1,720,984 research outputs found
The position of the Stanisław Ignacy Witkiewicz’s dramas in the American literary polysystem in the light of chosen theories from Translation Studies
No full textThis dissertation aims to establish the position of the dramas written by Stanisław Ignacy Witkiewicz in the American literary polysystem within the framework of Translation Studies Theory. The Polish writer’s plays were translated into English for the first time by Daniel C. Gerould and Christopher S. Durer in the 1960s. The thesis deals with the movement of Witkacy’s work within the American literary system, and proves that although Witkiewicz’s dramas have never reached the centre of the system and today they still occupy a peripherial position, they have been staged in the American off-Broadway theatres since their introduction, becoming a part of the American culture repertoire as it is defined by Itamar Even-Zohar. His polysystem theory, together with André Lefevere’s notion of refraction, Gideon Toury’s descriptive translation theory, Lawrence Venuti’s domestication and foreignization strategies and Susan Bassnett’s reflections concerning the specificity of drama translation shed light on the complexities of the process of translation. They allowed to look at the renditions of the Polish playwright’s works and their assimilation in the hosting system from a broad perspective of the dialogue of cultures.Celem pracy jest ustalenie miejsca dramatów Stanisława Ignacego Witkiewicza w polisystemie literatury Stanów Zjednoczonych Ameryki z perspektywy wprowadzonej na grunt przekładoznawstwa przez Translation Studies. Po raz pierwszy sztuki polskiego autora zostały przetłumaczone na język angielski przez Daniela C. Geroulda i Christophera S. Durera w latach 60. XX wieku. Dysertacja udowadnia, że pomimo iż dramaty Witkiewicza nie dotarły do centrum systemu literatury amerykańskiej i zajmują w nim wciąż peryferyjną pozycję, stały się integralną częścią kulturowego repertuaru systemu przyjmującego; od chwili ich wprowadzenia do kultury amerykańskiej są wystawiane przede wszystkim na scenach teatrów off-Broadway. W badaniu zagadnienia wykorzystano teorię polisystemu autorstwa Itamara-Even Zohara, metodę opisowych badań nad przekładem Gideona Toury’ego, koncepcję refrakcji André Lefevere’a, strategię przekładu przyswajającego i wyobcowującego Lawrence’a Venutiego oraz refleksje Susan Bassnett na temat uniwersalnej metody tłumaczenia dramatu. Rzucają one nowe światło na złożoność procesu tłumaczenia i asymilacji dzieła w kulturze przyjmującej; pozwalają zobaczyć przekłady dzieł Witkiewicza w szerokiej perspektywie dialogu kultur
Limits of orality and textuality in Ciaran Carson’s poetry
Get PDFLink archiwalny https://depotuw.ceon.pl/handle/item/69
Author may not have any open access publications deposited in the University of Lodz Repository. The list of publications associated with the author's ORCID profile can be viewed at: https://orcid.org/ or by clicking on the ORCID icon.
No full textTranslator as the Problem of Concrete Poetry
No full textAmong various forms of concrete poetry, I have identified two main types. The first one, which was born as an attempt to transgress national languages and create a universal code, by its very definition questions the sense of translation. Yet it does not nullify it, concrete poetry of this type still needs translators as “conveyers”, who select poems and anchor them into new cultural contexts. Since the shape of the poem remains mostly intact, translation is no longer an interlingual activity, but an intercultural one. In the case of the second type of concrete poetry, which I call paronomatic and which due to its metalinguistic complexity renders the poems untranslatable, translators can be redefined as “exegetes”, offering descriptions and interpretations of the poems. The article discusses in detail selected examples of the two types of concrete poetry in translation, demonstrating the variety of the translator’s tasks
Klisza i jej zastosowanie w poezji liverpoolskiej
No full textZadanie pt. „Digitalizacja i udostępnienie w Cyfrowym Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego kolekcji czasopism naukowych wydawanych przez Uniwersytet Łódzki” nr 885/P-DUN/2014 dofinansowane zostało ze środków MNiSW w ramach działalności upowszechniającej nauk
Transfer or Osmosis? Polish Literature and the Anglo-American World Literature
