90 research outputs found
Neotectonic features of the western part of the Altınyayla (Sivas)
No full textBu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.Fen Bilimleri Enstitüsü, Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim DalıÖZET Yüksek Lisans Tezi ALTINYAYLA (SİVAS) BATISININ NEOTEKTONİK ÖZELLİKLERİ Nejla AYDURAN Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Jeoloji Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman: Doç.Dr. Haluk TEMİZ Bu çalışmada, Sivas Tersiyer havzasının güney kenarında yer alan Altınyayla Kuvaterner havzasının batı kenarının neotektonik özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bölgede temeli Alt-Orta Eosen yaşlı epiklastik, piroklastik kayaçlar ve olistrostromal seviyeler içeren Konakyazı, Kaleköy ve Bozbel formasyonları oluşturmaktadır. Bu birimler, Oligosen-Alt Miyosen yaşlı karasal kırıntılı kayaçlardan oluşan Altınyayla formasyonu üzerinde Deliler (Mudarasın) fayı boyunca tektonik dokanaklı olarak yer alırlar. Neotektonik döneme ait kaya birimleri tabanda Üst Miyosen-Alt Pliyosen yaşlı akarsu ortamında depolanmış Kurtoğlu Formasyonu çakıltaşları ve göl ortamında çökelmiş Uzunyayla formasyonu karbonat çimentolu çakıltaşları ve kireçtaşları ile başlamaktadır. Bu birimler üzerinde iyi pekişmemiş akarsu çökellerinden oluşan Örenlice formasyonu uyumsuzlukla yer almaktadır. Deliler fayı boyunca yapılan çalışmalar fayın Kaleköy batısındaki bölümünün Kurtoğlu formasyonu tarafından örtüldüğünü göstermektedir. Deliilyas doğusunda ise fay boyunca Uzunyayla formasyonunun kıvrımlanması, fayın bu bölümünün Pliyosen'de yeniden hareketlendiğini göstermektedir. Deliler fayının taban blok kayalarında yapılan kinematik amaçlı çalışmalar KB-GD doğrultulu sıkışma yönünü göstermektedir. Bu çalışmada elde edilen veriler, Deliler Fayının sol yanal doğrultu atımlı faydan daha çok kuzeyden güneye doğru gelişen bir bindirme fayı olduğunu desteklemektedir. Anahtar Kelimeler: Deliler Fayı, Neotektonik, Sivas havzası, Altınyayla havzası11 ABSTRACT M.Sc. Thesis NEOTECTONIC FEATURES OF THE WESTERN PART OF ALTINYAYLA (SİVAS) Nejla AYDURAN Cumhuriyet University Institute of Applied and Natural Sciences Geological Engineering Department Supervision Assoc. Prof.Dr. Haluk TEMİZ The aim of this study is to determine neotectonic features of the western part of the Altinyayla Quaternary basin, which is located on the southern margin of the Sivas Tertiary basin. The sole of the basin is composed of epiclastic, pyroclastic rocks and olistrostroms of the Early-Middle Eocene Konakyazı, Kaleköy and Bozbel formations. These formations are thrust onto the Oligocene-Early Miocene Altinyayla formation continental elastics along the Deliler (Mudarasin) fault. The Neotectonic period rock units are represented by fluvial elastics of the Late Miocene-Early Pliocene Kurtoğlu formation at the base and carbonate cemented conglomerates and lacustrine limestones of the Uzunyayla formation at the top. These formations uncomformably overlain by Pliocene poorly consolidated conglomerates of the Örenlice formation. The Deliler fault is covered by the Kurtoğlu formation in the west of Kaleköy. The Uzunyayla formation limestones are folded along the Deliler fault in the east of Deliilyas. These observations suggest that the eastern part of the Deliler fault was reactivated during Pliocene. The kinematic analyses of the footwall rocks of the Deliler fault reflect NW-SE directed compression. The field data obtained during this study show that the Deliler fault is a southeast-verging thrust rather than a left lateral strike slip fault. Key Words: Deliler fault, Neotectonic, Sivas basin, Altinyayla basi
Tectonostratigraphy and deformation style of the central Anatolian thrust belt in the Yavu (Yıldızeli-Sivas) area
No full textBu tezin, veri tabanı üzerinden yayınlanma izni bulunmamaktadır. Yayınlanma izni olmayan tezlerin basılı kopyalarına Üniversite kütüphaneniz aracılığıyla (TÜBESS üzerinden) erişebilirsiniz.Fen Bilimleri Enstitüsü, Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim DalıIll ÖZET YAVU (YILDIZELİ - SİVAS) YÖRESİNDE ORTA ANADOLU BİNDİRME KUŞAĞININ TEKTONOSTRATİGRAFİSİ VE DEFORMASYON BİÇİMİ Erhan ERCANLI Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Jeoloji Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman : Yrd.Doç. Dr. Haluk TEMİZ Bu çalışmada, Yavu (Sivas) yöresinde yer alan Orta Anadolu Bindirme Kuşağının tektonostratigrafisi ve yörede yüzeyleyen kaya birimlerinin tektonik deformasyon biçimleri incelenmiştir. İnceleme alanının stratigrafisi, otokton ve allokton birimler olmak üzere iki bölümde verilmiştir. Otokton birimlerin temelini Üst Kretase öncesinde metamorfizmaya uğramış düşük dereceli metamorfik kayaçlardan yapılı Akdağmadeni Litodemi oluşturur. Bu temel üzerinde Eosen yaşlı, kalın bir sedimanter-volkanosedimanter çökel topluluğu uyumsuzlukla yer alır. Eosen yaşlı birimler, Alt-Orta Eosen yaşlı Tokuş Formasyonu ve Orta-Üst Eosen yaşlı Kaletepe volkanitleri olmak üzere iki formasyona ayrılarak incelenmiştir. Tokuş Formasyonunun tabanında yer alan alüvyon yelpazesi çakıltaşları Susuzdağ çakıltaşı üyesi, kısmen resifal özellikli sığ denizel kireçtaşları Asar kireçtaşı üyesi, formasyonun en üst düzeylerini oluşturan yer yer volkanitlerin yer aldığı klastik kaya topluluğu ise Banaz kumtaşı üyesi olarak tanımlanmıştır. Eosen istifinin en üst kesimlerinde yer alan Orta-Üst Eosen yaşlı Kaletepe volkanitleri ise tüf, aglomera, bazaltik-andezitik lav akıntısı ve volkanojen kumtaşları ile temsilIV edilmektedir. Pliyosen yaşlı akarsu çökellerinden oluşan İncesu Formasyonu ve alüvyonlar tüm birimleri uyumsuzlukla üzerlemektedirler. Allokton konumlu birimler Üst Kretase yaşlı Tekelidağı Karışığı içerisinde yer almaktadır. Otokton konumlu birimler üzerinde tektonik