67 research outputs found
Kinga Paraskiewicz, Irańskie nomina agentis z sufiksem -tar (review)
No full textReview of the book: Kinga Paraskiewicz, Irańskie nomina agentis z sufiksem -tar, Księgarnia Akademicka, Kraków 2014
Kinga Paraskiewicz, Historyczna wizyta Amanullaha Chana, króla Afganistanu w Europie (1927-1928) (review)
No full textReview of the book: Kinga Paraskiewicz, Historyczna wizyta Amanullaha Chana, króla Afganistanu w Europie (1927-1928), Księgarnia Akademicka, Kraków 2015
On Turkish loanwords of Persian origin in the Polish language
No full textThe author surveys the some twenty Persian loanwords that reached Polish mainly through Turkish and outlines their ways of transmission, including their ear-liest attestations in Ottoman Turkish and Polish
Cursing the "daēvas" as an example of verbal aggression in the Zoroastrian “Declaration of faith”? : a preliminary study
No full textW artykule przedstawiono przejawy agresji werbalnej w modlitwach zoroastryjskich. Chociaż można się zdziwić, że deklaracja wiary zoroastryjskiej, zwana Fravarānē (Yasna 12), zaczyna się od słów „Nienawidzę /brzydzę się/jestem oburzony” zamiast „wierzę”, przeklinanie (nifrīn kunišn) demonów jest pobożnym aktem religijnym.This article examines the notion of verbal aggression evident in Zoroastrian prayers. Although one may be surprised that a declaration of Zoroastrian faith, called Fravarānē (Yasna 12), begins with the words “I hate / abhor / am disgusted” instead of “I believe,” cursing (nifrīn kunišn) the demons is a pious religious act
On "perskie oko" ("Persian eye") and on what is really Persian in Polish phrasemes
No full textPoza kobiercem i tkaninami, które rzeczywiście sprowadzano z Persji lub wytwarzano w naszych persjarniach, pozostałe rzeczowniki występujące w polskich konstrukcjach frazeologicznych z przymiotnikiem „perski” mają z Persją niewiele wspólnego. Podobnie jest z perskim kotem, który wcześniej był znany w Europie jako kot angorski (ankarski) i którego sprowadzano do Europy także z Turcji i Damaszku (kot damasceński). Tak samo perski proszek był w istocie pochodzenia kaukaskiego, karakuły wywodzą się z Azji Środkowej (miejscowość Karakul w Uzbekistanie), zaś perskie oko było francuskim kalamburem: l’œil perçant ‘oko bystre, przenikliwe’ wymawiane tak samo jak l’œil persan ‘perskie oko’The subject of the article are certain idiomatic expressions constructed with the adjective perski (‘Persian’) in Polish: perskie oko (‘Persian eye’), perski dywan (‘Persian carpet’), perski proszek (‘Persian powder’) etc. Moreover, the author attempts to answer the question: What do we have that is really perski (‘Persian’) in Polish? Are these phrases really related to Persia or Persians, or are they just a word game (homophones)? So far the origin of the most popular one, i.e. perskie oko (‘Persian eye’) has not been established even though a lively discussion on this subject was held on the pages of the Język Polski 90 years ago. It was started by Stanisław Szober who in his book Life of words, explained the origin of the phrase perskie oko for the first time, indicating that it is a semantic borrowing from French, and its basis is l’oeil perçant ‘piercing eye’. In response, Józef Birkenmajer claimed this popular phrase comes from Krakow, relating it – quite incredibly – to a Persian man on the label of the popular Zacherlin insecticide powder called perski proszek (‘Persian powder’). It turns out that the source of this expression was a French anecdote by Alphonse Karr from the late nineteenth century based precisely on the word game
From the Persian land to Poland : selected papers
No full textPublikowane po latach wspomnienia Franciszka Machalskiego (1904-1979), absolwenta orientalistyki Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, a powojnie profesora iranistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim, mają wyjątkowy charakter. Wśród ponadstutysięcznej rzeszy Polaków – żołnierzy i cywilów, którzy z armią Andersa w roku 1942 przybyli do Iranu, był prawdopodobnie jedynym znającym język perski i jednym z nielicznych posiadających wiadomości o historii i kulturze tego kraju. Ta wiedza i związane z nią szczególne zainteresowanie realiami kraju, w którym ocaleni z sowieckich łagrów i zsyłki Polacy znaleźli schronienie, wyróżnia jego książkę na tle innych wspomnień z Iranu lat II wojny światowej. (...) Zawiera szczegółowe informacje na temat organizacji życia codziennego Polaków w Iranie, ich instytucji kulturalnych, gospodarczych, politycznych i edukacyjnych, a także – stosunków z Irańczykami, w kontekście sytuacji politycznej i ekonomicznej Iranu, od września 1941 roku okupowanego przez aliantów
Is the Northern Iranian dialect of Alamut stronghold still alive? (the dialect of Marāghi in Rūdbār-e Alamut)
No full text
- …
