161,217 research outputs found
Paliwa kopalne w transformacji energetycznej : przypadek Rumunii
No full textW obecnych czasach jednym z większych wyzwań, przed jakimi stoją państwa Unii Europejskiej, jest dążenie do zeroemisyjności gospodarek. Z pewnością w tym zakresie kluczowe pozostaje określenie roli paliw kopalnych w transformacji energetycznej. W świetle europejskiego zielonego ładu państwa UE do 2050 r. powinny zrezygnować z konsumpcji węglowodorów, tj. węgla, ropy naftowej czy gazu ziemnego. Niemniej zauważalne są duże dysproporcje co do możliwości dekarbonizacji sektora energetycznego poszczególnych państw członkowskich UE. Rumunia od wielu lat sukcesywnie dokonuje transformacji energetycznej, której zasadniczym celem jest wydatna redukcja paliw kopalnych w miksie energetycznym. Jeszcze kilka lat temu jednym z ważniejszych surowców energetycznych był węgiel, który w perspektywie najbliższej dekady zostanie całkowicie wyeliminowany. Natomiast zdecydowanie większym wyzwaniem będzie redukcja, a następnie rezygnacja z gazu ziemnego oraz ropy naftowej. Kluczowym zadaniem, przed jakim stoi Rumunia, jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego, dlatego też dekarbonizacja będzie silnie sprzężona z możliwościami gospodarczo-politycznymi państwa. Wykluczenie paliw kopalnych w elektroenergetyce wiąże się z koniecznością rozwoju alternatywnych mocy wytwórczych, w szczególności w energetyce jądrowej, wiatrowej oraz solarnej. W artykule zaprezentowano obecną kondycje sektora energetycznego Rumuni ze szczególnym naciskiem na miejsce paliw kopalnych w jej transformacji. Analiza wskazuje, że w okresie najbliższych lat dokona się dynamiczna dekarbonizacja, której efektem będzie znaczna redukcja konsumpcji paliw kopalnych. Priorytetem polityki energetycznej Rumunii jest osiągnięcie zeroemisyjnej gospodarki, niemniej kluczowe w tym procesie będzie zapewnienie stabilności i bezpieczeństwa w sektorze elektroenergetycznym.Nowadays, one of the biggest challenges faced by EU countries is the pursuit of zero-emission economies. Certainly, it is crucial to determine the role of fossil fuels in the energy transformation. In light of the European Green Deal, EU countries should cease the consumption of hydrocarbons, i.e. coal, crude oil and natural gas, by 2050. Nevertheless, there are significant differences regarding the possibility of decarbonizing the energy sectors of the different EU Member States. For many years, Romania has been successively implementing an energy transformation, the main goal of which is the significant reduction of fossil fuels in the energy mix. Just a few years ago, one of the most important energy resources was coal, which is to be eliminated within the next decade. However, a much greater challenge is the reduction and subsequent abandonment of natural gas and crude oil. The key task facing Romania is to ensure energy security, which is why decarbonization will be strongly coupled with the country’s economic and political capabilities. The exclusion of fossil fuels in power engineering means that there is a need to develop alternative generation capacities, in particular in nuclear, wind and solar energy. This article presents the current condition of the energy sector in Romania, with a particular emphasis on the role of fossil fuels in its transformation. An analysis of documents and field research shows that there will be a dynamic decarbonization in the coming years, which will result in a significant reduction in the consumption of fossil fuels. The priority of Romania’s energy policy is to achieve a zero-emission economy, but ensuring stability and security in the energy sector will be of key importance in this process
Kombajn węglowy z ciągnikiem o napędzie elektrycznym opis patentowy patentu tymczasowego nr 97197 /
No full textZgłoszono 6 sierpnia 1975 r.Zgłoszenie ogłoszono 31 lipca 1976 r.Opublikowano 31 lipca 1978 r.Nr zgłosz. P 182613.Tyt. z ekranu tyt.Pozostali współtwórcy wynalazku: Andrzej Podsiadło, Janusz Kwaśniewski, Marian Dudzik, Mieczysław Hebda, Andrzej Grzywak.Dostępny także w wersji drukowanej.Tryb dostępu: Internet
