40 research outputs found
Paced ventricular electrogram fractionation predicts sudden cardiac death in hypertrophic cardiomyopathy
No full textAIMS: Paced electrogram fractionation analysis (PEFA) has been assessed for the prediction of sudden cardiac death (SCD) in a large-scale, prospective study of patients with hypertrophic cardiomyopathy (HCM). METHODS AND RESULTS: We determined the positive predictive value (PPV) of PEFA in relation to other risk factors for SCD and outcomes in 179 patients with HCM and no prior history of cardiac arrest. Patients were followed over a mean 4.3 years (range: 1.1-6.3 years). Thirteen patients had SCD-equivalent events: four of these patients died suddenly, three were resuscitated from ventricular fibrillation (VF), and six had implantable cardioverter-defibrillator (ICD) discharges in response to VF. PEFA identified nine of these patients and another 14 non-VF patients yielding a censored PPV of between 0.19 and 0.59 that was greater than the PPV that was the formal stopping point of the trial (0.18). Eighty per cent of patients were followed for 4 years or more. The PPV for the identification of SCD in this group was 0.38 (0.17-0.59). The use of two or more conventional markers to predict SCD identified five patients with SCD-equivalent events in the 4-year follow-up group and 42 other patients without events yielding a PPV of 0.106 (confidence limits 0.02-0.15). CONCLUSION: PEFA identifies HCM patients at risk of SCD with greater accuracy than non-invasive techniques and may have an important role in determining indications for ICD prescription
Long‐term risk of cardiovascular implantable electronic device–related infection after catheter ablation of arrhythmia
No full textEvery percent matters: pitfalls in the mapping and ablation of arrhythmogenic foci arising from the right coronary cusp or right ventricular outflow tract
No full textUtility of a novel 3F coronary sinus catheter during simultaneous ablation of the left anterolateral accessory pathway and left ventricular summit premature ventricular contractions
No full text“Buddy wire” for facilitation of femoral venous access for cryoablation: a preliminary report
No full textBackground: Some electrophysiological techniques, such as balloon cryoablation, involve the use of steerable sheaths of large diameter (outer diameter 15 Fr or more). Their introduction to the femoral vein may be difficult, especially in patients who have had numerous venipunctures in this area.
Aim: The authors describe a modification of typical venous access with the use of a “buddy wire” technique, facilitating the insertion of the cryoablation sheaths to the femoral vein.
Methods: A case-control study. The study involved a retrospective analysis of 27 consecutive procedures of balloon cryoablation of pulmonary veins performed in 2015 by the first author, compared to 23 consecutive procedures of balloon cryoablation performed in 2014 without a “buddy wire” technique. The study and control groups did not vary significantly. There were 11 women in both groups. The average age of the patients was 55.9 years. The “buddy wire” technique was the only difference in procedure performance between the control and study groups. In the study group a short introducer was inserted through a puncture of the right femoral vein, and then two wires were introduced through it. One of them was secured, so that it could not move, while the other served as a typical trans-septal puncture monitored with the use of X-ray. The standard trans-septal sheet was replaced with a 15 Fr steerable sheath, inserted through the same puncture site next to the secured “buddy wire”. The short wire was then removed from the femoral vein. Typical balloon cryoablation of pulmonary veins was performed. After the end of the procedure, the puncture site was secured with a haemostatic suture for 12–18 h.
Results: Femoral access with a 15 Fr steerable sheath and cryoablation were safely performed in all patients in the study group and in 22 out of 23 in the control group (100% vs. 95.6%, p = NS). Pulmonary vein isolation in one patient was performed using another technique. No damage to steerable sheaths was observed. There were no vascular complications requiring extended hospitalisation, blood transfusion, or surgical interventions in either group. The “door-to-door” time of the procedures ranged from 2 h 32 min on average in the study group to 2 h 43 min on average in the control group (p = NS). There was significant reduction in fluoroscopy time: 7 min 15 s on average from 11 min 25 s (p = 0.0009).
