11 research outputs found
Changing and assessing valence
No full textHet fenomeen van terugkeer van vrees na een succesvolle exposure behande ling biedt een uitdaging voor onderzoek en praktijk. Het huidige doctora atsonderzoek bekijkt deze problematiek vanuit een leerpsychologische vis ie op angst(stoornissen). Volgens conditioneringstheorieën leidt de cont ingente aanbieding van een voorheen neutrale prikkel (de geconditioneerd e prikkel of CS genoemd) met een bedreigende gebeurtenis (de ongeconditi oneerde prikkel of US) tot de vorming van een associatie tussen de geheu genrepresentaties van beide stimuli. Latere confrontatie met de CS zal d e US-representatie opnieuw activeren, alsook de vrees die er mee geassoc ieerd was. Vanuit dit perspectief kunnen exposure en terugkeer van vrees beschouwd worden als het klinisch analoog van respectievelijk extinctie (d.i. onbekrachtigde aanbiedingen van de CS na acquisitie) en de terugk eer van vreesresponsen na extinctie. Een belangrijk inzicht uit vreesond erzoek is dat doorheen een fase van vreesconditionering de CS niet allee n een voorspeller wordt voor de bedreigende US - en derhalve vrees ontlo kt, maar tevens voorzien wordt van een negatieve valentie. Deze evaluati ef geconditioneerde negatieve valentie blijkt relatief weerstandig te zi jn aan uitdoving en zou een affectief-motivationele bron kunnen zijn voo r de terugkeer van vrees. Verschillende studies vonden inderdaad dat dez e overgebleven negatieve valentie na extinctie voorspellend was voor de mate van terugkeer van vrees. Deze bevindingen suggereren dat mensen met een angststoornis beter gebaat zouden kunnen zijn met een behandeling d ie niet enkel focust op exposure, maar die ook inwerkt op de gecondition eerde negatieve valentie van het vreesobject. Verrassend genoeg is er no g maar weinig onderzoek verricht naar mogelijke technieken waarmee gecon ditioneerde valentie gewijzigd kan worden. Het huidige doctoraatsonderzo ek probeerde hieraan tegemoet te komen. In een eerste onderzoekslijn werd on derzocht of geconditioneerde valentie gewijzigd kan worden met een contr aconditionerings (cc) procedure (d.i. het paren van de CS met een nieuwe US met een evaluatieve waarde die tegenovergesteld is aan deze van de o orspronkelijke acquisitie US). Vijf studies werden uitgevoerd binnen dez e onderzoekslijn. In een eerste stap (experiment 1, 2) gingen we op zoek naar een goed evaluatief conditioneringsparadigma waarin we deelnemers nieuwe voor- en afkeuren zouden kunnen aanleren. Succesvolle resultaten werden behaald met een paradigma waarin fotos gepaard werden met het et en van lekkere of slecht smakende koekjes. In een tweede stap (experimen t 3) onderzochten we in dit paradigma of nieuw aangeleerde preferenties gewijzigd kunnen worden via cc. Dit bleek het geval te zijn. In een derd e stap (experiment 3, 4) onderzochten we de duurzaamheid van valentiewij zigingen ten gevolge van cc door na te gaan of de veranderde valentie in tact bleef na verloop van tijd of na een contextverandering. Ook dit ble ek zo te zijn. Onze bevindingen lijken er dus op te wijzen dat cc een be loftevolle techniek is om eerder geconditioneerde valentie op een duurza me manier te wijzigen. In een laatste stap (experiment 5) ten slotte, on derzochten we in een muizenstudie of terugkeer van vrees gereduceerd kan worden door cc toe te passen na extinctie. We vonden hier geen evidenti e voor, maar aangezien geen valentiemeting werd opgenomen in deze studie kunnen we niet uitsluiten dat onze cc manipulatie mogelijk niet sterk g enoeg was. In ee n tweede onderzoekslijn focusten we op het meten van valentie . Indirecte reactietijdtaken zijn erg populair in valentieonderzoek omda t ze gemakkelijk in gebruik zijn en minder gevoelig zijn voor sociale we nselijkheidseffecten dan ratingschalen. Recent worden deze reactietijdta ken steeds vaker gebruikt als voor- en/of nameting in onderzoek dat naga at hoe evaluaties verworven en veranderd kunnen worden. In dit tweede on derzoeksluik bespreken we de nadelen van