1,720,997 research outputs found
Le quartier épiscopal
No full textBeaudry Nicolas, Bonifay Michel, Buttner Stéphane, Chevalier Pascale, Gagné Chantal, Kozelj Tony, Savard Manon, Wurch-Kozelj Manuela, Cerova Ylli, Islami Agron, Muçaj Skender. Le quartier épiscopal. In: Bulletin de correspondance hellénique. Volume 133, livraison 2, 2009. pp. 735-754
Byllis (Albanie)
No full textBeaudry Nicolas, Berthon Amélie, Bitri Eduart, Chevalier Pascale, Hobdari E., Islami Agron, Kozelj Tony, Muçaj Skender, Nallbani Etleva, Savard Manon, Wurch-Kozelj Manuela. Byllis (Albanie). In: Bulletin de correspondance hellénique. Volume 131, livraison 2, 2007. pp. 1098-1113
Billys (Albanie)
No full textBeaudry Nicolas, Blanc P., Cerova Ylli, Chevalier P., Haxhimihali M., Hobdari E., Islami Agron, Kozelj T., Muçaj Skender, Nallbani Etleva, Sodini J.-P., Tassignon Isabelle, Vanderheyde Catherine, Wurch-Kozelj Manuela. Billys (Albanie). In: Bulletin de correspondance hellénique. Volume 127, livraison 2, 2003. pp. 622-639
Le quartier épiscopal, la Basilique E et les carrières
No full textBeaudry Nicolas, Berthon Amélie, Cantuel Jean, Chevalier Pascale, Kozelj Tony, Raynaud Marie-Patricia, Wurch-Kozelj Manuela, Cerova Ylli, Hobdari E., Islami Agron, Muçaj Skender. Le quartier épiscopal, la Basilique E et les carrières. In: Bulletin de correspondance hellénique. Volume 132, livraison 2, 2008. pp. 923-954
XIX-XX Yüzyılına Ait Osmanlı Deftelerıne Göre Gjilan (Gilan) Kazasının Demografık Yapısı
No full textThe most important sources for the study of the demography of the Ottoman Empire and the peoples that ëere under its rule are the Ottoman documentary funds, among them the oldest registers belong to the XV- XVI century, ëhich are called “Tahrir Defterleri”, afterëards the extraordinary taxes (vergies) called "Avarez defterleri", and the overall ottoman registers of the population of the XIX century and the early XX century.In this paper we have dealt with the brief history of Ottoman registers over the centuries, the administrative historical of Gjilan until the XIX century, and the data on the population of Gjilan and the villages during the XIX century and beginning of the XIX century, where we have also translated the appointment defters of the bekçi (guards) in the villages of Gjilan, which provides detailed information on the population of villages in Gjilan during the year 1901.The data of registers of the years 1832 and 1845, as firsthand sources for researchers that deal with issue in hand, present new data on the population of Gjilan neighborhoods. While the defter of the Bekçi (guard) of 1901, presents statistical information on the population of the villages and the territorial extension of the Kaza of Gjilan. This defter contains important information on the names of the villages and the names of the guards (Bekçi) too. Furthermore it demonstrates the coexistence of Muslim and non-Muslim residents in the same villages. From 191 villages of the Kaza of Gjilan 100 of them were inhabited only by residents of the Islamic faith (müslüman), 16 non-Islamic (gayr-i müslüman) and 175 villages were mixed. At the same time these data also highlight the demographic changes on ethnic grounds that occurred after 1912, respectively, after the Ottoman Empire withdrew from these regions. This is seen in the villages of Budrika e Poshtme (Lower Budrika), Partesh, Zebince, Pasjan, Tirince, etc., which according to the 2011 Census of the Republic of Kosovo, these villages are inhabited only by residents of the Serbian Orthodox community. However, as we can see in the defter of Bekçi (guard), that we have translated into Albanian language, in 1901 these villages were also inhabited by Albanian residents of Islamic religion, which does not exclude the possibility of Albanian residents of Orthodox rite being registered as non-Muslim.Burimin më të rëndësishëm për studimin e demografisë së Perandorisë Osmane dhe të popujve që ishin nën sundimin e saj e përbëjnë fondet dokumentare Osmane, ndër të cilat vendin e parë e zënë regjistrat më të vjetër nga shekulli XV-XVI të quajtura “Tahrir Defterleri”, më pas regjistrat e