3,303 research outputs found
Mini Cooper 1961-2000
No full textFrom its launch on 20 September 1961 the Mini Cooper caused a sensation. The world’s first sports saloon, the diminutive Cooper combined the glamour and racing heritage of 1959 and 1960 Formula 1 champions the Cooper Car Company with the outstanding handling and downright practicability of the Austin Mini Seven and Morris Mini Minor. Alec Issigonis’s little people’s car had been launched by the manufacturer, the British Motor Corporation (BMC), two years earlier. A winner almost from the word go, the Mini Cooper not only ruled the racetracks and rally stages of the early and mid-1960s but proved to be a practical and fun sporting family saloon car. After over 100,000 examples were sold between 1961 and 1971, the Mini Cooper is still a practical sporting saloon in the guise of the BMW-owned MINI Cooper sixty years after the introduction of the original model.This remarkable product of the United Kingdom merits a fresh examination as it nears its sixtieth birthday. Based upon over fifty face-to-face interviews carried out by the author over more than a decade, this book quotes the Mini Cooper’s designers, developers, and professional race and rally drivers plus a host of contemporary owners. Here then in the words of its originators, is the story of the Mini Cooper
Keratokonus hastalarında Mini-Skleral lens kullanımı
No full textAmaç: Keratokonus hastalarında mini-skleral lensin görsel performansını ve lens uyumunu optik koherens tomografi (OKT) ile değerlendirmek.Gereç ve Yöntem: Yirmi dört keratokonus hastasının 29 gözüne mini-skleral lens (Esclera; Mediphacos Ltd., Belo Horizonte, Brezilya) uygulandı. Başlangıç uyumunun değerlendirilmesinde, deneme lensleri kullanıldı. Lens uyumu, floresein paterni ve ön segment OKT (RTVue, Optovue Inc., Fremont, CA) görüntülemesi ile değerlendirildi. Lens uygulandıktan 30-45 dakika sonra korneal-limbal açıklık ve periferik yerleşim bölgesinin uyumunu içeren lens uyum parametreleri, OKT ile değerlendirildi. Lens uygulamasının öncesinde ve sonrasında; yüksek ve düşük kontrastlı görme keskinliği (GK), konfor, görmenin subjektif performansı (5 puanlı Likert skalası) ve genel memnuniyeti [100 mm görsel analog skalası (GAS)] değerlendirildi.Bulgular: Lens uygulaması sonrasında; ortalama desimal yüksek kontrastlı GK (en iyi düzeltilmiş gözlükle GK: 0,40±0,14 vs skleral lens ile GK: 0,93±0,12 p<0,0001) ve ortalama düşük kontrastlı GK’deki (en iyi düzeltilmiş gözlükle GK: 0,60±0,24 vs skleral lens ile 1,15±0,18, p<0,0001) artışın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü. Ortalama santral korneal açıklık 120,7±24,5 µm idi. Keratometrik değerler ile skleral lensin sagital derinliği arasında korelasyon görülmedi. Başarılı uyum için gereken ortalama lens deneme sayısı 2,2 lens (aralık: 1-8) idi. Hastalar lens ile yüksek skorda konfor (ortalama skor: 4,69; aralık: 4-5), görme (ortalama skor: 4,62; aralık: 3-5) ve genel memnuniyet (ortalama GAS skor: 88,1; aralık: 70-100) bildirdi.Sonuç: Keratokonus hastalarında, mini-skleral lens ile yüksek ve düşük kontrastlı GK değerlerinde artış ve yüksek hasta memnuniyeti sağlandı. Ön segment OKT görüntülemesi, lens uyumunun değerlendirilmesini