dokanakla yer alan Tekelidağı Karışığı iki tektonik dilimden oluşmaktadır. Altta yer alan ve pelajik kireçtaşlarından oluşan dilim Şeyhhalil kireçtaşı, üstteki, pelajik kireçtaşı arakatkılı bazaltik volkanitler ise Hartoğlan volkanitleri olarak tanımlanmıştır. İnceleme alanının tektoniği, temel ve örtü kayalarını içeren bindirme sistemleri ile kontrol edilmektedir. K-G yönlü sıkışma altında, Eosen sonunda bölgeye yerleşen Tekelidağı Karışığının taban bloğunda önemli oranda kısalma meydana gelmiştir. Pliyosen yaşlı İncesu Formasyonunun deformasyon özellikleri, bölgede Üst Pliyosen-Kuvatemer döneminde de sıkışmanın devam ettiğini göstermektedir. ANAHTAR KELİMELER : Orta Anadolu Bindirme Kuşağı, Yavu (Sivas), Tektonostratigrafi, Bindirme Tektoniği.ABSTRACT MSc Thesis TECTONOSTRATIGRAPHY AND DEFORMATION STYLE OF THE CENTRAL ANATOLIAN THRUST BELT IN THE YAVU (YILDIZELİ-SİVAS) AREA Erhan ERCANLI Cumhuriyet University Institute of Sciences Geological Engineering Department Supervisor : Yrd. Doç. Dr., Haluk TEMİZ This study aims to determine the tectonostratigraphy and tectonic deformation style of the Central Anatolian Thrust Belt in the Yavu (Sivas) area. The stratigraphy of the Yavu area is given two groups such as, autochthone and allochthone rock units. Autochthone units are made of three formations. These are, from bottom to top the Akdağmadeni Lithodem which is represented by low-grade methamorphic rocks, the Tokuş Formation and Kaletepe volcanics. The Eocene Tokuş Formation and Kaletepe volcanics uncombformably overlies the Akdağmadeni lithodem. The Early-Middle Eocene Tokuş Formation is made up by three members which are Susuzdağ conglomerate, Asar limestone and Banaz sandstone. The Middle-Late Eocene Kaletepe volcanics comformably overlie Tokuş Formation. The Pliocene incesu Formation and alluviums uncomformaly overlie all units in the investigated area. Allochthone rock units represented by Late Cretaceous Tekelidağı melange which is thrust from north to south onto the Eocene basin deposits. The Tekelidağı melange consists of two thrust sheets which are from bottom to top Late Cretaceous Şeyhhalil limestone and Hartoğlan volcanics.VI The tectonics of the investigated area is controlled by the thrust systems comprising both basement and cover rocks. The important shortening is occured in the footwall of the Tekelidağı melange since Eocene. The tectonic deformation style of the Pliocene incesu formation reflects recent compression in the Yavu area. KEY WORDS: Central Anatolian Thrust Belt, Yavu (Sivas), Tectonostratigraphy, Thrust Tectonics
The Tectonostratigraphy and tectonic deformation style of the Sivas Tersiyer basin in the Kemah (Erzincan) and Hafik (Sivas) regions
No full textFen Bilimleri Enstitüsü, Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim DalıÖZET Doktora Tezi SİVAS TERSİYER HAVZASININ KEMAH (ERZİNCAN) ve HAFİK (SİVAS) YÖRELERİNDEKİ TEKTONOSTRATİGRAFÎSİ ve TEKTONİK DEFQRMASYON BİÇİMİ Haluk TEMİZ Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Jeoloji Mühendisliği Anabilim Dalı Danışman: Prof.Dr. SZeki TUTKUN Sivas Tersiyer havzasının tektonostratigrafisini, tektonik deformasyon biçimini, kinematiğini ve Üst Miyosen'den günümüze gerçekleşen kısalma miktarını ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada, havzanın doğu ucunda yer alan Kemah (Erzincan) ve orta kesiminde yer alan Hafik (Sivas) yörelerinin ayrıntılı jeolojik incelemesi gerçekleştirilmiştir. Kemah (Erzincan) yöresinin tektonostratigrafisi üç ana bölümde incelenmiştir. Sivas Tersiyer havzasının güney kenannda yer alan temel kayaları Taban istifi", Orta Eosen-Orta (?) Miyosen aralığında depolanan Sivas Tersiyer havzası kayaları "Havza istifi" ve kuzeyden havza istifini tektonik dokanakla üzerleyen kayalar Tavan istifi" olarak tanımlanmıştır.Taban istifini, Üst Triyas-Üst Kretase yaşlı Munzur Kireçtaşı ve bu birimi tektonik dokanakla üzerleyen Üst Kretase yaşlı Eriç ofiyolitli karışığı oluşturur. Taban istifi üzerinde uyumsuzlukla yer alan Havza istifinin ilk çökelleri Orta Eosen yaşlı Dedek formasyonu ile temsil edilir. Bu birimi uyumsuzlukla üzerleyen Oligosen (?)-Alt-Orta (?) Miyosen yaşlı kırıntılı kayalar Kemah Grubu olarak tanımlanmıştır. Kemah Grubunun stratigrafisi havzanın güney ve kuzey kesimlerinde farklılıklar göstermektedir. Havzanın kuzeyinde Kemah Grubu, tabanda Oligosen (?) yaşlı Kuşlu ve Taşbulak formasyonlarıyla başlar ve üste doğru uyumlu olarak Alt Miyosen yaşlı Sultanmelek kireçtaşı ve Kömür formasyonuna geçer. Kemah Grubunun en üst kesiminde Alt-Orta (?) Miyosen yaşlı Dutlu formasyonu yer alır. Kemah Grubu, havzanın güney kenarında, tabanda Alt Miyosen yaşlı Sultanmelek kireçtaşıyla başlar ve doğrudan Taban istifi üzerinde yer alır. Bu birimi uyumlu olarak üste doğru Alt-Orta (?) Miyosen yaşlı Tuzla formasyonu izler. Havza istifini oluşturan kayalar üzerinde tektonik dokanakla yer alan kalın bindirme topluluğunu oluşturan Tavan istifi, dört farklı bindirme örtüsünden oluşmaktadır. Bu bindirme örtüleri alttan üste doğru, Üst Kretase yaşlı Eriç ofiyolitli karışığı, Alt Eosen yaşlı Karaburun formasyonu, Üst Kretase yaşlı Karadağ bazaltı ve Sütpınar formasyonu ile temsil edilmektedir. Kemah (Erzincan) yöresinde ayırtlanan Alt-Orta (?) Miyosen ve daha yaşlı birimler, Kuvaterner yaşlı Alpköy formasyonu, travertenler, yamaç molozları ve alüvyonlar tarafından uyumsuzlukla üzerlenir. Sivas Tersiyer havzasının orta kesiminde yer alan Hafik (Sivas) yöresinin tektonostratigrafisi, birbirinden ana bindirme faylarıyia ayrılan dört tektonik ünite içerisinde incelenmiştir. Kuzeyden güneye doğru ayırtlanan tektonik ünitelerden Ünite I (Bahçecik ünitesi), Sivas Tersiyer havzasının kuzey kenannda yer alan temel kayalarını içerir. Ünite I içerisinde, havzanın temelini oluşturan Üst Kretase yaşlı Tekelidağı