tatimeve-vergive “xhizje dhe avarëz defterleri”, si dhe defterët e regjistrimeve të përgjithshme osmane të popullsisë të shekullit XIX dhe fillim shekullit XX.Në këtë punim kemi trajtuar historikun e shkurtër të regjistrimeve Osmane ndër shekuj, historikun administrativ të Gjilanit deri në shekullin XIX dhe të dhënat për popullsinë e Gjilanit dhe fshatrave gjatë shekullit XIX dhe fillim shekullit XIX, ku kemi shqipëruar edhe defterin e emërimeve të bekçinjëve (rojtarëve) në fshatrat e Gjilanit, i cili jep informacion të detajuar për popullsinë e fshatërave të Gjilanit gjatë vitit 1901.Osmanlı’ya ait demografik bilgiler dönemin kaynaklarında yer almaktadır. Bu konuda XV-XV. yüzyıllarında tutulan tahrir defterleri başta olmak üzere XVII. yüzyılından itibaren tutulmaya başlanan avarız defterleri de demografik bilgiler hususunda önemli bir fon oluşturmaktadır. XIX. yüzyılın ilk yarısından itibaren nüfus defterleri olarak bilinen Osmanlı devletinde sancak, kaza, kasaba birimlerini içeren defterlerde nüfusun en detaylı bilgilerini ihtiva etmektedirler.Bu çalışmada Gjilan (Gilan) kasabasına ait 1832 nüfus ve 1845 senesine ait temettuat defterlerinden faydalanılarak Gilan kasabası merkezindeki mahalleler ve nüfus verileri, 1901 senesine ait Bekçi defterinden ise Gilan’a bağlı 191 köyünün nüfus bilgisi tabel şeklinde verilmiştir.Bu verilere göre 1901 senesinde Gilan kasabasının nüfusu 35.131’i Müslüman, 19.999’u Gayrimüslim olmak üzere toplam 55.130 olduğu geçmektedir. Bu veriler yüzdelik olarak % 63.72 Müslüman, %36.28 Gayrimüslim şeklindedir. Ayrıca 2011 senesinde Kosova devleti tarafından yapılan genel sayımının sonuçlarına göre sadece Sırp-Ortodoks nüfusundan oluşan Aşağı Budrik, Parteş, Zebinç, Pasjan (Pasyan), Tirinç gibi köylerde, 1901 senesinde Müslüman ahalinin de yaşadığı görülmektedir
Muhamed Mufaku (2021). Figura Shqiptare në Lindjen e Mesme Shekujt XVIXX, Shkup: Logos A
Get PDFThe interest of Albanian readers to get to know the Ottoman state, in particular the bureaucrats who served in this state, is growing day by day. Academician and well-known professor Muhamed Mufaku has responded to this interest, with his latest book, "Albanian Figure in the Middle East XVI-XX Centuries", published by Logos-A publishing house Skopje, 2021Interesimi i lexuesit shqiptarë për tu njohur me shtetin osman, në veçanti me burokratët që shërbyen në këtë shtet dita ditës po rritet. Këtij interesimi i është përgjigjur edhe Akademiku dhe profesori i mirënjohur Muhamed Mufaku, me librin e tij të fundit, “Figura Shqiptare në Lindjen e Mesme Shekujt XVI-XX”, botuar nga shtëpia botuese Logos-A Shkup, 202
Manastiri një qytet osman: struktura administrative dhe ekonomike në rumelinë e shekullit XVI dhe XVII: Galip Çağ, “Bir Osmanlı Şehri Manastır: 16. ve 17. Yüzyılda Rumeli’de ve İdarî ve İktisadî Yapı”, (Ankara: Selenge, 2020, f. 440)
Get PDF1579 numaralı Rodosçuk (Tekfurdağı) şer’iyye sicilinin transkripsiyonu ve değerlendirilmesi
No full text06.03.2018 tarihli ve 30352 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Yükseköğretim Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” ile 18.06.2018 tarihli “Lisansüstü Tezlerin Elektronik Ortamda Toplanması, Düzenlenmesi ve Erişime Açılmasına İlişkin Yönerge” gereğince tam metin erişime açılmıştır.Osmanlı sosyal ve ekonomik tarihinin en önemli kaynaklarından biri Şer'iye sicilleridir. Şer`iye Sicilleri Osmanlı Devlet teşkilatını ayrıntılarıyla anlayabilmemiz için ayrı bir öneme sahiptir. Çünkü bu defterlerde gerek merkez ve gerekse taşranın sosyo-ekonomik, idari, mali, kültürel ve siyasi yapısı ile ilgili çok çeşitli bilgiler detaylı bir şekilde yer almaktadır. Transkripsiyonunu yapmış olduğumuz 1579 numaralı Rodosçuk Şer'iye Sicili 1041 (1631?32) yılları arasındaki belgeleri kapsamaktadır.Bu çalışmada Osmanlı devletinde şer'iyye sicillerinin hakkında genel bilgi verilerek, metnin değerlendirmesi ve transkripsiyonu yapılmıştır.Osmanlı Devleti'nin başkenti olan İstanbul ile Balkanlar arasında önemli bir konuma sahip olan Rodoscuk'a ait bu belgeler, şehir tarihçiliği ve mahalli hayata dair bilgiler vermektedir. Özellikle bu kaza dahilindeki