kolaylaştırdı.Amaç: Keratokonus hastalarında mini-skleral lensin görsel performansını ve lens uyumunu optik koherens tomografi (OKT) ile değerlendirmek.Gereç ve Yöntem: Yirmi dört keratokonus hastasının 29 gözüne mini-skleral lens (Esclera; Mediphacos Ltd., Belo Horizonte, Brezilya) uygulandı. Başlangıç uyumunun değerlendirilmesinde, deneme lensleri kullanıldı. Lens uyumu, floresein paterni ve ön segment OKT (RTVue, Optovue Inc., Fremont, CA) görüntülemesi ile değerlendirildi. Lens uygulandıktan 30-45 dakika sonra korneal-limbal açıklık ve periferik yerleşim bölgesinin uyumunu içeren lens uyum parametreleri, OKT ile değerlendirildi. Lens uygulamasının öncesinde ve sonrasında; yüksek ve düşük kontrastlı görme keskinliği (GK), konfor, görmenin subjektif performansı (5 puanlı Likert skalası) ve genel memnuniyeti [100 mm görsel analog skalası (GAS)] değerlendirildi.Bulgular: Lens uygulaması sonrasında; ortalama desimal yüksek kontrastlı GK (en iyi düzeltilmiş gözlükle GK: 0,40±0,14 vs skleral lens ile GK: 0,93±0,12 p<0,0001) ve ortalama düşük kontrastlı GK’deki (en iyi düzeltilmiş gözlükle GK: 0,60±0,24 vs skleral lens ile 1,15±0,18, p<0,0001) artışın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü. Ortalama santral korneal açıklık 120,7±24,5 µm idi. Keratometrik değerler ile skleral lensin sagital derinliği arasında korelasyon görülmedi. Başarılı uyum için gereken ortalama lens deneme sayısı 2,2 lens (aralık: 1-8) idi. Hastalar lens ile yüksek skorda konfor (ortalama skor: 4,69; aralık: 4-5), görme (ortalama skor: 4,62; aralık: 3-5) ve genel memnuniyet (ortalama GAS skor: 88,1; aralık: 70-100) bildirdi.Sonuç: Keratokonus hastalarında, mini-skleral lens ile yüksek ve düşük kontrastlı GK değerlerinde artış ve yüksek hasta memnuniyeti sağlandı. Ön segment OKT görüntülemesi, lens uyumunun değerlendirilmesini kolaylaştırdı
Farklı rezervuar solüsyonlarının mini-skleral lensin klinik performansı üzerindeki etkisi: Pilot çalışma
No full text[SS-KL-04] Farklı Rezervuar Solüsyonlarının Mini-Skleral Lensin Klinik Performansı Üzerindeki Etkisi: Pilot Çalışma Semra Akkaya Turhan, Elif Bağatur Vurgun, Ayşe Ebru Toker Marmara Üniversitesi, Göz Hastalıkları ABD, İstanbul GİRİŞ VE AMAÇ:Mini-skleral lens rezervuarında kullanılan farklı solüsyonların, lensin klinik performansı üzerindeki etkisini değerlendirmek ve karşılaştırmak. YÖNTEM:Keratokonus tanısı olan 14 hastanın 23 gözüne 15 mm mini-skleral lens (AirKone Skleral Lens; LCS, Normandy, Fransa) uygulandı. Lens, hastaların sağ gözüne prezervansız sodyum hyaluronat solüsyonu ile sol gözüne salin ile yerleştirildi ve ortalama 350 μm kornea açıklığı hedeflendi. Lens uygulandıktan sonra 0.,2.,4. ve 8. saatlerde düşük ve yüksek kontrastlı görme keskinliği (GK) ile objektif klinik performans ve 100-mm VAS ölçeği ile subjektif klinik performans değerlendirildi. Lens arkası sıvıdaki optik dansite değişiklikleri, her vizitte Scheimpflug tomografi ile ölçüldü. Gün ortası sislenme vizitlerle aynı gün olmayacak şekilde ön segment optik koherens tomografi (ÖS-OKT) görüntüleri üzerinden derecelendirildi. BULGULAR:Hastaların yaş ortalaması 27.7±7.3 idi ve %64\"ü erkekti. Lens uygulaması sonrası sodyum hyaluronat ve salin grubunda yüksek (sırasıyla; GK: 0.92±0.09, GK: 