Karışığı üzerinde Üst Paleosen-Alt Eosen yaşlı Bahçecik konglomerası uyumsuzlukla yer alır. Bu birimler Alt Miyosen yaşlı Karacaören Formasyonunun tabanında yer alan resifa! kireçtaşları tarafından açılı uyumsuzlukla üzerlenir. Sivas Tersiyer havzasının orta kesiminin stratigrafisini yansıtan Ünite II (Hafik ünitesi) ve Ünite III (Acıpınar ünitesi) içerisinde, tabanda Oligosen (?) yaşlı kalın jipsli çökellerle temsil edilen Hafik Formasyonu yer alır. Her iki ünitede de bu birim, Alt Miyosen yaşlı Karacaören Formasyonuna ait sığ denizel kayalar tarafından açılım uyumsuzlukla üzerlenir. Ünite III içerisinde Karacaören Formasyonu uyumlu olarak Alt- Orta (?) Miyosen yaşlı Benlikaya formasyonuna geçer. Sivas Tersiyer havzasının güney kenarının stratigrafik özellikleri Ünite IV (Celalli ünitesi) içerisinde yer alır. Ünite IV'ün temelini Orta Eosen yaşlı Bozbel Formasyonu oluşturur. Bu birimi Oligosen yaşlı Selimiye Formasyonu tektonik dokanakla üzerler. Tabanda yer alan bu birimlerle Alt Miyosen yaşlı Karacaören ve Alt-Orta (?) Miyosen yaşlı Benlikaya formasyonlarının dokanağı boyunca güneye doğru sönümlenen bindirme gelişimi izlenir. Hafik (Sivas) yöresinde ayırtlanan Alt-Orta (?) Miyosen ve daha yaşlı kayaları, Pliyosen yaşlı İncesu Formasyonu, Kuvaterner yaşlı Karacahisar formasyonu, travertenler, yamaç molozlan ve alüvyonlar uyumsuzlukla üzerler. Kemah (Erzincan) ve Hafik (Sivas) yörelerinde Sivas Tersiyer havzasının tektonik deformasyon biçimi, genel K-G yönlü sıkışma altında gelişen, temel kayalannı ve havza kayalannın kısalmasını ve kalınlaşmasını sağlayan bindirme sistemleriyle belirlenmektedir. Havzanın incelenen her iki kesiminde yapılan fay-atım verilerinin kinematik analizi sonucunda, ortaç hareket düzleminin KKB-GGD doğrultusunda yer aldığı belirlenmiştir. İncelenen bölgelerde genel tektonik taşınma yönü kuzeyden güneye doğrudur. Bununla beraber, kuzeye doğru gelişen önemli geri bindirme faylarının varlığı da saptanmıştır. Kemah (Erzincan) yöresinde gelişen bindirme sistemleri çok fazlı gelişim sekansları içerisinde yer almaktadırlar. Havzanın kuzey kenarında yer alan temel kayalarından oluşan bindirme topluluğunun Üst Miyosen'de güneye doğru havza üzerine ilerlemesiyle, ilk bindirme sistemlerinin gelişimi öne doğru gelişim sekansı (piggy-back) ile şekillenmiştir. Kuzeyden havza üzerine yinelenen hareketlerle sıra dışı bindirme gelişimi (out of sequence thrust) ve geriye doğru gelişim sekansı (breack-back) ile kalınlaşma ve yeniden kıvrımlanma gerçekleşmiştir. Kuvaterner yaşlı kayalarda izlenen bindirme gelişimini gösterir veriler, bölgede sıkışmanın aktif olarak devam ettiğini göstermektedir. Hafik (Sivas) yöresinde Sivas Tersiyer havzasının kuzey kenannı yansıtan Ünite I (Bahçecik ünitesi) içerisinde temeli oluşturan Üst Kretase yaşlı Tekelidağı Karışığı ile Üst Paleosen-Alt Eosen yaşlı Bahçecik konglomerası bir kuzeye eğimli açık imbrike fan sistemi içerisinde yer alırlar. Bu sistemin tavanında yer alan Oligosen (?) yaşlı Hafik Formasyonuna ait kalın jips kütlesinin Üst Miyosen'de güneye doğru hareketlenmesiyle,IV havzanın orta kesiminde öne doğru gelişim sekansıyla kalın bir bindirme topluluğu gelişmiştir. Bu bindirme sisteminin taban bindirme fayının, Hafik Formasyonuna* ait jipslerle, temel kayalannı oluşturan Üst Kretase yaşlı Tekelidağı Karışığının dokanağı boyunca gelişimini, ana bindirme fayları boyunca serpantinit tektonik dilimlerinin yüzeylemesi göstermektedir. Hafik Formasyonuna ait jipslerin, havzanın kuzey kesiminde Alt Pliyosen yaşlı İncesu Formasyonu üzerinde tektonik dokanakla yer alması, Üst Pliyosen-Kuvatemer döneminde, kuzeye doğru geri bindirme gelişimini (Sivas bindirmesi) belirtmektedir. Sivas Tersiyer havzasında Üst Miyosen'den günümüze gerçekleşen kısalma miktarının saptanması amacıyla hazırlanan dengelenmiş enine kesit (balanced cross- section) denemelerinde, Kemah (Erzincan) yöresinde 12.8 km deforme kesit genişliği üzerinde 8.7 km (%40) (sıra dışı bindirme gelişimi gözönüne alınmaksızın), Hafik (Sivas) yöresinde ise 18.7 km deforme kesit genişliği üzerinde 14.9 km (%44) minumum kısalma miktarları hesaplanmıştır. Kemah (Erzincan) yöresinde sıra dışı bindirme gelişiminin gözönüne alınmasıyla kısalma oranı %52'ye ulaşmaktadır. Sivas Tersiyer havzasının doğuya doğru daralan geometrisinin, artan kısalma oranı ile ilgili olduğu ortaya çıkmaktadır. ANAHTAR KELİMELER: Sivas Tersiyer havzası, tektonostratigrafi, kinematik, dengelenmiş enine kesitABSTRACT PhD Thesis THE TECTONOSTRATİGRAPHY and TECTONİC DEFORMATION STYLE OF THE SİVAS TERTIARY BASIN IN THE KEMAH (ERZİNCAN) and HAFİK (SİVAS) REGİONS Haluk TEMİZ Cumhuriyet University Institute of Applied and Natural Sciences Geological Engineering Department Supervisor: Prof.Dr. S.Zeki TUTKUN This study aims to bring up the tectonostratigraphy, tectonic deformation style, kinematics and shortening rate of the Sivas Tertiary basin since Upper Miocene. In this context, detailed geological study of the eastern tip of the Sivas Tertiary basin comprising the Kemah (Erzincan) and the Hafik (Sivas) regions located in the central part has been carried out. The tectonostratigraphy of the Kemah (Erzincan) region was investigated within three main units. The basement rocks located to the southern margin of the basin are named as the "floor sequence", Tertiary units deposited in between Middle Eocene- Middle Miocene periods are calied as the "basin sequence", whereas the rocks thrust onto the basin deposits in a southverging direction are determined as the "roof sequence".VJ The floor sequence is composed of Upper Triassic-Upper Cretaceous Munzur limestone and Upper Cretaceous Eriç ophiolitic melange that overlies the Munzur limestone tectonically. The first basin deposits rest on the floor sequence are represented by the Middle Eocene Dedek