No full textPodjęty w artykule problem transferu kulturowego przybiera najpierw postać pytania o warunki udanego przeszczepienia dzieł literackich, a następnie o kryteria jego oceny. Wśród tych ostatnich autor wyróżnia trzy: wpływ przełożonego dzieła na literaturę języka przekładu, jego krytyczną recepcję oraz udział autora w debatach publicznych. Przeszczepione z sukcesem dzieło staje się elementem „literatury światowej”, kształtowanej jednak zawsze w obrębie określonej (tu: angloamerykańskiej) kultury. Zagadnienia te omówione zostają na konkretnych przykładach tłumaczeń współczesnej literatury polskiej na angielski i formach jej obecności w kulturze angloamerykańskiej, przy czym w centrum uwagi znajduje się nie tylko oddziaływanie przekładów na literaturę kultury docelowej, ale także wpływ tej literatury na przełożone dzieło. Bowiem transfer kulturowy to proces wielokierunkowej osmozy, w którego wyniku zmienia się i dzieło, i jego nowe środowisko.The article addresses the problem of cultural transfer, first, by defining its conditions, and, secondly, by asking about the criteria by which we can measure its success. Among the latter, one can mention the impact of the translated work on the target language literature, the critical reception of the work, and on its author’s presence in the public space of the foreign culture. The successfully transferred work becomes an element of “world literature,” constituted differently in different cultures. The article discusses these issues by analyzing specific examples of translations of contemporary Polish literature into English and various forms of their presence in the Anglophone world. Special attention is paid not only to the influence these translations have on the literature of the target language, but also on the ways in which they are in turn affected by their new cultural and linguistic environment. Cultural transfer is thus seen as a process of multidirectional osmosis, in effect of which both the translated work and foreign literature are modified
Brytyjska poezja żywego słowa w latach sześćdziesiątych i jej kulturowy kontekst
No full textW latach sześćdziesiątych na brytyjskiej scenie poetyckiej można było zaobserwować
wzmożone zainteresowanie poezją żywego słowa. Liczne spotkania poetyckie,
na których twórcy czytali swoje wiersze, przekształcały się często w
parateatralne działania, zbliżone do happeningu, recytacjom towarzyszyły koncerty
muzyki Jazzowej lub rockowej, ekspozycje prac plastycznych, pokazy filmowe.
Nurt poezji żywego słowa lat sześćdziesiątych związany ideowo z kontrkulturową
formacją tamtych lat, programowo wychodził poza obszar literatury,
nawiązując współpracę z innymi dziedzinami sztuki (romantyczna w swej genezie
koncepcja sztuki totalnej, Gesamtkunstwerk), przeciwstawiając się książce jako
Jedynej formie istnienia wiersza, szukając form bezpośredniej łączności z publicznością.
Zwolennicy poezji żywego słowa odwołując się do teorii McLuhana,
wskazywali na bogatszą informację; jaka przekazywana Jest w akcie mowy, aktywizującym
oprócz wzroku także inne zmysły. Rozwój poezji żywego słowa dekady
lat sześćdziesiątych wiązać można z charakterystycznym dla ówczesnej awangardy
nurtem dematerializacji sztuki, postulującym odejście od tradycyjnego rozumienia
sztuki jako wytworu ku Jej definicji jako procesu, działania czy wydarzenia.
Drugim nurtem sztuki współczesnej, do którego odwoływali się poeci omawianej
tu formacji, była wyraźna od czasów dadaismu tendencja do niwelowania
różnic między sztuką a rzeczywistością wobec niej zewnętrzną.Zadanie pt. „Digitalizacja i udostępnienie w Cyfrowym Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego kolekcji czasopism naukowych wydawanych przez Uniwersytet Łódzki” nr 885/P-DUN/2014 dofinansowane zostało ze środków MNiSW w ramach działalności upowszechniającej nauk
"A Discarded Tire by the Road": Miłosz Settles up with Ginsberg
Get PDFThis article discusses Czesław Miłosz’s ambiguous relationship with American beat and confessional poetry as well as with the counterculture of the 1960s. It focuses on one of Miłosz’s late poems dedicated to Allen Ginsberg, published in Facing the River in 1994. The poem, though ostensibly about Ginsberg, is in fact one of the most confessional poems the Polish poet has ever written, presenting his own life as a failure, “a discarded tire by the road,” and setting up Ginsberg as an exemplary wiser poet, “who persisting in folly attained wisdom.” On the one hand, it seems diffi cult not to see Miłosz and Ginsberg as two very different personalities. On the other hand, Miłosz saw Ginsberg as the true heir to Whitman, whom he himself had always admired. The discussion of the poem reveals that Miłosz uses Ginsberg as his own antithesis, a Yeatsian mask or a Jungian shadow, representing everything that the Polish poet, with his admitted contempt for any trace of weakness and mental instability, has never been or valued
- …