zulke voor-/nameting studies en argumenteren we dat het soms beter kan zijn om evaluaties te meten tijd ens de leerfase (online). De bestaande indirecte reactietijdtaken lene n zich echter niet tot een online afname. In het tweede deel van dit doc toraat presenteren we drie studies waarin we met succes een indirecte re actietijdtaak ontwikkelden die wel toelaat valentie te meten tijdens de leerfase. <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Estrangelo Edessa"; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:script; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-2147459005 0 128 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --><!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Estrangelo Edessa"; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:script; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-2147459005 0 128 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->status: Publishe
De relatie tussen expliciete geheugenbias en depressie:Een meta analyse
No full textGeheugenbias speelt volgens cognitieve modellen een belangrijke rol bij het verloop van depressie, maar momenteel is onbekend wanneer deze bias optreedt en hoe sterk deze is. Dit artikel rapporteert twee meta-analyses om de effectgrootte te schatten en moderatoren van geheugenbias te identificeren. De hoofdmeta-analyse vond een kleine totale effectgrootte voor expliciete geheugenbias bij depressie (g = 0,241, 95% CI [0,179, 0,304]), die onder meer werd gemodereerd door de emotionele valentie van stimuli, de diepte van verwerking en de geheugentaak. Opmerkelijk was dat de effectgrootte niet significant was bij depressie in remissie. De follow-up meta-analyse vond voor depressie in remissie wel een significante effectgrootte bij gebruik van stemmings- of stressinductie (g = 0,273, 95% CI [0,004, 0,542]). Uit deze meta-analyses blijkt dat depressie inderdaad wordt gekenmerkt door een expliciete geheugenbias, die mogelijk na herstel latent aanwezig blijft tot deze weer geactiveerd wordt. Dit maakt geheugenbias een interessant doel voor de verbetering van zowel diagnostiek als behandeling van depressie
De relatie tussen expliciete geheugenbias en depressie:Een meta analyse
No full textGeheugenbias speelt volgens cognitieve modellen een belangrijke rol bij het verloop van depressie, maar momenteel is onbekend wanneer deze bias optreedt en hoe sterk deze is. Dit artikel rapporteert twee meta-analyses om de effectgrootte te schatten en moderatoren van geheugenbias te identificeren. De hoofdmeta-analyse vond een kleine totale effectgrootte voor expliciete geheugenbias bij depressie (g = 0,241, 95% CI [0,179, 0,304]), die onder meer werd gemodereerd door de emotionele valentie van stimuli, de diepte van verwerking en de geheugentaak. Opmerkelijk was dat de effectgrootte niet significant was bij depressie in remissie. De follow-up meta-analyse vond voor depressie in remissie wel een significante effectgrootte bij gebruik van stemmings- of stressinductie (g = 0,273, 95% CI [0,004, 0,542]). Uit deze meta-analyses blijkt dat depressie inderdaad wordt gekenmerkt door een expliciete geheugenbias, die mogelijk na herstel latent aanwezig blijft tot deze weer geactiveerd wordt. Dit maakt geheugenbias een interessant doel voor de verbetering van zowel diagnostiek als behandeling van depressie
The pragmatic constructions of Deleuze, Guattari and Miles Davis
No full textThe aim of the following investigation is two-fold. Firstly, the project takes as its focus the growing corpus of secondary literature written on the work of the French philosophers and theorists Gilles Deleuze and Felix Guattari, whose work has generated a great deal of
interest in recent years and a proportionate amount of controversy. Much of this controversy can be attributed to simplifications and misunderstandings on the part of
commentators who have in some instances neglected to approach Deleuze and Guattari with sufficent rigour and care, resulting in the perpetuation of so many misunderstandings regarding their work.