formation. The units overlain the Dedek formation have been regarded as the Kemah group. The stratigraphy of the Kemah group displays differences on southern and northern margins of the basin. They start with the Oligocene (?) Kuşlu and Taşbuiak formations at the base and pass upwards into Lower Miocene Sultanmelek limestone and Kömür formation at the northern part of the basin. The uppermost part of the Kemah group contains the Lower-Middle (?) Miocene Dutlu formation. At the southern margin of the basin, the Kemah group starts with Lower Miocene Sultanmelek limestones at the base and is located on the floor sequence. This unit is conformably followed by Lower-Middle (?) Miocene Tuzla formation. The thick pile of thrust sheets tectonically situated on the basin sediments consists of four different thrust sheets. These thrust sheets, from bottom to top, are Upper Cretaceous Eriç ophiolitic melange, Lower Eocene Karaburun formation, Upper Cretaceous Karadağ basalts and Sütpınar formation. Lower-Middle (?) Miocene and older deposits crop out in the Kemah (Erzincan) region are unconformably overlain by Quaternary Alpköy formation, travertines, slope talus and alluvial deposits. Tectonostratigraphy of the Hafik (Sivas) region located in the central part of the Sivas Tertiary basin has been studied in four different tectonic units separated from each other by main thrusts. Unit I (Bahçecik unit), contains the basement rocks of the northern margin of the Sivas Tertiary basin. Upper Paleocene-Lower Eocene Bahçecik conglomerates rests on Upper Cretaceous Tekelidağı melange unconformably. These unites are overlain by reefal carbonates which form the basal levels of the Lower Miocene Karacaören formation with an angular unconformity. Unit II (Hafik unit) and Unit III (Acıpınar unit) that reflect the stratigraphy of the central part of the Sivas Tertiary basin include the Oligocene (?) Hafik formation characterized by thick gypsium deposits at the base. In both units, the Hafik formation is overlain by shallow marine deposits of Lower Miocene Karacaören formation. In Unit III, the Karacaören formation conformably passes into Lower-Middle (?) Miocene Benlikaya formation.vu The stratigraphical characteristics of the southern margin of the Sivas Tertiary basin are located within Unit IV (Celalli unit). The basement of Unit IV is composed of Middle Eocene Bozbel formation which overlies by the Oligocene Selimiye formation tectonically. Along the contact between the basal units and the Lower Miocene Karacaoren and Lower-Middle (?) Miocene Benlikaya formations include thrust development which dies out towards the south. The Lower-Middle Miocene and older rocks of the Hafik (Sivas) region are overlain by Pliocene İncesu, Quaternary Karacahisar formation, travertines, slope talus and alluvial deposits unconformable Tectonic deformation style of the Sivas Tertiary basin around the Kemah (Erzincan) and Hafik (Sivas) regions is controlled by the thrust systems developed under the N-S compression. As a result of the kinematic analysis of fault-slip data on both regions, the mean movement plane was determined as NNW-SSE direction. The general tectonic transport direction is towards south. However, important northverging thrust systems were also observed. The thrust systems developed in the Kemah (Erzincan) region are located within the multi-phase thrust sequences. Progressive movement of basement rocks located to the northern margin of the basin during Upper Miocene caused to the development of first thrust systems shaped by piggy-back sequence. Thickening and re-folding are thought to be the product of out of sequence thrusts and break-back developments. The indication of thrust development within Quaternary deposits marks the continuation of active shortening in the region. In the Hafik (Sivas) region, the Upper Cretaceous Tekelidağı melange and Upper Paleocene-Lower Eocene Bahçecik conglomerates of Unit I in the northern margin of the Sivas Tertiary basin are located in a northerly dipping imbricated fan system. Southerly movement of thick Oligocene (?) gypsium mass resulted in the development of thick pile of thrust sheets in the central part of the basin. The observation of the contact belonging to the floor thrust between Hafik formation and Upper Cretaceous Tekelidağı melange was confirmed by the occurence of serpentinite lenses along the main thrusts. The observation of gypsium of Hafik formation on the Lower Pliocene incesu formation with a tectonic contact indicate the development of northvergely back- thrusts (Sivas thrust) in Upper Pliocene-Quaternary period.vıu In an attempt in order to determine the total shortening rate using balanced cross-sections in the Hafik (Sivas) and Kemah (Erzincan) regions revealed that in a 12.8 km long deformed cross-section in the Kemah (Erzincan) region, 8.7 km (%40) shortening was calculated (the out of sequence thrusts not included). Whereas, this value was determined as 14.9 km (%44) on a 18.7 km long cross-section for the Hafik (Sivas) region. The shortening rate in the Kemah (Erzincan) region yields up to % 52 when the out of sequence thrusting is included. This means that the easterly narrowing geometry of the Sivas Tertiary basin is consistent with the increasing shortening rate. KEY WORDS: Sivas Tertiary basin, tectonostratigraphy, kinematics, balanced cross- sectio
The tectonostratigraphy, geometry and kinematics of the Sivas back-thrust system in the western part of the Sivas