0.90± 0.14, p&gt;0.05) ve düşük kontrast (sırasıyla; GK: 1.25± 0.19, GK: 1.26± 0.23, p&gt;0.05) görme keskinliğinde anlamlı artış izlendi. Düşük kontrastlı GK, sodyum hyaluronat grubunda 8. saate kadar stabil kalırken, salin grubunda 4. saatte azalma gösterdi (p=0.02). ÖS-OKT tabanlı gün ortası sislenme derecelendirmesi ve optik dansite her iki grupta da zamanla artarken (p&lt;0.0001), her iki grup arasında takiplerde anlamlı fark saptanmadı. Çökme miktarı ve genel memnuniyet her iki grupta benzerdi. TARTIŞMA VE SONUÇ:Düşük kontrastlı görme keskinliği açısından rezervuar solüsyonu olarak sodyum hyaluronat kullanımı saline göre avantajlı olabilir. Daha visköz içeriğine rağmen gün ortası sislenmeyi artırmaması ve oküler yüzeye sağladığı avantajlar nedeniyle, sodyum hyaluronat skleral lens rezervuar solüsyonu için iyi bir aday olabilir. Anahtar Kelimeler: mini-skleral lens, skleral lens solüsyonu, keratokonus, optik dansit
Keratokonus hastalarında uygulanan iki farklı mini-skleral kontakt lensin karşılaştırılması: Klinik performans, gün ortası sislenme, çökme miktarı ve zamanlaması
No full text[SS-KL-07] Keratokonus Hastalarında Uygulanan İki Farklı Mini-Skleral Kontakt Lensin Karşılaştırılması: Klinik Performans, Gün ortası Sislenme, Çökme Miktarı ve Zamanlaması Elif Bağatur Vurgun, Semra Akkaya Turhan, Ayşe Ebru Toker Marmara Üniversitesi, Göz Hastalıkları ABD, İstanbul GİRİŞ VE AMAÇ:Keratokonus hastalarında iki farklı mini-skleral lensin klinik performansını, gün ortası sislenmesini, çökme miktarı ve zamanlamasını karşılaştırmak. YÖNTEM:Keratokonus tanısı olan 11 hastanın 17 gözüne 15 mm mini-skleral lens (AirKone Skleral Lens; LCS, Fransa) ve 9 hastanın 15 gözüne 16.5 mm mini-skleral lens (Misa Lens; MCT, Hollanda) uygulandı. Lens uyumu, biyomikroskopi ve ön segment optik koherens tomografi (ÖS-OKT) ile değerlendirildi. Kornea açıklıkları ÖS-OKT ölçülürken lens arkası sıvıdaki optik dansite değişimleri Scheimpflug tomografi ile 0., 2. ve 4. saatlerde değerlendirildi. Yüksek ve düşük kontrast görme keskinliği (GK) her vizitte kaydedildi. Hastaların konforu, görme kalitesi ve genel memnuniyeti 5-soruluk Likert ve 100 mm-VAS skalaları ile 4. saatin sonunda değerlendirildi. BULGULAR:Ortalama yaş (24.4±5.4 - 21.7±4.5, p=0.145) ve gözlükle düzeltilmiş en iyi GK (0.36±0.15 - 0.35±0.20, p= 0.984) her iki grupta da benzerdi. Ortalama Snellen-yüksek kontrastlı GK, her iki mini-skleral lens ile anlamlı olarak arttı ve her iki grupta da 4 saatlik takipte stabil kaldı. Ancak, düşük kontrastlı GK her iki grupta da 4. saatte anlamlı olarak azaldı (p=0.02). Preoperatif değerlerle karşılaştırıldığında, optik dansite her iki grupta da zamanla anlamlı olarak arttı (p=0.003). 15 mm mini- skleral grubunda 2. saatte çökme miktarı 62.2±11.9 μm (%62.6), 4. saatte 99.5±14.2 μm; 16.5 mm mini-skleral grubunda 2. saatte 46.4±22.3 μm (%56.4) ve 4. saatte 82.1±37.3 μm idi. Görme keskinliği, optik dansite ve 4. saatte toplam çökme miktarı açısından iki grup arasında anlamlı fark izlenmedi (p&gt;0.05). 15 mm mini-skleral lens uygulanan hastaların konfor (4.6±0.7 vs 3.6±0.9), görme kalitesi (4.8±0.4 vs 3.7±0.7) ve genel memnuniyet (95.7±6.0 vs 65.3±20.3) skorları daha yüksekti (p &lt;0.0001). TARTIŞMA VE SONUÇ:Keratokonus hastalarında iki mini-skleral lensin klinik performansı, gün ortası sislenmesi ve lens çökme miktarı benzer olmasına rağmen, 15 mm mini-skleral lens grubunda hasta memnuniyeti daha yüksekti. Anahtar Kelimeler: keratokonus, mini-skleral lens, gün ortası sislenm
