19 research outputs found
Miselyum ile Geliştirilen Biyokompozit Malzemelerin Analizi ve Kullanım Alanlarının Değerlendirilmesi
No full textFosil bazlı kaynaklara olan bağımlığın ve doğal kaynak kullanımının azaltılması, yenilenebilir kaynak kullanımına yönelinmesi, atık ve artık malzemelerle ürünlerin tekrar malzeme döngülerine dahil edilmesi, atık oluşumunun azaltılması ve atıkların çevreye zarar vermemesi önem arz etmektedir. Miselyum bazlı biyokompozit malzemeler, yenilenebilir kaynaklardan oluşmakta, üretiminde düşük maliyet ve enerji gerektirmekte ve yaşam sonunda doğaya tekrar karışabilmektedir. Miselyum, kendi doğal gelişimi sırasında enzimleriyle hücre dışı sindirim yaparak ortamdaki besin kaynağı olarak değerlendirdiği organik maddeler arasında doğal bir yapıştırıcı görevi görmektedir. Bu sayede ek bir malzeme ya da süreç gereksinimi olmadan doğal bir büyüme süreci doğrultusunda malzeme oluşumunu sağlamaktadır. Bu çalışma kapsamında buğday samanı ve Pleurotus ostreatus kültürü ile miselyum kompozit malzeme üretilmiştir. Aynı hammaddelerin kullanılmasıyla farklı miselyum yoğunluklarına sahip üç farklı grup malzeme geliştirilmiş ve özellikleri incelenmiştir. Geliştirilen malzemelerin tam kuru haldeki yoğunlukları 0,076-0,093 g/cm3 aralığındadır. Malzeme yapısında bulunan miselyum oranı arttıkça malzemenin mekanik özelliklerinin arttığı tespit edilmiştir. En düşük miselyum yoğunluğuna sahip malzeme grubunda basınç dayanımı %69, çekme dayanımı 1,71 N ve eğme dayanımı 0,92 N iken en yüksek miselyum yoğunluğuna sahip grupta bu değerler sırasıyla %83, 4,91 N ve 2,08 N olarak ölçülmüştür. Geliştirilen her bir malzeme grubuna tek alev kaynağı testi uygulanmış ve numunelerin hiçbirinde deney süresi boyunca alev 150 mm eşiğine ulaşmamıştır. Geliştirilen malzemelerin ambalaj, reklamcılık, inşaat gibi farklı sektörlerde özellikle polistiren ve poliüretan köpükler yerine kullanılma potansiyelinin olmasının yanı sıra otomotiv ve havacılık sektörlerinde de değerlendirilebileceği öngörülmektedir.Anahtar Kelimeler : Miselyum, tarımsal atık, biyokompozit malzeme It is important to reduce the dependency on fossil-based resources and the use of natural resources, to turn to the use of renewable resources, to include waste and residual materials and products in the material cycles, to reduce waste generation and not to harm the environment. Mycelium-based biocomposite materials consist of renewable resources, require low cost and energy in production, and can be reintegrated into nature at the end of life. During its natural development, the mycelium performs extracellular digestion with its enzymes and acts as a natural glue between the organic substances in the environment, which it evaluates as a nutrient source. In this way, it provides material formation in line with a natural growth process without the need for an additional material or process. Within the scope of this study, mycelium composite materials were produced with wheat straw and Pleurotus ostreatus culture. Using the same raw materials, three different groups of materials with different mycelium densities were developed and their properties were investigated. The densities of the developed materials in the fully dry state are in the range of 0.076-0.093 g/cm3. It has been determined that the mechanical properties of the material increase as the mycelium content in the material structure increases. While the compressive strength was 69%, the tensile strength was 1.71 N, and the bending strength was 0.92 N in the material group with the lowest mycelium density, these values were measured as 83%, 4.91 N, and 2.08 N, respectively, in the group with the highest mycelium density. A single flame source test was applied to each developed material group and none of the samples reached the 150 mm threshold during the test period. The developed materials have the potential to be used in different sectors such as packaging, advertising and construction especially instead of polystyrene and polyurethane foams, and it is foreseen that these materials will be able to be used in the automotive and aviation sectors.Key Word : Mycelium, agricultural by-product, biocomposite material </p
EINSTUDIO: A DESIGN JOURNEY ACROSS COUNTRIES EUROPEAN INTERACTIVE INDUSTRIAL DESIGN STUDIO – 1ST PHASE BOOK
No full text
Producing a Composite Material Using Mushroom as Binder, Determining Its Ignition Time and Water Absorption