No full textFen Bilimleri Enstitüsü, Genel Jeoloji Ana Bilim DalıBu çalışmanın amacını, Sivas havzasının Sivas şehir merkezi çevresindeki kesiminin tektonostratigrafisinin, kinematiğinin ve tektonik deformasyon biçiminin belirlenmesi oluşturmaktadır.Sivas bölgesinin tektonostratigrafisi birbirinden ana bindirme fayları ile ayrılan beş bindirme örtüsü içerisinde verilmiştir. Ön ülkenin stratigrafisi, Paleozoik yaşlı düşük dereceli metamorfik kayaçlardan oluşan Kırşehir Masifi ve bu temel içerisine yerleşmiş Geç Kretase plutonlarından oluşmaktır. Bu temel Orta Eosen yaşlı sığ denizel birimlerle örtülmektedir. Ön ülke istifinin en üstünde ise Üst Miyosen yaşlı akarsu-göl çökellerinden oluşan İncesu formasyonu yer alır. Bindirme örtüleri içerisinde yer alan havza istifinin tabanı Oligosen yaşlı jipslerden oluşan Hafik formasyonu ve jips arakatkılı kırmızı renkli kırıntılılardan oluşan Karayün formasyonları ile temsil edilir. Bu temel birimleri Üst Oligosen-Alt Miyosen yaşlı sığ denizel çökellerden oluşan Karacaören formasyonu ve karasal çökellerden oluşan Akören formasyonları uyumsuzlukla üzerler. Üst Miyosen yaşlı İncesu formasyonu alüvyon yelpazesi ve akarsu-göl çökelleri ile temsil edilir. Sivas geri bindirmesi üzerinde ayrıca traverten oluşumları da izlenir.İnceleme alanının tektonik deformasyon biçimi KKB-GGD doğrultulu kısalma altında gelişmiş çok fazlı bindirme sistemleri ile karakterize edilmektedir. Sivas havzasında genel öne doğru tektonik taşınma yönü güney-güneydoğuya doğrudur. Bununla birlikte inceleme alanında tektonik taşınma yönü ise kuzey-kuzeybatıya doğrudur. Bu kuzeye doğru gelişen bindirme sistemi ?Sivas Geri Bindirme Sistemi? olarak adlandırılmıştır. Sivas Geri Bindirme Sistemi, Orta Miyosen ve Erken Pliyosen olmak üzere iki dönemde oluşmuştur. Orta Miyosen bindirme tektoniği ?Çerçideresi dupleksi? yapısını oluşturmuştur. Erken Pliyosen bindirme tektoniği ise güneye eğimli bir imbrike fan sistemi ile temsil edilmiştir.Oligosen yaşlı Hafik ve Karayün formasyonları içerisindeki jips seviyeleri temeli içermeyen bindirme tektoniği içerisinde önemli kayma seviyelerini oluşturmaktadır. Sivas geri bindirme sistemi ile kum-kutusu deneylerinin sonuçları karşılaştırılabilir. İnceleme alanının kuzeyindeki Kırşehir Masifi havza istifi altında sert bir bindirme kaması konumundadır. Kırşehir masifinin güneye doğru ilerlemesi, Sivas geri bindirme sisteminin bir iç öne doğru gelişim sekansı ile ortaya çıkmasını sağlamıştır.Anahtar Kelimeler: Sivas havzası, Sivas geri bindirme sistemi, geri bindirme, kinematikThe aim of this study is to determine tectonostratigraphy, kinematics and tectonic deformation style of the northern margin of the Sivas basin around the Sivas city centre.The tectonostratigraphy of the Sivas area is given in five thrust sheets separated each other by major thrusts. The foreland stratigraphy of the study area is represented by Palaeozoic low-grade metamorphics of the Kırşehir Massif and intruded Late Cretaceous plutons. This basement is covered by Middle Eocene sallow marine sediments. The Late Miocene fluvio-lacustrine sequence of İncesu formation is located on this basement. The basin sequences in the thrust sheets are represented by Oligocene age gypsums of Hafik formation and red clactics with gypsum levels of Karayün formation at the base. The Late Oligocene Early Miocene shallow marine deposits of the Karacaören formation and Early Miocene continental deposits of Akören formation are unconformably overly the Hafik and Karayün formations. The Late Miocene İncesu formation is represented by alluvial fan and fluvio-lacustrine deposits. Travertins are occurred along the Sivas back-thrust.The tectonic deformation style of the study area is characterized by polyphase thrust systems developed along a regional NNW-SSE shortening direction. The regional general tectonic transport direction of fore-thrust systems is oriented toward the south and southeast in the Sivas basin. However the tectonic transport direction in the study area is determined as the north and northwest. This north vergent thrust system called as ?Sivas back-thrust system?. The Sivas back-thrust system developed in two periods as Middle Miocene and Early Pliocene. The Middle Miocene thrusting created the Çerçideresi duplex structure. The Early Pliocene thrusting is represented by the northward propagation of the Middle Miocene thrust front as a south dipping imbricate fan system.The gypsums beds of the Oligocene Hafik and Karayün formations in the basin sequence are the important décollement levels in the thin-skinned thrust tectonics. The Sivas back-thrust system could be correlated with the sand-box experiments results. The Kırşehir massif which is located in the north of the study area is a rigid indenter beneath the basin sequences. The southward propagation of the Kırşehir massif give way to development of the Sivas back thrust system in a piggy-back sequence.Key Words: Sivas basin, Sivas back-thrust system, back-thrust, kinemati
Niksar (Tokat) güneydoğusunda Kuzey Anadolu fay zonunun jeolojik ve tektonik özellikleri
No full textFen Bilimleri Enstitüsü, Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim DalıÖZ: Bu inceleme, Kuzey Anadolu Pay Zonu'nun Niksar (Tokat) yöresindeki jeolojik ve tektonik özelliklerini araştırmayı a- maçlamaktadır. İnceleme alanının stratigrafisi, birbirinden Kuzey Ana dolu Pay Zonu ile ayrılan iki kesimde, Kuzey blok ve Güney blok olarak incelenmiştir. Kuzey bloğun temelini, volkanik kumtaşı, marn ardalanı- mından oluşan, Alt-Orta Jura yaşlı Kara t epe formasyonu oluştu rur. Transgresif olarak gelişen Karatepe formasyonunu, kireçtaş- larıyla temsil edilen, Üst Jura-Alt Kretase yaşlı Hankırıtepesi kireçtaşı uyumlu olarak üzerler. Üst Kretase-Orta Paleosen ara- lığındaki birimler, Hankırıtepesi kireçtaşı üzerine uyumsuzluk la oturur. Üst Kretase yaşlı çökeller, tabanda marn, kireçtaşı ardalanımı ile temsil edilen Gökçebel formasyonu ile başlar. Bu birimi marn, tüfit, kireçtaşı ardalanımından oluşan Kızıltepe ve Kapaklı formasyonları uyumlu olarak üzerler. Senoniyen yaşlı