nahiye, köy ve mahalleler hakkında pek çok bilgiye ulaşmak mümkündür. Ayrıca, Devlet görevlileri, halkın ileri gelenlerine dair çok sayıda kayıt bulunmaktadır. Şehirdeki ticari ilişkiler ve esnaf grupları hakkında da belgelere rastlanmaktadır.Rodosçuk kazasında ve şehir merkezinde müslüman ve gayrimüslim reayanın iç içe yaşıyor olması toplumsal ilişkileri anlamak bakımından incelenen defterin önemini artırmaktadır. Sözü edilen kazada bulunan Müslüman, Rum, Ermeni ve Yahudi nüfusun oturduğu mahalleler ile köyler ve grupların kendi aralarındaki münasebetleri transkripsiyon ve değerlendirmesi yapılan bu defterden izlemek mümkündür.Anahtar kelimeler: Şer'iyye sicili, Rodosçuk, Osmanlı, TekirdağOne of the most important sources of the Social and Economic History of the Ottoman Empire has been the Religous Court Records. They have been of importance in orden to appreciate in detail the state organization of Ottoman Empire. For, there are a great deal of varied informations in relation to socio-economic, administrative, financial, cultural and political both of center and of province in these court records in detail.The Court Record of Rodosçuk numbered 1579, whose transcription was made, comprises the documents belonging to the years between 1631-32 A.D. (1041 H.).In this thesis study, giving a general information about the Court Records of Ottoman Empire, the appreciation of and transcription of the text were done.These documents belonging to Rodosçuk which is of a important location between İstanbul and Balkans, contain the essential knowledges about urban historiography and local life. It is possible to reach a great deal knowledges related to vill, village and quarters in this township. Besides, it comprises many records in relation to state officers, notables. Documents about the commercial relations and craftman groups, are also found.The fact that muslim and non-muslim people had been living together in Rodosçuk town and township, contributes to the importance of the court register analysed as to appreciate the social relations. It is possible that in the aforesaid township, quarters and villages where Muslim, Greek, Armenian and Jewish people settled, and the relations amongst groups with each other, can be seen through these Court RecordsKey Words: The Court Records, Rodosçuk, Ottoman, Tekirda
Vështrim mbi ekspansionet osmane në Kosovë: nga Beteja e Parë (1389) deri në të Dytën (1448)
Get PDFAt the time when Sultan Murad I ascended the throne (1362), Byzantium was not in a position to resist Ottoman expansions in Rumelia (the geographical space of today’s Balkans). Favoring the Ottoman advances toward the west (the Balkans) were also the fragile political relations between Byzantium and the Hungarians, as well as the long-standing religious divisions between the two churches, Catholic and Orthodox, as two rites that had split the Christian (Crusader) world in two. At the same time, with the death of the Serbian Tsar Stefan Dušan in 1355, and of Uroš at the Battle of Maritsa (1371), the structure of the medieval Nemanjić kingdom disintegrated, thus giving rise to new formations with state elements that fought among themselves for dominance within the short-lived realm of the former. Within the framework of these new circumstances, the Albanian principality of the Balšići managed to extend its rule as far as Krivareka (in today’s municipality of Kamenica), which lay in the territories of ancient Dardania. This area, a decade later, would become the arena of the two greatest battles of the time between the Ottomans and the united (coalition) forces of the rulers of these lands, as representatives of the Cross. These battles, fought in the same location (the region of today’s Kosovo Field), are mentioned in fifteenth-century sources as the First and Second Battles of Kosovo. In the absence of sources from the late fourteenth century, the First Battle of Kosovo, fought in June 1389, differs greatly from the Second Battle of 1448. As a result, various narratives have emerged, ranging from popular legends to the glorifications of Ottoman and other chroniclers. On the basis of these