum ağırlığı ile total MOS arasında negatif yönde orta düzeyde istatiksel olarak anlamlı ilişki bulundu (r=-0,461, p<0,05). Çalışmamızın sonuçları ışığında yüksek doğum ağırlığı ile doğan ve/veya geç doğan bebeklerin en erken dönemde uygun nöromotor değerlendirmelerinin yapılarak bu değerlendirmelerin sonucunda ihtiyacı olan bebeklerin erken gelişimsel fizyoterapi programlarına yönlendirmesi ve uzun dönemde gelişimsel süreçlerinin takip edilmesi gerektiği sonucuna varıldı
Hemiparetik Serebral Palsili Çocuklarda Omurga Düzgünlüğü ve İlişkili Faktörlerin Değerlendirilmesi
No full textIt was aimed to compare children with hemiparetic cerebral palsy (HCP) with those of healthy age by performing frontal and sagittal spinal evaluation and to investigate factors that may affect spinal curvatures, in this study. Twenty-five children with HCP aged from 6-18 years and twenty-five healthy children with the same age range to obtain reference values for Spinal Mouse (SM) measurements were enrolled in the study. Frontal and sagittal plane curvatures of the children were evaluated with SM. In children with HCP, upper limb functions, spatiotemporal gait parameters, anthropometric measurements of upper and lower extremities, pelvic asymetry, scapular winging and weight distributions, muscle strength, muscle tone and body function in sitting position were evaluated. Demographics and physical characteristics of children with HCP and healthy subjects were similar (p>0,05). The mean score of scoliosis angles in all children with HCP was higher than their healthy age (p0,05). In HCP children with scoliosis, step asymmetry ratio was lower, arm and thigh length differences, scapular winging and weight bearing differences between unaffected and affected sides were greater than non-scoliotic HCP children (p<0,05). Children with HCP should be assessed extensively, especially considering the possibility of age-related increase in scoliosis. In children with HCP, it is thought that functional deficiencies, scapular winging and spasticity in the upper extremity, postural control inefficacy in the body and walking problems, spasticity and asymmetry in the lower extremities may be predisposing factors in the development of scoliosis. Knowing these factors will allow children with HCP who are at risk of developing scoliosis to be identified and intervened as early as possible It was concluded that the evaluation of related factors besides scoliosis evaluation by clinical physiotherapists should be considered with a holistic approach.ONAY SAYFASI iii
YAYIMLAMA VE FİKRİ MÜLKİYET HAKLARI BEYANI iv
ETİK BEYAN v
TEŞEKKÜR vi
ÖZET vii
ABSTRACT viii
İÇİNDEKİLER ix
SİMGELER VE KISALTMALAR xi
ŞEKİLLER xii
TABLOLAR xiii
1. GİRİŞ 1
2. GENEL BİLGİLER 4
2.1. Serebral Palsi (Tanım) 4
2.1.1. Epidemiyoloji 4
2.1.2. Etyoloji ve Risk Faktörleri 4
2.2. SP’de Sınıflandırma 5
2.2.1. Spastik Serebral Palsi 7
2.3. Serebral Palsi’de Kas İskelet Sistemi Problemleri 8
2.4. Hemiparetik Serebral Palsi’li Çocuklarda Yürüyüş 13
2.6. Serebral Palsi’de Omurga Deformiteleri 14
2.7. Serebral Palsi’de Skolyoz 16
2.7.1. Tanım ve Genel Bilgiler 16
2.7.2. Serebral Palsi’de Skolyoz Değerlendirmesi 19
2.7.3. Spinal Mouse 21
2.7.4. Serebral Palsi’de Skolyoz Tedavisi 22
3. BİREYLER VE YÖNTEM 25
3.1. Bireyler 25
3.2. Yöntem 26
3.2.1. Değerlendirme 26
3.3. İstatistiksel Yöntem 40
4. BULGULAR 41
5. TARTIŞMA 56
6. SONUÇ VE ÖNERİLER 69
7. KAYNAKLAR 71
8. EKLER
EK-1. Tez Çalışması ile İlgili Etik Kurul İzinleri
EK-2. Aydınlatılmış Onam Formları
EK-3. Değerlendirme Formları
EK-4. Orjinallik Ekran Çıktısı