çökeller, inceleme alanının doğusunda Kızıltepe ve Kapaklı for masyonları ile temsil edilirken, aynı dönemde inceleme alanının kuzeybatısında aglomera, tüf, marn, lav araka tkılarından oluşan Mesudiye formasyonu çökel imini sürdürür. Kireçtaşı araka tmanlı marnlarla temsil edilen Orta-Üst Maestrihtiyen yaşlı Kırandağ formasyonu, bu birimleri uyumlu olarak üstler. Alt-Orta Paleosen yaşlı kireçtaşlarından oluşan Erencik formasyonu, Kırandağ for masyonunu uyumlu olarak izler. İnceleme alanında, Eosen transgresyonunun ilk çökelleri- ni, çakıl taşı, volkanik kumtaşı, marn, tüflerden oluşan Kabaklıkformasyonu oluşturur. Bu formasyonla yanal ve düşey geçişli o- larak yer alan Hasanşeyh formasyonu ise, yer yer aglomera, tüf araka tkılı bazalt ve andezitlerden oluşur. Kuvaterner'de mey dana gelen kıta içi volkanizma ürünleri YoUstü volkanitleri, genç çökeller ise alüvyonlarla temsil edilir. Güney blokta temeli, epimetamorfitlerle temsil edilen, Permiyen öncesi yaşlı Tokat Grubu kayaları oluşturur. Eosen yaşlı çakıl taşı, kumtaşı ardalanımmdan oluşan Çatköy formas yonu, Tokat Grubu' nu uyumsuzlukla üstler. Güney blokta da en genç çökelleri alüvyonlar oluşturur. İnceleme alanında Kuzey Anadolu Pay Zonu, güneyde 1939 Deprem Payı, kuzeyde 1942 Deprem Payı arasında, yaklaşık 15 km genişliğinde, karmaşık bir fay zonu ile temsil edilir. Pay zonu, birbirine ikincil faylarla bağlanmış üç askuşaktan oluşmaktadır. Bunlar, kuzeyde 1942 Deprem Payı'na koşut olarak yer alan La dik -Niksar-Bereketli Pay Zonu, güneyde 1939 Deprem Payı'na ko şut gelişen Kelkit vadisi Pay Zonu ve bu iki kuşak arasında yer alan Hanyeri-Gökçebel Pay Zonu' dur. İnceleme alanı, 1939 ve 1942 Deprem fayları arasında "Z" şekilli genç pull-apart (çek-ayır) havzaların özgün örneği ni oluşturan, Niksar havzasının doğu kesimini kapsar. Havzanın ve Kuzey Anadolu Payı'nm gelişimi, Neojen-Kuvaterner dönemin deki sedimantolojik ve volkanik aktivite ile yakından ilişkili dir. Bu amaçla, Niksar havzasının birleştirilmiş Heojen stratig- rafik dikme kesiti hazırlanarak, havzanın ve Kuzey Anadolu Pa yı'nm gelişimi incelenmiştir
Fluvial sedimentation in a salt-controlled mini-basin: stratal patterns and facies assemblages, Sivas Basin, Turkey
No full textThe Sivas Basin, located on the Central Anatolian Plateau in Turkey, is an elongate Oligo-Miocene basin that contains numerous salt-walled mini-basins. Through field analysis, including stratigraphic section logging, facies analysis and geological mapping, a detailed tectono-stratigraphic study of the Emirhan mini-basin and its 26km thick sediment fill has been undertaken. Three main palaeoenvironments are recognized - playa-lake, braided stream and lacustrine - each corresponds to a relatively long-lived depositional episode within a system that was dominated overall by the development of a distributive fluvial system. At local scale, this affects the geometry of the succession and influences facies distributions within preserved sequences. Sequences affected by wedge geometries are characterized by localized channelized sandstone bodies in the area of maximum subsidence and these pass laterally to floodplain mudstone towards the diaper; several internal unconformities are recognized. By contrast, sequences affected by hook geometries display narrow and steep drape-fold geometries with no evidence of lateral facies change and apparent conformity in the preserved succession. The sediment fill of the Emirhan mini-basin records the remobilization of diapir-derived detritus and the presence of evaporitic bodies interbedded within the mini-basin, implying the growth of salt walls expressed at the surface as palaeo-topographic highs. The mini-basin also records the signature of a regional change in stratigraphic assemblage, passing from playa-lake facies to large-scale highly amalgamated fluvial facies that represent progradation of the fluvial system. The initiation and evolution of this mini-basin involves a variety of local and regional controls. Local factors include: (i) salt withdrawal, which influenced the rate and style of subsidence and consequently temporal and spatial variation in the stratigraphic assemblage and the stratal response related to halokinesis; and (ii) salt inflation, which influenced the topographic expression of the diapirs and consequently the occurrence of diapir-derived detritus intercalated within the otherwise clastic-dominated succession.Total SAWe are grateful to Total SA for their financial support. Cumhuriyet University is warmly thanked for support and help during the field work. Paolo Dattilo, Kevin Hill and Damien Huygue are thanked for valuable discussions on several aspects of this review article. We would like to thank the reviewers K.A. Giles, B.D. Trudgill and S.G. Banham, and Chief Editor N.P. Mountney for their helpful suggestions and constructive comments. We are indebted to Andre Poisson, Bruno Vrielynck, Haluk Temiz and Kaan Kavak for their assistance in the field. Many thanks are due to Michael Carpenter for improving the English. We also acknowledge the field party: Mickael Denis, A. Pichat, E. Legeay and G. Hoareau
Developing Of Flow And Acoustic Efficiency In Rezonator Type Mufflers