World crude oil and natural gas - resources, production and consumption
No full textBezpieczeństwo energetyczne od wielu lat stanowi fundament bezpieczeństwa w ogóle. Należy rozpatrywać tę kwestię nie tyle z punktu jednostkowego - państwa, co w kontekście o wiele szerszym - globalnym. Dostęp do strategicznych surowców energetycznych od lat stanowi problem dla państw zwłaszcza tych wysokouprzemysłowionych. Mając na uwadze deficytowe surowce, na bazie których rozwija się gospodarka, wyszczególnia się przede wszystkim ropę naftową oraz gaz ziemny. Od wielu lat specjaliści ostrzegają, że surowce te są zbyt dynamicznie wykorzystywane i w perspektywie kilkudziesięciu lat ich zasoby zostaną całkowicie wyczerpane. Istniejąca dysproporcja między państwami posiadającymi ropę i gaz a państwami- -producentami i państwami-konsumentami tym bardziej komplikuje sytuację na globalnym rynku. W konsekwencji zauważalna jest rosnąca konkurencja o dostęp do strategicznych surowców, która przyjmuje formy konfliktów zarówno ekonomicznych, jak i militarnych. W artykule "Ropa naftowa i gaz ziemny na świecie - zasoby, produkcja i konsumpcja" została zawarta zwięzła analiza obecnego stanu zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego, a także produkcja oraz konsumpcja deficytowych surowców w perspektywie globalnej. Zasadniczym źródłem danych, jakie zostały wykorzystane były coroczne raporty publikowane przez brytyjski koncern naftowy BP, głównie po 2000 roku. W pierwszym rozdziale została przybliżona problematyka ropy naftowej. Przedstawiono obecne światowe rezerwy ropy naftowej, jej produkcję i konsumpcję na poziomie najważniejszych państw. W drugim rozdziale została ujęta kwestia gazu ziemnego. Przedstawiono obecne światowe rezerwy gazu ziemnego, jego produkcję i konsumpcję również z perspektywy kluczowych państw. Zestawienia pozwalają uzyskać zwięzły pogląd na kwestię deficytowych surowców, jakimi są ropa naftowa i gaz ziemny. Ponadto analiza wyjaśnia zależności, jakie istnieją między państwami-producentami a państwami-konsumentami, a także ukazuje problem deficytu surowcowego najsilniejszych gospodarek świata.Energy security is the foundation of national security as a whole, and will be for many years. It should be considered not only from the national perspective, but in the global context as well. Access to strategic energy resources is a crucial problem especially for industrialized countries. Keeping in mind the deficit in resources which are used for the further development of an economy, it should be noted that oil and natural gas are essential. Experts warn that oil and natural gas will be expended too rapidly for several decades, and completely depleted in 50-60 years. Existing disproportions between countries with oil and gas resources - between the producer and consumer states - complicate the situation in the global market even further. As a result, increasing competition for strategic natural resources takes the form of conflicts both economic and military. The paper "World crude oil and natural gas - resources, production, and consumption" analyzes the global reserves of crude oil and natural gas, as well as the production and cnsumption of these energetic resources. This is accomplished through a review of annual reports published by the British oil company BP (mainly after 2000). The first section of the paper addresses the issue of crude oil. The presentation covers global crude oil reserves and production and consumption of oil by the most important states. The subject of natural gas is examined in the second section of paper, similarly including global natural gas reserves and production and consumption of gas by the largest producer and consumer states. The paper summarizes existing resource shortages and international dependencies impacting major economies
Energy strategy of the Republic of Bulgaria until the year 2020
No full textRepublika Bułgarii jest członkiem Unii Europejskiej od 2004 roku. Z tego wzglę-
du od ponad dekady trwają intensywne prace na rzecz modernizacji bułgarskiej energetyki.