unfounded legends, Slavic historiography has attempted to construct a false identity around the issue of a so-called “formation of Serbian national consciousness,” which, in its effort to appropriate the history of this battle, inevitably denies the presence of Albanian formations in this event. In contrast to sources that attest not only to the presence of Albanians, Bosniaks, and members of other ethnic groups from this region, but also speak of the death on the battlefield of one of the leaders who headed the Albanian formations, such as Teodor Muzaka. Whereas in the second battle, fought between the Ottoman and Hungarian armies, the source base is richer, and as such the treatment of this event - of great importance for the future of today’s Balkan region - has produced more reliable results. This paper, which takes into consideration Ottoman, Byzantine, and Albanian chronicles, as well as the latest achievements of historiography on the Ottoman wars for dominance in the Balkans between 1371 and 1448, focuses on the expansion of the Ottomans into the region of Southeastern Europe, with particular emphasis on the history of the two Battles of Kosovo (1389 and 1448) as two decisive moments for the future of Ottoman rule in the Albanian lands and the Balkans in general.Në kohën kur në fron erdhi sulltan Muradi i Parë (1362), Bizanti nuk ishte në gjendje tu kundërvihej zgjerimeve osmane në Rumeli (hapësira gjeografike e Ballkanit të sotëm). Në favor të vërsuljeve osmane drejtë perëndimit (Ballkanit) ishin edhe raportet e brishta politike mes Bizantit me hungarezët dhe ndasitë e vjetra fetare midis dy kishave, katolike dhe ortodokse, si dy rite të cilat kishin ndarë botën e Kryqit (krishterë) në dysh. Njëherësh, me vdekjen e Carit serb Stefan Dushanit më 1355, si dhe Uroshit në Betejën e Maricës (1371), u shpërbë formacioni i mbretërisë mesjetare Nemanjide, kështu duke u krijuar formacione të reja me elemente shtetërore që luftonin ndërmjet vete për dominim në mbretërinë jetëshkurtër të këtij të parit. Në kuadër të këtyre rrethanave të reja, principata shqiptare e Balshajve arriti ta zgjëroj sundimin e saj deri në Krivarekë (në komunë të Kamenicës së sotme), e cila shtrihej në trevat e Dardanisë antike. Hapësirë, e cila një dekadë më vonë do të bëhej arenë e dy betejave më të mëdha të kohës ndërmjet osmanëve dhe bashkimit (koalicionit) të sundimtarëve të këtyre anëve, si përfaqësues të Kryqit. Këto beteja të zhvilluara në të njëjtin vend (trevën e Fushë Kosovës së sotme) në burime të shekullit XV përmenden si Beteja e Parë dhe e Dytë e Kosovës. Në mungesë të burimeve të fundshekullit XIV, beteja e parë e Kosovës, e zhvilluar në qershor të vitit 1389, dallon shumë nga ajo e dyta e vitit 1448. Si rezultat i kësaj janë krijuar narrativa të ndryshme, duke u nisur nga legjendat e popullit, e deri tek glorifikimet e kronistëve osman dhe të tjerëve. Mbi këto legjenda të pabaza, historiografia sllave ka provuar të ndërtoj një identitet të rrejshëm mbi çështjen e një të ashtuquajtur “formësim i vetëdijes kombëtare serbe”, që pashmangshëm duke dashur të përvetësojnë historinë e kësaj beteje, mohojnë prezencën e formacioneve shqiptare në këtë ngjarje. Ndryshe prej burimeve të cilat dëshmojnë jo vetëm prezencën e shqiptarëve, boshnjakëve dhe pjesëtarë të etnive tjera të kësaj zone, por flasin edhe për rënien në fushë betejë të njërit nga liderët që kryesonte formacionet shqiptare, siç ishte Teodor Muzaka. Derisa në betejën e dytë të zhvilluar ndërmjet ushtrive osmane dhe atyre hungarezë, baza burimore është më e pasur dhe si e tillë edhe trajtimi i kësaj ngjarje me rëndësi të madhe për të ardhmen e trevës së Ballkanit të sotmen, ka dhënë rezultate të besueshme. Ky punim i cili merr në konsideratë kronikat osmane, bizantine, shqiptare si dhe të arriturat e fundit të historiografisë mbi luftërat osmane për dominim në Ballkan ndërmjet viteve 1371-1448, në fokus ka shtrirjen e osmanëve në trevën e Evropës juglindore, me theks të veçantë historinë e dy betejave të Kosovës (1389 dhe 1448), si dy momente vendimtare për të ardhmen e sundimit osman në trevat shqiptare dhe Ballkanit në përgjithësi
- …