No full textTez (Yüksek Lisans) -- İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 2012Thesis (M.Sc.) -- İstanbul Technical University, Institute of Science and Technology, 2012Bu tezin konusu, çeşitli kaynaklardan ortaya çıkan gürültünün azaltılmasını kapsamaktadır. Günlük hayatta karşılaşılan bir çok kaynaktan ortama yayılan ve çevresel gürültüye sebep olan bu istenmeyen seslerin ortadan kaldırılması veya düzeylerinin düşürülmesi için, çeşitli çözüm önerileri getirilmiştir. Bu önerilerden en çok kabul göreni, kaynakta üretilen gürültüye uygun şekilde tasarlanmış bir susturucu kullanmaktır. Bu tasarım oldukça uzun ve zorlu bir süreç olduğu için, bu tezde susturucu tasarımının ilk adımını kolay ve hızlı bir şekilde gerçekleştirecek bir araç (bir bilgisayar programı) üretmek amaçlanmıştır. Tez, beş bölümden oluşmaktadır. Bu bölümler ‘Giriş’, ‘Teorik Esaslar’, ‘Sayısal Çalışmalar’, ‘Parametrik Çalışmalar’ ve ‘Sonuçlar ve Öneriler’ şeklinde başlıklara ayrılmıştır. ‘Giriş’ bölümünde susturucuların çalışma prensibine dair bilgiler verilmiş, susturucuların sınıflandırılma prensibi anlatılmış, susturucu tasarımında dikkat edilmesi gereken hususlara yer verilmiş, tezin konusu hakkında önceden yapılan ve literatürde kabul gören çalışmalar özetlenmiş, tezin amacı detaylı bir şekilde ortaya konmuş ve incelenen modeller tanıtılmıştır. ‘Teorik Esaslar’ bölümünde Harmonik Düzlem Dalga Modeli ortaya konmuş, gerekli kabuller açıklanarak Tek Boyutlu Dalga Denklemi elde edilmiş, Transfer Matrisi Metodu açıklanmış, Basınç Kaybı ifadesi tartışılmış, bunun Transfer Matrisi Metodu’na nasıl uyarlanacağı açıklanmış, son olarak da tez kapsamında yazılan bilgisayar programında kullanılan bütün susturucu elemanlarının literatürde bulunan akustik ve basınç kaybı transfer matrisleri verilmiştir. ‘Sayısal Çalışmalar’ bölümünde, bu tez kapsamında yazılan bilgisayar programının iletim kaybı ve basınç kaybı grafiklerinin elde ederken kullandığı algoritma tanıtılmış; tez kapsamında yazılan programın kullanımına dair önemli noktalardan, oluşturulmasında kullanılan dilden ve teknik özelliklerinden bahsedilmiştir. ‘Parametrik Çalışmalar’ bölümünde, tez kapsamında yazılan programdan alınan sonuçlarla, diğer programların sonuçları ve literatürde daha önce elde edilip kabul görmüş çalışmaların sonuçları karşılaştırılmış; bir tasarım hedefi belirlenmiş ve bu tasarım hedefine ulaşmak için tez kapsamında geliştirilen bu program kullanılarak uygun bir susturucu tasarımı yapılmıştır. Bu tasarımın sonuçları da yapılan ölçüm sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır. ‘Sonuçlar ve Öneriler’ bölümündeyse, bu çalışmanın verdiği sonuçlar tartışılmış, karşılaştırmalarda ortaya çıkan farklılıkların sebepleri üzerine yorum yapılmış, tez kapsamında ortaya çıkarılan bu programın olası kullanım alanlarına değinilmiş, bu çalışmanın ve üretilen programın geliştirilebilmesi için neler yapılabileceğine dair önerilerde bulunulmuştur.The focus of this thesis contains the reduction of noise from various sources. Several solutions have been developed in order to minimze or eliminate the undesired sound that causes enviromental noise. The most adopted solution is to utilize a muffler that has been designed accordingly to the source noise characteristics. The design process of creating a new muffler is difficult and time consuming; therefore the aim of this study is to build a tool (a computer program) to achieve the first step of the designing process in less time and more ease. This thesis contains five chapters. These are ‘Introduction’, ‘Theoretical Basics’, ‘Numerical Studies’, ‘Parametric Studies’, ‘Results and Future Work’. In ‘Introduction’ chapter, general information about the working principles of mufflers and the idea behind the classification of the mufflers are described; the important points on designing a muffler are listed; the literature survey about the subject of the thesis is summarized, the aim of the thesis is explained in detail and the investigated muffler elements are introduced and classified. In ‘Theoretical Basics’ chapter, Planar Wave Assumption is exhibited; explaining necessary assumptions, One Dimentional Wave Equation is obtained; Transfer Matrix Method and its application on flow and acoustic performance calculation are illustrated. Finally, all muffler elements’ acoustic and pressure loss transfer matrices that are used throughout this thesis are given. In ‘Numerical Studies’ Chapter, the algorithms used for obtaining transmission loss and pressure loss performance graphs are introduced; key points about the execution of the program, the properties of the the language that is used for building it and the technical specifications of the program are mentioned. In ‘Parametric Studies’ chapter, the results, which are obtained from the computer program built within the scope of this thesis, are compared with the commercial ones and they are also compared with the prior studies that are accepted in the literature; a design target is adopted and using the program, a proper muffler is designed. The performance results of this study have also been compared with the measuremets from the the prototype. In ‘Results and Future Work’ chapter, the results obtained from the whole study are discussed; the differences occurred in comparing with other methods and studies are commented on; the possible usage of the computer program built is mentioned and the suggestions for developing the existing program are made.Yüksek LisansM.Sc
AN INTEGRATION OF FROTH FLOTATION AND DENSE MEDIUM CYCLONING FOR FINE COAL CLEANING