Secondly, the project will seek to redress some of these misunderstandings by recourse to a pragmatic embodiment of Deleuze and Guattari's concepts and ideas through a case-study based on the life and work of the African-American jazz musician Miles Davis. In attempting to provide a new and challenging case as the basis for this investigation, the overriding aim is to assess the pragmatic remit of Deleuze and Guattari's thought, in terms of aesthetics, ethics and politics, whilst remaining sensitive to the potential limitations and dangers of their project
Constructional contamination effects. Evidence from mixed-effects logistic regression modeling of the Dutch partitive genitive
No full textDeflection has been rampaging in the history of Dutch, but in this long-term process, the genitive proves to be remarkably resilient. One of the tenacious relics is the partitive genitive of the type ‘iets moois’ (‘something beautiful’). The construction has drawn a lot of scholarly attention (Schultink 1962: 79-80; Kester 1996: 199-224; Broekhuis & Strang 1996; Hoeksema 1998; Booij 2010: 223-228; Broekhuis 2013: 420-426), but these accounts are mostly based on limited amounts of data, often gathered through introspection, yielding an oversimplifying description of the ins and outs of the construction. In our talk, we argue that the realisation of the genitival -s morpheme is subject to variation, and is influenced by both morphosyntactic factors and ‘lectal’ (i.e. regiolectal, register …) factors. Taking a usage-based perspective, we argue that the variation cannot be circumvented in providing an adequate description (see also Bybee 2010; Geeraerts & Kristiansen, forthc.). Our study is the first to bring to bear substantial empirical data to the theoretical discussion on the construction at issue. We looked at corpus data (ConDiv, see Grondelaers et al. 2000), and used mixed-effects logistic regression to assess the multifactorial nature of the realisation of the partitive genitive. Our results show that the following variables have an impact on the realisation of the -s: the type of adjective, the regional variety, the register, the type of quantifier used, and the frequency of the phrase. We also looked at interaction effects and at the effect of the random factor in our model. Probing deeper into the relevant variables, we come up with statistical evidence for what can be called ‘constructional contamination’, in the form of (i) analogical influence of neighbouring constructions and (ii) influence of the regiolectal provenance of the lexical types involved. What we mean by (i) is that historically unrelated constructions that bear a superficial resemblance to the construction at issue (in our case an adverbial construction with similar surface realisation: ‘iets belangrijks uitleggen’ (‘explain something important’) vs. ‘iets helder uitleggen’ (‘explain something clearly’)) can exert an influence on how the target construction is realised. What we mean by (ii) is that the regional provenance of constituting parts (i.e. lexemes) in a construction can exert an influence on the morphological realisation of the target construction, even if the construction is used by language users with a different regiolectal background. In our study southern speakers have a stronger tendency to drop the genitive -s, but less so when they are using ‘northern’ lexemes, and vice versa. This effect holds even if the regional provenance of the lexemes is subtle, and unlikely to be a shibboleth of a regionally recognisable type of speech. This all goes to show that, in line with exemplar-based theories of language, prior use of constructions leaves a (context-rich) trail in the mind of the language users.
Booij, G. 2010. Construction Morphology. Oxford: Oxford university press.
Broekhuis, H. 2013. ‘Adjectives and Adjective Phrases’. In: H. Broekhuis (ed.), Syntax of Dutch. Amsterdam: Amsterdam University press, 419-461.
Broekhuis, H. & A. Strang. 1996. ‘De partitieve genitiefconstructie.’ Nederlandse taalkunde 1(3): 221-238.
Bybee, J. 2010. Language, usage, and cognition. Cambridge: Cambridge University Press.
Geeraerts, D. & G. Kristiansen. Forthcoming. ‘Variationist linguistics’. In: E. Dabrowska & D. Divjak (eds.), Handbook of Cognitive Linguistics. Berlin: Mouton de Gruyter.
Grondelaers, S., Deygers, K., Van Aken, H., Van den Heede, V. & D. Speelman. 2000. ‘Het CONDIV-corpus geschreven Nederlands’. In: Nederlandse Taalkunde 5(4): 356-363.
Hoeksema, J. 1998. ‘Adjectivale inflectie op -s: geen geval van transpositie’. In: E. Hoekstra & C. Smits (eds.), Morfologiedagen 1996. Amsterdam: P. J. Meertens-Instituut, 46-72.
Kester, E-P. 1996. The Nature of Adjectival Inflection. Dissertation University of Utrecht.