W 2011 r. został zatwierdzony program o nazwie „Strategia energetyczna Republiki Bułgarii
do 2020 roku dla niezawodnej, wydajnej i czystszej energii”. Jest ona podstawowym dokumentem
normującym narodową politykę energetyczną, której założenia zostały dostosowane
do polityki energetycznej Unii Europejskiej. Bułgarska polityka energetyczna jest w dużej mierze
zdeterminowana wielkością własnych zasobów surowców energetycznych, niestety niewystarczających
dla rosnących potrzeb. Duży wpływ na jej kształt mają również odnawialne
źródła energii i projekty jej wykorzystania. Należy podkreślić, że geopolityczne położenie Buł-
garii sprzyja dywersyfikacji źródeł strategicznych surowców, co potwierdzają planowane i realizowane
inwestycje. W tym aspekcie warto odnotować wciąż znaczne uzależnienie od Rosji.
Wzrasta również zainteresowanie Bułgarią ze strony zagranicznych inwestorów, zwłaszcza
z punktu widzenia dystrybucji ropy i gazu ziemnego z Rosji czy Azji Środkowej do Europy.
W artykule przedstawiono analizę sektora energetycznego Bułgarii wraz z strategią energetyczną
tego państwa do 2020 roku. Opisano zasoby surowców energetycznych wyszczególniając źródła
energii nieodnawialnej (ropa naftowa, gaz ziemny, węgiel) oraz odnawialnej (energia wodna, geotermalna,
słoneczna, wiatrowa, biomasa). Zarysowano kluczowe kwestie dla sektora energetycznego
Bułgarii, tzn. poziom produkcji energii elektrycznej oraz zakres produkcji i importu ropy naftowej
i gazu ziemnego. Przedstawiono najważniejsze cele strategii energetycznej Republiki Bułgarii
do 2020 roku. Zaprezentowano także najważniejsze bułgarskie inwestycje w obszarze energetyki,
zarówno już realizowane jak i planowane (Nabucco, South Stream, AMBO oil pipeline, TBP Burgas-Alexandroupoli
oil pipeline). W podsumowaniu dokonano próby oceny strategii energetycznej
Republiki Bułgarii.The Republic of Bulgaria has been a member of the European Union since 2004. Due to this fact, for
more than a decade intensive work has been carried out to modernize Bulgarian energy sector. In 2011,
the program called “Energy Strategy of the Republic of Bulgaria till 2020 for reliable, efficient and cleaner
energy.” This strategy is a basic document regulating the national energy policy, whose principles have
been adapted to the energy policy of the European Union. Bulgaria’s energy policy is largely determined
by the volume of the country’s own energy resources, which, unfortunately, are insufficient for the growing
needs. It is also significantly influenced by renewable energy sources and projects of its use. One should
bear in mind that the geopolitical situation of Bulgaria promotes diversification of strategic raw material
sources, which is confirmed by planned and ongoing investments. In this respect, it is worth noting a still
significant dependence on Russia. Foreign investors’ interest in Bulgaria is also growing, especially from
the point of view of the distribution of oil and natural gas from Russia or Central Asia to Europe.
The article presents an analysis of the energy sector of Bulgaria together with the country’s energy
strategy until 2020. Energy resources are described by specifying the non-renewable (like oil, natural gas,
coal) and renewable energy sources (such as hydro, geothermal, solar and wind energy as well as biomass).