No full textBu araştırmada, Tunçbilek Lavvarı ağır ortam siklonu devresinin alt ve üst akımlarına ait süzme-yıkama elekleri altı ürünleri manyetik ayırıcıya gönderilmeden önce flotasyona tabi tutulmuştur. Burada amaç; manyetik ayırıcıya giden malzemedeki manyetik olmayan fraksiyonun miktarının azaltılarak manyetik ayırıcının geri kazanım oranının yükseltilmesi ve süzme-yıkama elekleri altına geçen malzemedeki ince kömürün temiz kömür olarak kazanılması olarak özetlenebilir. Sonuçlar göstermektedir ki, ağır ortam siklon devresi süzmeyıkama elekleri altı ürünleri flotasyona tabi tutulduğunda, % 6.7 kül ve yaklaşık 6300 kcal/kg ısıl değere sahip son derece temiz kömür elde edilebilmektedir. Aynı zamanda, şu anda mevcut lavvarda manyetik ayırıcıya gönderilen üründe manyetik olmayan ürün oranı % 18 iken, flotasyon sonundaki artıkta bu oran % 7.8'e düşürülmüştür. Bu durumda manyetik ayırıcıda oluşan manyetit kayıpları da büyük oranda azalacaktır. In this study, the undersize products of the drain-wash screens for over and under flows of the heavy medium cyclone circuit, Tunçbilek Coal Preparation Plant were subjected to froth flotation before they were fed to magnetic separator. Purposes of the investigation were summarized as increasing the recovery rate of magnetic separator by decreasing the amount of non-magnetics in the feed to the magnetic separator and recovering the fine coal as a clean product from the drain-wash screen underflows. The results show that, floating the undersize products of the drain-wash screens of the heavy medium cyclone circuit produces an extremely clean coal product with 6.7 % ash, having a calorific value of about 6300 kcal/kg. In addition, the non-magnetics content of the material that would go to the magnetic separators decreases to 7.8 % from 18 %. This should decrease the magnetite losses in the magnetic separation circuit substantially
Food tourism and food tourism sources of Bozcaada
No full textÜlkemizin dünya turizm pazarındaki vitrini, temiz denizi ve doğal özellikleriyle Akdeniz ve Ege kıyılarıdır. Bunun sonucu olarak yatak kapasitesinin % 65'i bu sahillerde toplanmış ve turistik sezon yaz ayları ile sınırlı kalmıştır. Turizmin çeşitlendirilmesi ve 12 aya yayılması bu durumun yarattığı sakıncaları ortadan kaldıracaktır. Değişen turistik talebi karşılamak üzere oluşturulacak yiyecek turizmi politikaları, turizm çeşitleri arasında önemli bir yer tutmaktadır. Bozcaada, yiyecek turizmi açısından zengin kaynaklara sahiptir. Ada coğrafyasından kaynaklanan özelliklerinin yanı sıra; kendine özgü, çok kültürlü mutfağının ve yerel şarabının turistik ürün olarak geliştirilmesi ve pazarlanması halinde geleneksel konukseverlikle birleşen kültürel zenginlikler Bozcaada'nın çekici bir yöre durumuna gelmesini sağlayacaktır. Bu çalışmada, yiyecek turizmi bir turizm çeşidi olarak incelenmiş, Kanada, Güney Afrika Cumhuriyeti ve Avustralya'nın yiyecek turizmi stratejilerine dikkat çekilmiştir. Ayrıca yiyecek turizmi açısından Bozcaada mutfak kültürüne ait 83 reçete sözlü tarih çalışması sonucunda ortaya çıkarılmış ve Bozcaada'nın yiyecek turizmi kaynaklarının değerlendirilmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur.Mediterranean and Aegean Coasts are vitrine of our country in the world tourism market. 65 % of touristic investments have been made in these destinations according to mass coastal tourism and the touristic season had become parallel to summer season. Diversification of touristic product and extending touristic season to twelve months will clear these inconveniences. Food Tourism policies which will be developed to meet the changing touristic demand have a very important part within tourism diversification. Bozcaada has a great potential in terms of food tourism. Besides the geographical characteristics as an Aegean island, Bozcaada has an authentic culinary culture and also a variety of locally produced wines. To promote and market all these products beside rich island culture with traditional Turkish hospitality will ensure Bozcaada's place as a charming destination among others. Food tourism as a tourism product is the subject matter of this study. Food tourism strategies of Canada, Republic of South Africa and Australia were examined. Another subject is to identify the sources of food tourism in Bozcaada. 83 recipes were collected and classified for this study and some underlying suggestions have made to utilize these sources
Geochemical characteristics of ophiolitic rocks from the southern margin of the Sivas basin and their implications for the Inner Tauride Ocean, Central-Eastern Turkey
No full textNumber of dismembered ophiolite bodies crop out between Sivas and Malatya on the top of the Eastern Tauride platform in the central-eastern Turkey. One of which at the southern margin of the Sivas basin in the Tecer Mountain area comprises melange and the lower part of an oceanic lithospheric section on top of the Tauride platform. The mantle tectonites are characterized by variably serpentinized harzburgites and dunites, and are intruded by numerous isolated dykes. The gabbroic cumulates consist of olivine gabbro, gabbro and gabbronorite. The major and trace element geochemistry of the mafic cumulate rocks suggests that the primary magma was compositionally similar to those observed in modern island-arc tholeiitic sequences. The isolated dykes are exclusively basaltic in composition and display geochemically two distinct subgroups: Group I is represented by high TiO2 (.87–1.47 wt.%) and other incompatible elements, whereas Group II is characterized by low TiO2 (.36–.66 wt.%) and other incompatible elements. The Group I isolated diabase dykes have flat to slightly LREE-depleted profiles (La/YbN = .32–.79), whereas the Group II isolated diabase dykes are more depleted in general and have a LREE-depleted character (La/YbN = .19–.49). This suggests that the isolated dykes were derived from an island arc tholeiitic magma (Nb/Y = .02–.05) with different degrees of partial melting (Group II > Group I) and relatively high oxygen fugacity in intra-oceanic subduction zone. The ophiolitic rocks in the study area may well be compared with the Divriği ophiolite to the southeast. All the evidence suggests that the isolated dykes in the Tecer Mountain area differ from the alkaline isolated dykes cutting the Divriği ophiolite. Since the late stage dykes (~76 Ma) in the Divriği area are alkaline, the tholeiitic isolated dykes in the present study should have been emplaced prior to the alkaline dykes during Late Cretaceous SSZ-spreading (~90 Ma) within the Inner Tauride Ocean
- …
