91 research outputs found

    30 Zastosowanie stereotaktycznej radioterapii w guzach OUN

    No full text
    Od 1951 roku, po wprowadzeniu przez Laxella systemu stereotaktycznego obrazowania struktur mózgu i leczenia z zastosowaniem promieniowania jonizującego, stereotaktyczna radiochirurgia i frakcjonowana radioterapia ulega stałemu rozwojowi.Spośród różnych źródeł promieniowania, stosowanych w radiochirurgii, takich jak Co60 w aparatach gamma-knife, protony i ciężkie jony, od lat 80-tych najstarsze zastosowanie mają fotony X generowane w przyspieszaczach liniowych Podstawą powodzenia radiochirurgii i stereotaktycznej radioterapii frakcjonowanej jest perfekcyjne unieruchomienie chorego, precyzyjne trójwymiarowe określenie obszaru do napromieniania sąsiadujących narządów krytycznych z zastosowaniem ramy sterotaktycznej, trójwymiarowe planowanie leczenia oraz konformalne napromienianie.W ostatnich latach nastąpił rozwój nieinwazyjnych systemów stereotaktycznych, opracowanych przez zespoły Gill-Thomas z Royal Marsden Hospital, Brown-Roberts-Wells i inne, np. systemu BrainLab. Gwarantują one odtwarzalność warunków napromieniania w granicach 1mm. Zastosowanie aparatu gamma-knife w radiochirurgii jest preferowane w przypadku zmian kulistych o średnicy do ok. 18 mm. Napromienianie zmian większych, o nieregularnym kształcie, wymaga stosowania kilku punktów izocentrum i wiąże się z ryzykiem powstania niejednorodnego rozkładu dawki. W tych wypadkach korzystniejsze jest stosowanie przyspieszaczy linowych.Najczęstszą techniką w stereotaktycznej radioterapii z zastosowaniem przyspieszaczy jest technika obratowa z kilkoma niewspółpłaszczyznowymi łukami. W celu optymalizacji leczenia możliwe jest zastosowanie indywidualnych osłon, co prowadzi do powstania tzw. łuków konformalnych lub zmiana kształtu pola w trakcie poruszania się głowicy dająca w efekcie dynamiczne łuki. Na etapie badań klinicznych w stereotaktycznej radioterapii guzów mózgu jest technika modulacji mocy dawki i „odwrotnego” systemu planowania. Autor przedstawia technikę planowania leczenia, realizację napromieniania i wyniki stereotaktycznej radiochirurgii i frakcjonowanej radioterapii w przypadku zniekształceń tętniczo-żylnych (AVM), nerwiakach nerwu VIII, oponiakach, guzach okolicy siodła tureckiego, wysoko – i niskozróżnicowanych glejakach mózgu oraz przerzutach do mózgu

    10 Zastosowanie brachyterapii w leczeniu chorych na nowotwory regionu głowy i szyi

    No full text
    Autor przedstawia historyczny rys rozwoju śródtkankowej i dojamowej brachyterapii, zastosowanej w przypadkach nowotworów regionu głowy i szyi jako wyłącznej metody leczenia, w połączeniu z napromienianiem wiązkami zewnętrznymi lub chirurgią. IIustruje i omawia techniki brachyterapii LDR i HDR stosowane w guzach regionu głowy i szyi. Przedstawia możliwości optymalizacji rozkładu dawki. Autor prezentuje wyniki brachyterapii LDR 134 chorych na raka jamy ustnej o zaawansowaniu T1-T3. Analizuje wpływ czynników klinicznych i związanych z leczeniem na szansę miejscowego wyleczenia i ryzyko powiktań popromiennych. Następnie Autor przedstawia wyniki analizy charakterystyki operacyjnej odbiorcy (ROC) na materiale 413 chorych na raka jamy ustnej o zaawansowaniu T1-T3 poddanych brachyterapii śródtkankowej. Analizie poddany jest wpływ czynników: czasu, wieku, płci, dawki, mocy dav.:ki, aktywności liniowej na częstość miejscowego niepowodzenia i powikłań popromiennych. Autor przedstawia możliwości zastosowania brachyterapii HDR i PDR w guzach regionu gtowy i szyi. Przedstawia wskazania i wyniki paliatywnej brachyterapii LDR i HDR w nawrotach raka omawianego regionu