Also, the article includes an outline of the issues which are key to the energy sector of Bulgaria, i.e. the
level of electricity production and the scope of production and import of oil and natural gas. What is more, the most important objectives of the energy strategy of the Republic of Bulgaria for the period up to the
year 2020 have been presented in this work. Another aspect that the paper describes are the most important
Bulgarian investments in the energy sector, including those that are already being implemented and the ones
that are planned to be introduced (Nabucco, South Stream, AMBO oil pipeline, the Burgas-Alexandroupoli
TBP oil pipeline). The concluding part of the article constitutes an attempt to assess the energy strategy of
the Republic of Bulgaria
Uszkodzenia stropu spowodowane pęcznieniem kruszywa żużlowego w pustakach Teriva
No full textThe paper reports an example of damage to a Teriva floor slab system. The bottom section of the concrete filling block and
the ceiling plasterwork broke away. No symptoms were observed to indicate excessive deformation and/or displacements in the structure of the building. Laboratory tests revealed that the damage occurred on account of internal corrosion of concrete due to periclase swelling. The mineral was a component of the slag aggregates used for the production of the floor blocks. The factor initiating the corrosion process was most probably an increase in relative humidity in the rooms covered with the floor system, resulting from a change in the intended use. The damage occurred after over 10 years’ damage-free service period. Swelling of periclase led to the failure of the concrete filler blocks in the Teriva beam-and-block floor system.W referacie przedstawiono przykład awarii stropu teriva w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, polegającej na odpadaniu dolnych ścianek pustaków oraz wystąpieniu odspojeń tynku na suficie. Awarii tej nie towarzyszyły żadne objawy wskazujące na nadmierne odkształcenia lub/i przemieszczenia konstrukcji budynku. Z przeprowadzonych badań laboratoryjnych wynika, że awaria ta powstała w wyniku korozji wewnętrznej betonu, spowodowanej pęcznieniem peryklazu. Minerał ten znazł się w kruszywie żużlowym zastosowanym do produkcji pustaków stropowych. Czynnikiem inicjującym proces korozyjny był najprawdopodobniej wzrost wilgotności względnej w pomieszczeniach przekrytych stropem w wyniku częściowej zmiany sposobu użytkowania. Zjawisko ujawniło się po przeszło 10 latach bezawaryjnej eksploatacji
budynku. Pęcznienie peryklazu spowodowało destrukcję pustaków w stropie gęstożebrowym teriva
Dekarbonizacja sektora energetycznego w Grecji : czy to koniec greckiego górnictwa węglowego?
No full textW artykule podjęto problematykę dekarbonizacji sektora energetycznego w Grecji, zwracając szczególną uwagę na metody, jakimi państwo greckie dąży do redukcji gazów cieplarnianych pochodzących z produkcji energii elektrycznej. Grecja jest przykładem państwa, które w dynamiczny i sukcesywny sposób modernizuje sektor energetyczny. Jednym z kluczowych założeń pozostaje obniżenie produkcji energii w elektrowniach węglowych w następstwie rozwoju odnawialnych źródeł energii oraz sektora gazowego. Problem jest istotny, gdyż jeszcze w 2010 r. ponad połowę energii elektrycznej dostarczały elektrownie węglowe operujące na węglu brunatnym. Natomiast niespełna dziesięć lat później odsetek ten obniżył się do nieco ponad 30%. Znaczna redukcja zużycia węgla była możliwa dzięki inwestycjom w odnawialne źródła energii, zwłaszcza w sektorze energetyki wiatrowej oraz słonecznej. W obu sektorach odnotowano istotny wzrost, dzięki czemu odnawialne źródła energii stanowią już ponad 20% w greckiej produkcji prądu elektrycznego. Poczyniono również kapitałochłonne inwestycje w gazyfikację państwa poprzez rozbudowę elektrowni gazowych oraz sieci przesyłowych gazu. W efekcie gaz ziemny obok węgla pozostaje głównym źródłem energii dla Grecji. Niestety dużym wyzwaniem w aspekcie dekarbonizacji jest potrzeba zwiększonego importu energii elektrycznej z zagranicy, co wynika z niewystarczających mocy produkcyjnych greckiej energetyki. Głównym celem artykułu jest określenie