Conclusions: The use of the “buddy wire” technique may lead to significant reduction in fluoroscopy time during cryoablation of pulmonary veins by facilitating the insertion of the steerable sheaths to the femoral vein.Wstęp: Niektóre z technik elektrofizjologicznych, np. do krioablacji balonowej, wykorzystują naczyniowe koszulki sterowalne o dużej średnicy. Wprowadzenie ich do żyły udowej, zwłaszcza u pacjenta po wielokrotnych nakłuciach naczyń w tej okolicy, może sprawiać istotne trudności.
Cel: Celem pracy było opisanie modyfikacji typowego dojścia żylnego z wykorzystaniem techniki „wspierającego prowadnika” dla ułatwienia wprowadzania koszulek do krioablacji do żyły udowej.
Metody: Badanie miało charakter kliniczno-kontrolny. Przeprowadzono retrospektywną analizę kolejnych 27 zabiegów krioablacji balonowej żył płucnych wykonanych w 2015 r. przez pierwszego autora. Grupę kontrolną stanowiły 23 zabiegi wykonane w 2014 r. przez ten sam zespół, podczas których nie wykorzystywano techniki „wspierającego prowadnika”. Grupa badana i kontrolna nie różniły się istotnie pod względem cech demograficznych. Pacjenci byli w wieku średnio 55,4 roku w grupie badanej i 56,4 roku w grupie kontrolnej. Wykonanie zabiegu w grupie badanej i kontrolnej różniło się jedynie wykorzystaniem „wspierającego prowadnika”. W grupie badanej poprzez nakłucie prawej żyły udowej wprowadzano krótki introduktor, a poprzez niego dwa prowadniki. Krótki prowadnik pozostawiano w pachwinie i zabezpieczano przed przesunięciem, natomiast z wykorzystaniem długiego prowadnika wykonywano typowe nakłucie transseptalne pod kontrolą skopii rentgenowskiej. Następnie wymieniano standardową koszulkę transseptalną na koszulkę sterowalną 15 F, przeprowadzając ją przez jedno miejsce wkłucia obok pozostawionego w pachwinie prowadnika. Następnie usuwano krótki prowadnik z żyły udowej. Wykonywano typową krioablację balonową żył płucnych. Po zakończeniu zabiegu miejsce wkłucia zabezpieczano szwem hemostatycznym na okres 12–18 h po zabiegu.
Wyniki: Koszulki transseptalne o dużej średnicy wprowadzono bez powikłań u wszystkich pacjentów z grupy badanej i u 22 osób z grupy kontrolnej (100 vs. 95,6%, p = NS). U 1 chorego przeprowadzono ablację żył płucnych inną techniką. Nie zaobserwowano uszkodzeń koszulek sterowalnych. U żadnego z pacjentów nie stwierdzono powikłań naczyniowych wymagających przedłużonej hospitalizacji, przetoczeń krwi czy interwencji chirurgicznej. Czas trwania zabiegu „door-to-door” wynosił średnio 2 h 32 min w grupie badanej i 2 h 43 min w grupie kontrolnej i nie różnił się istotnie między grupami. Wykazano skrócenie czasu fluoroskopii z 11 min 25 s w grupie kontrolnej do 7 min 15 s z 11 min 25 s w grupie badanej (p = 0,0009).
Wnioski: Wykorzystanie techniki „wspierającego prowadnika” sprzyja skróceniu czasu fluoroskopii w takcie zabiegów krioablacji balonowej żył płucnych poprzez ułatwienie wprowadzania koszulek sterowalnych do żyły udowej
P2697Utility of antazoline for cardioversion of recent onset atrial fibrillation in patients with a history of myocardial infarction
No full text
P298Intravenous antazoline for cardioversion of recent onset atrial fibrillation in patients with stable coronary artery disease
No full textClinical effectiveness and safety of antazoline‐based therapy in patients with stable coronary artery disease undergoing pharmacological cardioversion of short‐duration atrial fibrillation in the emergency department
No full textIntravenous antazoline, a first‐generation antihistaminic drug with antiarrhythmic properties, is a suitable agent for pharmacological cardioversion of atrial fibrillation induced during pulmonary vein isolation due to the lack of influence on atrio‐venous conduction and high clinical effectiveness (AntaEP Study)
No full text
