87 research outputs found
Huis met historie : Zonnestraal: een wegwerpgebouw bewaren voor de eeuwigheid - verdrinkingsdood van 'het Schip op de Heide'
No full textWessel de Jonge (1957), architect in Rotterdam, is al vele jaren in de weer met de bouwkundige geschiedenis van Zonnestraal. Als onderzoeker van de Technische Universiteit Eindhoven is hij de laatste jaren bovendien meer en meer betrokken
geraakt bij de toekomst van dit opmerkelijke complex, dat als een van de meest zuiver voorbeelden van het Nieuwe Bouwen een wereldfaam heeft. Met collega Hubert-Jan Henket heeft hij enkele jaren geleden een uitgebreid onderzoek uitgevoerd naar de restauratiemogelijkheden voor Zonnestraal. Op verzoek van de Rijksdienst Monumentenzorg is hij als adviseur bij de restauratie van Gooiland betrokken geweest, om zo zijn bevindingen in de praktijk te toetsen. Op dit moment onderzoekt hij de haalbaarheid van hergebruik van Zonnestraal door het FNV. Daarom heeft de redactie hem gevraagd in een lezing toe te lichten wat daarbij zoal komt kijken. Misschien niet zo'n gemakkelijk verhaal, maar stevige kost voor elke rechtgeaarde Hilversummer. Dit artikel is een weerslag van de lezing die Wessel de Jonge hield voor AP in mei jongstleden
Designing from Heritage: Strategies for Conservation and Conversion
No full textThis book – the third in the Rondeltappe series – reflects the philosophy and didactic approach of Heritage and Architecture (H&A) section of the Faculty of Architecture and the Built Environment (Delft University of Technology). H&A has three chairs: Design, Cultural Value and Technology. They work in close cooperation to lay the foundations for the preservation and continuity of use of built heritage.Designing from Heritage is strongly connected to the first book in the Rondeltappe series which deals with durability and sustainability of monuments, and with the second which advocates freedom in heritage based design. It contains the contribution of Prof. Wessel de Jonge – the Chair of Heritage and Design and principle at Wessel de Jonge Architects – and Prof Marieke Kuipers – Chair of Culural Heritage in particular of the Architecture of the Twentieth Century and senior specialist of Twentieth Century Built Heritage at the Cultural Heritage Agency of the Netherlands (RCE).This book is meant as a tool for architectural education and conservation for which research is as integral part of the design strategy.Heritage & ValuesHeritage & Desig
Houten renovatiekozijnen voor behoud karakteristiek
No full textDe renovatie van één van de wanden van het Burgemeester Holtmanplein op het Rotterdamse Noordereiland vormde de aanzet van een reeks hoog-niveaurenovaties met restauratieve trekjes. Het plan zal dit jaar als enige worden bekroond met de onderscheiding van het Historisch Genootschap Roterodamum, dat zich sterk maakt voor het behoud van historisch Rotterdam. De specifieke detaillering voor de nieuwe houten kozijnen, ontwikkeld door projectarchitect Rinus Roovers van
Leo de Jonge Architecten, heeft veel bijgedragen aan het behoud van de architectonische kwaliteit van dit plan. In dit artikel worden de mogelijkheden vergeleken voor renovatie van woningen met houten kozijnen aan de hand van het bekroonde plan. Het artikel vormt de aanzet tot een serie, waarin steeds een kozijn van een ander materiaal centraal zal staan
Anne Lacaton: Visiting Professor 2016-2017/ Chair of Heritage & Architecture
No full textAnne Lacaton has been a visiting professor at the TU Delft Faculty of Architecture and the Built Environment during the Fall Semester 2016-2017, hosted by the Chair of Heritage & Design. In the professional field of Heritage & Design the starting point for design is not just a functional brief and a blank sheet of paper but the challenge of an existing spatial setting and cultural-historical context. It is a dynamic and innovative field in architecture that deals with the architectural re-interpretation, adaptive reuse and restoration of historic buildings.This book reports on her workshops and studios during her time at TU Delft. It presents re-use projects at different scales, in different situations and with different programs. These projects generated reflection along with pertinent and inventive ideas that made it possible to overturn the situations in a positive manner, to change the approach and bring forth interesting solutions, a new situational intelligence and a new intelligence towards thinking about architecture and the urban situation.In these projects, what is initially seen as obsolete and as a constraint or restriction through an opening of the mind and a change in outlook and approach, becomes an opportunity, a chance and an asset. If you look at a situation without a frame or filter and with an open spirit, a building that no longer has a purpose and is a hindrance becomes a liberty.The students adhered to this specific approach: No longer looking at something existing as imperfect, constraining, obsolete, not beautiful etc., but instead as a resource, a component, a stratum/layer and a basis for creativity.The idea of drawing value from everything existing, producing richness with less money but with the greater means and parameters offered by existing situations. Extending the story to do better and more of it. A process of regeneration, extension, adaption and re-use rather than replacement. This way of seeing, thinking, projecting is not really widespread. Making new, remove and replace, restarting from the empty remains mostly the way of doing; whereas the superposition, addition, combination, overlapping, infiltration, appear accurate, contemporary, rich, innovative. Therefore, with regard to this work of the semester and to conclude the guest invitation, I think it’s important to collect and publish these ideas and positions by students and teachers involved with the semester’s work.We hope that this booklet will leave a trace and a lasting material for reflection and discussion.Heritage & Desig