greckiego modelu dekarbonizacji oraz wskazanie na korzyści i zagrożenia z niego wynikające. Grecka strategia energetyczna może posłużyć jako przykład rozwiązania problemów energetycznych dla innych państw o zbliżonym profilu energetycznym.The following paper presents the process of decarbonization of the energy sector in Greece and points out to different methods the Greek authorities are adopting in order to reduce the emission of greenhouse gases generated by electricity production. Greece is a country which is modernizing its energy sector gradually, yet dynamically. One of the prime aims is to reduce the level of energy produced in coal-fired power plants by focusing on the renewable energy and the gas sector. In 2010 still more than half of the electrical energy was generated by lignite-fired power plants. Almost ten years later the ratio has dropped to only slightly more than 30%. A significant reduction in coal consumption was possible thanks to investments in renewable energy sources, especially in the wind and solar energy sectors. Both sectors have seen a large increase in production, making renewable energy sources already accounting for over 20% of Greek electricity production. Capital-intensive investments were also made in the country's gas supply through the expansion of gas-fired power plants and gas transmission networks. As a result, natural gas remains the main source of energy for Greece next to coal. Unfortunately, a big challenge in terms of decarbonization is the need for increased imports of electricity from abroad, due to the insufficient capacity of the Greek energy sector. Therefore, the main purpose of this paper is to define a Greek model of decarbonization and to point out to its benefits and dangers. Greek strategy might serve as an example of how to successfully solve the energy issues in the countries with similar energy profile
New distribution of Picobia caudati Skoracki and Hebda, 2004 (Acariformes: Syringophilidae): an ectoparasite of Long-tailed Tit Aegithalos caudatus (L.) (Passeriformes: Aegithalidae)
No full textQuill mite species Picobia caudati Skoracki and Hebda, 2004 collected from its type host Aegithalos
caudatus (L.) is recorded from seven new localities in Europe (France, Germany, Italy, Macedonia) and Asia (China,
Russia, Japan)
Wpływ warunków świetlnych na stres oxydacyjny w kalusie kukurydzy
No full textThe aim of the first experiment was to study the effect of medium composition (MS and N6) on intracellular H₂O₂ content in maize genotype (two singlecross maize hybrids: K103 × K85 and KOC 9431). After 4 and 6 weeks of culture statistically significant genotypie differences in the increase of fresh mater were observed. For K103 × K85 genotype, the fresh matter was higher than KOC 9431. The MS medium was better for callus induction for both genotypes. The increase of K103 × K85 and fresh matter was accompanying the increase of H₂O₂ content. After 6 weeks of culture the K103 × K85 genotype accumulated the higher amount of H₂O₂ in 1 g fresh matter than KOC 9431. The higher inorganic nitrogen level (MS) stimulated hydrogen peroxide production in K103 × K85 callus and inhibited in KOC 9431 callus.
In the second experiment we analysed the influence of light spectral on intracellular H₂O₂ level and the total content of phenols. K103 × K85 genotype was chosen as a more sensitive genotype to study light stress conditions. Blue- light-grown callus exhibited lower H₂O₂ level (86% control), than dark- (91%), red- (95%) and white-light-grown one (100%). The lower content of phenols was obtained in callus cultured under blue- (75% control) and red-light conditions (63% control).W pierwszym eksperymencie analizowano wpływ pożywki (MS i N6) na zawartość H₂O₂ w komórce dwóch genotypów kukurydzy: K103 × K85 i KOC 9431. Po 4 i 6 tygodniach zaobserwowano różnice w przyroście świeżej masy kalusów: dla genotypu K103 × K85 znacząco wyższą w porównaniu z genotypem KOC 9431. Skład pożywki MS był korzystniejszy dla obu genotypów niż skład pożywki N6. Wraz ze wzrostem masy akumulowany był nadtlenek wodoru. Oznaczany po 6 tygodniach 1g świeżej masy poziom H₂O₂ był znacznie wyższy dla K103 × K85.