    Edytorial

    No full text
    Słowo wstępn

    Prof. Jacek Fijuth: Mam duży sentyment do tego pisma

    No full text

    Rola radioterapii w leczeniu przerzutów nowotworowych do kości

    No full text
    Patients with painful bone metastases comprise the largest group of patients receiving palliative radiation therapy. Effective administration of radiotherapy in these patients is based on three goals: to achieve relief of pain, to use treatment that reconciles patient inconvenience and to administer therapy with minimal toxic effects. Recent data from randomized trials demonstrated that single dose of 8 Gy in the setting of painful bone metastases may provide pain control comparable to more protracted treatment with using higher dose of radiation. Local-field irradiation with using single fraction of 8–10 Gy yields a pain relief rate of 75–90%, but patients frequently need retreatment for newly lesions or for recuring symptoms at the same site. The rate of retreatment is lower when protracted radiotherapy is used. Pain due to multiple bone metastases can be managed with single doses of half body irradiation or radionuclide therapy. These modalities can be used as a primary palliative therapy or as an adjuvant to local-field irradiation.Chorzy z bolesnymi przerzutami nowotworowymi w układzie kostnym stanowią największą grupę pacjentów wymagających paliatywnego leczenia napromienianiem. Skuteczne zastosowanie radioterapii paliatywnej opiera się na trzech przesłankach: osiągnięcie złagodzenia bólu, wybór postępowania, który sam w sobie pozostawałby bez wpływu na jakość życia chorego oraz nie powodowałby objawów ubocznych. Ostatnie wyniki badań randomizowanych wskazują, że skuteczność pojedynczego napromieniania dawką 8 Gy bolesnych przerzutów do kości jest zbliżona do skuteczności wydłużonych schematów frakcjonowania z wykorzystaniem większych dawek. Miejscowe napromieniania dawką 8–10 Gy powodują ustąpienie lub zmniejszenie dolegliwości bólowych u 75–90% chorych. Niemniej chorzy ci mogą częściej niż chorzy napromieniani większymi dawkami wymagać powtórnej radioterapii. U chorych z wieloma przerzutami kostnymi zaleca się napromienianie połowy ciała z wykorzystaniem pojedynczej dawki 6 lub 8 Gy bądź systemowe leczenie radioizotopami

    Radiotherapy in the elderly patients

    No full text
    W związku z szybkim starzeniem się społeczeństwa w najbliższych latach wykrywalność chorób nowotworowych będzie w 70% dotyczyć osób po 65 roku życia. Wybór leczenia w tej populacji powinien być ukierunkowany na wy­dłużenie życia oraz podniesienie jego jakości. Chorzy w wieku podeszłym rzadko są włączani do badań klinicznych. Istnieje pilna potrzeba przeprowadzenia badań klinicznych obejmujących pacjentów powyżej 65 roku życia, które po­mogłyby ustalić korzyści leczenia w tej grupie chorych. Podstawową zasadą leczenia onkologicznego u osób starszych powinien być wybór najlepiej tolerowanej metody leczenia. Ryzyko powikłań po radioterapii wzrasta wraz z liczbą chorób ogólnych pacjenta, dlatego ważna jest precyzyjna kwalifikacja do radioterapii w oparciu o odpowiednie skale oceny geriatrycznej. Całościowa ocena geriatryczna jest zintegrowanym procesem diagnostycznym pomagającym ustalić możliwości zapewnienia dalszego leczenia.Increasing age is directly associated with the increasing rates of cancer. The over-65-year-old group will account for 70% of people with newly diagnosed cancer. The selection of treatment options should be based on the prolongation of life expectancy and overall increase in the quality of life. There is a limited number of radiation oncology clinical trials designed strictly for the elderly patients. Prospective clinical trials for the elderly are critical to develop relevant data that oncologists would apply in their everyday practice. Older patients have variable health status, thus it is crucial to integrate geriatric evaluation into oncology decision-making process. A comprehensive geriatric assessment is a multidimensional, interdisciplinary diagnostic process designed to improve the effectiveness and tolerance of the treatment in the elderly
    corecore