9. ÖZGEÇMİŞBu çalışmada, Hemiparetik Serebral Palsili (HSP) çocuklarda frontal ve sagital düzlemde omurga değerlendirmesi yaparak sağlıklı yaşıtlarıyla karşılaştırmak ve spinal eğrilikleri etkileyebilecek faktörleri araştırmak amaçlandı. Çalışmaya yaşları 6-18 yıl arasında değişen 25 HSP’li çocuk ve sadece Spinal Mouse (SM) ölçümleri için referans değerler elde etmek amacıyla, aynı yaş aralığında 25 sağlıklı çocuk dahil edildi. Çocukların frontal ve sagital düzlem omurga eğrilikleri SM ile değerlendirildi. HSP’li çocukların üst ekstremite fonksiyonları, yürüyüşün zaman-mesafe parametreleri, üst ve alt ekstremite antropometrik ölçümleri, pelvik asimetri, skapular kanatlaşma ve ağırlık dağılımları, kas kuvvetleri, kas tonusu ve oturmada gövde fonksiyonları değerlendirildi. HSP’li çocukların ve sağlıklı yaşıtlarının demografik ve fiziksel özellikleri birbirine benzerdi (p>0,05). Tüm HSP’li çocukların skolyoz açısı ortalamaları sağlıklı yaşıtlarından fazla iken (p0,05). Skolyozu olan HSP’li çocuklarda adım asimetri oranı daha düşük, kol ve uyluk uzunluk farkları, sağlam ve etkilenen taraf arasındaki skapular kanatlaşma farkları ve ağırlık dağılımı farkları skolyozu olmayan HSP’li çocuklardan fazlaydı (p<0,05). HSP’li çocuklar, özellikle skolyozun yaşa bağlı artış ihtimali de göz önüne alınarak kapsamlı değerlendirilmelidir. HSP’li çocuklarda üst ekstremitede fonksiyonel yetersizlikler, skapular kanatlaşma, spastisite, gövdede postüral kontrol yetersizliği ve alt ekstremitelerde de yürüyüş problemleri, spastisite ve asimetrinin skolyoz gelişiminde predispozan faktörler olabileceği düşünülmektedir. Bu faktörlerin bilinmesi skolyoz gelişme riski taşıyan HSP’li çocukların en erken dönemde belirlenebilmesine ve müdahele edilebilmesine fırsat verecektir. Klinikte çalışan fizyoterapistler tarafından skolyoz değerlendirmesinin yanında ilişkili faktörlerin değerlendirilmesinin de mutlaka bütüncül bir yaklaşımla ele alınması gerektiği sonucuna varıldı
The Effect of Segmental Weight of Prosthesis on Hemodynamic Responses of Lower Extremity Ampueetes
No full textThe aim of this study was to determine the effect of segmental weight of prosthetic on hemodynamic Reponses of lower extremity amputees.Therteen patients with unilateral transtibial, transfemoral and syme's amputation who were refered to Prosthetics and Orthotics Unit of Physiotherapy and Rehabilitation Department, Hacettepe University were included to the study. The difference between the lightest and the heaviest prosthetesis used as the weight and it was 250 gr. All the patients completed the measurements first without weight and then with 250 gr weight on the ankle joint. The blood pressure and pulse rate of the patients were recorded before and after Six Minute Walk Test (6MWT) and 10 Steps up and down stairs test. Paired T- test was used to analyze the comparison of before and after test datas. Mean age of the patients were 44±15.84 years (min: 18-max: 65 years), 9 of patients were man and 4 were woman. Paired-samples T tests were used for before and after analysis of the datas. No significant difference was found in blood pressure before and after (6MWT) and 10 Steps up and down test with weight and without weight (p>0.05). Although pulse rate increased significantly, it showed statistical significance (p0.05). Nabız sayısında istatistiksel anlamlı bir fark vardı (p<0.05). Sonuçlarımız, bu çalışmada alt ekstremite amputelerinde protezin segmental ağırlığının kan basıncı üzerinde etkisi olmadığını göstermiştir. Ancak protezin segmental ağırlığı alt ekstremite ampute kalp hızı üzerinde etkisi vardır. Sonuçların alt ekstremite amputelerine genellenebilmesi için daha fazla vakanın dahil edilmesi gereklidir
Riskli Bebeklerde Gelişimsel, Erken Fizyoterapi ve Rehabilitasyon: Hacettepe Uygulamaları
No full text</p
Prechtl Yöntemi ile Preterm, Term ve Küçük Bebeklerde 'General Movements'ın Niteliksel Değerlendirilmesi
No full text
- …