Schultink, H. 1962. De morfologische valentie van het ongelede adjectief in modern Nederlands. Den Haag: Van Goor. Doctoral dissertation, University of Leiden.status: Publishe
Descendentia domino[rum] regum Sicilie
No full textMs. il·luminatTítol obtingut de la legenda del full de la Genealogia (f. 8v)Col·lació: Vitel·la, f. 1-53, 55-60 (34r al 58v pautat però en blanc hi manca el f. 54,) ; numeració original en romans (II-LIX, LXVIII) i moderna a llapis (2-59) ; de l'últim quadern nomès es conserven en primer i últim full, manquen els bifolis de l'entremig, és a dir els f, 60r-67v, raó per la qual l'actual f. 60 conserva la numeració original LXVIII ; reclams horitzontals centrats cada deu fullsComposició: Escrit a dos columnes de 36 líniesEscriptura: Gòtica cursiva llibrariaDecoració: Títols en vermell. El f. 8v, conté una doble geanologia que ocupa tota la pàgina a doble columna: ambdues partixen de Roger, que va ser el rei de l'illa per "adquisitionem" per dret de conquista. La segona columna està encapçalada pel bust de Roger, ficat dins d'un recinte murallat, i d'este ixen els rètols, enllaçats el uns amb els altres, les cartel·les dels quals arriben fins a Alfons V. Ambdues geanologies vénen a unir-se a la part inferior i descansen en una fortalesa murallada i amb merlets. Un portal flanquejat per dos torres, que recorden a les de Quart, i per la porta del qual penetra Alfons V, adornat amb reials vestidures, portant l'escut d'Aragó i amb l'espasa en l'altra mà, per a indicar tal vegada la nova entrada per conquista, ocupa la part inferior. La forma original d'expressar aquests enllaços i les delicades pintures d'ambdós sobirans, constitueixen el motiu principal de la miniatura. La cartel·la que uneix la genealogia amb el Rei, duu una inscripció que diu: "is enim est meus". El f. 9r, en el qual comença el text, presenta com a base d'ornamentació la lletra inicial, amb les tijes i els fulls estilizats i prolongats; l'orla de la pàgina està formada per fines fulles de julivert, daurades la major part, interromput aquesta profusió d'adorn vegetal per dos animals fantàstics o "bestions", com els anomena el mateix Crespí. A la part inferior figura un paisatge amb dues plantes i enmig l'escut reial amb les armes d'Aragó i Sicília, remuntat pel casc del "drach", les ínfules esteses del qual pareixen sostinguedes per dues aus camallargues. Miniat per LLeonard Crespí (Villalba)Enquadernació: Del segle XV restaurada en 1971, pell sobre fusta. Conserva al centre un rombe amb un "march" en or. En el pla restes del gafetOrigen: Escrit i miniat a València amb posterioritat a 1437 (G. Toscano)Signatura anterior: Ms. 806Signatura actual: València, Universitat de València. Biblioteca Històrica, BH Ms. 394Amb lletra del segle XVI "Pa[u]lli Roselli descendentia regum Siciliae" (f. 2r)Catalogat des del manuscrit original. Lectura i identificació de textos pel Prof. Francisco M. Gimeno Blay; bibliografia, documentació i normalització per M. Cruz Cabeza Sánchez-Albornoz i Silvia Villaplana Traver; descripció i anàlisi de les miniatures Dra. Núria Ramón MarquésEl còdex transcriu l'obra "Descendentia Regnum Siciliae" mitjançant la qual hom intentava legitimar els drets de succesió al regne de Nàpols i de Sicília, tot mostrant que el parentiu del casal reial d'Aragó amb els reis normands. Comença amb el regnat de Menelau i acaba durant el regnat d'Alfons el Magnànim. L'autor apareix citat al f. 10r "notariorum egregie civitatis Valentie Pallus [sic] Rosselli". Aquest manuscrit fou decorat a València per a Alfons el Magnànim. No figura en l'inventari del Duc de Calabria, realitzat a Ferrara en 1527 (Ms. 947 BUV), però sí en l'inventari de 1550. Aquest còdex sembla ésser l'exemplar destinat al rei1. f. 8v: [Genealogia titulada] "Descendentia domino[rum] regum Sicilie"2. f. 9r-33v: "[text] Rex pacificus pia miseracio[n]e disposuit naturalis racio legalis institucio ... post dies longevos ip[s]a sacra regia maiestas nunch feliciter regnans suis meritis feliciter perducatur"3. f. 34r-59v: [en blancLa biblioteca real de Nápoles en tiempos de la dinastía Argonesa, 1 ; La biblioteca real de Nápoles de Alfonso el Magnánimo al Duque de Calabria 1442-1550, 2; Una Arquitectura gótica mediterránea, t II p. 185- 188 ; A la búsqueda del Toisón de Oro en el Almudín del 3 de marzo al 3 de junio de 2007. Alicante, un puerto para un rey: Alfonso el Magnánimo entre dos mares. n. 22, p. 128Llat