Sustainable renewal of the everyday Modern
No full textListed or not, many Modern-era buildings deserve our appreciation for their architectural merit, whether it be for the social developments that these buildings represent or for the innovative technologies applied and used in their making. Early preservation projects of Modern ‘icons’ carried out in the 1980s–1990s provided valuable information about Modern-era materials and technologies. Professional debate on the preservation approaches for modern buildings and the development of particular research methodologies has since developed further, and conclusions are now available to assist us in our efforts for the preservation of everyday Modern buildings. The key to the preservation and continued (re)use of such structures is the issue of climate control, which is inseparably linked to the repair and upgrade of the ‘light’ facades that are emblematic of many buildings of the Modern era. This issue is increasingly topical in view of the challenges we face in terms of energy savings and sustainability. Various approaches can be distinguished and compared to assist in the decision-making needed to find a balanced solution for the continued use of buildings of this era.Heritage & Desig
Betonowe dziedzictwo Holandii. Rodzaje konstrukcji betonowych i żelbetowych oraz proces ich konserwacji
No full textThe article deals with reinforced concrete structures in the Netherlands in the interwar period. The aim of the article was to present the changes in the use of reinforced concrete and the introduction of various light concrete products for the construction of light façades structures such as curtain walls. Reinforced concrete, which appeared in Dutch architecture around 1900, causes conservation problems today, which are discussed in the article on the example of the Sint Jobsveem (Jan J. Kanters), the Zonnestraal Sanatorium in Hilversum (Jan Duiker, Bernard Bijvoet and Jan Gerko Wiebenga) and the Van Nelle Factory in Rotterdam (Johannes Brikman, Leendert van der Vlugt and Jan Gerko Wiebenga), involving the author’s own experiences related to renovation works on these buildings. The most serious problem today is the porosity of concrete and the process of its carbonation due to the high level of CO2 caused by air pollution. In the past, the influence of cement alkalinity and its role in protecting reinforcement against corrosion was not well understood. The damaging effects of curing agents such as calcium chlorides were unknown. The focus was mainly on the relationship between the water-cement ratio and the compressive strength. Today, concrete repair methods are usually selected individually, depending on whether we are dealing with exposed or plastered concrete work, and on the size and scale of the damage. The most effective way to protect concrete against carbonation is to use a special waterproof protective coating – offering the highest possible diffusion resistance to carbon, sulfur and chloride ions and the lowest possible diffusion resistance to water vapor. Such a coating protects concrete against the penetration of CO2 and acid ions, and at the same time allows free evaporation of moisture from the concrete to the environment. The described experiences show that even heavily damaged concrete can be restored. It is a matter of cost and the challenge of keeping its original appearance.Artykuł dotyczy konstrukcji żelbetowych stosowanych w Holandii w okresie międzywojennym. Jego celem było przedstawienie zmian w użyciu żelbetu oraz różnych wyrobów z betonu lekkiego wykorzystywanych do budowy ścian osłonowych. Żelbet, który pojawił się w architekturze holenderskiej około 1900 r., powoduje dziś problemy konserwatorskie, które omówiono w artykule w oparciu o własne doświadczenia autora związane z renowacją następujących budynków: Sint Jobsveem (Jan J. Kanters), Sanatorium Zonnestraal w Hilversum (Jan Duiker, Bernard Bijvoet i Jan Gerko Wiebenga) oraz Fabryki Van Nelle w Rotterdamie (Johannes Brikman, Leendert van der Vlugt i Jan Gerko Wiebenga). Najpoważniejszym problemem jest dziś porowatość betonu i proces jego karbonatyzacji ze względu na wysoki poziom CO2 spowodowany zanieczyszczeniem powietrza. W przeszłości wpływ zasadowości cementu na ochronę zbrojenia przed korozją nie był dobrze rozumiany. Szkodliwe działanie środków utwardzających, takich jak chlorki wapnia, nie było znane. Skupiono się głównie na relacji między stosunkiem wodno-cementowym a wytrzymałością na ściskanie. Dziś metody naprawy betonu dobierane są zazwyczaj indywidualnie, w zależności od tego, czy mamy do czynienia z betonem odsłoniętym czy pokrytym tynkiem, a także od wielkości i skali uszkodzeń. Najskuteczniejszym sposobem ochrony betonu przed karbonatyzacją jest zastosowanie specjalnej wodoodpornej powłoki ochronnej – umożliwiającej najwyższą możliwą odporność na wnikanie jonów węgla, siarki i chlorków oraz przepuszczającej parę wodną na zewnątrz. Taka powłoka zabezpiecza beton przed wnikaniem jonów CO2 i kwasów, a jednocześnie umożliwia swobodne odparowanie wilgoci z betonu do otoczenia. Opisane doświadczenia pokazują, że nawet bardzo zniszczony beton można odtworzyć. To kwestia kosztów i umiejętności zachowania oryginalnego wyglądu
- …