No full textSürdürülebilirliğin sağlanması için yenilenebilir kaynak kullanımı, atık malzemelerin hammadde olarak değerlendirilmesi, atıkların biyo-çözünürlüğünün yüksek olması gibi faktörler büyük önem arz etmektedir. Doğal lifler, yenilenebilir kaynak olarak kompozit malzeme geliştirmede kullanılabilmekte; yıllık bazda yenilenebilen tarımsal atıkların kompozit malzemelerde hammadde olarak kullanılması ise aynı zamanda atık malzemelerin malzeme döngüsüne dahil edilmesi anlamına gelmektedir. Hammadde olarak ele alındığında mantar da yenilenebilir bir kaynak olmakta; enzimleriyle bulunduğu ortamdaki doğal lifler arasında yapıştırıcı görevi gören miselyum, malzeme üretiminde kullanılabilmektedir. Mantarın ve doğal liflerin kullanıldığı kompozit malzemeler tamamen organik olan yapıları sayesinde ürün yaşam döngülerini tamamladıktan sonra doğada tamamen bozunabilmektedir. Bu çalışma kapsamında, biyolojik etkinliği yüksek olan ve hızlı lif oluşturabilen mantar türlerinden biri olan Pleurotus ostreatus türüne ait miselyumun bağlayıcı; tarımsal atık olan buğday sapının ise substrat olarak kullanıldığı ve üretimi organik bir büyüme süreci şeklinde gerçekleşen bir kompozit malzeme geliştirilmiştir. Geliştirilen malzeme alev kaynağına 10, 30 ve 60 saniye maruz bırakıldığında kararma olduğu; 67. saniyede ise tutuşmanın başladığı gözlenmiştir. 24 saat suya daldırma sonucunda su alma değerinin %257 ve suda kalınlığa şişme değerinin %2.55-3.63 arasında olduğu tespit edilmiştir.Factors such as using renewable resources utilization of waste materials as raw materials, high biodegradability of wastes have major importance to ensure sustainability. Using agricultural wastes, which are renewable natural fibers on an annual basis, as raw materials in composite production also means that waste materials are kept in the material cycle. When considered as a raw material, mushroom is also a renewable resource and it takes part in material production since mycelium acts as an adhesive with its enzymes between natural fibers. Due to being completely organic, composite materials made of mushroom and natural fibers can be fully degraded in nature at the end of their product life cycle. In this study, a composite material has been developed by using wheat straw as the substrate and mycelium of Pleurotus ostreatus as the binder while the production method is an organic growth process. In flammability tests, it was measured that the ignition started at the 67th second. After immersion in water for 24 hours, it is determined that the water absorption value of the material is 257% and thickness expansion is between 2.55-3.63%.</p
EINSTUDIO: Design Achievements (European Interactive Industrial Design Studio-2nd Phase book)
No full text
Outputs of a Cross-Cultural Virtual Design Studio: EINSTUDIO – A Design Journey Across Countries
No full textFollowing the COVID-19 pandemic, research on Virtual Design Studios (VDS) increased significantly, revealing mixed opinions about their limitations. This paper aims to present these contrasting views on VDS education, with a particular focus on peer-learning. While many studies argue that peer-learning diminishes significantly, or even disappears in VDS, others claim the opposite. The conceptual framework of this study explores the possible limitations of peer-learning in VDS and critically highlights how COVID-19-related anxiety may have influenced many of these opinions. The empirical study discussed in this paper is based on an Erasmus+ project titled European Strategic Partnership Project: European Interactive Industrial Design Studio (EINSTUDIO). Students and instructors from three different countries participated in EINSTUDIO. The project aimed to leverage recent developments in online and web-based communication to address the challenges of teamwork in cross-national teams. Accordingly, this paper investigates whether current virtual technologies support the implementation of cross-national design studios. Variables such as motivation, collaboration, cultural diversity, and the contribution of the e-learning infrastructure are examined through participants’ self-evaluations. The findings indicate that although virtual peer-learning presents certain limitations and cross-national collaboration poses even greater challenges, a more structured methodology, syllabus and close supervision, such as EINSTUDIO’s semi-hybrid studio model, syllabus, and platform can help mitigate issues related to peer-to-peer communication and collaboration issues
Outputs of a Cross-Cultural Virtual Design Studio EINSTUDIO – A Design Journey Across Countries
No full text