W drugim eksperymencie przeprowadzono badania wpływu rodzaju światła na poziom nadtlenku wodoru i fenoli. Do badań wybrano wrażliwszy genotyp K103 × K85. Rosnący w niebieskim świetle kalus gromadził niższy poziom H₂O₂ (86% kontroli) niż rosnący w ciemności (91%), w świetle czerwonym (95%) i białym (100%). Niższy poziom fenoli obserwowano podczas kultury w warunkach światła niebieskiego (75% kontroli) i czerwonego (63% kontroli)
Onde and envy: A diachronic cognitive approach
No full textThe present paper offers a comparative analysis of a native Middle English emotion term onde <
OE anda and its French-derived counterpart envy from the point of view of diachronic cognitive
linguistics. The contextual analysis of the lexemes in question has been conducted on the basis of
data from the Middle English part of The Helsinki corpus of English texts: Diachronic and
dialectal and a selection of 41 Middle English texts representing different dialect continua. It is
claimed that the overlap in the conceptualisation of the lexemes in question contributed to the
expansion of the loan at the expense of the native term. The design of the study follows that of
Fabiszak – Hebda (2007)
Republika Serbii : czy utknęła w szarej strefie demokratyzacji?
No full textRepublika Serbii jest państwem obciążonym wielopoziomowymi problemami związanymi z transformacją polityczną. Wynikają one między innymi z dynamiki zmian jakie zaszły w ostatnim trzydziestoleciu, a zwłaszcza po 2000 r. oraz ze specyfiki serbskiej państwowości. Warto przypomnieć, że Serbia w stosunkowo krótkim okresie przeszła transformacje z państwa autorytarnego do państwa demokratycznego. Niestety dynamiczne zmiany polityczne i gospodarczo-społeczne zbiegły się z poważnymi przeobrażeniami ustrojowymi, które w sposób negatywny wpłynęły na jakość serbskiej demokracji. Z upływem lat coraz bardziej uwidaczniają się problemy polityczne, mające bezpośrednie przełożenie na proces demokratyzacji. Niewątpliwe jednym z nich jest skumulowanie władzy państwowej przez jedną opcję polityczną - Serbską Partię Postępową. Należy podkreślić, że w państwach transformujących się monopolizacja władzy może mieć negatywny wpływ na jakość demokracji. Niekiedy może również powodować proces odwrotny tzn. odchodzenia od demokracji w kierunku reżimu hybrydowego. W artykule podjęto próbę oceny tendencji niedemokratycznych w Serbii, wynikających między innymi z umocnienia się w ostatnich latach, zwłaszcza w organach władzy państwowej - przedstawicieli Serbskiej Partii Postępowej. Poczyniono również spostrzeżenie, że zjawisko to może oznaczać zakwalifikowanie Serbii do grupy państw, które utknęły w tzw. szarej strefie demokratyzacji.The Republic of Serbia is a state overburdened with complex issues regarding its political transformation. These problems are a consequence of the dynamic changes which have occurred over the last 30 years. It should be remembered that Serbia underwent a transformation from an authoritarian to a democratic state in a relatively short period of time. Unfortunately, these dynamic political, economic, and social modifications coincided with serious systemic changes and this had an adverse impact on Serbian democracy. The political problems which directly influence the process of democratization are becoming more and more visible over time. One such problem is undoubtedly the fact that state power is in the hands of one political party: the Serbian Progressive Party. For states going through a transformation, such a concentration of power could have negative effects on the quality of democracy. This article evaluates the non-democratic trends in Serbia which stem from the strengthening of the Serbian Progressive Party, especially on the level of state power. The article also suggests that this development might lead to Serbia being categorized as a country which has become stuck in the so-called grey zone of democratization
- …