Parametric investigation\of mini-tab for load alleviation
No full textThis thesis investigates a novel load alleviation technique known as mini-tabs, small devices placed on the upper surface of wings to reduce lift. Reynolds-Averaged Navier-Stokes (RANS) simulations were conducted to analyze the impact of geometrical properties on mini-tab performance in reducing the load on a wing.The initial simulations focused on a single mini-tab, varying parameters such as height, aspect ratio, chordwise, and spanwise positions. Results indicate that increasing height or aspect ratio leads to decreased lift due to flow deceleration at the leading edge and expansion of the separated flow region downstream of the mini-tab. This will also increase the pressure drag. Increasing the height or aspect ratio also accelerates the flow at the lower surface, further reducing the lift generated by the wing.Placing mini-tabs closer to the wingtip exhibits similar effects on lift reduction as increasing the height of the mini-tabs. This is because the relative height of the mini-tab with the local chord length increases when the mini-tab is positioned closer to the wingtip. A maximum lift reduction is also achieved when the mini-tab is placed at a 60% chordwise position.Subsequent simulations explored the performance of multiple mini-tabs, revealing that orienting them orthogonal to the wind direction may not be optimal due to gap formation between the mini-tabs that energizes the wake downstream of the mini-tabs and reduces the reduction in lift. Conversely, aligning the mini-tabs with the leading edge has a higher efficiency in the reduction of the lift.Overall, the findings suggest that mini-tabs offer a viable method for reducing wing forces and for load alleviationAerospace Engineerin
Mini-Trials in Alberta
No full textThe Alberta Court of Queen\u27s Bench has been offering the mini-trial, a specialized dispute resolution process, to litigants and the bar for the last four years. The impetus for this move was the length and time often involved in litigation. The attraction of the mini-trial is that it is a method of expediting dispute resolution and that the costs associated with it are considerably less than those for a regular trial.
The author outlines the history of the mini-trial, explaining how it developed in the U.S. as a private dispute resolution mechanism. The Alberta mini-trial is essentially an expanded pre-trial procedure, and is offered by the Court at no cost to participants. There is no rigid, formal procedure to the Alberta mini-trial, and its great strength is in fact flexibility and informality. The only requirement the Court has is that the actual parties must be present for the arguments and at the end of the mini-trial, when the judge gives his or her opinion.
The author outlines the key elements of the mini-trial, as they have evolved to date, including the role of the judge and the nature of the actual process.