Acacia cyclops A. Cunn. ex G. Don (Leguminosae) en Italia: primeros casos de naturalización
No full textThe first two cases of naturalization of Acacia cyclops are reported for Italy. Young trees were observed growing in the wild some 15 years ago on Linosa (Pelagie Islands, Strait of Sicily). A decade later, this alien plant should no longer be considered as a casual, since a very intensive process of self-sown regeneration has been observed in some plantations on Lampedusa, the major island of the same Archipelago. The available literature suggests the need for careful monitoring of the ongoing invasion process, as A. cyclops has already shown a very invasive behaviour elsewhere within Mediterranean-type biomes due to its ability to withstand high environmental stresses. As migrating birds are suspected to have played an important role in facilitating the arrival of A. cyclops, further propagules are likely to reach the islands in the future. We recommend that new plantations of A. cyclops should be forbidden, but that extant naturalized populations should be managed instead of eradicating them. In fact, the effect of Acacia plantations warrants investigation at different scales in order to assess their impact on local plant-diversity and ecological succession processes.Se muestran los dos primeros casos de naturalización de Acacia cyclops para el territorio italiano. Se observó que las plántulas de este arbol crecen en forma silvestre hace unos 15 años en Linosa (islas Pelagias, estrecho de Sicilia). Una década después, ya no puede ser considerada una xenófita casual ya que se observó una regeneración muy intensa en algunos proyectos de reforestación en Lampedusa, la isla más grande del mismo archipiélago. Publicaciones anteriores sugieren la necesidad de un monitoreo cuidadoso del proceso de invasión en curso, ya que A. cyclops ha expresado un comportamiento altamente invasivo en otros biomas de tipo mediterráneo, debido a su alta tolerancia al estrés ambiental. Dado que se sospecha que las aves migratorias han jugado un papel importante en la llegada de A. cyclops, es probable que en el futuro otros propágulos lleguen a las islas Pelagias. Se recomienda la prohibición de nuevas plantas, aunque también el manejo de poblaciones artificiales ya presentes en vez de su erradicación. El efecto de la forestación con A. cyclops, de hecho, merece ser investigado a diferentes escalas, a fin de aclarar su impacto tanto en la diversidad florística local como en los procesos de sucesión ecológica
The protection of young people in the Valencian foral era
No full text[EN] In all societies and cultures there has been a concern to protect minors from social and family adversities. With Roman law, the figure of guardianship made it possible for a man to take care of the abandoned child, usually the father. This legal figure was maintained in the Valencian foral law, but other public and private institutions that were concerned about education, health care or professional occupation also appeared. This article concludes that in the care of children and adolescents there was a clear differentiation between the sexes, guiding the girls to an apprenticeship in housework, and the boys to an apprenticeship in craft trades. There was a combination of secular institutions, such as the Father of Orphans, and religious institutions, which coexisted to protect the most unprotected, the orphaned boys and girls, with special attention paid to ensuring that girls had a dowry to gain access to marriage and not fall into prostitution.