The mini-trial has been enormously successful at encouraging settlements, which have followed or resulted from the mini-trial in over 90 percent of cases. Additionally, both counsel and clients appear to be quite pleased with the process. Despite this success, however, it should be noted that the mini-trial may not be appropriate in all cases. The author describes the types of cases to which the mini-trial both is and is not well-suited. He offers a case study, of a mini-trial over which he presided. This mini-trial was successful and led to a settlement. In closing, the author provides information to interested counsel and parties as to how and when they can access the mini-trial. The article closes with a recommendation that mini-trials always be considered as an option in lawsuits
Novel Simulator for Wireline Mini-Fracture Testing
No full textWireline Mini-Fracture testing jobs consist of a short duration, small volume fracturing operation inside an open-hole borehole, where a certain amount of fluid is injected into the formation at constant rate using a Wireline Modular conveyed tool as a source of hydraulic power to pressurize the wellbore. The tool is configured with an inflatable straddle packer and an internal pump, which inflate/deflates the packers and supplies pressure to the formation until a hydraulic fracture is induced. This procedure is used to determine in–situ formation breakdown and closure pressure also known as minimum horizontal closure pressure. This provides vital information regarding hydraulic fracture design, water and gas injection management, fault re-activation, wellbore stability, sand production, rock mechanical properties, casing string design, cap and base rock integrity and gas storage design. Geomechanical and operational parameters such as, elastic properties, poro-elasticity, rock strength, formation pore pressure, far field horizontal stress, permeability/porosity distributions, borehole fluid properties among others, influences the performance of the Mini-Frac Jobs. In many cases poor understanding of the reservoir response to the fracture process, caused that the hydraulic fracture did not propagate deep into the formation. In other cases the pressure applied to the formation might be insufficient to break down the formation, leading to unsatisfactory application of the Mini-Fracture technique in the process. The objective of this thesis is to develop a Mini-Facture application simulator that uses the geomechanical and operational parameters that control the performance of a Mini-Fracture job and estimate the possibility of the occurrence of a tensile failure in the formation. The simulator is then validated by comparing its output with the results of stress test done in the field. With this simulator petrotechnical professionals and field engineers will have a platform that simulates the pressure responses and fracture initialization during Mini-Frac treatments, incorporating all the variables affecting a Wireline Mini-Fracture job, helping the design engineer to make key decisions about the ultimate or required fracture plan. Furthermore the simulator will reduce the uncertainties that limit the reliability of the Wireline Mini-Fracture treatment by allowing the selection of appropriate tool configuration based on the job objectives and the geological environmental conditions. Finally this project demonstrates that combining the appropriate constitutive relations that reflect the coupling among the tool operational performance with wellbore flow, reservoir and geomechanics modelling a Mini-Fracture simulator can be developed.Petroleum EngineeringGeoscience & EngineeringCivil Engineering and Geoscience
Twirre: Architecture for autonomous mini-UAVs using interchangeable commodity components
No full textTwirre is a new architecture for mini-UAV platforms designed for autonomous flight in both GPS-enabled and GPS-deprived applications. The architecture consists of low-cost hardware and software components. High-level control software enables autonomous operation. Exchanging or upgrading hardware components is straightforward and the architecture is an excellent starting point for building low-cost autonomous mini-UAVs for a variety of applications. Experiments with an implementation of the architecture are in development, and preliminary results demonstrate accurate indoor navigation
Mini-India
No full textChapter 4 highlights how, as a consequence of migration and place-making processes, the discourses of locality, nation, and community came to be equated with the term ‘Mini-India’. Here, three intersecting meanings of the notion of Mini-India are discussed: The first section describes how the term ‘Mini-India’ is appropriated by the state to encompass diverse ethnic and religious identifications under the nationalist slogan ‘unity in diversity’ and to declare the pluralist Andaman society as a secular example of communal harmony. The second part considers Mini-India as a subaltern consciousness, which the author calls the ‘island mentality’. From this perspective, Mini-India refers to a localized sense of belonging that can also be termed a ‘rural cosmopolitanism’. Thirdly, it is argued that the notion of Mini-India must, at the same time, be regarded as an arena of politics in which ethnic communities compete with each other for funds and recognition by the state.</p
- …