[ES] En todas las sociedades y culturas ha habido preocupación por proteger a los menores de edad ante las adversidades sociales y familiares. Con el derecho romano la figura de tutela hacía posible que un varón pudiese atender al niño desamparado, generalmente de padre. Esta figura jurídica se mantuvo en el derecho foral valenciano, pero también aparecieron otras instituciones públicas y privadas que se preocuparon por la educación, la asistencia sanitaria o la ocupación profesional. En este artículo se concluye que en la atención de los niños y adolescentes hubo una clara diferenciación entre los sexos, orientando a las chicas a un aprendizaje de las labores domésticas, y a los chicos a un aprendizaje en los oficios artesanales. Hubo una combinación de instituciones laicas, como el Padre de Huérfanos, e instituciones religiosas, que convivieron para amparar a los más desprotegidos, los niños y niñas huérfanos, con especial atención en procurar que las niñas tuviesen una dote para acceder al matrimonio y que no cayeran en la prostitución.Giménez-Chornet, V. (2022). La protección de los jóvenes en la época foral valenciana. Revista sobre la infancia y la adolescencia. (22):68-83. https://doi.org/10.4995/reinad.2022.15353OJS688322Alanya, L. (1515). Aureum opus regalium privilegiorum civitatis et Regni Valentie. Valencia: Didaci de Gumiel.Aparici Martí, J., & Rabassa i Vaquer, C. A. (2019). Ensenyar i aprendre. La formació professional a través dels contractes d'afermament dels segles XIV i XV al Maestrat i Els Ports de Morella (Castelló). Millars. Espai i Història, 1(46), 73-113. Recuperado a partir de http://www.e-revistes.uji.es/index.php/millars/article/view/3751 https://doi.org/10.6035/Millars.2019.46.4Baixauli Juan, I. A. (1993). Institucions per maridar òrfenes i donzelles pobres a la València del segle XVII. L'administració fundada per Lluís Beltran. Pedralbes: Revista d'història moderna, 13, 349-356. https://www.raco.cat/index.php/Pedralbes/article/view/101339Baixauli, I. (2020). El treball domèstic femení a la València del segle XVII. València: Institució Alfons el Magnànim.Bullock, R. and Parker, R. (2017). Personal social services for children and families in the UK: a historical review. Journal of Children's Services, 12(2-3), 72-84. https://doi.org/10.1108/JCS-03-2017-0007Colon, G.; Garcia, A. (1974-2007). Furs de València. Barcelona: Barcino.Corpus juris civilis (1587). Frankfurt: Ex Officina Ioannis Wecheli.Cruselles Gómez, J. M. (1997). Los estudiantes de la Valencia preuniversitaria: entre la carrera eclesiástica y la sociedad civil. Estudis: Revista de historia moderna, 23, 11-40.Cruselles Gómez, J. M. (2019). El sistema escolar en la ciudad de Valencia en el siglo XV. Millars. Espai i Història, 1(46), 115-143. Recuperado a partir de http://www.e-revistes.uji.es/index.php/millars/article/view/3744 https://doi.org/10.6035/Millars.2019.46.5Escolano, G. (1610). Década primera de la historia de la insigne, y coronada Ciudad y Reyno de Valencia. Valencia: por Pedro Patricio Mey.Filipo Orts, A. (1993). La Universidad de Valencia durante el siglo XVI (1499-1611). Valencia: Universidad de Valencia.Franch Benavent, R. (2004). El artesanado sedero valenciano en el siglo XVII. En Aranda Pérez, F. J. (coord.). La declinación de la Monarquía Hispánica en el siglo XVII. Cuenca: Ediciones de la Universidad de Castilla-La Mancha, pp. 511-524.Furs, capitols, provisions e actes de cort ... (1564). Valencia: Pere Borbo.Gallent Marco, M. (1993). El Colegio de Barberos y Cirujanos de Valencia: aportación documental. Saitabi, 43, 147-155. Recuperado de https://roderic.uv.es/handle/10550/27064Hernández, G. (2009). Origen de las universidades medievales en Italia. Educación y Desarrollo Social, 3(1), 182-190. Recuperado de https://dialnet.unirioja.es/descarga/articulo/3152136.pdfKaser, M. (1998). Derecho romano privado. Madrid: Reus.Libre de constitucions de la Casa y Espital dels órfens de Sanct Vicent Ferrer de la ciutat de València (1700). Valencia: per Vicent Cabrera.Lloret Gómez de Barreda, P. (2000). Contribución al estudio de la institución del vínculo. Don Antonio Vilaragut y la vinculación de los estados de Olocau. Saitabi, 50, 69-92.Llull, R. (1736). Llibre de doctrina pueril compost en llengua llamosina. Palma: En la Imprenta de Pere Antoni Capó.Martínez Vinat, J. (2018). Cofradías y oficios. Entre la acción confraternal y la organización corporativa en la Valencia medieval (1238-1516). Tesis doctoral. Valencia: Universitat de València.Marzal Rodríguez, P. (1996). Una visión jurídica de los mayorazgos valencianos entre la época foral y la nueva planta. Anuario de historia del derecho español, LXVI, 229-364.Marzal Rodríguez, P. (1998). El derecho de sucesiones en la Valencia foral y su tránsito a la Nueva Planta. Valencia: Universitat de València.Miguel Molina, Mª. de (2009). Análisis de la recuperación de la institución foral valenciana del Pare d'Òrfens (Comisionado del menor de la Comunidad Valenciana). La adecuación del Derecho civil foral valenciano a la sociedad actual. Valencia: Tirant, pp. 157-167.Orellana, M. A. (1924). Valencia antigua y moderna. Valencia: Acción Bibliográfica Valenciana, 3 vol.Parker, R. (2010). The evolution of landmark legislation. Journal of Children's Services, 5(2), 29-38. https://doi.org/10.5042/jcs.2010.0299Rubio Vela, A. (1982). La asistencia hospitalaria infantil en la Valencia del siglo XIV: pobres, huérfanos y expósitos. DYNAMIS. Acta Hispanica ad Medicinae Scientiarumque Historiam Illustrandam, 2, 159-191.Sanchis Sivera, J. (1936). La Enseñanza en Valencia en la época foral [I-III]. Boletín de la Real Academia de la Historia, 108, 147-179.Suárez Blázquez, Guillermo. (2014). La patria potestad en el derecho romano y en el derecho altomedieval visigodo. Revista de estudios histórico-jurídicos, 36, 159-187. https://doi.org/10.4067/S0716-54552014000100005Tarazona, P. H. (1580). Institucions dels furs, y privilegis del Regne de Valencia. Valencia: En la estampa de Pedro de Guete.Teixidor y Trilles, J. (1895). Antigüedades de Valencia: observaciones críticas donde con instrumentos auténticos se destruye lo fabuloso, dejando en su debida estabilidad lo bien fundado. Valencia: Librería de Pascual Aguilar, 2 tomos.Vallés y Arce, D. (1715). Discurso jurídico, en defensa, y sobre amparo de jurisdicción perteneciente al Oficio de Juez y Padre de Huérfanos de esta Ciudad y Reyno... Valencia: por Antonio Bordazar
Kaon interference in the hadronic decays of the Z
No full textLink to publication Citation for published version (APA): Abreu, P., Agasi, E. E., Boudinov, E., Hao, W., Holthuizen, D. J., Kluit, P. M., ... van Eldik, J. E. (1996). Kaon interference in the hadronic decays of the Z. Physics Letters B, 379, 330. https://doi.org/10.1016/0370-2693(96)00572-2 General rights It is not permitted to download or to forward/distribute the text or part of it without the consent of the author(s) and/or copyright holder(s), other than for strictly personal, individual use, unless the work is under an open content license (like Creative Commons). Disclaimer/Complaints regulations If you believe that digital publication of certain material infringes any of your rights or (privacy) interests, please let the Library know, stating your reasons. In case of a legitimate complaint, the Library will make the material inaccessible and/or remove it from the website. Please Ask the Library: https://uba.uva.nl/en/contact, or a letter to: Library of the University of Amsterdam, Secretariat, Singel 425, 1012 WP Amsterdam, The Netherlands. You will be contacted as soon as possible. EB ELSEWJER PHYSICS LETTERS B Physics Letters B 379 (1996) [330][331][332][333][334][335][336][337][338][339][340] Kaon interference in the hadronic decays of the Z" Abstract The first measurement of like-sign charged kaon correlations in hadronic decays of the p is presented, based on data collected by the DELPHI detector. The charged kaons are identified by means of ring imaging Cherenkov detectors. A significant enhancement at small values of the four:momentum difference is observed in the ratio of like-sign to unlikesign KK pairs and in the ratio of like-sign pairs to a simulated reference sample. An update of the measurement of KiK:!, interference is also presented. An enhancement is found in the production of pairs of Ki of similar momenta, as compared with a simulated reference sample. The measured Bose-Einstein correlation parameters A and r are similar for charged and neutral kaon pairs. The value of the Bose-Einstein correlation strength A is consistent with unity. ' On leave of absence from IHEP Serpukhov
Measurement of the tau lepton polarisation at LEP2
No full textA first measurement of the average polarisation P-tau of tau leptons produced in e(+)e(-) annihilation at energies significantly above the Z resonance is presented. The polarisation is determined from the kinematic spectra of tau hadronic decays. The measured value P-tau = -0.164 +/- 0.125 is consistent with the Standard Model prediction for the mean LEP energy of 197 GeV. (c) 2007 Elsevier B.V. All rights reserved
